คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #11 : [FIC]I'm SORRY.~ Chapter 10
Chapter 10
;; มังกร ปะทะ คุณชาย
สนามบินอินชอน กรุงโซล
11.30 น.
ชายร่างสูงเดินออกมาจากตัวเครื่อง พลันเดินลากกระเป๋าใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัว เค้ากลับมาถึงเกาหลีโดยมีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้
ฟ้าผ่าไหมละ คนหล่ออยากจะเซอร์ไพซ์
ติ๊ด ติ๊ดด.
“ฮัลโหล ฮะ ผมอยู่โซลแล้ว กำลังนั่งแท็กซี่ไปครับ”
....................................................
“ใครจุดธูปเชิญมาแต่เช้า”ฮยอกแจที่เห็นชายร่างสูงสองคนยืนอยู่หน้าบ้าน ก็โต้ออกไปอย่างไม่เป็นมิตรซักเท่าไหร่
แค่เห็นหน้าว่าใครมา เค้าก็อยากชักใยเป็นสไปเดอร์แมนหนีแล้วววววว.
“เห้ย! คิบอมเข้าบ้านกัน”ฮันกยองที่ยืนอยู่หน้าบ้านฮยอกแจกับเพื่อนสนิทก็กวักมือคิบอมเข้าบ้านของฮยอกแจไปด้วยกัน โดยที่เดินผ่านฮยอกแจไปซะเฉยๆ ไม่มีหันมาแลมอง
พวกมึงเห็นกูยืนอยู่ไหม อีเวรรรรรรรรรรรรรร !!!
ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง
ฮยอกแจที่กำลังยุ่งอยู่กับการแกะมือปลาหมึกที่แตะต้องไปทั่วตัวของฮันกยอง ก็มีเสียงกริ่งที่ประตูหน้าบ้านดังขึ้น ฮยอกแจส่งสายตาเชิงดุมาให้ฮันกยองที่ไม่ยอมปล่อยมือออกจากเอว ฮันกยองเบ้ปากน้อยๆแล้วปล่อยมือออกจากเอวบางก่อนจะหันหลังให้ฮยอกแจแล้วเดินไปทั้งตัวนั่งข้างๆคิบอม
ฮยอกแจส่ายหัวน้อยๆแล้วเดินไปเปิดประตูเพื่อดูหน้าของผู้มาเยือน แล้วผู้ชายตัวสูงหุ่นดี กับกระเป๋าใบใหญ่ที่ดูท่าทางจะอัดแน่นเต็มไปด้วยเสื้อผ้า ผู้มาเยือนโบกมือน้อยแล้วส่งยิ้มอันอบอุ่นเป็นการทักทาย
“พี่ซีวอน!!!”ฮยอกแจตะโกนออกมาด้วยความดีใจแล้วกระโดดกอดคอเชว ซีวอนพี่ชายที่ไปเรียนเมืองนอกมานานนับด้วยความคิดถึง
“กลับก็ไม่บอก! ใจร้าย! แล้วนั่นไปแบกสาวมาจากไหนล่ะ”ฮยอกแจที่เห็นผู้หญิงก้มหน้าอยู่หลังซีวอนเลยถามขึ้นด้วยความสงสัย ผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามองฮยอกแจ ทำให้ฮยอกแจเห็นใบหน้าหวานแสนคุ้นเคย
ไอ้ดงเฮเป็นปิกาจู้หรอ หายตัวมานี้ได้ด้วยแห๊ะ=O=~~
“สาวบ้านพ่อ มึงสิ ไอ้ไก่ย่างเกลือ เดี่ยวตบปากหลุด!”ดงเฮที่เงยหน้ามามองฮยอกแจแล้วก็ต่อปากเถียงฮยอกแจทันที เค้ามีแต่ตบปากแตก อีนี้ตบปากหลุด เจริญเถอะ สอบได้ที่หนึ่งเลยไหมนั่น
“ฮยอกแจ ใครมา ไมไปนานจังค้าบ”ฮันกยองลากเสียงยาวถามฮยอกแจ เดินออกมาหน้าประตูก็พบเห็นกับบุคคลอื่น และดงเฮที่ยืนอยู่หน้าบ้าน ฮันกยองเดินมาหาฮยอกแจแล้วคว้าเอวบางเข้ามาให้ใกล้ตนแล้วก็เงยหน้าไปมองผู้มาใหม่
ซีวอนที่หันไปมองตามเสียงนั่นก็เห็นคนแปลกหน้าที่เข้ามาในบ้านตนเอง แล้วยังเดินมากอดเอวน้องชายที่ตนนั้นหวงแหน เฝ้าดูแลทะนุถนอมมาตลอดนับหลายปี แล้วยังส่งสายตางงปนสับสนมาให้เค้าอีก
อยากไปเยี่ยมญาติที่นรกรึไงนะ
“มึงเป็นใคร มาเกาะอะไรฮยอกแจ”ซีวอนที่มีสายเลือดความเป็นพี่แล่นเต็มตัว แกะมือฮันกยองออกจากเอวบางของฮยอกแจแล้วสะบัดมือนั้นออกไปไกลๆทันที
“ผมเป็นเพื่อนฮยอกแจ”ฮันกยองตอบหน้าตาเฉยแล้วเดินเข้าใกล้ฮยอกแจมากกว่าเดิม
“กูก็เพื่อนฮยอกแจ”ซีวอนส่งเสียงออกไปอย่างไม่ยอมแพ้ทันที
“แต่ผมเป็นเพื่อนสนิทฮยอกแจ”
“กูโคตรของมหึมามหาโคตรเพื่อนสนิทฮยอกแจ”
“หึ ผมเป็นแฟนฮยอกแจ!”
“กูก็เป็นแฟนฮยอกแจ!”
“ผมเป็นผัวฮยอกแจ!!!”
“กูก็ผัวฮยอกแจ!!!!!!”
“เฮ้ย!! ทะเลาะกันทำไมพี่ซีวอนเค้าเป็นพี่ชายฉัน ส่วนฮันกยองเป็นเพื่อนผมเองฮะ”ฮยอกแจอธิบายให้ทั้งคู่ฟังแล้วลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่ไม่นานฮยอกแจก็ต้องเบิกตาโพลงอีกรอบ เมื่อมีคนมาเหยียบบ้านของตนอีกคน
“ไอ้คิบอม! ไอ้น้องเวร!! ไอ้น้องบรรลัย!!! แกหนีเที่ยวอีกแล้วน่ะ!!!!”เสียงที่ดังระงมและแหลมนี้เป็นของคิมฮีชอล ซีวอนหันใบหน้าเรียวไปตามต้นเสียงก็พบผู้ชายหน้าสวย ขาวคล้ายกับตุ๊กตาสาวน่ารักก็ไม่ปาน
แต่ฮีชอลซึ่งไม่ชอบให้คนที่ตนเองนั้นไม่รู้จักมองหน้า ก็หันไปจ้องชายแปลกหน้าสำหรับตนที่กำลังมองมาที่ตัวเอง สายตาเขม็งและดุซึ่งตนเองที่อยู่ในอารมณ์โมโหอยู่นั่นถูกส่งไปให้ซีวอนทันที
“มองหาไร หน้ากูคล้ายหน้าแม่ มึงหรอ!!!”
__________________________________________
เห้ย บรรลัยไหมนั่น!!!
ดันแต่งให้เจ๊เจอวอนซะแล้ววววววว ฮ่าๆๆ
เปิดเทอมแล้วค่ะT.T เศร้าโฮกกกกกกกกก.
ไม่มีเวลาจะอัพเลยจริงๆ ขอโทษด้วยน่ะถ้าไรเตอร์อัพช้า
ตอนหน้าเป็นSF และก็มี NC ด้วยยยย.
ตาโตเลยล่ะเซ่ะ ฮ่าๆๆ ขอบคุณทุกกำลังใจ
G.Ging :)
ความคิดเห็น