เนื้อหาในไดอาจสปอยล์คนที่อ่านเฉพาะรวมเล่มนะ
วันนี้อ่านบูมเล่มล่าสุดเพื่ออ่านอายชิลด์แบบแปลไทยโดยเฉพาะคือปกติก็อ่านบูมเพื่ออ่านเรื่องนี้อย่างเดียวน่ะนะ
สปอย์จากยุ่นก็ผ่านหูผ่านตามาบ้าง แต่มันไม่ได้อรรถรสเท่ากันตอนแปลเป็นไทยแล้ว ได้จับหน้ากระดาษ อ่านน้ำหมึกคมชัด รู้สึกดีกว่ามาก
ตอนนี้เป็นตอนที่เราไม่เคยอ่านในสปอยล์เพราะไม่ได้ตามตลอด ช่วงแข่งกับโอโจนี่มันสุดยอดไม่แพ้ตอนเจอนากาเลย ตอนที่เจอนากานี่เราก็ว่าแข่งได้มันมากแล้ว แต่นี่ยิ่งสนุก เพราะโอโจมีความกดดันสูง และทุกคนก็เก่งกาจขึ้นไม่แพ้เดม่อนเลย
โอทาวาระแกร่งมาก! สมแล้วที่เชียร์ ผลักคุริตะซะฟ้าใสเลยทั้งที่คุริตะกำลังฮึดอยู่แท้ ๆ
ตอนที่โอทาวาระเปิดทางให้ทาคามิรันก็สุดยอด ทาคามิรันได้ด้วย
ชินนี่ไม่ต้องบรรยาย แกร่งมหาศาล!
เป็นการต่อสู้ที่ตื่นเต้น สนุกสุด ๆ อายชิลด์ยังไปได้อีก! คนเขียนยังไม่หยุดง่าย ๆ ยังมีทางให้ไปได้อีก! แบบนี้ล่ะสนุกจริง ๆ
แต่ที่เด็ดสุดในตอนนี้คือความสัมพันธ์ระหว่างฮิรุม่ากับยูคิมิตสึ

หน้านี้ประมาณว่าเป็นช่วงเซนะโดนกระแทกเลือดกำเดาออก ก่อนหน้านี้ยูคิที่นอนอยู่ข้างสนามคิดประมาณว่า "อา สุดท้ายแล้วเราก็ไม่ได้ยืนอยู่กับเพื่อน ๆ จนถึงที่สุด" แล้วพอดีเซนะต้องออกมาพักพอดี กรรมการเลยมาถามฮิรุม่าว่าจะเปลี่ยนใครเข้ามา

สีหน้าของยูคิในรูปนี้หน้านี้สถานการณ์นี้มันสุดยอดมาก... ยูคิที่ดูปวกเปียกมาตลอด กว่าจะฝึกฝนเลือดตาแทบกระเด็น กว่าจะมาถึงจุดนี้ พวกเราเห็นเขามาตลอดใช่มั้ย? ต้องเสียน้ำตาตั้งกี่ครั้งกว่าจะได้มาเหยียบพื้นสนาม
ยูคิเป็นคนที่เราประทับใจมากอีกคนหนึ่ง เขามีเหตุผลน้อยนิดแต่สำคัญที่จะสู้ และวันนี้สายตาของเขาบอกพวกเราได้ว่า "ผมพร้อมจะสู้ไปกับทุกคน"
สายตาแบบนั้นเหมือนจะบอกว่า ผมพร้อม ให้ผมลงเล่นต่อเถอะ ให้ผมได้สู้ร่วมกับทุกคนจนวินาทีสุดท้าย...
เราดีใจมาก ประทับใจมากกับยูคิมิตสึในฉากนี้ เขาแข็งแกร่งมาก...และน่านับถือมาก ๆ ไม่แพ้ความรู้สึกที่เรานับถือคุณชินเลย

และฮิรุม่าก็ประกาศว่าจะส่งเบอร์16 ยูคิมิตสึลง (เรียกนามสกุลคนอื่นเป็นด้วยเรอะ) ท่ามกลางความแปลกใจของคนรอบข้าง เพราะยูคิโทรมมาก ขนาดมุซาชิยังถามว่า "ทำไม"

"เพราะความมุ่งมั่น ช่วยเพิ่มเปอร์เซ็นเอาชนะได้มากกว่า" และแล้วทั้งคู่ก็มายืนเคียงกันในสนามอีกครั้ง รุ่นพี่...กับโอกาสปีสุดท้าย ทั้งยูคิ ทั้งฮิรุม่า มุซาชิ คุริตะ ไม่ต่างกัน
เราเข้าใจว่า... แรกเริ่มนั้นยูคิเหมือนเป็นเงาของฮิรุม่า เขาคล้ายฮิรุม่ามาก ทั้งความฉลาด ร่างกายที่บอบบางกว่าคนอื่น ความพยายามของเขาคงจะสะเทือนใจฮิรุม่าไม่น้อยตั้งแต่ตอนเลือกคนเข้าชมรม เพราะฮิรุม่าเป็นคนที่มีประสบการณ์โดยตรงกับร่างกายที่ไม่เหมาะกับกีฬาและความที่ต้องพยายามเต็มที่เพื่อให้สู้คนอื่นได้
ฮิรุม่าจึงช่วยยูคิโดยใส่น้ำแข็งลงไปในถังทั้งที่จริง ๆ น้ำแข็งละลายหมดแล้ว
ฮิรุม่าสงสารยูคิเพราะคล้ายตัวเองมากนั่นเอง
ต่อมา เขาไม่เลือกยูคิให้ลงแข่งจริง ในช่วงก่อนเจอนากา ก็เป็นการพิจารณาไปตามความจริง แล้วมาให้ลงช่วงเจอกับนากา ในตอนนั้นฮิรุม่าพูดประมาณว่า รอมากว่าครึ่งปีแล้ว
ฮิรุม่าน่ะใจจริงอยากให้ยูคิได้ลงเล่น แต่เขาก็ฝืนใจเก็บไว้ให้ยูคิได้เล่นตอนที่พร้อมจริง ๆ การที่เห็นยูคิซึ่งมีปัจจัยปัญหาคล้ายตัวเองได้ยืนอย่างภาคภูมิในสนามเดียวกันและใช้งานได้จริง คงทำให้ฮิรุม่าดีใจมาก...
ภาพที่ทั้งสองคนยืนเคียงกันในสนามเป็นสิ่งที่เราประทับใจมาก
และเสียดาย...ที่โอกาสนี้มีเพียงครั้งเดียว ปีหน้าพี่ ๆ ทั้งสองจะไม่อยู่ในทีมแล้ว เสียดายมากจริง ๆ
ถ้าให้คาดเดาเรื่องหลังจากนี้
เดมอนจะชนะโอโจ(อันนี้อ่านจากสปอยล์ยุ่น)
เซย์บุเจอฮาคุชู เซย์บุน่าจะชนะ เพราะไม่งั้นถ้าเซย์บุแพ้ ก็ไม่ได้เจอกับเดม่อนอีกแล้ว คิดยังเหนือกว่าฮิรุม่าในครั้งที่แล้ว จะกลายเป็นว่าไม่มีโอกาสให้ฮิรุม่าได้แก้มือ
ไม่ว่าจะเจอทีมไหน เดม่อนจะได้แชมป์ และไปคริสตมาสโบวล์
ปัญหาคือในการแข่งคริสตมาสโบวล์(ช่วงฤดูหนาว?) สัญญาระหว่างทุกคนคือ จะไปคริสตมาสโบวล์ด้วยกันถือว่าสำเร็จแล้ว แต่ไม่ได้สัญญาว่าจะชนะเลิศในคริสตมาสโบลว์ เราคาดว่า ตามสไตล์การ์ตูนกีฬา ทีมพระเอกจะเก่งมหาศาล ซึ่งตอนนี้ทุกคนในทีมก็เก่งสุด ๆ แล้ว
ปกติการ์ตูนกีฬาจะให้พระเอกไปพ่ายในการแข่งที่ใหญ่มาก ๆ เช่น ยิงประตูสู่ฝัน ให้ทีมพระเอกชนะอาร์เจนติน่าในบอลโลก แต่พ่ายในการแข่งครั้งต่อ ๆ มาจนไม่ได้ผ่านเข้ารอบไปเหยียบตำแหน่งแชมป์
เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะถ้าทีมพระเอกเก่งตลอดจนได้แชมป์สูงสุด มันจะเลี่ยนและดูเวอร์เกินไปไงล่ะ
ดังนั้น เราอาจจะคิดได้ว่าเดม่อนจะต้องพ่ายในคริสตมาสโบวล์ พวกเขาเก่งมากแต่น่าจะต้องแพ้ แม้จะเป็นโอกาสสุดท้ายของพวกรุ่นพี่ก็ตาม และสุดท้ายรุ่นน้องจะเจ็บใจ รอปีหน้า ส่วนพวกรุ่นพี่ก็ถือว่าทำได้ดีแล้วเพราะมาถึงตามคำสัญญาแล้ว
พวกรุ่นน้องก็พัฒนาฝีมือ ฉากจบอาจจะเป็นการแข่งในปีถัดไป แล้วมีภาพทีมต่าง ๆ ในการเปิดการแข่ง แล้วซูมไปที่คนที่เซนะเคยสู้ด้วย ว่าปีนี้พวกเขาก็กลับมาเช่นกัน ส่วนรุ่นพี่อย่างฮิรุม่าอาจแอบมาเป็นโค้ชให้ และก่อนจะเริ่มการแข่งครั้งใหม่ ก็จะประกาศชื่ออายชิลด์แล้วก็จบ
อันนั้นเป็นการคิดแบบพื้นฐานธรรมดา
แต่ถ้าคนเขียนกล้าเสี่ยง พร้อมกับกระแสของเรื่องที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ แฟน ๆ เริ่มเยอะขึ้น
บางทีคนเขียนอาจเขียนยาวไปได้ถึงระดับที่หลายคนในหลายทีมไปถึงขั้นมืออาชีพ หรืออาจจะเสี่ยงให้เดม่อนชนะในคริสตมาสโบวล์ด้วย
ด้วยหัวใจของแฟนคลับเรื่องนี้นะ รู้ทั้งรู้ว่าถ้าเขียนแบบแรกจะดีกับเรื่องมากกว่า แต่หัวใจก็อยากให้เดม่อนชนะไปเรื่อย ๆ อยากเห็นเซนะไประดับมืออาชีพด้วย
ถ้าจบแบบแรกมันก็ธรรมดาไม่ต่างจากพล็อตทั่วไป แต่จบแบบสองก็เสี่ยงมาก ถ้าเขียนไม่ดีจะเกิดคำครหาเรื่องตัวละครเก่งเวอร์ (เช่นเดอะปริ้นออฟเทนนิส) หรือยืดเยื้อจนคุณภาพตก หรือมีแต่แข่งไปแข่งมาจนคนอ่านเบื่อ
สู้ไม่ยืดเรื่องแล้วจบอย่างพอดีอาจจะดีกว่าในสายตานักอ่านทั่วไป
แต่ส่วนตัว ยังอยากอ่านต่อไปอีกเรื่อย ๆ เลยนะคะ เราจะมารอดูกัน ประเด็นของเรื่องก็ยังไม่หมดง่าย ๆ โดยเฉพาะอดีตของฮิรุม่า
อยากอ่านICไปอีกนาน ๆ ....
.
. . . .
|
ความคิดเห็น
ก็แค่คำเดียวๆ ที่จะอธิบายทุกสิ่งโดยที่ไม่ต้องใช้เหตุผลยืดยาว และในฐานะแฟนๆอายชีลด์เหมือนกัน คงจะเข้าใจมันได้อย่างลึกซึ้งเอง
รัก อายชีลด์ที่สุด...
แค่นี้คงเพียงพอแล้วสินะ..
อ.ท่านเอง ก็คงสร้างสรรค์ผลงานออกมาได้ดีไปตลอด จะตามไปอ่าน แม้ว่าจะยืดเยื้อน่าเบื่อซักแค่ไหน แต่เราคิดว่าอ.ท่านคงไม่สร้างออกมาน่าเบื่อ ปล่อยมุขฮาๆออกมาตลอด...
สุดท้ายนี้...
รักอายชีลด์จรงิๆค่ะ
PS. MY BOY FRIEND IS HIRUMA..!!!
เราเองก็จะติดตามต่อไปจนหยดสุดท้ายนั่นแหละ
เหมือนที่เคยอธิฐานเอาไว้ว่า "ไม่ว่ายังไงก็ขอให้มีชีวิตรอดไปจนได้อ่านวันพีซจนจบ"
วันนี้คงต้องเพิ่มชื่ออายชิลด์เข้าไปด้วยอีกเรื่องหนึ่ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีอะไรมาสะเทือนใจให้ขึ้นมาเทียบเคียงวันพีซได้ แต่วันนี้มันเป็นไปแล้ว
ขอให้เรามีชีวิตอยู่ต่อไปจนกว่าจะได้อ่านอายชิลด์จนจบเรื่องด้วยเถอะ...
PS. วิถีโอตาคุ : บ้าคลั่งการ์ตูน เทิดทูนสองมิติ ลัทธิคือสังกัด กอดรัดกับโดจิน นั่งจิ้นกับแฟนอาร์ต ขยาดกับคนจริง อย่างปิ๊งต้องสาวแว่น!!! [แน่ใจนะว่านี่คล้องจองแล้ว]