จบ │BONDAGE│JUST YOU 'เด็กหมอ' [Yaoi]

ตอนที่ 8 : พบหมอครั้งที่ 7 : : ความกล้าเท่านั้นที่ฉันมันมีไม่พอ! 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 211 ครั้ง
    10 ม.ค. 58


CHAPTER 7
- ความกล้าเท่านั้น ที่ฉันมันมีไม่พอ! -




[Loading…100 per.]






“ฟาร์ม ดึกแล้วนะ ทำไมแกยังไม่นอนอีกเนี่ย”

พี่ฟรังค์เปิดประตูเข้ามาในห้องผมตอนห้าทุ่มกว่าแล้วถามคำถามนั้น ทำให้ผมที่ยังคงงมกับชีทแบบฝึกหัดของพี่หมอและแก้คำตอบไปจนกระดาษเยินให้ไปมอง

“ยังทำแบบฝึกหัดไม่เสร็จเลยอ่ะเจ๊”

“อะไรจะขยันขนาดนั้นวะ” เจ๊ฟรังค์ขมวดคิ้วแล้วเดินมาดูก่อนจะชะโงกหน้าดูกระดาษในมือผม “เยินเชียว”

“ฟาร์มขยันแล้วไม่ดีหรือไงเจ๊ เจ๊นี่เป็นผู้หญิงยังไงวะ ขี้เกียจก็บ่นขยันก็บ่น แปลกๆนะเจ๊” ผมว่า

“เดี๋ยวตบหัวหลุดเลย ต่อปากต่อคำนะเดี๋ยวนี้” เจ๊ฟรังค์จิกตาใส่ผม ทำให้ผมรีบยิ้มประจบ

“แหมๆๆ เจ๊สุดสวย ดูคำตอบให้หน่อยดิ ไหนๆก็มาถึงที่นี่แล้ว...”

“นี่ ไอ้ฟาร์ม” เจ๊ฟรังค์กลอกตาใส่ผม “แกรู้ไว้ด้วยนะว่าครอบครัวเราน่ะโง่เลขเป็นกรรมพันธุ์ ฉันบอกแกแล้วว่าอย่าเรียนอะไรที่เกี่ยวกับเลข แกก็ไม่เชื่อฉัน!

“โห่เจ้ ก็เรียนวิศวะมันเท่นี่”

“แล้วสอบตกแบบนี้เท่มั้ยล่ะ ไอ้ฟาร์ม F16!

คำด่าของเจ๊ฟรังค์ทำให้ผมยู่หน้า F16 ของเจ๊ฟรังค์มันหมายถึงติด F 16 ตัวไงครับ ผมน่ะไม่ชอบคำด่านี่เลย โห่ มันเกินจริงอ่า ไม่ได้ขนาดนั้นซะหน่อย ก็แค่เรียนไม่ถึง c+ เท่านั้น ม.ก็เลยบังคับให้ลงใหม่ กฎของมหาลัยผมถ้าวิชาสาขาไม่ถึง c+ เรียนใหม่สถานเดียวครับ ดังนั้นมันความผิดผมที่ไหน ความผิดของกฎมหาลัยต่างหาก!

“เจ๊ไม่เข้าใจหรอก เรียนวิศวะอ่ะ แค่ฟังก็เท่แล้ว”

“งั้นแกก็เชิญจมปลักเป็นควายอยู่บนความเท่หลอกๆของแกไปแล้วกันนะน้องรัก!” เจ๊ฟรังค์ด่าผมให้เจ็บใจเล่นๆ ส่ายหน้าไปมาด้วยความระอาใจแล้วจะออกจากห้องแต่ผมรีบคว้าชายเสื้อเธอไว้

“เดี๋ยวดิเจ๊!

“อะไรอีกล่ะ!” พี่สาวกลอกตาใส่ผมด้วยความเหนื่อยหน่าย

“สเปคผู้ชายของเจ๊เป็นแบบไหนอ๋อ”

“แกบ้าป่ะเนี่ย นึกไงมาถามสเปคผู้ชายของฉัน”

เจ๊ฟรังค์ขมวดคิ้วใส่ผม จริงๆผมก็ไม่อยากถามหรอกนะ แต่เจ๊ฟรังเกลียดเฮียแตงค์เข้าไส้แบบนี้ ถ้าให้ติดต่อโดยบอกว่าเฮียแตงค์ชอบตรงๆเฮียก็จะแดกแห้วและผมก็จะโดนแฉเรื่องความสัมพันธ์อันซอบซ้อนซ่อนเงื่อนของผมกับไอ้พี่หมอแน่ๆ! มีหวังผมโดนตบกะโหลกจนสมองทะลักข้อหาทำให้พี่หมอเสียหายแน่นอน! (?) เพราะฉะนั้นผมเลยคิดแผนขึ้นมาใหม่ นั่นก็คือ การถามเจ๊ไปตรงๆเลยว่าผู้ชายที่เจ๊ชอบเป็นแบบไหนแล้วไปบอกให้ไอ้เฮียแตงค์มันทำตาม เผื่อมันจะเข้าตาพี่สาวผมบ้าง!

“คือเพื่อนผมมันบอกว่าเจ๊ก็สวย แต่ไม่มีแฟนซะที ผมมาคิดๆดูก็ใช่นะ สเปคของเจ๊เนี่ยเป็นปรินซ์ ชาร์มมิ่งหรือไงเจ๊!”  ผมได้โอกาสเลยแขวะพี่สาวตัวเองซะเลยแล้วก็โดนมะเหงกไปหนึ่งที

โป้ก!

“โอ๊ย! เจ็บนะ!

“ผู้หญิงทุกคนก็ต้องชอบคนรวย..เอ้ย คนดีสิแก”

“ไม่ต้องเลยเจ๊ หลุดมาละ” ผมว่าแล้วกลอกตาใส่พี่สาวบ้าง

“ก็...หมายถึงแบบ ทั้งดีทั้งรวยไง!

“แล้วเฮียแตงค์มันรวยป่ะวะ...” ผมพึมพำเบาๆ

“แล้วไอ้แตงค์มันเกี่ยวไรด้วยหะ!” เจ๊ฟรังค์เสียงเขียวขึ้นมาทันที โอ๊ยยย แม่คุณเอ๊ย พูดเบาๆยังอุตส่าห์ได้ยินอีกเนอะ

“ก็แบบ ผมแค่อยากรู้ไง ว่าเฮียแตงค์เขารวยมั้ย” ผมว่า เจ๊ฟรังค์เบ้หน้า

“พ่อเป็นเจ้าของสนามกอล์ฟสิบที่ในกรุงเทพกับโรงแรมที่กระบี่อ่ะ รวยมั้ยล่ะ”

O_O;;;;;

รวย-ชิบ-หาย!!!!

“เจ๊ ฟาร์มว่านะ ถ้ามันจีบเจ๊อ่ะ เอาๆไปเหอะ โคตรตระกูลเราจะสบายเลยนะถ้าเจ๊แต่งกับมันอ่ะ” ผมพูดตรงๆตามความรู้สึก เผื่อเฮียแตงค์มันจะเมตตาซื้อไอโฟนหกไอโฟนเจ็ดให้ผมมั่งไง

“รวยแค่ไหนแต่ถ้าชั่วก็ไม่ไหวหรอกนะ! แกเลิกมาเชียร์ไอ้แตงค์กับฉันได้แล้ว! และมันก็ไม่ได้จีบฉันด้วย ฉันไปละ! แกทำการบ้านพี่หมอไปเลย ถ้าไม่เสร็จฉันจะไซโคให้พี่หมอลงโทษแกหนักๆเลย!” พี่สาวผมคาดโทษโหดจนผมสะดุ้งโหยง รีบก้มหน้าก้มตาทำแบบฝึกหัดต่อทันที

ส่วนเจ๊ฟรังค์ก็ออกไปจากห้องผมอย่างอารมณ์เสียแล้วปิดประตูกระแทกดัง

ปัง!!

พอพี่สาวออกไปผมก็ได้แต่ขยี้เส้นผมตัวเองอย่างหงุดหงิด

“เชี่ยเอ้ย! ทำไปทำมา ทำแต่ละรอบคำตอบไม่เหมือนกันสักรอบ! พอ! กูไม่ทำแล้ว! นอนดีกว่า!

ผมสบถแล้วลุกจากโต๊ะก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนสีขาวลายทางแล้วกระโดดขึ้นเตียงนอนหลับปุ๋ยทันที

 

 

 

 

เจ็ดโมงเช้า~

 

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูห้องนอนผมรัวๆทำให้ผมต้องงัวเงียลุกขึ้นจากเตียงอย่างเสียไม่ได้ ผมอ้าปากหาวก่อนจะหยิบนาฬิกาที่หัวเตียงมาดู

“อะไรวะ เจ็ดโมงเอง ใครฟระ!

ผมสบถอย่างหงุดหงิด แต่ก็กลัวว่าถ้าเป็นพี่สาวจะโดนตบหัวเอาที่เปิดประตูช้า เลยรีบเดินงัวเงียๆขยี้ตาไปเปิดประตู ก่อนจะถามโดยไม่ได้มองแล้วล้วงมือเข้าไปในเสื้อเพื่อเกาพุงตัวเองไปมา

“มีไรแต่เช้าอ่ะเจ๊”

“หึ...”

เสียงหัวเราะทุ้มลึกแสนคุ้นหูทำให้ผมขมวดคิ้วก่อนที่ผมจะเพ่งตาผ่านความง่วงมองคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง แล้วก็ต้องเบิกตากว้าง

“พะ พี่หมอ!!

เชี่ยยยยย

กูทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย!!!

ผมรีบดึงเสื้อลงมาแล้วยืนหน้าร้อนวาบๆด้วยความอาย ยิ่งมันทำเป็นกลั้นยิ้มเหมือนกลัวว่าผมจะอาย ผมยิ่งอายมากกว่าเดิม

“พี่มาทวงแบบฝึกหัดครับ” ร่างสูงแบมือมาตรงหน้าผม ผมก็เลยรีบเดินกลับเข้าไปในห้องแล้วเอาแบบฝึกหัดมาส่งให้อีกฝ่าย พอพี่หมอรับไป ผมก็เลยถามเขาแก้เก้อที่ทำอะไรทุเรศๆออกไปต่อหน้าเขา

“พี่มาทำไมแต่เช้าอ่ะ”

“พี่เพิ่งออกเวรน่ะ”

ยะ ยอดมนุษย์ชัดๆ =[]=

“งั้นพี่ไม่กวนฟาร์มแล้ว นอนต่อเถอะ” พี่หมอส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ผม ซึ่งมันเป็นรอยยิ้มที่บอกเลยว่าทำให้อกข้างซ้ายสะเทือน!

แค่นั้นยังไม่พอ ร่างสูงยังโน้มหน้าลงมาจุ๊บที่ปากผมเร็วๆด้วย ทำให้ผมเบิกตากว้างแถมถลนออกจากเบ้า รีบกวาดสายตามองทันทีว่าพี่ฟรังค์อยู่แถวนี้หรือเปล่า! พอเห็นไม่มีใครผมเลยถอนหายใจอย่างโล่งอก

“พี่ทำบ้าไรเนี่ย”

Morning kiss” เขาพูดสั้นแค่นั้นแล้วอมยิ้ม ก่อนจะลงบันไดไปข้างล่างโดยไม่ได้พูดอะไรกับผมต่ออีก สงสัยเจ๊ฟรังค์แม่งตื่นมาทำกับข้าวแล้วล่ะมั้ง ถึงเปิดประตูให้พี่หมอเข้าบ้านมาได้

ปัง!

ผมรีบปิดประตูห้องตัวเองแล้วล็อคทันที สัมผัสอุ่นๆเมื่อกี๊ยังติดอยู่ที่ริมฝีปากอยู่เลย

แล้วไอ้หัวใจเวร! มึงจะเต้นให้กูแน่นอกอีกนานมั้ย!!

ย๊ากกกกก

ผมเกลียดไอ้พี่หมอที่สุดเลยเว้ย!!!











 

 

หลังจากที่พี่หมอกลับไปพร้อมแบบฝึกหัดมหาประลัยนั่นผมก็ไม่มีอารมณ์จะนอนต่อละ นอนยังไงก็นอนไม่หลับ ใจนี่เต้นตึกตักกับแบบฝึกหัดนั่นเป็นบ้าเป็นหลัง ก็เพราะว่าความจริงผมทำเสร็จไปแล้วรอบนึง แต่ไปพนันขันต่อบ้าๆบอๆไว้ก็เลยกลัวจะแพ้ มานั่งลบๆทำใหม่ทีละข้อ ทว่ายิ่งทำก็ยิ่งใจแป้วเพราะอย่างที่บอก คำตอบมันไม่ตรงกันเลย ผมเลยไม่ได้ทำใหม่จนครบ ทีนี้ก็ได้แต่ภาวนาให้มันถูกละกัน!

ผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไปมหาวิทยาลัยตามปรกติ ตอนเจอไอ้รันในคลาสก็เล่าอดไม่ได้ที่จะเล่าเรื่องที่ผมพนันกับพี่หมอให้มันฟังแล้วมันก็สรุปออกมาง่ายๆว่า

“โง่สมกับเป็นมึงจริงๆ ไม่ผิดตัวแน่ๆ นี่แหละไอ้ฟาร์มล่ะ”

“ทำไมมึงจะต้องด่ากูด้วยเนี่ย!” ผมทำหน้ายุ่งใส่มัน! “กูให้มึงช่วยคิดนะเว้ย!

“มึงยังมีหน้ามาหวังอีกหรอว่ามึงจะผ่าน กูว่ามึงต้องได้ไม่ถึงสิบคะแนนแน่ๆ เตรียมไปติวตัวๆที่ห้องเขาได้เลย”

แต่กูไม่อยากไป! มันไม่ต่างอะไรกับการไปขายตัวที่พัทยา!!

ผมอยากตะโกนคำนั้นใส่หน้าไอ้รัน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นได้แค่เพลงของแสตมป์เท่านั้น (ความคิด) ผมจึงได้แต่ถอนหายใจ

“มึงไปกินข้าวบ้านกูนะเย็นนี้อ่ะ กูไม่อยากอยู่คนเดียว แล้วถ้าเกิดมึงนัดไอ้ซีฟไว้ ก็ยกเลิกนัดไอ้ห่านั่นไปได้เลย กูไม่ต้องการให้มันมาแย่งมึงไปอีก!

ผมร่ายยาวด้วยสีหน้าบอบบุญไม่รับ ไอ้รันก็เลยยิ้มขำแล้วส่ายหน้าไปมาเหมือนจนปัญญา แต่อย่างน้อยมันก็ยอมโทรไปบอกไอ้ซีฟว่าเย็นนี้มันไม่ว่างและจะไปกับผม ไอ้ซีฟจะไปไหนก็ไปได้เลยไม่ต้องห่วง ใจผมก็ชื้นมานิดนึงแล้วล่ะ!




 

 

พอเลิกคลาสไอ้รันก็ขับรถมาที่บ้านผมพร้อมกับผมตอนราวๆเกือบหกโมงเย็น ผมเห็นรถคันคุ้นตาของพี่หมอจอดอยู่แค่นั้นเหงื่อก็แตกอาบเป็นน้ำตกไนแองการ่า ทว่าไอ้รันไม่สนใจในชะตากรรมของเพื่อนมันสักนิด เดินหน้าด้านหน้าทนเข้าไปข้างในบ้านผมราวกับเป็นลูกบ้านนั้นด้วยตัวเอง

มันสวัสดีพี่หมอตามมารยาท ส่วนเจ๊ฟรังค์กำลังเตรียมอาหารเย็นมาวางบนโต๊ะพอดี ผมเผลอสบตากับพี่หมอแล้วก็เห็นรอยยิ้มอบอุ่นที่ดูไม่ออกว่าหมายความว่าไงของมันแล้วก็เหงื่อก็แตกยิ่งกว่าเดิม

ตกลงกูผ่านหรือตกฟระ!!

จะยิ้มเยาะเย้ยหรือจะทำหน้าตึงก็เลือกเอาสักทาง! จะทำตัวเป็นกระดาษเปล่าไร้ความหมายอีกนานมั้ย!

“ฟาร์ม ช่วยเจ๊ตักข้าวสิ! ยืนบื้ออยู่ได้ กินๆข้าวเสร็จจะได้ไปเก็บเสื้อผ้าสักที พี่หมอเขามารอแกแล้วเนี่ย!

เจ๊ฟรังค์บ่น และคำบ่นของเจ๊ก็ทำให้ผมอ้าปากค้างจนปากแถมจะฉีกถึงใบหู

“อะ อะไรกัน! ใครบอกว่าผมจะไปอยู่!

“อย่ามางุ้งงิ้งนะ แกไปพูดอะไรกับพี่เขาไว้ล่ะ เคลียร์กันเอง ฉันไม่กินข้าวเย็น ไดเอทอยู่ กินกันไปสามคนนะ รันอยากได้อะไรก็จัดการเอาเลย ตามสบาย” เจ๊ฟรังค์ตัดช่องน้อยแต่พอตัวแล้วสะบัดก้นขึ้นห้องไปอย่างไม่สนใจผมจนผมต้องอ้าปากค้างอีกครั้ง บนโต๊ะจึงเหลือแค่ผมที่ไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไร จนไอ้รันต้องไปตักข้าวให้เราทั้งสามคน ตอนที่ไอ้รันเอาจานข้าวมาวางตรงหน้าผม มันแสดงสีหน้าเห็นอกเห็นใจได้หน้าถีบที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา

“มึงคงมั่นใจในตัวเองเกินไปหน่อย เหมือนมนุษย์ที่ไม่เคยเห็นกระจกและก็เหมาเอาว่าตัวเองจะหน้าตาดี นึกออกป่ะ”

คำพูดไอ้รันเหมือนมีดที่กระซวกตับไตผมเข้าอย่างจัง ส่วนไอ้พี่หมอ มันไม่พูดอะไรแค่เอาแบบฝึกหัดดันมาตรงหน้าผม ผมรีบคว้ามาดูแล้วน้ำตาก็แทบไหลพราก

สิบสามเต็มสี่สิบเนี่ยนะ! อะไรมันจะโง่ขนาดนั้น!

แต่จะบอกว่าไอ้พี่หมอมันโกหกผมก็ไม่ได้ เพราะมันเล่นใช้ปากกาแดงแสดงวิธีทำในข้อที่ผมผิดให้ผมดูทุกข้อเลย!

ที่หน้าเจ็บใจยิ่งกว่านั้นคือบางข้อก็ถูกแล้ว กูเสือกไปแก้ให้มันผิด! ถ้าผมเชื่อตัวเองตั้งแต่รอบแรก ก็มีแววว่าจะได้ถึงครึ่ง!

ย๊ากกกกกก!

ผมทำใจไม่ได้กับอารมณ์นี้!

ระหว่างที่ผมกำลังโอดครวญกับข้อสอบ ผมก็ไม่ได้รู้เลยว่าที่โต๊ะอาหารมีสงครามประสาทระหว่างไอ้รันกับพี่หมอตั้งแต่เมื่อไหร่ จนกระทั่งบทสนทนาของสองคนนั้นลอยมาเข้าหู

“ช่างเป็นติวเตอร์ที่ทุ่มเทจังเลยนะครับ ลงทุนทำเพื่อนักเรียนของตัวเองขนาดนี้ทั้งๆที่ปฏิเสธไปจะง่ายกว่า น่าซาบซึ้งจริงๆเลย” ไอ้รันเริ่มก่อน ผมก็เลยต้องเงยหน้าจากกระดาษมองหน้ามัน แต่พี่หมอกลับแค่ยิ้มละมุนและตอบมันสั้นๆ

“ครับ”

ทว่าไอ้รันก็ไม่ได้คิดจะหยุดแต่เพียงเท่านั้น

“ผมว่าพี่เนี่ย...ท่าทางจะไม่เบานะครับ”

“น่าสนใจ ไม่เบายังไงหรอ” พี่หมอตอบกลับไอ้รันด้วยสีหน้าสนใจจริงๆเหมือนถกประเด็นวิชาการกันอยู่ยังไงอย่างงั้น จนผมต้องแอบเตะขาไอ้รันแล้วกระซิบถามมัน

“มึงเล่นไรอยู่เนี่ย! ปรึกษากูมั่งไรมั่ง!

ไอ้รันไม่ตอบผม แต่ยังคงทำสีหน้ายียวนกวนประสาทพี่หมอต่อไป ทว่าดูเหมือนการกระทำของมัน ไม่สามารถกระทบจิตใจของพี่หมอไบร์ทที่ดูจะผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่าเด็กอย่างพวกผมเลยแม้แต่นิดเดียว!

“ถ้าพี่ไม่ได้สนใจไอ้ฟาร์มจริง ก็ปล่อยมันไปมีอนาคตที่ดีเหอะ หลอกเด็กมันไม่สนุกหรอก”

คำพูดของไอ้รันทำเอาดวงตาผมเบิกกว้างแทบถลนออกจากเบ้า! ไอ้รันไม่เคยรู้ตื้นลึกหนาบางระหว่างผมกับพี่หมอ ผมไม่เคยเล่าให้มันฟังว่าเราเคยมีอะไรกันมาก่อน ทว่าแค่มันเห็นพี่หมอไม่กี่ครั้งบวกกับฟังเรื่องต่างๆที่ผมชอบบ่นให้มันฟัง มันกลับตีพี่หมอซะแตกยับได้ขนาดนี้! ผมทึ่งในตัวมันมากๆ แม้ว่าผมจะนอยด์ไปไม่น้อย ที่ไอ้รันใช้คำว่า หลอก

ลึกๆผมรู้อยู่แล้วว่าพี่หมอแค่ต้องการผมเป็นสัตว์เลี้ยงแก้เซ็งของเขาแม้ว่าเขาจะรู้ว่าผมไม่อยากเป็น ผมเองก็พยายามจะป้องกันตัวเองแต่ดูเหมือนทำอะไรก็โง่จนเข้าทางเขาไปซะหมด

ให้ตายเหอะ....

ชักจะไม่สนุกแล้วนะเนี่ย!

ผมไม่กล้ามองพี่หมอด้วยซ้ำ แล้วก็ไม่อยากรู้ด้วยว่าพี่เขาจะตอบว่าอะไร

“หึ...แล้วสำหรับรัน อนาคตที่ดีของฟาร์มมันเป็นยังไงล่ะ” พี่หมอถามกลับมาตรงๆเล่นเอาผมนี่รีบหันไปมองไอ้รัน อยากรู้เต็มแก่ว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างมันจะรับมือยังไง แต่ไอ้รันกลับยิ้มแสยะออกมา

“อาจจะเป็นผมก็ได้นะ”

บะ..บ้า!!!

บ้ากันไปใหญ่แล้วเฟ้ย! เล่นบ้าอะไรกันอยู่เนี่ย ปรึกษากูบ้างก็จะดีมั้ง!

“รัน...” ผมส่งเสียงเตือนเพื่อนเมื่อเห็นไอ้พี่หมอแม่งไม่ยิ้มแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเตือนทำไม รู้แต่กูเตือนไว้ก่อนอ่ะ

“...”

“เอ๊ะ...” อยู่ๆไอ้รันก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรออกขึ้นมา “ผมเคยบอกพี่หรือเปล่าว่าผมกับไอ้ฟาร์มชอบ เล่นเพื่อน กันอ่ะ”

หะ!!!

เล่นเพื่อนคือไรวะ!

มึงอย่ามาศัพท์ยากแถวนี้! กูไม่เก็ทเว้ย!

ผมหันไปมองไอ้รันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ทว่าไอ้รันแค่ยักไหล่มาให้เหมือนให้ผมตามน้ำไป ขณะที่พี่หมอหันมาจ้องผมเขม็งด้วยสายตาที่เย็นชาจนหิมะแทบจะตกบนหัวผม!

“บอกพี่เขาไปสิวะ พี่เขาจะได้เลิกล้อเล่นกับมึงซะที” ไอ้รันว่าด้วยท่าทางสบายๆ แต่ผมนี่สิ ยังงงกับเล่นเพื่อนของมันอยู่เลย...

เสือกโง่กับคำใบ้ด้วย เอาละไง

หรือมันจะเพื่อนเล่น?

หมายถึงผมกับมันเป็นเพื่อนเล่นกันไรงี้อ่ะนะ?

แล้วมันจะทำให้พี่หมอเลิกล้อเล่นกับกูยังไงวะ? -*-

หรือเขาจะคิดว่ากูเล่นกับมึงพอแล้วไม่ต้องการให้เขามาล้อเล่นด้วยอีกคนอะไรแบบนี้น่ะหรอ

นี่คิดมาดีแล้วใช่มั้ย?

ระหว่างที่ผมกำลังนั่งเครียดกับคำว่า เล่นเพื่อนและ เพื่อนเล่น ของไอ้รัน พี่หมอก็ยังมองมาทางผมเหมือนรอคอยคำตอบยังไงอย่างงั้น และไอ้ห่ารันก็เร่งเหมือนพ่องตาย!

“บอกเขาไปสิไอ้ฟาร์ม พี่เขารอมึงอยู่คนเดียวเนี่ย!” ไอ้รันว่าด้วยท่าทางหงุดหงิดหน่อยๆก่อนจะโน้มหน้าลงมากระซิบกับผม “แค่เออออไปก็พอ! กูอุตส่าห์ลดตัวลงมาช่วยมึงขนาดนี้แล้ว อย่าโง่นักจะได้มั้ย!

ด้วยการเป็นเพื่อนเล่นกูน่ะหรอ =_=;;;

“ชะ ใช่พี่ คือผมกับไอ้รัน...” ผมหันไปมองหน้าไอ้รัน แล้วมันก็ขยับปากขึ้นลงเป็นคำว่า เล่นเพื่อน อีกรอบแบบไร้เสียง

“ละ..เล่นเพื่อนกันมาสักพักนึงแล้ว”

กล้ามากเลยกู กล้าที่จะพูดคำที่ไม่เคยรู้ความหมาย

ครืด!

ไอ้พี่หมอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงทำเอาผมยิ้มกว้างคิดว่ามันจะกลับที่ไหนได้ มันกลับทำหน้านิ่งแล้วพูดกับผมสั้นๆว่า

“พี่ไปรอที่รถนะ”

จากนั้นก็เดินออกไปจากตรงนี้ทันที ทำให้ไอ้รันทำหน้าเหลือเชื่อ

“กูพูดขนาดนี้มันยังกล้าชวนมึงไปอีกหรอวะ เหลือเชื่อเลยนะเนี่ย หรือมันจะชอบมึงจริงๆ”

สัด!

เล่นเพื่อนคืออะไร!

ติดอยู่ในใจกูนานแล้วเนี่ย!!

จะถามก็ไม่อยากให้แม่งหาว่าโง่อีก!

ทว่าจู่ๆไอ้รันก็หันกลับมามองหน้าผมเหมือนสงสัย

“ว่าแต่มึงเหอะ เออออกะกูไปรู้ใช่มั้ยกูหมายถึงอะไร”

“รู้ดิ! กูไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะเว้ย!” ผมแกล้งโวย ไอ้รันเลยพยักหน้ารับ แล้วกินข้าวต่อ แต่คำพูดต่อมาของมันทำเอาผมสะอึก

“กูก็ว่างั้นแหละ เพราะถ้ามึงไม่รู้จักคำนี้อ่ะนะ มึงไปไถนาแทนควายได้เลยอ่ะ”

ย๊ากกกกกก

ผมอยากระเบิดตัวเอง!!!

รอให้ไอ้รันเผลอก่อนเหอะ ผมจะหาโอกาสหาความหมายของคำนี้ให้ได้เลย!

ต้องค้น google ด่วน เล่นเพื่อนคืออะไร!!!

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายแล้วก็ต้องเก็บเสื้อผ้าขึ้นรถไปกับพี่หมออย่างไม่มีทางเลือก และก็ยังไม่มีจังหวะเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพื่อค้นหาความหมายของคำว่าเล่นเพื่อน ปรกติพี่หมอเป็นผู้ชายใจดีที่ดูเหมือนมีรอยยิ้มเปื้อนหน้าตลอดเวลา แต่การที่เขาทำหน้านิ่งสนิทเป็นรูปปั้นมันทำให้ผมเองไม่กล้าจะขยับตัวทำอะไรไปด้วยแม้กระทั่งจะจับโทรศัพท์ นั่นก็เพราะผมยังไม่เก็ทเลยว่าเขาคิดอะไรอยู่ ผมไม่อยากทำอะไรขัดหูขัดตาพี่หมออ่ะ เพราะบทลงโทษของมันคือก็ไม่ใช่จะหยุมหยิมไง

แต่ก่อนผมจะออกมาไอ้รันยังย้ำอีกนะว่า ไม่ว่าพี่หมอจะถามยังไงก็จงยืนยันว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ไอ้รันพูด มันจะได้ไม่กล้ายุ่งเรื่องอื่นกับผมนอกจากเรื่องติว แม้ว่าผมจะไม่เข้าใจอยู่บ้าง แต่สุดท้ายผมก็เออออๆบอกมันไป ผมก็ไม่อยากให้ไอ้พี่หมอมันมาหลอกผมเหมือนกันไง

 

 

 

 

 

 

@คอนโดB

 ผมได้กลับมาที่คอนโดหรูเวอร์ของพี่หมออีกครั้ง มากี่รอบก็ยังรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจ (?) ไม่เลิก เพราะมันสวยอลังการมากๆ

ทำไมมันถึงได้รวยขนาดนี้นะ

โอ๊ย! ผมไม่น่าจะโง่เลย ไม่งั้นถ้าเรียนหมอคงรวยเฟอร์ไปแล้วเนี่ย ไหนจะสาวๆที่ห้อมล้อมอีกล่ะ ขนาดแค่คิดผมยังฟินขนาดนี้อ่ะ

แล้วตัวมันจะขนาดไหนคิดดู!

ผมมัวแต่มองไปมองมาจากนอกห้องเหมือนพจมานเพิ่งเคยเห็นบ้านทรายทองครั้งแรก พี่ชายกลาง เอ้ย! พี่หมอเลยเปิดประตูออกกว้างแล้วดึงกระเป๋าจากมือผมไปถือ จากนั้นอีกมือก็จับข้อมือผมแล้วลากเข้าห้อง

ปัง!

ร่างสูงปิดประตูกระแทกเสียงดัง แต่ผมยังเดินเข้ามาในห้องเขาอย่างตะลึงตะลานไม่หาย มารอบที่สองก็ยังสวยอยู่เลย

สาบานได้ตอนนั้นยังไม่ได้รู้สึกเลยว่างานกำลังจะเข้า จนกระทั่งเสียงเย็นๆเหมือนจะแช่แข็งผมถามขึ้น

“ที่ไอ้เด็กนั่นมันพูด จริงหรือเปล่า”

เนื่องจากไอ้รันย้ำผมมา ว่าให้ยืนยันและผมก็กำลังสนใจแจกันลายมังกรแสนสวยที่ตั้งตระหง่านอยู่ในตู้โชว์ ก็เลยเออออๆไปอย่างไม่ใส่ใจ

“จริงดิพี่ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ใครเขาจะไปโกหกกัน?”

เรื่องใหญ่ไม่ใหญ่กูใหญ่ไว้ก่อนอ่ะ ค่อยไปหาความหมายทีหลังว่ามันแปลว่าไรไอ้เล่นเพื่อนเนี่ย

หมับ!

พี่หมอกระชากข้อมือผมซะแรงโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัวแล้วกระชากผมไปจนตัวผมไปปะทะกับตัวมัน

“อะ อะไรหรอ” ผมทำหน้าเหรอหรา

“ถ้าฟาร์มทำอย่างงั้นกับมันจริง ก็ไม่เห็นต้องเล่นตัวกับพี่เลยนี่”

หะ!!!

อะไรกันวะเนี่ย!



 

 






 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะจุ้บบ
ติดแท็ค 
#หมอหลอกเด็ก และ #JUSTYOU เมื่อพูดถึงความฟรุ้งฟริ้งของคู่นี้บน twitter นะครัช
 

กด ADD FAV ได้ที่รูปน้องฟาร์มสุดน่ารักของแม่ยก -..-

 โหวตสิบดาวที่รูปพี่หมอ ถ้าอยากให้พี่หมอหลอกน้องต่อไปนานๆนะคะ <3

  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 211 ครั้ง

42,794 ความคิดเห็น

  1. #42744 kamrung (@kamrung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 16:01
    อย่าว่าแต่ฟาร์มไม่รู้เลยเขาก้อไม่รู้ เล่นเพื่อนคืออะไรว่ะ
    #42744
    1
  2. #42715 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 13:40
    ฟาร์มนี่ใสซื่อหรือซื่อบื้อเนี่ยยยย พี่หมอจัดเลย
    #42715
    0
  3. #42705 ปุณณ์ (@waraporninsawang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 19:50
    ชอบมากกกถึงมากกกที่สุดค่าาาา
    #42705
    0
  4. #42700 nayzaza (@aassdd51) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 13:59
    ฟาร์มเอ๊ยฟาร์ม
    #42700
    0
  5. #42684 L_leo (@0849329014) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 20:45
    แบบโง่มากคะ ได้ใจจริงๆ ฟาร์มเอ๊ยยยยยยย!!
    #42684
    0
  6. #42675 GIFT'TAUN (@ufo-wow) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 20:44
    ตายห่านแล้วฟาร์มเอ้ยยย 555555555555555555555
    #42675
    0
  7. #42655 Omelett (@aompichamon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 13:34
    555555555 รันทำดีค่ะ มาเอาไป20 ฟาร์มนี่รักษาคารเร็กเตอร์ โง่ได้ใจมากกก ชอบบบบ
    #42655
    0
  8. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 03:46
    555 เอารางวัลคนโง่ เอ้ย~(พูดผิดแบบดังๆค่ะ)คนซื่อออ(พูดถูกแบบกัดฟัน)ไปเลยจ้ะหนู~~~~
    #42458
    0
  9. #41599 I'm never happy (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 16:32
    ทำไมรู้สึกน้องฟาร์มโง่จัง
    #41599
    0
  10. #41288 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 22:38
    555 งานเข้า
    #41288
    0
  11. #41090 `WEhz4 (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 19:31
    ฟาร์มเหมือนลูกบอลให้คนอื่นโยนเล่นจริงๆนะ ตามใครไม่ทันเลยอ่ะ 55555555555 ทำพี่หมอโกรธแล้วนั้นน
    #41090
    0
  12. #40127 pookpak_world (@pookpak_world) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 07:57
    โอ่ยยยยย นี่ไม่ใสซื่อแล้วนะ นี่เรียกโง่ค่ะฟาร์ม 55555555555555
    #40127
    0
  13. #39826 meawkim (@ma-meawkim) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 01:39
    เอาแล้วๆๆๆๆๆๆๆน้องฟาร์มงานเข้าอีกแล้ว.สวรรค์เบี่ยงเริ่มแล้วคร๊าบบบบบบ ฟาร์มควรไปขอน้ำมนต์หลวงพ่อมานะเผื่อจะได้เอาความโง่ออก (ไม่เอาไม่ว่าฟาร์มสิ)
    #39826
    0
  14. #38108 Toeyty Pitchayakorn (@toey0538) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 00:23
    อะไรคือฟาร์มไม่รู้จักว่าเล่นเพื่อน น้องฟาร์ม สู้ๆนะเว้ย สักวันหนูจะเข้าใจเอง
    #38108
    0
  15. #38048 JPotter LongSurname (@jpotter2013) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 18:03
    ไปหาในอากู๋มาแว้ว ...
    ฟาร์มไม่รอดแน่!!!
    #38048
    0
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. #37972 Mikojin (@mikojin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 22:59
    โอ๊ยยยยย ฟาร์มเอ้ยยยจะโง่ไปไหนว่ะ 5555555
    #37972
    0
  18. #37723 JEANSiWA (@minhojeans) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:55
    น้องฟาร์มคนซื่อ(บื้อ)
    #37723
    0
  19. #35476 Princess of cloud (@nussararaob) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 11:46
    ฟาร์มซืรออะไรขนาดนี้อ่ะ
    #35476
    0
  20. #35164 Pe.Pe (@almon-2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 16:16
    อะไรคือเล่นเพื่อนหรอ มะกี้ส่งผิดแชป
    #35164
    0
  21. #35117 Vanilla (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 09:36
    เอาแล้วๆๆพี่หมอองค์ลงแล้วโดนแน่ฟาร์ม
    #35117
    0
  22. #34812 coffeeD (@donutlovesuju13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 01:35
    โอ้ยย เชี่ยพี่ฟาร์ม ไม่ด่าไม่ได้เเล้วนะเนี่ย5555555555555 ซื่อจังเล้ยย
    #34812
    0
  23. #34066 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 04:06
    ฟาร์มเอ้ย
    จะด่าว่าโง่เกิ๊น
    ก็สงสาร
    แต่ฟาร์มก็ซื่อบื้อไปน่ะลูก
    #34066
    0
  24. #33671 Namtan_Bestfriend (@tiwa-beck) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:17
    อื้อหืม ศัพท์นี่แทบจะตรงตัวเลย ฟาร์มผู้น่าสงสาร
    #33671
    0
  25. วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 01:07
    บางทีนะบางที ฟาร์มก้อโง่เกิ๊น555 แต่น่ารักอ่ะ
    #33447
    0