เมื่อรักทักทาย (the end)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ ๖ ปะทะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    15 มี.ค. 55

ตอนที่ ๖ ปะทะ

 

ห้องพิเศษในโรงพยาบาลประจำอำเภอซึ่งยายเนียมเข้าพัก ได้ต้อนรับแขกคุ้นเคยสองคนในเย็นวันนั้น คุณนายนวลนุชมาพร้อมหลานชายซึ่งคงมาทำหน้าที่เป็นสารถีให้ผู้เป็นป้า ขณะสองป้าหลานเข้ามานางเนียมกำลังนอนหลับ มืดกลับไปตั้งแต่บ่าย เหลือป้าแดงและเธียรขวัญนั่งเฝ้ากันสองคน

อ้าว หวัดดีค่ะคุณนาย มาเยี่ยมน้าเนียมหรือคะ?ป้าแดงกล่าวทัก

จ้ะ เป็นไงบ้างล่ะ?ถามเสร็จยกมือรับไหว้เธียรขวัญ พลางยิ้มน้อยๆ ป้าแดงรับของเยี่ยมไข้จากอมฤตมาวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง

หลับไปสักพักแล้วค่ะ นั่งก่อนค่ะคุณนาย คุณริต รู้ได้ยังไงคะเนี่ย?

ไปที่บ้านมา มีธุระจะไปคุยกับน้าเนียม เจอมืดกับนุชเลยรู้ นางหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟาตัวยาว ได้ข่าวว่าล้มหรือ ไปทำอีท่าไหนเข้าล่ะถึงล้มลงได้

เธียรขวัญและป้าแดงสบตากันเอง แต่คุณนายไม่ทันสังเกต ยังพูดเจื้อย

คนแก่ล้มน่าห่วงนะแม่แดง โชคดีที่หัวไม่ฟาดพื้น ได้ข่าวมานักต่อนักแล้วพวกล้มแล้วเป็นอัมพาตนอนกระดิกตัวไม่ได้ ต้องคอยป้อนข้าวป้อนน้ำ ยิ่งล้มในห้องน้ำยิ่งน่ากลัว

ค่ะ นี่ก็บอกให้มาหาหมอตั้งแต่เมื่อวาน แกไม่ยอมมา

อ้อ คนแก่นิสัยดื้อ คุณนายมองคนป่วยแล้วหัวเราะเบาๆ ลำบากหน่อยนะ

คนแก่นิสัยดื้อบนเตียงผู้ป่วยขยับตัว

อ้าว ตื่นแล้วหรือน้าเนียม ฉันมาทำเสียงดังรบกวนรึเปล่า?

เปล่า...เปล่า...นอนนานแล้ว ตื่นขึ้นมาบ้างก็ดี

เห็นแขกมาเยี่ยมนางก็พยายามลุกนั่ง ป้าแดงกำลังขยับเข้าไปช่วยแต่เธียรขวัญจับมือไว้ แล้วเข้าไปจัดการเอง ป้าแดงจึงยืนมองปล่อยให้ย่าหลานได้ใกล้ชิด

หมุนเตียงดีกว่าค่ะคุณย่า

ยายเนียมยอมนอนนิ่งๆ ปรับเตียงได้ระดับที่ต้องการแล้วเธียรขวัญหาหมอนสอดด้านหลัง ให้นางนั่งพิงสบายขึ้น

นอนมากๆ ก็เบื่อนะ เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวเหมือนไม่มีแรงว่าพลางสะบัดแขนไปมาเรียกกำลัง มากันนานแล้วเหรอ ตามมาถึงนี่ได้ยังไงล่ะ?

ไปที่บ้านมาจ้ะ เจอมืดกับนุชเขาบอกเลยตามมา มีเรื่องจะไปคุยกับน้าเนียม... นางชำเลืองมองหลานตัวเอง แล้วมองเธียรขวัญ ก่อนหันมาคุยต่อ เรื่องเด็กๆ น่ะจ้ะ ฉันเพิ่งไปวัดมาเมื่อเช้า หลวงพ่อท่านให้ฤกษ์มาแล้ว ฤกษ์ดีที่ใกล้สุดก็อีกสองเดือนข้างหน้า ท่านว่าถ้าพลาดจากฤกษ์นี้ต้องรอไปปีหน้าโน่นแหละถึงจะมีฤกษ์ใหม่

อีกสองเดือนเรอะ?

ยายเนียมชำเลืองหลาน ตั้งแต่มีปากเสียงกันเมื่อวานนางก็ไม่อยากบังคับใจอะไรกันอีก กลัวใจเหลือเกิน หลานนางใจเด็ดเหมือนพ่อมัน ครั้งเจ้าธีร์ เพื่อเมียและลูกในท้องเมีย มันยอมหันหลังให้นางมาแล้ว หันหลังให้มรดกของนาง ให้การเรียน ให้อนาคตอันสดใส ยอมไปแต่ตัวไม่เอาอะไรไปสักแดง แล้วนี่เธียรขวัญก็จะหันหลังให้นางอีกคน ท่าเดินอกผายไหล่ตรง คอตั้งหน้าเชิดตอนที่มันหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านไปนั้น ยังติดตานางจนเดี๋ยวนี้ เหมือนพ่อมันไม่มีผิด

จ้ะ อีกสองเดือนนี่แหละ เตรียมตัวทันมั้ยหนูเทียน? คุณนายหันไปถามหญิงสาว

เอ่อ...

แต่คงไม่มีอะไรมากหรอกนะ แค่เตรียมตัดชุดเจ้าสาวเท่านั้น ยังไงป้าจะเร่งทางร้านให้ ส่วนเรื่องอื่นๆ ไม่ต้องห่วง ป้าจะจัดการให้ทั้งหมด

เธียรขวัญทำหน้าเหมือนปลาสำลักน้ำ คล้ายมีอะไรบางอย่างติดคอ จะกลืนก็ไม่เข้าจะคายก็ไม่ออก

ตอนไปขอฤกษ์จากหลวงพ่อเจอพี่อิ่มด้วยแน่ะ ป่านนี้ได้คุยฟุ้งไปทั่วหมู่บ้านแล้วล่ะ เห็นท่าจะไม่ต้องเดินแจกการ์ดเองว่าแล้วนางก็หัวเราะ ขณะยายเนียมและป้าแดงสบตากันด้วยความรู้สึกบางอย่าง ใครๆ ก็รู้ว่า พี่อิ่มที่คุณนายพูดถึงนั่นปากเป็นโทรโข่งขนาดไหน ลงได้รู้เรื่องอะไรสักนิด อีกประเดี๋ยวเถอะคนอื่นก็ได้รู้กันตลอดย่าน

เธียรขวัญขยับตัวอย่างอึดอัด คุณนายคงสังเกตได้

หนูเทียนอยู่แต่ในห้องนี้ทั้งวันดูหน้าซีดๆ นะลูก ออกไปสูดอากาศข้างนอกบ้างก็ดี จะได้สดชื่น ห้องเล็กนิดเดียวแล้วดูสิมาเบียดกันตั้งกี่คน ออกไปเดินเล่นเถอะไป๊ เรื่องงานเรื่องการเดี๋ยวผู้ใหญ่จะคุยแล้วจัดการให้

ค่ะ

เธียรขวัญกำลังรู้สึกขาดอากาศหายใจอย่างคุณนายว่า และคิดว่าการออกไปเดินเล่นคงทำให้ปลอดโปร่งที่สุด ถ้าไม่ได้ยินประโยคตามหลังมาของคุณนาย

ริตไปเดินเล่นกับหนูเทียนสิ จะได้คุยกันเรื่องร้านตัดชุดด้วย

อมฤตซึ่งยืนปักหลักอิงฝาผนังใกล้ประตู ขยับตัว และนั่นก็แทบทำให้เธียรขวัญเปลี่ยนใจไม่อยากออกไปไหน หนุ่มสาวทั้งสองสบตา นัยน์ตาคมกล้าทอประกายท้าทาย และแน่นอน มันได้ผล เธียรขวัญก้าวเท้าตรงสู่ประตู เมื่อเธอมาใกล้เขาเปิดประตูให้ รอจนเธอเดินผ่านไปแล้วจึงตามออกไป

 

เธียรขวัญเดินดุ่มๆ ไปตามระเบียงอาคาร ชายหนุ่มทอดขาเอื่อยเฉื่อยตามหลัง กระถางต้นไม้ขนาดกะทัดรัดวางไว้บนขอบระเบียงเป็นแนวห่างกันสม่ำเสมอ อวดดอกสีสดสวยสะพรั่ง แต่มิอาจเรียกความสนใจจากหนุ่มสาวทั้งสองให้หันมองแม้แต่น้อย จนกระทั่งสุดปลายอาคารด้านนั้น มีบันไดทางลงสู่เส้นทางเล็กๆ ซึ่งทอดตัวไปยังอาคารอีกหลัง ร่างสูงระหงหยุดยืนกอดอก รอจนรู้สึกว่าอีกคนเดินมาใกล้จึงเอ่ยคำพูด

คืนนั้นคุณเข้าไปอยู่ในห้องฉันได้ยังไง? คนถามยังทอดสายตาไปสู่ต้นไม้ใบหญ้านอกอาคาร ไม่สนใจเหลือบมองคู่สนทนาแม้แต่น้อย

แล้วคิดว่าไงล่ะ? คำตอบที่เปลี่ยนเป็นคำถามด้วยน้ำเสียงก่อกวนได้ผลเกินคาด เจ้าหล่อนหันมาจ้องหน้าทันควัน

ฉันจะไปคิดอะไรได้ นั่นมันบ้านย่าฉัน ห้องนั้นก็ห้องฉัน คุณเจ๋อเข้าไปอยู่ในห้องฉันได้ยังไง?

นั่นสิ อมฤตยกมือกอดอกบ้าง ท่าทางไม่ทุกข์ร้อน บ้านนั้นมันบ้านย่าคุณ ห้องนั้นมันก็ห้องคุณ ผู้ชายเข้าไปนอนในห้องทั้งคนคุณไม่รู้ตัวหรือ? ...หรือตั้งใจอ่อย?

เขาหรี่ตามองเธอทั้งตัว ตั้งแต่หัวจดเท้า และเท้าจดหัว

กรี๊ด! ไอ้บ้า! ใครจะไปอยากอ่อยผู้ชายบ้านนอกอย่างนาย จาก คุณเปลี่ยนเป็น นายในฉับพลัน เธียรขวัญฉุนจนหน้าเขียวหน้าเหลือง พยายามข่มอารมณ์ไม่ให้กระโจนเข้าไปตะกุยใบหน้ากวนๆ ของไอ้ผู้ชายหลงตัวเอง ที่ยังยืนมองเธออย่างดูแคลน

ถึงไอ้ริตจะบ้านนอกมันก็เลือกผู้หญิงนะขอบอก มายืนแหกปากกรี๊ดๆ แบบนี้ เห็นทีต้องคิดนาน

เธียรขวัญกำมือสองข้างแน่น เม้มปากเก็บเสียงกรี๊ดที่กำลังจะปล่อยออกมาอีกระลอก สูดหายใจเสียงดังฟืดฟาด ก่อนเค้นเสียงพูด

คิดนานเหรอ คิดนานแล้วนายแอบย่องเข้าห้องฉันทำไมไม่ทราบ เฮอะ! เห็นฉันเป็นดาราแล้วคิดจะรวบหัวรวบหางสิท่า เชอะ! ไอ้ผู้ชายบ้านนอกไม่มีปัญญาหาเมีย ต้องใช้วิธีเต่าล้านปี ทำไม กลัวจะแก่ลงโลงไปก่อนได้แอ้มสาวรึไง ถึงต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้ ฉันก็ว่าแล้วเชียว มองฉันมาตั้งแต่กลางวัน คงคิดแผนการไว้นานเลยสิท่า

นี่แม่คู้ณ... อมฤตเปลี่ยนจากกอดอกเป็นเท้าสะเอวทั้งสองข้าง แม่นางเอกตกกระป๋อง อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ใครจะไปอยากได้ไม่ทราบ ผ่านมาไม่รู้กี่มือแบบนี้ เขากวาดตามองเธอทั้งตัวอีกคราว สายตาดูถูกไม่ปิดบัง

ไอ้ริตนะไอ้ริต ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ ฉันก็แค่หวังดีเห็นผู้หญิงน่าสมเพชคนหนึ่งเมาเละตุ้มเปะจะคลานยังไม่มีแรงคลาน เลยสงเคราะห์พาไปส่งห้องให้ ใครจะไปคิดว่าผลบุญจะกลายเป็นเวรกรรม เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง นี่ยังไม่รู้ว่าต้องเอากระดูกมาแขวนคออีกรึเปล่า

เขามองไปที่หน้าท้องเธอ ราวว่าจะส่งสายตาเลเซอร์ทะลุทะลวงเข้าไปให้เห็นข้างใน เหมือนจะรู้โดยสัญชาตญาณ เธียรขวัญรีบใช้สองแขนปิดป้องหน้าท้องไว้ฉับพลัน

พูดแบบนี้หมายความว่าไง?

จะหมายความว่าไงได้ เพิ่งมีข่าวตบตีแย่งผัวกับเขามาไม่ใช่เหรอ ไอ้หมอนั่นมันใส่อะไรไว้ในท้องบ้างรึเปล่าล่ะ ยายเนียมถึงต้องรีบจับเธอใส่ตะกร้าล้างน้ำมาประเคนให้ฉันแบบนี้

กรี๊ด! ไอ้...ไอ้...!”

ไอ้อะไรไม่ทราบ? อมฤตลอยหน้าถาม ขณะเธียรขวัญโกรธจนหูอื้อตาลาย ตัวสั่นหันมองรอบกาย คว้าได้กระถางต้นไม้ที่อยู่ใกล้มือสุด

เฮ้ย! นี่เธอ!”

ไอ้ปากเสีย!”

ผลั้วะ!

โอ้ย!”

ฝ่ามือหนายกกุมหน้าผาก ของเหลวขุ่นคลักที่ไหลไปตามลำแขนแล้วหยดลงตรงปลายข้อศอกทำให้เขาต้องสะบัดมือข้างนั้น

ยัยบ้าเอ้ย เสียงเข่นเขี้ยวดังลอดไรฟัน ตวัดตาขุ่นเคืองมองคู่กรณี เธอยังยืนเท้าสะเอวมองเขานิ่ง ไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ทำ

อุ๊ย! เกิดอะไรขึ้นคะ? นางพยาบาลคนหนึ่งซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในห้องใกล้ๆ กัน คงได้ยินเสียงเอ็ดตะโรและเสียงกระเบื้องแตกเลยโผล่ออกมาดู

คำถามของเธอไม่ได้รับการตอบสนอง นอกจากหนุ่มสาวทั้งสองมองเธอแล้วหันกลับมามองกันเองด้วยสายตาที่พร้อมจะแผดเผาอีกฝ่ายให้เป็นจุณอย่างไม่มีใครยอมใคร

 

อมฤตเดินกุมหัวหน้ายุ่งออกจากช่องจ่ายยา ใกล้ตีนผมมีผ้าพันแผลปิดไว้เป็นทางยาว เขาเพิ่งให้หมอเจาะหนังหัวไปห้าเข็ม นี่ขนาดว่าเบี่ยงหลบแล้วยังโดนขนาดนี้ ถ้าไหวตัวไม่ทันมีหวังป่านนี้คงได้เข้าไปนอนในห้องดับจิต

อมฤตหลับตา รู้สึกปวดตุบๆ และมึนหัวชอบกล คงเป็นอาการข้างเคียงจากการเสียเลือดมาก ตอนทำแผลนางพยาบาลยังตกใจที่เห็นเลือดเขาออกเยอะขนาดนั้น เยอะขนาดไหลลงตามขมับหยดเปรอะเปื้อนเสื้อ ไอ้เขาก็ดันทะลึ่งใส่เสื้อยืดสีขาวมาด้วย ยังไม่รู้ว่าจะตอบคำถามผู้ใหญ่ในห้องนั้นอย่างไร เชื่อว่าต้องมีใครสักคนถามทันทีที่เปิดประตูเข้าไป

นายต้องบอกย่าฉันว่าคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อมฤตปรายตามองคนข้างหลัง รำคาญเสียงแว้ดๆ ของเธอเหลือทน ใบหน้าเขาจึงบูดสนิท ไม่มีกะจิตกะใจคุยอะไรทั้งนั้น

นี่ ได้ยินมั้ย ฉันบอกว่านายต้องบอกย่าฉันว่าคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกเขาจะได้ยกเลิกงานแต่งงี่เง่านี้ซะ

คิดว่ามันง่ายอย่างงั้นเหรอแม่คุณ?

อุ๊ย! ไอ้บ้า จะหันมาทำไมไม่บอก เธียรขวัญผลักอกชายหนุ่มเต็มแรง จนเขาเซไปด้านหลัง ตั้งหลักได้เขาก็ยืนกุมขมับ มืออีกข้างที่ถือถุงยายกขึ้นเท้าสะเอว หน้าตึง

เดินตามมาก็หัดดูตาม้าตาเรือซะมั่งสิ ชนเองแล้วยังมาโทษคนอื่น

ก็ใครไปรู้เล่าว่านายจะหยุดเฉยๆ แบบนี้ เธอสวนกลับไม่ลดละ

อมฤตถอนฉุน ทั้งปวดและมึนหัวจนไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับเธอเลย

ทำไมนายไม่บอกผู้ใหญ่ว่าคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปล่อยให้พวกเขาคิดจัดงานแต่งกันได้ยังไง? เธียรขวัญยืนเท้าสะเอวท่าทางเอาเรื่อง

เธอคิดว่าบอกไปใครเขาจะเชื่อเหอะ ฉันนอนอยู่ในห้องเธอบนเตียงเธอทั้งคืน ย่าเธอก็เห็นเต็มสองลูกตา ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ในห้องหับมิดชิดแบบนั้น ต่อให้แหกปากร้องบอกใครๆ ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแมวที่ไหนมันจะไปเชื่อ เขาจะหาว่าไอ้ริตขี้รดหลังคาแล้วไม่ยอมเช็ดให้ปะไร

ถึงงั้นก็เถอะ นายก็ควรรับผิดชอบอะไรบ้าง ไม่ใช่หายหัวไปเฉยๆ

อมฤตเข่นเขี้ยว

นี่ยัยปากดี ไอ้ที่ฉันต้องสละโสดทำหน้าที่เป็นเจ้าบ่าวให้เธอเนี่ย ยังไม่รับผิดชอบอะไรอีก เหอะ? เขามองเธอตาขวาง ครู่หนึ่งจึงถอนหายใจ บ่นพึมพำ อะไรมันจะซวยขนาดนี้ อยู่ดีไม่ว่าดีก็มีนังมารมาเป็นเจ้าสาว กามเทพตาถั่วแผลงศรให้ผิดตัวรึไงวะ

นายว่าอะไรนะ?

เปล่านี่ ว่าแล้วก็หันหลังเดินไปตามระเบียง

นี่นายจะไปไหน ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย หยุดเดี๋ยวนี้นะนายจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น

ร่างโปร่งระหงรีบปรี่เข้าไปดึงแขนเขาให้หันมาคุยด้วย พยาบาลเดินออกมาจากห้องใกล้ๆ ทั้งคู่จึงชะงักไปชั่วคราว รอจนนางพยาบาลเดินผ่านไปไกลพอควรแล้วก็หันมาขึงตามองกันอีกรอบ

จะเอายังไงหึ?

ฉันไม่อยากแต่งงานกับนาย

ดีแล้วที่เธอไม่อยากแต่ง ฉันก็ไม่อยากแต่งกับเธอเหมือนกัน แต่เรื่องมันเลยเถิดมาถึงขั้นนี้ เราคงจัดการอะไรไม่ได้นอกจากจะปล่อยเลยตามเลย

นายมันพูดเอาแต่ได้นี่ จะเลยตามเลยได้ยังไงก็ฉันไม่อยากแต่งงานกับนาย พูดไม่รู้เรื่องรึไง?

เหอะน่า แต่งไปก่อน แต่งวันนี้พรุ่งนี้ค่อยหย่าก็ได้ ฉันขี้เกียจคุยกับเธอแล้ว อมฤตหันหลังเดินอีกรอบ มือข้างหนึ่งยังกุมขมับ ท่าส่ายหน้าของเขาบอกว่าเหนื่อยหน่าย เบื่อและรำคาญเธอเต็มทน

เธียรขวัญยอมรามือ ยืนกรอกตาให้กับวิธีแก้ปัญหาของเขา แต่งวันนี้พรุ่งนี้ค่อยหย่าเป็นวิธีแก้ปัญหาที่สิ้นคิดจริงๆ สงสัยจะโดนกระถางกระแทกจนปัญญาอ่อนไปแล้ว

 

ไม่ผิดจากที่อมฤตคิดไว้จริงๆ แค่เปิดประตูเข้ามาในห้อง ผู้ใหญ่ทั้งสามก็ตกอกตกใจไปตามๆ กัน

ตายแล้วตาริต! ไปโดนอะไรมาทำไมถึงเป็นอย่างนี้ ดูสิ เลือดทั้งนั้น นี่ขนาดหัวร้างข้างแตกมาเชียวหรือ?

คุณนายนวลนุชร้องถามเสียงหลง แทบควานมือหายาดมขึ้นมาสูด

ไม่มีอะไรหรอกครับ อมฤตนั่งลงบนโซฟาข้างคุณนาย เอนกายพิงศีรษะกับพนักแล้วหลับตาลงหวังคลายอาการมึนศีรษะ

เธียรขวัญเปิดประตูเข้ามาทีหลัง คนที่เหลือจึงหันไปมองเป็นตาเดียว เธอยิ้มจืด

พ่อริตไปโดนอะไรมาเหอะแม่เทียน ทำไมเลือดโชกมาแบบนี้? ยายเนียมถาม

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ คุณริตแค่เอาหัวไปโหม่งกับกระถางต้นไม้นอกระเบียงมาเท่านั้นเองค่ะ

ทำไมซุ่มซ่ามอย่างนี้เหอะตาริต เดินยังไงให้หัวไปโขกกับกระถาง? คุณนายหันมาบ่น ขณะคนโดนบ่นมองเธียรขวัญราวคาดโทษ ฝากไว้ก่อนคนรับฝากแอบยิ้มเยาะเย้ย เลิกคิ้วยั่วอีกที

แล้วนี่เป็นไงบ้าง หาหมอขอหยูกยามาแล้วใช่มั้ย?

ครับ ให้หมอทำแผลให้แล้ว หมอให้ยามากิน มือหยาบใหญ่ยกถุงยาให้ดู แล้ววางกลับบนโซฟาหลับตาลงเช่นเดิม

แม้ยังห่วงใยหลาน แต่ฟังว่าหาหมอมาแล้วคุณนายก็ค่อยเบาใจ

หนูเทียน ตกลงคุยกับตาริตเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยลูก จะไปตัดชุดกันร้านไหน วันไหนยังไง?

เอ่อ... เธียรขวัญชำเลืองไปยังอมฤตก็เห็นว่าเขายังนั่งพิงพนักโซฟาหลับตาไม่รู้ไม่ชี้ เห็นแล้วให้นึกเคือง ตัวก่อเรื่อง แต่กลับปล่อยให้เธอรับเรื่องอยู่แบบนี้ มันน่าซัดให้สักตุ้บ

ยังไม่ได้คุยอะไรกันเลยค่ะ

อ้าว ออกกันไปตั้งนานสองนาน ยังไม่คุยอะไรกันให้เรียบร้อยอีกเรอะ?

กำลังจะคุยแต่คุณริตเอาหัวไปโหม่งกระถางเข้าซะก่อนค่ะ เลยไม่ได้คุย

เสียงกระแอมกระไอคล้ายมีอะไรติดคอดังมาจากคนนั่งหลับตา

ไม่ได้คุยก็ไม่เป็นไร ป้ามีร้านคนรู้จักอยู่ในตัวจังหวัด ร้านนี้รับรองฝีมือเขาดี ถ้าไม่ถูกใจยังไงให้เขาส่งแบบชุดจากกรุงเทพฯ มาให้เลือกได้ เดี๋ยวป้าจะนัดวันให้ แล้วค่อยให้ตาริตไปรับหนูที่บ้านไปเลือกแบบด้วยกัน

เธียรขวัญเหลือบไปทางย่าแต่นางกลับมองเมินไปทางอื่น คล้ายว่าไม่สนใจเรื่องราวของเธอ ป้าแดงก็ยืนยิ้มให้กำลังใจ ไม่มีใครจะช่วยเธอได้สักคน สุดท้ายจำต้องรับคำคุณนายนวลนุชอย่างเลี่ยงไม่ได้

ค่ะ...

เธอคงไม่รู้หรอกว่าคำตอบรับสั้นๆ ของเธอนั้น ทำให้คนซึ่งแกล้งไม่สนใจเผลอยิ้มออกมาด้วยความยินดี แท้จริงแล้วนางเนียมนอนลุ้นจนตัวโก่ง กลัวหลานสาวจะประกาศล้มเลิกงานแต่งด้วยตัวเอง ถ้าเป็นอย่างนั้นนางคงไม่มีความสำคัญอะไรพอจะทัดทานได้ ก็ดูรึ ขนาดประกาศตัดย่าตัดหลานมันยังไม่กลัวสักนิด เดินหิ้วกระเป๋าเชิดหน้าออกไปไม่แคร์อะไรด้วยซ้ำ

แรกที่เห็นผู้ชายนอนอยู่ในห้องหลานสาว นางโกรธจนตัวสั่น แทบจะหาไม้มาฟาดให้เลือดอาบอยู่ตรงนั้น ด้วยค่านิยมฝังหัว การชิงสุกก่อนห่ามเป็นเรื่องบัดสียากจะรับได้ โชคดีที่ฝ่ายชายยังมีแก่ใจคิดรับผิดชอบ จับหลานแต่งงานนางแค่คิดว่าไหนๆ มันได้เสียกันแล้วก็แต่งกันให้สิ้นเรื่องสิ้นราว จะได้ไม่เป็นขี้ปากชาวบ้าน แต่เมื่อทะเลาะกันจนกระทั่งเธียรขวัญหิ้วกระเป๋าลงจากเรือนไปโดยไม่แคร์อะไร ทำให้นางได้คิด ถ้าเธียรขวัญแต่งงานเท่ากับมัดเธอให้ลงหลักปักฐานอยู่ที่นี่โดยสมบูรณ์ และยิ่งผู้ชายคนนั้นเป็นอมฤตด้วยแล้ว เขาแข็งพอที่จะเอาหลานดื้อๆ ของนางอยู่มือ

การแต่งงานในครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่เรื่องหลานสาวนางพาผู้ชายเข้าห้องเท่านั้น แต่ยังมีความหมายลึกล้ำไปกว่านั้นนัก

คุณนายขอตัวกลับหลังจากนั่งคุยต่ออีกไม่นาน ก่อนกลับยังห่วงใย

แล้วนี่ใครจะอยู่เฝ้าล่ะ หรืออยู่กันทั้งสองคน?

ไม่ล่ะคุณนาย ฉันอยู่เฝ้าแค่คนเดียว อีกเดี๋ยวคุณเทียนก็กลับแล้ว

งั้นกลับพร้อมป้าเลยมั้ยหนูเทียน เดี๋ยวให้ตาริตแวะไปส่งที่บ้าน

ขอบคุณค่ะคุณป้า แต่เทียนรอพี่มืดดีกว่าค่ะ อีกเดี๋ยวพี่มืดจะเอาปิ่นโตกับของใช้ของป้าแดงมาให้

อ้อ...อย่างนั้นเรอะ งั้นป้ากลับก่อนล่ะนะ

ค่ะ

คุณเทียนออกไปส่งคุณนายกับคุณริตหน่อยสิคะ ป้าแดงบอกพลางดันหลังเธียรขวัญให้เดินตามคนทั้งสองออกไป

ไม่เป็นไร ไม่ต้องไปส่งหรอก แค่นี้เองเดี๋ยวไปกันเองได้

เกรงใจคุณนาย อุตส่าห์มาเยี่ยมแล้วยังนั่งคุยอยู่ด้วยตั้งนาน ให้คุณเทียนออกไปส่งเถอะ

ป้าแดงพยักหน้าให้เธียรขวัญ พลางดันหลังจนเธอออกมานอกห้อง

ป้าดีใจนะที่จะได้หนูเทียนมาเป็นหลานสะใภ้ คุณนายกล่าวขณะเดินไปตามทางระเบียงด้วยกัน หลานชายของคุณนายเดินนำอยู่ด้านหน้า

เธียรขวัญยิ้มรับ รู้สึกว่าท่าทางของคุณนายในวันนี้กลับไปเป็นเหมือนวันแรกที่ได้เจอกัน เป็นกันเองและให้ความเอ็นดูเธอเช่นเดิม ไม่อิหลักอิเหลื่อเหมือนกับที่ได้เจอกันเมื่อวานนี้ เดินฟังคุณนายคุยไม่นาน ทั้งหมดก็มาถึงรถกระบะสมาร์ทแค็บซึ่งจอดอยู่ใต้ร่มประดู่ข้างอาคาร

ขอบใจมากนะหนูเทียน อุตส่าห์เดินมาส่ง

ไม่เป็นไรค่ะ เทียนเองก็ต้องขอบคุณคุณป้าด้วยเช่นกันที่อุตส่าห์มาเยี่ยมคุณย่า เธียรขวัญประนมมือไหว้

งั้นป้ากลับล่ะนะ

อมฤตยืนรออยู่ฝั่งประตูด้านคนขับแล้ว เธียรขวัญจึงช่วยเปิดประตูให้คุณนายขึ้นนั่ง พลางนึกค่อนขอดชายหนุ่มที่ไม่คอยบริการป้า และยืนกอดอกมองจนรถกระบะคันนั้นขับไปพ้นสายตา

 

ในรถ คุณนายมองกระจกส่องข้างแล้วเปรยกับหลานชาย

ดูๆ ไปหนูเทียนก็น่ารักดีนะ

อย่าไปหลงรูปเชียวนะครับป้า เขากล่าวหน้าเคร่ง เป็นเดือดเป็นแค้น ยัยนั่นน่ะนางมารชัดๆ

อะไรกันตาริต ไปว่าเขา นางปราม เรายังไม่รู้ว่าเนื้อแท้เขาเป็นคนยังไง แต่เท่าที่ดูป้าว่าใช้ได้นะ หลังตรงไหล่ตั้ง ท่าทางเชื่อมั่น หยิ่งทะนงในตัวเอง แต่ไม่แข็งกระด้างจนขาดการอ่อนน้อม ผู้หญิงอย่างนี้เหมาะจะเดินเคียงไปกับผู้ชาย คอยเป็นคู่คิด ไม่เหมาะจะเดินตามใคร

นางวิจารณ์ไปตามที่เห็นและรู้สึก ลึกๆ ก็นิยมเธียรขวัญอยู่ไม่น้อย ตอนแรกที่รู้ว่าหลานชายไปนอนกับเธอ นางไม่ชอบใจอยู่หรอก เสี้ยวหนึ่งอดตำหนิไม่ได้ว่าเป็นผู้หญิงอะไรถึงได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวอย่างนั้น กระทั่งระแวงไปว่าเธอจะวางแผนจับหลานชายนาง แต่หลังกลับจากบ้านยายเนียมแล้วมาสืบสาวราวเรื่องกันใหม่อีกรอบ จนได้รู้ความจริง ที่แท้ไม่มีอะไรในกอไผ่ ยัยหนูนั่นแค่เมา ส่วนอมฤตหวังดีพาไปส่งในห้อง จนเผลอนอนหลับไปด้วย นางก็มองเธียรขวัญดีขึ้น ถึงจะน่าตำหนิเรื่องเหล้า แต่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้วางแผนจับหลานชายนาง

ครั้นจะให้ยกเลิกงานแต่ง มันบานปลายจนเกินจะทำอย่างนั้นได้ ฝ่ายนางเป็นผู้ชายให้อย่างไรก็ไม่เสียหาย แต่ฝ่ายโน้นเป็นผู้หญิง นางพูดอะไรไปประเดี๋ยวเขาจะหาว่าเข้าข้างหลาน

อมฤตเลี้ยวรถออกถนนใหญ่

พูดแบบนี้ป้าชอบเขาแล้วสิ นี่ เขาละมือข้างหนึ่งชี้ศีรษะตัวเอง ป้าเห็นแผลที่หัวผมมั้ย? ผมหัวแตกเลือดโชกแบบนี้ก็ฝีมือยัยนั่นคนเดียว

ไฮ้...!” คุณนายอุทาน ครู่เดียวก็หัวเราะร่วน เราไปพูดอะไรไม่เข้าหูเขารึเปล่าล่ะ?

โธ่...ป้า ถามอย่างงี้แสดงว่าเข้าข้างยัยนั่นเต็มประตู ผมหลานนะป้า

ก็เพราะเป็นหลานไง ถึงอยากสมน้ำหน้า ปากแกมันดีน้อยอยู่หรือ โดนซะมั่งก็สมควร

ป้าก็... หลานชายโอดครวญ แต่ผู้เป็นป้ายิ้ม

บอกแล้วว่ายัยหนูนั่นไม่ยอมใคร แล้วเป็นไง ทีนี้เชื่อรึยัง ดีล่ะ คนแบบนี้แหละเหมาะจะเป็นหลานสะใภ้ป้า แหมถูกใจจริงๆ

อมฤตมองป้าแล้วส่ายหัว ดูท่าป้าเขาจะเป็นเอามาก ป้าน่าจะได้เห็นท่าทางแว้ดๆ เท้าสะเอวเถียงฉอดๆ ของเธอ อยากรู้ ยังจะปลื้มอยู่ได้มั้ย?!




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,960 ความคิดเห็น

  1. #3101 Yizu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 03:54
    คุณป้ากับคุณย่าลุ้นเต็มที่เลย น่ารักดีค่ะ
    #3,101
    0
  2. #2829 omelet-omelet (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 22:10
    ทำไมนางเอกถึงยอมแต่งล่ะ ทั้งชีวิตเลยนะ แถมย่ายังไม่อ่อนใ้ห้เลยแม้แต่น้อย

    แต่ก็นั่นแหละเนอะ ไม่งั้นเรื่องก็ไปต่อไม่ได้
    #2,829
    0
  3. #2318 แม่มดน้อย...อาลาล่า... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 15:44
    555 สะใจแทนหนูเทียน โดนซะมั่งนะพี่ริต อิอิ
    #2,318
    0
  4. #2221 HIZANA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 16:50
    สะใจดี  555+
    #2,221
    0
  5. #1490 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 22:15
    โดนจนได้
    #1,490
    0
  6. #1152 september (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:32

    อิอิ  มือไวจริงๆหนูเทียน

    #1,152
    0
  7. #1129 กระปุกออม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:00
    นั่นดิงามพร้อมๆๆๆๆๆๆ
    #1,129
    0
  8. #871 nunpanu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2554 / 14:28
    หนูเทียนนี่ใจเด็ด แถมมือไวเอาการ
    #871
    0
  9. #694 prawpraw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2554 / 21:23

    เจ็บจริง ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้สตั้นท์

    55555555555555

    #694
    0
  10. #620 keepwalkinggirl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2554 / 11:59
    สนุกมากมาย รอตอนต่อไปนะค่ะ
    #620
    0
  11. #463 PAT'ER (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2553 / 14:09
    แรงงงงงงงงง

    55+
    #463
    0
  12. #453 “•” AøMAmM“•” (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2553 / 21:16

    นางเอกแรก ! ถูกใจมาก ๆ >//<

    #453
    0
  13. #448 ปลายข้าว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2553 / 20:35
    ในที่สุดก็มาเจอคู่พระนาง กันจริงๆ สนุกมาก อ่านไปหัวเราะไป คลายเคลียดได้เยอะเลยค่ะ
    #448
    0
  14. #445 ClearIce (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 18:33
    อ๊ากกกกกก ชอบนางเอก ดุเดือดสะใจ แรงงงงง
    #445
    0
  15. #374 เดือนเสี้ยว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 / 15:53
     มันต้องอย่างนี้สิอยากเลี้ยงหมาไว้ในปาก โดนแค่นี้ยังน้อยไป
    #374
    0
  16. #332 Cherry Pie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2553 / 16:53
    ชอบนิสัยนางเอกจังเรยค่ะ ^^
    #332
    0
  17. #330 meaw-ja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 22:01
    ชอบนางเอกจังเลย
    #330
    0
  18. #329 ชิมดุงกิ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 20:20
     ชอบนางเอกค่ะ

    ก็สมควรแล้วล่ะน้าที่ป้าาพระเอกจะชอบน่ะ

    ย่านางเอกแผนสูงนะเนี้ยที่อยากให้หลานอยู่ด้วย แต่ไม่พูด
     
    #329
    0
  19. #328 pung0420 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 19:53

    ขิงก็ราข่าก็แรงทั้งคู่เลยค่ะ น่ารักดี

    #328
    0
  20. #327 เกต (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 16:46
    ตลกตรงที่นางเอกกล้าเอากระถางฟากหัวเนี่ย เหอๆ
    #327
    0
  21. #326 วรรณนากา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 16:32
    เหมาะกันจริงฯ
    #326
    0
  22. #324 nestlelove (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 15:11
    ชอบพระนางคู่นี้จริงเลย ยิ่งอ่านยิ่งสนุกมากๆเลยอ่ะ ขอบอกไว้เลยนะค่ะคุณไรเตอร์ ว่าชอบมากถูกใจ 
    #324
    0
  23. #322 aopt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 12:13
    ชอบอ่ะ ทำให้ชีวิตมีรสชาติ แบบนี้ สงสัยลูกหัวปีท้ายปีแน่ๆ
    #322
    0
  24. #321 hakuron (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 11:39
    ยังไม่ทันจะได้แต่ง...เลือดโชคหัวเสียแล้ว...
    #321
    0
  25. #320 greenpeppermint (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2553 / 11:33
    นายริต อย่ามารักเค้าทีหลังน่ะ
    #320
    0