Love is real

ตอนที่ 1 : แรกพบ...มหาวิทยาลัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

"ธาม แม่ฝากดูแลน้องด้วยนะลูก" 
"ครับแม่ ไม่ต้องห่วงนะครับ" 

ผมตอบรับคำแม่อย่างหนักแน่น ท่ามกลางฝูงชน ที่แน่นขนัดไปหมดทุกทิศทาง บ้างก็เดิน บ้างก็วิ่ง ยกกล่อง ถือกระเป๋า หิ้วพัดลม เสียงจ้อกแจ้กจอแจรอบข้างทำเอารู้สึกตาลาย หนุ่มสาวในชุดนักศึกษาต่างกำลังพากันขนข้าวของเครื่องใช้เดินขึ้นตึกที่พัก พวกคุณคิดถูกแล้วครับ วันนี้เป็นวันขนของเข้าหอพักของมหาวิทยาลัยของผม ก็เลยทำให้บริเวณรอบข้างนี้ คึกคักเป็นพิเศษ 

"หนูโตแล้วนะแม่ ไม่เห็นต้องให้พี่ธามคอยดูแล" ยัยเทียร์ น้องสาวตัวดี บ่นอุบอิบ เสียงกระเง้ากระงอดอยู่ข้างๆพ่อ จนผู้เป็นพ่ออดไม่ได้ต้องยกมือขึ้นขยี้ผมเบาๆ 
"โตแต่ตัวน่ะสิ เราน่ะ" 
"มีพี่ธามคอยดู แม่ก็เบาใจ" 

ผมยิ้ม เหมือนเป็นผู้ที่มีความสำคัญอย่างล้นเหลือ รู้สึกตัวเองอกกว้างกว่า สามศอก 

"รับรองครับพ่อ แม่  ยัยเทียร์ไม่เหลวไหลแน่นอน" 


"ทางนี้ๆๆ พี่ธาม ทางนี้"  
ยัยเทียร์น้องสาวตัวดี โบกมือไหวๆ จากมุมหนึ่งของคาเฟททีเรีย ซึ่งตอนนี้แน่นนัดไปด้วยเหล่าบรรดาน้องๆเฟรชชี่ปีหนึ่ง ของทุกคณะ ที่บ้างก็กำลังนั่งกินข้าว บ้างก็กำลังเม้าท์มอยกันอย่างออกรส ผมเดินเข้าไปหา ก็พบว่ามีสาวน้อยอีก 2 คน นั่งอยู่ข้างๆ 
"สั่งไรกินยัง?" ผมถามพลางหันไปรับไหว้ สองสาวที่ยกมือไหว้ผมอย่างนอบน้อม 
"ยังเลย สั่งให้หน่อยสิ เลี้ยงด้วยนะ เลี้ยงเมตเค้าด้วย นี่ แตงโม พยาบาล กับ มิว กายภาพ นี่พี่ชายเรา พี่ธามอยู่สาธาฯ" 
"หวัดดีครับ" ผมยิ้มให้เพื่อนร่วมห้องของน้องสาว (อย่างงนะครับว่าทำไมน้องกับผมถึงอยู่กันคนละห้อง บ้านผมไม่มีฐานะอะไรมากมายครับ เราสองคนพี่น้องเลยอยู่หอในของมหาวิทยาลัย ผมกับน้องสาวเลยแยกกันอยู่คนละตึก แต่ก็ใกล้ๆกันนะครับ เด็กปีหนึ่งทุกคนจะได้อยู่กับเพื่อนต่างคณะ เพื่อให้ทำความรู้จักกันเนื่องจากปีหนึ่งต้องเรียนและทำกิจกรรมร่วมกันน่ะครับ) 

"เออ เดี๋ยวเลี้ยง สั่งมาเลย เอาอะไร"  ผมเดินไปหยิบกระดาษปากกาจากหน้าร้านป้าเสธฯ เจ้าประจำของคณะ มายื่นให้สาวๆจดรายการ แล้วก็เดินไปสั่งให้ 

"ธาม กินอะไรลูกวันนี้" ป้าเสธฯ หญิงร่างท้วมร้องทักผม ผมไม่รู้หรอครับว่าจริงๆแล้วป้าชื่ออะไร แต่ชื่อหน้าร้านแกเขียนว่า เสธฯ แบบ เสนาธิการอะไรแบบนี้ พวกผมก็เรียกแก ป้าเสธฯๆ มาตลอด สนิทชิดเชื้อกันดีเพราะฝากท้องกับแกมาตั้งแต่เพิ่งเข้าปีหนึ่ง จนตอนนี้ปีสองแล้ว ก็ยังมาขอสปอนเซอร์ข้าวกล่องแกอยู่บ่อยๆ 
"เหมือนเดิมป้า อ่ะนี่ เพิ่มอีก 3 จานนะ"
"เลี้ยงสาวหรอ" ป้าแอบกระซิบ 
"บ้า ป้า น้องผมเข้ามาเรียนที่นี่เหมือนกัน เดี๋ยวไว้พามาถล่มนะ มันเรียนพยาบาล"  ผมว่ายิ้มๆ 
"ได้ๆ เดี๋ยวป้าแถมให้   เอ้า อันนี้ทำให้ก่อนเลย แล้วก็ของธามผัดผักบุ้งไข่ดาวไม่สุก ข้าวคลุกด้วย อย่าเผ็ดนะ" ประโยคหลังป้าเสธฯหันไปสั่งลูกน้องในร้านให้ทำออเดอร์ให้ผมทันที  เด็กเส้นไหมล่ะครับผม
"แกๆ ได้ข่าวว่า ปีนี้ มอเรามีดารามาเรียนหลายคนเลยนะ" ขณะรอข้าว หูผมก็บังเอิญได้ยินสาวสองคนที่รออยู่ข้างๆคุยกัน (ที่จริง แอบฟังเพราะน้องเค้ายิ้มน่ารักดีครับ)  
"ใช่ๆ รู้สึกเอ็มเอ็ม จะเรียนอินเตอร์ แล้วก็ แพรวที่เล่นเรื่อง ลิขิตรักก็มาเรียนด้วยนะ" อีกสาวเม้าบ้าง 
"ใช่ๆ แล้วก็ ซายน์ของชั้นก็มาด้วยล่ะแกกกก๊ เค้าติดวิดวะ" สาวยิ้มสวยของผมทำเสียงสูง 
ผมหันไปมองสองสาว เห็นท่าทางกรี้ดกร้าดกันแล้วก็ออกจะงงๆอยู่หน่อย มีแต่ชื่อดาราที่ผมไม่รู้จักทั้งนั้น นี่สาวๆสมัยนี้ไม่รู้จัก ฮิว แจ็คแมนกันหรอครับ?
ป้าเสธฯทำข้าวให้ผมเสร็จพอดี ผมเลยเดินถือถาดกลับโต๊ะน้องสาวโดยลืมถามไลน์ของแม่สาวยิ้มสวยไปฉิบ พอกลับมาถึงโต๊ะ สามสาวของผม !?ก็กำลังรุมกันอยู่ที่มือถือของยัยน้องสาวตัวดีของผม 

"แตงโม วันนี้ ซายน์จะมาร่วมกิจกรรมด้วยยย" ยัยเทียร์ตัวดีแผดเสียงดังลั่น 
"ใครมานะ?" ผมถามเสียงขุ่น พลางยื่นข้าวแจกสาวๆ 
"ยุ่ง"  เทียร์ทำปากยื่นใส่ผม 
"พี่ธามรู้จักซายน์ไหมคะ ซายน์ติดวิดวะมอเราปีนี้ค่ะ" น้องมิวคนสวย หันมาเฉลยให้ผมฟัง (แอบบอกเลยว่า น้องยิ้มเขินๆให้ผมตอนที่เจอกันตอนแรกด้วยแหละ แหม ผมก็หล่อพอตัวนะ)
"ใครอ่ะ ซายน์?" 
"โอ้ย ไอ้พี่บ้า ไปอยู่เขาลูกไหนมา มนุษย์ถ้ำมากก" เทียร์สวนกลับมา อ้าว ไอ้น้องเวร 
"ซายน์-อิ๊งค์ ที่กำลังดังอยู่ไงพี่" แตงโมอธิบายแทน พยายามพูดต่อเมื่อเห็นผมยังทำหน้างง "เอ่อ... ที่เป็นพรีเซนเตอร์...ชาเขียวxxไงคะ" 
ผมนึกไปถึงชาเขียวพร้อมดื่มยี่ห้อดังที่ผมชอบกินตอนออกกำลังเสร็จ ภาพของพรีเซนเตอร์ของสินค้าก็ลอยขึ้นมาในหัว ผมพอจำได้เลาๆว่า เห็นดาราสองคนนี้ในหลายๆโฆษณาเหมือนกัน แต่ไม่เคยสนใจ
"อ่อ พอจะนึกออกละ" ผมว่า "แล้วไงอ่ะ มันดังมากหรอ" 


<ขอเสียงปรบมือต้อนรับ น้องแพรว และน้องซายนนนนน์!!!!>
กรี๊ดดดดดดดด!!!!!!!!!!! 

เสียงกรีดร้องกระหึ่มไปทั้งหอประชุมทั้งผู้ชายผู้หญิง จนผมต้องเงยหน้า (พร้อมอุดหู) ขึ้นจาก ROV ที่ตีป้อมค้างอยู่กระทันหันขึ้นมามองเวทีที่ขณะนี้กำลังมีการ welcome น้องๆปีหนึ่งทุกคณะในงานรับน้องมหาวิทยาลัย ซึ่งจะจัดขึ้นทั้งหมด 4 วัน เพื่อละลายพฤติกรรมของนักศึกษาปีหนึ่ง ซึ่งจะเรียนร่วมกันที่วิทยาเขตนี้ไป 1 ปี 
"เหยดดดด น้องแพรวตัวจริงโครตขาวเลยว่ะ" ไอ้ต้า เพื่อนสนิทของผมรำพึง ผมมองตามไปหาสาวคนที่มันว่า ก็มองเห็นสาวน้อยนางหนึ่งโดดเด่นอยู่บนเวทีพร้อมกับ ไอ้ที กับพี่โย mc ขาประจำของงานมหาวิทยาลัย เออ สวยดีว่ะ ขาวโคดๆ แต่สายตาของผมกลับเลยไปสะดุดที่ชายหนุ่มคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ซึ่งตอนแรกผมมองไม่ถนัดเพราะเหล่าพี่ๆน้องๆด้านหน้าต่างพากันลุกพรึ่บขึ้นโดยพร้อมเพรียงทันทีที่ได้ยินเสียงประกาศ 

<พี่โยทราบไหมครับว่า ปีนี้ น้องแพรว กับน้องซายน์ จะเข้ามาเป็นน้องๆปีหนึ่งของเราด้วย> ไอ้ทีประกาศออกไมค์ 
<จริงหรอคะ เข้ามาคณะไหนหรอคะ คณะหนายยยย> ประโยคหลังเธอหันมาถามหน้าเวที 

วิด-ซะ-ว้าาาา  กรี้ดดดดดดด!!! เสียงตอบจากสาวๆ กลบเสียงตอบ ว่า IC ของหนุ่มๆหมดสิ้น
<น้องซายน์มีอะไรจะพูดกับเพื่อนๆไหมคะ> พี่โยชงต่อ 

ไอ้หนุ่ม (หรือสาววะ ปากแดงฉิบ) เอ่ยยิ้มๆ สั้นๆ แต่เรียกเสียงกรี้ดดดได้อีกรอบ 
<สวัสดีเพื่อนๆ ทุกคนนะครับยินดีที่รู้จักครับ> 

"โอ้ยยยย ซายน์ โคดน่ารักอ่ะ เป็นกันเองมากเว่อรรร์" เทียร์ร้องพลางกอดแขนรูมเมตของเธอแน่นแถมเขย่าด้วย 
"ให้มันน้อยๆหน่อย ยัยเทียร์ พี่ยังไม่เห็นมันเป็นกันเองอะไรกะแกเลย" ผมบ่น 
"อะไร ไอ้พี่บ้า เค้าน่ารักจะตาย" 
"นี่เห็นว่าจะร่วมกิจกรรมรับน้องด้วยนะเทียร์" น้องมิวเอ่ยยิ้มๆ 
"ว้ายยย ขอให้อยู่กลุ่มเดียวกันนน" เทียร์พูดอีก 
"เสียใจ อดแดก นะน้องรัก เพราะแกต้องสืบทอดตำนาน กลุ่ม 4 กลุ่มโก๊ะแตกของพี่" ผมรีบสวน 
กลุ่มโก๊ะแตก กลุ่ม 4 ของผม เป็นกลุ่มรับน้องที่พี่ๆจะสืบทอดกันต่อๆมาทุกปี น้องๆในกลุ่มก็จะรับสืบทอดรับน้องต่อๆกันไป กลุ่มเรายิ่งใหญ่และแสบมาก
"แหวะ พี่กลุ่มไม่เป๊กสักคน" เทียร์เบ้ปาก ด้วยรู้จักเพื่อนสนิทของพี่ชายแทบจะทุกคน 
"พี่ชายแกนี่ไง หล่อสุดในกลุ่มแล้ว" ผมรีบแก้ 
"จ้าๆๆๆ หล่อมากกกก หล่อสุดดดด" เทียร์ลากเสียงยาว "ไปค่ะสุดหล่อ กลับไปได้แล้ว พวกเค้าจะขึ้นหอแล้ว พรุ่งนี้โทรปลุกด้วยนะ ตอน 6 โมงเช้า" 
"เออ แต่คืนนี้ไม่ต้องโทรมานะ พี่จะไปแดกเหล้ากะพวกไอ้ต้า" ผมบอก
"ฟ้องแม่" น้องสาวตัวดีชี้หน้าขู่ ก่อนจะเดินขึ้นหอไปกับรูมเมต 
ผมเดินกลับมาจากหน้าหอพักหญิง ก็โทรหาต้าซึ่งบอกว่ากำลังอยู่ร้านเหล้าประจำหลังมอ ผมเลยขี่จักรยานตามไปทันที 

"อ้าว หวัดดีครับ พี่ๆ" ผมยกมือไหว้แล้วหย่อนก้นลงนั่งข้างๆเพื่อนสนิท 
"เออ หวัดดี" พี่เชน หรือ แทนไท รุ่นพี่คณะวิทยาศาสตร์การกีฬายกแก้วขึ้นรับพร้อมกับเพื่อนๆอีกสองคน (แต่ผมไม่รู้จัก)เมื่อเห็นผม "มาช้านะมึง" 
"มันไปส่งน้องสาวมันมาพึ่ น้องมันสอบติดพยาบาล"ไอ้ติณท์เพื่อนสนิทอีกคนของผมบอก 
พี่เชนพยักหน้ารับ "นึกว่าไปติดสาว" 
"โอ้ยย มันสนที่ไหน ชีวิตมันมีแต่การ์ตูนกะROV" ไอ้ต้าว่า 
"เชี่ยต้า" ผมทำปากหมุบหมิบ พลางถลึงตา
"เออ กูเชื่อ หน้าตาอย่างมัน ถ้าหน้าหม้อสักหน่อยป่านนี้สาวๆคงตรึมไปละ" เพือนของพี่เชนว่า
"โห่พี่ ผมไม่ได้หล่อขั้นพี่เชนนะ ขนาดเดือนคณะ" ผมเอ่ยเขินๆ กลับไปยังรุ่นพี่ อดีตเดือนคณะของแกตอนสมัยปีหนึ่ง 
"นั่นเพราะแกไม่ยอมเป็นป่าววะ ตอนเพื่อนๆเลือก" ไอ้ติณท์ว่า 
คณะผมหนุ่มๆน้อยกว่าสาวๆเยอะครับ และหนุ่มส่วนใหญ่ก็เป็นชายใจหญิงซะแทบจะเกินครึ่ง ที่เหลือก็แบบพวกผมนี่แหละครับ เถื่อนๆลุยๆ ถึงได้สนิทกับรุ่นพี่วิศวะ รุ่นพี่วิทยาศาสตร์การกีฬากันซะส่วนมาก ตอนที่เลือกเดือนดาวคณะตอนปีหนึ่ง ไอ้พวกบ้านี่เสนอชื่อให้ผมเป็นเดือน แต่ใครจะไปทำอะไรแหวะๆแบบนั้นได้วะครับ ผมเลยปฏิเสธหัวชนฝา แถมโดดคาบที่รุ่นพี่จะเข้ามาเลือกเดือนดาวอีกด้วย 
"กูไม่ได้หล่อขนาดนั้น พวกมึงจะแกล้งกู กูถึงหนีไง"ผมบ่นอุบ 
"มึงนี่ ถึงหน้าตามึงจะไม่เท่ากูก็เหอะ แต่มึงก็พอดูดีนะเว้ย จริงป่ะพี่เชน" ไอ้ต้ามันชม (หรือด่า) ผมอีก 
พี่เชนยิ้มๆ "มันไม่หล่อหรอก อย่างมันต้องเรียก น่ารัก" 
นั่นทำเอาผมแทบสำลักเหล้าที่กินเข้าไปทีเดียว ในขณะที่คนอื่นๆในโต๊ะส่งเสียงวี้ดวิ้วกันลั่น 
"เฮ้ย พี่ เล่นผมซะแล้ว" ผมว่าเสียงอ่อย 
"กูพูดจริง เอ้า แดกเข้าไป" พี่เชนว่าพลางยื่นกับแกล้มส่งมาให้ 
ผมอายจนต้องหลบตาต่ำ พลางเคี้ยวกับแกล้มตุ้ยๆ ที่จริงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกครับที่ผมโดนผู้ชายทักแบบนี้ ด้วยผมที่ดันหน้าเหมือนแม่มากกว่าพ่อ หน้าผมเลยออกจะไปทางหวานมากกว่าหล่อเข้มสมเป็นลูกชายตำรวจ แถมหลังจากสูงถึง 170 ไอ้ส่วนสูงเจ้ากรรมนี่มันก็หยุดทันที ทั้งที่ยังไม่ถึง 20 ด้วยซ้ำ เวลาไปไหนกันสามคนพี่น้อง (พี่สาวผมจบแล้วครับ ชื่อพี่ธาร) คนก็มักจะมองว่าหน้าตาเราสวยเหมือนๆกันไปอีก 
"มึงไว้หนวดเลยไอ้ธาม น้องมึงมาอยู่ด้วย หัวกระไดไม่แห้งแน่" ติณท์เอ่ยขำๆ  "อย่างน้อยคนที่ผิดหวังจากมึงต้องไปจีบน้องมึงแน่ หน้าโคดเหมือนกัน"
"สาวๆเค้าจะเปลี่ยนใจชอบผู้หญิงด้วยกันหรอ" ผมถามกลับ 
"เปล่า พวกหนุ่มๆต่างหากล่ะ" ไอ้ต้าช่วยตอบแทน
"..."

ไอ้เชี่ยต้า...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #4 น้ำผึ้งป่า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 15:43

    เขียนดีจ้า...ติดตามๆๆๆๆ

    #4
    1
    • #4-1 Sahara_Desert (@sahara_taiwan) (จากตอนที่ 1)
      21 เมษายน 2562 / 16:59
      ขอบคุณค่า ลงตอนใหม่ให้แล้วน้า ฝากติชมด้วยจ้า
      #4-1