Love is real

ตอนที่ 14 : แสตนด์เชียร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    22 พ.ค. 62

วันนี้ คือวันแข่งแสตนด์เชียร์ครับ 
เป็นวันที่น้องปีหนึ่งทุกคณะต่างตั้งตารอ เพราะจะเป็นวันที่ได้โชว์ศักยภาพของทั้งชั้นปีให้พี่ๆปีสูงเห็น 

และส่วนใหญ่ วันนี้ก็จะเป็นวันที่น้องๆปีหนึ่งได้ 'รุ่น' จากพี่ๆนั่นเอง 

ผมตื่นแต่เช้าเช่นกัน เพราะยัยเทียร์ใช้ให้มาช่วยเป็นเบ๊ยกอาหารสำหรับสตาฟ

"พี่ธาม เหลืออีกเยอะไม๊" 

"หมดละ ทั้งหมด 150 กล่องถูกไม๊" กว่าจะเสร็จ เล่นเอาผมเหงื่อโทรมกายเลย 

"อืม เรียบร้อยละ กลับไปนอนได้"

"นอนอะไรกันล่ะ ชั้นปีอื่นๆมีเรียนครึ่งวัน เดี๋ยวบ่ายจะแวะมาดูละกันนะ" ผมบอกน้องสาว และรีบเดินกลับหอพัก เพื่อแต่งตัวเข้าเรียนครึ่งวันเช้า 

รอบข้างมีเด็กปีหนึ่งที่แต่งตัวชุดสีสันตามธีมของแต่ละคณะ บ้างเดิน บ้างวิ่ง บ้างขี่จักรยานเต็มไปหมด 

"น้องธาม" เสียงหนึ่งดังเรียกชื่อผม ดังมาจากหน้าร้านกาแฟ 

"อ้าว พี่บี หวัดดีครับ" 

พี่บีแอดมินทีมบ้านซายน์-อิ๊งค์ ยืนอยู่กับเหล่าตากล้อง ขอย้ำเลยครับ เพราะทุกคนล้วนมีกล้องตัวเบ้อเริ่มอยู่ในมือ 

"มาแต่เช้าเลยนะครับ กองถ่ายเริ่ม 10 โมงไม่ใช่หรือครับ" นี่เพิ่ง 7 โมงกว่าเอง 

"ทีมกล้องต้องมาดูมุมก่อนสิจ๊ะ ไม่งั้นจะได้มุมดีๆได้ไง" พี่บีว่าพลางขยิบตา ช่างเป็นคนที่เท่จริงๆ 

ผมเอ่ยขอตัวลาจากพี่บี และกลับมาอาบน้ำแต่งตัวที่หอพัก ไปเรียนปกติ

จนถึงเวลาเที่ยงวัน 

"โอ้ย วันแสตนด์ 'จารย์ยังตรงเวลาไปอี๊ก" ต้าบ่นขณะเก็บชีทเข้ากระเป๋า 

"เราปีสองแล้วมะ มึงจะตื่นเต้นอะไรนักหนา" 

"มันต้องตื่นเต้นสิ มันไปเล็งน้องหรีดคณะทันตะฯ ไว้" ติณท์เฉลย

"อ๊ะ ถูก ปีนี้แจ่มทุกคน" 

"จริงดิ กูจะได้ไปส่องบ้าง" ผมเริ่มสนใจแล้วแฮะ 

"ไม่กลัวแฟนดารามึงมาจัดการหรอวะ" 

"ใคร ใครแฟนใคร ไม่มี๊" เอ้ะ ผมเสียงสูงทำไมเนี่ย 

"มึงมีความสุขดี พวกกูก็ดีด้วย" ติณท์ว่า พลางเดินมาตบบ่าผมเบาๆ 

"กูก็หวังว่า คงไม่มีเรื่องเหมือนสมัยปีหนึ่งนะ" ต้าพูดมา

"..." 

"ไปเว้ย ไปหาข้าวแดก เดี๋ยวจะได้ไปดูน้องแข่งแสตนด์กัน" ติณท์ตัดบท พร้อมกับลากพวกเราทุกคนเดินไปโรงอาหาร

พอเราเดินมาถึงโรงอาหาร ก็พบกับฝูงชน 
เนื่องเพราะวันนี้เป็นวันแข่งแสตนด์เขียร์ของปีหนึ่ง และเป็นวันสำหรับกิจกรรมของมหาลัย คือทุกๆชั้นปีจะมีเวลาว่างครึ่งวันบ่ายเพื่อให้ทำกิจกรรมร่วมกัน ทั้งน้องปีหนึ่งและพี่ทุกชั้นปีจึงมารวมกันอยู่ที่นี่ 

"โห กูว่าไม่มีที่นั่งว่ะ" 

"เออ งั้นเอาไงอ่ะ ซื้อขึ้นหอมะ" พวกเราทั้งสามคนเห็นตรงกัน ก็เลยแยกย้ายกันหาของกิน แล้วไปเจอกันที่ห้องพัก

"น้องธามมม" 

ผมหันไปตามเสียงเรียก ก็พบพี่บียืนอมยิ้มโบกมือหยอยๆเรียกผมอยู่ที่โต๊ะมุมหนึ่ง แต่ว่า..อุ่ย ซายน์อยู่ในโต๊ะด้วย และแน่นอนแฟนคลับเพียบ
ผมจะทำไงล่ะครับ นอกจากโค้งตัวทักนิดนึงและ เตรียมเผ่น~

"อ้าว อย่าไปไหนนะ หยุดอยู่ตรงนั้นเลย" พี่บีค้าบ อย่าตะโก๊นน

พี่บีคนเท่ของผมวิ่งเข้ามาลากแขนผมให้เข้าไปหากลุ่ม หรือควรเรียกว่า ฝูงชนอันมหาศาลดี แต่ทุกคนก็นั่งกันคนละโต๊ะ โต๊ะที่ซายน์นั่ง มีคนอยู่ ไม่กี่คน ผมถูกดันให้นั่งตรงข้ามซายน์ 

"สาวๆจ๋า นี่พี่ชายเทียร์ ชื่อน้องธามจ้ะ" พี่บีแนะนำผมกับสองสาวที่นั่งอยู่ด้วย 
"ส่วนนี่ ดาว กะมินนี่ ทีมบ้านจ้ะ" 

"สวัสดีครับ" เอ่อ นี่ผมกำลังจะกลายเป็นทีมบ้านไปอีกคนหรือเปล่าเนี่ย

"พี่ธามทานข้าวหรือยังครับ" ซายน์หันมาถามผม 

"อ๋อ เออ ยัง ว่าจะซื้อขึ้นไปกินบนหอน่ะ" 

"กินด้วยกันนี่แหละจ้ะ พี่สั่งกับข้าวไว้แล้ว ยัยดาว ไปสั่งข้าวเพิ่มอีกจานนึง เร็ว" 

"เอ่อ..แต่ผมเกรงใจ" กลัวตังหากเว้ย คนจ้องเป็นสิบ

"ไม่ต้องเกรงใจ ถือซะว่าพี่เลี้ยงขอบคุณที่ช่วยเมื่อวานละกันนะ" พี่บีสรุปเสร็จสรรพ 

"ดื่มน้ำกันก่อนจ้า" มินนี่ยกถุงน้ำขวดสีต่างๆวางบนโต๊ะ พร้อมกับหยิบแจกจ่ายทุกคน 

"แจกพี่ๆคนอื่นด้วยนะมิน" ซายน์บอก พลางยื่นถุงหนึ่งไปที่โต๊ะข้างๆ

"อ่ะครับ พี่ธาม" 

"ขอบใจ" ผมรับน้ำมาจากซายน์ และแน่นอนครับ มันเป็นชาเขียว

ชอบทำให้คนเขินแบบไม่มีเหตุผลนะ 

พี่บีสั่งกับข้าวมาสามสี่อย่าง พวกเราห้าคนก็เริ่มทานอาหารกลางวันกัน พี่บีบอกว่า เดี๋ยวช่วงบ่ายทีมถ่ายจะขอเข้าไปเก็บบรรยากาศในหอประชุมที่แข่งแสตนด์เชียร์ด้วย 

"ดีเลยครับ มีหลายคณะที่เป็นที่จับตามองลองเข้าไปถ่ายทำดู" 

ซายน์ที่นั่งฟังเงียบๆ ตักหมูกระเทียมมาใส่จานผม 

"ตักไม่ถึงใช่ไหมครับ ผมตักให้นะ" 

"..." 

"พี่ธามกินผัดผักด้วยไหมคะ ตักถึงรึเปล่า" ดาวเอ่ยถามพลางจะขยับจานให้ 

"พี่ธามไม่กินผักหรอกดาว" คนที่เอ่ยปฏิเสธกลับเป็นซายน์ 

สองสาวแอดมินนั่งหัวเราะกันคิกคัก ส่วนผมหรอครับ เอ่อ มียาลดไข้ไหมครับ ทำไมหน้าร้อนๆ

"เอ้อ ธาม พี่ว่าจะขอไลน์เรา ลืมไปเลย เผื่อพี่จะส่งรูปไปให้" พี่บีทักพลางยื่นมือถือมาให้ผม 

"อ้อ ครับพี่ แต่ว่า..ถ้ามันไม่หล่อก็ลบๆทิ้งไปก็ได้นะพี่" ผมว่าพลางหัวเราะแห้งๆ 

"หล่อสิ เดี๋ยวแต่งให้ 10 app" นี่ล่ะครับ พี่บีคนเท่ของผม 
"อ้าว แล้วซายน์มีเบอร์ธามหรือยัง" 

"..."

"ยังล่ะสิใช่ไม๊ มาๆ มาแอดไว้ เผื่อมีธุระอะไรนะ" พี่บีตัวชงแห่งศตวรรษเอ่ย

"ที่จริงเอาจากยัยเทียร์ก็ได้นะ" ผมพูดขึ้นลอยๆพลางกดแอดไลน์ลงมือถือให้เจ้าของเครื่อง

"ถ้าเจ้าตัวไม่ให้เอง ผมไม่ขอจากคนอื่นหรอก ผมรอได้" ร่างสูงพูดยิ้มๆ

"อ่ะ เอาไป" ผมยื่นมือถือคืนเจ้าของ

"ให้แล้ว ก็ไลน์มาได้ละนะ" อันนี้พูดเบาๆนะครับ เสียงดังเดี๋ยวเขาได้ใจ 


#######

จบตอนละ ขออำภัยหากสั้นไปหน่อย อยากให้จบเป็นเรื่องๆ 

หลายคนสงสัย ซายน์ไม่เคยมีไลน์ธามหรอ ใช่ค่ะ ไม่เคยมี 
เพราะว่าเวลาจะเจอกัน ซายน์ใช้บริการน้องสาวตัวดีตลอดเลยไงคะ 

และอย่างที่บอก ถ้าไมได้ขอจากธามเอง ซายน์ก็ไม่กล้าไปเอาจากเทียร์หรอกค่ะ 
แต่พี่บีคือชิปเปอร์ที่แท้ทรู ไม่งั้น ไม่รู้น้องจะได้ไลน์พี่เมื่อไหร่ 

เฮ้อออ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

4 ความคิดเห็น