เมื่อรักทักทาย (the end)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ ๑๐ เรือนหอ...ต่อจากนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    15 มี.ค. 55

ตอนที่ ๑๐ เรือนหอ...ต่อจากนี้

 

บรรยากาศยามเช้าสงบรื่น หยาดน้ำค้างแต้มยอดหญ้าเป็นประกายแพรวพราวราวเกล็ดเพชรพร่างพรมไปทั่ว สายลมโบกโบยมาริ้วๆ มอเตอร์ไซด์คันเก่าจอดห่างจากปากทางเข้าบ้านมาพอควร ชายหนุ่มสวมชุดนอนลายทางสีอ่อนลงจากรถได้ก็ตัดเข้าพงรกสู่ทางเส้นเล็ก

เดินดีๆ นะพี่ ระวังงูฉกนอนหน้าเขียวซุกพงหญ้า ไม่มีใครดูใจไม่รู้ด้วย เสียงเตือนไล่หลัง ชายหนุ่มหันไปตีหน้ายุ่ง โบกมือไล่

กลับไปได้แล้ว ขอบใจมากที่มาส่ง

ไม่เป็นไรครับลูกพี่ รีบกลับไปดูพี่สะใภ้ผมเถอะ ป่านนี้นอนร้องไห้เป็นเผาเต่าไปแล้วก็ไม่รู้ มีอย่างที่ไหน เจ้าบ่าวปีนหน้าต่างหนีหอ ดีไม่ดีพี่กลับไปอาจเจอเธอใช้ผ้าขาวม้าผูกคอตายลิ้นจุกปากคาขื่อห้องนอนไปแล้วก็ได้ ไหลหัวเราะร่วน แล้วพาจักรยานยนต์เลี้ยวกลับทางเก่า

อมฤตฝ่าพงหญ้ารกอ้อมไปทางหลังเรือน เดินไม่ทันเหงื่อตกก็ถึง ลานกว้างที่ใช้จัดเลี้ยงเมื่อคืนมีรถหกล้อคันหนึ่งจอดเทียบชิดแถวต้นโมก กลุ่มคนกำลังเคลียร์โต๊ะเต็นท์ คาดว่าคงเป็นพวกมากับรถเจ้าของเต็นท์ คำนวณเวลาขณะนี้น่าจะราวๆ หกโมง เห็นจะตื่นกันหมดล่ะ ได้ยินเสียงคุณนายนวลนุชยืนบัญชาการอยู่หน้าบันได คนแอบซุ่มอยู่ข้างเรือนใจชุ่มหันกลับหวังไปขึ้นประตูหลัง ไม่ทันถึง ยินเสียงแม่อ่อนร้องเรียกคุณนายมาแว่วๆ แล้วเสียงคุณนายก็ดังตอบอยู่ใกล้ๆ ราวกับว่าเดินขึ้นเรือนขนานมากับเขานี่เอง ชายหนุ่มชะงักเท้า ปาดเหงื่อ คิดไม่ตกว่าจะเข้าไปอีท่าไหนดีคุณนายถึงไม่เห็น ชั่วครู่ก็รีบดิ่งไปขึ้นบันไดหน้า ผ่านโถงกลางกำลังตรงไปยังประตูห้อง ได้ยินเสียงทัก

อ้าว ริต ตื่นนานแล้วเหรอลูก?

เจ้าของชื่อชะงัก หันมายิ้มเรี่ย

ครับ

แล้วออกไปไหนมาล่ะเนี่ย?

เดินดูแถวนี้แหละครับ เขาตอบเสียงค่อย

จริงๆ เลยนะเรา ห่วงออกไปดูเขาเก็บของกันละสิ ขากางเกงถึงได้ชุ่มน้ำค้างมาขนาดนั้น

ก้มดูตัวเองก็เห็นขากางเกงเปียกจนเกือบถึงเข่า ชายหนุ่มยิ้มจืด

เพิ่งแต่งงานแท้ๆ ไม่น่าจะรีบตื่น เรื่องอื่นๆ เดี๋ยวป้าจัดการให้ นี่พวกให้เช่าเต็นท์ก็เพิ่งส่งรถมาเก็บของ ยังเก็บกันอยู่เลยนั่น

ครับ

แล้วหนูเทียนล่ะ?

เอ่อ...ยังอยู่ในห้องมั้งครับ อมฤตยกมือลูบต้นคอ พยายามมองโน่นมองนี่ ไม่มองคุณนาย ผมขอตัวก่อนนะครับ จะไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดสักหน่อย

ไปเถอะ แล้วเดี๋ยวจะออกมาก็รอออกมาพร้อมหนูเทียนนะ น้องจะได้ไม่เขินว่าแปลกที่

ครับ

 

ประตูห้องนอนติดล็อก อมฤตจึงต้องเคาะเรียกคนข้างใน โชคดีที่คุณนายออกไปหน้าบ้านแล้ว ไม่งั้นคงได้มีเรื่องถามตอบกันอีก เธียรขวัญเปิดประตูเห็นใครยืนอยู่หน้าห้องก็ชักสีหน้าบึ้งตึง

เมียที่ดี เห็นหน้าผัวเขาต้องยิ้มรับ ชายหนุ่มว่าลอยๆ เดินลอยชายเข้าห้อง เธียรขวัญกำมือ จิกเท้า กัดฟันแน่น ถอนหายใจพรืดแล้วระเบิด

ถ้าคิดจะเห่า กลับไปยืนเห่าที่หน้าบันไดให้เสร็จแล้วค่อยเข้ามา เธอชี้มือตรงดิ่งไปยังบันไดบ้าน อมฤตหันมาเท้าสะเอว หน้าตึง

นี่แม่คุณ ที่ยืนหัวโด่อยู่นี่ พระสวามีเธอนะ ไม่ใช่ไอ้ด่าง

อ๋อ...เหรอ เห็นอ้าปากปุ๊บก็เห่าปั๊บ นึกว่าคุณนายเลี้ยงหมาไว้ด้วย แล้วไอ้พระสวามงพระสวามีสั่วๆ อะไรของนายนั่นน่ะ จะเอาไปใช้ที่โรงลิเกไหนก็ไป แต่อย่ามาใช้กับฉัน ทุเรศ!”

ดูดีออกทำไมไม่ชอบ หรือชอบให้ใช้ว่าผัว อ้อ...คงชินสินะ ผัว มันฟังดูคุ้นหูกว่าเป็นไหนๆ ลืมไปว่าเมื่อก่อนเธอชอบไปห้อยโหนตามกิ่งต้นไม้ แล้วร้อง อมฤตยื่นหน้า ผัว ๆ ๆ ๆ

อ๊าย! ไอ้บ้า ฉันจะฆ่านาย!”

เธียรขวัญกระโจนเข้าใส่ ดีแต่อีกฝ่ายตั้งรับทัน แทนที่จะโดนมือกระหน่ำฟาดหัวเขาก็รวบข้อมือเธอไว้ได้ข้างหนึ่ง อีกมือพยายามยื้อยุด เธียรขวัญเองก็ไม่ยอมแพ้ ทั้งขา เข่า ศอก ดึงออกมาใช้ทุกอย่าง

ยัยบ้า อาการกำเริบรึไง?!”

อาการนายสิกำเริบ ไอ้ผู้ชายปากเปราะ วันนี้ฉันต้องเอาเลือดหัวนายออกให้ได้

โอ้ย! นี่ ปล่อยนะ

ไม่ปล่อย! ให้มันหลุดมาทั้งหนังหัวนี่แหละ

เสียงเอ็ดตะโรฉุนเฉียวดังมาจากทั้งสอง ลืมนึกไปว่าประตูห้องยังเปิดอ้าซ่า อมฤตรวบข้อมือเธียรขวัญได้แค่ข้างเดียว อีกข้างเธอดึงทึ้งผมเขาแน่น เข่าเธอก็ทำหน้าที่ได้เด็ดขาด ชายหนุ่มรับทั้งศึกบนศึกล่าง สุดท้ายต้องปล่อยข้อมือเล็กรวบเอวดึงเธอมาชิดไม่ให้ยกเข่าตีข้างล่างได้ เธียรขวัญฉวยโอกาสใช้มือข้างนั้นตะกุยหน้าเขาอีก เสียงจากหน้าประตูอุทาน

ตาริต หนูเทียน! ทำอะไรกันลูก?!”

คุณนายยืนยกมือทาบอก ตาเบิกกว้าง ปากเพยออ้า แม้ไม่กว้างแต่รู้ได้ว่านางตกใจไม่น้อย

เอ่อ... / คือ... สองเสียงอ้ำอึ้ง อมฤตลดมือลงตระกองกอดเธียรขวัญไว้ทั้งสองมือ เธียรขวัญเองก็ปล่อยมือจากกลุ่มผมของเขามาวางแหมะบนบ่ากว้าง

คือเรา...กำลังหยอกล้อกันนิดหน่อยน่ะครับป้า หนูเทียนของป้าสิครับ งอแง ตื่นขึ้นมาไม่เห็นผมอยู่ในห้องก็งอน เลยต้องปลอบใจกันหน่อย ใช่มั้ยจ๊ะเทียนจ๋า? ชายหนุ่มก้มลงขอคำยืนยันจาก เทียนจ๋าพลางลูบหลังคล้าย ปลอบอยู่จริงๆ

เธียรขวัญเงยหน้าขึ้นยิ้มกัดฟัน พยักหน้าสองทีแล้วหันไปยิ้มให้คุณนาย

ค่ะ คุณป้า

แต่เมื่อกี้ป้าเห็นเหมือนจะตีกันนะลูก

ใครว่าล่ะครับ หยอกกันเล่นต่างหาก ตามประสาข้าวใหม่ปลามัน เนอะเทียนเนอะ เขาขอคำยืนยันมาอีก โยกเธอเบาๆ ราวว่าโอ๋ เธียรขวัญพยักหน้าตามหงึกๆ

ไม่มีอะไรกันก็ดีแล้ว คุณนายกล่าวในที่สุด แม้ยังติดใจสงสัย งั้นป้าขอตัวล่ะนะ เราจะได้อาบน้ำแต่งตัวแล้วออกมาทานของเช้ากัน

ค่ะ / ครับ

คุณนายหันหลังให้ทั้งคู่ก็แทบกระโดดออกจากกัน เธียรขวัญรีบดิ่งไปปิดประตู หันมาเท้าสะเอว

นายมันไอ้ตัวกะล่อนที่สุดในโลกเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย ให้ตายสิ!”

เป็นสาวเป็นนางใครเขาให้สบถ

ใครจะไปสน!”

อมฤตกัดปาก ทำเสียง ฮึ! แล้วยักไหล่เลี่ยงไปเปิดตู้เสื้อผ้า คว้าผ้าขนหนูออกจากห้อง

 

ส่วนรับประทานอาหารของบ้านเป็นพื้นที่ระหว่างส่วนครัวกับตัวบ้าน หน้าต่างเปิดกว้างตลอดแนวด้านหนึ่ง ด้านหลังเป็นประตู เปิดโล่ง ทำให้พื้นที่นั้นสว่างด้วยแสงธรรมชาติยามเช้า จากโต๊ะอาหารสามารถมองเห็นบรรยากาศรายรอบได้เกือบทั่ว

คุณนายนวลนุชเลื่อนถ้วยกาแฟให้หลานชายแล้วส่งถ้วยโอวัลตินมายังหลานสะใภ้ เสร็จแล้วเลื่อนจานขนมมาให้

ข้างนอกมีปาท่องโก๋ แม่อ่อนกำลังไปเอามาให้ รอเดี๋ยวนะริตนางบอกพลางทรุดนั่งบนเก้าอี้ข้างเธียรขวัญ

ครับ

หนูเทียนชอบกินปาท่องโก๋มั้ยลูก?

พอทานได้ค่ะ

ของชอบของรายนั้นเขาล่ะ คุณนายพยักพเยิดไปทางหลานชาย ยกถ้วยชาขึ้นจิบ ถ้ามาดื่มกาแฟตอนเช้าด้วยเมื่อไหร่ ต้องหาเตรียมไว้ให้ เมื่อเช้าก็มัวแต่วุ่นๆ ซื้อมาเลี้ยงพวกข้างนอกแล้วไม่ได้แบ่งมาเก็บไว้

แม่อ่อนนำจานปาท่องโก๋มาวางแล้วปลีกตัวกลับไปข้างนอก อมฤตหยิบมาฉีกส่งเข้าปากทั้งขา เธียรขวัญนั่งอยู่ตรงข้าม บิดปาก ขมุบขมิบ อีกฝ่ายเห็นเข้าเลยอมยิ้ม เท้าแขนทั้งสองข้างกับโต๊ะ ส่งปาท่องโก๋อีกขาเข้าปากราวจะกินยั่ว แกล้งเคี้ยวช้าๆ แล้วยกกาแฟขึ้นซด พอหยิบตัวใหม่มาก็ยัดเข้าปากไปทั้งตัว

ไฮ้! ตาริต ทำไมปากกว้างอย่างงั้น? คุณนายอุทาน

อมฤตสำลักปลาท่องโก๋ติดคอ รีบยกกาแฟขึ้นซดจนหมดถ้วยแล้วอาการก็ยังไม่ดีขึ้น เพราะในปากยังมีปาท่องโก๋เต็มกระพุ้งแก้ม ชายหนุ่มปิดปากไอจนแก้มป่อง เธียรขวัญลอบหัวเราะสะใจ

คุณนายนวลนุชรินน้ำชาใส่ถ้วยกาแฟให้หลาน

เป็นไงล่ะ ตะกละจนได้เรื่อง ทำยังกับเด็กกลัวโดนแย่งของ ค่อยๆ กินก็ได้ไม่มีใครมาแย่งเรากินหรอก

อมฤตซดน้ำชาไม่พูดไม่จา แต่แอบชำเลืองมองผู้ร่วมโต๊ะอีกคนตาขวาง

แล้วนี่จะกลับบ้านกันตอนไหน? คุณนายถามหลังอมฤตอาการดีขึ้นแล้ว

คงเป็นบ่ายๆ ครับป้า ว่าจะอยู่ช่วยเคลียร์ของให้เสร็จก่อน

อืม... นางพยักหน้า สักครู่จึงหันไปทางหลานสะใภ้ หนูเทียนทำกับข้าวได้มั้ยลูก?

เอ่อ... เธียรขวัญยิ้มแหย ไม่ได้ค่ะ

ไม่เป็นไร หัดๆ ไปเดี๋ยวก็เป็น แรกๆ นี่ก็ให้แม่อ่อนทำเผื่อจากที่นี่ไปก่อน ใส่ปิ่นโตให้ตาช้วนไปส่ง วันละสักสองรอบ เช้า-เย็นดีมั้ยลูก? มื้อเช้าก็ทำเผื่อมื้อกลางวันไปด้วย จะทานค่อยอุ่นเอา

ค่ะ

คอยส่งปิ่นโตกันแบบนั้นแล้วเมื่อไหร่เมียผมจะทำกับข้าวเป็นล่ะครับ ไม่ต้องลำบากให้ใครไปส่งหรอกครับป้า ให้เทียนเขาหัดทำตั้งแต่แรกๆ นี่แหละจะได้เป็นเร็วๆ

เธียรขวัญถลึงตาใส่คนพูด พอคุณนายหันมามองเธอก็รีบยกปากเป็นรอยยิ้มให้คุณนาย

หนูเทียนว่าไงจ๊ะ?

เทียนว่า ให้ทางนี้ทำไปส่งก่อนก็ดีค่ะ เทียนทำเองเกิดทานไม่ได้จะยุ่งกันใหญ่

อมฤตหัวเราะ

รู้ตัวด้วยเหรอว่าทำแล้วกินไม่ลง

ฉันรู้ความสามารถของตัวเองดีหรอก เธียรขวัญชักสีหน้า เธอไม่ใช่พวกนางเอกละครงี่เง่าที่พอโดนพระเอกสบประมาทเข้าหน่อยแล้วจะฮึด ทำทีว่าทำโน่นได้ทำนี่เป็น แล้วตัวเองก็มาเดือดร้อนทีหลัง อย่างเธียรขวัญน่ะเหรอ ทำไม่ได้ก็บอกว่าทำไม่ได้สิ จะอวดเก่งไม่เข้าเรื่องไปทำไม ฮึ! ใช่ว่าจะอยู่กันยืด กะอีแค่เดือนเดียว เรื่องอะไรเธอต้องไปเป็นแม่ครัวให้อีตาบ้านั่นด้วย

ริตก็สอนน้องสิ เราทำกับข้าวออกเก่ง คุณนายแนะ

ผัวสอนเมียทำกับข้าว เจริญล่ะครับป้า อมฤตหัวเราะขลุกขลัก

เจริญสิยะ!” คุณนายกระแทกเสียง นานๆ ทีหรอกนางถึงจะนึกหมั่นไส้พ่อหลานชาย อยากฟาดแขนให้สักเปรี๊ยะ ผัวเมียช่วยกันทำกิน ทำไมจะไม่เจริญ

ขะรับ เจริญก็เจริญขะรับ อมฤตเสียงอ่อย แต่ผมไม่ค่อยได้อยู่บ้านป้าก็รู้ จะเอาเวลาที่ไหนไปสอน ปกติทำกินเองที่ไหน ถ้าไม่กินที่แปลงผักกับเจ้าพวกนั้น ก็มากินนี่

งั้นก็เอาอย่างที่คุยกันแต่แรก ป้าจะได้สั่งแม่อ่อนไว้ จะให้ไปส่งเย็นนี้เลยหรือว่าไง?...อยู่ทานข้าวเย็นให้เสร็จก่อนไม่ดีรึ แล้วค่อยไป

ป้าบอกว่าวันนี้ฤกษ์ตอนบ่ายเป็นฤกษ์ดีไม่ใช่หรือครับ รออยู่ทานมื้อเย็นเดี๋ยวจะเสียฤกษ์เปล่าๆ

นั่นสิ คุณนายรำพึง สีหน้าครุ่นคิด อมฤตลอบยิ้ม จะทำอะไร จะไปไหน เรื่องฤกษ์ผานาทีถ้าไม่จำเป็น คุณนายเห็นจะไม่ยอมเสีย

เอาเถอะ พาหนูเทียนเข้าบ้านตั้งแต่ตอนบ่ายนั่นแหละ แล้วเดี๋ยวตอนเย็นป้าจะให้นายช้วนไปส่งปิ่นโต...ออกเรือนทั้งทีก็อย่าให้เสียฤกษ์เลยนะหนูเทียน ชีวิตคู่จะได้ราบรื่น

เธียรขวัญยิ้มจืด

 

บ่ายวันนั้นหน้าเรือนได้รับการเคลียร์พื้นที่เรียบร้อย เหมือนว่าเมื่อวานนี้ไม่เคยมีงานเลี้ยงเกิดขึ้น ทั้งขวดเหล้า โซดา ขวดน้ำ เศษกระดาษทิชชู หรือแม้แต่ก้นบุหรี่ก็แทบไม่มีเหลือ ข้าวของต่างๆ ที่ติดต่อมาใช้ในงานส่งคืนเกือบทั้งหมด เหลือเพียงบางส่วนที่ยืมมาจากบ้านใกล้เคียง กับเคลียร์บัญชีค่าใช้จ่าย ซึ่งคุณนายนวลนุชรับเป็นธุระจัดการ

เธียรขวัญหิ้วกระเป๋าเดินลงบันได กระเป๋าใบนี้เธอเป็นคนจัดข้าวของใส่ไว้ก่อนงานแต่งและมืดขนมาให้ตั้งแต่เมื่อวาน แต่จะเป็นตอนไหนก็สุดรู้ เพราะเธอมัวแต่วุ่นๆ ทำพิธี เดี๋ยวโดนคนโน้นจูงไปที คนนี้จูงไปที

อมฤตนำกระบะสมาร์ทแค็บมาจอดเทียบรออยู่หน้าเรือนแล้ว เข้ามารับกระเป๋า พลางถาม

สมบัติเธอมีแค่นี้เหรอ?

เธียรขวัญมองหน้าแล้วเมินเดินลงบันได ปล่อยให้เขาหิ้วกระเป๋าเดินตามหลังมา ยังได้ยินเขาว่า

ขนไปแค่นี้ก็ดีเหมือนกัน เวลาขนกลับจะได้ไม่ลำบาก

เธอสะบัดหน้ามามองด้วยดวงตาขุ่น เขากลับทำไม่รู้ไม่ชี้ เธอเลยเปิดประตูขึ้นนั่งบนรถแล้วกระแทกปิดปังใหญ่ เท้าแขนกับประตูฟุบหน้าบนฝ่ามือ ไม่อยากคิดถึงอนาคตอีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้เลย เพราะมันคงบัดซบสิ้นดี นี่ยังไม่ทันย่างเท้าเข้าเรือนหอด้วยซ้ำ ไอ้เจ้าบ่าวของเธอก็วางแผนไปถึงวันที่เธอจะขนสมบัติกลับซะแล้ว

อมฤตเปิดแค็บฝั่งคนขับวางกระเป๋าเสร็จก็เดินไปหาคุณนายซึ่งกำลังลงบันไดเรือน เธียรขวัญเปิดประตูลงมาสมทบ

ออกเรือนกันแล้วนะลูก เป็นผู้ใหญ่สร้างครอบครัวของตัวเองแล้ว จะทำอะไรก็คิดให้รอบคอบ

ครับ / ค่ะเสียงหนึ่งราบเรียบ อีกเสียงแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน

นางยกมือขึ้นลูบไหล่หลานชายข้างหนึ่ง ลูบไหล่หลานสะใภ้ข้างหนึ่ง แล้วจับมือทั้งสองมากุมกันไว้

อยู่ดีมีสุขนะลูก นางกล่าวพร้อมรอยยิ้ม แต่ปลายเสียงสั่นนิดๆ หน่วยตาวาวน้ำ

จับมือเธียรขวัญไว้ครู่เดียวอมฤตก็ปล่อย ยกมือขึ้นไหว้จดอกผู้เป็นป้า แล้วกอดนางไว้ทั้งตัว คุณนายลูบหลังตบไหล่หลานเบาๆ เป็นนานกว่าจะผละออก ไม่มีคำพูดใดๆ ระหว่างทั้งสอง แต่การกระทำเหล่านั้นก็แทนคำพูดได้เป็นล้านคำ เธียรขวัญยืนยิ้มมอง ซาบซึ้งไปกับความรักของป้าหลาน อมฤตมีป้าเปรียบประดุจแม่ เห็นแล้วให้น่าอิจฉา

ขึ้นรถกันแล้วคุณนายยังมาเกาะกระจกฝั่งคนขับ ร้องสั่ง

ว่างๆ หาเวลาไปจดทะเบียนสมรสกันด้วยนะลูก อย่าปล่อยให้ยืดเยื้อ

คู่หนุ่มสาวยิ้มพะอืดพะอม รถออกพ้นหน้าบ้านมาได้เธียรขวัญก็กล่าว

ไม่ต้องไปจดทะเบียนกันหรอกนะ

คิดเหมือนกันเลย อีกฝ่ายรับทันที เธอปรายตามอง เห็นเขาตั้งใจขับรถเฉยจึงเหยียดปากแล้วเมินหน้าไปอีกทาง

 

รถกระบะจอดมาหน้ารั้วไม้ระแนง คนขับลงไปเลื่อนประตูแล้วกลับขึ้นรถขับเข้าจอดเทียบหน้าบ้าน หญิงสาวเปิดประตูลงมาเหลียวมองรอบๆ อย่างสนใจ นึกชอบสภาพแวดล้อมของบ้านอยู่ไม่น้อย บ้านสีอิฐเปลือยท่ามกลางแมกไม้ โดดเด่น อบอุ่น ไม่น่าเชื่อว่าอีตาบ้านี่จะมีบ้านน่ารักอย่างนี้

อมฤตหิ้วกระเป๋าของเธียรขวัญเดินนำเข้าบ้าน ไม่หันมาเชิญหรือชวนสักคำ แต่เธียรขวัญก็เดินตามเข้าไป ในบ้านมีเฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้น คล้ายว่าเลือกสรรมาเฉพาะที่จำเป็นเท่านั้น สภาพบ้านไม่รกเรื้อเหมือนบ้านหนุ่มโสดอย่างที่คิดไว้ กลับกัน ข้าวของต่างๆ จัดวางอย่างเป็นระเบียบ อมฤตเดินผ่านส่วนนั่งเล่นเข้าสู่ด้านใน หยุดยืนหน้าประตูบานหนึ่งซึ่งปิดสนิท พลางเอื้อมหมุนลูกบิดเปิด

นี่ห้องของเธอ ส่วนนั่น เขาชี้บานประตูฝั่งตรงข้ามซึ่งปิดสนิทเหมือนกัน ห้องฉัน ไม่ต้องหาวิธีงัดแงะเข้าไปล่ะ

เฮอะ! จ้างให้ฉันก็ไม่ชายตาแล

ให้มันจริงเถ้อะ เอ้านี่ กระเป๋า

เธียรขวัญกระชากกระเป๋ามาจากมือใหญ่ แล้วเบียดตัวเข้าห้อง แต่เห็นสภาพภายในห้องแล้วต้องอ้าปากค้าง แทบร้องกรี๊ดออกมาเดี๋ยวนั้น

นายจะให้ฉันนอนทั้งแบบนี้เนี่ยนะ?!”

ไม่นอนแบบนี้แล้วจะนอนแบบไหน? เขาก็ถามหน้าซื่อ เมื่อก่อนห้องนี้ฉันใช้เก็บเสื้อผ้า แต่นี่ฉันอุตส่าห์ให้คนมาย้ายเสื้อผ้าของฉันไปไว้ห้องโน้นหมดแล้ว ตู้เสื้อผ้านั่นเธอก็ใช้ได้ตามสบาย อ้อ แล้วนั่น เห็นมั้ย อุตส่าห์ไปถอยที่นอนปิกนิกใหม่เอี่ยมอ่องมาให้เธอโดยเฉพาะเลย

เธียรขวัญทิ้งกระเป๋าหมุนตัวออกจากห้อง ผลักคนที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูจนเซถอยหลัง เธอตรงดิ่งมาหมุนลูกบิดประตูอีกบานผลักเข้าไป กวาดตาดูทั่วห้องก็หันมาเท้าสะเอว ชี้มือไปยังเตียงซึ่งเด่นหรา

นายนอนเตียงแล้วเรื่องอะไรจะให้ฉันนอนพื้น!”

ก็บ้านนี้มันมีเตียงหลังเดียว เธอไม่นอนพื้นแล้วจะนอนไหน?

นายนั่นแหละนอนพื้น ส่วนเตียงนั่นฉันจะนอน

นี่แม่คู้ณ นี่มันบ้านฉันนะ เธอเป็นแค่ผู้อาศัย เจ้าของบ้านเขาบอกให้นอนไหนก็นอนๆ ไปเถอะ ดีเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่ให้เธอไปนอนเฝ้าหน้าบ้าน

นี่! ไอ้ปากมอม ฉันไม่ใช่หมานะ!”

เหรอ... ชายหนุ่มยื่นหน้ามายั่ว ตอนนี้ยังไม่ใช่ แต่อีกประเดี๋ยวก็กลายพันธุ์แล้ว

นาย! นายมัน... เจ้าหล่อนเข่นเขี้ยว นายนั่นแหละจะกลายพันธุ์ ไอ้คนปากเน่า ไม่เป็นสุภาพบุรุษ

แล้วใครว่าฉันเป็นล่ะ? เขาลอยหน้าถาม ก่อนดึงเธอจากห้องของตัวเอง กดล็อกประตูจนได้ยินเสียง กริ๊ก!

ห้องเธอห้องนั้น เขาชี้นิ้วไปห้องฝั่งตรงข้าม ถ้าไม่นอนห้องนั้นก็นอนหน้าบ้าน เลือกเอา เดี๋ยวฉันต้องออกไปข้างนอก เธออยู่บ้านก็เฝ้าบ้านดีๆ ล่ะ ใครไปใครมาเห็นท่าทีไม่น่าไว้ใจ กระโดดงับน่องได้เลย ถ้ามีใครเรียกร้องค่าเสียหาย จะตามไปชดใช้ให้

ไอ้...!”

เธียรขวัญกำลังอ้าปากชายหนุ่มรีบเอามือมาแตะปิด เธอปัดมันทิ้งแล้วถูปากตัวเองแรงๆ คล้ายขยะแขยงเหลือเกิน

จุ๊ๆ ไม่เอาทูนหัว อย่ามาทำเสียงแว้ดๆ ใส่พระสวามีแบบนี้ ไม่น่ารักเลย เอ้า เข้าไปจัดของได้แล้ว ว่าพลางรุนเธียรขวัญกลับเข้าห้องที่เขาจัดเตรียมไว้ให้ ฉันไปล่ะ

เดินออกไปได้ไม่กี่ก้าวยังหันกลับมาสั่ง

อ้อ...แล้วอย่าคิดวางแผนแอบย่องเข้าห้องฉันล่ะ ขอบอกว่าไม่สำเร็จ อีกหน่อยจะให้ช่างมาทำประตูแบบใส่รหัส ถ้าคิดสะเดาะกุญแจเข้าหาฉันละก็ อย่าหมาย

อมฤตชูนิ้วชี้ขึ้นส่ายดิ๊กๆ พอเห็นเธียรขวัญหันรีหันขวางก็รีบเผ่นพรวด ทิ้งให้เธอยืนหายใจฟืดฟาด อารมณ์แทบเดือดทะลุเพดานบิน ได้ยินเสียงสตาร์ทรถจึงถอนหายใจพรืดเดินกระแทกเท้าเข้าไปจัดกระเป๋า

 

หลังจากนั้นหญิงสาวก็เดินสำรวจบ้าน บ้านหลังนี้ไม่มีอะไรมาก นอกจากส่วนนั่งเล่นซึ่งอยู่ติดประตู วางเครื่องเรือนและเครื่องใช้ไฟฟ้าไม่กี่ชิ้น มีห้องนอนสองห้อง ห้องที่เขายกให้เธอพัก และอีกห้องที่เขาล็อกประตูไว้

ถัดจากห้องนอนมีช่องเล็กๆ เท่าช่องประตูเชื่อมสู่ห้องครัวและห้องน้ำ ครัวเป็นลักษณะสี่เหลี่ยมยาว ขวางตัวบ้าน เคาน์เตอร์ทันสมัยพร้อมตู้เก็บอุปกรณ์ครัวมิดชิด เตาแก๊สสองหัวสะอาดเอี่ยม อีกด้านเป็นเคาน์เตอร์ยาว วางหม้อหุงข้าว กระติกน้ำร้อน และเครื่องชากาแฟไว้มุมหนึ่ง ถัดมาเป็นตู้เก็บกับข้าว และตู้เย็นอยู่ติดกัน ลองเปิดดูพบว่ามีอาหารสดเตรียมไว้พอทำทานได้สักสองสามวัน ชิดผนังฝั่งตรงข้ามเป็นอ่างล้างจาน กลางห้องวางโต๊ะไม้ยาว เคลือบเงามันปลาบ เหลี่ยมมน เก้าอี้ไม้เข้าชุดล้อมรอบหกตัว เดาได้ว่าน่าจะเป็นทั้งโต๊ะทำครัวและโต๊ะรับประทานอาหาร

ปลายด้านหนึ่งของครัวเป็นพื้นที่ส่วนห้องน้ำ ทั้งอาบและสุขารวมอยู่ในตัว ปูพื้นกระเบื้องสะอาดตา ชักโครกทันสมัย แต่ที่ขัดใจเธียรขวัญคือ บ่อน้ำเล็กๆ กินพื้นที่ตลอดฝั่งหนึ่งของห้อง น้ำปริ่มขอบ วางขันไว้บนขอบบ่อสำหรับตักอาบ ผนังติดขอบอ่างเป็นชั้นวางสบู่ แชมพู กวาดตามองจนทั่วก็ไม่พบฝักบัว หญิงสาวเบ้หน้า เหยียดปาก

ทุเรศจริงๆ เลย ไอ้บ้านนอกเอ๊ย เชยสะบัด!”

ขนาดบ้านย่าเธอยังมีทั้งตุ่มอาบน้ำ ทั้งฝักบัวให้เลือก

ยื่นศีรษะเข้าไปสำรวจห้องน้ำไม่นานเธียรขวัญก็ดึงตัวกลับ หลังครัวมีประตูอีกบาน ใส่กลอนไว้ เธอเดินไปปลดกลอนแล้วออกสำรวจด้านนอก

พื้นที่ส่วนนั้นเป็นลานซักล้าง ลาดปูนซีเมนต์เปลือย ปูตกแต่งด้วยกระเบื้องลายชวนเวียนหัวหลายลาย จัดวางห่างกัน ทำให้พื้นส่วนนั้นน่ามองได้อย่างไม่น่าเชื่อ ลานโล่งด้านหนึ่งวางราวเหล็กไว้สำหรับตากผ้า ริมชายคาตั้งตุ่มน้ำใบใหญ่ระดับเอวเรียงไว้สามใบ กำแพงผนังติดห้องน้ำต่อเป็นห้องเล็กๆ หันหน้าเข้าลานปูน ประตูคล้องกุญแจล็อกไว้ ชิดติดผนังบ้านวางเครื่องซักผ้าคลุมผ้าไว้มิดชิด กะละมังใบเล็กใบน้อยเรียงซ้อนไว้บนชั้นใกล้กัน เธียรขวัญนึกชื่นชม อย่างน้อยบ้านของอีตานี่ก็เรียบร้อยทั้งข้างนอกข้างใน

เธอเดินอ้อมมาตามทางลาดพื้นปูนติดตัวบ้านสู่ด้านหน้า ผ่านโรงจอดรถ เงาแมกไม้บังแดดยามบ่ายชวนสดชื่น หน้าบ้านลาดพื้นกว้าง ตั้งชุดโต๊ะไม้ไว้ชิดหน้าต่างบ้าน บนโต๊ะมีกระถางต้นไม้ขนาดเล็กใบเป็นพุ่มเขียวชอุ่มชื่นตา ติดกันเป็นตู้สูงจดศีรษะ เปิดโล่ง แบ่งเป็นชั้นเล็กๆ จัดเรียงกระถางต้นแค็กตัสหลากรูปแบบไว้ทุกชั้น ตู้รองเท้าแอบไว้มุมในสุด ถัดไปอีกนิดเป็นริมชายคา ตั้งซุ้มชิงช้าผูกโมบายเปลือกหอยไว้บนซุ้ม ได้ยินเสียงแตะกันกรุ๊งกริ๊งยามลมพัดผ่าน เธียรขวัญยิ้ม พลางหันมองไปทั่วหน้าบ้าน พบแต่ความเขียวขจีสดใสไปจดรั้วไม้ระแนงและทิวสนด้านหน้า

อย่างน้อยที่นี่ก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก...ดูดีเชียวล่ะ

หญิงสาวเดินไปนั่งบนชิงช้า แกว่งเบาๆ โมบายเปลือกหอยกระทบกันส่งเสียงเสนาะหู เธอเอนหลังพิงพนักไม้ แหงนมอง พลางแกว่งชิงช้าสม่ำเสมอ ระบายรอยยิ้มแต้มเรียวปากเมื่อคิดถึงสถานะของสถานที่นี้

เรือนหอ...




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,960 ความคิดเห็น

  1. #3361 soju_soda (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 14:59

    ริตใจร้ายมากกกก!!!

    #3,361
    0
  2. #3244 PAT'ER (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 23:49
    ง่า  ใจร้ายอะ
    #3,244
    0
  3. #3106 Yizu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 04:43
    ง่า...สู้ๆนะคะ
    #3,106
    0
  4. #2950 omelet-omelet (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 17:03
    ปากอย่างพี่ริต มันน่าจับมมาจูบเสียจริง 555
    #2,950
    0
  5. #2370 สายลมกับแสงจันทร์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 15:03
    แหม อยากรู้จังว่าถ้าริตกับหนูเทียนจะรักกันแบบซาดิสเหมือนตอนที่ทะเลาะกันรึเปล่านะ +55
    #2,370
    0
  6. #1263 พิริสา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 00:30
    ไม่เอาเจ้าชู้ แต่ก็เลื้อยเป็นงูน่ะพี่แก้ว
    #1,263
    0
  7. #1213 september (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:34


    อิอิ  ทั้งคู่เลย ปะทะ กันไม่มีใครยอมใครเลย

    #1,213
    0
  8. #1133 กระปุกออม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:06
    ขำๆมาก สองคนนี้ ไม่มีใครยอมใครเลยหุุห
    #1,133
    0
  9. #1118 hakuron (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:45
    พี่ริตปากจัดมาก ขี้แกล้งด้วย

    เป็นแฟนเก่าของพี่ไท...(มั่วเข้าข้างตัวเองซะ) พี่ริตนี้ตรงกันข้าม(ตอนนี้)

    อยากรู้ว่าเวลาพี่ริตหวานจะเป็นไง
    #1,118
    0
  10. #837 เด็กดีนิสัยดื้อ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2554 / 19:31
    555 ยิ่งอ่านยิ่งซาหนุก

    พระเอกขี้กวน

    อยากไปอยู่กับพี่ริต ^_^
    #837
    0
  11. #676 phanarin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มกราคม 2554 / 02:07
    พี้ริตพูดแล้วอย่าลืมนะตอนหลังอย่าแอบเข้าหอ้งหนูเทียนแล้วกัน
    #676
    0
  12. #671 tuatoto (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 19:48

    อยากรู้ๆๆๆๆๆ  หวานเเบบพี่ริตจะเป็นไง??????

    #671
    0
  13. #668 วรรณนากา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 17:45
    รอด้วยคนคะ
    #668
    0
  14. #660 นู๋ผึ้ง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 16:18

    ริตแรงงงอ่ะ - -

    #660
    0
  15. #647 Potae Jung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 08:58
    มาเป็นกำลังใจค่ะ
    #647
    0
  16. #646 winoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 08:23
    ให้กำลังใจหนูเทียน สู้ๆๆ และเมื่อไหร่จะหวานๆสักที ดูแล้วยังไม่เห็นวี่แววเลย
    #646
    0
  17. #645 keepwalkinggirl (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 07:43
    มาให้กำลังใจพี่ริตต่อแล้วน่ะค่ะ จะให้พี่ริตหวานกะน้องเีทียนเมื่อไหร่ รบกวนแจ้งล่วงหน้าสัก 2 สัปดาห์จะเตรียมตัวหาวิธีรับมือกับความหวานของพี่ริตแกเพราะตีกันดุเดือนซะจนชอบ เอ้ย ชิน อิอิ
    #645
    0
  18. #644 GreenChan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 07:12
    พี่ริต.....ปากจัดกว่าผู้หญิงอีก!!

    = =''

    #644
    0
  19. #643 SUMMER SURPRISE (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 04:27
    ชอบค่ะบรรยายได้เห็นภาพเรือนหอเลย....


    #643
    0
  20. #642 ผช.บรรณารักษ์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 01:26
     บ้านพี่ริตน่าอยู่อ่า  แลกกันมั้ยเธียรขวัญ คริคริ 
    #642
    0
  21. #641 นกฮู้ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 01:23
    เดียวอีกหน่อย ก็ต้องหื่น แน่ๆ เลย ฮ่าๆๆ
    #641
    0
  22. #640 NuTTy..O_0 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2554 / 01:02
    แรงทั้งคู่..ตอนนี้ยังรักพี่ไทอยู่ค่ะ  อยากให้เอาเปนแบบอย่างนะคะพี่ริต
    #640
    0
  23. #639 ชิมดุงกิ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2554 / 23:44
     สนุกจังเลยคะ่

    เรียบงาย แต่ทำให้เราอ่านเพลินตลอดเลย


    พระอเกน่ารักจริงๆ  ขี้กวน 
    #639
    0
  24. #637 สายลมแสงแดด (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2554 / 22:53
    เมื่อไหร่คุณไทกับคุณจอมจะออกหนังสือค่ะ บอกข่าวหน่อยเถอะค่ะ
    #637
    0
  25. #636 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2554 / 22:47
    เค้าจะคอยคุณซะมีหวานตาเหล่ มาเห้อ มาน้อย มานิด ก็มาอัพเถอะจ้า ถึงไม่อัพก็เข้ามาดูทั้งวัน

    ง่วงมากจะไปนอนเป็นเพื่อนหนูเทียนแทนคุณซะมีดีกว่าเน้อ
    #636
    0