เมื่อรักทักทาย re-up

ตอนที่ 45 : บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 202 ครั้ง
    18 ธ.ค. 62

บทส่งท้าย

 

เสียงเพลงจากเครื่องเสียงคุณภาพดีเปิดคลออยู่แผ่วเบาขับกล่อมบรรยากาศยามบ่ายให้รื่นรมย์ สายลมพัดโชยไม่หยุดหย่อน หอบกลิ่นหอมอ่อนๆ ของกุหลาบมากรุ่นจมูก หญิงสาวที่นั่งอยู่บนโต๊ะหน้าบ้านฮัมเพลงตาม ขณะปอกกล้วยหอมใส่จานแล้วใช้มีดหั่นเป็นแว่นเล็กๆ ขนาดพอดีคำ

เมื่อเธอใช้ส้อมจิ้มทานไปได้ราวครึ่งลูกกระบะสมาร์ทแค็บก็เลี้ยวผ่านประตูรั้วเข้ามา กระทั่งจอดลงที่หน้าบ้าน คนขับเปิดประตูลงมาพร้อมรอยยิ้มกว้างที่คุ้นตา ครั้นเห็นชัดว่าเธอนั่งทานอะไร เขาร้องทักอย่างร่าเริง

โห!...น้องแตงโมกินกล้วยใหญ่เลย

มือที่จับส้อมจิ้มกล้วยเตรียมส่งชิ้นต่อไปเข้าปากเป็นอันชะงัก หญิงสาวหน้ามุ่ย วางส้อมลงจนเกิดเสียงดังเกร๊ง

อ้าว น้องแตงโมอิ่มแล้วหรือจ๊ะ?คนตัวสูงใหญ่เดินเข้ามาหา

เธียรขวัญยิ่งหน้าหงิก ไม่รู้ว่า น้องแตงโมที่เขาเรียกน่ะ ตั้งใจเรียกลูกหรือแม่ของลูกกันแน่ เดี๋ยวนี้เอะอะอะไรก็น้องแตงโม...น้องแตงโม...

 น้องแตงโมมากินข้าวจ้ะ

ดึกแล้วน้องแตงโมเข้านอนได้แล้ว

น้องแตงโมล้างหน้าแปรงฟันหรือยังน่ะ?

แล้วยังจะอีกสารพัดน้องแตงโมที่เขาสรรหามาคุยมาถาม

ทำไมหน้าหงิกแบบนี้ล่ะหึ?คนตัวใหญ่เชยคางเธอขึ้น จับปลายคางส่ายไปมาอย่างยั่วเย้า ดูสิ ตาพองๆ แก้มป่องๆ ปากเป็นเส้นตรงหยั่งงี้ เดี๋ยวลูกออกมาก็ระบุสัญชาติไม่ได้หรอกว่ามาจากดาวดวงไหน

พี่ริตนะ!” เธียรขวัญฟาดหน้าท้องเขาปึ้กๆ แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะ งอตัวเล็กน้อยพลางใช้มือข้างหนึ่งรับกำปั้นน้อยๆ นั้น พอเหนื่อยเธอก็หยุดเอง บ่นน้ำเสียงกระเง้า ชอบว่าเทียนอยู่เรื่อย

อมฤตอ้อมมาหลังเก้าอี้เพื่อโอบกอดหญิงสาว แล้วจูบขมับเธอไปเต็มรัก

รักดอกเลยหยอกเล่น

เธียรขวัญเบี่ยงตัว เอียงคอเพื่อแหงนมอง

อย่ามาพูดเลย แกล้งกันตลอด ตั้งแต่ไหนมาแล้วล่ะ

ก็รักมาตลอด ตั้งแต่ไหนมาแล้ว

คนหน้างอนั่งงงกับประโยคของเขาอยู่อึดใจเดียวก็ตาเบิกโต

รักมาตลอด...นี่อย่าบอกนะว่าพี่ริตรักเทียนมาตั้งนานแล้ว? รอยยิ้มสวยกระจายเกลื่อนดวงหน้า กระตือรือร้นขึ้นทันที ตั้งแต่เมื่อไหร่บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะพี่ริต

ไม่รู้ ตั้งแต่แรกเลยมั้ง ครั้นคนฟังจ้องตาเป๋งก็เหมือนว่าผิวแก้มชายหนุ่มจะเข้มขึ้นเล็กน้อย เขาลูบต้นคอทำท่าเขิน ก็แหม...มีผู้หญิงสวยๆ มาอยู่ร่วมบ้านด้วยทั้งคน มันก็ต้องมีหวั่นไหวกันบ้างสิน่า

เธียรขวัญเม้มปากแน่น กักเก็บรอยยิ้มเอาไว้ ส่งผลให้ดวงตาคู่สวยพราวระยับ

อย่ามามองกันแบบนี้สิ

โอ.เค้.ๆ ไม่มองก็ได้ เห็นว่าเขินหรอกนะ

นี่...ล้อ มือหนาใหญ่จับศีรษะเธอโยก เจ้าหล่อนหัวเราะคิก พลางดึงมือเขาลง

ไปดูสวนปาล์มมาเป็นไงบ้างคะ? ทำไมกลับไวจัง

ชายหนุ่มเลื่อนเก้าอี้มานั่งใกล้

เรียบร้อยดีจ้ะ วันนี้เขาตัดปาล์มพอดี นี่พี่อยู่ดูเขาตัดเสร็จก็กลับ มีแต่คนอยากเจอเทียนทั้งนั้น ยิ่งน้าจันทร์ยิ่งรบเร้าให้พี่พาเทียนไปด้วย พอบอกว่ารอให้คลอดก่อนเดี๋ยวพาไปแน่แกดีใจใหญ่

เธียรขวัญย่นจมูก ทำปากยื่น

เทียนไม่ใช่ตัวอะไรในคณะละครสัตว์นะ คนนู้นคนนี้จะได้มาอยากดูแล้วพี่ริตก็พาไปโชว์ให้เขาดู

คนฟังหัวเราะขัน

ทำหน้าแบบนี้บ่อยๆ เดี๋ยวก็ได้เป็นตัวอะไรสักตัวแล้วล่ะ

พี่ริต!” พร้อมกับเสียงแหวมือน้อยก็ทุบปึ้กลงบนไหล่ อีกฝ่ายคู้หลบแทบไม่ทัน

เธียรขวัญหน้างอ ขยับเลื่อนเก้าอี้ลุกพลางหยิบจาน

จะไปไหน?

เอาจานไปเก็บสิ ไม่อยากอยู่ดูหน้าแล้ว เหม็นขี้หน้า

อมฤตดึงจานซึ่งมีกล้วยหอมอยู่เกือบครึ่งลูกมาถือ

เทียนนั่งเถอะ พี่เอาไปเก็บเอง เมื่อลุกขึ้นยืนเขาเอื้อมหยิบกล่องซีดีบนโต๊ะไปด้วย เป็นกล่องที่เพิ่งนำลงมาจากรถเมื่อครู่นี้

แผ่นอะไรคะ?

เพลงจ้ะ

คนตัวสูงใหญ่หายเข้าไปในบ้านเธียรขวัญก็เดินไปนั่งบนชิงช้า แกว่งเล่นเบาๆ ครู่ใหญ่ต่อมาเสียงเพลงที่เธอเปิดไว้เป็นเพื่อนยามอยู่คนเดียวเงียบลง อึดใจหนึ่ง เสียงอินโทรของเพลงใหม่ก็ดังขึ้น มันดังยิ่งกว่าเสียงที่เธอเปิดไว้ก่อนหน้านี้เสียอีก

พี่ริต หรี่เพลงหน่อยได้มั้ยคะ หนวกหู

โธ่ เทียนก็...อุตส่าห์ตั้งใจเปิดให้ฟัง คนพูดโผล่หน้าออกมาทางหน้าต่าง ละม้ายว่าเขาจะค้อนให้เธอหนึ่งที แล้วผลุบกลับ

เสียงอินโทรของเพลงดังขึ้นอีกครั้ง และหรี่เบากว่าเดิม หากแต่ยังได้ยินชัดเจนทุกท่วงทำนอง ชายหนุ่มโผล่หน้ามาทางช่องหน้าต่างพร้อมกับบอกว่า

เพลงนี้พี่ให้เทียน

เธียรขวัญไม่สนใจตอนเขาออกมานั่งลงข้างๆ แล้วพาดแขนมาโอบไหล่ เพราะใจจดจ่ออยู่กับเสียงเพลง รอยยิ้มน้อยๆ แต่งแต้มเรียวปาก หัวใจฟูฟ่องไปกับท่วงทำนอง

 

* แค่เพียงคนเดินดิน ไม่ได้ดิบดีอะไร มีแต่ใจให้เธอเท่านั้น

ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ ไม่มีเดือนดาวร้อยพัน แค่มีดอกไม้เท่านั้นมาให้เธอ

 

ไม่ใช่ใครบางคน ไม่มีเวทย์มนต์ใดๆ แค่ผู้ชายที่พูดจริงเสมอ

ไม่มีแก้วแหวนที่ล้ำค่า ไม่มีปัญญาเลิศเลอ ที่มีให้เธอก็เพียงลมหายใจ

 

จะโอบกอดเธอด้วยสองมือเปล่า จะมีเพียงเราสองคนตลอดไป

ถ้าหากว่าเธอยินดี ฉันก็มั่นใจ จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวัง

จะทำเพื่อเธอให้ถึงที่สุด จะวางชีวิตไว้เป็นเดิมพัน

และนี่คือคำสัญญา ของผู้ชายอย่างฉัน จะขอรักเธอคนเดียว

 

...จะรักเธอเพียงคนเดียว...

 

* เพลง คนเดินดิน ขับร้องโดย วิเชียร ตันติพิมลพันธ์

 

ประโยคสุดท้ายจากบทเพลงเธียรขวัญไม่อาจได้ยิน เพราะเสียงที่กระซิบอยู่ริมหูด้วยประโยคเดียวกันนั้นกลบเสียงอื่นๆ ไปหมดสิ้น เมื่อเขาเชยคางให้เธอหันมาสบตาด้วย เธียรขวัญก็เพิ่งรู้ตัวว่าน้ำตาเธอคลอเบ้า จนเห็นดวงหน้าของเขาพร่ามัว

มีอะไรจะให้เทียนด้วย

อะไรคะ? เธอถามเสียงแผ่วหวิว มองชายหนุ่มล้วงของออกจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ต ที่สวมทับเสื้อยืด

สิ่งที่อมฤตหยิบออกมาเป็นกล่องกลมๆ สีแดง เมื่อเปิดฝาออกก็เห็นสร้อยทองเส้นเท่าก้านไม้ขีด ห้อยพระองค์ขนาดเหมาะกับสายสร้อย ชายหนุ่มปลดตะขอพลางอธิบาย

ก่อนมานี่พี่แวะเอาน้ำผึ้งป่าไปให้ป้าที่บ้าน ป้าเลยฝากพระองค์นี้มาให้เทียน ใส่ไว้พระท่านจะได้คุ้มครองเทียนกับลูก

อมฤตสวมสร้อยให้หญิงสาว ติดตะขอเสร็จแล้วปล่อยองค์พระห้อยด้านหน้า เธียรขวัญยกมือขึ้นแตะเบาๆ

ชายหนุ่มยิ้มอ่อนโยน

ชอบเพลงเมื่อกี้นี้มั้ย?

แม้หน่วยตาจะมีพรายน้ำ เธียรขวัญก็ยังอมยิ้มทำปากยื่นให้ชายหนุ่มแล้วบอกว่า

ชอบค่ะ เขาร้องเพราะดี แต่ที่พี่ริตร้องน่ะเหมือนฆ้องปากแตก

เอ้...สงสัยเทียนจะหูไม่ดี ไหนดูหน่อยซิ ได้เวลาแคะขี้หูรึยังอมฤตรวบไหล่บางจับใบหูจะดูจริงๆ

อึ๋ย! ไม่เอาพี่ริตไม่ให้ดู ไม่เอ๊า อย่ามายุ่งนะ เจ้าหล่อนเบี่ยงตัวหนีพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

เพราะดิ้นขลุกขลักอยู่บนชิงช้าแคบๆ ทำให้หน้าท้องนูนๆ โดนชายหนุ่ม เขาหยุดแกล้งเปลี่ยนมาลูบท้องเธอแทน

เมื่อไหร่จะเจอกันสักทีนะลูก จะเป็นน้องแตงโมหรือเป็นเจ้าแตงไทยเนี่ย

พี่ริตอยากได้แตงอะไรล่ะคะ? เธียรขวัญถามยิ้มๆ

อยากได้ทั้งสองแตงแหละ

โลภ เธอทำปากยื่น และถึงจะว่าเขาอย่างนั้นแต่เธอก็ยังเอนกายไปอิงอกเขา ใจจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นแตงโมหรือแตงไทยเธอก็อยากมีให้เขาทั้งสองแตง เทียนรักพี่ริตจัง

หือ...ว่าอะไรนะ?

เธียรขวัญยังซบอกเขานิ่งอยู่ ต่อให้เขาดันไหล่เธอก็ไม่ขยับ

เมื่อกี้เทียนว่าอะไร พูดให้พี่ฟังใหม่อีกทีซิ

ไม่ค่ะ ไม่พูด ตะกี้พี่ริตได้ยินแล้ว

งั้นให้พี่ดูหน้าหน่อย

ไม่เอาไม่ให้ดู อย่านะ เธอกอดเขาไว้แน่นเมื่อเขาจะดันไหล่เธอออกให้ได้ ชายหนุ่มหัวเราะ นึกรู้ว่าป่านนี้เจ้าหล่อนคงแก้มแดงไปถึงไหนๆ จากดันออกเขาเปลี่ยนเป็นกระชับกอดเธอแนบชิด หากแต่เสียงหัวเราะกระเซ้ายังไม่ยอมหยุด

เธียรขวัญบิดเนื้อเขาแก้ขวย

อย่ามาหัวเราะกันนะ...คนบ้า ว่าแล้วยังจะหัวเราะอยู่อีก หยุดเดี๋ยวนี้เลย หยุดสิ!” เธอฟาดผลั้วะเข้าอีกที

จะให้หยุดก็ขยับให้พี่ดูหน้าหน่อย

กำปั้นน้อยทุบอกเขาปึ้กใหญ่ สลับกับบิดเนื้อเท่าที่มือจะควานจับได้

คนผีทะเล โรคจิตหรือไง เห็นคนอื่นอายแล้วชอบใจ

เสียงหวานใสยังคงโต้ตอบกับเสียงทุ้มนุ่มไม่จางหาย และคงจะเป็นอยู่เช่นนี้เรื่อยไป...


#########

ขอหยุดอัพเพียงแค่นี้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอดค่ะ ^_^





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 202 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

201 ความคิดเห็น

  1. #201 winitatitle (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 01:00
    ขอบคุณค่ะ
    #201
    0
  2. #200 w3a (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 22:02

    ขอบคุณค่า

    #200
    0
  3. #199 Nong (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 12:10

    ขอบคุณที่อัพ..ติดตามตอนต่อไปคะ..

    อยากได้หนังสือมากคะ...

    #199
    0
  4. #198 0936382480 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 10:04
    ขอบคุณที่อัพน่ะค่ะ
    จะติดตามต่อไปค่ะ
    #198
    0
  5. #197 patty (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 09:51

    ขอบคุณค่า

    #197
    0
  6. #196 sathkac (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 08:41

    สนุกมากคะขอบคุณคะ
    #196
    0
  7. #195 Namja32697 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 06:44
    สนุกมากอบอุ่นหัวใจสุดๆ
    ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะ
    #195
    0
  8. #194 Blinkkmelow (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 23:37
    สนุกมากกกกๆๆๆค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะสำหรับนิยายดีๆสนุกๆแบบนี้
    #194
    0
  9. #193 Nalinthip Niyomsamutranon (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 23:14
    สนุกมากเลยยยยยยยยยย
    ขอบคุณนะคะไรท์ ที่เขียนนิยายสนุกๆ ให้อ่านจนจบเลยย
    #193
    0
  10. #192 นักอ่านรุ่นป้า (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 22:56

    น่ารักมากกกกกก

    #192
    0
  11. #191 Nika2537 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 22:43
    ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆนะค่ะจะติดตามผลงานต่อไปค่ะ
    #191
    0
  12. #190 Plume2k (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 22:20

    ขอบคุณค่ะไรท์
    #190
    0
  13. #189 ztaatinh (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 22:16

    ขอบคุณค่ะ สำหรับนิยายดีๆ ที่มีสาระและแง่คิดต่างๆ

    #189
    0
  14. #188 baitongmanow (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 22:11
    ขอบคุณค่ะไรท์
    #188
    0
  15. #187 dakan (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 22:02
    ขอบคุณมากค่ะ
    #187
    0
  16. #186 ฟาง (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 21:54

    ขอบคุณไรต์คะ

    #186
    0
  17. #185 chaichana01 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 21:39
    ขอบคุณมากค่ะ
    #185
    0
  18. #184 tns_niracha (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 21:16
    ขอบคุณค่ะ
    #184
    0
  19. #183 ตุ๊ดตู (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 21:15

    ขอบคุณค่ะ

    #183
    0
  20. #182 kanokradaparima (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 20:48
    น่ารักจัง

    ขอบคุณนะคะ
    #182
    0
  21. #181 rungthipnee (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 20:37
    ขอบคุณค่ะ
    #181
    0
  22. #180 Kraindeer (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 20:32
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    เนื้อเรื่องดี อบอุ่น ประทับใจค่ะ
    #180
    0
  23. #179 sa_sa_sa (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 20:18

    รักกกกกก ขอบคุณค่ะ ^^

    #179
    0
  24. #177 ondara (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 19:45
    สนุกมาก ชอบมาก โดยเฉพาะทำไร่ไถนา ได้หนังสือมาแล้ว ขนาดมือสองยังแพงกว่าราคาปกอี๊ก

    ก็ยังซื้อ คิดดูละกัน ดีใจกับนักเขียนจริงจริง ที่มีนิยายทรงคุณค่าราคาพุ่งขึ้นทะลุเพดานขนาดนี้ ไม่เสียดายเงินเลย ชอบมาก สนุกมากค่ะ น้ำตาไหล
    #177
    0