[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 6 : 06 : Hand

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    19 ม.ค. 60



06

 

            "ไปเมียงดงกัน" ทันทีที่อาจารย์ประจำวิชาสุดท้ายเดินออกจากห้องเจโน่ก็เอ่ยปากชวนเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างกัน

            "ไปดิ" แจมินตอบตกลงแบไม่ต้องคิด เถลไถลคือเรื่องปกติหลังเลิกเรียน ถ้าตอบปฏิเสธนี่สิแปลก อย่างเช่นคราวที่แล้วที่เขารีบกลับบ้านไปรอ เอ่อ...ไปสังเกตการณ์พฤติกรรมเด็กกาฝากบ้านตรงข้ามนั่นก็โดนสงสัยมาแล้ว เจโน่น่ะชอบวุ่นวายเรื่องชาวบ้าน ทำตัวผิดแปลกไปจากปกติหน่อยก็ไม่ได้ สรุปง่ายๆ คือมีธุระอะไรเจโน่ต้องรู้ประมาณนั้น

            "งั้นไปชวนแฮชานก่อนนะ"

            "อืม"

            "เจอกันหน้าห้องนะ"

            "อืม"

            ได้รับการตอบรับจากเพื่อนเจโน่ก็เหวี่ยงกระเป๋าขึ้นสะพายบ่าเดินออกจากห้องไป แฮชานเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกับแจมินและเจโน่ที่สนิทกันมาตั้งแต่ ม.ต้น แต่มาแยกห้องกันก็ตอน ม.ปลาย เวลาไปไหนมาไหนก็มักจะไปกันสามคน เที่ยวกันสามคน เล่นด้วยด้วยกันสามคน หากพูดเรื่องความสนิทแจมินนั้นสนิทกับเจโน่มากกว่า แต่หากพูดในเรื่องของนิสัยความอยากรู้อยากเห็น ถ้าเจโน่ว่าน่ากลัวแล้ว แฮชานนั้นก็ไม่ต่าง เวลาอยู่ด้วยกันสามคนทีไรแจมินจึงเป็นฝ่ายโดนรุมอยู่เสมอ

            แจมินยืนรอไม่นานสมาชิกก็มากันครบแก๊ง สามหนุ่มเดินไปคุยกันไปแต่เสียงที่ได้ยินนั้นเป็นของเจโน่กับดงฮยอกเสียส่วนใหญ่

            จากหน้าโรงเรียนต้องขึ้นรถบัสและมาต่อรถไฟ ใช้เวลาไม่นานนักทั้งสามคนก็มาถึงเมียงดง สถานที่เถลไถลของเย็นวันนี้

            "อยากได้เสื้อกันหนาวใหม่" เจโน่บอกจุดประสงค์หลังจากมาถึง พวกเขาจึงตรงไปที่ร้านขายเสื้อผ้ากันเป็นอันดับแรก

            ใช้เวลาเลือกซื้อไม่นานเจโน่ก็ได้เสื้อกันหนาวถูกใจมาหนึ่งตัว แฮชานเองก็เหมือนกัน ช่วยกันเลือกอยู่ดีๆ สุดท้ายก็ได้มาหนึ่งตัว มีแจมินที่ยังไม่เสียเงินสักวอน เพราะเสื้อกันหนาวที่เพิ่งซื้อเมื่อปีที่แล้วยังใหม่อยู่เลย

            ถัดจากร้านเสื้อจุดประสงค์หลักหลังจากนั้นเจโน่ก็แวะแทบทุกร้านที่เดินผ่านโดยมีแจมินกับแฮชานเดินตามเหมือนลูกสมุน

            "จะซื้อกางเกงในด้วยเหรอ" แฮชานถามกลั้วหัวเราะตอนเดินตามเจโน่เข้าไปแผนกชุดชั้นในชายของร้านเสื้อผ้าแบรนด์หนึ่ง

            เจโน่ไม่ตอบแต่หันมายักคิ้วให้ สรุปที่ชวนมาวันนี้คืออยากมาช้อปปิ้งล้วนๆ

            แจมินผู้ที่ไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมกับการช้อปปิ้งเท่าไรทำได้เพียงเดินวนรอบๆ ร้านเพื่อรอเพื่อนซื้อของเสร็จ เดินวนไปวนมาก็มาหยุดอยู่ที่ราวเสื้อกล้ามซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับกระจก มองออกไปด้านนอกเห็นผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมาทั้งที่ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ย่านนี้ยิ่งดึกก็ยิ่งคึกคัก เห็นจำนวนคนแล้วแจมินอยากจะกลับบ้านไปนอนดูทีวี

            มองเพื่อนที่ยังเพลิดเพลินกับการซื้อของแล้วกลับมาก้มนาฬิกาที่ข้อมือ เวลานี้เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว วันนี้รู้สึกจะใช้เวลาในการเถลไถลมากไปหน่อย เพราะเจโน่ที่อยากช้อปปิ้งคนเดียวล้วนๆ เลย

            เมื่อเห็นว่าเจโน่หยิบของไปที่แคชเชียร์แล้วแจมินเลยออกมารอหน้าร้าน ยืนมองคนที่เดินสวนกันไปมาแล้วสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับใครคนหนึ่งที่เพิ่งเดินผ่านหน้าไป

            "นั่นมันเฉินเล่อไม่ใช่เหรอ" เป็นประโยคเดียวกันกับที่แจมินพูดขึ้นในใจ แต่เสียงที่ดังออกมานั้นเป็นของเจโน่

            "เฉินเล่อ เด็กที่แจมินชอบบ่นให้ฟังน่ะเหรอ" แฮชานเองก็ดูจะตื่นเต้นไม่น้อย เพราะเป็นคนเดียวที่ยังไม่เจอน้องชายแสนน่ารำคาญของแจมินมาก่อน จึงชะเง้อมองตามสายตาเจโน่เป็นการใหญ่

            "ไปทักดีมั้ย"

            "ไม่ต้อง เฮ้ย! เจโน่" ห้ามยังไม่ทันขาดคำเจโน่ก็เดินนำลิ่วตรงไปหาเฉินเล่อแล้ว แจมินจิ๊ปากอย่างไม่สบอารมณ์นักก่อนรีบตามไป

            ที่แจมินห้ามนั้นไม่อะไร เฉินเล่อเองก็มากับเพื่อน ไม่คิดว่าเขาอยากจะใช้เวลาส่วนตัวนี้แค่กับเพื่อนหรือไง

            "เฉินเล่อ" เจโน่เรียกเสียงดังจนเจ้าชื่อหันหน้ากลับมา

            ดวงตาเรียวเล็กตาเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าคนที่มาทักเป็นใคร เฉินเล่อยกยิ้ม หยุดเดินแล้วหันกลับมาทั้งตัวจนกระทั่งกลุ่มพี่ชายเดินมาถึง

            "หวัดดีครับน้องเฉินเล่อ มาเดินเที่ยวกันเหรอ" เจโน่เอ่ยทักพร้อมกับใช้สายตาเหล่มองที่เพื่อนของเฉินเล่อ

            "ครับ นี่เพื่อนผม จีซอง ส่วนนี่พี่เจโน่ พี่แจมินแล้วก็เอ่อ..." เด็กน้อยพยักหน้ารับ เริ่มแนะนำให้ทุกคนรู้จักกัน จนมาถึงแฮชานเจ้าตัวก็ยิ้มเก้อเพราะเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก

            "พี่ชื่อแฮชานนะ อยู่ชั้นเดียวกันแต่อยู่คนละห้องกับสองคนนี้" ดงฮยอกแนะนำตัวแล้วยิ้มหวาน แน่นอนว่าเฉินเล่อรีบยิ้มตอบ

            "แล้วจะไปไหนกันต่อเหรอ" เจโน่ถาม ขึ้นแท่นเป็นบุคคลที่สนทนากับเฉินเล่อได้ดีที่สุดทั้งที่ควรจะเป็นแจมิน บุคคลที่ยังไม่เอ่ยปากพูดอะไรสักคำตั้งแต่เจอหน้ากัน

            "กำลังจะกลับแล้วครับ"

            "อ้าวเหรอ เออเนี่ย แจมินมันก็อยากกลับแล้วเหมือนกัน" เจโน่หันมากระทุ้งศอกใส่แจมินที่ดูไม่ค่อยจะรับมุกด้วยเท่าไร

            "ยังไม่ได้พูดสักคำ"

            "เออน่า ดึกแล้วเนี่ย ทางเดียวกันก็กลับด้วยกัน...เห็นนะเว้ยทำหน้าเบื่อตลอด อยากกลับก็กลับเลย" ประโยคแรกพูดเสียงดัง แต่ประโยคหลังก้มลงมากระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน แม้เพื่อนจะยอมตกลงปลงใจมาเองแต่ใช่ว่าเจโน่จะไม่สังเกตเห็น แจมินไม่ใช่คนที่ชอบช้อปปิ้งอยู่แล้ว ต้องมาตามพวกเขาคงจะเบื่อ

            ระหว่างที่สองเพื่อนรักกำลังถกเถียงกันอยู่ ฝั่งเฉินเล่อเองก็โดนจีซองทิ้งเหมือนกัน เพราะทั้งคู่กำลังจะกลับกันอยู่แล้ว บังเอิญกับที่มากลุ่มแจมินพอดี จีซองที่ไม่ได้มีธุระอะไรต่อเลยขอตัวกลับไปก่อน เฉินเล่อเองก็ไม่ได้ว่าอะไร

            "สรุปจะกลับไม่กลับ" เจโน่ถามครั้งสุดท้าย

            แจมินมองหน้าเพื่อนกับเฉินเล่อสลับกันไปมา ไอ้กลับมันก็อยากกลับอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ทำไมจังหวะมันต้องพอดีขนาดนี้ ถ้ากลับ เพื่อนผู้ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านทั้งสองคนจะไม่คิดว่าเขาอยากกลับกับเฉินเล่อหรือไง ช่วงนี้ยิ่งโดนล้อบ่อยๆ อยู่

            "โอเค ไม่กลับก็ไปต่อ น้องจะได้กลับบ้าน" เพื่อนยังไม่ทันตอบแฮชานก็สรุปให้เสร็จสรรพ

            "เออกลับ ไปกันต่อเลย บาย" โดนกดดันมากๆ เข้าสุดท้ายแจมินเลยยอมทำตามใจตัวเอง

            "เออๆ งั้นเจอกันพรุ่งนี้"

            บอกลากันพอเป็นพิธีเจโน่กับแฮชานก็เดินจากไป เหลือเพียงสองพี่น้องนอกสายเลือดที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ

            "พี่แจมินอยากกลับจริงเหรอ" เฉินเล่อเป็นฝ่ายทำลายความเงียบลง แต่ถามไปแล้วอยากดูดคำถามนั้นกลับคืนตอนแจมินมองกลับมา ไปกระตุ้นต่อมอะไรอีกล่ะเนี่ยถึงได้ทำหน้าน่ากลัวขนาดนี้

            "พูดมาก"

            "ผมกลับเองได้นะ ไม่ต้องเป็นห่วง"

            "ใครห่วง" ถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ตามสไตล์

            เฉินเล่อยิ้มเก้อ รู้ว่าแจมินคงกำลังอารมณ์ไม่ดีเพราะคำพูดของตัวเองแต่ก็ขอยิ้มสู้เอาไว้ก่อน

            มองเด็กกาฝากยิ้มเอ๋อๆ มาให้แจมินก็ได้แต่ถอนหายใจ ทำหงุดหงิดใส่ไปอย่างนั้นเอง หน้าอย่างเฉินเล่อให้ตายยังไงก็โกรธไม่ลงหรอก อยากมากก็ขึ้นเสียงชักสีหน้าใส่

            "ไปได้แล้ว"

 

            แจมินก้าวยาวๆ เดินนำหน้าโดยมีเฉินเล่อคอยเดินตาม แต่ด้วยจำนวนคนที่พลุกพล่านทำให้การสาวเท้าตามพี่ชายค่อนข้างจะลำบาก เผลอละสายตาแค่แป๊บเดียวแจมินก็โดนกลืนเข้าไปในฝูงชน ต้องเดินไปเขย่งเท้ามองไปเพราะกลัวจะคลาดกัน สุดท้ายเฉินเล่อเลยตัดสินใจคว้าชายเสื้อสูทนักเรียนของแจมินเอาไว้เสียเหลือ

            คนโดนดึงเสือชะงักเท้าหันไปมองแวบแรกเห็นแค่มือของใครบางจับเสื้อเอาไว้ ก่อนเจ้าตัวจะโผล่ตามมาแล้วทำหน้าบึ้งขมวดคิ้วใส่

            เป็นครั้งแรกเลยที่แจมินโดนเฉินเล่อปั้นหน้าบึ้งใส่บ้าง

            "รอด้วย"

            "ก็เดินให้มันเร็วๆ หน่อย"

            "เร็วแล้ว พี่แจมินนั่นแหละเดินช้าๆ หน่อย"

            แจมินถลึงตาใส่เมื่อได้ฟัง นอกจากไม่ฟังแล้วยังจะยอกย้อนอีก ชักจะเหิมเกริมมากไปแล้วนะจงเฉินเล่อ

            "ปล่อยได้แล้ว"

            "ปล่อยก็โดนทิ้งดิ"

            "กลับเองไม่เป็นหรือไง"

            "ก็ไหนจะกลับด้วยกันไง" เฉินเล่อถามเสียงอ่อย สีหน้าก็เปลี่ยนตามไปด้วย พูดแบบนี้เหมือนจะทิ้งกันเลย มันน่าน้อยใจจริงๆ

            แจมินเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ไม่อยากมองหน้าที่เหมือนลูกแมวนั่น ไหนจะตาใสๆ คล้ายอยากจะเว้าวอนคู่นั้นอีก มันจะมากไปแล้วนะเฉินเล่อ ใครสอนให้ทำหน้าตาแบบนี้

            สุดท้ายคนแพ้ก็เป็นเขาอยู่ดีสินะ

            แจมินยื่นมือไปตรงหน้าเฉินเล่อ ที่นี่คนเยอะ โอกาสพลัดหลงกันข้อนั้นเขาเข้าใจ แต่เขาไม่ชอบให้ใครมาเดินจับเสื้อแบบนั้น

            มองมือที่ยื่นมาเฉินเล่อก็ยิ้มจนตาเป็นขีด รีบยื่นมือออกไปจับไว้โดยไม่ต้องคิดทบทวน จับมือกันไว้แบบนี้ไม่ต้องกลัวว่าจะเดินตามไม่ทัน ไม่ต้องกลัวด้วยว่าจะพลัดหลงกัน บอกแล้วว่าแจมินน่ะใจดี แม้ภายในนอกจะดูเย็นชามากก็ตาม

             สองขาก้าวเดินออกไปพร้อมกัน กุมมือกันไว้เพื่อไม่ให้พลัดหลงกันอีก แจมินชะลอฝีเท้าลง เหตุผลหนึ่งเพราะคนเยอะไม่สามารถทำความเร็วได้ดั่งใจ และสอง เพราะใครอีกคนที่เดินอยู่เคียงข้าง

            ไม่มีบทสนทนาใดระหว่างทั้งสอง แม้เสียงโดยรอบจะดังมากแค่ไหนแต่เสียงในใจนั้นเงียบสงัด

            เฉินเล่ออมยิ้ม ยิ้มอย่างมีความสุข เขาชอบช่วงเวลาแบบนี้มากจริงๆ ชอบแจมินที่แสดงความเป็นพี่ชายออกมา แม้จะชอบทำตัวเย็นชาแต่พี่ชายจะรู้ไหมว่ามือที่จับมือเขาอยู่นั้นมันอุ่นแค่ไหน

            แรงกระชับจากมือของเฉินเล่อทำให้แจมินสะดุ้งตัวเบาๆ เขาเหลือบไปมองมือที่จับกันอยู่ แต่เมื่อเห็นเฉินเล่อหันมามองแล้วยิ้มให้ก็รีบเบือนหน้าหนี จะว่าไม่ชอบใจก็ไม่ใช่ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นคงไม่ยื่นมือให้จับตั้งแต่แรก มันก็แค่...ไม่ชิน

            เดินห่างออกมาจากจุดช้อปปิ้งคนก็เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ แจมินปล่อยมือออก ใช้มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋า ไม่ได้กลัวว่าเฉินเล่อจะยื่นมาจับใหม่ ความรู้สึกตอนนี้เป็นยังไงก็ยังบรรยายไม่ถูก แต่เด็กผู้ชายมาเดินจับมือกันแบบนี้มันไม่แปลกไปหน่อยหรือไง

            "เย็นนี้คุณแม่จะทำกับข้าวมั้ย" เป็นบทสนทนาแรกหลังผ่านมาหลายนาที เฉินเล่อยิ้ม ที่ถามแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะหาเรื่องคุยอย่างเดียว แต่เพราะเขายังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย

            "ทำ" กฎสำคัญของครอบครัวนาคือต้องกลับไปกินข้าวที่บ้าน เพราะงั้นแม่จำทำข้าวเย็นไว้ให้ทุกวัน แต่จะทานพร้อมหน้าพร้อมตากันไหมก็แล้วแต่เวลาที่แต่ละคนจะกลับถึงบ้าน

            "งั้นไปกินด้วยนะ"

            "อืม" แจมินครางรับส่งๆ ทุกทีที่ไปบ้านเขาก็ไม่เห็นจะขอ

            เฉินเล่อยิ้มอารมณ์ดีจากนั้นก็พูดเป็นต่อยหอย เล่าเรื่องที่โรงเรียนบ้าง โยนคำถามให้แจมินบ้างซึ่งส่วนใหญ่จะโดนเมิน หรือไม่ก็ถามคำตอบคำ รวมถึงเล่าเรื่องที่เพื่อนชวนมาเที่ยวจนมาบังเอิญเจอกันด้วย

            "พูดมาก" แล้วก็โดนว่าอีก

            แจมินเร่งฝีเท้าเดินนำหน้า เฉินเล่อเองก็ไม่ลดละเร่งฝีเท้าเดินตามแถมปากยังจ้อไม่หยุด

            "หยุดพูดได้แล้ว ไม่เหนื่อยหรือไง"

            "ไม่เลย"

            "เฮ้อ"

            แล้วจงเฉินเล่อก็ยังทำตัวเป็นเด็กกาฝากให้แจมินทำหน้ารำคาญได้ทุกเวลาจริงๆ

 

 


 

แจมินเริ่มสัมผัสน้องเล่อทีละนิดแล้ว จะซึนไปอีกนานเท่าไรก็ไม่รู้เนอะ

ขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าค่า


ปล.จากตอนที่แล้ว ตอนแจมินปลอบน้องแท้จริงแล้วอาจจะมีฟองติดอยู่บนหัวน้องเล่อก็ได้ 5555

ปล.2 ใครชอบเรือผี(แบบผีมากๆ) ตามไปอ่าน twins ได้นะคะ ออนแอร์ตอนแรกของน้องมาร์คค่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #615 ginsengie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 08:29

    แจมินคนซึน5555555555555

    แกบอกให้น้องหยุดพูด ถ้าหยุดจริงแล้วจะหนาว!

    #615
    0
  2. #601 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:18
    ใจมันฟูไปหมด แงงงงงงงงง มันบับยุบยิบๆอยู่ในใน ชอบนะคะ😭
    #601
    0
  3. #590 Topaz-Chenle (@Topaz-Chenle) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 08:30
    นายเเจมนายมันคนปากเเข็ง
    #590
    0
  4. #557 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 19:22
    จับมือกันแล้วววววววววว แงงงงง
    #557
    0
  5. #539 KIM.J (@puiifaii43) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 20:52
    แหม รำคาญน้อง แต่ดูการกระทำนี่ย้อนแย้งนะ ซึนจริง 5555555
    #539
    0
  6. #509 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:24
    เจโน่=หัวหน้าชิปเปอร์
    #509
    0
  7. #297 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:54
    ปากบอกรำคาญน้อง แต่ใจนี่ไม่ใช่เลยแจมมมมม
    #297
    0
  8. #162 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:21
    น่ารักมากกกแงงงงงงงงงงง พี่แจมมมแม่งงหมั้นใส้อะะะ5555555
    #162
    0
  9. #103 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:49
    กรี้ดดดดด เฟบแล้วค่ะ เรือผี แงงงงง น้องมาลิต้องเจอกับพิแจมินเวอร์ชั่นน้องเล่อ ฮึกกกกกก นี่ก็เรือผีมาก ผีสุดๆ เดี๋ยวไปอ่านน้าา

    ตอนนี้น้องเล่อน่ารักมากก มีหน้าบึ้งใส่พิแจมินด้วย ชักเหิมเกริม 55555555555
    อยากจะบอกว่า พี่โน่คะ เพื่อนน้องเล่อชื่อจีซองนะ จีบได้ ฮืออ พี่มันโน่ซองด้วยย
    #103
    0
  10. #80 ★゙ คุณนายคิม'' (@boulder) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:06
    เฉินเล่อเหมือนพูดมากขึ้นเลย ไม่รู้เพราะไม่ได้อ่านนานจนคิดไปเองหรือเป็นอย่างนั้นจริงๆ
    แต่ขอยอมรับในค.หน้ามึนของน้องอะ แจมินแสดงท่าทีแบบนั้นเสมอต้นเสมอปลายมาก
    เป็นเราก็คงท้อจนต้องถอยไปเองสักวันอะ เจอแบบนี้มากๆเข้าคงไม่ไหว
    แต่เฉินเล่อก็เหมือนไม่สนอะ ซึนได้ซึนไป เรื่องของพี่ ผมจะเป็นของผมแบบนี้แหละ 5555
    #80
    0
  11. #69 -❀imnickii' (@-nicknickynick) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 13:09
    พี่แจมินคนซึนนนนแต่ดูเหมือนน้องเล่อจะเริ่มทำให้คนซึนออกอาการได้ทุกวี่ทุกวันละน้าาหรือเรื่องนี้ต้องขอบคุณหนูโน่กันนะ-...- ชงได้ชงดีละเกิน
    #69
    0
  12. #53 PRT...freezzen (@freezzen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:48
    ปากก็บอกรำคาญๆๆๆๆ แต่ก็ยื่นมือให้น้องจับก่อนเน้ออออ ฮืออ เป็นห่วงน้องใช่มั้ยล่ะะ เลิกซึนได้ล้าววว ทำไมเป็นคนย้อนแย้งเบอร์นี้ฮึ จะเม้นว่าหมั่นไส้ไปเรื่อยๆจนกว่าจะยอมรับว่าชอบน้อง 5555555
    #53
    0
  13. #40 Rain'Run (@peemmoddang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:05
    กรี๊ดดดดกชอบอ่ะะะะะ ชอบแจมินคนซึนปากบอกไม่ชอบๆปต่การกระทำนี่ย้อนแย้งมากเลยจ้าาา ฟดฟดฟเฟเฟเหเ เขินนน ;/////;
    #40
    0
  14. #39 mewloveexo (@mewloveexo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 19:04
    มีความอบอุ่นในความซึนนั้นน่ะค่า ฮือ T///////////T พี่เขาบับทำเป็นพูดนู่นนี่แต่จริงๆก็แคร์ครส.น้องมากๆๆๆๆๆๆๆ นี่ตอนบอกว่าไม่ได้ห่วงนี่แบบ ไม่ได้ห่วงนะแต่กลับด้วย ยื่นมือให้จับด้วย จ้ะ เริ่มจะสับสนในความย้อนแยงของตัวเองบ้างยังงง ฮึ น่าร้ากกก ชอบมากๆเลยค่ะ รอนะค้าบบบบ
    #39
    0
  15. #38 xlnm_ (@minseok_xf) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 00:47
    แง รักน้องก็บอกว่ารัก (เอ๊ะนี่ข้ามขั้น) แก พี่เขาซึนมากกก ฮือเขินไปหมด น้องก็นะ ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้ เชียร์ให้มีคนมาเต๊าะเร็วๆ คนพี่จะได้หึง T_____T อยากเห็นตอนหึงแหลววว แง สนุกมาก ชอบพล็อตแบบนี้สุดๆ แนวนี้มันช่ายยย รอนะคะ สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้น้าา เลิ้บๆ
    #38
    0
  16. #37 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 19:23
    พี่แจมินนน ถ้าซึนกว่านี้น้องต้องทิ้งแน่ ทำไมซึนขนาดนี้อะ โอ่ยๆๆ จับมือได้เขินมากก
    #37
    0