จบ │BONDAGE│JUST YOU 'เด็กหมอ' [Yaoi]

ตอนที่ 10 : พบหมอครั้งที่ 9 : : เหนื่อยหน่อยนะ...อยู่กับหมอ! 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 198 ครั้ง
    25 เม.ย. 59

CHAPTER 9
- เหนื่อยหน่อยนะ...อยู่กับหมอ! -



[Loading…100 per.]



 

“ไอ้รัน!

ผมกระชากเสียงใส่เพื่อนทันทีที่มาถึงมหาวิทยาลัยในวันต่อมา มันนะ ทำกับผมได้ลงคอ ผมเป็นเพื่อนถึงสนิทมันยังกล้าเชือดคอ (?) ผมได้! แค้นนี้ต้องสะสาง! เมื่อวานพอผมกินข้าวต้มที่พี่หมอมันทำเสร็จ (ไม่อยากบอกเลยแม่งทำกับข้าวโคตรอร่อย ผมนี่เบิ้ลสองสามเลย) ผมก็กินยาแล้วก็นอนหลับปุ๋ย ตอนเช้าพี่หมอก็ขับรถมาส่งผมที่มหาลัย นี่ผมก็ยังเจ็บๆระบมร่างไม่หายเลยนะ แต่ก็ฝืนมาอ่ะ แค่นี้ก็โง่จะเป็นควายได้อยู่ละ ขาดอีกคาบสองคาบก็ไถนาได้สบายๆเลย แถมพี่ฟรังค์ยังชอบพูดให้ผมเจ็บใจเล่นอีก

ถ้าแกเรียนไม่ได้ทั้งๆที่ฉันทุ่มทุนส่งแกไปติวขนาดนี้นะ ลาออกมาเลยฉันจะซื้อควายให้เลี้ยง! ไม่! ไม่ดีกว่า! ไก่ ไก่ก็พอ ควายมันแพง เดี๋ยวแกจะทำควายตาย!’

เจ็บมั้ยล่ะมึง =_=;;;;

ก่อนมาเมื่อเช้าอีกฝ่ายก็เป็นคนทำกับข้าวให้ผมกินด้วย อาหารเช้าน่ะ แต่มันก็อร่อยอยู่ดีอ่ะ บอกเลยใครได้แม่งไปเป็นสามีนี่เตรียมปล่อยจรวดมิดไซด์ฉลองได้เลยมึง! (?) พลุยังน้อยไปสำหรับความเพอร์เฟ็คระดับพี่หมอ!

เขาตกลงกับผมว่าถ้าผมเรียนเช้าเขาจะมาส่งผมที่มหาลัยทุกวัน และถ้าเขาไม่เข้าเวรเขาก็จะมารับทุกเย็น ถ้าวันไหนเข้าเวรจะโทรบอกผมก่อนผมจะได้ไม่ต้องรอ ตอนแรกผมปฏิเสธนะ บอกตามตรงว่าตอนนี้หัวใจผมมันหวั่นไหวมากๆเลยกับการกระทำของมันเนี่ย ผมเป็นผู้ชายของผมอยู่ดีๆแม่งมาจากไหนไม่รู้เปลี่ยนกูให้รู้สึกเบี่ยงเบนแบบนี้ ผมเลยไม่อยากใกล้ชิดมันแล้ว แต่พี่หมอก็คือพี่หมออ่ะ ยิ้มอย่างเดียวแล้วก็ขับรถมาส่งซะเฉยๆ แถมยังบอกเสียงทุ้มว่าตอนเย็นพี่มารับนะ แล้วก็ขับรถจากไป

เชื่อมั้ยว่าผมไม่เคยมีตัวตนในมหาลัยนี้เลย แต่พอรถคันหรูโคตรๆของพี่หมอไปจอดที่หน้าคณะแล้วผม ไอ้เด็กหน้าจืดไม่มีอะไรดีสักอย่างก็ก้าวลงมา ทุกคนก็มองผมเป็นตาเดียว....

มันทำให้ผมเป็นจุดเด่นอยู่ชั่ววูบนึงเลยล่ะ

“เป็นไงมึง” ไอ้รันทักทายเหมือนไม่รู้สึกรู้สมอะไรเลยกับสิ่งที่มันทำ แน่ล่ะ มันไม่รู้นี่ว่าผมต้องโดนอะไรมาบ้าง!

“ไม่สำเร็จอ่ะเดะ!! ทำไมมึงไม่บอกกูให้ชัดๆว่าเล่นเพื่อนมันหมายถึงเรื่องอย่างงั้นวะ!!” ผมด่าแม่งยาวทันทีและไอ้รันก็ทำหน้าเหวอ

“ที่คอไปโดนไรมาอ่ะ” มันชี้มือมาทำเอาผมรีบเอาเสื้อปิดคอ หน้านี่ร้อนผ่าวๆ

เวร! พี่หมอแม่งทิ้งหลักฐานเต็มตัวผมเลย บัดซบมาก!

“อย่าบอกนะว่ามึงเสร็จมันแล้วอ่ะ!” ไอ้รันเบิกตาใส่ผม และก็กำลังจะอ้าปากเถียง ทว่าไอ้รันไม่ใช่คนที่ผมจะหลอกได้ง่ายๆ

“พูดความจริงนะ ถ้าบอกว่ายังมึงต้องกล้าแก้ผ้าให้กูดู”

=[]=;;;

“นี่เสร็จมันแล้วจริงๆหรอเนี่ย!

ไอ้รันอึ้งจนหน้าซีดขาว ก็แน่ล่ะ มันไม่รู้ว่าความจริงว่าผมกับพี่หมอน่ะซัมติงรองมาครั้งนึงแล้ว เมื่อมีครั้งที่หนึ่ง ครั้งต่อๆไปมันย่อมตามมาเมื่อมีโอกาส แต่ที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมผมต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยฟระ!

“สมองของมึงนี่มันไว้ใจไม่ได้จริงๆนะไอ้ฟาร์ม เป็นกูนะ แม่งไม่มีทางมาแดกกูได้ง่ายๆแบบนี้แน่! แล้วไอ้พี่หมอของมึงแม่งเชี่ยวชิบหาย กูสบตามันกูก็รู้และว่าแม่งชั่วโมงบินสูงแค่ไหน ถ้าเทียบกับเขามึงแม่งก็แค่เด็กหัดเดิน! กูนับถือมากที่มึงกล้าเอาความรู้สึกมึงไปเดิมพันกับผู้ชายพรรค์นี้ มึงคิดหรอว่ามันจะซื่อสัตย์กับมึง?”

“...”

ผมทำหน้าเจื่อนใส่ไอ้รัน มันไม่มาเป็นผมมันจะรู้ได้ไงว่าผมต้องเจออะไรบ้าง ก็อย่างที่มันบอกแหละ ถ้าเทียบกับพี่หมอผมมันแค่เด็กหัดเดิน แต่พอไอ้รันพูดตรงขนาดนี้ผมก็รู้สึกแย่เหมือนกันนะ คือยังไงดีอ่ะ ผมรู้ชะตากรรมชีวิตตัวเองอยู่แล้วอ่ะ เหมือนลึกๆผมก็รู้บทสรุปอยู่ แต่ผมยังจัดการตัวเองไม่ได้

“อย่ามาหน้าเจื่อนใส่กู กูจะเตือนมึงด้วยความจริงใจในฐานะที่มึงเป็นเพื่อนรักกูนะไอ้ฟาร์ม กูห่วงมึงยิ่งกว่าที่ห่วงไอ้ซีฟเยอะมึงรู้มั้ย”

ไอ้รันพูดกับผมด้วยสีหน้าจริงจัง ผมเลยพยักหน้าเบาๆ

“กูรู้...”

ไอ้ซีฟถึงได้เกลียดกูขนาดนั้นไง -__-

“ถอยออกมาซะ มึงต้องรีบถอยออกมา”

“พูดอ่ะพูดง่ายนะไอ้รัน แต่กูถามหน่อยเป็นมึงมึงจะถอยยังไงวะ ถ้ามึงเป็นกู มันดีกับมึงทุกอย่างขนาดนั้น กูไม่ใช่รูปปั้นนะเว้ยจะได้ไม่รู้สึกอะไร กูก็มีหัวใจ มึงนึกว่ากูอยากให้มันหลอกกูจนตัวสั่นไง๊!” ผมเริ่มโวยมันด้วยเหตุผลของตัวเองบ้าง ผมจะถอยยังไงในเมื่อไอ้พี่หมอแม่งทำแบบนี้อ่ะ ไปรับไปส่งทุกวัน เห็นหน้ามันทุกวัน นอนด้วยกันทุกคืนผมจะเอาตรงไหนมาถอยวะ!

“ถ้ามึงถอยไม่ได้ มึงช่วยเตรียมใจไว้เลยครึ่งนึง ผู้ชายเหี้ยๆมันมีหลายแบบนะไอ้ฟาร์มกูอยากบอก และที่ร้ายที่สุดคือผู้ชายแบบพี่หมอมึงนี่แหละ”

“...”

“มันจะมีรอยยิ้มให้มึงเสมอ....กระทั่งวันที่มันทิ้งมึงมันก็จะยังยิ้มและปลอบใจมึงอยู่!

!!!!

สิ่งที่ไอ้รันพูดมันกระแทกใจผมมากๆ และผมก็เชื่อด้วยว่าพี่หมอจะกล้ายืนมองผมเจ็บโดยที่เขาเป็นฝ่ายทำร้ายผมจนยับเยิน ดูแค่เมื่อวานที่ผมตัดพ้อว่าเขามันเห็นแก่ตัว เขายังย้อนมาเลยว่าถ้าผมเกร็งผมจะเจ็บอ่ะ เขาไม่ได้สนใจว่าผมจะตัดพ้อห่าอะไรด้วยซ้ำ

เวร!

“อันนี้เป็นเรื่องของมึง มึงต้องตัดสินใจเองแล้วฟาร์ม แต่ถ้าสมมติว่าวันนึงแม่งไม่โอเค อยากให้กูช่วยอะไรมึงก็บอกแล้วกัน...” ไอ้รันเอื้อมมือมาตบไหล่ผม และมันทำให้ผมอื้อเหมือนโดนตบบ้องหูมากๆ...

ผมรู้ว่าถ้าผมยังหวั่นไหวกับพี่หมอมันอยู่ ก็ไม่ต่างจากการค่อยๆก้าวเดินขึ้นไปลานประหาร

บันไดขั้นนึง ต่อความหวั่นไหวที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ไม่เคยรู้เลยว่าพี่หมอคิดยังไง

แต่ผมจะห้ามใจตัวเองยังไงในเมื่อมันชอบทำแบบที่มันทำอยู่เนี่ย!!

ถ้าเป็นแบบที่ไอ้รันพูดจริงๆ ไอ้พี่หมอแม่งก็เป็นผู้ชายที่โคตรใจหินเลยว่ะ ทั้งๆที่ทำดีกับผมสารพัด แต่ตัวมันเองกลับไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวอะไรเลย ทั้งๆที่เราใกล้ชิดกันตลอดเวลา ผมอยากจะรู้จริงๆว่ามันทำได้ไง

“ขึ้นตึกเหอะ”

ไอ้รันตัดบทแล้วลุกจากโต๊ะก่อนจะเดินนำผมไปก่อน ผมได้แต่สูดหายใจลึกๆแล้วเดินตามมันไป ระหว่างนั้นเองเสียงหวานๆของใครบางคนก็หยุดผมไว้

“เดี๋ยวสิ! ฟาร์มใช่มั้ย?”

ผมชะงักแล้วหันไปมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมเป็นผู้หญิงที่สวยเป๊ะทุกระเบียดนิ้ว และเป็นผู้หญิงที่ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยรู้จักกันดีในด้านความสวย ความฮอตและมากด้วยเสน่ห์ของเธอ...

พิงค์ผู้หญิงที่เป็นถึงอดีตดาวคณะบริหารธุรกิจสมัยอยู่ปีหนึ่งมีธุระอะไรกับผมงั้นหรอ?

“ครับ?”

ผมทวนถามเธอด้วยสีหน้างุนงงปนสงสัย คือผมเคยเจอพิงค์บ่อยนะ หลายครั้งที่เราเรียนเซ็คเดียวกัน แต่คนอย่างเธอซึ่งเลือกคบเพื่อนอย่างกับอะไร ไม่เคยคุยกับผมเลยยกเว้นในเรื่องที่มันจำเป็นโคตรๆจริงๆ เจอกันข้างนอกเธอยังทำเป็นไม่รู้จักผมด้วยซ้ำ ใครก็รู้ว่าผู้หญิงแก๊งพิงค์เป็นไฮโซทุกคน ทั้งนับดาว พิงค์ และชมพู่ ลูกคุณหนู คนมีเงิน มีสังคมทั้งนั้น แถมภาพลักษณ์ของเธอต้องมาเป็นที่หนึ่งอีกต่างหาก ผมซึ่งหน้าตาไม่ดี กีฬาไม่เด่น บ้านก็ไม่รวยน่ะหรอจะเป็นผู้ชายที่เธอชายตาแล แถมพิงค์ยังเป็นผู้หญิงประเภทเกลียดการถูกเมินด้วย เพราะเธอมั่นใจว่าเธอสวยมาก (เธอก็สวยจริงๆอ่ะ)

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย” พิงค์พูดอย่างไว้ตัว

“นี่ ให้มันน้อยๆหน่อยนะพิงค์ เพื่อนฉันไม่ใช่ลูกทาสที่ต่ำศักดิ์กว่าเธอสักหน่อย แล้วมันก็ไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งเธอ” ไอ้รันสอดขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด ดูทรงแล้วมันคงไม่ชอบการกระทำของพิงค์เอามากๆที่เธอทำเหมือนต้องลดตัวมาคุยกับผมอะไรเทือกๆนั้น แต่คนแบบนี้ในสังคมมีอยู่จริงๆ และผมว่าลึกๆคนพวกนี้คงมีปมด้อยในจิตใจ ไม่งั้นคงไม่มานั่งแบ่งแยกชนชั้นในยุคสมัยที่โลกมาไกลขนาดนี้แล้วแบบนี้หรอก

“นายไม่เกี่ยว อย่ามายุ่งเรื่องของเราจะได้มั้ยรัน” พิงค์ตวัดสายตามองหน้ารัน ก่อนที่ครู่นึงเธอจะยิ้มเย้ยๆออกมา “หรือว่าเจ็บใจที่เคยโดนเราหักอก”

“...”

ไอ้รันถึงกับเงียบเลย ผมนี่หันไปมองหน้ามันแบบอึ้งๆแทบไม่ทัน

ไอ้รันหล่อ รวย เริด แบบนี้พิงค์ยังไม่เอาอีกหรอวะ แล้วคุณเธอจะต้องการแฟนแบบไหนเนี่ย อยากรู้!

“ว่าไงฟาร์ม ว่างหรือเปล่า”

“ก็ว่าง มีอะไรอ่ะ” ผมถาม “ร้อยวันพันปีผมไม่เห็นเธอจะอยากมองหน้าผม เจอหน้ากันข้างนอกเธอยังไม่ทักเลย”

แทนที่การพูดความจริงของผมจะทำให้พิงค์สะอึก มันกลับทำให้ผู้หญิงคนนี้ยิ้มเย้ยๆอีกครั้ง สงสัยการยิ้มเย้ยแบบนี้คงเป็นซิกเนเจอร์ของผู้หญิงคนนี้ซะแล้วล่ะมั้ง =_=

“ก็เพราะฉันไม่ได้อยากรู้จักกับนายเป็นการส่วนตัวไง”

“...”

กูหันหลังเดินไปเลยได้มั้ยเนี่ย ปรกติผมปลื้มผู้หญิงสวยๆนะ เว้นผู้หญิงคนนี้ไว้คนนึงแล้วกัน

“มีอะไรก็พูดมา แต่ถ้าจะมาแจ๊ดๆเหมือนปอมเมอเรเนียนก็กลับไป” คำพูดไอ้รันทำให้ผมหันไปเบิกตามองมันด้วยความตะลึงค้างอีกครั้ง ก็ ปอมเมอเรเนียน ที่ไอ้รันว่า มันเป็นชื่อพันธ์ของสุนัขนี่ครับ!

ไอ้เวรนี่เล่นแรงชะมัดเลย!

“นายรัน!

“น่าเบื่อน่ารำคาญ กูไปรอหน้าตึกแล้วกัน”

รันหันมาพูดกับผมแล้วเดินล้วงกระเป๋าออกไปจากตรงนี้ จนเหลือแต่ผมกับพิงค์ที่ยืนอยู่ แม้ว่าพิงค์จะโมโหรันที่แขวะเธอ แต่เธอก็ไม่ได้กรี้ดเหมือนนางร้ายละครน้ำเน่า เธอแค่มองไปทางไอ้รันแบบไม่ชอบแล้วหันกลับมามองผมอีกรอบ

“เมื่อเช้าใครมาส่งนาย”

“เกี่ยวอะไรกับเธอ”

ผมเลิกคิ้วแล้วถามย้อน ถึงผมจะดูจืด แต่ไม่ได้เป็นคนขี้ขลาดนะครับ พิงค์ทำตัวกวนประสาทผมหลายครั้งแล้วด้วย ผมก็ตอบโต้นะ ไม่ใช่ไก่อ่อนที่จะให้ใครมาไล่บี้ได้ง่ายๆนะเฟ้ย!

“ไม่ใช่เรื่องที่นายต้องมาต่อปากต่อคำกับฉัน” พิงค์ย้ำด้วยสีหน้าหงุดหงิด

“งั้นก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องตอบคำถามเธอ” ผมพูดสั้นๆแล้วจะเดินหลีกไปแต่พิงค์กระชากแขนผมไว้

“โอเคๆ ฉันพูดกับนายดีๆก็ได้โอเคมั้ย”

ผมหันไปมองเธออย่างไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่นัก พิงค์ปล่อยแขนผมแล้วหันไปกอดอกไว้อย่างเดิม ผมเลยกลอกตาแล้วหันหน้าไปคุยกับเธอแบบเผชิญหน้ากันอีกครั้ง

“อะไรล่ะ” ผมเริ่มต้นคำถามใหม่

“เมื่อเช้าใครมาส่งนาย....” พิงค์เว้นจังหวะนิดนึงก่อนจะถามต่อด้วยความไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก “ใช่พี่หมอไบร์ทหรือเปล่า”

!!!!

ผมอึ้งไปเมื่อพบว่าพิงค์รู้จักพี่หมอด้วย แต่ถึงผมจะอึ้ง ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะให้ผมต้องปฏิเสธนี่

“เธอรู้จักพี่หมอด้วยหรอ” ผมถามเธอด้วยน้ำเสียงธรรมดา พิงค์เลยทำตาโตใส่ผม

“นี่พี่เขามาส่งนายจริงๆหรอ”

“อือใช่” ผมพยักหน้า “บอกด้วยว่าถ้าเย็นนี้ไม่เข้าเวรจะแวะมารับ แล้วมันทำไมอ่ะ”

ผมไม่เข้าใจเท่าไหร่ แค่พี่หมอมาส่งผม พิงค์ต้องตื่นเต้นอะไรงั้นหรอ?

“ทำไมเขาต้องมาส่งนายด้วยล่ะ นายสนิทกับพี่เขาหรอ” พิงค์ถาม ดูเธอจะทิ้งตัวตนแสนหยิ่งไปเรียบร้อยแล้วกลายร่างเป็นสาวชักซักไซ้แทบจะทันที

“สนิทมั้ยหรอ...”

ผมทวนคำของพิงค์ด้วยสีหน้าไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่

เอากันสองครั้งถือว่าสนิทมั้ยวะ?

“ก็สนิทระดับนึง” ผมตอบกลางๆ เพราะไม่รู้จะตอบยังไง ทว่าพิงค์ก็ยังไม่ยอมจบกับเรื่องนี้ง่ายๆ

“ฉันไม่ได้อยากว่านายนะ แต่ดูจากลักษณะนาย ไม่น่าที่นายจะรู้จักคนแบบพี่หมอได้”

คำพูดของพิงค์ทำให้ผมสะอึก แต่มันก็จริง ผมแค่เด็กธรรมดา แต่พี่หมอเพอร์เฟ็คถึงเพอร์เฟ็คมาก โดยพื้นฐานครอบครัวและสภาพแวดล้อมนั้น ผมกับเขานี่แทบไม่มีโอกาสให้เจอกันเลยเหอะ

“เออ มันก็อย่างที่เธอว่าแหละ” ผมยักไหล่แล้วยอมรับง่ายๆ “แต่พี่สาวผมรู้จักแล้วก็สนิทกับพี่หมอไบร์ทมาก ก็เลยเป็นคนติดต่อให้พี่หมอไบร์ทมาติวหนังสือให้ผมเพราะผมเกรดห่วย เรื่องเกรดนี่ไม่ต้องบอกเธอก็รู้อยู่แล้วมั้ง”

“แปลว่าพี่ไบร์ทสนิทกับพี่สาวนายงั้นสิ” พิงค์หรี่ตามองผม เธอทำหน้าเหมือนค้นพบศัตรูคนใหม่

“อือ” ผมพยักหน้า

“หึ! เจอผู้หญิงใหม่แบบนี้นี่เอง!” พิงค์สบถก่อนจะหันมามองหน้าผม “นายหน้าตาจืดชืดขนาดนี้ พี่สาวนายจะสักเท่าไหร่กันเชียว”

“ฮ่าๆๆๆ”  ผมถึงกับหัวเราะเมื่อพิงค์พูดแบบนั้น

“หัวเราะบ้าอะไร!” เธอทำสีหน้าหงุดหงิดใส่ผม นี่คงจินตนาการว่าพี่ฟรังค์คือผมเวอร์ชั่นแต่งตัวเป็นผู้หญิง แล้วคงจะหึงพี่หมอกับพี่ฟรังค์ด้วยมั้ง ผมไม่รู้หรอกนะว่าความสัมพันธ์ของพี่หมอกับพิงค์จะเป็นยังไง แต่มันไม่ธรรมดาแน่ๆ เพราะไม่อย่างงั้นเธอไม่มายืนกระวนกระวายซักฟอกผมอยู่แบบนี้หรอก

“ก็ไม่สวยเท่าไหร่หรอก” ผมพูดเสียงเรียบ

“กะอยู่แล้ว” พิงค์กระตุกยิ้มเหมือนเธอได้วิ่งเข้าเส้นชัยไปแล้ว แต่ผมก็เบรกเธอด้วยประโยคต่อมา

“แค่เป็นนางแบบคนแรกทีได้ขึ้นปกนิตยสาร CHARM ปักษ์ล่าสุดเท่านั้นเอง”

“วะ ว่าไงนะ!

พิงค์ถึงกับอึ้งไปเลย เรื่องของเรื่องมันมีมูลครับแล้วผมก็เพิ่งรู้เมื่อเช้าเพราะพี่ฟรังค์โทรมาบอก (ก็ที่ถือโอกาสด่าผมว่าจะซื้อไก่ให้เลี้ยงอ่ะแหละ)

ผมนี่ตกใจแทบช็อคเลยรู้มั้ยตอนพี่ฟรังค์ส่งรูปมาให้ดู นี่ผมยังไม่ได้คิดเลยนะว่าถ้าเฮียแตงค์เห็นจะอกแตกตายไปเลยหรือเปล่า

คือปรกตินิตยสาร CHARM เป็นนิตยสารที่ใช้ผู้ชายขึ้นปก เท่านั้น เพราะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ชายซะส่วนใหญ่ กลุ่มเป้าหมายหลักก็เป็นผู้ชาย แต่พอดีมันเป็นโอกาสพิเศษครบรอยสิบปีของนิตยสาร CHARM และเป็นเนื่องในโอกาสที่นิตยสารหัวนี้มียอดขายมากที่สุดในปีนี้ เล่มพิเศษเลยเป็นผู้หญิงขึ้นปก แถมยังเป็นแนวเซ็กซี่มากๆอีกด้วย (ถึงได้บอกว่าเฮียแตงค์ต้องอกแตก)

ผมไม่อยากจะบอกเลยว่าโคตรบังเอิญมากที่พี่ฟรังค์ได้ขึ้นปก นั่นก็เพราะ แอมป์รุ่นน้องของไอ้เจ็นทำงานเป็นช่างภาพอิสระแต่ฝีมือโคตรเยี่ยมถูก CHARM ติดต่อให้ไปถ่ายปกนี้ แล้วบังเอิญมันกับ พลัม ไอ้น้องปีหนึ่งอีกคน (เป็นผู้ชายนะครับ แต่สวยตั้งแต่หัวจรดเท้า) ไปเที่ยวทะเลกันไปหาแรงบันดาลใจห่าไรไม่รู้สักอย่าง แล้วเผอิญพี่สาวผมก็ไปเที่ยวที่นั่นพอดี พอดีวันนั้นเจ๊แกใส่ทูพีชแบบเซ็กซี่ครับ (ถึงท่อนล่างจะเป็นกระโปรงก็เหอะ) เรื่องปรกติมาก พี่ฟรังค์นี่เป็นคนมั่นใจในตัวเองมากมายก่ายกอง

แล้วไอ้แอมป์ก็เกิดรู้สึกว่าพี่สาวผมเซ็กซี่มากมาย เลยเสนอพี่ฟรังค์ให้ที่กองนิตยสารรู้จัก พี่ฟรังค์เลยถูกเชิญให้ไปคุยดู

แล้วพี่สาวผมแซบขนาดนั้นมีหรอจะไม่กล้าถ่าย อีกอย่างขึ้นปกเลยนะครับ!

แม้จะเป็นนางแบบหน้าใหม่ แต่โคตรกระแสฮือฮาเพราะเป็นนางแบบคนแรกและคนเดียวที่ CHARM เลือกให้ขึ้นปก บอกเลยว่าพิงค์อาจจะดูสวย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเซ็กซี่และมีเสน่ห์เหลือล้นแบบเจ๊ผมเวลาอยู่บนปกนี้แน่นอน!

“โกหก!” พิงค์เหมือนจะรับความจริงไม่ได้ ผมเลยเอาโทรศัพท์มาโชรูปหน้าจอที่ถ่ายคู่กับพี่สาวให้เธอดูซะเลย!

“เป็นไง ยังจะหาว่าผมโกหกเธออีกมั้ย”  

พอทำให้พิงค์อึ้งเสร็จผมก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าด้วยสีหน้าเหมือนผู้ชนะ

“มายก๊อด...”

พิงค์ดูเหมือนจะโคตรช็อค จนผมอดจะถามถึงความสัมพันธ์ของเธอกับพี่หมอตรงๆไม่ได้

“ทำไมเธอดูตื่นเต้นจนต้องมาซักไซ้ผมขนาดนี้ล่ะ หรือว่าเธอเป็นแฟนพี่หมอ”

ยอมรับนะ ว่าตอนถามรู้สึกตะขิดตะขวงในหัวใจมากๆ แต่ผมไม่มีทางเลือกนี่ครับ เจ็บก็ต้องทนเอา อย่างน้อยจะได้รับรู้เอาไว้ตรงนี้เลยว่ามันมีใครอยู่แล้ว แล้วก็อาจจะมีอีกที่ผมไม่รู้

“เปล่า” พิงค์ตวัดสายตามองผมอย่างมาดร้าย “ฉันแค่เคยๆคุยกับเขา แล้วเขาก็หายหน้าไปเพราะไปทำคะแนนกับพี่สาวนาย”

“...”

“บอกไว้เลยนะ ว่าฉันไม่มีวันยอมแพ้พี่สาวของนายแน่ๆ” พิงค์มองผมด้วยสายตาเหมือนวิญญาณอาฆาตมากๆ ราวกับจะฝากมันไปถึงพี่ฟรังค์ โดยที่ไม่รู้เลยสักนิดว่าพี่ฟรังค์กับพี่หมอน่ะ รุ่นพี่รุ่นน้องสุดๆ

พี่ฟรังค์แค่ตัวสับขาหลอก!

คนที่เธอจะต้องเกลียดหนังหน้าจริงๆคือผมที่เคยมีอะไรกับคนที่เธอเคยคุยอยู่ถึงสองครั้ง!

แต่เรื่องอะไรผมจะบอกเล่า!

ผมไม่ได้บอกเธอซักหน่อยว่าพี่หมอจีบพี่ฟรังค์ แค่บอกว่าสนิท เธอจินตนาการไปเองผมไม่ผิดนะ

“คุยอะไรกันอยู่ท่าทางสนุกจังเลยนะ”

เสียงเรียบนิ่งของผู้ชายคนนึงดังขึ้นทำให้ผมหันไปมอง ก่อนจะเห็นไอ้กรกำลังเดินตรงมาทางนี้ มันหยุดยืนอยู่ข้างๆผมแล้วมองพิงค์อย่างไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่

“เธอมีอะไรกับเพื่อนเราหรือเปล่าพิงค์” ไอ้กรถาม ดูมันน่าจะจับสังเกตได้ ว่าท่าทางพิงค์ไม่ได้คุยกับผมดีๆสักนิด

“เปล่า ก็แค่ทักทายตามประสาเพื่อน เราไปก่อนดีกว่า นายสองคนคงอยากคุยกัน”

พิงค์ตัดบทแล้วยิ้มมุมปากให้ไอ้กรจากนั้นก็ก้าวฉับๆออกไปจากตรงนี้ทันทีทำให้ผมได้แต่ถอนหายใจเฮือกอย่างโล่งอก

“ยัยนั่นเนี่ยนะจะทักทายมึง” สีหน้าไอ้กรดูไม่เชื่อเอามากๆ

“มาถามเรื่องพี่หมอไบร์ทน่ะ” ผมเผลอพูดออกไปทำให้ไอ้กรหูผึ่ง

“ไอ้พี่หมอเกี่ยวไรด้วย? นี่มึงยังติดต่อกับมันไม่เลิกอยู่อีกหรอ”

ซะ ซวยละ!

ผมลืมไปว่าผมไม่ได้บอกไอ้กรเรื่องที่ผมเสร็จมันแทนไอ้กรคืนนั้นนี่หว่า แถมผมยังไม่เคยบอกไอ้น็อคด้วยว่าผมกับญาติมันไปถึงไหนต่อไหนกันขนาดนี้แล้ว! ครั้งล่าสุดที่โทรถามไอ้น็อคว่าไอ้พี่หมอแม่งมีโอกาสกลับไปญี่ปุ่นไหม มันก็สงสัยผมจะแย่แล้วนะ!

อะไรชีวิตจะซวยซ้ำซ้อนขนาดนี้!

“ไอ้กร!

ยังไม่ทันที่ผมจะได้แก้ตัวกับไอ้กร เสียงตะโกนเรียกที่แสนคุ้นอีกเสียงก็ทำให้ผมเหงื่อตกยิ่งกว่าเดิม ไอ้น็อคแฟนไอ้กรนั่นเองที่กำลังเดินมาทางนี้ ดูเหมือนวันนี้มันแวะมาหาไอ้กรมั้ง เพราะมันไม่ได้เรียนที่นี่ แต่เรื่องของเรื่องคือพี่หมอเป็นญาติไอ้น็อคไง มันจะต้องซักไซ้ผมเรื่องไอ้พี่หมอแน่ๆ!

“มาก็ดีแล้ว เนี่ย! ไอ้ฟาร์มแม่งยังติดต่อกับไอ้พี่หมอเวรญาติมึงอยู่เลย ยังไงเนี่ยไอ้น็อค ไม่เห็นเล่าให้กูฟัง” ไอ้กรหันไปเลิกคิ้วถามเมียมัน ทำให้ไอ้น็อคหันมาทำหน้าเหวอใส่ไอ้กร

“ก็กูไม่รู้ไงประเด็น” จากนั้นมันก็หันมาถามผม “มึงซัมติงรองกับพี่หมอกูจริงๆใช่มั้ยเนี่ย คราวก่อนก็โทรมาถามเรื่องเขาซะยิกๆ มึงเล่ามาให้หมดเลยนะเว้ย ไม่งั้นกูจะถามกับพี่หมอเอง”

งานกูมาละไง โอ๊ย!!

ผมนี่รักษาความซวยได้ดีราวกับเกลือรักษาความเค็มเลยจริงๆ!

 

 











-------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะจุ้บบ
ติดแท็ค 
#หมอหลอกเด็ก และ #JUSTYOU เมื่อพูดถึงความฟรุ้งฟริ้งของคู่นี้บน twitter นะครัช
 

กด ADD FAV ได้ที่รูปน้องฟาร์มสุดน่ารักของแม่ยก -..-

 โหวตสิบดาวที่รูปพี่หมอ ถ้าอยากให้พี่หมอหลอกน้องต่อไปนานๆนะคะ <3

  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 198 ครั้ง

42,794 ความคิดเห็น

  1. #42746 นู๋ปลา ซู่ซ่า (@nooplaexo-l) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 13:04
    จิงๆฟาร์มก็ไม่ได้หน้าจืดนะจิงๆ
    #42746
    0
  2. #42717 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 14:17
    สรุปว่าพี่หมอนี่จริงจังกะฟาร์มมะเนี่ยยย
    #42717
    0
  3. #42695 milk3421 (@milk3421) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 02:40
    อยากให้นายเอกร้ายมากกว่านี้..และฉลาดมากกว่านี้หน่อยน๊าาา
    สงสารความโง่ง่า อย่าทำร้ายนายเอกฉันเลย
    #42695
    0
  4. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 04:01
    โดดตึกเถอะลูก ถ้าจะซวยขนาดนี้ละก็ เฮ่อออว
    #42460
    0
  5. #41614 I'm never happy (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 17:31
    งานเข้าแล้วไงฟาร์ม
    #41614
    0
  6. #41590 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 16:02
    มีนางมารมาโผล่ด้วย น้องฟาร์มสู้ๆๆๆ
    #41590
    0
  7. #41124 `WEhz4 (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 20:00
    พี่หมอจะนอกใจน้องมั้ยนั้นน TvT
    #41124
    0
  8. #40668 Pornpimol Chooboon (@splove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 18:11
    อ่านล่ะหยุดไม่ได้ เดียวมาอ่านต่อนะ
    #40668
    0
  9. #40138 pookpak_world (@pookpak_world) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 08:29
    ที่รันพูดมันทำให้รู้สึกไม่ไว้ใจพี่หมออ่ะ อย่านะเว้ย เราชอบแกแล้วแกอย่ามาทำตัวร้ายนะพี่หมอT..T (ไม่ใช่สิ=_=)
    #40138
    0
  10. #39829 meawkim (@ma-meawkim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 02:25
    เชื่อแล้วคะว่าพี่หมอนี่ฮ็อตจริง
    #39829
    0
  11. #37856 RubikCube (@gene2be) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 16:08
    โอ้ยยย ตย ๆ ๆหัวใจวายพอดี
    #37856
    0
  12. #37728 JEANSiWA (@minhojeans) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 22:13
    ฟาร์มแกซวยแล้วล่ะ
    #37728
    0
  13. #37359 Nam Teerisara (@water1a) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:35
    ยังไงก็จะเชียร์พี่หมอ55555555
    #37359
    0
  14. #35123 Vanilla (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 10:00
    ฟาร์มเอ้ยมีศัตรูหัวใจซะแล้ว แต่ที่รันพูดอ่ะทำเอาเรากลัวพี่หมอไปเลยนะเนี่ย บอกตามตรงอ่านมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่ไว้ใจพี่หมออยู่ดี กลัวสักวันพอฟาร์มรัก พี่หมอก็จะทิ้งอ่ะสิ
    #35123
    0
  15. #34817 coffeeD (@donutlovesuju13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 02:18
    เกลือรักษาความเค็มถถถ
    #34817
    0
  16. #34074 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 04:31
    มีงานเข่า มีงานเข้า
    #34074
    0
  17. #31705 MewLu (@ml1122) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 21:24
    พี่หมอไบร์ทอย่าหลอกฟาร์มนะ!!
    #31705
    0
  18. #29695 Lunacy (@earnzung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 00:02
    เวรแล้วมั้ยล่ะฟาร์มเอ้ยยยยย-*-
    #29695
    0
  19. #29613 อายะตัน (@tanya7826) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 10:58
    ความแตกแล้ว ฟาร์ม เอ๋ย ซวย จิงๆ 55+
    #29613
    0
  20. #29112 LittleJune (@LittleJune) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 14:41
    >< น้องฟาร์ม กับ พี่หมอ น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #29112
    0
  21. #27486 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 02:40
    หึหึ ฟาร์มเอ๊ยยย
    #27486
    0
  22. #26478 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 20:21
    เค้นเลยค่ะงานนี้
    #26478
    0
  23. #22511 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:41
    #กรน็อค 
    คิดถึงจุงเบยยย
    #22511
    0
  24. #21272 NoN-Pop (@nomio1122) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:41
    อื้อหื้อ นี่ฟาร์มหน้าตาไม่ดีแล้วหรอ... คือนั่นมัน L อินฟินิทเลยนะ... ถ้าอย่างงั้นไม่ดีเรานี่เรียกอะไร... 5555555
    #21272
    0
  25. #20228 yodmoobank (@moo-bank) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:39
    ซวยซ้ำซ้อนมากอ่ะ 555555
    #20228
    0