จ๊ะเอ๋ความรัก (the end)

ตอนที่ 3 : 2 เดทแรก ทำบุญร่วมชาติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    14 ก.พ. 57


2 เดทแรก ทำบุญร่วมชาติ

 


ไอ้หน้าปลาจวด! ไอ้เลว! เวรตะไล โง่! วันๆ กินแต่หญ้ารึไงถึงได้โง่ทึ่มเป็นควาย ขอให้ไม่มีใครเอาทีเถิด เพี้ยง!

เสียงสวดสรรเสริญประดามีดังมาจากหญิงสาวที่นอนแผ่หลาอ่านหนังสืออยู่บนเตียง ก่ายขาข้างหนึ่งพาดหมอนข้างอย่างสบายอารมณ์ แม้ปากจะพ่นคำผรุสวาท แต่สายตาก็ยังไล่ไปตามเนื้อหาของหนังสือ

โธ่เอ๊ย เธอจ๋า ทำไมดีแสนดีหยั่งงี้ ตบมันเลย ตบให้ปลาร้ากระเด็นหลุดจากปากไปเลย...โถ วิ่งร้องไห้เข้าห้อง เป็นเราหน่อยไม่ได้ แม่จะตบๆ กระทืบๆ แทงเข่า เตะป้าบ นอนจุกแอ๊กร้องเอ๋งไม่ออกเลยเชียว

 

“...ลอง ปัน หลอง เลา หม่าน เลย โถว โถ้ว ก๊วย สุย หวิน ปั๊ก เยา...

 

ใครโทร.มาน้า กำลังมันส์...หน็อย ไอ้ดำอีกแระ ตรอด...โทร.มาตรอด...จะโทร.มาทำเบื๊อกอะไรอีกเนี่ยแป้งดัดเสียงบ่นเป็นภาษาวัยรุ่น พลางกดรับ มีไร?”

แหม...ได้ฟังเสียงหวานๆ แล้วชื่นใจปลายสายหัวเราะขลุกขลัก

นี่ อย่ามากวนประสาท มีอะไรก็ว่ามา เวลาของฉันเป็นเงินเป็นทองทั้งนั้น ถ้าไม่มีธุระสำคัญจะวางสายแล้ว

อย่าเพิ่งสิ แป้งล่ะก้อ ใจร้อนจริง”  คล้ายมีรอยยิ้มเจือมาในกระแสเสียง ทำอะไรอยู่

อ่านนิยาย อุ๊ย!เจ้าหล่อนรีบยกมือตะปบปาก ก่อนบอกใหม่ ก็ทำงานอยู่นะสิ บอกว่ายุ่งไม่เข้าใจเหรอ นายจะโทร.มาถามแค่นี้เนี่ยนะ

เขียนนิยายไปถึงไหนแล้วอีกฝ่ายยังชวนคุยอย่างอารมณ์ดี ไม่ใส่ใจน้ำเสียงแว้ดๆ ของหล่อนแม้แต่น้อย พระเอกกับนางเอกรักกันยัง?”

แป้งชักงงว่าคู่สนทนาจะมาไม้ไหน แต่ในเมื่อเขาถามถึงนิยาย งานที่รักยิ่งเหนือสิ่งใด แป้งก็ยินดีปัดความขุ่นเคืองออกไปจนหมด พร้อมคุยอย่างเต็มใจ คำพูดคำจาจึงเริ่มเป็นปกติอย่างที่มนุษย์มนาเขาพูดคุยกัน

ใกล้แล้ว พระเอกกำลังตามจีบนางเอก อีกสักตอนสองตอนก็จีบติดแล้วล่ะหล่อนล้มตัวลงนอนกอดหมอนข้าง

แล้ววันหยุดนักขัตฤกษ์นี้จะให้พระเอกชวนนางเอกไปเดทไหนดี?”

เอ...ในเรื่องของหล่อนไม่มีวันหยุดนักขัตฤกษ์นี่นา เอ๊...หรือว่าจะใส่ไปด้วย? อือฮื้อ...เจ๋งโป้ง! พระเอกพานางเอกออกเดทวันหยุดนักขัตฤกษ์

แป้งอมยิ้มกริ่มปาก

ไม่รู้สิ นายคิดว่าไง จะให้ไปดูหนังก็เกร่อแล้ว เดินห้างฯ ช้อปปิ้งซื้อของก็...เชยมว้าก...แป้งเน้นเสียงจนได้ยินอีกฝ่ายหัวเราะ ไปเที่ยวสถานที่สวยๆ ที่คนเขาชอบไปกันฉันก็ไม่ค่อยรู้จักที่เที่ยวดีๆ ซะด้วยสิ นายว่าจะให้เขาไปไหนกันดี

อืม...ไปวัดเป็นไง

โอ้ย...อันนี้โคตรเชยมว้าก...พระเอกของฉันไม่ใช่มัคทายกนะยะจะได้ชวนนางเอกไปเดทกันในวัด

เฮ่ย...ถึงไม่ใช่มัคทายกก็เข้าวัดได้คู่สายหัวเราะร่วน ชวนกันทำบุญเขาเรียกว่าคู่สร้างคู่สม ทำบุญด้วยกันมากๆ เขาก็ว่าทำบุญร่วมชาติ จะได้เป็นคู่แท้ไง ไม่ดีหรือ เผื่อชาติหน้าฉันใดได้เกิดมาคู่กันอีก

งั้นเหรอแป้งชักเริ่มลังเล

ก็งั้นสิ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นผู้ชายคนไหนชวนผู้หญิงเข้าวัดทำบุญกันแล้ว อย่างดีก็ชวนไปดูหนัง ช้อบปิ้งดูโน่นดูนี่อย่างแป้งว่าแหละ เหนื่อยก็นั่งทำสวยทำหล่อกันในร้านหรูๆ ไม่อีกทีก็ไปเสม็ดเสร็จทุกราย จะเอางั้น?”

บ้า!แป้งแหวกลับ ทั้งเคืองทั้งเขิน พระเอกของฉันสุภาพบุรุษย่ะ

พี่ก็ว่างั้นชายหนุ่มยังคงเสมอต้นเสมอปลายนับตั้งแต่ครั้งแรกๆ ที่โทร.เข้ามา ไม่ว่าแป้งจะใช้สรรพนามกับเขาอย่างไร และแทนตัวเองเช่นไร เขาก็ยังเรียกหล่อนว่า แป้งด้วยน้ำเสียงสนิทสนม และแทนตัวเองว่า พี่ทุกคำ แป้งก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าไปสนิทกับอิตานี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตกลงว่าไง จะไปวัดกันมั้ย

อือม์...เสียงครางในลำคอ คล้ายตรึกตรอง ให้พระเอกนางเอกไปวัดคนอื่นๆ เขาก็เคยเขียนกันเยอะ จะว่าไปมันก็เกร่ออยู่ดี ไม่มีอะไรที่มันแปลกแหวกแนวกว่านี้แล้วเหรอ

เรื่องแปลกใหม่น่ะมันอยู่ที่การเขียนกับวิธีนำเสนอ ถ้าคนเขียนรู้จักพลิกแพลงก็ไม่ซ้ำใครแล้ว

ทำไมนายรู้ดีจัง

ได้ยินเสียงหัวเราะทุ้ม ตามด้วยคำบอกทีเล่นทีจริง

ก็พี่กำลังจีบนักเขียนอยู่คนนึง ต้องศึกษาเรื่องพวกนี้ไว้บ้าง

เฮ่ย! จริงดิ?” แป้งดีดตัวขึ้นนั่งทันทีทันใด ถามด้วยสุ้มเสียงตื่นเต้น เขาชื่ออะไร มีชื่อเสียงมั้ย แล้วออกหนังสือมากี่เรื่องแล้ว บอกหน่อยเขาใช้นามปากกาอะไร เผื่อฉันเคยอ่าน แล้ว...แล้ว... หล่อนรีบพูดจนคิดคำมาต่อประโยคไม่ทัน แล้วฉันจะขอปรึกษาเทคนิกวิธีการเขียนกับเขาได้มั้ย โอ๊ย...ทำไมนายเพิ่งมาบอก รู้งี้ฉันรู้จักเขาไปนานแล้ว

ใจเย็นๆ ก่อน ยังไม่ได้เป็นฟงเป็นแฟนอะไรกันเลย เพิ่งเริ่มจีบ เขายังไม่รู้ตัวด้วยมั้ง

อ้าว!...เจ้าหล่อนหงอยลง แต่แล้วก็ฮึดขึ้นใหม่ งั้นนายก็รีบๆ จีบเข้า ถ้าต้องการผู้ช่วยก็บอกนะ ฉันสนับสนุนเต็มที่ แต่นายต้องแนะนำเขาให้ฉันรู้จักด้วย

ได้ปลายสายรับคำหนักแน่น ถ้าแป้งฟังไม่ผิดคลับคล้ายเขากำลังยิ้มอยู่ด้วยล่ะ ถ้าพี่เป็นแฟนกับเขาเมื่อไหร่จะแนะนำแป้งคนแรกเลย...เอาเป็นว่า วันหยุดนักขัตฤกษ์อังคารหน้าเราไปวัดกัน

ห๊ะ?” คนฟังเสียงหลง ตามมุกคนพูดไม่ทัน

อ้าว ก็ในนิยายแป้งจะให้พระเอกชวนนางเอกไปเที่ยววัดไม่ใช่เหรอ เราก็ไปดูสถานที่ดูบรรยากาศก่อน จะได้กลับมาเขียนได้ง่ายๆ

อืม...เป็นความคิดที่เข้าท่า ยิ่งมีคนเสนอตัวพาไปก็ยิ่งน่าสน แต่...

ไปกันสองคนอ่ะ?”

ใช่สิ พี่จะเอารถไป แต่รถพี่นั่งได้แค่สองคน

นั่งได้แค่สองคน? โว้ว! สงสัยเป็นสปอร์ตเปิดประทุน ไม่น่าเชื่อว่าหน้าตาอย่างนายดำจะมีรถสปอร์ตกับเขาด้วย ผ้าขี้ริ้วห่อทองนะเนี่ย แต่ว่า...

ไปกันสองคนจะดีเหรอ

ทำไมเล่า? พี่ไม่พาไปทำอะไรในวัดหรอกน่า ถ้าคิดจะทำจริงๆ ชวนเข้าม่านรูดดีกว่า

ต๊าย! หยาบคาย

นี่ไม่ต้องมาหัวเราะ พูดแบบนี้ฉันชักไม่ไว้ใจนายแล้วนะ

โธ่...พูดเล่นหรอกน่า จะกลัวอะไรพี่เป็นเพื่อนนายบอยนะ คนกันเอง

คิดตามแล้วก็น่าเชื่อได้อยู่หรอก หนึ่ง...นายดำพาหล่อนเข้าวัด แสดงว่าจิตใจดีในระดับน่าคบหา สอง...นายดำเป็นเพื่อนร่วมงานกับนายบอย นอกจากคบหากันในที่ทำงานแล้วยังชวนเที่ยวกันในวันหยุดด้วย แสดงว่าสนิทสนมในระดับใช้ได้ ถ้านายดำคิดไม่ซื่อกับหล่อน กระทืบนายดำเสร็จค่อยตามไปกระทืบนายบอยอีกคน โทษฐานคบเพื่อนเลว!...

เอางั้นก็ได้แป้งตกลงในที่สุด นายก็เป็นคนดีเหมือนกันนะอย่างน้อยๆ ก็เรื่องที่อาสามาเป็นคนขับรถให้หล่อนล่ะ

ปลายสายหัวเราะมาอีกแล้ว

งั้นก็ตามนี้ เอาเป็นว่าวันอังคารพี่ไปรับที่อพาร์ตเม้นต์ตอนแปดโมงเช้าเป็นไง

ฮื่อ

โอ.เค. แค่นี้นะ บาย อ้อ...อย่าอ่านนิยายทั้งวันล่ะ พักสายตาบ้าง

คู่สนทนาตัดสายไปแล้ว ทำให้แป้งต้องเข่นเขี้ยวเอากับโทรศัพท์ ด้วยการจับมันเคาะตุ้บๆ ลงกับหมอนก่อนโยนไปอีกทาง คว้าหนังสือนิยายที่พลิกคว่ำกางไว้มาอ่านต่อ

เฮ้อ นี่ก็พระเอกซื่อบื้ออีกและ ทำร้ายนางเอกไม่พอยังจะเป็นควายอีก โลกนี้มันไม่มีผู้ชายฉลาดแสนดีเลยหรือไง ทั้งในชีวิตจริงในนิยายผู้ชายก็ห่วยพอกัน!ดวงหน้าเจ้าหล่อนบูดบึ้ง ครั้นแล้วเปลี่ยนเป็นยิ้มกริ่ม เอาเหอะน่า อย่างน้อยในนิยายของแป้งก็มีพระเอกแสนดี แสนฉลาด แสนจะเป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้ว...พี่แทคจ๋า วันอังคารนี้ไปเที่ยววัดกับแป้งนะจ๊ะ

คนพูดหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว

 


แปดโมงเช้าวันอังคาร วันหยุดนักขัตฤกษ์

แป้งแต่งตัวสวยพริ้งด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่แบบเก๋ไก๋คู่กับเลกกิ้งสีดำ สวมรองเท้าหัวแหลมส้นเตี้ย และสะพายกระเป๋าหนังใบกะทัดรัดสมตัว เจ้าหล่อนมายืนชะเง้อชะแง้อยู่ที่ริมฟุตปาธข้างป้ายรถเมล์ครู่เดียวก็ยินเสียงทัก

แป้ง ทางนี้

แต่เมื่อเหลียวซ้ายแลขวากลับไม่เห็นคนที่หล่อนรอ แป้งนิ่วหน้า พยายามส่ายสายตาหารถสปอร์ต

สงสัยจะหูฝาด...

แป้ง

อ๊ะ! เสียงเดิมเรียกอีกแล้ว ถึงเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว แต่คุยโทรศัพท์บ่อยจนจำได้ล่ะว่า นั่นมันเสียงของนายดำแน่ๆ

แต่มองแล้วมองอีกไม่เห็นมีนายดำกับรถสปอร์ต...เหย็ย!

แป้งสะดุ้งตาโต เมื่อเห็นคนบนมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ยักษ์เปิดหน้ากากหมวกกันน็อกส่งยิ้มเผล่

อ้าว ทำไมทำหน้าอย่างนั้น มานี่

นายดำกวักมือหงึกๆ แป้งเดินเข้าไปหาด้วยสมองพร่าเบลอและสีหน้าแบบเดิม ไม่รู้หรอกว่า หน้าอย่างนั้นของนายดำมันเป็นอย่างไร แต่หล่อนทำหน้าแบบอื่นไม่ถูกเลยล่ะ

โห...วันนี้แต่งตัวสวยเชียว

 แป้งอยากจะร้องไห้ ก็แน่สิ ทำไมจะไม่สวย หล่อนอุตส่าห์ไปถอยมาใหม่ทั้งชุด ไม่ว่าจะเป็นเสื้อ เลกกิ้ง รองเท้า อ้อ...ยกเว้นกระเป๋าอย่างหนึ่งที่ยืมเพื่อนมาใช้ และที่สำคัญหล่อนอุตส่าห์รีบตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เข้าร้านทำผมตั้งแต่เช้าเชียวนะ

เพื่อจะได้นั่งชูคอระเหิดระหงอยู่ในรถสปอร์ตเปิดประทุนอย่างที่นึกฝัน จิกตาใส่คนขับรถคันข้างๆ ยามรถติดไฟแดง แล้วนี่อะไร?

โฮ...นี่หล่อนลงทุนลากเพื่อนไปถอยเสื้อผ้า รองเท้า ยืมกระเป๋ามัน และเข้าร้านทำผม เพื่อมาซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไอ้ดำเนี่ยนะ!

สวรรค์ไม่ยุติธรรมกับแป้งเลย...

ครั้นแป้งมาหยุดใกล้ นายดำก็ส่งหมวกกันน็อกมาให้ แต่หล่อนยืนเฉย เขาจึงจัดการครอบลงบนศีรษะซึ่งปกคลุมไปด้วยผมนุ่มสลวยสวยเก๋ แหงล่ะ หล่อนเพิ่งออกมาจากร้านทำผมสดๆ ร้อนๆ หัวโดนไดร์เป่ายังอุ่นอยู่เลย

เอ้า ขึ้นรถ

เปลี่ยนใจไม่ไปได้มั้ย?...แป้งร่ำร้อง

เมื่อดีดขาตั้งขึ้นและสตาร์ทเครื่องแล้วนายดำเหลียวมามอง

เอ๊า ขึ้นสิ ยืนเอ๋ออยู่ได้

เพราะคำว่า ยืนเอ๋อนั่นแหละ แป้งถึงดึงสติสตังกลับคืนมาได้ หล่อนฟึดฟัดจะฟาดกระเป๋าใส่คนพูดสักที แล้วกระฟัดกระเฟียดปีนขึ้นมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ พยายามเว้นพื้นที่อันตรายระหว่างตัวหล่อนกับคนขับทั้งๆ ที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ยิ่งนายดำออกรถด้านหน้าของหล่อนทั้งแถบก็แนบไปกับแผ่นหลังเขาจนแทบเป็นเนื้อเดียว

แป้งร้องเอะอะ รีบคว้าเอวแล้วงุดหัวซุกหลังนายดำ กลัวลมจะทำให้ผมที่เพิ่งกลั้นใจควักเงินทำมาใหม่ๆ เสียทรง

แต่...กรี๊ด! ท่านั่งแบบนี้มันเหมือนท่าหลบลูกระเบิดชัดๆ

ให้ตาย! นี่หล่อนไม่ได้อยู่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้นะ

บิ๊กไบค์คนโก้ทะยานพาคนทั้งคู่ไปเบื้องหน้า ซอกแซกผ่านรถยนต์คันแล้วคันเล่าด้วยความชำนาญของคนขับ

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ถ้าได้จับเวลาดูจะรู้ว่าไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ ทั้งสองก็มาถึงศาลหลักเมือง นายดำพารถไปจอดยังจุดจอดมอเตอร์ไซค์ แป้งปีนลงจากรถดันหมวกกันน็อกออกอย่างฉุนๆ แล้วยืนหน้าคว่ำหน้าหงิก

จากที่คิดไว้ว่าวันนี้จะพูดกับนายดำดีๆ ฉีกยิ้มให้หวานหยดตลอดทั้งวัน สมกับที่ได้นั่งรถสปอร์ตโดยมีคนขับใจดีอาสาพาเที่ยว

แต่ให้ตายเถอะ! หล่อนคิดได้ยังไงนะว่าหน้าอย่างไอ้ดำจะมีรถสปอร์ตเปิดประทุนกับใครเขา หล่อนเอาสมองหลืบไหนคิด

เมื่อนายดำยื่นมือมารับหมวกกันน็อกแป้งจึงส่งไปพร้อมกับกรอกตาขึ้นฟ้า

เอาเถอะ ถึงไม่ได้นั่งรถหรูอย่างที่วาดฝัน แต่วันนี้หล่อนมาทำบุญต้องใจร่มๆ เข้าไว้

ท่องสิท่อง...ขันตินะขันติ พุทโธนะพุทโธ ธัมโมนะธัมโม สังโฆนะสังโฆ

...คุณพระคุณเจ้าเจ้าขา แป้งขอพึ่งใบบุญเจ้าค่ะ

ครั้นลดสายตาลงมองนายดำ ใบหน้าของแป้งจึงค่อยดีขึ้น

นายดำเดินนำเข้าไปภายในศาลหลักเมือง แป้งเดินตามหลังไปติดๆ พลางลูบผมเผ้าให้เข้ารูปเข้ารอย แป้งไม่ใช่คนรักสวยรักงามอะไรนักหนา แต่เพราะเพิ่งทำผมมาใหม่ ควักใบแดงจ่ายช่างไปหมาดๆ จะให้มันด่วนเสียทรงเพราะหมวกกันน็อกและมอเตอร์ไซค์บ้าคันนั้น แป้งก็ออกเสียดาย

นี่วัดเหรอ คนเยอะดีนะสาวร่างเล็กส่ายตามองเบื้องหน้าอย่างตื่นตาตื่นใจ นี่มันเพิ่งแปดโมงกว่า สำหรับหล่อนยังเช้ามากๆ แต่คนก็อยู่กันเต็มวัด ให้สงสัยว่าพวกเขามานอนกันอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อคืนหรือไร

นี่ศาลหลักเมือง ไม่ใช่วัด

อ้าว?” แป้งหน้าเหวอ ก็นายบอกจะพามาวัด

ใช่ แต่มาไหว้ศาลหลักเมืองก่อน เพื่อความเป็นสิริมงคล ถามจริง? เคยมาศาลหลักเมืองหรือเปล่า

แป้งส่ายหน้าหวือ นายดำถอนใจเฮือก สำเนียงเอ่ยคล้ายระอา ก็ว่างั้น

 


นายดำนำแป้งไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์แต่ละจุดที่มีอยู่ในศาลหลักเมืองแห่งนั้น ครั้นออกมาใส่รองเท้าหน้าบันไดที่ประดิษฐานเสาหลักเมือง แป้งก็นั่งมองชาวต่างชาติกลุ่มใหญ่โพสต์ท่าถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน

น่าจะเอากล้องมาด้วยหล่อนรำพึงกับตัวเอง แต่ไม่พ้นหูของอีกคนซึ่งนั่งใส่รองเท้าผ้าใบอยู่ตรงขั้นบันไดต่ำกว่า

เอามาถ่ายวิวถ่ายภาพทั่วๆ ไป หรือว่าถ่ายตัวเอง?”

ก็ถ่ายหมดแหละ

ถ่ายตัวเองใครจะถ่ายให้ พี่งั้นสิ? มาเป็นคนขับรถให้แล้วยังคิดจะให้เป็นตากล้องอีกนะอีกฝ่ายว่ายิ้มๆ แป้งแอบทำปากยื่นใส่ทางด้านหลัง แล้วก้าวเร็วๆ ลงบันไดไม่กี่ขั้นมายืนบนพื้น จับสายกระเป๋าพลางหมุนมองรอบกาย

ไปไหนกันต่อหล่อนถามเมื่ออีกฝ่ายเดินตามลงมา

ไปวัดสิ แป้งจะเติมน้ำมันทำบุญก่อนมั้ยล่ะ ตรงนั้นนายดำพยักพเยิดไปยังแถวพระปางประจำวันเกิด ซึ่งตั้งภาชนะคล้ายอ่างใบขนาดย่อมหน้าพระแต่ละองค์ เปลวไฟลุกโพลงอยู่กลางอ่าง ผู้คนที่มาทำบุญส่วนหนึ่งกำลังถือช้อนตักน้ำมันใส่อ่าง

เอาสิ ต้องทำไงมั่งแป้งชะเง้อมองอย่างสนใจจริงจัง ท่าทางซื่อใสเหมือนเด็กน้อยเพิ่งเริ่มเรียนรู้ ทำนายดำยิ้มกึ่งหัวเราะ

ตามมาเลยคร้าบ

 


ออกจากศาลหลักเมืองแล้วนายดำพาแป้งไปตะลอนไหว้พระอีกสองวัด เมื่อกราบพระประธานวัดที่สองเสร็จแป้งก็ออกมายืนบนลานหินอ่อนหน้าโบสถ์ ภายในวัดสงบเงียบเพราะมีผู้คนมาทำบุญไม่มาก ตั้งแต่เข้ามาคงนับได้ไม่ถึงสิบคน สายลมพัดรินๆ เย็นสบาย อากาศชื่นทรวง แป้งกางแขนทั้งสองข้างออกกว้างแหงนหน้าหลับตาพริ้ม สูดหายใจจนลึกสุดปอด เมื่อปล่อยลมหายใจออกมีเสียงครางอย่างรื่นรมย์แผ่วเจือมาด้วย

เป็นไง ชักติดใจล่ะสิ

เสียงคนข้างหลังดับอารมณ์ผ่อนคลายของแป้งลงไปกว่าครึ่ง หล่อนลดมือลงมาเท้าสะเอว พลางกรอกตา แอบคิดว่าถ้าคนมาด้วยไม่ใช่นายดำ แต่เป็นใครสักคนที่น่ารัก นิสัยดี ช่างเอาอกเอาใจ และหล่อเหลาไม่ต่างคีอานู รีฟส์อย่าง พี่แทคของหล่อนล่ะก็ โอว...แค่คิดก็ระทดระทวยหัวใจจะละลายให้ได้ แข้งขาพานไม่มีแรงยืน...แต่พอมาเป็นไอ้ดำ เฮ่อ ไม่มีแรงยืนเหมือนกันแหละ เพราะอยากเป็นลมหนีความสยดสยองทุกทีที่มองหน้ามัน

หิวยัง?” คนถามเข้ามายืนใกล้ แป้งทำหน้าเหม็นเบื่อ

หิวสิ จะเที่ยงแล้ว ฉันไม่ได้กินอากาศแทนข้าวนะ

ไม่รู้นี่ ตะกี้เห็นยืนทำเอ็ม.วี.สูดอากาศซะอกตูม นึกว่าอิ่มแล้วนัยน์ตาคนพูดพราวระยับ แต่คนฟังแก้มร้อน รีบก้มลงมองหน้าอกหน้าใจตัวเองแล้วห่อไหล่ดึงเสื้อด้านหน้าออกห่างตัว ครั้นเงยหน้าเพื่อจะต่อว่าต่อขานคนปากพล่อย อีกฝ่ายก็เดินห่างไปแล้ว

ไอ้ดำนะไอ้ดำ หน้าตาไม่ได้เรื่องแล้วยังจะคิดลามก หน็อย...มาแอบมองหน้าอกสาว เดี๋ยวเหอะ แม่จะเอาเข็มทิ่มตาให้สักวัน เดี๊ยะ...เดี๊ยะ...แป้งขมุบขมิบว่าลมว่าแล้ง

พี่ว่าซื้ออะไรมากินกันในวัดนี่แหละ ลมเย็นดี แป้งว่าไง?” คนเดินมาก่อนถามความเห็นเมื่อแป้งเดินเข้ามาใกล้

ตามใจสิอากาศดีๆ ลมเย็นสบายแบบนี้หล่อนก็อยากอยู่ให้นานๆ ไม่ค่อยอยากออกไปเจอกับมลพิษข้างนอกนักหรอก และเรื่องของเรื่องก็คือ ยังไม่อยากไปนั่งหลบลูกระเบิดอยู่หลังนายดำทั้งที่แดดยังเปรี้ยง วันนี้แป้งมั่นใจว่าตัวเอง งามพร้อมเป็นดอกไม้แสนสวยที่สามารถปักลงในเจอกันหยกได้อย่างไม่อายใคร แต่ดอกไม้ต่อให้งามสักแค่ไหน ถ้าเฉิดฉายอยู่กลางแดดเปรี้ยงๆ ระหว่างเที่ยงวันอย่างนี้ไปนานๆ ดีไม่ดีได้เหี่ยวเฉาไปต่อหน้าต่อตา

 


ลูกชิ้น ฮอทด็อก ไส้กรอก และปูอัดเสียบไม้ทอด พร้อมน้ำจิ้มกับแตงกวา วางอยู่ในถุงตรงกลางระหว่างคนทั้งคู่ มีขวดน้ำดื่มเย็นเจี๊ยบวางไว้ใกล้ๆ กัน แป้งดึงลูกชิ้นปลาจากไม้เสียบเข้าปาก เคี้ยวกร้วมๆ แล้วถาม

เรื่องที่นายจีบนักเขียนคนนั้นไปถึงไหนแล้ว

คนฟังเกือบสำลักฮอทด็อก กลืนมันลงอย่างฝืดคอก่อนหยิบน้ำมาดื่ม

ก็ดี...ว่าพลางปิดขวดน้ำวางลงที่เก่า แป้งเลิกคิ้วมอง

อะไรดี? ตั้งหลายวันแล้วคืบหน้ามั่งป่าว...เฮอะเจ้าหล่อนทำเสียงในคำสุดท้าย อย่างนายคงไม่ได้เรื่องร้อก ใช่ม๊ะ? ไม่งั้นคงไม่ชวนฉันมาเที่ยววัดอยู่นี่ วันหยุดทั้งทีชวนแฟนออกเดทกันสองต่อสองยังสยิวกิ่วกิ้วหัวใจกว่าเป็นไหนๆ

ดูถูกกันจริ๊งอีกฝ่ายว่ายิ้มๆ เหล่มองคนที่กำลังกินลูกชิ้นลูกใหม่ เธอน่ะไม่รู้อะไร ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

แป้งทำหน้าไม่เชื่อถือสักนิด

 


ออกจากวัดนายดำก็พาแป้งไปแวะนั่งเล่นที่สนามหลวง

ดูชีวิตผู้คน มองสิ่งรอบๆ ตัวให้มาก จะได้เก็บไว้เป็นวัตถุดิบสำหรับเขียนนิยาย

นายดำบอกอย่างนี้ตอนที่เดินหาที่นั่งพักด้วยกัน หล่อนไม่รู้หรอกว่าจะเก็บไว้เป็นวัตถุดิบใช้เขียนเรื่องอะไร แต่คำแนะนำของเขาก็เป็นเรื่องดี มีเหตุมีผลน่าเชื่อถือทีเดียวเชียว แป้งแอบเหล่ตามอง อดคิดไม่ได้ว่าท่าทางนายนี่จะเอาจริง ข้อมูลแน่นปึ๋งขนาดนี้มีหวังแม่นักเขียนคนนั้นดิ้นไม่หลุด...จะสงสารดีมั้ย?

ทั้งสองใช้เวลาอยู่ที่สนามหลวงตลอดบ่าย นั่งรับลมเย็นๆ ดูรถรา ผู้คน และพวกนกหมาที่พลัดหลงเข้ามาแล้วยึดสถานที่แห่งนั้นเป็นแหล่งพักพิง คนจรหมอนหมิ่นผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าขะมุกขะมอมนอนเหยียดอยู่บนม้านั่งใต้ต้นมะขาม หมาจรจัดคุ้ยหาอาหารจากถังขยะซึ่งตั้งเอนๆ สูงขึ้นไปบนฟ้าว่าวหลากสีสัน ขนาด และรูปแบบ โต้ลมอยู่ฉิวๆ อีกฟากฝั่งซึ่งไกลออกไปเกือบลิบตา ร้านโรงกางเต็นท์ตั้งแผงขายสินค้า นายดำบอกว่าใกล้ช่วงวันสำคัญๆ ก็มีนัดเปิดร้านขายสินค้ากันแบบนี้

แป้งเก็บข้อมูลอย่างแข็งขัน

คอแห้งหมดแล้ว เลี้ยงน้ำสิ แล้วจะบอกนายดำต่อรองเมื่อแป้งถามถึงเรื่อง ผีขนุน’ ‘ผีมะขามที่เคยได้ยินคำล่ำลือว่ามีเกลื่อนในสนามหลวง

แป้งเหล่สายตา ทำเสียง ชิส์!หรืออะไรสักอย่างที่คล้ายกันนี้

นายชวนฉันมาเที่ยวเองนะ จะชวนสาวไปไหนมาไหนทั้งทีนายต้องหัดเป็นพ่อบุญทุ่ม ไม่ใช่ให้สาวเลี้ยง ค่าน้ำแค่นี้ยังไม่ยอมควัก เชื่อเลยว่าแม่นักเขียนของนายไม่ชายตาแลหรอก...ถึงฉันก็เถอะ คิดว่ายอมออกไปไหนๆ กับผู้ชายสองต่อสองง่ายๆ เหรอ บุญนายเท่าไหร่ที่ฉันยอมมาด้วย

นายดำไม่สะเทือนต่อคำค่อนขอด ยังนั่งยิ้มเฉย พูดนิ่มๆ พร้อมรอยยิ้มว่า

แล้วที่มากันนี่ใครได้ผลประโยชน์กว่ากัน พี่หรือแป้ง? ตอบแทนนิดๆ หน่อยๆ จะเป็นไรไป

คิดแล้วแป้งก็เห็นจริง แต่ทิฐิที่มีมากล้นทำให้ต้องส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ เหล่ตาขุ่นๆ ไปตวัดใส่อีกรอบ แล้วกระฟัดกระเฟียดลุกยืนหมุนกวาดสายตามองหาร้านน้ำ

 


ทั้งสองออกจากสนามหลวงเมื่อเย็นมากแล้ว บิ๊กไบค์คันโก้พาหนุ่มสาวทะยานไป หลบหลีกแซงซ้ายขวา แป้งอดจินตนาการไม่ได้ว่าตนเองกำลังนั่งซ้อนท้ายพระเอกหนังฮอลลีวูด พวกสายลับ โจรกรรม หรือไล่ล่าทรชนอะไรเทือกนั้น ขบวนรถตำรวจนับสิบ บวกด้วยขบวนรถศัตรูอีกสิบคันกำลังไล่ตามประชิด มโนนึกของแป้งคล้ายแว่วยินเสียงหวอมาแต่ไกล แต่แป้งไม่ยักกลัวเลยสักนิด กลับกัน หล่อนหลับตาพริ้ม เรียวปากอิ่มเต็มกระหยิ่มย่อง เผลอกระชับกอดเอวคนขับให้แน่นกว่าเดิม

พระเอกกำลังพานางเอกหนีการไล่ล่า แล้วแป้งจะกลัวอะไร ยังไงพระเอกก็ต้องพานางเอกหนีรอดพ้นเงื้อมมือของผู้ร้ายอยู่แล้ว

แต่แล้วความคิดของแป้งก็ดับวูบ รอยยิ้มหุบลงในฉับพลัน เมื่อระลึกได้ว่าเจ้าคนที่นั่งข้างหน้านี่น่ะ คือใคร!

แป้งรีบลืมตาคลายอ้อมแขน ดึงทรวงอกออกห่างจากแผ่นหลังที่แนบชิด พอดีกับรถชะลอความเร็วลง แป้งเหลียวมองข้างทางจึงเห็นว่ารถเลี้ยวเข้ามาในซอยเล็กแคบ มีกำแพงปูนเก่าๆ ขนานไปกับแนวถนน ผ่านกำแพงปูนมาก็ทะลุออกอีกซอย มีบ้านเรือนและร้านค้าอยู่เรียงราย

บิ๊กไบค์มาจอดลงหน้าร้านขายก๋วยเตี๋ยวเก่าๆ ซอมซ่อ ภายในร้านไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียว

มาที่นี่ทำไมแป้งลงจากรถ มองรอบตัวอย่างงุนงง

เย็นแล้วหาอะไรกินก่อน

นายดำถอดหมวกเก็บ พร้อมกับรับหมวกของแป้งไปเก็บด้วย สีหน้าเขาดูยิ้มๆ

ตะกี้ทำไมกอดพี่แน่นจัง

หะ? ใคร ไหนใครกอดนาย?”

ไม่รู้สิ ใครนั่งซ้อนหลังก็คนนั้นแหละ

แก้มของแป้งแดงปลั่ง นายดำเดินนำเข้าร้าน กลัวใจว่าถ้าแกล้งให้แป้งเขินมากกว่านี้ แม่คุณอาจทำอะไรพิลึกพิลั่นออกมาได้

จะพามากินน่ะ ปรึกษายัง?” แป้งเสียงแข็ง กลบเกลื่อนความเขิน

คนเดินนำเดินไปถึงโต๊ะที่หมายตาไว้ก็ดึงเก้าอี้ออกมาให้ แล้วไปหย่อนก้นลงเก้าอี้ตัวตรงข้าม แป้งยังหน้าบูดบึ้ง

เห็นว่าเที่ยวกันมาทั้งวัน เลยอยากพามาเลี้ยงก่อนส่งกลับห้อง แต่ถ้าแป้งไม่อยากกินก็ไม่เป็นไร กลับกันเลยก็ได้

เดี๋ยวๆนายดำลุกยืน แต่แป้งรีบรั้งข้อมือ หูผึ่งตั้งแต่ได้ยินว่า อยากพามาเลี้ยงก่อนส่งกลับห้องนั่นแล้ว ไหนๆ ก็มากันถึงนี่แล้ว กินๆ ให้เสร็จเถอะ ดีกว่ามาเสียเที่ยว

คนฟังลอบยิ้ม นึกถึงคำพูดของบอย

ยัยแป้งมันชอบของฟรีจะตายไปพี่ ให้มันทำอะไรไม่ยอมทำ ชวนมันไปไหนไม่ยอมไป เอาของฟรีไปล่อเข้าสิ รับรองได้เรื่อง คุณเธอกระโดดเข้างับทันที

ถือว่าคำแนะนำของนายบอยใช้ได้ผล

ร้านนี้อร่อยนะ ว่างๆ พี่มาบ่อย น้ำซุปเขาเข้มข้นถึงเครื่อง

แป้งทำหน้าไม่เชื่อถือ

ไม่เห็นมีลูกค้าสักคน อย่างกับเป็นร้านร้าง นึกว่าตั้งขายอยู่ในป่าช้า ถ้าอร่อยจริงลูกค้าต้องเต็มร้านสิ

เหอะน่า กินก่อนแล้วค่อยวิจารณ์” อีกฝ่ายดุให้บ้าง “ลุงเขาเปิดมาตั้งแต่เช้า นี่จะเก็บร้านแล้ว

หลังชิมไปคำแรกแป้งไม่ยอมบอกว่าอร่อยจริงหรือไม่ แต่แป้งก็สั่งหมี่กรอบต้มยำไปสองชาม ขณะนายดำฟาดเส้นหมี่ต้มยำไปสองชามเหมือนกัน แล้วยังแถมหมี่กรอบอีกหนึ่งชาม

นายดำดูดน้ำชาเย็นๆ จากแก้วสแตนเลสพลางมองชามก๋วยเตี๋ยวของแป้ง

ตัวเล็กแค่นี้กินจุไม่เบา

แป้งชะงักตะเกียบที่คีบลูกชิ้นลูกสุดท้าย ปากหรือนั่น ฉันกินไปแค่สองชามเองนะ

นั่นแหละ เยอะ ตัวแค่นี้แค่ครึ่งชามก็อิ่มได้แล้ว กินเข้าไปเอาไปไว้ไหนเนี่ยคนถามชะโงกหน้าข้ามโต๊ะมาดูพุงของแป้ง ไม้ตะเกียบที่เพิ่งส่งลูกชิ้นเข้าปากไปจึงจ่อมาทิ่มตา ดีว่านายดำหลบทัน พร้อมกับหัวเราะ

แป้งเหยียดปากทั้งที่ยังเคี้ยวลูกชิ้นเต็มแก้ม

 


นายดำมาส่งแป้งถึงหน้าอพาร์ตเม้นต์หลังหกโมงเย็นเล็กน้อย

ไว้วันหลังไปเที่ยวกันอีกนะคนมาส่งพูดยิ้มๆ พลางรับหมวกกันน็อกไปเก็บ

แป้งหยุดคิด คำนวณผลได้ผลเสียแล้วบอกอย่างเสียไม่ได้ว่า ฮื่อ...ถ้าว่างอ่ะนะ

งั้นพี่กลับล่ะคนพูดสตาร์ทรถเตรียมจะเลี้ยว

เดี๋ยวคำเรียกยังผลให้คนบนบิ๊กไบค์เหลียวมาดู ดวงตาเลิกน้อยๆ เป็นเชิงถามและรอคอย แป้งบีบมือตัวเองไปมา บอกอ้อมแอ้ม ขอบใจนะ สำหรับวันนี้

นายดำยิ้มกว้าง ตะเบ๊ะรับ ยินดีรับใช้ครับผม!

บิ๊กไบค์ทะยานออกจากหน้าอพาร์ตเม้นต์พร้อมรอยยิ้มของคนขับที่ไม่ยอมหุบ

 

 

วันนั้นแป้งนั่งเขียนบันทึกประจำวันอย่างขมีขมัน จดรายละเอียดของสถานที่เที่ยวแต่ละแห่ง จดเรื่องเล่าของนายดำ แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว

นายก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี่ย

พลางไล่ดูสิ่งที่ตัวเองเขียนไปกว่าห้าหน้ากระดาษ

ถึงหน้าตานายจะไม่ได้มาตรฐานขั้นต่ำ แต่นิสัยนายพอไปวัดไปวากับเขาได้ โอ.เค้. ...ถือว่านายเป็นเพื่อนฉันแล้วคนนึง

แป้งปิดสมุดบันทึก ส่งสายตาหวานเชื่อมไปยังหนังสือนิยายที่อ่านค้างไว้

ป๋าชาร์ลขา แป้งมาแล้วค่า ฮิฮิ คิดถึงป๋าชาร์ลที่สุดในสามโลก!”
 









 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

605 ความคิดเห็น

  1. #586 หลากหลาย (@ree-a-na) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:00
    น่ารักอ่ะ
    #586
    0
  2. #441 เรฟามีร์ (@bestwills) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 18:33
    นางเ กเกินบรยายจริงๆๆๆ5555.
    #441
    0
  3. #431 kpumja (@kamlangjai-dd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 08:27
    เวลานางเอกอ่านนิยายเป็นเหมือนเราเลย...ใส่อารมณ์เวลาอ่าน..เวลาเจอพระเอกซื่อบือ...นึกภาพออกเลยล่ะ...ขำตัวเอง..ไรเตอร์ช่งคิดได้เนาะ..เป็นเหมือนกันเปล่า
    #431
    0
  4. #330 BoraNisa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:14
    555+ นางเอกของเรางกจริงอะไรจริง ^^
    #330
    0
  5. #324 NOO NAN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:40
    เหมาะสมกันดีคู่นี้ อิอิ น่ารักเชียว
    #324
    0
  6. #306 bambammm (@bambammm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:53
    ชอบมาก "นั่งชูคอระเหิดระหงอยูในรถสปอร์ตเปิดประทุน  จิกตาใสคนขับรถคันข้างๆ ยามรถติไฟแดง"  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  รั่วได้อีก  นางเอกฉ้านนนน
    #306
    0
  7. #301 amil (@amilgaul) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:33
    ยายแป้งรั่วมีเรื่องฮาตลอด  อยากรู้จังน้องแป้งเขียนนิยายแนวไหน
    #301
    0
  8. #300 tangmo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:14
    หน้าตาไม่ผ่านมาตรฐานขั้นต่ำ 555+

    แต่นิสัยน่ารักมากๆเลย

    #300
    0
  9. #258 ซาโยเบบี๋ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 13:11
    แป้งช่างรั่วช่างจิ้นจริงๆ นิสัยเหมือนคนแต่งป่าววว
    #258
    0
  10. #248 เซกิกั๊บป๋ม (@chob-an) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 17:18

    สู้ ๆนะดำ เดี๋ยวก็ได้ใจสาวเจ้าไปแล้วล่ะ ของฟรีเข้า รับรองได้ไวชัวร์ 555+

    #248
    0
  11. #216 ตะบองเพชรจิ๋ว (@sayaung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2555 / 15:32
    พี่ดำเขารู้จุดอ่อนยัยแป้งแล้ว
    #216
    0
  12. #203 fsn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2555 / 01:28
    พระเอกน่ารักมากๆ คะ แล้วนางเอกเนี้ย เอ๋อ ไปหน่ายยยยยยยยยยยยยยย 555
    #203
    0
  13. #202 joy_ddek-d (@joy28015) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 20:10
     ชอบมากคะคุณแก้ว
    #202
    0
  14. #201 lullana (@lullana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 14:25
    เอากำลังใจจจจจจจจจจมาฝากจ้าพี่แก้ววว
    #201
    0
  15. #199 miie-miie (@cheezz-miie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 00:59
    แป้งนี่ รั่วจริง ๆ ^^ 
    #199
    0
  16. #198 สาวาลา (@aunn2509) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 20:25

    คุณแก้วขา  ถ้าพี่จำไม่ผิดเมื่อก่อนไม่ใช่เรื่องเปรี๊ยวหวานซ่านรักใช่ป่ะ  พี่จำชื่อเรื่องไม่ได้  แต่พี่ประทับใจ
    และก็จำได้แม่นยำก็คือเสียงริงโทนโทรศัพท์ของน้องแป้งนี่แหล่ะ  และก็ประทับใจความเปิ่น ของเธอด้วย
    สนุกมาก  ไม่เครียดเหมาะกับหน้าร้อนเป็นอย่างดี   

    #198
    0
  17. วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 02:04
    แค่เปิดมาก็นั่งยิ้มได้เลยค่ะ..ว่าแต่ว่านายโก้เนี่ยดีจริงๆเหรอคะ....แม้ๆๆ..ตำแต่ขอให้ดำเนียน..ผิวสีแทนน้ำผั้งนะคะ
    #196
    0
  18. #194 หนุงหนิง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 22:38
    ในที่สุดหนูแป้งกับนายดำก็มาสร้างสีสันอันสดใสให้กับรีดเดอร์ ชดเชยกับที่ต้องเศร้า ซึ้งกับน้องครีม หนูมนมาพักใหญ่

    เรื่องนี้รับรอง สนุก สุดหรรษาจริง ๆ นะค่ะ
    #194
    0
  19. #192 Ninan (@nan-chalunda) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 20:43

    นางเอกนี่ก็ไม่รูู้ตัวเลยว่าเขากำลังจีบตัวเองน่ะ
    วู้วๆๆๆ

    #192
    0
  20. #190 อะเจ้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 20:15
    ชอบนายดำตับเป็ดนี่จริง 55+ หนุก
    #190
    0
  21. #188 ไหมมุก (@lullabii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 19:55
    เริ่มชอบนายดำแล้วอ่ะ :)
    #188
    0
  22. #187 annie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 19:15
    ฮาค่ะคุณแก้ว คั่นอารมณ์จากพรางรัก แต่ยังไงชอบทุกเรื่องค่ะ
    #187
    0
  23. #185 samui_usm (@beautyspice) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 13:27
    ขำจนน้ำตาเล็ดตั้งแต่ตอนแรกเลยพี่แก้ว แต่เสียงโทรศัพท์ของยายแป้งเนี๊ย ขอบอกว่า .. สุดๆ ฮามากกก
    มาอัพเร็วๆนะค่ะ อยากจะหัวเราะให้หายร้อนสักกะหน่อย
    #185
    0
  24. #184 รักเหมียวจ้า (@lovemuay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 06:09
    นั่นสินะ นางเอกไม่รู้อะไรเลยจริงๆ คริคริ
    #184
    0
  25. วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 03:11
     เอ๋อ เปิ่น โก๊ะ!! คำนิยามของอำแดงแป้ง เธอช่าง....ว๊ากกก ขำ55555+ 
    ลุ้ยโลดพี่โก้ เอาให้รู้ตัวอีกทีก็ถอนตัวไม่ขึ้นเลยนะ ชอบอ่า น่ารักๆๆ 
    รออ่านตอนต่อไปค่า
       
    #182
    0