Love is real

ตอนที่ 8 : บางครั้ง..ก็

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

"พี่ธาม..ระวังครับ!" 
ปึ้ก!   
"โอ้ยย!" ผมยกมือขึ้นกุมหน้าผาก เจ็บจนน้ำตาแทบเล็ด ดาราหนุ่มวางกล่องข้าวแล้วยื่นมือมาพยายามดึงมือผมออก 
"ขอผมดูหน่อยครับ โห แดงเลย" 
"เจ็บอ่ะ" 
"เดินเหม่ออะไรอยู่ล่ะครับ ผมเรียกก็ไม่ทันแล้ว เดินชนกระจกเฉยเลย" 

ผมเอามือนวดหน้าผากป้อยๆ ก็เพราะใครล่ะวะ ผมแอบค้อนคนตรงหน้า นึกย้อนไปตอนที่ทานข้าวด้วยกันเมื่อครู่ หลังจากอยู่ๆก็พูดคำคำนั้นขึ้นมาหน้าตาเฉย ก็นั่งกินข้าวทำไม่รู้ไม่ชี้อะไรอีก ทำเอาผมนั่งเครียดอยู่คนเดียว 
เอ๊ะ แล้วผมจะเครียดทำไมวะ มันต้องแกล้งเล่นแน่ๆ แหงอยู่แล้ว 

เออ นั่นสิ ไอ้ธามเอ้ย มึงมันบ้าไปแล้ว  
"ขำอะไรหรอครับ" ซายน์ที่ยืนจ้องอยู่นาน เห็นชายหนุ่มรุ่นพี่ ที่กำลังทำหน้าจะร้องไห้ แล้วอยู่ๆก็หัวเราะ  
ผมหุบยิ้มฉับ มันคงนึกว่าผมบ้า 
"เปล่า ป่ะ กลับเถอะ ป่านนี้เค้าคงรอกันแล้ว"
"ครับผม" ซายน์หันไปหยิบถุงกล่องข้าว ผมยื่นมือไปช่วยถือทันที 
"เอามานี่ มึง..นายไปสตาร์ทรถเลย" ซายน์ยอมปล่อยมือแต่โดยดี ผมเปิดรถเอาข้าวกล่องเก็บด้านหลังเรียบร้อย ก็เข้าประจำที่นั่งด้านหน้า ซายน์ก็ยื่นของมาให้ 
"อ่ะนี่ครับ" 
"ชาเขียว?" ผมยื่นมือไปรับอย่างงงๆ 
"ครับ ชาเขียวของพี่ ผมสั่งมาให้แต่ไม่เห็นพี่กินเลย ..ตั้งแต่.." 
ผมรับมาดูดอึกใหญ่ 
"ตั้งแต่ผมบอกว่าจะจีบพี่น่ะครับ" 
พรวด!! 
"แค่กๆ โอ้ย ไอ้บ้า เล่นอะไรวะเนี่ย" ผมสำลักชาเขียวจนหน้าดำหน้าแดง โอ้ย เสียดายของ เอ้ย ไม่ใช่ ซายน์ยื่นกระดาษทิชชู่ให้ผมเช็ดปาก 
"ผมไม่ได้เล่นนะครับ ผมจริงจัง" ตาคมหันมาหาผม ทำน้ำเสียงจริงจัง
"กูนึก..." มันทำหน้าดุ "พี่..นึกว่านายจะจีบยัยเทียร์" 
"ผมแค่สนิทกับเทียร์เฉยๆครับ" ซายน์อธิบายอีก 
"แต่ ..กู เอ่อ เป็นผู้ชาย" ผมพูดเสียงเบา ทำไมต้องเบาด้วยวะ ดังๆแมนๆดิเฮ้ย ไอ้ธาม 
"ครับ ผมรู้แล้ว" ดาราหนุ่มยกยิ้มเหมือนกำลังเอ็นดูเด็กน้อย 
"ผมไม่เร่งรัดอะไรพี่หรอกครับ แต่ผมอยากให้พี่รู้ไว้ก่อน เพราะผมไม่มีโอกาสทำคะแนนบ่อยนัก ผมกลัวใครจะแย่งพี่ไป" 
"ตลกล่ะ ใครจะมาย่ะ ..แย่ง" 
"พี่ไม่รู้ตัวหรอครับ" ร่างสูงยื่นมือพลางโน้มตัวเข้ามาใกล้ "ใครๆจ้องจะแย่งผมเยอะจะตาย" 
"จะทำอะไร" ผมเขยิบตัวหนีจนติดประตู จนรุ่นน้องหัวเราะขำ 
"ผมแค่จะคาดเข็มขัดให้พี่เท่านั้นเองครับ" ว่าพลางยื่นมือไปดึงเข็มขัดนิรภัยมารัดให้ 
แงงง พ่อจ๋า  ช่วยธามด้วยยย เอาปืนมายิงมันที๊ๆๆๆ

"ธาม ธาม ไอ้เชี่ยธาม!" 
"โอ้ย เรียกหาพ่อเมิงหรอครับ เสียงดังขนาดนี้" ผมบ่นพลางเอานิ้วแยงหู 
"กูเรียกมึงตั้งนานละ มึงมัวแต่เหม่อ" ต้าบ่น 
"มึงเป็นอะไรวะ" ติณท์เอ่ยถาม 
"..." 
"มึงอย่าบอกนะว่า ..." ต้าหรี่ตามองอย่างจับผิด "ไอ้ดารามันจีบมึง" 
ผมทำตาโต ส่ายหน้า 
"เสือกเดาถูกอีกกู" ต้าว่า เฮ้ย กูส่ายหน้านะ 
"โอ้ยย เพื่อนกูเนื้อหอมจังวะ" ต้าบ่น
"ทำไมวะ" ติณท์กับผมถามพร้อมกัน
ต้าถอนหายใจ "มึงอย่าเอ็ดไปนะ พอมึงออกไปเอาข้าวกับไอ้ดารานั่น พี่เชนก็มาถามกูใหญ่เลย ว่าไอ้ดารานั่นมันใคร" 
"แล้ว?" 
"แล้วก็บอกให้กูช่วยจีบมึงน่ะสิ" 

ชีวิตกูมันเชี่ยยยอะไรเนี่ย 
ผมนั่งเอามือขยี้หัวตัวเอง รู้สึกประสาทใกล้จะแดกตาย ทำไมผมถึงหนีอะไรแบบนี้ไม่พ้นซะทีวะ 
หรือผมจะลองไว้หนวด แค่คิดเองก็ไมีไหวแล้วอ่ะ 
ไม่อาบน้ำสัก สามสี่วัน ให้ตัวเหม็นๆดีมะ แหงะ ไม่ดีอ่ะ คันหัวตาย 
พูดคำหยาบ มึงๆกูๆ ทุกวันนี้ยังหยาบไม่พออีกเรอะ โอ้ยยยย
"เฮ้อออ" 
"ลำไย ทำมาเป็นกลุ้ม สวยเลือกได้เนอะมึงเนี่ย" ต้าพูดพลางจิ้มลูกชิ้นที่ผมซื้อมาเข้าปาก  
"แดกของกูยังกล้ากัดกูนะ" ผมว่า แต่คนหน้าด้านอย่างมันจะสนหรอครับ มันก็แค่ยักไหล่ 
"มึงจะเอายังไงก็เอา แต่มึงจะหนีตลอดไปไม่ได้หรอกนะ" ติณท์ว่า มันกะต้ารู้เรืองสมัยปีหนึ่งของผมดีครับ 
"เออ ยังไงพวกกูก็เพื่อนมึง" ต้าว่าแม่งโคดซึ้งเลยว่ะเพื่อน กูรักเมิงง
"ถึงมึงจะเป็นเมียใครก็เหอะ" 

ไอ้เชี่ย..ต้ากูขอถอนคำพูดเมื่อกี้เลย 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #2 Anjinmei_muay (@muayja007) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 10:02
    เขียนน่ารักมากเลยยยค่าาาาา รออ่านต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่าาา^^
    #2
    2
    • #2-1 Sahara_Desert (@sahara_taiwan) (จากตอนที่ 8)
      13 เมษายน 2562 / 18:57
      ขอบคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้เรามากเลย 🤟
      #2-1