เมื่อรักทักทาย (the end)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ ๔ เรื่องยุ่งเหยิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    15 มี.ค. 55

ตอนที่ ๔ เรื่องยุ่งเหยิง

 

รุ่งอรุณของวันใหม่สมาชิกในบ้านยายเนียมรวมทั้งคนที่ตกค้างแต่เมื่อคืนตื่นกันตั้งแต่เช้า ช่วยเก็บข้าวของ นับสำรวจภาชนะเครื่องใช้ต่างๆ ที่หยิบยืมมาจากวัดบ้าง จากบ้านใกล้เรือนเคียงบ้าง เตรียมส่งคืนเจ้าของ เต็นท์ โต๊ะ เก้าอี้ เก็บพร้อมสำหรับผู้ให้เช่ามารับคืน มืดนำคนเก็บเต็นท์เคลียร์พื้นที่เสร็จก็แยกย้ายกันตามหาใครบางคน เพราะเห็นรถกระบะจอดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน แต่เจ้าของรถกลับไม่อยู่ให้เห็นตัว

ไปไหนของเขานะ? ยายเนียมปรารภหลังรับแจ้งจากมืดว่าหาเจ้าของรถกระบะสีบรอนซ์ทองไม่พบ หาทั่วแล้วเรอะ ลองไปหาใหม่อีกทีซิ เผื่อไปนอนหลับอยู่แถวไหน

แถวนี้หาทั่วหมดแล้วคุณยาย ทั้งดงป่าข้างหลัง ทั้งด้านโน้น ไอ้พวกนี้มันไปดูมาหมดแล้ว

หรือจะกลับบ้านไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วคะน้าเนียม ขับรถกลับเองไม่ไหวอาศัยติดรถคนอื่นกลับเสียก็ไม่รู้ ทิ้งรถไว้นี่ค่อยมาเอาทีหลัง

ยายเนียมพยักหน้าเห็นคล้อยตามคำป้าแดง

เอ...ถ้าจะจริง เจ้าตัวไม่อยู่ก็คงเป็นอย่างนั้น หาทุกที่ไม่มีที่ให้หาแล้วนี่ ใครจะทำอะไรก็ไปทำเถอะไม่ต้องหาพ่อริตแล้ว แต่ละคนแยกย้าย นางหย่อนก้นลงนั่งบนแคร่ แล้วนี่แม่เทียนตื่นรึยังล่ะแม่นุช?

ยังจ้ะ

นอนกินบ้านกินเมือง คนแก่ค่อนขอด คนอื่นเขาลุกมาทำโน่นทำนี่กันไปถึงไหนๆ เอ็งลองไปเรียกดูซิ

จ้ะ

เอานังน้อยหน่าไว้นี่แหละ เดี๋ยวข้าดูให้...มาน้อยหน่า มาอยู่กับทวด

เด็กหญิงน้อยหน่าเข้าไปยืนคลอตรงซอกขาผู้เป็นทวด นุชปลีกตัวขึ้นเรือน

 

หน้าห้องนอนใหม่ที่เพิ่งต่อเติม นุชเคาะประตูสองสามครั้งไม่มีเสียงตอบรับจากภายใน จึงลองขยับลูกบิด ห้องไม่ล็อก นุชค่อยๆ แง้มประตูนิดๆ อย่างเกรงใจพลางส่งเสียงถาม

คุณเทียนคะ ตื่นรึยังคะ?

ประตูเปิดกว้างจนพอมองเห็นเตียงนอนขนาดห้าฟุต ดวงตาหญิงสาวเขม้นมองแล้วเบิกโพลง

คุณเทียน...!”

เธอปิดประตูกลับดังเดิม ถอยออกจากหน้าห้องนั้น ครั้นห่างไปได้ระยะหนึ่งจึงหันหลังวิ่งลงบันไดหลังเรือน

แม่...!...แม่...!”

อะไรกันแม่นุช? วิ่งหน้าตื่นยังกะเห็นผี ป้าแดงละมือจากงานหันมาดุ นุชยกนิ้วชี้ขึ้นแตะปากส่งสัญญาณเป็นเชิงให้เงียบ นั่นยิ่งทำให้ป้าแดงสงสัย

คุณเทียนแม่...คุณเทียน คุณริต...

คุณเทียนคุณริตอะไรของเอ็ง พูดให้รู้เรื่องซิ ยิ่งพูดยิ่งงง

แม่อย่าเอ็ดไปซี เดี๋ยวคุณยายได้ยิน คุณริตนอนอยู่ในห้องคุณเทียน

ไฮ้...!” ป้าแดงยกมือปิดปาก ตาเบิกกว้าง

เป็นไปได้ยังไงแม่นุช?

หนูก็ไม่รู้เหมือนกันแม่ คุณยายให้ไปปลุกคุณเทียน เคาะเรียกไม่เห็นมีคนเปิดหนูเลยลองเปิดประตูดู ยังนอนหลับกันอยู่เลย

อ้าว ซุบซิบอะไรกันสองคนนั่น?

เสียงถามมาจากอีกด้าน สองแม่ผัวลูกสะใภ้สะดุ้ง มองหน้ากันเองคล้ายหวั่นเหตุการณ์ต่อจากนี้

ว่าไงคุยเรื่องอะไรกัน แล้วแม่นุช ข้าบอกให้ไปปลุกแม่เทียนไปปลุกแล้วเรอะ?ยายเนียมเดินจูงน้อยหน่าเข้ามาใกล้

เอ่อ...คือ...

อะไร เป็นอะไรกันไอ้พวกนี้ ถามก็ยืนเฉย แม่เทียนมันตื่นรึยัง? แล้วแม่แดง ตกลงข้าวของครบมั้ย มีอะไรหายไปบ้าง เช็คให้ดีนะ นับให้ถี่ถ้วน อะไรขาดหายไปก็ชดใช้เขาให้ครบ อย่าให้เขาว่าเอาได้

แม่ผัวลูกสะใภ้ยังยืนหน้าซีด ยายเนียมคงจับสังเกตได้

เป็นอะไรกันไป? เสียงถามเข้มงวด มีเรื่องอะไรเรอะนังนุช แม่แดง?

นุชยืนนิ่งไม่กล้าปริปาก ปล่อยให้ป้าแดงอ้ำๆ อึ้งๆ ออกมาว่า

คือ...แม่นุช...แม่นุชเขาไปเจอคุณริต...อยู่ในห้องคุณเทียนจ้ะน้าเนียม

แม่เทียน...คนฟังตะลึงไปเป็นครู่ทีเดียวกว่าจะหลุดชื่อหลานออกมา ดวงหน้านางเคร่งขรึม ดวงตาคู่ฝ้าฟาง เข้ม ดุ นางก้าวดุ่มๆ ถลกผ้านุ่งขึ้นบันไดหลังเรือน มุ่งตรงสู่ห้องที่เป็นเหตุ ผลักประตูเข้าไปโดยไม่ต้องเสียเวลาเคาะ ภาพหลานสาวนอนเคียงคู่ผู้ชายอยู่บนเตียงนอนขนาดห้าฟุตยิ่งทำให้ผู้เป็นย่าโกรธแทบสั่น มือทั้งสองข้างกำแน่น

นี่มันอะไรกัน แม่เทียน! พ่อริต!”

เสียงที่เค้นออกมานั้นพอจะปลุกให้คนบนเตียงรู้สึกตัวตื่น และงุนงงไม่น้อย อาการเมาค้างทำให้หญิงสาวปวดหัว กุมขมับนิ่วหน้า แต่พอเห็นหน้าใครเป็นคนแรกดวงตางามก็เบิกกว้าง อึ้งไปทันที ครั้นสมองที่ทำงานเชื่องช้าตีความหมายออกมาได้ว่าใครคนนั้นกำลังอยู่บนเตียงเดียวกับเธอ เจ้าหล่อนก็แทบช็อก รีบเด้งตัวชิดขอบเตียง มือกุมกระดุมเสื้อที่คอโดยอัตโนมัติ หายเมาเป็นปลิดทิ้ง

มีใครบอกฉันได้มั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมพ่อริตถึงมานอนอยู่ในห้องแม่เทียน?

คำถามของยายเนียมเรียกความสนใจได้ชะงัด แต่ไม่มีใครให้คำตอบได้ ต่างคนต่างนั่งอึ้งอยู่บนเตียง จนได้ยินประกาศิตจากหญิงชรา

ตาริตออกไปข้างนอกก่อน ฉันจะคุยกับหลานฉันตามลำพัง

อมฤตยอมออกไปเงียบๆ แต่ไม่วายหันมองหญิงสาวที่ยังนั่งนิ่ง

คล้อยหลังชายหนุ่มหญิงชราเดินเข้าหาหลานสาว ตวัดมือตบหน้าหลานฉาดใหญ่ แม้จะเป็นแรงคนแก่ แต่ความโกรธ ความอัดอั้นตันใจ ทำให้แรงที่ใส่ไปไม่ใช่น้อยเลย

งามหน้ามั้ยล่ะ? อยู่กรุงเทพฯ ไปตบแย่งผัวกับเขา กลับบ้านมาไม่ทันไรก็พาผู้ชายเข้าห้อง สันดานร่านขาดผู้ชายไม่ได้เหมือนพวกกะหรี่นี่แกไปเอามาจากไหนเหอะนังเทียน เมื่อคืนคนอยู่กันคลั่กๆ เต็มบ้านแกยังกล้าทำเรื่องบัดสี หน้าแกมันมียางอายมั้ย หา!”

เธียรขวัญนั่งนิ่ง ไม่ปริปากแม้สักคำ เรียวปากคู่สวยขบเม้มไว้คล้ายกำลังกล้ำกลืนบางอย่าง

เมื่อเจอแต่ความสงบเงียบของหลาน และโกรธเกินกว่าจะอยู่มองหน้าได้อีก ผู้เป็นย่าก็สะบัดหน้าออกจากห้อง ทิ้งให้คนข้างหลังนั่งกอดเข่า น้ำตาไหลโดยไม่อาจกลั้น ไม่รู้เลยสักนิดว่ามันเกิดอะไรขึ้น เธอไม่ได้ทำอะไรผิด แต่คุณย่าโกรธ โมโห ตบตี และด่าประณามต่างๆ นานา

ด้านนอก อมฤตยืนหน้านิ่วคิ้วขมวด สีหน้ากลัดกลุ้มกังวล นุชและป้าแดงยืนมองอยู่เงียบๆ เมื่อยายเนียมเปิดประตูห้องออกมาทั้งหมดก็หันไปมองเป็นตาเดียว

เรื่องนี้เห็นทีคงต้องบอกให้คุณนายรับรู้ หญิงชราเปิดปากเจรจา

เอ่อ...คือ...

ฉันอยากให้เธอกลับไปก่อน จะเอายังไงค่อยมาคุยกันทีหลัง

ครับ... คำเดียวสั้นๆ ที่เขาตอบรับได้ อมฤตยกมือไหว้ลาผู้ใหญ่แล้วลงจากเรือน สมองยังอื้ออึงมึนงง คิดการณ์อะไรไม่ออกเอาเสียเลย

 

ชายหนุ่มกลับมานอนก่ายหน้าผากอยู่บนโซฟาตัวยาวในบ้านหลังน้อย ไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไร นอกจากเจ็บใจตัวเองที่เผลอไปหลับในห้องนั้นโดยไม่รู้ตัว ไม่คิดว่าการมีน้ำใจพาเธอไปส่งห้องจะทำให้เรื่องราวใหญ่โตถึงเพียงนี้ ถ้าเขาออกมาตั้งแต่เมื่อคืนคงไม่กระไร แต่นี่ทั้งยายเนียมและป้าแดงเห็นเขานอนอยู่บนเตียงเคียงหลานสาว มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาสักนิด แล้วอย่างนี้จะทำอย่างไร ไม่ควรเลย ไม่ควรไปยุ่งกับหล่อนตั้งแต่แรก ปล่อยให้เมาเผละกองอยู่ตรงบันไดนั่นทั้งคืนก็คงดี

แม้คิดอย่างนั้น แต่เอาเข้าจริงเขาก็คงตัดใจทำไม่ลง ชายหนุ่มระบายลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง ลุกขึ้นอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปแปลงผัก

อ้าวพี่ริต เมื่อคืนหายไปไหนมาพี่ พวกผมตามหากันให้ควัก เห็นแต่รถจอดแต่ไม่เห็นคน เลยซ้อนมอเตอร์ไซด์กันมาเอง ไอ้ว่านขับเกือบพาลงข้างทางแน่ะพี่

เสียงตะโกนทักมาตั้งแต่เขาลงจากรถไม่ทันปิดประตู

แค่เกือบโว้ยยังไม่ทันลง ทำเป็นฟ้อง ดีแค่ไหนแล้วพาพวกเอ็งมาถึงนี่ได้ ถ้าให้เอ็งขับมีหวังได้นอนยาวอยู่กลางถนน แค่เดินมาขึ้นรถยังเดินคดเป็นงูเลื้อย ว่านไม่ยอมแพ้

เออ ไอ้คนเดินตรง แต่ขับรถส่ายปัดไปปัดมายิ่งกว่างูเต้นระบำ ถ้ามีรถสวนมาสักคันก็ได้นอนยาวเหมือนกันล่ะว้า

เสียงต่อล้อต่อเถียงไม่เลิก อมฤตเข้ามานั่งบนที่นั่งริมชายคาพลางนึกอิจฉาหนุ่มๆ ครามครัน พวกมันยังยิ้มได้ หัวเราะได้ หยอกเย้ากันสนุกสนาน แต่เขากลับยิ้มไม่ออก คล้ายมีอะไรหน่วงๆ ถ่วงอยู่ในอก เหมือนคนทำความผิดที่ศาลยังไม่พิพากษาโทษ ความรู้สึกค้างคาจึงยังกดทับให้อึดอัดลำบากใจ

โครงการเพาะเห็ดที่ว่าจะลองทำ ตกลงเอาไงพี่?

คำถามของน็อตดึงชายหนุ่มขึ้นจากปัญหาคาอกมาอยู่กับเรื่องงาน

อยากทำมั้ยล่ะ?

โธ่พี่ ถามได้

ถ้าอยากทำก็ลงมือกันเลย พวกนายทำโรงเพาะเห็ดเตรียมไว้ พี่จะหาพันธุ์ให้

ไม่มีปัญหา บอกมาเลยอยากได้แบบไหนยังไง จะจัดให้ถูกใจพระคุณเชียว ไหลซึ่งเถียงอยู่กับว่านเมื่อครู่นี้ รีบสนอง

 

ห้าโมงเย็นตะวันคล้อยต่ำเปล่งแสงสีช่วงสุดท้าย ให้ภาพท้องทุ่งเรื่อเรือง สายลมพัดเอื่อย ล้อเรียวหญ้าและกล้าอ่อนโล้ไปตามแรงลม อมฤตเดินดูลูกน้องรดน้ำแปลงผักมาร่วมครึ่งชั่วโมง ฟังเสียงตอบโต้หยอกล้อระหว่างคนถือสายยางฉีดน้ำบนฝั่งกับคนลากทุ่นวางเครื่องสูบน้ำอยู่ในร่องแปลง อีกครู่ก็ตะโกนต่อล้อต่อเถียงกับคู่ที่ลากสายยางรดน้ำอยู่ด้านอื่น สร้างรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความมีชีวิตชีวาให้แปลงผักแห่งนี้เหมือนเช่นทุกเย็น

เสียงเหล่านั้นหยุดชะงักลงเมื่อมีเสียงตะโกนโหวกเหวกมาจากหน้ากระท่อม และใครบางคนวิ่งหน้าเริดมาตามแนวแปลงผัก ก่อนมาหยุดหอบหายใจอยู่เบื้องหน้าอมฤต

มีอะไรเหรอไหล?

คุณนายให้น้าช้วนมาตามพี่กลับบ้านแน่ะพี่ริต

ใบหน้าที่ผ่อนคลายอยู่เมื่อครู่เคร่งเครียดขึ้นทันที

มีเรื่องอะไรรู้มั้ย?

ไม่รู้เหมือนกัน น้าช้วนบอกแต่ว่าคุณนายให้มาตามพี่ แกรออยู่ที่กระท่อมโน่นแน่ะ

มองตามคำลูกน้องก็เห็นคนที่ไหลพูดถึงยืนอยู่ข้างกระท่อม สังหรณ์ใจของชายหนุ่มเริ่มทำงาน สาวเท้าเดินผ่านหน้าไหลกลับกระท่อมไปเงียบๆ คู่ที่รดน้ำผักอยู่ใกล้ มองตามหลัง ประหลาดใจกับท่าทางเครียดขรึมนั้น

 

คุณนายนวลนุชยืนรอที่ระเบียงหน้าบ้าน ดวงหน้าหญิงสูงวัยระงับรอยเคร่งเครียดและกังวลไม่มิดเม้น เมื่อรถกระบะสมาร์ทแค็บสีบรอนซ์ทองของหลานชายเข้ามาจอดไม่ทันดับเครื่อง นางก็เดินมาหยุดรอข้างบันได

เห็นท่าทางของผู้เป็นป้าอย่างนั้นอมฤตก็พ่นลมหายใจยาวอยู่หลังพวงมาลัย นึกรู้เลาๆ ว่าเรื่องด่วนที่ป้าให้คนไปตามเขามาย่อมไม่ธรรมดา

เมื่ออมฤตเดินขึ้นบันไดก่อปูนมานางเดินนำหลานชายเข้าไปในบ้านโดยไม่พูดไม่จา กระทั่งนั่งลงบนโซฟาไม้สักแล้วจึงเอ่ยปาก

เมื่อคืนไปนอนที่ไหนมาตาริต?

แค่ประโยคแรกอมฤตแทบกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคือง นานแค่ไหนแล้วที่ป้าไม่เคยสอบถามเรื่องที่หลับที่นอนของเขาในแต่ละคืน

ว่าไงล่ะ? ป้าถาม

บ้านยายเนียมครับ

เข้าไปนอนในห้องหลานสาวเขาใช่มั้ย?

ครับ คำตอบรับ เรียบ สั้น ไม่มีอาการอ้ำอึ้งแม้แต่น้อย แต่ไม่มีความรู้สึกให้คนฟังจับได้เช่นกัน

พรุ่งนี้ป้าจะไปคุยกับยายเนียมเรื่องของเรา

คุยว่าไงครับ?คิ้วคมเลิกน้อยๆ อย่างระแวง

จะคุยว่าไงได้ล่ะ ก็เราแล่นไปนอนในห้องหลานสาวเขาแบบนั้น ทำแล้วก็ต้องรับผิดชอบสิ...ทำอะไรทำไมไม่รู้จักคิดบ้างเหอะตาริต อายุอานามตั้งเท่าไหร่แล้วน่าจะรู้จักยับยั้งใจ เรื่องผู้หญิงดีมาตลอดไม่เคยเสียหาย ป้ารึอุตส่าห์วางใจ สุดท้ายก็มาดีแตกเอาตอนอายุสามสิบกว่า มันน่าซัดให้สักผั๊วะนางว่าเสียงแข็งหน้าขึงไปอย่างนั้นเอง เอาเข้าจริงไม่เคยซัดหลานชายสักที

มันไม่มีอะไรเลยนะครับป้า ผมกับเขาไม่ได้มีอะไรกัน

ไปนอนในห้องเขาทั้งคืนแล้วยังมีหน้ามาบอกว่าไม่มีอะไรอีกนะ คุณนายแหวเสียงเขียว

ก็...มันเป็นเหตุสุดวิสัยน่ะป้า สุดท้ายเขาก็จนด้วยเกล้า ถอนหายใจเฮือก ไม่รู้จะอธิบายให้ป้าเข้าใจอย่างไรได้ ผู้ชายเข้าห้องลูกสาวหลานสาวเขาให้อย่างไรก็ผิดเต็มประตู

จะสุดวิสัยหรือไม่สุดวิสัยยังไงก็ต้องทำอะไรให้ถูกต้อง นางหาทางออก พรุ่งนี้ป้าจะพาเราไปคุยกับยายเนียมเรื่องจัดงานแต่ง

อะไรนะครับป้า?!”

ไม่ต้องมาทำหน้าตกใจอย่างนั้น ไปนอนกับหลานสาวเขาแล้วไม่คิดจะรับผิดชอบรึไง?

โธ่ป้า...ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่มีอะไร

นอนด้วยกันทั้งคืนเนี่ยนะ พูดไปใครเขาจะเชื่อ กระแทกเสียงใส่ แล้วถอนฉุนอีกที ยายเนียมมาหาป้าตั้งแต่ตอนสาย ป้าก็รอจะคุยกับเราเรื่องนี้มาทั้งวัน ไม่เห็นเข้ามาเลยต้องเรียกนายช้วนให้ไปตาม...เป็นผู้ชายทำอะไรแล้วต้องรับผิดชอบนะริต

อมฤตถอนหายใจอีกคำรบ มันเป็นภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจริงๆ เขามั่นใจว่าไม่ได้ล่วงเกินอะไรเธอแม้แต่น้อย แต่ภาพที่เขาอยู่บนเตียงกับเธอในห้องนอน มันปิดโอกาสชี้แจงหมดทุกทาง...พูดไปใครจะเชื่อ ขนาดป้าเขาเองก็ยังทำหน้าเขียวหน้าเหลืองไม่ยอมเชื่อ ดีไม่ดีก็หาว่าปัดความรับผิดชอบให้พ้นทาง แต่จะปล่อยให้เลยตามเลยแบบตกกระไดพลอยโจนโดยไม่คิดจัดการอะไรสักอย่างก็ให้อิหลักอิเหลื่อ

ผมกับเขาเพิ่งเจอกันไม่ทันข้ามวันเลยนะครับ

นั่นสิ เจอกันไม่ทันข้ามวันแล้วไปนอนในห้องเขาได้ยังไง? คำถามกึ่งสงสัยกึ่งประชด ถ้าปล่อยไปเฉยๆ โดยไม่ทำอะไรป้าก็ไม่ยอมหรอกนะ ผู้ใหญ่ทางโน้นเรานับถือกันมานาน อย่าให้ต้องมาเสียเพราะรุ่นเรา

อมฤตเท้าแขนกับพนัก คลึงขมับอย่างคนคิดไม่ตก

จะให้รับผิดชอบด้วยการแต่งงาน ผมว่ามันหนักไปนะครับป้า

แล้วจะให้ทำไง? มีวิธีไหนที่มันดีกว่านี้มั้ยล่ะ? ถ้าเป็นเรื่องอื่นยังพอหาวิธีอื่นชดเชยกันได้ แต่นี่ไปชิงสุกลูกสาวเขา มันก็ต้องรับผิดชอบด้วยวิธีนี้ทั้งนั้น

ป้าก็รู้นี่ครับว่ายัยนั่นก็ใช่ย่อย เพิ่งมีข่าวตบตีแย่งผู้ชายมาหยกๆ ให้ผมรับผิดชอบแบบนี้มันไม่หรูไปหน่อยเหรอครับ ดีไม่ดีที่ยายเนียมมาหาป้าเพราะเห็นเป็นโอกาสเหมาะจะเอาหลานสาวใส่ตะกร้าล้างน้ำก็ได้

นางนวลนุชนิ่งไป ข่าวเรื่องหลานยายเนียมก่อนกลับมาอยู่บ้านใช่ว่านางไม่รู้ แม้ใจจะไม่ค่อยเชื่อถือเรื่องข่าวฉาวข่าวลือ แต่อีกใจก็อดหวั่นไหวไม่ได้ คำบุราณว่าไว้ ไม่มีมูลหมามันไม่ขี้ แล้วนี่มันก็ไม่ใช่แค่ขี้หมาธรรมดา เพราะกลิ่นมันฉาวโฉ่อยู่นาน แต่กระนั้นนางก็ยังประชด

รู้ว่าเขาใช่ย่อยแล้วไปยุ่งกับเขาทำไม?

ผมไม่ได้ยุ่ง...

ไม่ได้ยุ่งแต่ไปนอนในห้องเขา

อมฤตกรอกตามองเพดาน

ในท้องยัยนั่นมีมารหัวขนอยู่ด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้

คำเปรยเบาๆ ท่ามกลางความเงียบทำให้คุณนายนิ่งขึง ความคิดคล้อยตามหลานชาย สาวกรุงหัวสมัยใหม่อย่างหลานสาวยายเนียม ผู้หญิงที่เพิ่งมีข่าวไม่ดีเกี่ยวกับผู้ชาย ใครจะรับประกันได้ว่าเธอจะไม่พลาดท่าเสียทีจนท้องแล้วหลบผู้คนมาอยู่บ้านนอก ใช่ว่านางหัวเก่ารับไม่ได้กับผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาแล้ว แต่ถ้าให้หลานชายนางรับเป็นพ่อคนอื่นโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่นี่สิที่นางจะรับไม่ได้

 

ยายเนียมกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ตรงกระไดเรือน ชื่นชมกับดอกโป๊ยเซียนต้นใหม่ ซึ่งเพิ่งอวดดอกช่อใหญ่ กลีบดอกโตกว่าทุกต้นที่นางเคยมี โป๊ยเซียนพันธุ์นี้เพื่อนบ้านเพิ่งแบ่งปันมาให้เมื่อสองอาทิตย์ก่อน ใครๆ ในละแวกนี้ต่างก็รู้ว่ายายเนียมชอบปลูกโป๊ยเซียนเป็นชีวิตจิตใจ เมื่อได้พันธุ์ดีๆ มาก็แบ่งปันมาให้ ตอบแทนน้ำใจเอื้อเฟื้อของนาง เพราะถึงแม้ว่ายายเนียมจะเป็นคนดุ ปากจัด และตระหนี่ แต่นางไม่ได้ตระหนี่ถี่เหนียวไปเสียหมด ถึงยามแบ่งปันช่วยผู้เดือดร้อนยายเนียมไม่เคยมิดเม้น จะดุจะปากจัดไปบ้าง แต่ลึกๆ ก็ใจดีมีเมตตา ใครมีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจมาจากไหน ถ้ายายเนียมช่วยเหลือได้ล่ะก็ ไม่มีเสียล่ะที่ผู้นั้นจะผิดหวังกลับไป

เสียงรถเข้ามาจอดเรียกให้หญิงชราละสายตาจากต้นไม้แสนโปรด

เอ...ใครมาละนั่น? นางเขม้นมองเท่าที่สายตาฝ้าฟางจะมองเห็น และคู่หญิงชายที่เปิดประตูลงจากรถก็ทำให้สีหน้าสดชื่นของหญิงวัยล่วงเจ็ดสิบเคร่งขรึมและมึนตึงขึ้นได้

สวัสดีจ้ะน้าเนียม ผู้มาเยือนยกมือไหว้ หลานชายที่ตามมาด้านหลังก็ทำกิริยาเดียวกัน

คุณนายนวลนุชและหลานชายเป็นแขกที่ไม่ได้คาดคิดในเช้านี้ ทั้งคู่แต่งกายภูมิฐานตามฐานะ ผู้เป็นป้าสวมชุดผ้าไหมตัดเย็บประณีตสำหรับใส่ออกงาน ส่วนหลานใส่เสื้อโปโลสีพื้น เก็บชายไว้ในกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้ม คาดเข็มขัดหนังสีดำหัวเงิน รองเท้าแตะหนัง กึ่งลำลองกึ่งทางการ

หวัดดีคุณนาย พ่อริต ไม่คิดว่าจะมาวันนี้ ขึ้นมาบนบ้านก่อนสิ

หญิงชราพาแขกมานั่งคุยกันที่มุมเก้าอี้รับแขกของเรือน ป้าแดงซึ่งได้ยินเสียงรถ ออกมาเมียงมองครู่เดียวก็เข้าไปยกน้ำมาต้อนรับ แล้วทำท่าจะถอยกลับ

นั่งด้วยกันสิแม่แดง คนกันเองทั้งนั้น

ป้าแดงจึงนั่งลงบนเก้าอี้ว่างอีกตัว

คุณนายกับหลานชายมาวันนี้มีธุระอะไรว่ามาสิ หญิงชราถามเข้าเรื่อง แม้รู้อยู่เต็มอกถึงธุระที่ทั้งสองถ่อมา แต่ฝ่ายหญิงอย่างนางหรือจะเริ่มต้นพูด

สองป้าหลานมองหน้ากันเอง ก่อนผู้เป็นป้าเริ่ม

หนูเทียนไม่อยู่หรือจ๊ะ?

เข้าไปในอำเภอกับไอ้มืดกับนังนุชแต่เช้าโน่นแหละ

คือ...ฉันมานี่ก็เรื่องพ่อริตกับหนูเทียนนั่นแหละจ้ะน้าเนียม ฉันคุยกับหลานแล้วตาริตเองก็ยอมรับว่าทำไม่ดีไม่งามกับหนูเทียนไว้จริง เลยจะมาคุยกันให้เรียบร้อย...ครอบครัวเราถึงไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติกันนะน้าเนียม ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่า ฉันยินดีถ้าเราจะได้เกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน แต่ตาริตกับหนูเทียนเพิ่งเจอกันไม่ทันไร จะให้แต่งงานกันเลยก็กลัวจะเร็วไปหน่อย ฉันจึงอยากให้หมั้นกันไว้ก่อน ให้เด็กๆ ได้ทำความรู้จัก ศึกษานิสัยใจคอกันสักพักแล้วค่อยมาคุยเรื่องแต่งงานกันอีกที

เฮอะ!” หญิงชราแค่นเสียง ทำให้ผู้ร่ายยาวมาหลายประโยคหน้าเจื่อน จะหมั้นกันนานแค่ไหนล่ะ? ไอ้ที่ว่าสักพักของคุณนายน่ะมันกี่เดือนกี่ปี หรือว่ารอให้เรื่องมันซาแล้วค่อยสะบัดตูดทางใครทางมัน ถ้าอยากศึกษานิสัยใจคอกันจริงๆ แล้วมุดเข้าห้องนังเทียนมันก่อนทำไม หรือคิดว่าหลานฉันง่ายจะทำอะไรก็ได้ไม่ต้องเห็นหัวย่ามัน ถ้าหลานคุณนายไม่คิดจะรับผิดชอบก็ไม่ต้องมาพูดอะไรกันให้เสียเวลา

ไม่ใช่อย่างนั้นนะน้าเนียม ฉันแค่อยากให้เด็กๆ ได้มีเวลาทำความรู้จักกันก่อนสักห้าหกเดือน แล้วค่อยแต่ง

แล้วทีตอนมุดเข้าห้อง ทำไมหลานคุณนายไม่รอทำความรู้จักกันสักห้าหกเดือนก่อนแล้วค่อยมุดล่ะ?

สองป้าหลานหันมองกันเอง หน้าจืดสนิทกันทั้งคู่ คุณนายยิ่งนึกเคืองหลานที่เป็นต้นเหตุให้ตนแบกหน้ามาให้เขาต่อว่า

ไหนๆ ก็ต้องแต่งกันอยู่แล้ว จะรอทำไมตั้งห้าหกเดือน ถ้านังเทียนมันท้องไส้ขึ้นมาก่อนไม่ขายขี้หน้ากันไปทั้งย่านเรอะ

อีกครั้งที่สองป้าหลานหันมามองกันเองอย่างอึดอัด ก็เพราะไอ้เรื่องนี้แหละที่เป็นกังวล จนต้องขอ ต่อเวลา

ไม่ต้องรงไม่ต้องรอมันหรอก ถ้าไม่แต่งกันตอนนี้ก็ไม่ต้องแต่งมันเลย หลานฉันมันง่ายเอง พาผู้ชายเข้าห้องเหยียบหัวย่ามัน แค่โดนเขาฟันแล้วทิ้งมันจะเป็นอะไรนักหนา

โดนค่อนขอดจนพานให้คุณนายอึดอัด กระอักกระอ่วน ทั้งที่เตรียมใจมาแล้วว่ายามโมโหปากยายเนียมไม่ธรรมดาเลย ด่าได้เป็นด่า ค่อนขอดได้เป็นว่า ประชดประชันกระแนะกระแหนได้เมื่อไหร่ยายเนียมไม่เคยเว้น นี่ดีแค่ไหนแล้วที่แกไม่ถลกผ้าถุงไล่ตะเพิดออกไปตั้งแต่อ้าปากพูด

เอาอย่างนี้แล้วกันนะน้าเนียม ฉันจะไปขอฤกษ์จากหลวงพ่อท่านว่าช่วงนี้มีฤกษ์ไหนดีๆ จะจัดงานมงคลได้บ้าง

ถ้อยความประนีประนอมของคุณนายยังผลให้ยายเนียมคลายความมึนตึงลงได้ แต่อีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ คุณนายกลับหน้าเครียดนั่งไม่ติด ชายหนุ่มสอดมือลงใต้พนักเก้าอี้สะกิดเอวผู้เป็นป้า ทว่าอีกฝ่ายจะสนใจก็หาไม่ ยังคงปรึกษาหารือต่อไป ต่อเมื่อสบโอกาสจึงหันมาขึงตาดุหลานชายเสียที คนสะกิดทำหน้ามุ่ยเลิกสะกิดไปได้ แต่ยังนั่งหงุดหงิดไม่สนใจว่าผู้ใหญ่จะคุยอะไรกันบ้าง

 

รถกระบะกลางเก่ากลางใหม่ขับเข้ามาจอดหน้าบ้าน ผู้เปิดประตูลงมาคนแรกมองรถยนต์ที่จอดอยู่ก่อนพลางขมวดคิ้ว หันถามชายหนุ่มที่เปิดประตูลงอีกฝั่ง

รถใครน่ะพี่มืด?

รถคุณริต

คุณริตไหน?

มืดมองหน้านุชซึ่งอุ้มน้อยหน่าตามหลังลงมา สองสามีภรรยามองตากันด้วยความรู้สึกบางอย่าง บางอย่างที่อึดอัดและงุนงง

คุณริตหลานคุณนายไง คุณเทียนไม่รู้จักเหรอ?

หึ... เธียรขวัญส่ายหน้า คุณนายนวลนุชน่ะเหรอ? วันก่อนคุณย่าแนะนำให้รู้จักแต่คุณนาย ไม่เห็นจะรู้ว่าแกมีหลาน เขามางานเราด้วยเหรอ?

ก็คนที่เข้าไปนอนในห้องกับคุณเทียนไง นั่นแหละหลานคุณนาย

ดวงหน้าที่มองรถคนนั้นหันมามองมืดทันควัน ดวงตาสวยคมผสมผสานไปด้วยความตะลึง งุนงง และระแวง

เขามาทำไมพี่มืด?

ไม่รู้เหมือนกัน

บทสนทนายุติลงเมื่อมีกลุ่มคนเดินลงจากเรือน คุณนายเดินนำ ตามด้วยหลานชายและป้าแดง คุณนายยิ้มบางๆ ให้เธียรขวัญ ทว่าคนตามหลังมาหน้าเคร่งขรึม นัยน์ตาคมกริบเชือดเฉือน ไม่มีความเป็นมิตรให้สักนิดเดียว เขากวาดตามองเธอทั่วตัว ก่อนมาหยุดนิ่งลงที่หน้าท้องแบนราบ แม้เธียรขวัญจะเดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไร แต่ผิวหน้าเธอก็ร้อนวาบ โกรธกรุ่น โกรธที่ไม่เจือความอายไว้แม้แต่น้อย

กลับมากันแล้วหรือจ๊ะ คำทักนั้นทำให้หญิงสาวเก็บข่มอารมณ์ไว้ ยกมือไหว้ผู้สูงวัย

มานานแล้วหรือครับคุณนาย?มืดถาม

สักพักแล้วล่ะ น้าเนียมบอกว่ามืดพาสาวๆ เข้าอำเภอกัน ไปซื้ออะไรกันมาล่ะ?

เอาของที่เช่ามาใช้ตอนงานไปคืนน่ะครับ เลยแวะซื้อของใช้กันอีกนิดหน่อย

อ้อ งั้นป้ากลับล่ะนะ

ยกมือรับไหว้ลูกหลานเจ้าของบ้านแล้วทั้งคู่ก็แยกย้ายขึ้นรถ ทิ้งให้คนข้างหลังมองตามด้วยความรู้สึกแตกต่าง โดยเฉพาะเธียรขวัญ มั่นใจว่าสายตาที่สองป้าหลานมองเธอนั้นมันเปลี่ยนไปมาก คนหนึ่งไม่ถูกชะตากันแล้วยิ่งไม่ถูกชะตาหนัก อีกคนเคยมองเธอด้วยแววเอ็นดู คราวนี้มันดูอิหลักอิเหลื่อ จะเอ็นดูก็ไม่ใช่ จะตั้งแง่รังงอนก็ไม่เชิง




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,960 ความคิดเห็น

  1. #3350 soju_soda (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 13:22

    ริต/เทียนซวยอ่ะงานนี้

    #3,350
    0
  2. #3099 Yizu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 03:29
    ตาริตนี่ ปากจัดจริง เทียนเป็นผู้หญิงนะ เดี่ยวเลยยุให้เทียนแกล้งให้เข็ดเลย แย่ๆ
    #3,099
    0
  3. #1243 #O#my (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2554 / 17:20

    แหม่ๆ เขเข้าใจผดกันนี่นา..คุณย่าคุณยายโกรธไปใด้ ฟังคำของลูกสาวบ้างไหมเนี่ย!! แล้วจะมาอ่านต่อนะคะ หนุกดีค่ะหนุกมากบอกใด้คำเดียวจ๊ะ

    #1,243
    0
  4. #1151 september (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:47

    สนุกอะ  น่าติดตามมาก
    คุณย่าก้อปากจัดอะ หลานสาวก้อถ้่าจะแรงดี  คงมันน่าดู

    #1,151
    0
  5. #1125 กระปุกออม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:41
    แหม นู๋ เทียร ไม่ได้เป็นอย่างนั้นสักหน่อย
    #1,125
    0
  6. #937 Puy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554 / 01:57
    สนุกมากเลยคะ แต่นางเอกเราเพิ่งอายุ23เอง

    พระเอกอายุตั้ง30กว่าแล้ว มันจะไม่ห่างไปหรอคะ
    #937
    0
  7. #618 keepwalkinggirl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2554 / 11:45
    สนุกมากมาย รอตอนต่อไปนะค่ะ
    #618
    0
  8. #451 PAT'ER (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2553 / 10:43
    ผุชายปากจัดอะ
    #451
    0
  9. #443 ClearIce (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 15:48
    โฮ๊ะ มารหัวขนเลยเหรอพี่ริต ไอ่ผู้ชายปากจัด
    #443
    0
  10. #403 sago (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 22:48
    สู้ืๆน่ะค่ะ จะคอยเป็นกำลังใจให้ พระเอกแย่จัง มองนางเอกแบบนี้ได้ไง ฮึ
    #403
    0
  11. #294 Green_Me (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 14:55
    โอ๊ะ!! ยังไม่ทันจะแต่งกันเลย พี่ริตก็คิดไปไกลซะและ (หมายถึงเรื่องท้องนะคะ อิอิ)
    ไม่อยากจะคิดตอนทีแต่งงานกันไปแล้ว แล้วพี่ริตรู้ว่าน้องเทียนยัง...เอิ่ม...แบบว่า จิ้น
    พี่ริตจะทำหน้ายังไง 555 แอบเดาไว้หลายทาง ไม่อยากจะเอ่ย อิอิ
    #294
    0
  12. #256 กุ๊บกิ๊บ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2553 / 19:59
    พี่ริตคิดอะไรเนี่ยน้องเธียนยังจิ้นนะคร้า ชิส์

    แต่งงานกันแล้วอย่ามาสะกิดเค้าเชียว



    แต่ตอนนี้ใช้สายตาแผดเผากันไปก่อน หนูเทียนระวังพี่ริตไหม้นะค๊าหนุ่มบ้านนอกยิ่งดำๆอยู่ด้วย ๕๕๕๕๕
    #256
    0
  13. #239 วรรณนากา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 17:58
    ปรับความเข้าใจกัน
    #239
    0
  14. #238 hakuron (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 16:59
    พี่ริตน่าจะเคลียร์กับเทียนก่อนว่าจะเอาไง ...ตกลงกับผู้ใหญ่ก็เหมือนตกกระไดพลอยโจนอย่างนี้แหละ

    #238
    0
  15. #223 *Annie* (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 22:03
    โอ๊ะ!!! พี่ริตอย่าพึ่งมองนู๋เทียนในแง่ไม่ดีสิคะ ความจริงแล้วนู๋เทียนเป็นคนน่ารักน้า...แล้วจะรักเค้าโดยไม่รู้ตัวจ้า...
    #223
    0
  16. #220 ชิมดุงกิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 21:39
     นางเอกยังไม่มีอะไรจะท้องได้ไง

    ชิ มองเทียนเราในทางไม่ไดีเลย

    ชิ  

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2553 / 21:40
    #220
    0
  17. #219 pung0420 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 20:47

    อยากให้ปะทะคารมกันเร็ว ๆ จังเลย ฮิ ฮิ

    #219
    0
  18. #218 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 19:57
    เล่าตั้งแง่กันแบบนี้จะไปกันรอดไหมเนียะ ริตมองเทียนในแง่ไม่ดีเลย
    #218
    0
  19. #213 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 12:55
    แยกเขี้ยวใส่ซะแล้วไอพี่ริต เด๋วหนูเทียนก็มอบตะกร้อใส่ปากซะเลย
    #213
    0
  20. #212 winoo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 12:29
    จะไปกันรอดหรือเปล่าเนียตั้งแงรังเกียจกันซะขนาดนั้น
    #212
    0
  21. #211 ยองจี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 12:22

    เฮ้อ ทำไมพระเอกเป็นคนอย่างนี้นะ

    #211
    0
  22. #208 sweetmama (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 10:35
    เดี๋ยวส่งยาชูกำลังไปให้นะจ๊ะ จะได้อัพบ่อย ๆ ^-^
    #208
    0
  23. #203 ปารี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 02:02
    อ่ะงาน(แต่ง)เข้่าทั้งเทียนทั้งพี่ริต
    #203
    0
  24. #201 คนในมุมมืด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 00:01
    พี่ริตใจร้ายยยยยยยยยยยยยย
    #201
    0
  25. #200 ชิมดุงกิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 21:17
     สงสารนางเอก

    พระเอกนี้ร้ายจริงคิดแบบนั้นรู็จักเขาดีแล้วเหรอย่ะ
    #200
    0