จบ │BONDAGE│JUST YOU 'เด็กหมอ' [Yaoi]

ตอนที่ 6 : พบหมอครั้งที่ 5 : : คนอะไรเป็นเด็กหมอ! 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 269 ครั้ง
    25 เม.ย. 59


CHAPTER 5
- คนอะไรเป็นเด็กหมอ! -




[Loading…100 per.]




เสมือนท้องฟ้าวิปริตแปรปรวนทันใด~

TOT

เหมือนเพลงนี้ดังขึ้นในหัวผมทันทีที่พี่หมอพูดประโยคนี้ออกมา และเหมือนกับฟ้าผ้าลงที่กลางหน้าผากของเฮียจิน

มึงไม่เตี๊ยมกะกูก่อนล่าาา

ไม่ได้หมายถึงเฮียจินคนเดียวนะประโยคนี้ หมายถึงทั้งคู่เลยจ้า ไอ้พี่หมอ พูดห่าอะไรกูไม่เข้าจายย ส่วนไอ้เฮียจิน เราเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่ เวลาตอนไหนที่มึงจีบกู~

“ฟาร์ม” เฮียจินเรียกผมแล้วมองมาด้วยสายตาตัดพ้อ

“อะ อะไรเฮีย”

“มีผัวแล้วทำไมไม่บอก”

!!!!!

คำถามเฮียจินทำให้ผมรู้สึกเหมือนโดนถาดสังกะสีตีหน้าดังผ่าง!! ชั่ววินาทีที่ผมอึ้งแดกไปเลย ก่อนความร้อนจะลามตั้งแต่ที่ใบหน้าผ่านแก้มไปยังใบหู

โจเอลคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อเฮียจิน

“ไปเคลียร์กันข้างนอก หึ สมน้ำหน้าไม่เตี๊ยมน้องนายก่อนล่ะ เขาจะได้ไม่หนีบแฟนมา!”

โจเอลแสดงสีหน้าเยาะเย้ยพลางพูดเย้ยหยันเฮียจินอย่างเต็มที่

ให้ตายเหอะ เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้วเฟ้ย!

ผมกับพี่หมอไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนอกจากคนเคยมีคืนที่หนึ่งร่วมกัน แล้วมันก็เสนอหน้ามาเป็นติวเตอร์ให้ผมเท่านั้นเอง

แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้แก้ตัวอะไร เฮียจินก็โดนลากออกไปซะแล้ว ภายในร้านกาแฟเลยเหลือแค่ผมกับไอ้พี่หมอเพียงสองคนเท่านั้น

ถ้านี่เป็นการ์ตูนเรื่องโคนัน ความรู้สึกที่โคนันสัมผัสได้ถึงสายตาอันตรายจากชายชุดดำ คงจะบ่งบอกความรู้สึกตอนนี้ของผมได้เป็นอย่างดีเวลาที่ไอ้พี่หมอมันจ้องเขม็งมาจากด้านหลัง

ผมหันไปมองพี่หมอแล้วก็ยิ้มแหยๆให้มัน ก่อนจะนั่งตัวลีบลงบนเก้าอี้ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องทำแหยๆแบบนั้นด้วย แต่ก็ทำไปแล้ว

“เอสเปรสโซร้อนได้แล้วค่ะ”

พนักงานเสริฟนำกาแฟที่สั่งมาวางไว้ทำให้พี่หมอละสายตาจากผมไปบอกขอบคุณด้วยความสุภาพราวกับชายหนุ่มมารยาทงาม

“ขอบคุณครับ”

สาวเสริฟเขินเล็กน้อย พยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง พอไม่มีคนนอกอยู่ บรรยากาศก็ทิ้งดิ่งลงสู่ความเงียบอีกรอบ

-_-;;;;

“…”

พี่หมอกวาดสายตามองทั่วใบหน้าผมเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ทำให้ผมหายใจไม่ทั่วท้องเอาซะเลย

และด้วยความที่ผมก็เป็นคนลนลานระดับนึง พอพี่หมอมันไม่คิดจะพูดอะไรก่อน เอาแต่ดื่มกาแฟแล้วเล่นเกมจ้องตา ผมเลยเป็นฝ่ายหลบสายตาแล้วแก้ตัวด้วยเสียงเบาๆจนแทบจะกลายเป็นเสียงกระซิบ

“ผมไม่รู้เรื่องด้วยนะ เฮียจินมันมั่ว”

พอผมพูดแบบนั้น พี่หมอที่กำลังจิบกาแฟอยู่ก็ตวัดสายตามองผม เขาแลบลิ้นเลียขอบริมฝีปากที่เลอะคราบกาแฟแล้วยิ้มอ่อนโยนมาให้

“พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรฟาร์มสักหน่อย…แค่ไม่ชอบ”

=_=;;;;

พี่หมอทำเสียงเรียบตรงคำว่าแค่ไม่ชอบ ทำให้ผมถึงกับเหงื่อตก คือเวลามันโกรธทีไรนี่หนังชีวิตเกิดขึ้นกับผมตลอดอ่ะ จากคราวที่แล้วก็รู้ละ และอย่าหวังจะขัดขืนได้นะ ประสบการณ์รึก็มากกว่า แรงก็เยอะกว่า สารพัดลูกล่อลูกชน อาจจะดูเหมือนผู้ชายนิ่งๆยิ้มๆ อ่อนโยน รักสัตว์ สุภาพบุรุษตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ความจริงแล้วก็เสือร้ายคนนึงเลย

“…” ผมไม่รู้จะพูดอะไรเลยเอาแต่เงียบ พอพี่หมอเห็นผมเงียบ มันก็เลยเปลี่ยนเรื่องด้วยน้ำเสียงสบายๆ

“ดื่มอะไรมั้ย พี่จะสั่งให้ แล้วยังอยากดูหนังอยู่หรือเปล่า พี่ดูเป็นเพื่อนก็ได้นะ”

ผมกระพริบตาปริบๆมองพี่หมอ ก่อนจะถามตรงๆตามประสาคนเห็นแก่กินและชอบการถูกเลี้ยงดูปูเสื่อเป็นที่สุด (ไอ้เฮียจินแหละแม่ง ปลูกฝังนิสัยนี้ให้ผม)

“พี่จะเลี้ยงหรอ”

“หึ…” พี่หมอหัวเราะในลำคอก่อนจะค่อยๆแย้มยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ สายตาที่ทอดมองมาที่ผมเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและเอ็นดูจนรู้สึกอุ่นวาบในหัวใจแปลกๆ

“ครับ พี่เลี้ยง สั่งเลย”

“จริงนะ” ผมถามย้ำเพื่อความมั่นใจ ทำสัญญากับแม่งได้นี่ทำละนะ กาแฟร้านนี่แม่งแก้วละเป็นร้อย เค้กอีกชิ้นละร้อยกว่าบาทเกือบสองร้อย ไม่รู้ใช้แป้งจากสวรรค์วิมานอะไรทำ ระดับรายได้อย่างไอ้พี่หมอซื้อขว้างเล่นก็คงไม่เป็นไร แต่นักศึกษาจนๆจำต้องทนปั่นรถถีบ? (แต่มีเงินเติมเกม) แบบผมเนี่ย ไม่มีปัญญาหรอก

คือนานๆทีอ่ะได้ นานๆมากๆแบบว่ามากับเจ๊ฟรังค์หรือกับแม่ไรงี้

แต่มาคนเดียวผมไม่ค่อยจะกินหรอก ถ้ามากับไอ้รันไอ้รันชิงจ่ายตลอด ผมเคยขอหุ้นมันก็ไม่เอา ไอ้ซีฟนี่เกลียดผมอย่างขี้เลย แม่งคิดว่าผมจะเกาะไอ้รันเป็นเห็บเป็นหมัดไปถึงเมื่อไหร่ =_=

ไอ้รันมันเลี้ยงผมเองนะเฟ้ย!

พี่หมอไม่ตอบแค่กระตุกยิ้มให้ผมแล้วเรียกบริกรมารับออเดอร์ซะเฉยๆ

“น้องครับ ทางนี้หน่อย”

“รับอะไรเพิ่มดีครับ” บริกรถามพี่หมอ พี่หมอก็เลยพยักเพยิดมาที่ผม

“ถามน้องเขาเลยครับ”

“รับอะไรดีครับ” บริกรถามผม ยกกระดาษมาเตรียมจดออเดอร์เต็มที่ ผมก็เลยหยิบเมนูมาดู แล้วก็สั่งช็อกโกแลตร้อนกับเค้กเลม่อนไปหนึ่งชิ้น มันก็เป็นของชอบแหละ เวลามากินกับไอ้รันก็สั่งแบบนี้ตลอด จริงๆผมกะจะหุ้นทุกครั้งนะ ผมไม่ใช่คนชอบเอาเปรียบเพื่อนไง แต่ไอ้รันนี่ดิ มันชอบบอกว่ากูมีๆ เดี๋ยวกูจ่ายให้ก่อน แล้วก็ไม่เอาเงินเวลาผมจะคืน

ผมก็ซึ้งใจนะแต่ไม่ได้สำนึกไรมาก เพราะไอ้รันมันรวยจริงๆ

“ชอบเค้กเลม่อนหรอ” พี่หมอถามแล้วเลิกคิ้วใส่ผม

“ชอบดิพี่ ตอนแรกก็ไม่กินหรอก แต่ไอ้รันมันเคยสั่งมากินครั้งนึงแล้วอร่อย ตั้งแต่นั้นผมก็สั่งตลอดเลย” ผมยิ้มกว้างแล้วบรรยายเรื่องของกินอย่างออกรสออกชาติ ทำเอาพี่หมอยิ้มขำๆ ผมเลยทำหน้างงใส่

“พี่ขำไร”

“เปล่า” เขาปฏิเสธแต่ยังมองผมยิ้มๆไม่เลิก

“บอกมาเลยนะเว้ย! ขำไรเนี่ย!” ผมโวยแล้วทำหน้าหงิกใส่ พี่หมอก็เลยยิ้มมุมปากแล้วตอบด้วยเสียงทุ้มลึกแสนมีเสน่ห์ตามไสตล์มัน

“แค่คิดว่าน่ารักดี”

คำพูดไอ้พี่หมอทำให้ผมหน้าร้อนวูบไปทั้งหน้า

แม่ง เป็นบ้าไรมาชมกูเนี่ย!

ย๊ากกกก

หน้าจะระเบิดเว้ย!!!

“เค้กเลม่อน กับช็อกโกแลตร้อนที่สั่งได้เรียบร้อยแล้วค่ะ” ระหว่างที่ผมกำลังนั่งทำหน้าไม่ถูก ของกินที่สั่งก็มาพอดี ผมก็เลยเลิกสนใจพี่หมอซะ แล้วมาเอ็นจอยกับของกินแสนอร่อยตรงหน้าแทน

มันอยากจะพูดอะไรให้มันพูดไปครับ เพราะวันนี้มันคือตัวตายตัวแทนของเฮียจิน! มันจะต้องเลี้ยงผม ฮ่าๆๆๆ

ผมนั่งกินเค้กด้วยความฟิน แล้วจิบช็อกโกแลตรสหวานปนขมไปด้วย กินไปยิ้มไปเลย มันอร่อยมากขอบอก ไอ้พี่หมอมองผม แล้วก็อมยิ้มเป็นระยะ ผมก็งุดหงิดนะ อยากจะเอาเค้กปาใส่หน้าแม่งจริงๆจะยิ้มเวรอะไรหนักหนาก็ไม่รู้

แต่ไม่ได้ เดี๋ยวมันไม่ยอมจ่าย ผมซวยดิ ไม่มีตังนะเฟ้ย

ผมใช้เวลาละเลียดเค้กอยู่นาน กินช้าๆเหมือนกลัวช่วงเวลาแห่งความสุขจะหมดเร็ว จนพี่หมอมันนั่งขำ

“พี่จะขำไร ผมไม่ใช่หม่ำนะ ฮาจังเลย” ผมอดจะแขวะมันไม่ได้

“ขำเราน่ะสิ ทำเหมือนเด็กเลย กินช้าๆเหมือนกลัวจะหมด สั่งอีกก็ได้นะ ไม่ต้องเกรงใจพี่หรอก”

“พี่อย่าบอกนะ ว่าจะไปเก็บตังจากเจ๊ฟรังค์ทีหลังอ่ะ” ผมทำตาโตใส่เหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ พี่หมอยิ้มหวานกลับมาจนหัวใจผมนี่กระตุกเลย

“เก็บจากฟาร์มนั่นแหละ คิดบาทละหนึ่งหอม”

“บะ บ้าหรอ!”

ผมนี่ทำตาโตกว่าเดิมอีก! เค้กชิ้นละร้อยกว่าเกือบสองร้อย โกโก้อีกแก้วละร้อย ถ้ามันคิดบาทละหอมจริง มันคงหอมผมทั้งได้ทั้งตัวทุกซอกทุกมุมเลยมั้ง!

“ล้อเล่นน่า กินไปเหอะ ไม่เป็นไรหรอก” พี่หมอมองผมแล้วอมยิ้ม แต่คำพูดมันทำเอาผมขยาดไม่กล้าสั่งเพิ่ม อีกอย่าง ผมก็มีความเกรงใจนะครับ ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี! เคยได้ยินมั้ย

พอหลังจากที่ผมกินเสร็จ ผมก็ดีใจที่ผมไม่สั่งเพิ่ม เพราะผมเสือกมาอิ่มพอดี ถ้าสั่งมาแล้วกินไม่หมด ถึงพี่หมอจะไม่ว่า แต่ผมนี่รู้สึกผิดตายเลย เพราะมันเป็นคนจ่ายไง

“ไม่เอาแล้วหรอ สั่งอีกได้นะ” พี่หมอถามผม

“คราวหน้าได้ป่ะ ติดไว้ก่อน” ถือโอกาสแปะเลยครับ ฮ่าๆๆ จะได้มีคนพามาเลี้ยงอีก

“ได้สิ ถ้าพี่ว่างนะ” พี่หมอยิ้มละมุนมาให้อีกรอบ เรื่องของกินนี่ทำเอาผมลืมเรื่องที่เคยบาดหมางกับมันไปชั่วคราวเลยครับ

“ว่าแต่ พี่มีอะไรจะคุยกับผมหรอ”

“ใช่ พี่มีเรื่องจะคุยกับฟาร์ม แต่ว่าต้องคุยกับพี่สาวฟาร์มด้วย เราต้องไปคุยที่บ้าน” พี่หมอพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ทำให้ผมทำหน้างงนิดหน่อย จริงๆก็อยากดูหนังก่อน แต่ด้วยความอยากรู้ ทำให้คิดว่าหนังค่อยมาดูวันหลัง ขอกลับบ้านไปฟังก่อนว่าพี่หมอจะคุยกับพี่ฟรังค์ว่าอะไร

“งั้นกลับเลยก็ได้ ผมไม่อยากดูหนังและ”

“พี่ตามใจฟาร์มอยู่แล้ว”

พี่หมอว่าเสียงนุ่มๆแล้วยิ้มใจดีมาอีกหน

หวังว่าแม่งคงไม่เอาเรื่องเค้กไปฟ้องเจ๊ฟรังค์นะเฟ้ย =_=

 

 

 

 

“หะ!! พี่หมอจะให้ไอ้ฟาร์มไปอยู่ห้องพี่หรอ?” เจ๊ฟรังค์ทวนสิ่งที่พี่หมอบอกออกมาด้วยความอึ้ง ส่วนผมนี่ตัวชาตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยทีเดียวหลังจากมันพูด 'เรื่องสำคัญ' หนักหนาที่มันอยากจะบอกออกมาจริงๆ! WTF!! มันพูดเรื่องเวรอะไรเนี่ยย

อยู่ๆดีๆก็พาผมมาที่บ้านแล้วบอกเจ๊ฟรังค์ว่าถ้าจะให้มันติวให้ต้องให้ผมไปอยู่กับมัน มิน่าล่ะถึงบอกว่าเรื่องนี้ต้องพูดต่อหน้าพี่สาวผม!

ย๊ากกกก!!

ต้องปฏิเสธ!!

“ไม่เอาเด็ดขาด!!” ผมแหกปากขึ้นมาทันที แต่พี่หมอแค่ยิ้มบางๆมาให้ผมเท่านั้นแล้วหันไปพูดกับพี่สาวผมต่อ

“พี่มีเหตุผลนะฟรังค์”

“เหตุผลอะไรคะ?”

“ฟรังค์ก็รู้ว่าพี่ต้องเข้าเวรปรกติ ไหนจะเวรนอกอีกล่ะ พี่ต้องเข้าเวรสิบครั้งต่อเดือน เวรนอกอีกสี่ครั้งต่อเดือน ถ้าให้พี่ขับรถเทียวไปเทียวมาจากบ้านฟรังค์ไปห้องพี่แล้วก็โรงพยาบาล พี่ก็ตายพอดีน่ะสิ”

“ถ้าพี่หมอเหนื่อยขนาดนี้ จะไม่รับติวให้น้องฟรังค์ก็ได้นะคะ โอ๊ย ฟรังค์เกรงใจอ่ะ” สีหน้าพี่สาวผมนี่รู้สึกผิด

แต่สีหน้าผมตอนได้ยินว่าไม่ต้องติวก็ได้นี่คือแบบนี้เลย >> *O*

“นั่นสิๆ เกรงใจพี่หมอจะตาย ไปทำงานเถอะครับ อย่าห่วงชีวิตการศึกษาฟาร์มเลย ฟาร์มเอาตัวรอดได้”

ผมนี่ฉีกยิ้มจนตาเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ทำเอาพี่หมอมองหน้าผมแล้วยิ้มตามออกมาแทบจะทันที รอยยิ้มมันเล่นเอาผมไปไม่ถูกรีบหลบตาวืดเลย

อะไรของกูฟระ!!

แพ้ทางแม่งทุกทีเลยเนี่ย!!

“แต่พี่อยากสอนฟาร์มนะ”

“เงินก็ไม่เอา แถมเหนื่อยขนาดนี้ พี่สอนมันแล้วพี่จะได้อะไรคะ” เจ๊ฟรังค์ทำหน้าไม่เข้าใจอย่างแรง

อูยย มันได้ยิ่งกว่าเงินอีกเจ๊ เรียกทีนี่ผมแทบจะขาดใจตายขาอกมันไปเลย

ไม่เอาเฟ้ย!! ยังไงก็ไม่เอา!

ลองไปอยู่กับไอ้พี่หมอล่ะก็ไม่รอดแน่ๆ ไม่ร๊อดดดด

“เจ๊ ฟรังค์ไม่ไปนะ ไม่ไปเด็ดขาดเลยอ่า” ผมส่ายหัวไปมาจนหัวแทบหลุด

“ฟาร์มมันชอบนอนอยู่บ้านนะพี่หมอ มันนอนแปลกที่ไม่ค่อยได้” พี่ฟรังค์เอาอุปนิสัยส่วนตัวผมขึ้นมาพูด เล่นเอาผมรีบพยักหน้าเห็นด้วยทันที

“เดี๋ยวเพลียก็หลับเอง” พี่หมอพูดหน้านิ่งเล่นเอาผมอ้าปากค้าง

“หะ หา!!!”

“เพลียอะไรคะ!!” เจ๊ฟรังค์นี่ตาโตแทบเท่าไข่ห่านไปเลย!

“ติวหนังสือไงฟรังค์ คิดอะไรเนี่ย แค่เรียนก็เหนื่อยแล้วนะพี่ว่า เดี๋ยวก็หลับเอง” พี่หมออธิบายด้วยน้ำเสียงสบายๆตามประสานายแพทย์! แต่ผมนี่สิ ไม่อยากจะเชื่อลมปากแม่งสักนิดเลย!

มันต้องไม่ใช่เพลียเพราะติวหนังสือแน่ๆ!

อยู่ด้วยกันมีหวัง แม่งฟัดผมไม่เลี้ยง!

ผมกัดริมฝีปากแน่นทันที ก่อนจะรีบพูดสีหน้าจริงจัง

“ไม่เอาอยู่ดี ไม่ไป ถ้าปัญหามากก็ไม่ติวแล้ว!”

พูดจบผมนี่รีบวิ่งหนีขึ้นห้องทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาทันที

“ไอ้ฟาร์ม เดี๋ยวสิแก!”

ขนาดเจ๊ฟรังค์เรียกผมยังไม่ฟังเลย ก็ผมไม่อยากไปอ่ะ! แค่ต้องเจอมันทุกวันผมยังไม่เป็นตัวเองขนาดนี้ อยู่ด้วยกันทุกคืนนี่กูไม่ได้เสียเป็นเมียผัวกับมันนับครั้งไม่ถ้วนเลยหรอ!!!

พอเข้ามาในห้องได้ปุ๊บผมก็จะปิดประตูแต่ไอ้พี่หมอแม่งวิ่งตามมาตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้รีบเอามือมายันประตูผมไว้ไม่ให้ปิด แต่ผมก็จะปิดประตูให้ได้

“พี่หมอ! ปล่อยนะเว้ย!!”

“ไม่ปล่อย ฟาร์มต้องไปอยู่กับพี่”

“ไม่ไป!” ผมกระแทกเสียง ก่อนจะลดเสียงลงให้ได้ยินแค่สองคน “ถ้าพี่ปล้ำผม ใครจะรับผิดชอบ!”

“ถ้าพี่ปล้ำเอง พี่ก็รับผิดชอบเองไง”

!!!

ย๊ากกกก

“หน้าพี่โบกปูนหรือไงถึงได้ด้านได้ทนนัก! ผมไม่ไปเว้ย!” ผมว่าแล้วพยายามดันประตูให้ปิดลง

“ชอบให้บังคับหรอครับ” พี่หมอถามแล้วยิ้มละมุนมาให้ผม ก่อนจะกระแทกประตูเข้ามาครั้งเดียวผมเซไปหลายก้าว! ไอ้พี่หมอเข้ามาในห้องผมจนได้

“จะไปอยู่ในฐานะนักเรียน หรือจะไปอยู่ในฐานะเมีย พี่ให้ฟาร์มเลือก ฟาร์มก็รู้ว่าพี่ใจดีกับฟาร์มอยู่แล้ว”

มันถามผมด้วยเสียงนุ่มๆและรอยยิ้มละไม ทั้งๆที่บังคับผมอยู่ชัดๆ เล่นเอาผมไปไม่ถูกหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอเลย

ยังไงผมก็ต้องไปอยู่กับมันงั้นหรอ!!!

เสร็จแน่!!

ไม่ใช่ไอ้พี่หมอนะ

กูเนี่ย! เสร็จมันแน่ๆเลย!

  ตอนนี้เหมือนกับไอ้พี่หมอกำลังใช้ตัวเองเป็นป้อมปราการขนาดยักษ์ที่กางกั้นความสุขของผมไม่มีผิด เพราะไม่ว่าผมจะตอบแบบไหนมันก็ดูจะเข้าตัวผมไปซะทุกอย่าง

แล้วลองไอ้พี่หมอวิ่งมาตามผมแบบนี้ แม่งต้องเดาได้แล้วว่าเจ้ฟรังค์อนุญาตแล้วแน่นอน แต่ผมนี่สิ ไม่ฟร้อมเฟ้ย!!

“ผะ ผมขอเวลาคิดสามวัน” ผมรีบโพล่งเอาตัวรอดไปก่อน พี่หมอเลยยืนพิงประตูกอดอกแล้วเลิกคิ้วมองผม

“ต้องนานขนาดนั้นเลยหรอ ตัดสินใจแค่นี้”

ต้องสิฟระ!! ถ้าอยู่กับคนอื่นอาจจะไม่แต่ถ้าอยู่กับมึงนี่ต้องคิดหนักๆเลยล่ะ!

“กะจิตกะใจพี่จะเอาแต่บังคับผมอย่างเดียวเลยหรือไง!” ผมแยกเขี้ยวใส่แบบชักจะหงุดหงิด ผมนะ ไม่น่าไปยุ่งกับเรื่องของพวกไอ้เวรน็อคตั้งแต่แรกเล๊ยยยย ดูดิ ซวยไปหมดทั้งชีวิตเลยเนี่ย!!

“ก็ได้ พี่ให้เวลาฟาร์มคิดก่อน มะรืนนี้จะมาเอาคำตอบ และหวังว่ามันจะเป็นคำตอบที่ไม่ทำให้พี่ผิดหวังนะ”

“...”

กริบ...

กูกริบเลย....

คำตอบที่มึงไม่ผิดหวังก็คือกูต้องตอบตกลงว่างั้น?

ย๊ากกกกกก

WTF!!!

ขอใช้ตัวช่วยยจากทางบ้านด่วนนนนน

 

 

 

 

 

 

@Taksana University
          วันต่อมา

 

 

 

 

"ไอ้พี่หมอแม่งจะเอากูไปอยู่ด้วยอ่ะ มึงต้องช่วยกูนะไอ้รัน!” ผมโวยวายกับไอ้รันตั้งแต่แว็บแรกที่เห็นหน้ามันตรงทางเข้าคณะ จนมันต้องด่าให้ผมหุบปากแล้วค่อยๆเล่าทุกอย่างให้มันฟัง (ยกเว้นเรื่องที่ผมกับไอ้พี่หมอกับผมมีอะไรกัน และตัดฉากเรทอื่นๆออกทั้งหมด) พอไอ้รันฟังผมเล่าจบ ผมก็อ้าปากค้างนิดๆและพูดออกมาว่า

"ไอ้พี่หมอมึงนี่โคตรราชาเสือเลยว่ะ ไม่ออกล่า แต่หาวิธีให้เหยื่อเดินเข้าปากเอง"

“หะ!!” ผมอ้าปากค้าง “นี่ไม่ใช่เวลาที่มึงจะมาชมวิธีการมันนะเว้ย! อีกอย่างกูก็ไม่ใช่เหยื่อของมันด้วย!!”

“ถามจริงเหอะไอ้ฟาร์ม มึงนี่มันโง่จริงๆหรือโง่มากๆกันแน่ มึงไม่รู้เลยหรือไง ว่าไอ้พี่หมออ่ะมันอ่อยมึงอยู่! กูฟังมึงเล่ามาทั้งหมด กูก็รู้ละ”

“อ่อยห่าอะไรล่ะ! มันจะมาอ่อยกูทำไม ยกเว้นแต่ว่า…” ผมเว้นจังหวะแล้วพึมพำเบาๆทั้งหน้าร้อนๆ “มันจะชอบกู…”

“เฮ้อ ไอ้ฟาร์มเอ้ย มึงนี่ทำให้กูเข้าใจคำว่าขายควายส่งควายเรียนอย่างแท้จริงเลยว่ะ”

“ไอ้เชี่ยรัน! มือไม่พายอย่าเอาตีนราน้ำได้ป่ะ!” ผมด่าแล้วถีบขามันครับ หงุดหงิดงุ่นง่านไปหมด คิดแต่วิธีที่จะไม่ไปอยู่กับไอ้พี่หมอจนสมองจะระเบิดอยู่แล้ว ระหว่างที่ผมกำลังหงุดหงิด ไอ้ซีฟเสือกเดินมาหาไอ้รันพอดี แล้วบอกไว้ก่อน ถ้าวันนี้มันหาเรื่องผมแม้แต่นิดเดียว ผมจะด่าแม่งให้หน้าหงายหาทางกลับบ้านไม่เจอเลยกูยิ่งหงุดหงิดอยู่

“ไง ไอ้รัน”

“เออ ว่าไง” ไอ้รันทักเพื่อนมันกลับเมื่อไอ้ซีฟทักมัน

“ไงไอ้หน้าจืด” ไอ้ซีฟหันมายิ้มหยันๆให้ผม

“จืดพ่อง!” ผมสวนซะแรง

“ใจเย็นๆ” ไอ้รันบีบไหล่ผมเบาๆ ผมเลยหันหน้าไปทางอื่น ไม่อยากจะยุ่งกับพวกไม่ทำห่าแล้วเอาแต่เสือกเรื่องของคนอื่น โอ๊ย! เกลียดแม่งจริงๆเลย วันๆไม่มีอะไรให้ทำหรือไง ตามราวีกูอยู่ได้ ว่างมากก็เอาเวลาไปดูแลพ่อแม่มึงเหอะ!

ไอ้ซีฟไม่สะทกสะท้านกับคำด่าของผม แถมมันยังเอื้อมมือมาฉวยการ์ตูนบนโต๊ะผมไปอีกต่างหาก

“เอาคืนมานะ!” ผมกระแทกเสียงใส่มันแล้วทำหน้าพร้อมชก แต่นอกจากมันจะไม่คืนยังแกล้งเปิดไปเปิดมาแรงๆ

ไอ้เวรเอ้ย!! เพิ่งซื้อมานะเว้ย! ยับหมด

“การ์ตูนปัญญาอ่อน มีแต่ต่อสู้ เหอะ วันๆไม่ทำไร ขัดกันไปหมด ยังอ่านได้อยู่อีกเนอะ มึงโตหรือยังวะ” ไอ้ซีฟแขวะแล้วโยนการ์ตูนเล่มนั้นลงบนโต๊ะตามเดิม

แต่ยินดีด้วย ความอดทนของกูมันถึงขีดสุดละ และมึงก็จะต้องโดนกูด่า!

ดี! ระบายอารมณ์

“มึงก็ไปซื้อพจนานุกรมมาอ่านสิไอ้ควาย! จะได้ไหลลื่นถูกใจมึง กูอ่านการ์ตูนเพื่อความสนุก ไม่ได้อ่านเพื่อหาความจริง พ่อแม่กูไม่ใช่โคนันที่ความจริงจะต้องมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น! แล้วก็ไปให้พ้นจากชีวิตกูได้แล้ว รู้ไว้ด้วยนะว่าที่ไอ้รันแม่งมาขลุกอยู่กับกู ก็เพราะแม่งไม่อยากจะคบกับไอ้โลกแคบแบบมึงอ่ะ!”

“ไอ้ฟาร์ม!”

ไอ้ซีฟโมโหและกระชากคอเสื้อผม แต่ไอ้รันผลักมันออกไปจากผมแรงพอสมควร

“มึงหาเรื่องมันก่อนนะไอ้ซีฟ กูว่ามึงไปหาที่สงบสติอารมณ์เหอะ ไว้มึงหายบ้าแล้วค่อยมาคุยกันใหม่” ไอ้รันพูดกับไอ้ซีฟนิ่งๆก่อนจะลากคอไปอีกทางเพื่อเป็นการแยกผมกับไอ้ซีฟไม่ให้อยู่ด้วยกัน ไม่งั้นเราก็จะทะเลาะกันอีก ไอ้รันเห็นผมยังไม่ได้กินอะไรเลยถือโอกาสชวนผมก็ออกไปหาไรกินแถวหน้า ม. ด้วยเลยเพราะยังไม่ถึงเวลาเรียน

“มึงนี่มันซ่าจริงๆนะไอ้ฟาร์ม” ไอ้รันด่าตอนที่เราเดินมาอีกทางด้วยกัน

“ซ่าอะไร” ผมถามอย่างไม่สบอารมณ์

“ตัวก็เล็กกว่าไอ้ซีฟต้องเยอะ เสือกไปท้าทายมันอีก ต่อยกันยังไงมึงก็แพ้! เจียมตัวมั่ง”

“แล้วทำไมกูต้องให้มันมาทำปากเหมือนตีนคอยแขวะกูฝ่ายเดียวด้วย กูทนมานานและนะ มันหาเรื่องกูตลอดมึงก็เห็นอยู่ วันก่อนที่แม่งทำกูเป็นแผลที่หน้าผากกูยังแค้นไม่หาย” ผมเปิดผมที่ปรกหน้าขึ้นไปให้ไอ้รันดู “มึงดู แผลกูยังไม่ทันตกสะเก็ด แม่งหาเรื่องกูอีกละ กูควรนิ่งป่ะ”

“กูว่ามึงคงเครียดเรื่องพี่หมอมากไปนะ ทำไมวะ มีหมอมาจีบก็ดีแล้วไง มันจะได้เลี้ยงดูปูเสื่อมึง ชอบไม่ใช่อ๋อให้คนออฟเฟอร์อ่ะ”

“กลัวแม่งจะมาหลอกฟันซ้ำสองอ่ะดิ” ผมแอบพูดเบาๆ

“อะไรนะ?” ไอ้รันเสือกหูดีอีก

“เปล่า กูบอกว่ากูไม่ได้มีรสนิยมชอบผู้ชายเว้ย! ไม่รู้อ่ะ มึงต้องช่วยกูนะ” ผมว่า

“เออๆ เดี๋ยวจะลองหาทางดู” ไอ้รันรับปาก แต่ก็ไม่รู้ว่าแม่งจะรับปากส่งๆมั้ย

“ว่าแต่กูโง่ มึงก็โง่นะ กูว่าไอ้ซีฟแม่งคิดอะไรกับมึงเกินเพื่อนแน่ๆ และที่มันเกลียดหนังหน้ากู ก็เพราะมันคิดว่ากูแย่งมึงมาจากมัน มึงชอบมาอยู่กับกูบ่อยๆมันเลยไม่ชอบกูไง”

“มึงอย่าพูดให้กูขนลุกดิวะ” ไอ้รันว่าแล้วลูบแขนไปด้วยเหมือนขนลุกจริงๆ

“กูพูดจริง มึงรอดูไปเหอะ หึ!”

“ไอ้เวรนี่ เดี๋ยวกูไม่ช่วยซะเลย!” ไอ้รันทำหงุดหงิดใส่ผม แต่ผมไม่ถอนคำพูดหรอก ก็ผมพูดความจริงนี่ครับ!

ในระหว่างที่ผมกำลังเดินเลียบทางฟุตบาตออกไปทางหน้ามหาลัยพร้อมไอ้รันเพื่อไปหาของกินอยู่นั้นเอง รถเมอร์ซิเดสเบนซ์สีดำสนิทก็จอดเทียบข้างๆเรา กระจกรถถูกลดลง ซึ่งผมเดาว่าคงจอดสั่งกาแฟ เพราะรถแถวนี้ก็ทำแบบนี้กันบ่อย หน้า ม. ผมมีของขายเยอะไง พนักงานบริษัทบางทีก็ขี้เกียจหาที่จอด เลยจอดซื้อแบบนี้ ป้าแกทำเร็วแล้วก็อร่อยด้วย

จังหวะนั้นเองผมเองที่ชอบมองนั่นมองนี่ก็เผลอมองเข้าไปในกระจกพอดี แล้วก็เห็นหมอหนุ่มหล่อแสนคุ้นตาที่ผมเคยไปตรวจร่างกายด้วยมาแล้ว!

“หมอเทส…”

 

 

 

  





 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะจุ้บบ
ติดแท็ค 
#หมอหลอกเด็ก และ #JUSTYOU เมื่อพูดถึงความฟรุ้งฟริ้งของคู่นี้บน twitter นะครัช
 

กด ADD FAV ได้ที่รูปน้องฟาร์มสุดน่ารักของแม่ยก -..-

 โหวตสิบดาวที่รูปพี่หมอ ถ้าอยากให้พี่หมอหลอกน้องต่อไปนานๆนะคะ <3
 

  


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 269 ครั้ง

42,794 ความคิดเห็น

  1. #42713 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 13:12
    เอาจริงดิ 55 ฟาร์มแม่งน่ารักกกกก
    #42713
    0
  2. #42673 GIFT'TAUN (@ufo-wow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 20:28
    สองหมอเลยทีนี้ อหหหห เป็นฟามนี่มันดีจริ้งงงง
    #42673
    0
  3. #42520 Omelett (@aompichamon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 13:21
    โอ้ยยย น้องฟาร์มลูก เอาละพี่หมอ หมอเทสมาแล้วววว
    #42520
    0
  4. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 03:23
    เดี๋ยวเพลียก็หลับเอง......พี่หมอคิดอะไรคะ ตอบบบ คนอ่านแอบหวัง.....(fill in the blank:p).......นะ รู้ยัง 5555 เลือดมา ทิชชูก็มาา
    #42455
    0
  5. #41563 I'm never happy (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 14:52
    ให้ตาย เดี๊ยนจะเป็นลม พี่หมอรุกหนัก รุกเร็วมาก
    #41563
    0
  6. #41055 `WEhz4 (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 18:59
    พี่หมอจะพาน้องไปอยู่ด้วยนี่ต้องคิดไรแหง่ๆ -..-
    #41055
    0
  7. #39823 meawkim (@ma-meawkim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 00:45
    พี่หมอคะคิดอะไร(แบบว่า...)กับน้องฟาร์มอยู่ใช่มั๊ย?

    หมอเทสมาล้าววววว่าแต่หมอเทสเป็นใคร หล่อแน่เลย (?)



    #39823
    0
  8. #37720 JEANSiWA (@minhojeans) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:27
    พี่หมอน่ารักอ่าาา
    #37720
    0
  9. #35562 pa rin (@parin001) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 12:39
    หมอเทสมาแล้ว้
    #35562
    0
  10. #35470 Princess of cloud (@nussararaob) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 10:27
    หมอเทสมาแล้วววววววว
    #35470
    0
  11. #35163 Pe.Pe (@almon-2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 16:15
    อะไรคือ เล่นเพื่อนหรอ?
    #35163
    0
  12. #34805 coffeeD (@donutlovesuju13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 01:00
    หมอเทส ถถถถถถถถถถถถถถ
    #34805
    0
  13. #34061 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 03:39
    อิพี่ไบร์ทแกนี่ไม่ค่อยเลยน่ะ
    #34061
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 00:23
    อารายยยก๊านนนน!! บทฟาร์มจะเสน่ห์แรงก้อแรงเกิ๊น ^//^
    #33444
    0
  16. #32868 Mild Apichaya (@mildn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 16:42
    ชอบที่เฮียจินถาม มีผัวแล้วทำไมไม่บอกเอ่อ... 555555555555555. คืออ่านละขำนานมาก
    #32868
    0
  17. #29897 ชื่อ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 23:11
    หมอเทสทำไมมมม
    #29897
    0
  18. #29689 Lunacy (@earnzung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 23:19
    กรี๊ดกร๊าดดดดดดด พี่หมอช่างเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวแอร้ยยยย>///<
    #29689
    0
  19. #29601 อายะตัน (@tanya7826) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 09:52
    อ้าววว หมอเทสสส  คู่แข่งเป่านิ
    #29601
    0
  20. #29099 LittleJune (@LittleJune) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 14:19
    =3= หมอเทส กับ รัน เป็นอีกคู่ที่น่าติดตามครัชชชชชช 
    #29099
    0
  21. #29091 innocent_star girl (@modmy_melody) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 14:05
    นี่คือสงสารฟาร์ม ชีวิตอันน่าอัปยศที่ถูกบังคับ ฮรืมมมมม
    #29091
    0
  22. #26345 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 18:58
    อุตะ เนื้อคู่รันมาแล้ววว
    #26345
    0
  23. #25574 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 03:34
    โฮ่ะ โฮ่ะ ซีฟอาจจะชอบฟาร์มก็ได้นะ ฮิฮิ 
    หมอเทสมาแล้ววววววววว อ๊ายย แต่คงจะมาเพื่อรันรึเปล่า 

    คือบันทึกนิยายไรท์ไว้ได้สักพักแล้ว แต่ไม่มีเวลาอ่าน เมื่อวันเสาร์ก็อ่านนิยายไรท์ทั้งวัน ไม่ทำไรเลยมานั่งไล่อ่านตั้งแต่ตอนแรก ล้ะก็คอยเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจ อ่านจนตอนนี้วันอาทิตย์จะตีสี่อยู่แล้ววว 
    วันจันทร์ก็สอบวันสุดท้ายยังไม่อ่านหนังสือเลย ให้ตายยย ติดจริง ๆ
    #25574
    0
  24. #25163 ไม่บอกกก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:39
    น้านนน ระวังหลังนะรัน5555555-3-
    #25163
    0
  25. #22579 [ZillO] (@kaway) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 05:07
    เอิ่ม..คืออออ ขึ้นชื่อนิยายนี่มันก็ต้องมาจากจินตนาการของผู้เขียนป่ะะ มันก็ต้องมีไม่สมจริงบ้างงง ถ้าอยากอ่านอะไรที่สมจริงก็แนะนำให้อ่านหนังสือทางธรรมเถอะจ่ะ พวกบันทึกกรรม หรือหนังสือตามติดชีวิตคนนะ สมจริงแน่ นะคุณโกโก้ โถ่ๆๆๆๆ
    #22579
    0