เมื่อรักทักทาย re-up

ตอนที่ 2 : 01 :: นกน้อยในเมืองใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    14 เม.ย. 62

ตอนที่ ๑ นกน้อยในเมืองใหญ่

 

ช็อกสนั่นวงการ!!! นางเอกสาวบุกตบเพื่อนร่วมสังกัด ในคอนโดฯ หรูของแฟนหนุ่ม

ตบแหลก! นางเอกสวยใสในจอแก้ว สวมวิญญาณนางมารร้าย บุกตบเพื่อนนางเอกร่วมค่ายหน้ายับคาคอนโดฯ

วงการมายาฉาวโฉ่อีกครั้ง สองนางเอกดาวรุ่ง ตบแย่งผัวในคอนโดฯ หรู

นางเอก ธ ตบส่งท้าย ก่อนโดนผู้ชายเขี่ยทิ้ง!’

 

หนังสือพิมพ์ถูกโยนไปกองบนพื้นฉบับแล้วฉบับเล่า ด้วยเนื้อข่าวและภาพพาดหัวไม่ต่างกัน

เป็นไงล่ะ? สะใจมั้ยแม่คุ้ณ ทีนี้ก็มีแต่เจ๊งกับเจ๊ง ทำอะไรหัดใช้หัวคิดบ้างสิเทียน สติน่ะเอามายับยั้งอารมณ์ซะบ้าง รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองโดนคนเค้าหมั่นไส้ไปทั่ว พวกนักข่าวก็จับตามอง ภาพมันออกมาฉาวโฉ่แบบนี้ ไปตีหน้าเศร้าเล่าอะไรใครเขาจะเชื่ออีกเหอะ

ผู้ตกเป็นข่าวฉาวนั่งเงียบ ไม่แก้ตัว ไม่ตอบโต้ ปล่อยให้สาวใหญ่ประเภทสองต่อว่าจนพอใจ แล้วถอนหายใจเฮือก ระอาเด็กในสังกัดคนนี้เต็มทน หล่อนทำหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของนางเอกหน้าใหม่นามเธียรขวัญไม่นาน มีแนวโน้มว่าเธอจะเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงด้วยฝีไม้ลายมือการแสดงที่ไม่ธรรมดา บวกหน้าตาสะสวย งามคม และบุคลิกมาดมั่น เหมาะจะเป็นไอดอลของผู้หญิงยุคใหม่ แต่เธียรขวัญก็นิสัยเสีย ตรงที่อารมณ์ร้อน วู่วาม ไม่ยอมคน และดื้อเงียบ การเงียบของเธอในครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ตอนนี้เก็บตัวเงียบๆ สักพักละกัน พี่จะลองคุยกับทางต้นสังกัดดูว่าจะแก้ข่าวยังไงดี ระหว่างนี้ทำตัวดีๆ อย่าให้มีข่าวเสียๆ ออกมาอีกล่ะ ไม่งั้นเธอก็เตรียมโบกมือลาวงการได้เลย

ผู้จัดการส่วนตัวออกจากห้องไปแล้ว ทิ้งเธียรขวัญไว้กับกองหนังสือพิมพ์เกือบสิบฉบับ และเรื่องวุ่นวายในหัวอีกมากมาย ตั้งแต่เมื่อคืนมาแล้วที่เธอนอนไม่หลับ นั่งจ่อมจมอยู่กับภาพระยำของชายหญิงคู่นั้น เมื่อวานนี้เธอได้รับโทรศัพท์นิรนาม แจ้งข่าวว่าภาวัตน์แฟนหนุ่มของเธอหิ้วสาวเข้าคอนโดฯ หลังจากวางสายเธอเร่งรุดไปพิสูจน์ความจริงทันที เพื่อให้เห็นกับตา คาหนังคาเขา แล้วมันก็คาหนังคาเขาจริงๆ

เธอไม่ได้เสียใจ ไม่มีความเสียดายผู้ชายคนนั้น แต่มันเจ็บลึกที่เขากล้าหยามน้ำหน้าเธอด้วยการนอกใจแอบคบหาอยู่กับนางเอกในสังกัดเดียวกัน ศัตรูที่คอยขัดแข้งขัดขาเธอมาตลอด

ทั้งๆ ที่รู้ แต่เขาก็ยังทำ

เธียรขวัญก้มลงมองภาพข่าวในหนังสือพิมพ์ ไม่มีใครรู้ว่าเธอไปที่นั่น นอกจากผู้หวังดีนิรนามคนนั้น ฮึ! หวังดีประสงค์ร้าย เธอไปถึงไม่นานนักข่าวก็โผล่มาเป็นโขยง ทุกอย่างเป็นแผนทั้งนั้น โง่เองที่เดินเข้าไปติดกับดัก แต่จะเป็นแผนของใคร หมาลอบกัดตัวไหน คนอย่างเธียรขวัญรึจะสน!

มือเรียวสวย เจียนเล็บมนเคลือบเงาวาว ขยี้ขยำหนังสือพิมพ์ที่ยังวางอยู่บนโต๊ะอีกสองฉบับจนขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แล้วปัดมันกระจายเกลื่อนพื้น

ฮึ! วงการมายา มีแต่พวกสวมหน้ากาก ปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอ และสุนัขขี้เรื้อนที่ชอบลอบกัดเพ่นพ่านเต็มไปหมด ไม่เสียใจสักนิดที่ไปตบมัน ไม่เสียใจเลยที่ตัดความสัมพันธ์กับผู้ชายห่วยๆ พรรค์นั้น!

ตู๊ด~ ตู๊ด~ ... ตู๊ด~ ตู๊ด~

โทรศัพท์ภายในห้องพักส่งเสียงร้อง ดึงหญิงสาวขึ้นจากอารมณ์ขุ่นมัว ถอนหายใจเบาๆ อย่างเหนื่อยหน่าย ตอนนี้เธอไม่อยากพบใคร ไม่อยากเสวนากับใครหน้าไหนทั้งนั้น แต่เบอร์ห้องพักน้อยคนที่จะรู้ ส่วนใหญ่ก็รู้แต่เบอร์โทรศัพท์เคลื่อนที่ เพราะสะดวกต่อการติดต่อ ตามตัว และนัดหมายงาน

เธอลุกจากเก้าอี้เดินเอื่อยเฉื่อยไปยกหู สูดหายใจเข้าลึก ปรับน้ำเสียงเป็นปกติแล้วกรอกลงไป

สวัสดีค่ะ

แม่เทียนเรอะ?

คุณย่า... ถ้อยคำรำพึงผ่านริมฝีปากออกมาอย่างคาดไม่ถึง

ใช่ ฉันเอง ปลายสายเสียงแข็ง คนฟังเดาได้เลยว่าสีหน้าท่าทางของคนพูดกำลังเป็นแบบใด งามหน้ามั้ยล่ะ? ฉาวโฉ่ไปทั่วประเทศ ฉันไม่น่าให้หล่อนเข้าวงการไปเป็นแม่ดารานักแสดงอะไรพวกนั้นเลย แล้วเป็นไง สุดท้ายก็ไปตบแย่งผัวกัน ผู้ชายมันขาดแคลนนักหรือ ถึงต้องไปแย่งกับคนอื่นเขา

มันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะคุณย่า

แล้วมันอย่างไหนยะ! ภาพมันฟ้องหราอยู่บนหน้าหนังสือขนาดนั้นจะมาแก้ตัวอะไรอีก ออกจากวงการบ้าๆ นั่นแล้วกลับมาบ้านซะแม่เทียน ก่อนที่ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลจะป่นปี้เพราะแก ฉันอยู่มาจนหัวหงอกยังไม่เคยได้ยินว่าผู้หญิงตระกูลเราต้องไปตบแย่งผัวกับใคร มีแต่แกนี่แหละ ทำงามหน้านัก

คุณย่าคะ...

จะกลับมาอยู่บ้านดีๆ หรือว่าต้องให้ฉันไปลากแกมาจากกรุงเทพฯ เหอะแม่เทียน?!”

เธียรขวัญทิ้งก้นลงนั่งบนเก้าอี้ข้างกระบอกโทรศัพท์อีกนานต่อจากนั้น คุณย่าญาติเพียงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ ญาติเพียงคนเดียวที่จะให้เธอรัก แต่กลับเป็นญาติที่เธอไม่อยากเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อย

เธียรขวัญไม่สนิทกับย่า เพราะท่านอยู่ต่างจังหวัด บิดามารดาเธอปักหลักอยู่ในกรุงเทพฯ ตั้งแต่เริ่มใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน เธอจึงเกิดและเติบโตในเมืองใหญ่ จะไปเที่ยวบ้านย่าสักครั้งก็เฉพาะช่วงปิดภาคเรียน และนั่นก็ทำให้เธอรู้ว่าย่าเจ้าระเบียบแค่ไหน และย่าชังขี้หน้าลูกสะใภ้อย่างมารดาของเธอมากเพียงไร

ร่างงามระหงสะดุ้งสุดตัวเมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือกรีดร้อง แล้วเสียงถอนหายใจพรืดใหญ่ก็ดังตามมา พร้อมกับความคิดว่า หลังจากนี้เธอต้องวุ่นวายกับการรับโทรศัพท์ไม่รู้จบสิ้น

ค่ะพี่โรส ชื่อที่ปรากฏหน้าจอทำให้เธอต้องกดรับ

เหรอคะ? นัยน์ตาเธอฉายแสง ครู่เดียวก็หรี่ดับ เสียงที่ตอบกลับ แข็ง กระด้าง ช่างมันเถอะ

คล้ายว่าเจ้าตัวไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ได้ฟัง แต่ปลายสายแทบร้องกรี๊ด และบ่นจนเธอหูชา ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องชื่อเสียง เงินทอง ถ้าเป็นเมื่อวานนี้เธอคงปลาบปลื้ม หวงแหนมัน แต่วันนี้เธอไม่อยากฟัง ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น

เมื่อไร้การตอบโต้จากเธียรขวัญคนโทร.เข้ามาจึงกระแทกวาง คงโมโหอยู่ไม่น้อย แต่เธอหรือจะแคร์ ก็แค่โดนถอดชื่อออกจากละครบางเรื่อง สินค้าบางตัวยกเลิกสัญญา ยังมีละครอีกตั้งมากมายที่ต้องการนางเอกมากฝีมืออย่างเธียรขวัญ สินค้าอีกหลายอย่างต้องการพรีเซ็นเตอร์ขายดีอย่างเธอ จะสนทำไมกะอีแค่โดนถอดชื่อออกจากงานไม่กี่ชิ้น!

เธียรขวัญปิดเครื่องโทรศัพท์ ถอดซิมการ์ดและแบตเตอรี่ออกวางไว้บนโต๊ะอย่างไม่สนใจไยดี ตามด้วยดึงสายโทรศัพท์ประจำห้องพัก และเข้าห้องล้มตัวนอน

ขอเวลาเธอตั้งหลักก่อนเถอะ ขอเวลาเธอพักสักงีบ แล้วจะลุกขึ้นมาสู้รบปรบมือใหม่...

 

ข่าวฉาวของเธียรขวัญร้ายแรงกว่าที่เจ้าตัวคิดไว้มาก หลังจากหนังสือพิมพ์โหมประโคมข่าวรอบแรก กระแสวิพากษ์วิจารณ์ก็กระฉ่อนทั่วเมือง กลบข่าวดาราท้องหาพ่อให้ลูกไม่ได้ซึ่งกำลังถูกจับตามองอยู่ขณะนั้นแทบหมดสิ้น นอกจากภาพถ่ายยังมีคลิปที่เธอคร่อมตบนางเอกคู่กรณีอย่างบ้าคลั่งแพร่สะพัดไปทั่วอินเตอร์เน็ต ผู้รับข่าวสารแบ่งเป็นสองฝ่ายอย่างชัดเจน ฝ่ายหนึ่งโจมตีและประณามการกระทำของเธอ อีกฝ่ายซึ่งเป็นแฟนคลับพันธุ์แท้ต่างช่วยกันสนับสนุนและให้กำลังใจ ทั้งยังยกย่องให้เธอเป็นวีรสตรีตัวอย่างของผู้หญิงยุคใหม่ที่ปกป้องศักดิ์ศรีของตนเอง แน่นอนว่าแฟนคลับผู้สนับสนุนย่อมมีน้อยกว่าฝ่ายที่รุมประณาม ละครที่เธอรับบทแสดงนำซึ่งมีกำหนดการออนแอร์ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าจึงถูกระงับ นำละครอีกเรื่องมาตัดหน้า งานหลายชิ้นที่รอเซ็นสัญญาถูกยกเลิกทั้งหมด เธอถูกพักงานยาว

เธียรขวัญซุกตัวอยู่ในคอนโดมิเนียม ไม่รับข่าวสารทุกช่องทาง ไม่รับโทรศัพท์ ไม่วิสาสะกับใคร ไม่ให้สัมภาษณ์ใดๆ ทั้งที่เหยี่ยวข่าวหลายสำนักตามตัวกันเป็นระวิง เธอจมจ่อมอยู่กับความหดหู่และซึมเศร้าเพียงลำพัง

หลังเรียนจบมหาวิทยาลัยและเข้าวงการอย่างเต็มตัว เธียรขวัญก็เหมือนไร้เพื่อนสนิทไปตั้งแต่นั้น วงการมายาแทบมองหามิตรแท้ไม่เจอ เบื้องหน้ายิ้มให้แต่ลับหลังกลับริษยา คอยขัดแข้งขากันเอง เธอเจอมาแล้วทุกรูปแบบ จึงไม่เคยไว้ใจใครง่ายๆ และท้ายที่สุดก็ไม่มีเพื่อนไว้ปรับทุกข์ ปรึกษาหารือในยามมีปัญหาเช่นนี้

 

ณ คอนโดมิเนียมเกรดเออีกแห่ง สองดาราสาวนั่งหัวเราะต่อกระซิกกับข่าวในหนังสือพิมพ์และนิตยสารกอสซิปหลายฉบับ คนหนึ่งใบหน้ายังมีรอยเขียวช้ำแม้ว่าผ่านการเมคอัพมาอย่างดี นอกจากนี้ยังมีแผลเย็บสองเข็มที่ไรผม เธอเหยียดปากแล้วเอ่ย

สมน้ำหน้านังเทียน ผยองดีนัก เจอเอาคราวนี้ดับสนิทไปเลย

นั่นสิ ทีนี้เธอก็ไร้คู่แข่งซะทีนะ

อะไรได้ล่ะ ข่าวของฉันก็ไม่ดีกว่านังเทียนนักหรอก ดีหน่อยตรงที่มีคนเห็นใจฉันมากกว่ามัน ยังพอมีงานทำ แต่กลับโดนลดตำแหน่งจากนางเอกมาเป็นนางรอง เป็นตัวอิจฉา มีอยู่เรื่องนึง ติดต่อเข้ามาให้ฉันเล่นเป็นนางเอกเจ้าน้ำตา วันๆ ดีแต่ร้องห่มร้องไห้กับโดนคนอื่นตบตี ฮึ!” หล่อนกระแทกเสียง อยากรู้นักไอ้พวกนักข่าวพวกนั้นมันตามกลิ่นไปได้ยังไง เธอรู้รึเปล่าเบล?

จะไปรู้เหรอ ฉันโทร.ตามนังเทียนให้เธอเสร็จก็รอฟังผลอยู่ที่บ้าน มารู้ข่าวอีกทียังเกือบช็อก ไม่คิดว่าเรื่องจะใหญ่โตขนาดนี้ เพื่อนรักให้เหตุผล และดูเหมือนคนฟังจะเชื่อเต็มร้อย จึงไม่ทันสังเกตว่า คนชื่อเบลแอบยิ้มมุมปาก

 

เป็นสัปดาห์แล้วที่ข่าวฉาวของเธียรขวัญออกสู่สาธารณะ กระแสข่าวไม่มีแนวโน้มว่าจะแผ่วลง ยิ่งมีคนขุดคุ้ยว่านักแสดงหนุ่มนามภาวัตน์ หรือโอร์ม เคยคบหาอยู่กับนางเอกนลินินมาก่อน เธียรขวัญก็หลุดจากตำแหน่ง คนรักมาเป็น มือที่สามทันที พวกเขาขุดคุ้ยและเล่นข่าว เธอยิ่งไร้อิสระ ถูกตามติดจนแทบไม่มีช่องให้กระดิกตัว

เธียรขวัญจึงเก็บเสื้อผ้าและของใช้เท่าที่จำเป็นยัดใส่กระเป๋าเป้ หลบออกจากคอนโดฯ ในดึกของคืนหนึ่ง ที่หมายปลายทางคือไร่กุหลาบจังหวัดตาก

เช้าของวันใหม่ หญิงสาวร่างเล็กดวงหน้ากลม ผมซอยสั้นเคลียไหล่ สวมเสื้อกล้ามกางเกงวอร์ม เพิ่งกลับมาจากวิ่งออกกำลังกายยามเช้าถึงกับตกตะลึง เมื่อเห็นใครสะพายเป้เดินมาตามทางเดินเล็กๆ สู่ตัวบ้าน

เทียน!” ร่างเล็กเปรียวโผเข้ากอดเพื่อนเต็มอ้อมแขน มาได้ไงเนี่ย? โอ๊ย เป็นห่วงตัวจะแย่ เห็นข่าวในทีวีตั้งหลายวันแล้ว พยายามโทร.หาตลอดทั้งเบอร์ห้องพัก เบอร์มือถือ ติดต่อไม่ได้เลย เสียดายช่วงนี้พี่ปอนด์ไม่อยู่เราเลยต้องเฝ้าไร่ ไม่งั้นได้ลงไปหาตั้งนานแล้ว

เราก็คิดถึงปันเหมือนกัน

จ้า รู้แล้วว่าคิดถึง ไม่คิดถึงตัวคงไม่มา ดวงหน้ากลมยิ้มแป้น ไป เข้าบ้านก่อน ดีใจจังที่ตัวเองมาได้

เจ้าของบ้านนำแขกมานั่งคุยรับลมที่ระเบียงฝั่งทิศตะวันออก พระอาทิตย์ดวงโตโผล่พ้นขอบฟ้าลอยเด่นดวงอยู่สุดสายตา แสงอุ่นอ่อนของรุ่งอรุณอาบไล้ทั่วไร่กว้าง แปลงกุหลาบอวดดอกงาม คนงานกระจายอยู่ตามจุดต่างๆ ผู้มาเยือนรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที เธอยืนชิดลูกกรงระเบียงสูดหายใจเข้าเต็มปอด ประสานมือเหยียดขึ้นเหนือศีรษะ คลายออกแล้วค่อยๆ กางออกด้านข้าง บิดขี้เกียจขับไล่ความเมื่อยล้า ก่อนถอนหายใจ คนซึ่งเพิ่งออกไปหาน้ำดื่มมาต้อนรับ อมยิ้ม มองดูเพื่อนอย่างรักใคร่ วันนี้เธียรขวัญสวมกางเกงยีนส์ขากระบอกสีซีด ขาดเป็นริ้วที่หน้าขาและหัวเข่า ใส่เสื้อยืดขาวมีแจ๊กเก็ตยีนส์ทับอีกชั้น ผมหยักศกสีน้ำตาลเข้มผูกเป็นหางม้ารุ่ยร่าย ดวงหน้าไร้เครื่องสำอางแต่งแต้ม ทั้งเป้ แว่นตาดำ และหมวกปลดวางไว้บนโต๊ะ สภาพของเธอแตกต่างโดยสิ้นเชิงกับนางเอกผู้เฉิดฉายในจอแก้ว และภาพข่าวที่ปรากฏอย่างต่อเนื่องตามสื่อต่างๆ

เป็นไง? อาการหนักเลยสิ

เสียงทักเรียกให้เจ้าหล่อนหันมามอง เรียวปากเม้มสนิท แต่มุมปากยกยิ้ม

ก็ไม่เท่าไหร่ เบื่อพวกนักข่าว ตามจิกอยู่นั่นเธอเดินมานั่งที่โต๊ะ

งานเขานี่นา ตัวเองอยากเป็นคนดังทำไมล่ะ ใครๆ ก็อยากติดตามข่าว ยิ่งข่าวคาวๆ ยิ่งขายดี ปานชีวายิ้ม แล้วนี่ตัวมายังไง?

นั่งรถทัวร์มาลงบขส. แล้วเช่ารถสองแถวมาอีกต่อ

โธ่เอ๊ย ทำไมไม่โทร.มาบอก จะได้ให้รถที่ไร่ไปรับ เทียนนะเทียน จะลำบากทำไมก็ไม่รู้

ไม่ลำบากหรอก จำทางมาได้ จำชื่อไร่ได้ บอกคนขับเขาก็พามาส่งได้นี่ไง

แล้วถ้าเขาพาแวะเข้าป่าก่อน ตัวจะทำไง?

โอ๊ย! ไม่หรอก คนขับแก่งั่ก ไม่มีแรงทำอะไรแล้วล่ะ

แหม...อย่าดูถูกเชียว แก่ๆ เตะปี๊บดังก็มีถมเถนะเทียน

สองสาวหัวเราะ ครู่ต่อมาเธียรขวัญก็ถาม

ปันว่าพี่ปอนด์ไม่อยู่ ไปไหนเหรอ?

ไปดูตลาดต่างประเทศ แถวเอเชียนี่แหละ เผื่อมีที่รองรับกุหลาบของเราเพิ่มขึ้น อีกสองสามวันก็กลับแล้ว ว่าแต่ตัวเองเถอะ เรื่องมันไปไงมาไงเหรอเทียน? เสียงถามขรึมขึ้น กระแสเสียงห่วงใย

เธียรขวัญเบือนหน้าออกมองไร่กว้าง ระบายลมหายใจแผ่วเบา ถ้าไม่จับสังเกตคงไม่รู้

มีคนโทร.มาบอกว่าโอร์มพายัยลิลลี่ไปนอนที่คอนโดฯ เทียนกะไปดูให้เห็นกับตา ไปถึงก็เห็นมันนอนกกกันบนเตียงเต็มสองลูกตานี่เลย องค์นางมารเข้าสิง เลยลากมันลงมาตบ แล้วนักข่าวมาจากไหนไม่รู้ หยั่งกะพวกแร้งลงทึ้งซาก

เธียรขวัญยักไหล่ คล้ายบอกว่า ก็เท่านั้นปานชีวาส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เพื่อนเธอ แรงมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เคยยอมใครเสียที่ไหน สมัยเข้าปีหนึ่งใหม่ๆ ไอ้พวกอยากแกล้งเพราะหมั่นไส้ในท่าทางเชิด หยิ่ง โดนตอกกลับจนหน้าหงายกันระนาว แม้แต่เพื่อนชายร่วมรุ่นร่วมคณะต่างก็ยอมศิโรราบให้กับผู้หญิงที่ชื่อเธียรขวัญ เพราะนอกจาก ฝีมือแล้ว ฝีปากเธอก็จัดจ้านไม่แพ้ใคร

แล้วข่าวที่ว่าโดนพักงานละครล่ะ? ไหนจะงานถ่ายโฆษณาอีก

จะเหลือเหรอ โดนถอดหมด ตอนนี้เทียนโดนลอยแพแล้วมั้ง

อ้าว! แล้วจะทำไง? คนถามห่วงใย เตรียมใจไว้แล้วว่าเพื่อนคงเจอมรสุมหนัก แต่ไม่คิดว่าจะร้ายแรงขนาดนี้

ยังไม่รู้ ไม่ได้คิดอะไรเลย แต่คงไม่ต้องคิดแล้วล่ะ คุณย่าโทร.มาตามเรากลับบ้าน

จริงดิ๊?

ฮื่อ เจ้าตัวยืนยัน ปัน...เราไม่อยากกลับเลย

หญิงสาวกลัดกลุ้ม เรื่องข่าวเสียหาย งานโดนพัก แฟนหนุ่มนอนกับผู้หญิงอื่น ดูเหมือนไร้ความหมายเมื่อเทียบกับเรื่องคุณย่าเรียกตัวกลับบ้าน

ปานชีวาเห็นใจ เพราะพอจะรู้เรื่องส่วนตัวของเพื่อนอยู่ไม่น้อย

คุณย่าเรียกกลับไปทำไม?

ก็เรื่องข่าวแหละ กระฉ่อนไปทั่วประเทศแบบนั้น เรายังใช้นามสกุลท่านนี่ ทางนั้นก็ยังนับเราว่าหลาน ได้ยินข่าวใหม่ๆ คงแทบเต้น ปันไม่รู้อะไร ท่านโทร.มาตั้งแต่วันแรกที่ข่าวออกเลย เราอ้าปากจะอธิบายก็ใส่มาเป็นชุด หาช่องแทรกไม่ได้สักนิด แต่ถึงอธิบายไปก็ไม่เชื่ออยู่ดี

เธียรขวัญยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม พลางมองออกนอกไร่ คิดถึงบทสนทนาของตนกับย่าเมื่อหลายวันก่อน รวมทั้งความสัมพันธ์เก่าๆ ที่นับเนื่องมาตลอดยี่สิบสามปี เท่าอายุของเธอ

ไม่หรอก ตัวเองน่ะคิดมาก ท่านอาจเป็นห่วงก็ได้ อยากหาเรื่องให้กลับไปอยู่ด้วยล่ะไม่ว่า ตอนเพิ่งจบใหม่ๆ ท่านยังบอกให้เทียนกลับไปอยู่บ้านเลย ตัวไม่กลับเอง ครั้งนี้ก็เข้าทางล่ะ คนแก่ก็งี้ ปากแข็ง ชอบบ่น ชอบดุ แต่แท้จริงน่ะห่วงจะตาย

ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี แต่เราว่าเรารู้จักคุณย่าดีนะ ท่านไม่ชอบแม่เลยพานไม่ชอบเราด้วย อายุขนาดนี้แล้วจะให้เลิกอคติกับแม่กับเราคงยาก

ตัวเองก็ลองพิสูจน์สิ นี่ไงโอกาสมาถึงแล้ว กลับไปอยู่ด้วยจะได้ใกล้ชิดท่านมากขึ้น ให้รู้ว่าจริงๆ แล้วท่านเป็นคนยังไง แล้วท่านก็จะได้รู้จักเทียนมากขึ้นด้วย ทำให้ท่านรู้สิว่าลูกสาวคุณแม่เอื้อมพรน่ะมีดีแค่ไหน

เธียรขวัญหันกลับมามอง สบกับดวงตากลมใสของเพื่อน และริมฝีปากที่เม้มสนิทมาดมั่น พยักหน้าดิกๆ คล้ายจะบอก เอาเลยยัยเทียนเธอจึงหัวเราะเบาๆ

แล้วถ้าเทียนไม่มีดีอะไรไปอวด แถมยังโดนโขกสับทุกวัน

ตัวก็เผ่นสิ จะไปทนอยู่ทำไม ถือว่าเราทำดีที่สุดแล้ว สารเคมีย่า-หลานมันไม่เข้ากันเอง ส่วนเรื่องงานน่ะไม่ต้องห่วง ถ้าวงการไม่อ้าแขนต้อนรับตัวอีก อย่าได้แคร์ มาเป็นคนงานไร่เราก็ได้ กำลังขาดคนพอดี

แหม งานดีมากเลยนะเธอ

ปานชีวาหัวเราะคิก

อ๊าว อย่าดูถูกงานสิจ๊ะ ทำไปก่อน ถ้าผลงานดีค่อยเลื่อนตำแหน่งให้

 

ได้มาปรับทุกข์กับเพื่อน และได้อยู่ท่ามกลางบรรยากาศสดชื่นงดงามของไร่กุหลาบ เรื่องกลุ้มใจก็เหมือนจะเลือนๆ ไป อาจเป็นข้อดีของเธียรขวัญที่ไม่เก็บอะไรมาเป็นอารมณ์นาน แม้เรื่องที่เข้ามาจะทำให้เธอเสียศูนย์ไปบ้าง แต่เมื่อตั้งหลักได้ก็เข้มแข็งดังเดิม

สำหรับงานในวงการบันเทิง เธียรขวัญอาจโชคดีกว่าใครอีกหลายคนที่ไม่ต้องตะเกียกตะกายมากนัก เธอเริ่มต้นเข้ามาด้วยการชักชวนของรุ่นพี่ร่วมสถาบันแนะนำไปถ่ายแบบกับนิตยสารเล็กๆ หัวหนึ่ง อารมณ์นึกสนุกในคราวนั้นทำให้เธอได้เงินมาเลี้ยงข้าวเพื่อนๆ มื้อใหญ่ และภาพของเธอชุดนั้นก็ไปเข้าตาแมวมองหรือใครบางคนเข้า จึงได้รับการติดต่อไปเทสต์หน้ากล้อง หลังจากนั้นก็มีงานโฆษณาเข้ามาเรื่อยๆ ครั้นเข้าปีสี่เธอได้รับคัดเลือกให้รับบทเป็นนางเอกละครเรื่องหนึ่ง แค่ออนแอร์ไปไม่กี่ตอนชื่อของดาวรุ่งดวงใหม่ เธียรขวัญก็เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ หลังจบการศึกษาเธอจึงรับงานแสดงเต็มตัว ไม่คิดอะไรมากไปกว่า งานดีเงินดี เธอไม่ได้รักมันแบบสุดจิต ไม่ได้ตะเกียกตะกายหวังให้เป็นที่หนึ่งเหนือใครๆ จนต้องยอมเอาอะไรอีกหลายอย่างเข้าแลกเหมือนนักแสดงคนอื่น แท้จริงก็แค่ เธอโชคดีที่เข้ามาในโอกาสเหมาะ และเวลาเหมาะ เมื่อต้องอำลาจึงไม่ใช่เรื่องยากเกินจะหักใจ

อ้าวเทียน มานั่งอยู่นี่เอง เราก็ตามหาซะทั่ว

คนนั่งคิดอะไรเพลินใต้โคนไม้ใหญ่แทบสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทัก ก่อนเหลียวไปยิ้มให้เพื่อน

มีอะไรเหรอ?

วันนี้พี่ปอนด์จะกลับ โทร.มาบอกเมื่อวาน เราก็ลืมบอก

มาถึงกี่โมงล่ะ?

ป่านนี้คงถึงสนามบินแล้ว ตอนแรกเราว่าจะไปรับเอง แต่ต้องอยู่คุมคนงานคัดกุหลาบเกรดพิเศษ มีออร์เดอร์มาเฉพาะน่ะ เลยสั่งให้คนในไร่ไปรับแทน

พี่ปอนด์มาก็ดี ได้อยู่ไหว้ทักทายแล้วเราก็จะกลับกรุงเทพฯ เหมือนกัน

อ้าว? ไม่อยู่ต่ออีกหน่อยเหรอ นานๆ ได้พักที

ไม่ล่ะ จะรีบไปเคลียร์เรื่องที่กรุงเทพฯ แล้วกลับบ้านย่า ป่านนี้ไม่รู้คุณย่าเต้นไปกี่รอบแล้ว ติดต่อเราไม่ได้สักทาง คนพูดหัวเราะขำ จินตนาการเล่นๆ ถึงท่าทางออกงิ้วของนางที่ติดต่อหลานตัวดีอย่างเธอไม่ได้

 

เวลาเดียวกันนั้น ในล็อบบี้ของคอนโดมิเนียมที่พักของเธียรขวัญ ผู้ที่เธอนึกถึงกำลังยืนโวยวายอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เมื่อนางจะขอเปิดห้องพักหลาน แต่ไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ดูแลคอนโดฯ

มันห้องหลานฉันทำไมฉันจะเข้าไม่ได้?!” เสียงนางเอ็ดอึง

เป็นมาตรการรักษาความปลอดภัยของคอนโดฯ ครับ เราต้องให้เกียรติเจ้าของห้อง ผมเปิดห้องคุณเธียรขวัญให้คุณป้าไม่ได้จริงๆ ต้องให้เจ้าตัวเธอมาเปิดเองอีกฝ่ายพยายามอธิบายอย่างนอบน้อม ใจเย็น

ไหนล่ะเจ้าตัว ไปตามมาสิ

ตอนนี้คุณเธียรขวัญไม่ได้อยู่ในห้องพักของเธอครับ

จะรวมหัวกันหลอกฉันรึไง? โดนนังเทียนมันสั่งมาล่ะสิ เห็นว่าฉันแก่คิดจะหลอกกันง่ายๆ เรอะ?

ไม่ใช่อย่างนั้นครับคุณป้า คุณเธียรขวัญไม่อยู่ที่ห้องจริงๆ ครับ

คงจริงอย่างที่คุณคนนี้เขาว่าแหละคุณยาย คุณเทียนอาจหลบไปพักผ่อนหนีเรื่องยุ่งๆ ก็ได้ เรากลับไปรอที่บ้านกันดีกว่าแล้วค่อยติดต่อมาใหม่ ถ้าคุณเทียนไม่อยู่จริงๆ มาโวยวายอยู่แบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์

เอ๊ะ! ไอ้เจ้านี่ นางหันไปถลึงตาใส่คนพามา

เอาอย่างนี้ก็ได้ครับ คุณป้าฝากข้อความไว้ ถ้าคุณเธียรขวัญกลับมาแล้วผมจะแจ้งให้เธอทราบทันที

หญิงชราถอนฉุน แต่เมื่อมองไม่เห็นทางใดดีไปกว่านี้จึงยอมทำตามคำแนะนำของผู้ดูแลคอนโดฯ

บอกมันว่าย่ามันมาหา ถ้ามันไม่ยอมกลับบ้านหรือติดต่อกลับ ฉันจะมาอีก

หลังคุณป้ามหาภัยและชายหนุ่มผิวคล้ำที่มาด้วยกันออกจากอาคารไป คนข้างหลังก็ยกมือขึ้นปาดเหงื่อ หันมองพนักงานสาวสวยแล้วต่างยิ้มให้กันแหยๆ ถ้าไม่ได้ไอ้หนุ่มผิวคล้ำคนนั้นเห็นทียังต้องคุยกันอีกนาน

 

ปรมินทร์ลงจากรถพร้อมรอยยิ้มกว้างเมื่อเห็นน้องสาวและเพื่อนของน้องมารอต้อนรับ

สวัสดีค่ะพี่ปอนด์ เธียรขวัญกล่าวทัก

หวัดดี เป็นไงล่ะเรา? ยัยปันโทร.ไปจ้อให้พี่ฟังว่าช่วงนี้เจอมรสุมหนัก

ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ เทียนยังไหว แค่นี้ถือว่าจิ๊บๆเธอยิ้มตอบ

จ้า แม่คนเก่ง พี่ปอนด์ดูดิ โดนยกเลิกงานหมดเลยแม่คุณยังบอกไม่เป็นไร เป็นคนอื่นร้องไห้ฟูมฟายไปถึงไหนๆ แล้ว เชื่อเขาเลย

ก็เทียนเขาเก่ง ไม่เหมือนเรานี่ โดนอะไรนิดอะไรหน่อยก็วิ่งโร่ขี้มูกโป่งมาฟ้องพ่อแม่ ฟ้องพี่

นั่นมันกี่ขวบกันยะ!” ปานชีวาเท้าสะเอวถาม พี่และเพื่อนเลยพากันหัวเราะ

พี่ชายพาดแขนเหนี่ยวคอน้องสาวมากอด ขยี้หัวอย่างรักเอ็นดู

งานที่ไร่เป็นไงมั่ง โอ.เค.มั้ย?

โทร.รายงานอยู่ทุกวัน ยังจะมาถามอีก ปานชีวาค้อนแทบตากลับ

ส่งเสียงไปรายงานกับพูดต่อหน้ามันเหมือนกันที่ไหน พี่อยากฟังจากเราตัวต่อตัวแบบเนี้ยะ ว่าเรียบร้อยดีไม่มีปัญหา เข้าใจ๋?

เจ้าค่า เรียบร้อยดีไม่มีที่ติเลย พอใจรึยังเจ้าคะคุณพี่ชาย?

ปรมินทร์พยักหน้า สีหน้านั้นนิ่ง แต่ดวงตายิ้ม

ก็พอใจนิดหน่อย

ถ้อยคำต่อล้อต่อเถียงของสองพี่น้อง เรียกรอยยิ้มจากเรียวปากอีกคนที่เฝ้ามอง มาทีไรก็ได้เห็นความน่ารักเช่นนี้เสมอ ชวนให้เธออบอุ่นใจไปด้วย

ทั้งหมดเข้ามานั่งคุยกันต่อในห้องรับแขก ปรมินทร์ซักถามความเป็นไปของเธียรขวัญอย่างใส่ใจ เสมือนน้องสาวของเขาอีกคน เขารู้จักกับเธอตั้งแต่เธออยู่ปีหนึ่ง คุ้นเคยกันเรื่อยมา เพิ่งห่างๆ ไปก็เมื่อเธียรขวัญและปานชีวาสำเร็จการศึกษา

ปรมินทร์นั้นยอมรับน้ำใสใจคอของเธียรขวัญ เธอมั่นใจในตัวเอง ไม่อ่อนแอ ไม่กลัวใคร ไม่ว่าชีวิตจะมีมรสุมอะไรเธียรขวัญจะผ่านมันไปได้เสมอ อย่างช่วงที่เธอสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักยิ่งไปพร้อมกันถึงสองคนขณะยังเรียนอยู่ปีสาม เธียรขวัญก็ผ่านมันมาได้ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาเชื่อ เจ้าหล่อนจะผ่านมันไปได้อีก

เธียรขวัญเดินทางกลับกรุงเทพฯ ในอีกสองวันถัดมา เมื่อผ่านส่วนล็อบบี้พนักงานรีบแจ้งข่าวเรื่องคุณย่าของเธอทันที ครั้นขึ้นมาถึงห้องพักได้เธอถอนหายใจพรู รีบควานหาโทรศัพท์มาเปิดเครื่อง ต่อสายเข้าเบอร์มือถือของคุณย่า และได้ฟังเสียงบ่นเป็นชุด เสร็จธุระจากนางก็โทร.หาผู้จัดการส่วนตัว นี่ก็อีก บ่นต่อว่าอีกชุดใหญ่ เธอปล่อยให้ฝ่ายนั้นระบายจนพอใจก่อนสอบถามเรื่องงานที่ยังคั่งค้าง โชคดีที่ละครปิดกล้องไปแล้ว ยังเหลืองานยิบย่อยอีกไม่กี่ชิ้นที่ผู้ว่าจ้างไม่อาจยกเลิก และเธอไม่อาจทิ้งงานให้ค้างคาได้เช่นกัน จึงต้องทำหน้าที่ให้เสร็จสิ้น หวังก็แต่ว่าพวกนักข่าวแร้งทึ้งจะไม่มาตามราวีเธออีก

วางสายจากโรสผู้จัดการส่วนตัวแล้วเธียรขวัญทิ้งกายลงบนโซฟาผ้ากำมะหยี่สีแดงสด กางแขนกางขาแผ่หลาอย่างคนหมดท่า ทุกอย่างช่างพลิกผันกลับตาลปัตร เธอเข้าวงการมาง่ายๆ โด่งดังง่ายๆ แบบไม่ทันตั้งตัว เป็นดาวรุ่งดวงใหม่ที่ใครก็ชื่นชม แล้วดาวรุ่งก็กลายเป็นดาวร่วงได้ง่ายๆ แบบไม่ทันตั้งตัวเช่นกัน

 


เมื่อรักทักทาย
กลิ่นแก้ว
www.mebmarket.com
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

201 ความคิดเห็น