จบ │BONDAGE│TAKE ME 'พี่เขย' [Yaoi]

ตอนที่ 4 : เคสที่ 3 : : 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    20 ต.ค. 58



CHAPTER 3
-คนแก่ขี้มโน-



[Loading…100 per.] 

 

 

RUN PART

วันนี้หลังเลิกเรียนผมแยกกับไอ้ฟาร์มโดยไม่ได้ไปส่งมัน เพราะไอ้พี่หมอมารับมัน เพื่อนสนิทผมคนนี้ช่วงนี้กำลังโดนไอ้หมอเพลย์บอยนามว่าไบร์ทตามเทียวไล้เทียวขื่ออยู่ แถมไอ้เวรนั่นยังโคตรเจ้าชู้จนผมน่ะหมั่นไส้ วันนี้ก็ทำให้ไอ้ฟาร์มลำบากใจด้วยการยืนคุยกับยัยพิงค์ต่อหน้ามัน...

ยัยพิงค์ที่ผมพูดถึงก็เป็นเพื่อนในมหาวิทยาลัยนี่แหละ แต่เธอเป็นเหมือนจุดด่างพร้อยในเรื่องผู้หญิงของผม...

ผมเคยหน้ามืดไปจีบยัยนั่นแล้วไม่ติด! แม่ง! ผมไม่ดีตรงไหนวะ!

แต่ช่างเหอะ ตอนนี้ผมไม่ได้สนใจเธอแล้ว ต่อให้เจ็บใจเวลาโดนเธอเหยียดว่าครั้งนึงผมเคยโดนเธอไม่เอาก็เหอะ!

ตอนนี้ผมมีเกมใหม่ๆให้เล่นและ ไอ้ฟาร์มเพื่อนผมน่ะ เวลาที่ทุกคนมองมันก็จะคิดว่าหน้าตาตี๋ๆจืดชืด ขาวๆเหมือนเต้าหู้ดูงั้นๆ แต่ถ้ามองให้ลึกลงไปจะรู้ว่ามันน่ารัก ยิ้มแล้วโลกสดใส แถมยังเป็นคนใจอ่อนมองโลกในแง่ดี ใครๆก็คงอยากอยู่ใกล้ๆ โดยเฉพาะไอ้เวรหมอไบร์ทที่ต้องคิดอะไรๆกับเพื่อนผมแน่ๆ

ในเมื่อมันคิดว่าไอ้ฟาร์มจืดชืดนัก ผมก็เลยแกล้งๆชวนมันมาว่ายน้ำที่บ้านในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ให้มันโชว์หวิวโชว์หวามสักหน่อยให้ไอ้หมอบ้านั่นแม่งอกแตกตายไปเลย

Rrrrrr

เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นทำให้ผมต้องเอามันขึ้นมากดรับ

“ฮัลโหล”

(เลิกเรียนแล้วใช่มั้ย)

ไอ้ซีฟนั่นแหละครับ ไม่ใช่ใครที่ไหนก็มีแม่งอยู่คนเดียวแหละชอบโทรจิกผม แต่ก็เอาเถอะ ผมไม่ได้ถือสาหาความอะไรมันหรอก

“เลิกแล้ว แล้วมึงอ่ะ วันนี้เป็นห่าไรทำไมไม่ขึ้นไปเรียน ก็รู้อยู่นะว่ามึงฉลาด เอาตัวรอดได้ แต่มันคนละเรื่องกับการโดนตัดสิทธิ์สอบนะ” ผมบ่นไอ้ซีฟกลายๆ จริงๆแล้วไม่ใช่ว่าผมไม่หวังดีกับไอ้ซีฟนะ ที่ผมชอบขลุกอยู่กับฟาร์มมากกว่าจนมันสองคนเกลียดขี้หน้ากันไปเลยเพราะผม (ซีฟชอบหาเรื่องฟาร์มเพราะผมสนใจฟาร์มมากกว่า) ก็ไม่ใช่เพราะว่าผมไม่รักไอ้ซีฟหรอกนะ

ผมก็แค่รู้สึกว่าไอ้ซีฟมันดูแลตัวเองได้ ไม่เหมือนไอ้ฟาร์มที่ผมต้องคอยประคบประหงม ก็มันไม่ค่อยฉลาดไม่ค่อยทันคน ผมก็เลยดูแลมันมากกว่าแค่นั้นเอง

(กูเอาตัวรอดได้ ไม่ต้องห่วงกูหรอก ไปห่วงไอ้หน้าจืดของมึงเหอะ)

เห็นมั้ย มันแขวะไอ้ฟาร์มอีกละ

ผมกลอกตาด้วยด้วยความเซ็งหน่อยๆ

“นี่วันนี้มึงยังอยากจะไปเที่ยวกับกูอยู่มั้ยเนี่ย ห่าเอ้ย! แขวะจัง”

(เออๆ ไป มึงกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไป เดี๋ยวค่อยมาเจอกัน)

“เค”

ผมวางสายจากไอ้ซีฟ จากนั้นก็ขับรถแวะกลับไปที่บ้านเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า รอเวลาออกไปเจอมันตามนัด

 

 

 

 

 

 

@คฤหาสน์กนต์รพีไพศาล

ผมเดินเข้าไปในตัวบ้านของตัวเองด้วยอาการเซ็งๆ ก็มันทั้งเหนื่อยทั้งร้อน รถก็ติดเป็นบ้าเลยด้วย!

“กลับมาแล้วหรอรัน”

พี่สาวผมที่กำลังนั่งอ่านนิตยสารอยู่บนโซฟาหรูกลางบ้านเอ่ยเสียงทักขึ้นมา เธอปิดหนังสือ จากนั้นก็วางมันลงบนโต๊ะนั่งเล่น รอยยิ้มหวานของพี่รินทำให้ผมรู้สึกครั่นเนื่อครั่นตัวเหมือนจะซวยแปลกๆ

“แล้วเห็นหรือเปล่าล่ะ ถ้าเห็นก็คือกลับมาแล้ว ถ้ายังไม่เห็นก็คือยังไม่กลับ”

พอผมตอบกวนประสาทแบบนั้น พี่รินเลยปาหมอนที่โซฟาใส่หน้าผมเป็นการตอบแทน

ตุบ!

ดีนะที่ผมปัดมันออกทันก่อนที่มันจะกระแทกหน้าผม

“อะไรล่ะพี่”

“ก็แกตอบกวนประสาทพี่ทำไมล่ะ”

ผมกลอกตานิดหน่อย จากนั้นก็เดินผ่านพี่สาวสุดที่รักไปที่บันไดเตรียมขึ้นไปที่ห้องตัวเอง

“พี่ริน” ผมเรียกพี่สาวเมื่อนึกอะไรขึ้นได้

“อะไรของแก แล้วจะไปไหนน่ะ อยู่คุยกับพี่ก่อนสิ!”

“เย็นนี้ไม่กินข้าวเย็นนะ จะไปเที่ยวกับเพื่อน”

“หะ! อะไรๆ จะไปไหนกี่โมงไม่เห็นบอกก่อนเลย” พี่รินโวยวาย

“ไปเที่ยวกับเพื่อน แล้วทำไมผมต้องรายงานพี่ทุกอย่างด้วยล่ะ ขึ้นห้องได้รึยัง” ผมถามพี่รินแบบเซ็งๆ อากาศช่วงนี้ก็ร้อนจนทำให้ผมแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ขอขึ้นไปอาบน้ำสักทีจะได้มั้ยเนี่ย

“เดี๋ยวสิๆๆ พี่มีเรื่องขอร้องให้รันช่วยนิดนึงเอง แล้วจะไปไหนก็ไปนะ” พี่รินลุกจากโซฟามากอดแขนผมแล้วยิ้มหวาน

ยิ้มอาบยาพิษ ผมรู้หรอกน่า

“อะไรอีก”

“พอดีวันนี้พี่ทำขนม แล้วก็อยากจะให้เทส แต่ไม่มีเวลาเอาไปให้ รันก็รู้อยู่แล้วว่าคอนโดเทสอยู่ไหน ก่อนแวะไปเที่ยวกับเพื่อนฝากเอาไปให้หน่อยสิ นะๆๆๆ”

โอ๊ย! ไอ้พี่เทสอีกแล้วหรอเนี่ย! วนเวียนในชีวิตเหมือนเป็นวิญญาณเลยนะ

“ไม่เอาอ่ะพี่ริน เหนื่อย”

“รันอ่า งั้นรันนัดกับเพื่อนที่ไหนล่ะ”

“ผับ M สี่ทุ่ม”

ผมตอบไปตรงๆโดยลืมนึกถึงความจริงบางข้อไป

“ก็ทางผ่านคอนโดเทสเลยนี่นา นะๆ ฝากเอาไปให้หน่อยนะรัน ไม่งั้นมันจะเสียนะ” พี่รินอ้อนสุดๆ แล้วผมเองก็ไม่ค่อยจะปฏิเสธคำขอของพี่สาวซะด้วย

“เออๆ เดี๋ยวแวะเอาไปให้ละกัน”

“น่ารักที่สุดเลยจ้ะ!” พี่รินว่าแล้วหยิกแก้มผม ทำให้ผมเหยียดริมฝีปากนิดๆ

“ไหนบอกเป็นเพื่อนกัน ทำขนม ทำโน่นนี่ให้กัน ใช้น้องเป็นทาส เพื่อนมากเลยนะ เปิดตัวเมื่อไหร่ก็บอกแล้วกัน เหอะ”

พูดจบผมก็เดินขึ้นบันไดโดยไม่ฟังเสียงด่าของพี่สาว

“เดี๋ยวเหอะนะรัน! เด็กแก่แดด! พี่กับเทสน่ะเปล่าซักหน่อย!”

เหอะๆ จะรอดูแล้วกันว่าจะเปล่าๆไปได้อีกนานแค่ไหน

 

 

 

 

 

 

21.00 PM.

ผมขับรถออกมาจากบ้านตั้งแต่ตอนสามทุ่ม เพราะผมต้องแวะเอาเค้กที่พี่รินทำไปให้ว่าที่พี่เขยก่อน ถึงพี่รินจะย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นเพื่อนแต่ผมไม่ใช่เด็กสามขวบอมมือนะจะได้ดูไม่ออก เป็นห่วงเป็นใยกันซะขนาดนี้

ผมขับรถมาเรื่อยๆ รถก็ติดมาตลอดทางเป็นช่วงๆ ผมก็เลยมาถึงคอนโดพี่เทสช่วงประมาณเกือบๆสี่ทุ่ม ไม่ได้บอกไอ้ซีฟด้วยว่าจะเลท ช่างมัน ขานั้นน่ะไปถึงก่อนก็สั่งเหล้ามาเปิดก่อนอยู่แล้ว

อย่างที่บอกไง มันเอาตัวรอดได้

ผมโทรหาพี่เทสตอนจอดรถเข้าที่ลานจอดแล้ว รออยู่สักพักพี่เขาก็รับโทรศัพท์

(ฮัลโหลครับ)

เป็นการรับโทรศัพท์ที่สุภาพมาก โคตรแตกต่างกับผมเลย ผมนี่อย่างดีก็แค่ฮัลโหลเท่านั้นแหละ

“อยู่ที่คอนโดใช่มั้ย”

(อืม รันมีอะไรรึเปล่า)

“ผมอยู่ข้างล่าง ลงมาหาหน่อย”

(วะ ว่าไงนะ...)

พี่เทสดูตกใจ ทำให้ผมหงุดหงิดนิดหน่อย

“ไม่ชัดหรือไง ลงมาหาหน่อย แค่นี้นะ รีบไปรีบกลับ เร็วๆด้วยล่ะ” ผมพูดรัวๆแค่นั้นแล้วกดตัดสาย จากนั้นก็ลงจากรถไปพร้อมกับถุงเค้กแล้วเอามือดูนาฬิกา...

สี่ทุ่มสิบห้าแล้ว...

จะไปถึงผับกี่โมงวะเนี่ย เฮ้อ...

ผมยืนเซ็งรออยู่ได้ไม่นานก็เห็นพี่หมอเดินออกมาจากข้างในตัวคอนโดสักที ผมนี่ถอนหายใจยาวเลย ทว่าร่างสูงในวันนี้ดูแปลกตาดีชะมัด เขาอยู่ในชุดลำลองธรรมดาๆสบายๆตามประสาคนอยู่บ้าน ผิดกับเวลาปรกติที่ผมมักจะเจอเขาในมาดหมอๆ ถึงจะไม่มีเสื้อกราวน์ก็เถอะนะ

“อ่ะ” ผมยื่นถุงเค้กไปให้

“อะไรหรอ” เขาถาม ดูท่าทางแปลกใจไม่น้อยเลย

“ขนมไง รับไปซะทีสิครับ” ผมบ่นอย่างหงุดหงิด เมื่อเห็นเขาไม่ยอมยื่นมือมารับมันสักที พี่เทสเลยได้สติแล้วเอื้อมมือมารับถุงเค้กนั่นไปถือไว้ เขาเปิดถุงแล้วก้มหน้ามองลงไปในนั้น

“เค้กหรอ” เสียงทุ้มลึกแสนมีเอกลักษ์ถามขึ้น

“อ่าใช่ หรือพี่เห็นเป็นข้าวต้มมัดล่ะ” ผมประชดเข้าให้

“ก็เปล่าซักหน่อย แค่…รันให้พี่หรอ” พี่เทสเงยหน้ามองผม พอโดนนัยน์ตาคมๆนั่นจ้องมาตรงๆเหมือนจะกินเข้าไปทั้งตัวแบบนั้น ผมก็รู้สึกกระดากขึ้นมา

“ใช่ พี่รินฝากให้เอามาให้ เพราะไหนๆก็ทางผ่าน” ผมสรุป พี่เทสนิ่งไปนิดหน่อย

“อ๋อ รินเอง งั้นก็คงทำเองสินะ” เขาอมยิ้ม พอเห็นอีกฝ่ายยิ้มกรุ้มกริ่มแบบนั้นผมล่ะโคตรจะหมั่นไส้เลย!

“ออกนอกหน้ามากนะ ไหนว่าไม่ได้เป็นไรกันไง” ผมแขวะเอาซะเลย

“เรื่องนี้อีกแล้ว ก็บอกแล้วไง ว่าพี่กับรินเป็นเพื่อนกัน” พี่เทสปฏิเสธนิ่มๆอีกครั้ง แล้วรู้อะไรมั้ย ผมแม่งไม่เชื่อหรอก

“ปากแข็ง” ผมแขวะ

“เฮ้อ รันนี่เข้าใจยากนะ” พี่เทสว่ายิ้มๆ แทนที่จะลำบากใจ กลับทำอย่างกับมีอารมณ์สนุกที่จะต่อล้อต่อเถียงกับผมซะอย่างงั้น ผมเสยผมตัวเองขึ้นไปลวกๆแล้วมองหน้าพี่เทส

“อย่าให้จับได้ไล่ทันและกัน”

พอพูดจบประโยคนั้นผมก็เดินกลับไปขึ้นรถตัวเอง แต่ปิดประตูรถเสร็จยังไม่ทันจะสตาร์ท พี่เทสก็เดินมาที่รถผมแล้วเคาะกระจกรถเบาๆ ผมจึงกลอกตาแล้วลดหน้าต่างลง

“ว่า?”

ร่างสูงโน้มหน้าลงมาใกล้ๆจนสายตาอยู่ระดับเดียวกับผม ก่อนจะยิ้มบางๆให้

“ขับรถดีๆนะ แล้วก็ขอบคุณที่อุตส่าห์เอามาให้ ถ้าคิดว่าพี่จีบรินจริงๆ ก็นับว่าปฏิบัติตัวกับว่าที่แฟนพี่สาวได้น่ารักไม่หยอก”

ไม่รู้ทำไมคำพูดพี่เทสทำให้ผมไปไม่เป็นมาก เลยต้องชักสีหน้าใส่แก้เก้อ

“มันทางผ่านต่างหากเล่า! ไปละนะ เสียเวลา!”

ผมดันไหล่เขาออกไปเบาๆแล้วปิดกระจกรถก่อนจะเคลื่อนตัวรถออกไปจากบริเวณนี้แทบจะทันที แม้จะแอบหงุดหงิดเล็กน้อยกับคำพูดคำจากึ่งกวนประสาทของพี่เทสก็ตาม

น่ารักบ้าอะไรวะ ขนลุก!

 

 

 

 

@M PUB 23.30 PM.

กว่าผมจะมาถึงที่ผับ กว่าจะได้จอดรถ กว่าจะได้ลงจากรถเข้าไปในตัวผับเวลาก็ปาเข้าไปห้าทุ่มครึ่งแล้ว ไม่รู้ป่านนี้ไอ้ซีฟแม่งด่าโคตรตระกูลผมไปถึงไหนแล้ว

ผมหยิบไอโฟนออกมาโทรหามัน แต่ยังไม่ทันจะได้เรื่องได้ราวอะไร จู่ๆ เก้าอี้ตัวนึงในผับในลอยมาจากไหนก็ไม่รู้ก็กำลังพุ่งตัวมาหาผมด้วยความเร็วสูง ผมรีบไหวตัวหลบทำให้มันชนเข้ากับโต๊ะด้านหลังจนระเนระนาดเกิดเสียงโครมคราม ผู้หญิงในผับวิ่งหนีแถมยังส่งเสียงกรี้ดกันวุ่นวาย ผมมองเห็นการ์ดสองคนวิ่งผ่านหน้าผมไปพร้อมกับตะโกนสั่งการผ่านวิทยุสื่อสาร

“มีคนตีกัน มีคนตีกัน ส่งคนเข้ามาช่วยหน่อย! ห้ารุมหนึ่ง!”

ห้ารุมหนึ่งเนี่ยนะ! หมาหมู่ชิบเป๋ง!

ผมสบถในใจ ผับวุ่นวายกันซะขนาดนี้ผมคงหาไอ้ซีฟไม่เจอแน่ ต้องโทรหามัน พอคิดได้แบบนั้น ผมก็กดโทรหาไอ้ซีฟแทบจะทันที แต่รออยู่นานเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมรับสายผม! แม่งไปตายอยู่ที่ไหนวะ เวลาสำคัญแบบนี้ยังนั่งดื่มได้ไม่รู้ไม่ชี้อีกหรอ!

ด้วยความหงุดหงิดผมเลยรีบเดินผ่านผู้คนที่วิ่งหนีกันอลหม่านไปยังที่เกิดเหตุวุ่นวาย แล้วก็พบคำตอบว่าทำไมไอ้ซีฟไม่รับโทรศัพท์ ก็ไอ้ห้ารุมหนึ่งที่ว่าก็มีมันอยู่ในวงตีนนั้นด้วย! แถมมันยังดูจะเป็น ‘หนึ่ง’ ที่โดนรุมอีกต่างหาก

“เวรเอ้ย! ปล่อยแม่งไม่เคยได้เลยใช่มั้ยวะเนี่ย!”

ผมเห็นไอ้ซีฟกำลังเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างแรง มันกำลังถูกสองคนล็อคตัวไว้ให้คนนึงในพวกนั้นรุมชก แต่ถึงแบบนั้นไอ้ซีฟมันก็ไม่ได้ยืนนิ่งให้ต่อย ดูมันก็พยายามสะบัดสุดกำลัง แต่ไอ้พวกนั้นคงแรงไม่เบา สุดท้ายมันเลยถีบเข้าที่กลางอกของไอ้คนที่เข้ามาต่อยมันจนล้มโครมไปกับพื้น ผมจึงอาศัยจังหวะนั้นเข้าไปต่อยไอ้คนที่ล็อคตัวไอ้ซีฟอยู่จนน่าคว่ำ ทำให้มันต้องปล่อยมือ ส่วนอีกคนที่ยังจับอยู่ก็โดนไอ้ซีฟถีบเต็มแรงจนปลิวไปไกล และหลังจากนั้นจากห้ารุมหนึ่งก็กลายเป็นห้ารุมสองไปได้แบบสวยหรู!

 

 

 

 

บทสรุปก็จบลงตรงที่พวกผมโดนการ์ดคุมตัวจับแยก และเรียกร้องค่าเสียหายไม่งั้นจะเรียกตำรวจมาที่นี่

“แม่ง เรียกค่าเสียหายตั้งขนาดนั้น กะเอาไปตั้งตัวเลยหรือไงวะ!” ผมสบถ เงินสดผมมีพอซะที่ไหน ต้องรูดบัตรอย่างเดียว ช่วงนี้รูดไปเยอะแล้ว รูดอีกพี่รินคงด่าเละเทะ ยิ่งถ้ารู้ว่ามามีเรื่องแบบนี้ด้วย โดนฟ้องแม่ให้กักบริเวณแหงๆ

“กูก็ไม่มีเงินเหมือนกันว่ะ ช่วงนี้ความประพฤติเฮงซวยไปหน่อย พ่อตัดบัตรเครดิต” ไอ้ซีฟกลอกตาแบบเซ็งๆมันขยี้ศีรษะตัวเองไปมา ผมมองใบหน้าฟกช้ำของมันแล้วก็รู้สึกอยากจะชกแม่งอีกสักหมัดจริงๆ

“ถ้าไม่มีเงิน…ก็อย่าหวังเลยว่าจะได้ไปจากที่นี่ นอนซังเตแน่ไอ้หนู!” หัวหน้าการ์ดสุดโหดพูดกับพวกผม ผมจึงได้แต่กัดริมฝีปากแน่น ต้องหาใคร…ใครสักคนที่มีเงินพอจะพาพวกผมออกไปจากที่นี่…

จะว่าไปแล้ว…

ผมเดาะลิ้นเบาๆเมื่อนึกขึ้นได้ว่างานนี้จะพึ่งใครได้ ถึงแม้ว่าจะไม่เมคเซ็นส์เท่าไหร่ก็ตาม

“มึงรออยู่นี่แหละ กูไปโทรศัพท์เดี๋ยวมา” ผมหันไปบอกซีฟ

“โทรหาใคร” ไอ้ซีฟหรี่ตามองผม

“หาใครก็ได้ที่จะช่วยมึงไปจากที่นี่ได้ รอ! โอเคนะ!”

ผมลุกออกไปจากตรงที่นั่งอยู่โดยมีการ์ดหนึ่งคนตามประกบให้หงุดหงิดเล่น พอพ้นจากไอ้ซีฟผมก็โทรหาคนที่พอจะช่วยผมออกไปจากสถานการณ์เฮงซวยนี่!

รออยู่ไม่นาน ฝ่ายนั้นก็รับสาย

(ครับ)

พอเดาออกใช่มั้ยว่าผมโทรหาใคร จะมีกี่คนที่รับโทรศัพท์สุภาพมากกว่าคำว่า ‘ฮัลโหล’ ล่ะ

“พี่เทส…ว่างหรือเปล่า”

(ก็ว่างอยู่นะ รันมีอะไรรึเปล่าครับ)

“ยังไม่นอนอีกหรอ” ผมถาม แอบเกรงใจเขาเล็กๆ แต่ต่อให้เขานอนแล้ว ผมก็ต้องขอให้เขาออกมาอยู่ดีแหละ!

“พอดีผมมีเรื่องอยากขอร้องให้พี่ช่วย…นิดหน่อย”

(มีอะไรหรอ)

“เอ่อ มารับที่ผับMหน่อยสิ”

(รถรันเสียหรอ) พี่เทสถามผมด้วยน้ำเสียงค่อนข้างจะเป็นห่วง (พี่โทรบอกรินให้มั้ย)

“ไม่ๆๆ บอกพี่รินไม่ได้นะ!” ผมรีบห้าม

(ทำไมล่ะ?) พี่เทสถามด้วยความสงสัย ใจจริงผมก็ไม่อยากจะบอก แต่นาทีนี้ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ก็เลยต้องยอมรับแบบไม่เต็มเสียงเท่าไหร่

“พอดีมีเรื่องนิดหน่อย เขาก็เลยจะจับผมกับเพื่อนส่งตำรวจ ถ้าพี่ไม่มาผมก็อาจจะได้….นอนคุก”

(งั้นเรารอก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปรับ) พี่เทสพูดสั้นๆแค่นั้นแล้วสายก็ถูกตัดไป ผมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูและพบว่านี่เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆแล้ว เดี๋ยวพี่รินต้องโทรตามผมแน่ๆ ผมว่าผมมีเรื่องต้องให้พี่เทสช่วยหลายเรื่องเลยล่ะ…

 

 

 

“ต้องขอโทษที่ทำให้วุ่นวายด้วยนะครับ”

รอยยิ้มการค้าฉบับนายแพทย์ที่ประดับประดาอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของพี่เทสถูกส่งไปให้กับสาวสวยวัยยี่สิบปลายๆผู้เป็นเจ้าของคลับ ดูเหมือนเธอจะติดใจพี่เทสจนแทบจะไม่ติดใจเอาความ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ เธอแทบจะกินหัวของผมกับไอ้ซีฟเข้าไปเพราะพวกผมทำให้ร้านเธอเสียหายมาก

หัวหน้าการ์ดไปตามเธอให้เข้ามาดูความพินาศของร้าน ผมจำได้ว่าเธอด่าผมสารพัดจนหูแทบชา จนกระทั่งพี่เทสมาถึง เธอถึงทำตัวเป็นนางฟ้านางสวรรค์ขึ้นมาได้

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ ทีหลังคุณก็ดูแลน้องๆคุณหน่อยก็แค่นั้นเอง หรือไม่...ถ้าคุณจะมาคุมพวกเขาตอนมาเที่ยว อย่างงั้นฉันก็โอเคนะคะ”

เธอมองพี่เทสแล้วยิ้มแบบมีเลศนัยสุดๆ ผมซึ่งรู้สึกหมั่นไส้พี่เทสเอามากๆเลยต้องโพล่งออกไปนิ่งๆ

“จะไปได้รึยังล่ะ”

พี่เทสหันมามองผม เขาอมยิ้มนิดหน่อยแล้วหันไปสบตากับผู้หญิงเจ้าของคลับคนนั้น

“ผมต้องไปแล้วครับ พอดีเดี๋ยวต้องพาน้องเขาไปส่งที่บ้านด้วย”

โถ่เอ้ย! พูดอย่างกับผมเป็นเด็กสิบขวบ!

ผมสะกดกลั้นอารมณ์ไม่พอใจเอาไว้ลึกๆแล้วทำเป็นไม่ได้สนใจกับสิ่งที่พี่เทสพูด แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายจงใจที่จะพูดเพื่อยั่วโมโหผมก็ตามที!

 

 

 
 

พอตอนที่ออกมาจากคลับด้วยกันได้ซะที ผมก็ไม่วายหันไปด่าไอ้ซีฟเป็นการระบายอารมณ์

“มึงนี่ อยู่เฉยๆแล้วอัมพาตจะแดกครึ่งร่างรึไง ถึงได้ไปหาเรื่องคนอื่น”

ไอ้ซีฟหันมามองหน้าผม มันเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มแบบกวนๆ

“มึงรู้ได้ไงล่ะ ว่ากูเป็นคนหาเรื่อง ไอ้พวกนั้นมันอาจจะหาเรื่องกูก็ได้” พอไอ้ซีฟพูดแบบนั้นผมก็เลยผลักหัวมันไปเต็มแรง

“แล้วมึงว่าหน้ากูเหมือนคนโง่มั้ยล่ะ”

“...” ไอ้ซีฟยักไหล่แล้วไม่ตอบผม มันยกมือขึ้นมาลูบบาดแผลบริเวณมุมปากนิดหน่อยแล้วเหลือบมองพี่เทสเหมือนไม่อยากสุงสิงด้วย จากนั้นมันก็หันมาบอกลาผมสั้นๆห้วนๆ

“วันนี้แยกย้ายก่อนแล้วกัน ล่งเหล้าก็ไม่ได้แดก ถือซะว่ามาแจกแต่หมัด”

“เออ ก็ว่างั้นอ่ะ กลับดีๆ”

“อือ”

ไอ้ซีฟเดินแยกไปอีกทาง ผมเดาว่ามันคงเอามอไซค์คู่ใจมันมา ส่วนผมก็อดไม่ได้ที่จะเอามือลูบไปตามใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำแล้วร้องซี๊ดเบาๆ

“เป็นไงล่ะเรา ซ่าไม่เข้าเรื่องหรือไง” พี่เทสทักผม แถมยังถือวิสาสะเอื้อมมือมาขยี้ศีรษะผมจนยุ่งไปหมดด้วย

พลั่ก!

ผมปัดมือเขาทิ้งด้วยความไม่พอใจแล้วหันไปมองเขาด้วยท่าทางเอาเรื่อง

“เพื่อนเล่นพี่รึไง”

ทว่านอกจากพี่เทสจะไม่ถือสาอะไรแล้ว เขายังแค่ยิ้มบางๆให้ผมอีกต่างหาก

“แล้วเรากลับยังไง” ร่างสูงถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“ขับรถมาก็กลับรถสิครับ” ผมตอบปัดๆด้วยความรำคาญ แต่พี่เทสกลับเลิกคิ้ว ร่างสูงชี้นิ้วไปทั่วใบหน้าตัวเองแล้วพูดประกอบไปด้วย

“ด้วยรอยช้ำเต็มหน้าแบบนั้นน่ะหรอ” จากนั้นก็ชี้มือมาที่ใบหน้าผม ทำให้ผมอดจะหนักใจไม่ได้ ก็ขืนกลับบ้านด้วยสภาพหนังหน้าแบบนี้ล่ะก็ พี่รินได้รู้แหงๆว่าไปทำบัดซบอะไรมา

เซ็งเว้ย! ไอ้ซีฟแม่งหาเรื่องให้ผมแท้ๆ

“ก็เดี๋ยว เปิดโรงแรมนอนมั้ง” ผมตอบเท่าที่จะนึกออก แต่ก็แอบเหล่มองพี่เทสด้วยความเกรงใจ “ส่วนเรื่องเงินวันนี้ เดี๋ยวผมจะโอนเข้าบัญชีพี่ทีหลังนะ”

“เรื่องนั้นน่ะไม่ต้องห่วงหรอก แต่ไปเปิดโรงแรมนอนคนเดียวมันจะดีหรอ” พี่เทสดูเป็นห่วงผม แต่ผมก็ส่ายหน้าไปมา

“ไม่เป็นไรหรอกน่า ผมเอาตัวรอดได้”

“จริงๆแล้วไปนอนคอนโดพี่ก็ได้นะ”

“ไม่เอาอ่ะ แค่นี้ก็รบกวนมากจนเกินพอแล้วมั้ง”

การไปอยู่กับคนอื่นโดยเฉพาะคนที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่สาวเนี่ย มันไม่ใช่อะไรที่โอเคสักเท่าไหร่เลยนะ ถ้าพี่เทสอายุห่างกับผมแค่สองสามปีมันก็คงจะดีมาก เพราะผมก็คงจะดิวกับเขาง่ายกว่านี้ แต่นี่ เขาอายุห่างกับผมตั้งเยอะ! ผมอึดอัด! จะด่าเขาตรงๆผมก็ไม่อยากจะทำ เพราะลึกๆผมก็ยังมีสัมมาคาราวะอยู่บ้างไงล่ะ!

“รบกวนอีกนิดนึงมันก็ไม่เป็นไรหรอก”

“ก็บอกว่าไม่เอาไงเล่า”

“งั้นก็ตามใจนะ” พี่เทสยักไหล่ ร่างสูงทำท่าจะแยกออกไป ผมนี่เกือบจะโล่งอกอยู่แล้วถ้าไม่ติดว่าพี่รินจะโทรเข้าโทรศัพท์ผมซะก่อน ด้วยความอยากเอาตัวรอดจากเสียงด่าผมเลยรีบตามไปคว้าแขนเขาไว้ก่อน ในตอนที่ผมชะงักฝีเท้าลงเพื่อหยุดตัวเองก่อนที่จะชนพี่เทส ร่างสูงก็หันหน้ามาเพราะแรงดึงของผมพอดี ปลายจมูกของเราเลยเกือบที่จะชนกัน เราทั้งคู่อึ้งไป แต่ผมก็เป็นฝ่ายถอยหลังออกมาก่อนแล้วรับโทรศัพท์

“ฮัลโหลพี่ริน”

(อยู่ไหนแล้วรัน! มันดึกแล้วนะ! กลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย!)

“เอ่อคือ...วันนี้ไม่กลับบ้าน”

(ทำไมไม่กลับ! ไม่กลับแล้วจะนอนที่ไหนหะ! อย่าดื้อนะ กลับบ้านเดี๋ยวนี้!)

ขืนกลับตอนนี้ก็รู้น่ะสิว่าไปมีเรื่องมา กลับได้ที่ไหนเล่า!

“วันนี้ไม่กลับ เมามากเลยขับรถไม่ไหว เดี๋ยวนอนคอนโดพี่เทสแล้วกันนะ” ผมโกหกเอาตัวรอดไปก่อน

(อยู่กับเทสหรอ)

“อืม ใช่”

เดินตามผู้ใหญ่หมาไม่กัดนี่ใช่มั้ย อ้างๆไปก่อนแล้วกัน

(ไหนเอามาคุยซิ)

กะแล้วว่าพี่รินต้องทำงี้!

ผมแอบคิดอยู่ในใจ ก่อนจะส่งไอโฟนตัวเองให้พี่เทส เขารับมันไปแนบหู ร่างสูงคุยกับพี่รินนิดหน่อยแล้วยืนยันว่าผมนอนห้องเขาจริง ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง พี่รินก็เลยยอมวางสายไป ผมนี่โล่งใจเอามากๆ

แต่เรื่องมันไม่ง่ายอย่างที่ผมคิด เพราะพอผมจะแยกไปพี่เทสกลับไม่ยอมให้ผมแยกตัวน่ะสิ

“อะไรอีกล่ะพี่ มันดึกแล้วนะ โคตรเหนื่อยด้วย”

“ก็บอกรินไปแล้วว่านอนห้องพี่ ก็ต้องนอนห้องพี่จริงๆน่ะสิ เกิดรันเป็นอะไรขึ้นมา มันไม่กลายเป็นว่าพี่รับปากรินสุ่มสี่สุ่มห้าหรอ” พี่เทสว่า ก็คงตามประสาผู้ใหญ่ รับปากอะไรไว้ต้องทำตาม แต่ผมไม่ใช่เขาซักหน่อย!

“ผมไม่เป็นอะไรหรอกน่า” ผมชักสีหน้าใส่เขานิดหน่อย “พี่อย่าปอดแหกไปหน่อยเลย”

พอเห็นผมพูดแบบนั้น พี่เทสก็ยิ้มบางให้ผม

“แล้วมีคนเก่งที่ไหนก็ไม่รู้นะ กลัวพี่สาวดุเพราะมีเรื่องเลยไม่ยอมกลับบ้าน”

“เฮ้ย!” ผมชักสีหน้าใส่เขาเมื่อเห็นเขาพูดจากวนประสาท แต่พี่เทสไม่ยักกะแคร์

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าไม่กลับไปห้องพี่...พี่บอกความจริงนิรินแน่”

โถ่เอ๊ย! อะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้กันล่ะวะเนี่ย!







 






-------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะจุ้บบ
ติดแท็ค 
#พี่เขยโคตรแซ่บ และ #Takeme เมื่อพูดถึงความฟรุ้งฟริ้งของคู่นี้บน twitter นะครัช

กด ADD FAV ได้ที่รูปหนุ่มรันสุดหล่อ

 โหวตสิบดาวที่รูปพี่เทส เฮียแซบเวอร์ #เจอหมอหล่อ บอกต่อๆกันด้วยยย -...-
 

 
 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

11,622 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #11599 i_am_a_weirdo (@i_am_a_weirdo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 00:35
    เข้าทางพี่เทสเลย
    #11599
    0
  2. #11548 YellowKitsune (@toppingjwalkerz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 03:49
    ว่าแล้วเชียวว่านิรินต้องชอบหมอเทส แง่ว
    #11548
    0
  3. #11332 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 13:55
    พี่หมอเทส ทำไมเป็นคนดีแบนี้
    #11332
    0
  4. #11148 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 23:49
    พี่หมอเทสสุภาพมากก รันกลัวพี่สาวจิงๆนะนั่น55
    #11148
    0
  5. #11098 PukyViolet (@PukyViolet) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 00:09
    คือ ก็อยากจะให้ได้กันที่คอนโดคืนนี้เลยไง เอ๊ะ!นี่ชุ้นพูดอะไรออกไป
    #11098
    0
  6. #9449 parkraerim (@parkraerim) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 01:51
    เอ... พี่หมอ นี่รู้ใจตัวเองยังเนี่ย มียิ้มเลศนัยด้วย อะไรยังไง?
    #9449
    0
  7. #5839 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 18:06
    แหม พี่เทสก็คิดไปไกลเชียว
    #5839
    0
  8. #3875 Mild Apichaya (@mildn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 09:28
    พี่หมอเค้าแค่ทำตามคำพูดนะรัน งุ้ยยย-////////-
    #3875
    0
  9. #3592 Jumpoly14 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 10:09
    พี่หมอเทสมีเหล่เหลี่ยมแบบพี่หมอไบร์ทบ้างสิคร้าาาาาา. ละมุนเจร้งงงงง
    #3592
    0
  10. #3283 gaekung-donghae (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 14:51
    พี่หมอเทสอบอุ๊นอบอุ่น รันก็รั้นสุดๆ ชอบบ
    #3283
    0
  11. วันที่ 19 เมษายน 2558 / 22:58
    เม้นไม่ค่อยจะขึ้น หงุดหงิดว้อย....รันหวั่นใหวแล้ว
    #3087
    0
  12. วันที่ 19 เมษายน 2558 / 22:58
    อืม... เริ่มหวั่นใหว เริ่มใหวหวั่น
    #3086
    0
  13. #2934 วาโย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 11:25
    คึคึ

    รันแพ้พี่เทสแล้วแหละ
    #2934
    0
  14. #2866 Khaoniao (@khaoniao) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 10:56
    5555 รันจนมุม
    #2866
    0
  15. #2853 กบฎ_นักโทษ (@thingre) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 09:56
    พี่ซีฟดื้ออออ ต้องตามพี่หมอเเพทมาจัดการมั้ยคะ55 พีหมอเทสนี้ดีจังเลยนะคะ -///-
    #2853
    0
  16. #2726 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 23:48
    โอ๊ยยย พี่เทสดี๊ดี น่าจับทำสามีมากกก 55555555
    #2726
    0
  17. #2720 panin_nin (@panin_nin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 08:03
    มาต่ออีกค่ะไรท์ รออยู่สนุกมากๆ ชอบอ่ะ
    #2720
    0
  18. #2710 :IM.MnsY;) (@orapun369) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 20:14
    แหม่พี่เทสความจริงก็อยากพาเด็กเข้าห้อง ><////
    #2710
    0
  19. #2678 tipsara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 16:05
    หมอเทสกับรันคงเป็นคู่ที่น่ารักพ่อแง่แม่งอน รักกันเร็วๆนะ
    #2678
    0
  20. #2657 panny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 11:31
    ละลายอ่ะ เจอผู้ชายแบบพี่หมอเทสเนี่ย ><~~~ แต่น้องดื้อๆแบบรันนี่เอาให้อยู่นะคะ55555
    #2657
    0
  21. #2631 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 08:02
    พี่หมอดี๊ดี ชอบอ่ะ นุ่มนิ่มสุภาพ แถมไม่เจ้าชู้เหมือนหมออีกคนด้วย(พาดพิงเบาๆ) 55555
    #2631
    0
  22. #2576 KuroiD (@wiewkorub) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 12:23
    คู่นี้น่ารักเวอร์ โอ๊ยยละลายยย
    #2576
    0
  23. #2531 cathy p (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 00:10
    พี่หมอเทศมาแบบนิ่มๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆแล้วเด็กฮาร์ทคอร์อย่างรันก็ต้องโดนกินตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2531
    0
  24. #2490 ToNAoRLoYLoM (@tonaorloylom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 20:55
    ชอบคู่เน้!!! >/////<

    เด็กซ่ากับคนแก่ขี้มโน 555+

    จะว่าไปเด็กมันก็มโนเหมือนกันนะ มโนว่าเค้าจีบพี่สาวทั้งๆ ที่ความจริงเขาจีบตัวเองต่างหาก อร๊ายยยยย
    #2490
    0
  25. #2486 KERO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 19:15
    คิดเล็กๆ อิอิ
    #2486
    0