My Maid @Heart [Minle]

ตอนที่ 1 : My Maid 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    6 เม.ย. 61



My Maid 01

 

            'Maid @Heart'

            กินเวลาร่วมนาทีได้แล้วที่เฉินเล่อยืนมองป้ายชื่อร้านคาเฟ่เปิดใหม่ไม่ไกลจากโรงเรียนนักจากอีกฝั่งของถนน วันนี้เขาอ้างว่ามีธุระและหนีเพื่อนสนิทกลับมาคนเดียว ซึ่งธุระที่ว่านั้นคือความตั้งใจอันแรงกล้าที่อยากลองเข้าเมดคาเฟ่คนเดียวสักครั้ง แต่พอเอาเข้าจริงกลับเกิดลังเลใจขึ้นมา

            เพราะพอนึกถึงหน้าเมดน่ารักๆ แล้วมันก็ออกจะเขินอยู่หน่อยๆ

            หลังจากจดจ้องอยู่นานสุดท้ายเฉินเล่อก็ตัดสินใจข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม เขามองซ้ายมองขวาเพื่อให้แน่ใจว่าไม่เจอคนรู้จัก สบตาปิ๊งๆ กับเมดสาวสวยที่ยืนรอต้อนรับอยู่หน้าร้าน เมื่อเธอยิ้มหวานให้เขาก็ยิ้มหวานตอบ และเมื่อเธอถามเขาก็รีบพยักหน้ารับทันที

            "หนึ่งท่านนะคะ เชิญคุณหนูด้านในเลยค่ะ"

            เฉินเล่อเดินตามเมดสาวสวยเข้าไปในร้านอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพียงแค่ผ่านประตูเข้ามาหัวใจของเขาก็เหมือนได้รับการฟื้นฟู มันพองโตและมีความสุข ที่นี่เหมือนดินแดนสวรรค์ที่ฝันหา เด็กสาวน่ารักในชุดเมด กับภายในที่ตกแต่งด้วยโทนสีสบายตา มองไปทางไหนก็รู้สึกสดชื่นไปหมด

            "คุณหนูคะ เชิญด้านนี้เลยค่ะ"

            เมดสาวที่รับช่วงต่อเชิญเฉินเล่อไปยังโต๊ะด้านในที่ยังว่างอยู่ เขายิ้มให้จนตาเป็นขีด เดินค้อมหัวเป็นจังหวะเมื่อเดินผ่านผู้คน เมื่อนั่งที่เรียบร้อยแล้วเมดผู้น่ารักในชุดสาวรับใช้สีน้ำตาลขาวก็หยิบเมนูมากางตรงหน้า

            "เมนูแนะนำเป็นเช็ตข้าวห่อไข่นะคะ มีทั้งหมดสามเซ็ต คุณหนูเลือกได้ตามใจชอบเลยค่ะ ถ้าเลือกได้แล้วให้ร้อง 'เหมียว เหมียว' น้องเมดจะรีบมารับออร์เดอร์ทันทีเลยค่ะ" เมดสาวกำมือสองข้างยกขึ้นมาข้างแก้มพร้อมร้องออกเสียง เป็นการบอกกฎเกณฑ์ของร้านนี้

            เห็นเมดสาวผู้น่ารักทำท่าเลียนแบบน้องแมวแล้วเฉินเล่อก็หน้าร้อนผ่าว เขินความน่ารักของเมดก็ส่วนหนึ่ง แต่ขินที่ต้องทำท่านี้เองมากกว่า ป่านนี้หน้าเขาไม่แดงเป็นมะเขือเทศไปแล้วเหรอ

            เมื่อคุณหนูผู้เป็นลูกค้าพยักหน้ารับเมดสาวก็ลุกออกไป เฉินเล่อเหลือบมองรอบๆ ร้านที่มีลูกค้าเต็มเกือบทุกโต๊ะ ทุกคนต่างทำท่าทางน่ารักได้อย่างเป็นธรรมชาติไม่มีเขินอาย เพราะฉะนั้นเขาก็ต้องไม่อายเหมือนกัน

            เปิดดูเมนูสักพักเฉินเล่อก็ตัดสินใจได้ เขาเลือกเซ็ตข้าวห่อไข่แบบที่สาม ที่มีอาหาร เครื่องดื่ม และถ่ายรูปโพลารอยด์คู่กับเมด เซ็ตนี้แหละคือสิ่งที่คู่ควร

 

            "เอาน่า ช่วยพี่หน่อยสิคนมันขาด นายใส่แล้วก็น่ารักดีออก"

            "มีเมดที่ไหนสูงร้อยแปดสิบเหรอพี่ ไม่เอาอ่ะ"

            "อย่ามาเวอร์ นายยังไม่ถึงร้อยแปดสิบสักหน่อย รีบๆ ออกไปได้แล้วน้องนานะ"

            สาวสวยในชุดเมดที่ดูอลังการกว่าเมดคนอื่นๆ ดันหลังเมดอีกคนที่ตัวสูงกว่าเธออยู่หลายเซนให้ออกมาจากหลังร้าน น้องเมดคนพิเศษที่เธอไปขอมาช่วยงานเพราะคนไม่พอ ใช้ความเป็นญาติลูกพี่ลูกน้องบังคับขู่เข็ญ และใช้เงินก้อนใหญ่เข้าล่อกว่าจะได้ตัวมา ถึงจะแปลกประหลาดไปสักนิด แต่เธอว่าน้องชายคนนี้ก็เหมาะกับชุดเมดอยู่ไม่น้อย

            "พี่!" เด็กชายตัวสูงหันมาถลึงตาใส่ แต่พี่สาวกลับหัวเราะชอบใจ

            "ไปทำงานได้แล้วนานะ"

            "ผมไม่ได้ชื่อนานะ"

            "ค่ะคุณน้องแจมิน แต่ตอนนี้หนูเป็นเมดของร้านพี่ หนูชื่อนานะนะคะ แล้วก็อย่าทำเสียงใหญ่แบบนี้ ไม่เข้ากับหน้าตาเลย"

            "เมดตุ๊ดน่ะสิ"

            "ถ้าไม่พูดมากแล้วทำเสียงห้าวแบบนี้ก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเป็นผู้ชาย" เธอบอกแล้วกอดอกมองอย่างภาคภูมิใจ

            แจมินเป็นเด็กผู้ชายที่จะมองว่าหล่อก็หล่อ จะมองว่าสวยก็สวย ผิวดี ตาหวาน ขนตายาวงอน ริมฝีปากบางสีเชอร์รี่ แค่ใส่วิกทรงทวินเทล แต่งหน้าเพิ่มอีกนิดหน่อยนี้ก็ไม่มีใครดูออกแล้วว่าเป็นผู้ชาย อีกอย่างคือห้ามพูดมาก

            "ไปทำงานได้แล้ว โต๊ะนั้นเหมือนจะเลือกเมนูได้แล้วนะ ดูสิ มาคนเดียวด้วย หน้าตาน่ารักเชียว ชวนมาเป็นเมดดีมั้ยเนี่ย"

            แจมินหันขวับไปมองตามสายตาของพี่สาว กำลังจะอ้าปากว่าญาติผู้พี่ที่เห็นใครน่ารักเป็นไม่ได้ต้องอยากชวนมาเป็นเมดด้วยหมด แต่เมื่อเห็นหน้าลูกค้าคนนั้นชัดๆ แล้วเขาก็ได้แต่อ้าปากค้าง

            นั่นมัน...

            "เหมียว เหมียว"

            น้องเล่อคนน่ารักของเขานี่!

 

            เฉินเล่อรีบเก็บมือทันทีเมื่อทำท่าเหมียวๆ ตามที่เมดสาวบอก เขาเหล่มองไปรอบร้านว่าจะมีเมดคนไหนเห็นเขาแล้วเข้ามารับออร์เดอร์หรือไม่ แล้วก็ได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้เขาต้องทำมันอีกรอบเลย

            หลังจากร้องเหมียวๆ เพียงแป๊บเดียวเมดร่างสูงโปร่งในที่ติดป้ายชื่อว่า 'นานะ' ก็เดินเข้ามาหา เฉินเล่อยิ้มจนเห็นรอยปุ๋มที่โหนกแก้ม คุณเมดเองก็ยิ้มหวานกลับมาให้

            เป็นเมดที่ตัวสูงและสวยชะมัด

            นานะคุกเข่าลงตรงหน้าเฉินเล่อเพื่อรับออร์เดอร์ ไร้คำพูดใดๆ จนคุณหนูผู้เป็นลูกค้าชักสงสัย ทำไมเมดสาวสวยคนนี้ถึงไม่เจื้อยแจ้วเหมือนคนนี้

            "เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมไม่พูดเลย" สุดท้ายหลังจากสั่งอาหารแบบใช้นิ้วจิ้มเอาเสร็จก็อดถามออกมาไม่ได้

            นานะยิ้มหวาน หยิบกระดาษทิชชูมาเขียนเป็นข้อความบอกแทน มันมีเหตุผลสำคัญที่ทำให้เขาไม่อยากพูด โดยเฉพาะกับเด็กคนนี้ แต่ใครกันจะไปบอกความจริง

            'ไม่สบาย เลยไม่มีเสียง'

            "แต่ก็ยังมาทำงานเหรอครับ ทำไมไม่พักล่ะ"

            'คนไม่พอเลยไม่อยากหยุด'

            "ถ้างั้นต้องรักษาสุขภาพด้วยนะครับ เลิกงานแล้วก็พักเยอะๆ"

            นานะยิ้มรับ เฉินเล่อมองแล้วก็พลอยยิ้มตามไปด้วย เขารู้สึกคุ้นเคยกับรอยยิ้มนี้มาก ทั้งหวาน ทั้งน่ามอง บางทีมองนานๆ อาจจะตกหลุมรักง่ายๆ เลยก็ได้

            และถ้าเขายังมองรอยยิ้มของนานะอยู่แบบ นี้มีหวังได้ตกหลุมรักเข้าจริงๆ แน่

            หลังจากรับออร์เดอร์เรียบร้อยนานะก็ลุกออกไป รอไม่นานเครื่องดื่มสีสวยกับข้าวห่อไข่ก็มาเสิร์ฟ เมดสาวที่ดูแลเฉินเล่อเป็นคนแรกใช้ซอสมะเขือเทศวาดรูปใบหน้าของเขากับหัวใจให้ ก่อนกินก็มีการร่ายคาถาเพิ่มความอร่อยนิดหน่อย คุณหนูผู้เคยมาร้านเมดครั้งแรกมีท่าทางขัดเขินกับการทำรูปหัวใจและยิงบีมใส่อาหารเป็นอย่างมาก แต่มันก็ทำให้เขายิ้มอย่างมีความสุข

 

            "โคตรน่ารักเลยแม่งเอ้ย!"

            "นานะ! ชู่ว!"

            คุณพี่สาวรีบเอ็ดเมื่อแจมินในชุดสาวเมดทำตัวกระดี๊กระด๊าเกินงามอยู่หลังเคาน์เตอร์ ทีแรกเธอเองก็สงสัยอยู่ไม่น้อยว่าทำไมแจมินถึงยอมเข้าไปรับออร์เดอร์ลูกค้าผู้น่ารักคนนั้นง่ายๆ แต่ตอนนี้เธอเริ่มจะเข้าใจขึ้นมาแล้ว

            "ชอบหรือไง"

            "ชอบ!"

            "เพิ่งเจอไม่กี่นาทีเนี่ยนะ"

            "น่ารักจะตาย เห็นตอนทำท่าหัวใจมั้ย โอ้ยยยย ดาเมจรุนแรง"

            "หนักนะเราเนี่ย" คุณพี่สาวชักไม่มั่นใจในตัวน้องชายเข้าทุกที เห็นอยู่หรอกว่าลูกค้าคนนั้นน่ารักมาก แต่ใครจะไปคิดว่าจะคลั่งไคล้ได้ขนาดนี้

            แจมินยังคงยืนมองเฉินเล่อคุยกับเมดในร้านอยู่หลังเคาน์เตอร์ คอยทำหน้าที่เล็กๆ น้อยๆ เช่นรับออร์เดอร์หรือเอาอาหารไปเสิร์ฟ เขาไม่ได้บอกพี่สาวว่าแท้จริงเด็กคนนั้นเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียน ที่สำคัญคือเป็นเด็กที่เขากำลังตามจีบ และสำคัญไปกว่านั้นคือเขาโดนปฏิเสธทุกทางที่พยายามเข้าหาโดยที่ยังไม่รู้สาเหตุแน่ชัด แต่พออยู่ในร่างนานะแล้วกลับเข้าหาได้โดยง่าย จะว่าไปแล้วมันก็น่าโมโหอยู่นิดๆ แต่ถ้าเป็นนานะแล้วมันดีแบบนี้ ให้เขาใส่ชุดเมดไปตลอดเลยก็ได้

 

            เฉินเล่อกินข้าวห่อไปคุยเล่นกับเมดสาวไป อาการเขินในทีแรกหายไปเยอะแล้วทำให้เขาคุยได้อย่างเป็นธรรมชาติ แต่ถึงเมดคนนี้จะน่ารักดี เขากลับเอาแต่คอยมองหาเมดตัวสูงที่ชื่อนานะเป็นระยะ รอยยิ้มหวานๆ ที่เธอคนนั้นมอบให้ยังติดตาไม่หาย แม้ไม่ได้ยินเสียงก็อยากจะคุยกันอีก

            ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ เผลอแป๊บเดียวข้าวห่อไข่ก็หมดเกลี้ยง มีเมดสองสามคนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเข้ามาเล่นด้วย ยกเว้นเพียงคนเดียวที่เหมือนจะรับผิดชอบแค่หน้าที่เล็กน้อยเพราะคุยกับใครไม่ได้

            เฉินเล่อยังเอาแต่มองตามนานะตลอด เมดคนสวยเองก็รู้ตัวถึงได้คอยส่งยิ้มหวานให้ จนได้เวลาถ่ายรูปโพราลอยด์ เวลานี้แหละที่เขากำลังรอ

            "คุณหนูอยากถ่ายรูปกับเมดคนไหนคะ"

            "เอ่อ...นานะครับ"

            "นานะ?" เมดสาวทวนชื่อสีหน้าสงสัย เธอไม่คุ้นชื่อนี้ แต่เมื่อคุณหนูชี้ให้ดูถึงได้เข้าใจ

            "คนนั้น"

            "อ๋อ...ได้เลยค่ะ คุณหนูไปยืนรอที่จุดถ่ายรูปได้เลยนะคะ เดี๋ยวนานะตามไป"

            "ได้ครับ" เฉินเล่อยิ้มรับตามคำบอก เขาลุกจากโต๊ะไปยืนรอตรงจุดถ่ายรูปที่มีผ้าม่านสีแดงขึงเป็นฉากหลัง ไม่นานนัดเมดคนที่เขาอยากถ่ายรูปด้วยก็เดินยิ้มหวานเข้ามาหา

            "โพสต์ท่าอะไรดีคะ" เพราะนานะพูดไม่ได้ เมดผู้รับหน้าที่เป็นตากล้องเลยต้องกำกับเอง

            เฉินเล่อคิดหนัก เขาอยากให้นานะช่วยออกความเห็นแต่คงคุยกันไม่รู้เรื่อง สุดท้ายเลยเสนอท่าสุดเบสิคออกไป

            "เอาท่าหัวใจแล้วกันเนอะ"

            ทั้งสองคนทำมือเป็นหัวใจคนละครึ่งดวงก่อนเอามาประกบกันให้เต็มดวง แถมออฟชั่นพิเศษโดยนานะที่เอียงหัวลงมาหาจนติดกัน มองจากมุมตากล้องแล้วไม่ต่างจากซบกันอยู่

            กดชัตเตอร์เรียบร้อยที่เหลือก็รอรูปออกมาและให้เมดวาดรูปตกแต่ง เฉินเล่อหันหลังเตรียมจะกลับไปจะที่โต๊ะแต่นานะคว้าเอวเอาไว้ก่อน เขาโดนดึงกลับไปโดยเมดที่ตัวใหญ่กว่า ทำเอาตกใจจนเกือบเผลอต่อยนานะเข้าแล้วเชียว

            "มีอะไรเหรอ" เฉินเล่อถามอย่างงุนงง ตอนนี้เขายังโดนนานะกอดเอาไว้ เมื่อหันหน้ากลับไปมองถึงได้เห็นว่าอีกคนกำลังชูนิ้วชี้ส่งสัญลักษณ์ให้ตากล้อง

            "คุณหนูคะ เดี๋ยวถ่ายอีกรูปนะคะ"

            "อีกรูปเหรอครับ"

            "นานะอยากถ่ายอีกรูปค่ะ"

            "อ้อ ได้ครับ"

            ได้รับคำอนุญาตคุณเมดตัวสูงที่ยืนกอดอยู่ด้านหลังก็ก้มลงมาหาจนแก้มสัมผัสกัน เฉินเล่อสะดุ้งด้วยความตกใจ แต่เพราะโดนกอดไว้แน่นเลยไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้ รู้ตัวอีกทีเมดตากล้องก็กดชัตเตอร์ไปเรียบร้อย นานะถึงได้ยอมปล่อยเขาให้เป็นอิสระ

            จากที่หายเขินไปนาน จู่ๆ เฉินเล่อก็กลับมาเขินอีกครั้ง เขาโดนนานะกอด ซึ่งปกติกฎของเมดคาเฟ่คือห้ามแตะต้องตัวเมด แต่นี่เมดดันมากอดเขาเอง แถมกอดแน่นมากด้วย ไหนจะเอาแก้มมาแนบอีก แบบนี้มันคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

            "คุณหนูนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะคะ นานะเขียนข้อความในรูปเสร็จแล้วจะเอาไปให้ค่ะ" คุณเมดตากล้องกลายเป็นคนพากย์เสียงให้นานะชั่วคราว

            เฉินเล่อพยักหน้ารับ พาแก้มแดงๆ กลับไปนั่งรอที่โต๊ะโดยมีเมดอีกคนเข้ามาชวนคุย จนกระทั่งนานะวาดรูปเสร็จและเดินมาหาเธอจึงขอตัวไปดูแลคุณหนูคนอื่น

            รูปที่เฉินเล่อได้เป็นรูปที่ทำรูปหัวใจ บนรูปมีข้อความเขียนว่า 'คุณหนูคนน่ารักของนานะ' ตามด้วยรูปหัวใจเรียงกันสามดวงพร้อมวันที่กำกับ แต่เขาเองก็อยากได้รูปที่โดนกอดเก็บไว้เหมือนกัน

            "แล้วอีกรูปล่ะ"

            นานะยิ้มหวานเมื่อได้รับคำถาม เลยดึงกระดาษทิชชูออกมาแล้วเขียนสิ่งที่อยากบอกลงไป

            'นานะจะเก็บไว้เอง'

            "ผมก็อยากได้เหมือนกันนะ"

            'งั้นนานะถ่ายรูปส่งให้เอามั้ย'

            "จะส่งยังไงล่ะ"

            'เขียนไอดีไลน์มาสิ'

            เฉินเล่อเบิกตากว้างเมื่อได้อ่านข้อความล่าสุดที่นานะเขียน แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ มันจะละเมิดกฎมากเกินไปหน่อยหรือเปล่า

            "ทำได้ด้วยเหรอ"

            นานะพยักหน้ารับแล้วยิ้ม เฉินเล่อเลยมองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครมองก็คว้าปากาที่นานะยื่นให้ก่อนเขียนไอดีไลน์ลงไป แล้วทิชชูแผ่นนั้นก็ถูกนานะเก็บไปอย่างรวดเร็ว

            ตื่นเต้นอย่างกับแอบทำความผิดเลยให้ตายเถอะ แต่จะว่าไปแบบนี้มันก็ผิดจริงๆ นี่หว่า

 

            สิ้นสุดแล้วกับเวลาในร้านเมด นานะเดินมาส่งคุณหนูคนน่ารักถึงหน้าทางออก โบกไม้โบกมือบอกลากัน ก่อนเฉินเล่อจะทำตัวลับๆ ล่อๆ อีกครั้งแล้วขยับเข้ามาใกล้

            "อย่าลืมแอดมานะ" กระซิบบอกแล้วก็ยิ้มกว้างก่อนหันหลังเดินออกไปจากร้าน

            "นี่มันอ่อยนี่หว่า!" ถ้าไม่ติดว่าเกรงใจลูกค้าในร้านแจมินคงตะโกนเสียงดังกว่านี้ เขายังยืนยิ้มเป็นคนบ้าอยู่ที่เดิม มองตามคนที่เพิ่งบอกลากันไปอย่างอาลัยอาวรณ์แม้จะมองไม่เห็นเจ้าตัวก็ตาม

            ตามจีบที่โรงเรียนมาเกือบสองปีได้คุยแทบนับประโยคได้ แล้วนี่มันอะไรกัน เจอในเมดคาเฟ่ชั่วโมงเดียวได้ทั้งคุย ได้ทั้งกอด ได้สัมผัสแก้มนุ่มๆ เหมือนก้อนโมจินั่นอีก แล้วไหนจะไอดีไลน์ ถ้าแจมินทำได้อย่างนานะบ้างก็คงจะดี

            แจมินหยิบทิชชูที่เก็บไว้อย่างดีออกมา เห็นตัวอักษรภาษาอังกฤษเรียงกันเป็นชื่อคนน่ารักตามด้วยตัวเลขอีกสี่หลักแล้วยิ้มกว้าง แค่นี้เขาก็จำมันได้ขึ้นใจแล้ว

            น้องเฉินเล่อคนน่ารักของพี่แจมิน...คืนนี้จะชวนคุยให้ไม่ได้นอนเลย



TBC

  

ได้เปิดเรื่องใหม่ซักที เย้ๆๆ หลังจากแห้งแล้งมานาน

คัมแบครอบนี้ก็ได้มีโมเม้นให้ได้เห็นกันบ้าง เล็กๆ น้อยๆ ก็ชื่นใจแล้ว

พล็อตนี้เคยแต่งในจอยค่ะ แต่ไม่รอดเลยเอามาเขียนเป็นฟิคนี่แหละ ถนัดกว่า

คำเตือน อาจจะไม่ได้อัพบ่อยๆ นะคะ แต่จะมาอัพเรื่อยๆ  

ยังไงก็ขอฝากน้องเล่อกับเมดของเค้าด้วยน้า

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่า เจอกันตอนหน้า ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #14 urngforever (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 13:55
    อะแง้ ดีใจแทนพี่แจมที่มีโอกาสดีๆกับน้องเล่อมาก 😿😿😿
    #14
    0
  2. #12 boonyada (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 01:03
    นานะหน้าหวานขนาดนั้น ไม่เขินก็แปลก u///u
    แต่เสียงนี่ผชมากๆ นึกภาพออกเลยว่าจะมีอาการกระดี๊กระด๊าขนาดไหนที่ได้ไลน์น้องมาแล้ว

    #12
    0
  3. #8 tairtaetae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 01:09
    น่ารักกกกรอนะคะ
    #8
    0
  4. #7 AmshipperShip (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 12:43
    แงงงง ชอบมากเลยค่ะ;-;; น้องเมดดดดดด พออ่านเรื่องนี้แล้วก็อยากไปร้านน้องเมดบ้าง แงงง แต่นานะนี่ชอบฉวยโอกาสด้วย ฮือ
    #7
    0
  5. #6 topnenarak (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 22:33
    วงวารนานะฮยองเขานะคะ555555
    #6
    0
  6. #5 bongkodwan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 11:48

    คคุณนานะยังน่ารักเหมือนเดิมเลยน้าาาา

    ติดตามเลยค่ะ

    #5
    0
  7. #3 psehunisreal (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 02:47
    เราว่าแล้วว่าคุ้นนน แงงงงรอเลยค่ะ พิเแจมินร้ายมากๆๆๆ
    #3
    0
  8. #2 wyn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:05
    ตามมาให้กำลังใจไรท์ค่าา คิดถึงๆเรื่องนี้
    #2
    0