เมื่อรักทักทาย (the end)

ตอนที่ 4 : ตอนที่ ๓ งานบุญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    15 มี.ค. 55


ตอนที่ ๓ งานบุญ

 

เสียงคุยลั่นระงมด้านนอกทำให้คนบนเตียงปรือตางัวเงีย นอนมองเพดานครู่เดียวแล้วควานมือหานาฬิกา...เจ็ดโมงครึ่ง ยังเช้ามากสำหรับเธอ แต่สำหรับคนที่นี่น่าจะเรียกได้ว่าสายแล้ว เสียงด้านนอกยังดังโขมงโฉงเฉง คนเพิ่งตื่นถอนหายใจพรู

อะไรกันนักกันหนาน้า...

เธอปัดผ้าห่มลุกลงจากเตียง โผล่หัวออกนอกหน้าต่าง ภาพผู้คนเดินขวักไขว่ทำให้ดวงตาคู่โตเบิกโพลง

ซวยแล้วนังเทียนเอ๊ย! วันนี้ทำบุญนี่นา

เธอตาลีตาเหลือกควานหาผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าเท่าที่พอหยิบฉวยได้ รีบรี่ออกจากห้องไปเข้าห้องน้ำด้านหลังซึ่งไม่ห่างจากห้องนอน โชคดีของเธียรขวัญที่ไม่มีผู้ใดใช้ห้องน้ำอยู่ขณะนั้น และถ้าเธอจะจับเวลาก็คงรู้ว่าเช้าวันนี้เธออาบน้ำแต่งตัวเร็วสุดในรอบหนึ่งปีนี้ก็ว่าได้

 

ร่างงามระหงในชุดเสื้อแขนกุดผ้าโปร่งเบาลายดอกไม้สีสด ปล่อยชายบานคลุมสะโพก รับกับกางเกงขาสั้นตามสมัยนิยมโชว์เรียวแขนและเรียวขาเกลี้ยงเกลา ก้าวลงบันไดหลัง เธอก้มหน้าหารองเท้ามาสวมจึงไม่เห็นว่าขณะนี้ตนเองกำลังเป็นจุดสนใจของใครต่อใครในบริเวณนั้น

ด้านหลังเรือนนี้เป็นโรงครัวชั่วคราว ใช้หุงข้าวทำแกงเลี้ยงพระและเลี้ยงคนมาร่วมงาน พวกแม่บ้านเชี่ยวชาญงานครัวกำลังนั่งโขลกเครื่องแกง หั่นหมูหั่นผัก และคนหนุ่มช่วยยกหม้อตั้งเตา ดูฟืนไฟอยู่หลายคน ในกลุ่มนั้นมีอมฤตและพรรคพวกร่วมอยู่ด้วย

มองไกลๆ ว่าสวยแล้ว มาเห็นใกล้ๆ แบบนี้ยิ่งสวยเข้าไปอีกนะพี่ริตนะ ดูสิพี่ ขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะเชียว ลูกน้องกระซิบกระซาบ ลูกพี่จึงใช้ฝาหม้อเคาะหัวเข้าให้

อูยย์ อะไรกันพี่ คนเจ็บหันมาทำหน้ายุ่ง อีกฝ่ายขึงตาดุ

ทำงานไป อย่าดีแต่มองสาว ดุลูกน้องเสร็จก็หันไปมองตัวต้นเหตุ ส่ายหน้าตำหนิ สาวชาวกรุงนับวันยิ่งน่าห่วง โชว์จนไม่มีอะไรจะให้โชว์

ก็ของเขาน่าโชว์นี่พี่ หรือพี่ไม่ชอบมอง คนโดนเคาะหัวยังเถียง แต่ครั้นโดนขึงตาใส่อีกรอบจึงหุบปากสนิท

 

หารองเท้าใส่ได้เธียรขวัญก็เหลียวมองไปรอบๆ เพิ่งตระหนักว่าสายตาหลายคู่กำลังจับจ้องมายังตน แวบแรกเธอประหม่าเล็กน้อย แต่พอตั้งตัวได้ก็ไม่สนใจใคร การเป็นดาราหน้ากล้องมาตั้งแต่เริ่มเรียนปีหนึ่งทำให้เธียรขวัญเคยชินต่อการตกเป็นเป้าสายตา ดวงตาคู่เรียว คม ยังคงกวาดมองไปรอบๆ กระทั่งเห็นเป้าหมายกำลังยืนกำกับคนโขลกเครื่องแกง ร่างสมส่วนจึงเดินเข้าไปหา

ป้าแดง

อ้าว คุณเทียน ลงมานานแล้วหรือคะ?

เพิ่งลงมานี่แหละค่ะ มีอะไรให้เทียนช่วยมั้ยคะ?

ในนี้ไม่มีอะไรแล้วค่ะ มีคนช่วยกันเยอะแล้ว คุณเทียนไปอยู่กับคุณย่าหน้าเรือนดีกว่าค่ะ คนเฒ่าคนแก่มากันหลายคน ญาติๆ ทั้งนั้น

เธียรขวัญหน้าเมื่อย ป้าแดงรู้ดีว่าเธอไม่อยากอยู่ใกล้คุณย่าเท่าใดนัก แต่ เด็กควรเข้าหา ผู้ใหญ่นางจึงยิ้มให้กำลังใจ พลางดันเบาๆ ให้เธอเดินไปหน้าเรือน

ขณะเธียรขวัญอิดออดอยู่นั้น ได้ยินเสียงโหวกเหวกดังอยู่เบื้องหลัง

แม่เทียนใช่มั้ยนั่น? มานี่หน่อยซิ

คนที่เธอไม่อยากอยู่ใกล้นั่นเอง ตะโกนเรียกมา ร่างสูงโปร่งเดินเข้าไปหา เมื่อใกล้ถึงจึงเห็นหญิงชราหน้าตาบึ้งตึง

ดูแต่งเนื้อแต่งตัวเข้า ทำไมไม่เดินแก้ผ้าลงมาเลยล่ะ

เธียรขวัญสะอึก ก้มลงมองดูตัวเองอีกครา เธอไม่เห็นว่ามันจะน่าเกลียดตรงไหน ใครๆ เขาก็แต่งกันแบบนี้...แต่เมื่อมองดูรอบตัวอีกทีต้องแอบถอนใจ ท่องไว้ในใจว่าที่เธออยู่ขณะนี้คือบ้านนอก...บ้านนอก...ค่านิยมของคนไม่เหมือนกัน

ตามฉันมา จะแนะนำให้รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ เขารู้ว่าแกมาอยู่บ้านเลยอยากเห็นหน้าค่าตาไว้ ทำตัวดีๆ ล่ะ อย่าเอานิสัยมือแข็ง กระโดกกระเดกมาใช้

เธียรขวัญเดินตามผู้เป็นย่าไปอย่างเสียไม่ได้

ลานกว้างหน้าเรือนกางเต็นท์ไว้สองหลัง จัดโต๊ะเก้าอี้พร้อม มีคนนั่งคุยกันอยู่ห่างๆ ไม่กี่โต๊ะ นางเนียมพาเธียรขวัญเดินผ่านเต็นท์ขึ้นบันไดไปบนชานเรือน กลุ่มคนแก่อายุล่วงหกสิบแปดสิบนั่งจับกลุ่มเจียนหมากจีบพลูกันอยู่ราวหกเจ็ดคนเงยหน้าขึ้นมองและยิ้มให้ บ้างทักถาม เธียรขวัญได้แต่ยิ้มบางๆ เมื่อถูกแนะนำให้รู้จักจึงยกมือกระพุ่มไหว้เป็นรายๆ คน กระทั่งถึงหญิงคนหนึ่ง แต่งกายด้วยชุดผ้าไหมงดงาม อายุน่าจะน้อยกว่าคนอื่นๆ นางยิ้มละไม

นี่คุณนายนวลนุช อยู่บ้านเหนือ งานคราวก่อนก็เคยเจอกันแล้วจำได้มั้ยล่ะ?

เธียรขวัญยกมือไหว้แล้วยิ้มจืด ผู้เป็นย่าได้ทีบ่นอีกคำรบ

ดูมันสิ ไปอยู่เมืองกรุงเข้าหน่อย ญาติๆ ทางนี้มันลืมหมด ฝ่ายแม่มันก็ไม่มีใคร เหลือแต่ญาติฝ่ายพ่อมันยังไม่คิดจะสนใจอีก

อย่าไปว่าเขาเลย เด็กๆ ก็อย่างนี้แหละน้าเนียม ไม่ได้รู้จักมักจี่ สุงสิงกันมาแต่แรก กลับมาอยู่บ้านแบบนี้น่าจะได้สนิทสนมกันมากขึ้นล่ะนะ คุณนายนวลนุชยิ้มให้หญิงสาว เป็นรอยยิ้มที่เธียรขวัญรู้สึกว่าช่างอบอุ่นและใจดี

 

พระที่นิมนต์มาขึ้นสวดและฉันเพลบนเรือน กว่าเธียรขวัญจะได้ปลีกตัวออกมาจากกลุ่มผู้ใหญ่ได้ก็ตอนพระฉัน ในเต็นท์หน้าบ้านแขกซึ่งมาร่วมงานบุญนั่งทานอาหารกันเต็มทุกโต๊ะ คนหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งเวียนเดินตักอาหารเสิร์ฟตามโต๊ะต่างๆ ไม่รู้จะไปไหนหรือช่วยใครทำอะไรดีเธอจึงดิ่งเข้าครัวไปหาป้าแดงเป็นลำดับแรก โชคดีนางยังอยู่ในนั้นกับแม่ครัวอีกไม่กี่คน ช่วยกันจัดการข้าวของที่ยังเหลือ

อ้าว คุณเทียน กินข้าวกินปลารึยังคะ?

ยังเลยค่ะ นี่เทียนก็ลงมาขอข้าวกิน

โธ่ อยู่ยังไงคะเนี่ยจนพระฉันเพล มาค่ะเดี๋ยวป้าหาให้

เธียรขวัญนั่งรออยู่ตรงนั้น ป้าแดงเคลียร์โต๊ะหยิบหม้อ ถาด ไปวางไว้อีกด้าน แล้วตักกับข้าวมาวางไว้แทน

น้อยหน่าล่ะคะ?

อยู่กับแม่เขาโน่นล่ะ ถ้าไม่อยู่หน้าเรือนก็อยู่ใต้ถุนเรือนนางบอกแล้วหันไปหาข้าวหาน้ำ

อมฤตเดินเข้ามาในโรงครัว หยุดมองหญิงสาว อีกฝ่ายเมื่อรู้ตัวว่าถูกมองก็เงยหน้าขึ้นมองบ้าง ดวงตาสองคู่สบประสาน คู่หนึ่งขรึม เรียบนิ่ง อีกคู่ฉายแววถือดี เธียรขวัญไม่ชอบใจเลยที่ถูกจ้องมองแบบนี้ แววตาหลายสิบคู่ที่เธอประสบมาตลอดทั้งเช้านี้ไม่ชวนอึดอัดใจเท่าแววตาของผู้ชายตรงหน้า มันอ่านไม่ออก หยั่งไม่ถึง แต่รับรู้ได้ว่าเธอกำลังโดนตำหนิ และความรู้สึกนี้ก็ทำให้เธียรขวัญเชิดหน้า คอแข็ง

อ้าว คุณริต จะเอาอะไรคะ?ป้าแดงร้องทักขณะยกจานข้าวมาให้เธียรขวัญ จึงยุติสงครามขนาดย่อมทางสายตาลงได้

มาหาหม้อเปล่าหน่อยครับ จะเอาไปถ่ายแกงข้างนอก

เดี๋ยวน้าดูให้ค่ะ

ไม่เป็นไรครับ ผมหาเองก็ได้ น้าแดงคงกำลังยุ่ง คนพูดปรายตามองจานอาหารเบื้องหน้าหญิงสาว ทำให้เธียรขวัญชักสีหน้าขึ้นมาทันที

อมฤตเข้ามาเดินป้วนเปี้ยนอยู่ครู่เดียวก็ได้หม้อใบเล็กถือติดมือกลับออกไป พ้นโรงครัวมาแล้วเขาบ่นพึม

เจ้าบ้านแท้ๆ จะกินยังต้องมีคนหามาประเคน ไม่เห็นรึไงว่าคนอื่นเขางานยุ่งกันทั้งนั้น เจริญล่ะแม่คุณ

 

อมฤตรับหน้าที่ไปส่งพระ ยานพาหนะคู่กายในวันนี้เปลี่ยนมาเป็นกระบะสมาร์ทแค็บสีบรอนซ์ทอง ส่งพระเสร็จชายหนุ่มแวะเอากับข้าวที่ป้าแดงตักใส่กล่องให้ไปฝากลูกน้องซึ่งอยู่เฝ้ากระท่อมแปลงผัก และอยู่เตร่ที่นั่นจนถึงเย็นค่อยกลับเข้างาน ชาวบ้านที่มาร่วมงานทยอยกลับบ้านกันไปมาก เหลือเพียงบางส่วนยังนั่งคุยดื่มสังสรรค์ ผู้เฒ่าผู้แก่ปักหลักคุยกันอยู่บนเรือน

เมื่อใกล้ค่ำเต็นท์ซึ่งวางอยู่สองหลังถูกถอดเก็บเตรียมส่งคืนหนึ่งหลัง แค่พริบตาเดียวโต๊ะและเก้าอี้ส่วนหนึ่งก็วางซ้อนเรียงอย่างเป็นระเบียบด้วยฝีมือหนุ่มๆ ที่อยู่ในงาน เธียรขวัญนั่งเล่นอยู่กับน้อยหน่าในเต็นท์อีกหลัง มองคนเหล่านั้นอย่างชื่นชม หนึ่งในนั้นคือมืด อีกหลายคนพอคุ้นหน้าแต่ไม่รู้จัก แต่มีอยู่คนหนึ่งที่เธอเขม่นมาตั้งแต่ตอนพระฉันเพล เขาเด่นและดูดีกว่าใคร แค่เห็นเขาง่วนยกโต๊ะขนเก้าอี้อาการคอแข็งหน้าเชิดก็กลับเข้ามาอีก เธอเบ้ปากให้ พอดีกับที่ชายหนุ่มหันมาทางเธอ ตาคมมองนิ่ง ตาเรียวโตเบิกน้อยๆ แต่แล้วเจ้าของดวงตาก็เหยียดปาก เชิดหน้าใส่ ไม่สนใจเขาอีก

อมฤตฉุนกึก นึกหมั่นไส้ขึ้นมาติดหมัด ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าภาพงานจะแสดงกิริยาไร้มารยาทกับผู้มาช่วยงานแบบนี้ ถ้าเป็นน้องเป็นนุ่งจะจับฟาดให้ก้นลายเลยเชียว

 

ตกค่ำโรงครัวเมื่อตอนกลางวันก็กลายเป็นวงพนันย่อมๆ ขาไพ่ล้วนแต่เป็นพวกผู้ชายในหมู่บ้าน ส่วนในเต็นท์หน้าบ้านมีวงเหล้าสามกลุ่ม กลุ่มหนึ่งคือผู้ใหญ่ละแวกใกล้เคียง กลุ่มหนึ่งเป็นของอมฤต พรรคพวก รวมทั้งคนรู้จักมักคุ้น อีกกลุ่มเป็นของมืดและเพื่อนๆ กลุ่มนี้มีเธียรขวัญและนุชเมียของมืดนั่งอยู่ด้วย น้อยหน่านั่งบนตักแม่ ซดน้ำอัดลมไปแล้วหลายแก้ว ส่วนแก้วที่วางอยู่หน้าเธียรขวัญเป็นแก้วเหล้าผสมโซดา ซึ่งใครบางคนส่งมาให้ตั้งแต่เธอมาร่วมวงใหม่ๆ ถึงบัดนี้ไม่มีใครรู้ว่าเธอดื่มไปแล้วกี่แก้ว และเธอก็ไม่รู้หรอกว่าชายหนุ่มที่นั่งอยู่อีกวงหนึ่ง ชายคนที่เธอเขม่นตั้งแต่แรกสบตา มองมาด้วยสายตาตำหนิไม่ชอบใจอยู่หลายรอบ

เสียงเฮฮาดังขึ้นจากวงเหล้าของอมฤต เหลียวไปดูจึงรู้ว่าในวงมีพนันขันแข่งดื่มเหล้า

งานนี้ใครล้มก่อนเป็นไก่อ่อนนะเว้ย เสียงใครคนหนึ่งเย้า

ไม่ใช่ข้าแน่ อีกคนต่อความ

ใครล้มก่อนล้มหลังก็ช่าง แต่ใครล้มก่อนได้นอนสบาย ส่วนใครล้มหลังก็เตรียมจ่ายตังค์ค่าเหล้าด้วยแล้วกัน

เสียงฮารับครืนใหญ่

พี่ริตควักตังค์อีกชัวร์ คราวก่อนก็ทีนึงแล้ว คราวนี้ผมเตรียมหลับเป็นคนแรก ยอมเป็นไก่อ่อนสักวัน

หน็อย! ไอ้งก ดีแต่ซดไม่ยอมควัก

เสียงพูดคุยหยอกล้อยังดังต่อเนื่อง พร้อมกับเหล้าเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่า แต่ไม่มีทีท่าว่าใครจะล้มก่อนใคร จนกระทั่งคุณนายนวลนุชลงจากเรือนมาพร้อมกับคนแก่กลุ่มหนึ่ง มืดซึ่งนั่งอยู่โต๊ะใกล้รีบลุกเข้าไปสอบถาม

จะกลับแล้วหรือครับคุณนาย?

จ้ะพ่อมืด

แล้วกลับยังไงครับเนี่ย?

อ้อ เดี๋ยวป้าให้ตาริตไปส่ง ยังอยู่ใช่มั้ย? ว่าพลางกวาดสายตามองหาหลานชาย เห็นนั่งอยู่อีกกลุ่ม นางเดินเข้าไปใกล้

ตาริต ไปส่งป้าหน่อย

อ้าว จะกลับแล้วเหรอครับ อมฤตขยับลุก ไม่ลืมบอกเพื่อนร่วมวง ไปส่งคุณนายก่อนนะ เดี๋ยวมา

ตามสบายครับพี่

มืดเดินรั้งท้ายไปส่งคุณนายขึ้นรถ

ขอบใจมากนะพ่อมืด อุตส่าห์มาส่ง

ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณคุณนายมากนะครับที่มาช่วยงาน พวกยายๆ ด้วยทุกคน ขอบคุณมากครับ มืดยกมือไหว้กราดไปทั่ว ไว้งานบุญหน้าค่อยเจอกันใหม่ ใครมีงานอะไรอย่าลืมบอกนะครับ

จ้าพ่อคุณ ผู้แก่ตอบแล้วทยอยขึ้นรถ มืดคอยปิดประตูให้ทันได้ยินเสียงคุณนายสั่งหลานชาย

แวะไปส่งพวกยายๆ เขาก่อนนะตาริต

 

มืดกลับเข้ามาอีกครั้งก็ไม่เห็นนุชและเธียรขวัญนั่งอยู่ในกลุ่มเพื่อนๆ สอบถามคนในกลุ่มได้ความว่านุชพาลูกเข้านอน ส่วนเธียรขวัญเพิ่งลุกออกไปเมื่อครู่นี่เอง เขาเดินตามหามาเจอเธอนั่งอยู่บนแคร่ได้ถุนเรือน ดวงหน้าและลำคอแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์

ทำไมมาหลบอยู่ตรงนี้ครับคุณเทียน?

เบื่อคนพวกนั้นน่ะพี่มืด หาเรื่องพูดเกี้ยวอยู่นั่น เทียนรำคาญเสียงพูดขึ้นจมูก

มืดมองแก้วในมือบาง อมยิ้ม

แล้วแอบมานั่งดื่มอยู่คนเดียวเนี่ยนะ

ก็เทียนไม่มีเพื่อนนี่นา น้ำเสียงเจือแววเหงาจนอีกฝ่ายรู้สึก รอยยิ้มบนใบหน้าคร้าม กร้านแดดลมค่อยจางลง สงสาร แต่ไม่อาจช่วยอะไรได้

ที่นี่เขาเล่นการพนันกันบ่อยเหรอพี่มืด?เธียรขวัญเปลี่ยนเรื่อง ดวงตามองไปยังวงไพ่ในโรงครัว มืดมองตาม

นานๆ ทีน่ะ เฉพาะมีงานอย่างนี้แหละ เล่นกินเงินกันไม่เยอะหรอก สังสรรค์สนุกๆ กันมากกว่า

ได้ยินเสียงถอนหายใจแผ่วเบาจากหญิงสาว

พี่มืดไปเอาเหล้ามาให้เทียนหน่อยซี เทียนขี้เกียจออกไปแล้ว ยังไม่อยากเข้านอนด้วย ข้างนอกเอะอะแบบนี้นอนไม่หลับหรอก

ได้สิ คุณเทียนรอเดี๋ยวนะ

ครู่เดียวจริงๆ มืดก็กลับมาพร้อมเหล้า โซดา และน้ำแข็ง ครั้นกำลังเปิดขวดป้าแดงก็ผ่านมาเห็น

ทำอะไรกันน่ะเจ้ามืด คุณเทียน ตายจริง! คุณเทียนดื่มเหล้าด้วยหรือคะ ดูสิ ตัวแดงหน้าแดงไปหมดแล้ว ไม่เอาค่ะ อย่าดื่มเลยนางแย่งแก้วจากมือบาง แต่เจ้าตัวหรือจะยอมปล่อย

นานๆ ทีค่ะป้าแดง

ไม่เอาค่ะ เป็นสาวเป็นแส้มานั่งดื่มเหล้าอยู่แบบนี้ได้ไงคะ

เธียรขวัญหัวเราะ

โธ่ ป้าแดงคะ เรื่องธรรมดาออก อยู่กรุงเทพฯ เทียนดื่มออกบ่อย

ถ้าคุณย่ารู้เข้าจะว่าไงคะเนี่ย?

คุณย่ายังไม่เข้านอนหรือคะ?

จะเข้านอนหรือไม่เข้านอนคุณเทียนก็ไม่ควรดื่มค่ะ ทำตัวไม่น่ารักเลย นางดุอย่างผู้ใหญ่ดุเด็ก ไม่บ่อยนักหรอกที่ป้าแดงจะกล้าดุเธียรขวัญ มืดหัวเราะ

ปล่อยคุณเทียนเขาเถอะแม่ ดื่มในบ้านเราไม่เป็นไรหรอก

เอ็งก็เหมือนกันเจ้ามืด แทนที่จะห้ามกลับยุส่ง

ดุเธียรขวัญไม่ได้ก็หันไปดุลูกชาย แต่สองหนุ่มสาวยังนั่งหัวเราะนางจึงเดินหน้ายุ่งออกไป

 

อมฤตกลับเข้ามาในงานตามที่รับปากไว้ เป็นที่ชอบอกชอบใจของลูกน้อง

นึกว่าแอบหนีไปนอนซะแล้วพี่ริต ผมไม่มีเงินจ่ายค่าเหล้านา

รู้ว่าพวกนายไม่มีจ่ายไง ถึงต้องมา

คนฟังหัวเราะชอบใจ

อย่างงี้สิถึงได้นับถือเป็นลูกพี่

แก้วเหล้าถูกผสมหยิบยื่นมาให้ แล้วเกมท้าดวลก็เริ่มต้นใหม่ ครั้นตกดึกเหล่าคอเหล้าทั้งหลายทยอยโงนเงนคอพับคออ่อนไปทีละคนสองคน

อมฤตลุกไปเข้าห้องน้ำ ตั้งใจจะกลับมาขนลูกน้องพาไปทิ้งไว้ที่กระท่อมในแปลงผัก ขณะเดินลงบันไดหลังเรือนมานั้น ร่างหนาชนเข้ากับร่างโปร่งบางของหญิงสาวนางหนึ่งที่ทุลักทุเลสวนขึ้นบันไดมา จนเจ้าหล่อนเกือบหงายหลังตกบันไดให้แข้งขาพลิกหรือตัวกระแทกพื้น ดีที่ชายหนุ่มมือไวคว้าเอวไว้ได้ทัน สองร่างจึงกอดกันกลมอยู่กลางบันไดไม่กี่ขั้นนั้น

แค่เห็นเสี้ยวหน้าแวบเดียวในแสงสลัวของดวงไฟซึ่งห่างออกไปเขาก็จำเธอได้ทันที

นี่ คุณ คุณ แรงเขย่าเรียกให้คนที่ซบไหล่เงยหน้าขึ้นมอง

คราย...เนี่ย แสงสว่างไม่มากนักทำให้คนป้อแป้ต้องเพ่งสายตา อ๋อ...อ้าย ขี้ เก๊ก นี่ เอง...

นี่แม่คุณ

อาราย...หลีกปาย...ฉานจาขึ้นบ้าน...มายืนเกะกะ... เธอผลักเขาออก จะก้าวขาขึ้นบันไดอีกขั้น

โอ๊ะ! / เฮ้ย!” กลับก้าวพลาดเกือบล้มลงไปนอนกองคาบันได ดีที่ชายหนุ่มรวบเอวไว้ได้อีก

ให้มันได้อย่างนี้สิแม่คุณ

ม่ายเปนราย...ม่ายเปนราย...สะบายมาก... ดูเหมือนเจ้าหล่อนจะไม่รับรู้ถึงกระแสเสียงไม่ชอบใจแกมรำคาญของอีกฝ่าย ยังพยายามตะเกียกตะกายจับราวบันได เพื่อยืนให้ได้ด้วยตัวเอง

นี่ ยืนดีๆ สิ ป้อแป้อย่างนี้จะกลับไปถึงห้องมั้ยเนี่ย?

พอปล่อยให้เธอเดินเองเธียรขวัญก็ทำท่าจะลงไปกองอีก หรือที่ร้ายกว่าคืออาจหล่นตกบันไดไปเลย สุดท้ายเขาจำต้องดึงเอวไว้อีกครั้งจนได้

อมฤตมองคนที่โงนเงนซบไหล่แล้วตัดสินใจพาขึ้นบ้าน ผ่านครัว ผ่านห้องน้ำ จนถึงส่วนของห้องนอน

ห้องเธออยู่ไหน?

ฮือ... คำตอบเป็นแค่เพียงเสียงคราง

นี่ ฉันถามว่าห้องเธออยู่ไหน?

ห้องเหรอ...ห้องหม่ายงายห้องฉาน...คุณย่าจายดีที่ซู้ด...ทามห้องหม่ายต้อนรับฉานด้วย... ปากพูด มือตบอกปั้กๆ แล้วป่ายปัด จนวางคล้องไปรอบคอชายหนุ่ม คนจ้อเสียงอ้อแอ้สลบซบไหล่หนา อีกคนหงุดหงิดไม่น้อย แต่ไม่อาจทำอะไรได้นอกจากพาสาวเจ้าไปส่งให้ถึงที่ทาง

ชายหนุ่มมองหาคนช่วย เผื่อเจอป้าแดงหรือใครสักคนที่พอจะมารับช่วงผู้หญิงคนนี้ต่อจากเขาได้ แต่เหมือนฟ้าลงทัณฑ์สวรรค์กลั่นแกล้ง เขาไม่พบใครที่จะพึ่งพาได้เลย สุดท้ายจำต้องเหลียวหาห้องที่เธอพูดถึงด้วยตัวเอง

เขาพาเธอไปค่อยๆ แง้มประตูห้องหนึ่งซึ่งดูจากภายนอกแล้วน่าจะเพิ่งต่อเติมใหม่อย่างที่เธอบอก ควานมือหาสวิตซ์ไฟข้างประตูแล้วกดเปิด เมื่อไฟสว่างก็มั่นใจว่าไม่ผิดห้อง พาเธอไปล้มตัวลงบนเตียงได้แม่ตัวดีกลับนอนหลับไม่รู้สึกรู้สา คนพามายืนเท้าสะเอวมองอยู่ครู่ พลางคิดว่าดีแค่ไหนที่ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่น้องใช่นุ่ง ไม่ใช่ญาติสนิทหรือลูกเต้า ไม่งั้นจะจับหวดน่องฟาดก้นให้ลายไปทั้งตัว ทำตัวแต่ละอย่างเหลือทนทั้งนั้น

คนเหลือทนส่ายหน้าแล้วหันกลับเตรียมเปิดประตูออกจากห้อง แต่เสียงพูดคุยแว่วๆ ที่อยู่ด้านนอกทำให้ชะงักเท้า ค่อยๆ แง้มประตูดู ป้าแดงกับใครคนหนึ่งนั่งคุยอยู่ไม่ไกล ข้างตัวแกมีหมอน ผ้าห่ม และฟูกนอนผืนบาง  อมฤตตบหน้าผากผาง

ให้มันได้อย่างงี้สิ! ทีต้องการตัวล่ะไม่เห็นใครสักคน พอไม่ต้องการก็มานั่งเฝ้าอยู่หน้าประตู  แค่ป้าแดงคนเดียวคงไม่กระไร แต่นี่ยังมีใครอีกคนนั่งอยู่ด้วย ถ้าเขาออกจากห้องหลานสาวยายเนียมไปตอนนี้ พรุ่งนี้เป็นได้ลือกระฉ่อนไปทั้งบาง

อมฤตเดินกลับมาหยุดยืนข้างเตียง มองคนนอนหลับด้วยตาขุ่นขวาง ยิ่งเจ้าหล่อนหลับตาพริ้มไม่รู้เรื่องรู้ราวก็อยากจะจับมาเขย่าตัวให้หัวคลอนเสียนัก

เพราะยัยตัวดีนี่คนเดียว

ชายหนุ่มเดินวนไปวนมา สักครู่ไปหลบหลังม่านแอบมองนอกหน้าต่าง ความสูงระดับนี้กระโดดลงไปถ้าข้อเท้าไม่ซ้นไม่พลิก ไอ้พวกวงไพ่ก็ต้องเห็นเข้าสักคน ผละมาจากหน้าต่างลองเดินไปแง้มประตูดูอีกรอบ ป้าแดงกับใครคนนั้นยังไม่มีทีท่าจะหลับนอน เขาจึงกลับมานั่งพิงพนักเตียง คิดว่านั่งรอจนป้าแดงหลับแล้วค่อยแอบย่องออกไปคงไม่เป็นไร คนข้างๆ พลิกตัวครางเบาๆ แล้วนอนหลับต่ออย่างสบายจนน่าหมั่นไส้ ดวงตาของชายหนุ่มซึ่งแดงก่ำเพราะฤทธิ์เหล้ายิ่งขุ่นเข้ม หงุดหงิด

เธียรขวัญพลิกกายอีกครั้ง มือบางดึงทึ้งเสื้อผ้าบริเวณหน้าอก คล้ายจะปลดกระดุมที่มีอยู่ไม่กี่เม็ดนั้นออกอย่างรำคาญ

เฮ้ย! ทำบ้าอะไรยัยตัวดีอมฤตรีบตะครุบมือเธอไว้

ฮื้อ... แต่ยัยตัวดีครางขัดอกขัดใจ ป่ายปัดมือหนี

นอนนิ่งๆ ได้มั้ยแม่คุณ

อือ...

เมื่อคนเมาสงบเขาเลิกผ้าห่มมาคลุมให้ กันเธอละเมอถอดเสื้อผ้าขึ้นมาอีกได้มีผ้าห่มช่วยปิดไว้เป็นด่านแรก

กลับมานั่งพิงพนักหัวเตียง อมฤตได้มองสำรวจดวงหน้าของเธอชัดถนัดตาก็คราวนี้ ผิวแก้มเธอขาวเนียนละเอียดลออ แต่ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้แดงระเรื่อลามไปถึงใบหูและลำคอ ริมฝีปากอิ่มรูปกระจับสีสด ปิดสนิท จมูกเล็กโด่งเชิดปลายอย่างถือดี ดูท่าทางจะรั้นเอาการ วันนี้ก็เห็นแล้วว่าเธอเชิดถือดีแค่ไหน แพขนตาของเธอหนา ยาวงอน ดวงตาหลับพริ้ม ถ้าเปิดขึ้นมาคงได้เห็นลูกตาเรียว กว้าง และเอาเรื่องน่าดูชม ก็ทุกครั้งที่สบตากันเจ้าดวงตาคู่นั้นวิบๆ วับๆ ไม่เคยยอมแพ้ เหนือขึ้นไปคือคิ้วโก่งยาว เรียงระเบียบสวยงาม หน้าผากมนเกลี้ยงเกลา ผมยาวเป็นลอนกระจายเกลื่อนหมอนล้อมกรอบหน้าให้ดูงามละมุน

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้ สวยจนหาตัวจับยาก รูปร่างหน้าตาดึงดูดสายตาของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ให้มองจนเหลียวหลัง น่าเสียดายก็ตรงที่เธอทำตัวไม่น่ารัก ทั้งเรื่องผู้ชาย เรื่องเหล้ายา แต่งตัวรึก็โป๊โชว์ไปถึงไหนๆ ท่าทางเชิด หยิ่ง หยิบโหย่งไม่เป็นงาน ความสวยของหน้าตาแทบจะเสื่อมค่าไปหมดกับสิ่งเหล่านั้น





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,960 ความคิดเห็น

  1. #3097 Yizu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 03:20
    ริตนี่ก็ ชอบเทียนเค้าแล้วก็บอกมาเถอะ ทำมาเป็นไม่ชอบใจ
    #3,097
    0
  2. #2758 omelet-omelet (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 01:26
    ฮิฮิ พี่ริตหัวโบฯ (เหมือนเราเลย) ไม่ต้องอยู่บ้านนอก อยู่กรุงก็รู้สึกได้ว่าสาวๆเดี๋ยวนี้แต่งตัวเปิดเผยกันจริงๆ
    #2,758
    0
  3. #2317 แม่มดน้อย...อาลาล่า... (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 14:15
    พี่ริตมองซะ คุณเทียนจะทะลุแล้วนั่น อิอิ
    #2,317
    0
  4. #2160 aoistar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 22:24
    อย่าเพิ่งมองแต่ภายนอกสิค่ะพี่ริต
    #2,160
    0
  5. #616 keepwalkinggirl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2554 / 11:37
    สนุกมากมาย รอตอนต่อไปนะค่ะ
    #616
    0
  6. #442 ClearIce (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 14:49
    อย่าของขึ้นนะพี่ริต หนูเทียนมาวววววววววววววววววววววว
    #442
    0
  7. #255 กุ๊บกิ๊บ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2553 / 19:51
    ไม่ชอบหน้าแต่พาเข้าห้องกันซะแล้ว ไม่ชอบเค้าจริงๆหรือคะพี่ริตขา พิศซะเห็นทุกรูขุมขน
    #255
    0
  8. #217 วรรณนากา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 18:13
    ใส่ใจเธอกันดีนะคะ
    #217
    0
  9. #176 PAT'ER (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 03:23
    พี่ริต  ใจเย็นๆๆๆ
    #176
    0
  10. #172 ชิมดุงกิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 / 00:59
     ต้องรับอ่านตอนหน้าแล้ว
    อิอิ ตื่นเต้น พี่ริตก็อย่าดุมาก
    นางเอกเราแรงได้อีก
    #172
    0
  11. #166 คุณเจ้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2553 / 19:04
    โดยส่วนตัวไม่คุ้นเคยกะงานบุญงานวัด ไรเตอร์บรรยายเก่งจังเลยค่ะ  เห็นภาพเลย หุหุ
    #166
    0
  12. #153 ปารี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 16:40
    คุณพี่ริตขาคงจะไม่ได้ออกไปง่ายๆหรอกค่ะ
    #153
    0
  13. #149 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 14:14
    พิศเค้าซะละเอียดละออหมดทุกส่วน หลงรักยังจ๊ะพี่ริตตตตตตตตตตตต
    #149
    0
  14. #147 nuri.j (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 13:31
    สงสัยต้องนอนที่นี่แล้วมั้งคุณริตเจ้าขา...เช้าตื่นมาเรียบร้อยเลย อิอิ
    #147
    0
  15. #142 คนในมุมมืด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 12:08
    งานเข้าแล้วพี่ริต
    #142
    0
  16. #141 ยองจี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 11:16
    ชอบนะเนื้อเรื่องแบบนี้เข้ามารอทุกวันเลย
    #141
    0
  17. #140 *Annie* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 11:15
    โอวววว...งานนี้พี่ริตงานเข้าชัวร์...
    #140
    0
  18. #137 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 10:55
    เจอหน้ากันก็เหม็นขี้หน้ากันซะแล้วอย่างนี้จะรักกันลงเหรอ แต่ยิ่งเกลียดยิ่งรักเนอะ
    #137
    0
  19. #136 ★]-PRinCess-[★ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 04:14
    เพิ่งรู้ว่าไรเตอร์อัพเรื่องใหม่แล้ว แต่เรื่องนี้นางเอกดูแรงดีค่ะ
    อ่านตอนนี้แล้วนึกถึงเวลามีงานบุญแถวบ้านเลยค่ะ
    สนุกมากๆค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #136
    0
  20. #135 ชิมดุงกิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 00:38
     พี่ริตอคิติซะแล้วหรือ แอบสนใจเนี้ย

    ผู็บ่าวไทบ้าน
    อิอิ นางเอกเรานิ ทำไรก็โดนย่ากับพระอเกว่าให้ไปหมด

    #135
    0
  21. #134 >>Khwanana<< (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 22:17
    พระเอกแอบเชื่อคนง่ายนะเนี่ย

    อย่าตัดสินอะไรแค่จากข่าวเซ่

     
    #134
    0
  22. #133 The รัตติกาล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 20:31
    เริ่มมันส์ขึ้นเรื่อยๆๆ

    นางเอกแรงงงงงได้ใจเจ้าคะ อิอิ
    #133
    0
  23. #132 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 18:58
    เริ่มเจอก็ไม่ชอบขี้ฟันกันซะแล้ว งี้เมื่อไหร่จะหวานกันล่ะจ๊ะหนูแก้ว อิอิคนแก่ใจร้อน แต่แหมเขม่นก้นแบบนี้ก็หนุกดี
    #132
    0
  24. #131 pung0420 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 18:07

    ยิ่งอ่าน ยิ่งน่าติดตามค่ะ ชอบบรรยากาศบ้านนาจริง ๆ

    #131
    0
  25. #130 น้องสี่น้ำตาล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 17:54
    ได้บรรยากาศท้องทุ่งจริง ๆ ค่ะ พระ-นางก็น่ารัก ชอบ  ๆ  

    อัพบ่อย ๆ  นะค่ะ 
    #130
    0