จบ │BONDAGE│JUST YOU 'เด็กหมอ' [Yaoi]

ตอนที่ 5 : พบหมอครั้งที่ 4 : : เป็นผู้ชายอย่าขี้อ่อย 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 226 ครั้ง
    20 ธ.ค. 57

CHAPTER 4
- เป็นผู้ชายอย่าขี้อ่อย -

 

[Loading…100 per.]
 


“ปะ ปล่อยได้แล้ว…”

ผมรีบดันร่างพี่หมอให้ผละออกไปจากร่างผมซะที ผมไม่ได้คิดไปเองหรอกนะ แต่หน้าผมมันต้องร้อนวูบวาบแล้วแน่ๆตอนนี้น่ะ

Rrrrrrrr

แล้วตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นมาพอดี ผมก็เลยรีบถลาลงจากเตียงแถมยังหอบเอาผ้าห่มพันเอวมาด้วยอีกต่างหาก ผมได้ยินนะว่าไอ้พี่หมอแม่งขำ

ขำตายละนี่ -*-

ผมเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มากดดูก่อนจะเผยอริมฝีปากขึ้นนิดๆ ‘เฮียจิน’ โทรมา เฮียจิน หรือชื่อเต็มๆก็คือ ‘จินโทนิค’ เป็นพี่ชายแท้ๆของเพื่อนในกลุ่มผมที่ชื่อ ‘เจ็นเทิล’ ก็ไม่เชิงว่ากลุ่มเดียวกันมาก คือก็เห็นหน้ากันทุกวัน แต่ผมสนิทกับพวกไอ้รันมากกว่า โดยที่ระหว่างผมกับไอ้เจ็นมีตัวเชื่อมเป็นไอ้กร เพราะไอ้กรแม่งเหมือนคนไม่มีกลุ่มตายตัวที่สนิทกับชาวบ้านเขาไปทั่ว ถ้ามันอยู่ ม.ปลาย แม่งคงโดนด่าว่าเป็นนกหลายหัว (?) ไปละ

ผมเจอเฮียจินไม่ค่อยบ่อย แต่ทุกครั้งที่เจอผมจะดีใจมาก เพราะเฮียจินชอบถือว่าตัวเองเป็นพี่และเลี้ยงข้าวน้องๆทุกรอบ ผมเองก็คนนึง เวลาไม่มีตังชอบทำเป็นบังเอิญไปเจอเฮียเขาไง บางทีแม่ง เฮียไปพารากอน กูไม่ได้มีธุระเลย เสนอหน้าไปเดินแถวนั้น เจอปุ๊บก็นั่นแหละ เฮียถามเฮ้ยกินข้าวยัง? ยังสิครับจะรอห่าอะไร เฮียเลี้ยงจบข่าว ฮ่าๆๆ แต่อย่าไปบอกเฮียมันนะ เดี๋ยวแม่งไม่เลี้ยงผมอีกต่อไปละผมจะซวย

“ฮัลโหล ว่าไงครับเฮียจิน”

(ว่างป่ะ) เสียงเข้มๆถามมา

“อ๋อ ตอนนี้หรอ” ผมเหลือบมองไปทางพี่หมอ เห็นมันนั่งมองมาทางผม “ก็ไม่ว่างเท่าไหร่อ่ะ พอดีพี่ฟรังค์นัดอาจารย์ให้มาสอนพิเศษฟาร์มอ่ะ”

(ทำไมไม่บอกเฮียอ่ะ เฮียก็สอนได้นะ)

“จริงอ๋อ ฟรีป่ะ” เรื่องงกนี่ขอให้บอก

(จริง แต่ช่วงนี้ไม่ว่างเลยว่ะ คือเคลียร์โปรเจคจบอยู่ วุ่นวายชิบหาย ถ้าปีหน้าอ่ะได้ จบพอดี)

“ใช่ๆ เฮียอ่ะจบพอดี ฟาร์มก็จบ จบชีวิตอ่ะเฮีย รอนานขนาดนั้น =_=” ผมประชดเฮียจิน พี่แกก็เลยขำกร๊าก

(ตกลงไม่ว่าง) เขาถามซ้ำ

“พรุ่งนี้ได้มั้ยอ่ะ” ผมโยนนัดไปไว้พรุ่งนี้แทน เพราะผมไม่อยากปฏิเสธนัดเฮียแกครับ เดี๋ยวต่อไปแกไม่เลี้ยงข้าวผม (ห่วงอยู่เรื่องเดียว)

(พรุ่งนี้ก็ได้ งั้นตอนเย็นเจอกันนะ ไปรับที่บ้าน แค่นี้แหละ)

“เฮียจะชวนไปไหนอ๋อ” ผมอดจะถามไม่ได้

(เดท)

“หา!!!!” ผมร้องเสียงดังลั่นจนไอ้พี่หมอมองมาด้วยสายตาสงสัยสุดๆ

(อืม เดท เดี๋ยวค่อยเล่านะ แค่นี้ก่อน)

พอพูดแค่นั้นเฮียแม่งก็ตัดสายไปซะเฉยๆ โอโห เฮียแม่ง เฟี้ยวชิบหาย โทรชวนผู้ชายด้วยกันไปเดทง่ายๆแบบนี้เลยอ๋อวะ

“จะแต่งตัวได้หรือยังครับฟาร์ม” เสียงพี่หมอทำให้ผมหลุดออกจากภวังของตัวเอง แล้วก็เพิ่งเห็นว่าผ้าห่มที่เมื่อกี๊พันไว้รอบเอวมันลงไปกองที่พื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เหลือแต่เชิ้ตตัวบางๆที่ปิดกาย!!

ห่าเอ้ย! ไม่น่า กูรู้สึกโล่งๆ!

ผมรีบเอาผ้าห่มขึ้นมาคลุมอีกรอบก่อนจะคว้าเสื้อผ้าแล้ววิ่งแจ้นเข้าห้องน้ำปิดประตูดังโครมทันที แล้วก็ได้ยินเสียงพี่หมอหัวเราะเบาๆอีกครั้ง

เบื่อแม่งจริงๆ ไอ้ผู้ชายอารมณ์ดี!

 

 

 

 

 

หลังจากใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ผมกับไอ้พี่หมอก็มาคุยเรื่องติวต่ออีกนิดหน่อย พี่หมอยังสรุปไม่ได้อยู่ดีว่าจะเริ่มที่วิชาไหนก่อน แต่ก็แบ่งวิชาที่จะต้องติวออกมาให้ผมเรียบร้อยแล้ว ซึ่งพรุ่งนี้เขาจะเตรียมแบบทดสอบมาให้ผมทำก่อน จะได้เริ่มติวจากวิชาอ่อนๆก่อน (ซึ่งผมรู้ดีอยู่แก่ใจว่าแม่งเกือบจะทุกวิชาแหละ)

“งั้นวันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว พี่กลับก่อนแล้วกันนะ” พี่หมอว่าเสียงนิ่งๆ ผมก็เลยพยักหน้า

“อืม” กำลังจะบอกต่อละนะ ว่ากูจะไม่ไปส่ง แต่เหมือนพี่หมอแม่งจะรู้ทัน ยิ้มหวานมาให้จนเห็นฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ

“ไปส่งพี่ขึ้นรถหน่อยสิ”

=_=

นั่นไง ว่าละ

“เอ่อ พี่ก็กลับเองดิ ชั้นล่างเอง” ผมตอบปัดๆ วินาทีเดียวก็ไม่อยากจะอยู่ใกล้มันเลยจริงๆ

พี่หมอไม่พูดอะไร แค่ยิ้มบางๆแล้วมองผมด้วยสายตาละมุนละไมสุดๆ แล้วก็ไม่ยอมลุกจากที่ด้วย อืม กดดันสินะ

“…”

ผมเองก็ทำเป็นไม่สนใจ ไม่ยอมลุกเหมือนกัน พี่หมอก็เลยนั่งเท้าคางจ้องหน้าผมเลยครับ แรกๆผมก็ทำเป็นไม่มายด์ได้อยู่หรอก แต่พอนานๆนี่สิ เริ่มอึดอัด สายตามันออกจะเรดาร์มองทะลุเสื้อผ้าผมซะขนาดนั้น ในที่สุดผมก็ทนไม่ไหวกับสงครามประสาทนี้ และเป็นฝ่ายลุกขึ้นยืน

“เออ ไปส่งก็ได้”

“ครับ” ไอ้พี่หมอตอบรับแล้วหัวเราะเบาๆก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปก่อน ผมทำหน้าเบ้ใส่แผ่นหลังกว้างแล้วทำปากขมุบขมิบด่ามันไปตลอดทาง

“อ้าว พี่หมอจะกลับแล้วหรอคะ” เจ๊ฟรังค์ถามขึ้นเมื่อเห็นผมกับพี่หมอลงมาจากชั้นบนด้วยกัน ผมเห็นพี่ฟรังค์กำลังนั่งเล่นโน๊ตบุ๊คอยู่ โดยมีผู้ชายที่เจ๊เกลียดขี้หน้านอนอ่านการ์ตูนอยู่บนโซฟาด้านหลังเจ๊

“ครับ” พี่หมอตอบรับยิ้มๆ

“เจ๊ เฮียแตงค์มาตั้งแต่เมื่อไหร่อ่ะ” ผมถามงงๆ

“ไม่รู้แม่ง หน้าด้านจริงๆบอกให้ไปไม่ยอมไป” พี่สาวผมชักสีหน้าใส่เฮียแตงค์ แต่เฮียก็ยังนอนอ่านการ์ตูนเงียบๆเหมือนไม่ได้ยิน

เออดี -_-

“ฟาร์มไปส่งพี่หมอนะเจ๊”

“เออ ดีๆ หัดทำตัวเป็นเด็กดีซะบ้าง”

“เหอะ!” ผมทำเสียงขึ้นจมูกประชดพี่สาว แต่ดันหันมาเห็นไอ้พี่หมอมองผมอยู่แถมยังอมยิ้ม ผมเลยเกิดหงุดหงิดขึ้นมา

ไม่เคยเอาชนะแม่งได้ซะที!

“ตามมาไวๆสิครับ จะรอพ่อพี่มาตัดริบบิ้นหรอ” ผมประชดแล้วเดินนำไปก่อน เล่นเอาเจ๊ตะโกนด่ามาแต่ไหล

“ไอ้ฟาร์ม! เดี๋ยวตบปากฉีก! ลามปามนะแก!”

เหอะ ทีมันลวนลามผมอ่ะ ยิ่งกว่านี้อีก ถ้าไม่ติดว่าเฮียจินไม่ว่าง ผมยกเลิกครอสแม่งแล้วให้เฮียจินมาสอนแทนและ ผมเดินนำไอ้พี่หมอออกจากบ้านมาจนถึงที่รถมัน ไอ้พี่หมอเดินตามมาแล้วอมยิ้มใส่ผม

ผมล่ะเกลี๊ยดเกลียดรอยยิ้ม ละมุน อบอุ่น สวรรค์วิมานของแม่งจริงๆ แล้วเสือกยืนนิ่งไม่ยอมขึ้นรถไปซะทีด้วยนะ!

“ถึงแล้วครับ ต้องจูบลามั้ย” 

ผมพูดประชดมัน แล้วพอผมพูดแบบนั้นพี่หมอแม่งก็โน้มหน้าลงมาจุ๊บที่ริมฝีปากผมเบาๆหนึ่งครั้งเร็วๆแล้วถอนริมฝีปากออก แต่ทำให้ผมเบิกตากว้างแทบถลนออกจากเบ้าด้วยความตกใจ!!

ย๊ากกกกก!!!

หน้าผมร้อนจนแทบระเบิด หัวใจนี่ก็เต้นรัวเหมือนจะทะลุออกจากอกไปกระโดดใส่มือไอ้พี่หมอให้ได้! ผมนี่รีบยกมือจับที่อกกข้างซ้ายแทบไม่ทัน พี่หมอยิ้มละไมให้ผม

“พรุ่งนี้เจอกันนะครับ น้องฟาร์ม”

“…”

ผมยืนอ้าปากค้างมองพี่มันขึ้นรถไปด้วยความรู้สึกหลากหลายมากๆ แต่ก็ต้องรีบดึงสติกลับมาแล้วเดินไปเปิดรั้วให้พี่หมอไบร์ทเอารถออก ร่างสูงลดกระจกรถลงแล้วยิ้มให้ผม โดยที่ผมดูไม่ออกว่ารอยยิ้มมันหมายความว่าอะไร จากนั้นก็ปิดกระจกแล้วถอยรถออกจากบ้านผมออกสู่ถนนอย่างรวดเร็ว

“….”

ผมมองตามรถคันหรูไปด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด แค่นึกถึงหน้าพี่หมอไบร์ทหน้าผมก็ร้อนผ่าวและหัวใจเต้นแรงขึ้นมาละ….

“ชอบมันป่ะวะ” ผมพึมพำเบาๆ

“นั่นสิ ชอบมั้ย” เสียงไม่ได้รับเชิญดังขึ้นทำให้ผมสะดุ้งโหยง

“เฮ้ย!! เฮียแตงค์!! มาตั้งแต่เมื่อไหร่!” หน้าผมนี่ซีดเผือดเลยครับ แม่ง เห็นช็อตที่ไอ้พี่หมอจุ๊บผมป่ะเนี่ย!!

“ก็ตั้งแต่หน้ารถ ยันมันถอยรถออกไปไง” เฮียแตงค์ตอบเสียงเรียบแล้วทำหน้านิ่งตามไสตล์เฮียแกแต่มันทำให้ผมแทบทรุด

“ไม่เชื่อหรอ?” เสียงนิ่งถามมาอีก “มีหลักฐานนะ”

มือหนาหยิบไอโฟนจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ขึ้นมาแล้วโชรูปพี่หมอจุ๊บผมให้เห็นเต็มๆตา!!!

อ๊ากกกกก

“เฮียค๊าบบ มีอะไรพูดกันดีๆก็ได้น๊า” ผมนี่ทรุดลงกอดขาเฮียแตงค์แทบไม่ทัน “อย่าบอกเจ๊ฟรังค์นะ สงสารลูกหมาตาดำๆนะเฮีย”

เฮียแตงค์แม่งชั่วเงียบนี่หว่า

“ลุกมา” เฮียเขาพูดเสียงเรียบแล้วกระดิกนิ้วเรียกให้ผมลุกขึ้น ผมก็เลยต้องลุก เฮียแตงค์กอดคอผมไว้

“พี่ชอบฟรังค์”

“จริงเล่น =[]=” ผมทำหน้าเหวอทันทีที่ได้ยินประโยคของเฮียแตงค์

“จริง” เฮียแตงค์ย้ำ

“แล้วเฮียจะให้ฟาร์ม…”

“ทำให้ฟรังค์ชอบพี่ แล้วรูปนี้ถึงจะถูกลบ”

โจทย์ยากไปป่ะ ฮือ

“โห่ เฮียก็รู้ว่าพี่ฟรังค์ไม่มีวันชอบเฮียหรอก” ผมบ่นกระปอดกระแปด

“อืม” เฮียแตงค์พยักหน้าแล้วหันหลังจะเดินเข้าบ้าน พลางส่งเสียงเรียก “ฟรังค์ ฉัน…”

“เดี๋ยวๆๆๆ เดี๋ยวเฮียเดี๋ยว เออ ตกลงก็ได้ ตกลงๆๆๆ” ผมรั้งแขนพี่แกไว้ทันทีเฮียแตงค์ไม่พูดอะไรแค่ย้ำสั้นๆว่า

“ตามนี้” จากนั้นก็เดินเข้าบ้านไปเลย

โอ๊ย!! ชีวิตกู มีแต่เรื่องๆๆ เวรชิบเป๋งเลย!!






 

 

คืนนั้น ตอนนั่งกินมื้อดึก (ตีสอง) กับพี่ฟรังค์ หน้าของเฮียแตงค์ก็ลอยไปลอยมาในสมองผม ราวกับผมเป็นคนที่ตกอยู่ในห้วงรักก็ไม่ปาน แต่ที่ไหนได้ ปากไอ้พี่เวรนั่นดันขยับเป็นคำว่า -รูปพี่หมอจูบผม- อยู่ตลอดเวลา! ขนาดในความคิดของผมเอง ไอ้พี่แตงค์แม่งยังเป็นซาตานร้ายเลยอ่ะ

“เจ๊” ผมเรียกพี่สาว

“หือ?” เจ๊ฟรังค์หันมามองผม

“เจ๊ว่าเฮียแตงค์เป็นไงมั่ง” เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ขอดูเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จในการหว่านล้อมก่อน

“ก็ดีนะ”

ผมกำลังจะฉีกยิ้มอยู่แล้ว แต่เจ๊ดันพูดประโยคต่อมาดับฝันผมคาตา

“เหี้ยดี”

=_=;;;;

เฮียแตงค์ มึง…

“ถามทำไมอ่ะ” เจ๊ฟรังค์หันมามองผมแล้วกินขนมไปด้วย ขณะที่ผมได้แต่เอาช้อนเขี่ยข้าวในจานไปมา

“เอาความจริงดิเจ๊ จากใจอ่ะ”

“มันก็ดีทุกอย่างนะ ทั้งหน้าตา ฐานะ ยกเว้นนิสัย”

=_+;;;;;

กูว่ารูปนั้นแม่งต้องถึงมือเจ๊ฟรังค์เร็วๆนี้แหละ!

“เจ๊ เจ๊อย่ามองคนที่ภายนอกดิ…” ผมกำลังจะชักจูง แต่นอกจากเจ๊ฟรังค์จะไม่ฟังผมแล้ว คุณเธอยังพูดสวนมาซะผมเงิบ

“ระดับไอ้แตงค์อ่ะนะ ต่อให้ดูภายในแบบให้มันแก้ผ้าจนเห็นทุกสิ่งอย่าง มันก็เป็นผู้ชายนิสัยเลวๆอยู่ดีนั่นแหละ”

=[]=;;;;;

ขะ ขนาดนั้นเลยหรอวะ

“ฉันไปนอนดีกว่า แกบ้ารึไง ไซโคไอ้แตงค์กับฉันอยู่ได้ เหอะ หงุดหงิด”

พอพูดจบประโยคนี้ เจ๊ฟรังค์ก็ลุกพรวดและเดินขึ้นห้องไปเลย ทิ้งให้ผมต้องจมอยู่กับปัญหาเพียงคนเดียว

โอ๊ย!! จะทำไงดีฟระเนี่ยยยย

 

 

 

 

วันต่อมา

 

 

 

 

“ฟาร์ม มึงเป็นไรของมึงวะ ดูไม่มีสมาธิเลย” ไอ้รันถามผมตอนที่เรานั่งทำงานอยู่ในห้องเรียนด้วยกัน ซึ่งก็จริงอย่างที่ไอ้รันพูด ผมกังวลเรื่องเฮียแตงค์แบล็คเมล์มากจนไม่มีอารมณ์จะทำอะไรสักเท่าไหร่

“กูหรอ…กูไม่รู้ว่ะ กูโง่”

“เออ อันนั้นอ่ะมึงไม่บอกคนอื่นเขาก็รู้อยู่แล้วล่ะ” ไอ้รันยอมรับดื้อๆจนผมต้องหันไปด่ามัน

“มึงหุบปากไปเลยไป”

“อ้าว มึงยอมรับเองนะเว้ย ด่ากูอีก ไรวะ” ไอ้รันส่ายหน้าไปมาแล้วทำงานต่อ

“มึง” ผมเรียกมัน

“ว่า?”

“กูจะทำไงดีให้พี่สาวกูชอบเฮียแตงค์วะ” ถามไอ้รันนี่แหละ แม่งก็เป็นไอ้หน้าหม้อตัวพ่อเหมือนกัน มันมีประสบการณ์มากกว่าผมในทุกด้าน โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง เพราะมันหล่อและรวย

“เฮียแตงค์ชอบเจ๊มึงอ๋อ” ไอ้รันเลิกคิ้ว

“เออ” ผมพยักหน้า

“มึงบอกให้เขาตัดใจเหอะ เจ๊ฟรังค์แม่งดูเกลียดเฮียแตงค์แบบฝังใจมาก” ไอ้รันว่าทำเอาผมต้องฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างหมดหวัง

“ชีวิตกู….พัง พังยับ…”

“ยกเว้นมึงจะรู้ว่าพี่สาวมึงเกลียดเฮียแตงค์เพราะอะไรและแก้ไขที่สาเหตุหลัก อันนั้นกูว่าก็พอทำได้ ถ้าหากสาเหตุมันไม่ย่ำแย่เกินไปอ่ะ”

“เออ กูจะลองสืบดูละกัน” ผมตอบรับเนือยๆ

“เรื่องตัวเองยังเอาไม่รอด เสือกจะเป็นพ่อสื่อให้คนอื่น บ้านะมึงเนี่ย” ไอ้รันด่าผมแล้วขำ

เออ ไอ้ห่าขำเข้าไป

“กูขอให้มึงโดนหมอฟัน” ผมแช่งแม่งเบาๆ

“หะ? อะไรฟันๆนะ” ไอ้รันเสือกหูดี

“กูบอกว่ากูปวดฟัน”

“ปวดฟันก็ไปหาหมอฟันดิวะ บ่นกับกูก็ไม่ได้ช่วยให้มึงหายหรอก”

ผมไม่ได้ตอบอะไรไอ้รันอีก ได้แต่นั่งทำหน้าป่วยรอหมดชั่วโมง โดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเฮียแตงค์คืบหน้าเลย

 

 

 

 

หลังจบคลาสผมก็แยกกับไอ้รัน ผมเห็นไอ้ซีฟมาหามันด้วย แน่นอนว่าไอ้ซีฟยังคงแสดงท่าทางจงเกลียดจงชังผมเช่นเดิม จากตอนแรกที่ผมจะให้ไอ้รันไปส่งที่ห้าง Paradise เพราะนัดกับเฮียจินไว้ ผมก็เปลี่ยนใจ โบกแท็กซี่แทน

ซึ่งก็รู้ใช่มั้ย แท็กซี่ไทยแม่ง ไม่รับคนไทย ห่า ทีฝรั่งแม่งรีบไปเลย อยากได้ฝรั่งนักมึงแม่งไม่ไปขับที่อเมริกาวะ

โว้ย! หงุดหงิด

ระหว่างที่ผมกำลังยืนทำหน้ายู่อยู่ที่ป้ายรถเมล์ รถยุโรปสีดำคันหรูแสนคุ้นตาก็มาชะลอจอดตรงหน้าผม ก่อนที่กระจกรถคันนั้นจะลดลงเผยให้เห็นร่างสูงเจ้าของใบหน้าหล่อจัดที่ผมรู้จักดี

ชีวิต ดี๊ดี!

เจอใครไม่เจอ เจอเจ้ากรรมนายเวรอีกละ

ซวยไปไหนวะ!!

“จะไปไหนครับน้องฟาร์ม เลิกเรียนแล้วทำไมไม่กลับบ้าน” พี่หมอทักผมด้วยน้ำเสียงกึ่งดุ แน่ล่ะสิ ผมมีเรียนพิเศษแก้โง่กับมันตอนเย็นไง

“ผมเริ่มเรียนกับพี่หมอสี่โมงไม่ใช่หรอ นี่มันเพิ่งสิบเอ็ดโมงเอง ผมจะไปดูหนังกับเพื่อนก่อน ยังไงก็ทันน่า” ผมตอบมันปัดๆ ในใจก็ภาวนาให้แม่งไปสักที แต่ก็อย่างว่า พระเจ้าไม่เข้าข้างไอ้หน้าจืดแบบผมหรอก

“ขึ้นรถมาสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“พี่ไม่ต้องไปเข้าเวรหรอ” ผมถาม เพราะเท่าที่รู้มา แพทย์ส่วนใหญ่จะทำงานกันหนัก ไอ้พี่หมอเองเห็นมันหล่อๆหื่นๆไปวันๆก็ใช่ว่างานจะไม่หนัก ผมรู้มาว่าพี่หมอต้องขึ้นวอร์ดทุกวัน (เจ็ดวันจันทร์ถึงอาทิตย์ไม่มีการหยุด) ตั้งแต่แปดโมงเช้าจนถึงสี่โมงเย็น ถ้าวันไหนพี่แกเข้าเวรก็ลืมไปเลยว่าพี่แกจะมาสอนผม เพราะถ้าวันไหนพี่หมอเข้าเวร พี่หมอต้องขึ้นวอร์ดตั้งแต่สี่โมงเย็นจนถึงแปดโมงเช้าของอีกวัน ถ้าวันไหนที่บังเอิญต้องอยู่เวรและต้องทำงานต่อก็ยิงยาวทำต่อไปเลย

คนหรือหุ่นยนต์อึดชิบเป๋ง!

แถมการเข้าเวรของพี่หมอก็ไม่ได้มีแบบเดียวด้วย ยังมีเข้าเวรเสาอาร์ทิตย์เวลาก็ต่างกันไป เวรนอก OPD ก็อีกเวลานึงอีก

โชคดีแล้วล่ะที่ผมโง่เป็นควายแบบนี้ =_=

“พอดีพี่แลกเวรกับเพื่อนน่ะ เพราะวันนี้ต้องไปทำธุระ”

“อ๋อ”

“ขึ้นมาสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“ไม่ต้องก็ได้…” ผมอิดออด รู้สึกไม่อยากให้มันไปเจอเฮียจินอ่ะ เพราะเฮียจินเสือกทะลึ่งใช้คำว่า ‘เดท’ ผมว่าต้องมีเรื่องอะไรสักอย่างอ่ะ

“พี่จะไปส่ง ขึ้นมา ถ้าดื้อลงไปอุ้มนะครับ” เขาพูดด้วยเสียงนุ่มๆจนทำให้ผมไม่มีทางเลือกต้องยอมขึ้นรถไปกับเขาจนได้

ตอนขึ้นมาอยู่บนรถพี่หมอแล้ว พี่มันก็ถามผมขึ้นมา

“ฟาร์มจะไปหาเพื่อนที่ไหน”

“ห้างParadise ครับ”

“ดูหนังกันหรอ” พี่หมอถามอีก

“ก็ยังไม่ได้คุยรายละเอียด แต่คงจะประมาณนั้น”

“งั้นพี่รอนะ”

“หะ หา! พี่จะรอทำไม” ผมทำหน้างง จะบ้าหรอ มันจะไปรอตรงไหน อะไรยังไง ไม่ได้! อึดอัดตายห่า!

“พี่มีเรื่องสำคัญต้องคุยกับฟาร์ม” พี่หมอพูดด้วยเสียงราบเรียบแต่ดูจริงจังสุดๆจนผมอ้าปากค้าง…

เรื่องอะไรวะ ไม่ใช่งานเข้ากูอีกนะ….

 

 

 

 

พี่หมอพาผมมาส่งที่ห้างParadise โดยยังไม่บอกผมว่าเรื่องสำคัญที่พี่แกจะคุยคืออะไร พอผมถามย้ำมากๆก็เลือกที่จะบอกเสียงเนิบๆว่าจะรอให้ผมดูหนังกับเพื่อนเสร็จก่อนแล้วค่อยบอก เพราะมันค่อนข้างจะยาว  เขาจะนั่งรอผมอยู่ที่ร้านกาแฟเดอะรูม ที่อยู่ไม่ห่างจากโรงหนังเท่าไหร่

กดดันมาก กูพูดเลย -__-

ผมไม่รู้จะทำไง เพราะพี่หมอเป็นคนบังคับเงียบ คือมันจะไม่ใช้กำลัง จะแค่ยิ้มละไม แต่การกระทำของมันจะกดดันจนทำให้คุณต้องยอมรับข้อเสนอในที่สุด

“พี่จะเอางี้แน่หรอ” ผมถามหลังจากที่พี่หมอสั่งเอสเปรสโซ่ร้อนไปเรียบร้อยแล้ว

“อืม เดี๋ยวพี่รอครับ พี่รอได้”

=_+;;;;

มึงไม่ควรมาลงมารอห่าอะไรเลยอ่ะที่จริงแล้ว

“แต่ฟาร์มเกรงใจ พี่ไปรอที่บ้านไม่ดีกว่าหรอ”

พี่หมอไม่ตอบผม แค่ยิ้มๆกลับมาแล้วเอานิตยสารในร้านกาแฟมาเปิดอ่าน ทำให้ผมได้แต่นั่งหน้าป่วย

Rrrrrrrrr

ณ ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นมาพอดี ผมก็เลยหยิบออกมาดูแล้วก็เห็นว่าเป็นเฮียจินที่โทรมา ผมก็เลยรีบกดรับ

“ฮัลโหล”

(ฟาร์มอยู่ไหนแล้ว?) เสียงพี่จินดูสบายๆใสๆมากจนผมรู้สึกประหลาดใจ

“ถึงแล้ว ผมอยู่ในร้านกาแฟ เดอะรูมอ่ะเฮีย”

(โอเค เดี๋ยวเดินไปรับ)

“เฮ้ย ไม่ตะ…”

ติ๊ด!

ผมยังพูดไม่จบไอ้เฮียจินแม่งก็ตัดสายผมไปอย่างไร้ซึ่งมารยาท คือให้เดินออกไปได้ม้ยฟระ มึงจะเข้ามาเผชิญหน้ากับพี่หมอเพื่ออะไร!!

ผมรีบลุกพรวดจากเก้าอี้ทันทีจนพี่หมอเงยหน้าจากหนังสือมามองผมด้วยความสงสัย

“เพื่อนมาแล้วหรอ”

“ครับ งั้น ผมไปเลยดีกว่านะ” ผมยิ้มแห้งๆ กะจะเดินออกจากตรงนี้ไปรอเฮียจินหน้าร้อน แต่พอผมหันไปทางประตูเท่านั้นยังไม่ทันจะเดินออกไป ผมก็เห็นร่างสูงๆเจ้าของใบหน้าหล่อโดดเด่นเป็นสง่ากำลังเดินเข้ามาในร้าน!

เฮียจินมองหันรีหันขวางเหมือนหาว่าผมอยู่ตรงไหน แล้วก็หันมาเจอผมยืนหน้าโง่อยู่พอดี!

คำว่ายืนหน้าโง่เนี่ยมันเหมาะกับคนอย่างผมที่สุดแล้วล่ะในนาทีนี้!!

“ที่รัก มาอยู่นี่เอง”

O_O!!!!

ผมตะลึงตะลานเมื่อเฮียจินเรียกผมด้วยสรรพนามโคตรหวานเลี่ยนจนแทบอ้วก เดินตรงเข้ามาหาแล้วจ๊วบที่หน้าผากผมท่ามกลางสายตาตกละลึงของหลายๆคนในร้านและไอ้พี่หมอ ที่กำลังจ้องเขม็งมาทางนี้

โอ๊ย!! คับที่อยู่ได้ คับใจไม่ทน!!!

ย๊าก!!!

ผมไม่เข้าใจเลยว่าที่อยู่ในหัวผมมันสมองหรือซองเลย์กันแน่ (มีแต่อากาศ!) เพราะผมคิดวิธีแก้ปัญหาอะไรไม่ออกเลย! แต่ประเด็นที่สำคัญกว่านั้น คือทุกสิ่งทุกอย่างทำไมมันเหมือนอัดๆมาที่ผมเพียงคนเดียวแบบนี้!

“เนี่ยน่ะหรอ เด็กนาย”

เสียงเนิบๆเสียงนึงดังขึ้นข้างหลังเฮียจิน ร่างสูงจึงหลบให้ เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งเจ้าของใบหน้าที่น่ารักเหมือนตุ๊กตาจนผมตกตะลึง ผมก็รู้นะว่าเขาเป็นผู้ชาย แต่ให้ตาย ทำไมเขาสวยได้ขนาดนี้!

เรือนผมสีสว่างเกือบขาวสั้นๆระต้นคอคล้ายๆกับสงบ็อบของผู้หญิง รับอย่างดีกับใบหน้าเรียวรูปไข่ ดวงตาเรียวรีคู่หวานแสนซุกซน และริมฝีปากสีสดเหมือนคนที่สัมผัสอากาศหนาวตลอดเวลา พอรวมกับรูปร่างสูงโปร่งและผิวที่ขาวเหมือนหิมะ ก็ทำให้ผู้ชายคนนี้ดูน่าถนอมอย่างถึงขีดสุด!

“ใช่ นี่แหละแฟนฉัน คบกันมาตั้งนานแล้วเว้ย ทีนี้ฉันพิสูจน์ข้อกล่าวหา ‘ไม่เคยรักใครจริง’ ของนายได้หรือยังโจเอล”

โจเอล…

เพื่อนสนิทไอ้เจ็นที่เป็นคู่ปรับของเฮียจิน…

คนนี้เองน่ะหรอ

สวยแทบบ้าเลยว่ะ ผมนี่ดูจืดสนิทเป็นน้ำเปล่าไปเลย -_-

ยิ่งตรงนี้มีทั้งโจเอล เฮียจิน และพี่หมอ ทำให้ผมสงสารหน้าตาตัวเองจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา ทำไมนะทำไม พระเจ้าต้องปั้นรูปร่างหน้าตาของคนให้แตกต่างกันได้ขนาดนั้นด้วย!

ผมไม่ได้อยากน่ารักเท่าโจเอล

ไม่ได้อยากหล่อแบดเท่าเฮียจิน

ไม่ได้อยากหล่อฮอตเซ็กซี่แบบพี่หมอ

แต่ขอแค่ความเป็นคนนี่ก็คือให้ไม่ได้?

“แฟน?” เสียงเข้มๆของพี่หมอดังขึ้นทำให้ผมสะดุ้ง มันเกิดอะไรกับร่างกายผมก็ไม่รู้เมื่อได้ยินเสียงเย็นชาแบบนั้น รู้แต่เหงื่อผมแตกพลั่กแทบจะเป็นน้ำ!

แต่ดูเหมือนเฮียจินอยากเอาชนะโจเอลให้ได้ เลยพูดปาวๆไปอย่างไม่สนใจชะตาชีวิตใครหน้าไหนสักนิด!

“ใช่ แฟนผม ข้องใจไรครับ”

น่าน เสือกไปกวนตีนพี่หมออีก…

ผมเห็นพี่หมอหรี่ตามองผมเหมือนเสือเตรียมขย้ำเหยื่อไม่มีผิด! อ๊าก!! แค่มันไม่พอใจที่ผมโดนหมอคนอื่นตรวจมันยังเล่นงานผมจนเกือบตาย! และถ้ามันโกรธเรื่องเฮียจินนี่มันไม่จับผมฉีดยาจนตายจริงๆเลยหรอเนี่ย!

ไม่นะเฟ้ย!

“คะ คือว่า…” ผมกำลังจะอธิบาย แต่โจเอลก็พูดขึ้น

“ฉันว่าหมอนี่ไม่ใช่แฟนนายหรอกมั้ง โกหกใช่มั้ยจิน” โจเอลเหยียดยิ้มบางแล้วแบมือมาข้างหน้าเฮียจิน

“ห้าพัน ในเมื่อนายไม่ได้มีแฟนที่รักกันปานจะกลืนกินมาให้ฉันดูตามสัญญา นายก็ต้องจ่ายเงินพนันให้ฉันตามที่เราตกลงกัน นายมันผู้ชายมักมาก ฉันรู้อยู่แล้วว่ายังไงฉันก็ต้องเป็นคนชนะพนันนี้”

“ฟาร์มเป็นแฟนฉันจริงๆเว้ย! จูบให้ดูก็ยังได้”

เฮียจินหันมาคว้าแขนผม โดยไม่สนใจตาที่เหลือกจนเกือบขาวของผมสักนิด! ตอนนี้ผมพอจะจับใจความได้แล้วว่าไอ้สองคนนี้มันไปพนันกันไว้ และถ้าใครแพ้คงต้องจ่ายห้าพัน เฮียจินไม่อยากเสียเงินเลยเอาผมซึ่งเป็นรุ่นน้องที่โจเอลไม่เคยเจอมาหลอกว่าเป็นแฟนเฮียเพื่อจะได้เงินจากโจเอลและไม่ต้องเสียพนันล่ะ…

แต่ชีวิตกูล่ะ…

การเงิน

การงาน

ความรัก

ทุกสิ่งทุกอย่างเอฟวี่ติง มึงเคยคิดถึงบ้างม๊าย!!!!

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมต้องกลัวไอ้พี่หมอมันโกรธขนาดนี้ และก็ไม่เข้าใจด้วยว่าพี่หมอมันจะโกรธทำไม แต่ผมก็กลัวไปแล้ว

“ฮะ…เฮีย เดี๋ยว!” ผมร้องเสียงหลงเมื่อมือหนาประกบหน้าผมอย่างหมายมั่นต่อหน้าโจเอลและพี่หมอ ใบหน้าหล่อจัดโน้มลงมาอย่างรวดเร็วทว่าสิ่งที่ริมฝีปากเฮียจินได้ประทับไม่ใช่ปากผม แต่เป็นหลังมือไอ้พี่หมอ!

!!!

พี่หมอมันแทรกฝ่ามือมากั้นระหว่างริมฝีปากผมกับปากเฮียจินทันก่อนที่เราจะได้จูบกันจริงๆ

เฮียจินผละออกไปด้วยความอึ้ง แต่พี่หมอจ้องหน้ามันนิ่ง ถ้านี่เป็นการ์ตูน ผมคงเห็นรังสีอมหิตแผ่ออกมาจากตัวพี่หมอเต็มไปหมด จากนั้นเสียงเรียบๆนิ่งๆไม่บ่งบอกอารมณ์ก็ถามคำถามนึงกับเฮียจิน คำถามธรรมดาแต่เด็มไปด้วยความชัดเจนและบ่งบอกสิทธิ์ในตัวผมที่พี่แกมี (ตั้งแต่เมื่อไหร่กูก็ไม่รู้) อย่างเต็มที่

“ช่วยขยายความหน่อยได้มั้ย ว่าเด็กของผมไปเป็นแฟนคุณตั้งแต่เมื่อไหร่”





 







 








-------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะจุ้บบ
ติดแท็ค 
#หมอหลอกเด็ก และ #JUSTYOU เมื่อพูดถึงความฟรุ้งฟริ้งของคู่นี้บน twitter นะครัช
 

กด ADD FAV ได้ที่รูปน้องฟาร์มสุดน่ารักของแม่ยก -..-

 โหวตสิบดาวที่รูปพี่หมอ ถ้าอยากให้พี่หมอหลอกน้องต่อไปนานๆนะคะ <3
 

  

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 226 ครั้ง

42,794 ความคิดเห็น

  1. #42753 ... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 13:47
    ชอบเรื่องนี้อ่ะ -,,-
    #42753
    0
  2. #42726 •Anonymous (@kaijunglovely) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 03:13
    อ๊ากกกกกกกกก ชอบเรื่องนี้จังเลย เก๊าอยากได้นิยายอ่า T____________________T
    #42726
    0
  3. #42712 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 09:19
    พี่หมอตัลล้ากกกกก
    #42712
    0
  4. #42699 nayzaza (@aassdd51) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 09:51
    พี่หมอหึง
    #42699
    0
  5. #42672 GIFT'TAUN (@ufo-wow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 20:19
    โอ้ยยยยยอมอิพี่หมอเลย กรี้ดาุดและชูป้ายไฟแรง แอบสงสารฟามเบาๆ6"555555555555555 ทำไมชีวิตจะบัดซบได้ขนาดนี้
    #42672
    0
  6. #42484 Omelett (@aompichamon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 09:07
    อ้ากกกกก!!!!! เด็กของผม //เนื้อเรื่องว่าปังแล้ว อิมเมจแต่ละคน ปังมากค่าาาาาาาา. อี้โป~~ อร๊างงงงงงง><
    #42484
    0
  7. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 03:15
    อ๊ากกกกกก เฮียจินนนน #ผมนี่เขินแรงแบบหนักๆและนานมาก ....นี่คือจะยำทุกแท็กเลยช้ะ?
    #42454
    0
  8. #42288 gaekung-donghae (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 10:17
    ถ้าเป็นพี่หมอก็หึงเว้ย งานนี้กลับไปโดน....ฟาร์มเอ้ย
    #42288
    0
  9. #41554 I'm never happy (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 14:25
    โอ๊ยยยยย พี่หมอหึงอีกแบ๊ววว คราวนี้จะโดนไรอีกเนี่ย
    #41554
    0
  10. #41268 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 22:23
    พี่หมอหึง หวง ชัดๆๆๆ
    #41268
    0
  11. #41032 `WEhz4 (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 18:44
    พี่จินงานเข้าแล้ว....
    #41032
    0
  12. #40108 pookpak_world (@pookpak_world) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 05:50
    หว่าย งานเข้าฟาร์มอีกแล้ว ชีวิตชาดสีสันไม่ได้งี้มั้ย555555
    #40108
    0
  13. #39821 meawkim (@ma-meawkim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 00:21
    ว๊ากกกกกกอีพี่หมอ อีคนหล่อ อีคนอบอุ่น อีคนโรแมนติก อีคนบ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ๊ยยยยยยเขินแทนฟาร์ม (จิกหมอนอีกระรอก)

    เป็นฟาร์มนั้นดีแสนดี ชีวิตก็โคตรดี๊ดี มีผู้ชายมาห้อมล้อม อิจอิจสุดๆ (เดี๋ยวๆๆๆ)

    ขอบคุณเฮียจินที่มาสร้างความสัมพันธ์ให้พี่หมอกับน้องฟาร์ม????
    #39821
    0
  14. #37841 RubikCube (@gene2be) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 14:47
    อ้ายยยย ไรท์คะ อ่านเนื้อเรื่องแล้วรีบกดเฟบเลย จะติดตามน้าคะ
    #37841
    0
  15. #35468 Princess of cloud (@nussararaob) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 10:12
    ซวยของแท้เลยอ่ะ
    #35468
    0
  16. #35106 Vanilla (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 08:35
    อั่ยย๊ะ แล้วฟาร์มมันไปเป็นเด็กหมอตั้งแต่เมื่อไหร่
    #35106
    0
  17. วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 12:52
    จะ..โจเอลหล่อลากไส้ถูกใจเค้าอ่ะตะเองงงงง! *//*//จับกด
    #34195
    0
  18. #34058 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 02:49
    ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    เฮียจินทำฟาร์มงานเข้า
    #34058
    0
  19. วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 23:57
    มีหึงครัช มีหึง อิอิ^^
    #33440
    0
  20. #32867 Mild Apichaya (@mildn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 16:40
    พี่หมอหึงใช่ม้าาาาาาาาา-///- เกร้ดดดด ชอบอ่ะ 'เด็กของผม' งืออออ @!&?$#*!&@)!
    #32867
    0
  21. #31674 MewLu (@ml1122) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 17:15
    แพ้ไปซะเหอะฟาร์ม!!
    #31674
    0
  22. #30882 JPotter LongSurname (@jpotter2013) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 19:38
    พี่หมอออออ ... >///<
    เป็นตอนต่อไป ณ บัดดล ...
    ย้ากกกก
    #30882
    0
  23. #29882 ชื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 22:57
    เจ๊ฟรังค์สวยมากกกกแต่นิสัยขัดกะรูปร่างมากๆ555555พี่ไปท์ออกจะน่าารักกกกพี่หมออย่างเด็ดอธิบายเลยเฮียจินนน
    #29882
    0
  24. #29629 cute warlock (@greenpixiedevil) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 13:02
    อุ๊....
    #29629
    0
  25. #29414 M-i-n-tYY (@mints-22) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 22:24
    ชอบพี่หมอง่ะะะะะ น่าจะจุบต่อหน้าเฮียจินไปเลยย
    #29414
    0