[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 4 : 04 : Holiday I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    4 ก.พ. 60



04

 

            "อีกสิบนาทีถึงนะ ออกมารับที่ป้ายรถบัสด้วย"

            "ก็เดินมาเองดิวะ บ้านก็รู้ ทำไมต้องเดินไปรับ" แจมินบ่นกระปอดกระแปดใส่โทรศัพท์ขณะเดินลงบันได ก็เพื่อนตัวดีของเขาน่ะสิ จะมาหาแต่ดันเซ้าซี้ให้ออกไปรับ แล้วระยะทางจากบ้านเขาไปป้ายรถบัสมันเดินแค่นาทีสองนาทีซะที่ไหน

            "ซื้อขนมด้วยไง มาช่วยหิ้วหน่อย"

            "ไม่อ่ะ อยากกินก็หิ้วเข้ามาเอง"

            เดินมาถึงชั้นล่าง หันไปมองที่โซฟาก็เจอเจ้าเก่าเจ้าประจำนั่งพื้นจับจองโต๊ะหน้าทีวีเหมือนเป็นของส่วนตัว แจมินหันมองเพียงแวบเดียวก่อนเปลี่ยนจุดหมายไปยังห้องครัว ส่วนเฉินเล่อก็ยิ้มเก้อเป็นสายบัวอีกเหมือนเคย

            แม้แต่วันหยุดเด็กกาฝากนี่ก็ยังโผล่มา แถมเอางานมากองด้วย ไม่พ้นเขาอีกนั่นแหละที่ต้องสอน

            "สรุปไม่มาจริงอ่ะ" ปลายสายยังเซ้าซี้ไม่เลิก จนแจมินชักจะหงุดหงิด

            "เออ ถ้าจะมาก็เดินมาเอง แค่นี้นะ" พูดจบแจมินก็กดตัดสายจะได้สิ้นเรื่องสิ้นราว ไม่ได้ห่วงความรู้สึกเพื่อนด้วยว่าจะโกรธหรือเปล่า แต่เชื่อได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่ามันไม่โกรธ

            เก็บมือถือยัดใส่กระเป๋ากางเกงก่อนเปิดตู้เย็นหยิบนมรสโปรดที่ซื้อตุนไว้ออกมา ปิดประตูหันหลังเจาะกล่องนมเสร็จแล้วก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่ามีอีกชีวิตในบ้านนี้ที่ดูเหมือนจะชอบกินนมรสเดียวกัน

            วันนี้ใจดี จะยอมแบ่งให้สักกล่องแล้วกัน

            "อะ" เดินมาถึงโซฟาก็ยื่นกล่องนมไปให้คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาจดอะไรยุกยิก

            เฉินเล่อเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มกว้างจนตาหยี รับกล่องนมมาแล้วก็ยังยิ้มไม่เลิก

            "ขอบคุณครับ"

            "อืม" แจมินพยักหน้ารับส่งๆ แล้วเดินไปนั่งบนโซฟา มองกาฝากต่างด้าวที่รีบเจาะกล่องนมดูดหนึ่งทีวางไว้บนโต๊ะข้างตัวแล้วกลับไปเขียนงานต่อ

            "พี่แจมินอารมณ์ไม่ดีเหรอ" ปล่อยให้เงียบได้ไม่นานเฉินเล่อก็ชวนคุย ปกติเป็นคนคุยเก่งอยู่แล้ว แต่ที่เห็นเงียบๆ คือคนที่อยากคุยด้วยดันไม่อยากคุยกับเขาน่ะสิ

            แจมินเลิกคิ้วมอง ปากยังคาบหลอดไว้อยู่ นี่เขาอุตส่าห์แบ่งนมให้ยังคิดว่าอารมณ์ไม่ดีอีกเหรอ

            "ก็เมื่อกี้ได้ยินเสียงเหมือนหงุดหงิด" เฉลยโดยการเท้าความไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เฉินเล่อได้ยินเสียงบ่นเซ็งๆ ของแจมินตั้งแต่ยังไม่เห็นเจ้าตัวด้วยซ้ำ แถมตอนมองกันก่อนหน้านี้ยังทำตาขวางอีก ถึงตอนนี้จะอารมณ์ปกติดีแต่ก็อยากรู้ว่าก่อนหน้านี้เป็นอะไรมา หรือว่าทะเลาะกับเพื่อน

            "ก็ไม่ได้เป็นอะไร"

            "ทะเลาะกับเพื่อนเหรอ"

            "พูดมาก งานเสร็จแล้วหรือไง"

            เฉินเล่อส่ายหน้าเป็นคำตอบ ยังคงจ้องหน้าแจมินไม่ละสายตาไปไหนจนคนโดนมองต้องเปลี่ยนลงมานั่งพื้นข้างๆ กัน

            "ไหน ไม่เข้าใจอะไรตรงไหน" แล้วก็เฉไฉเปลี่ยนเรื่อง

            "ไม่มี"

            "อ๋อ~ ภาษาอังกฤษ" ลากเสียงยาวยืดเมื่อรู้ว่างานที่เฉินเล่อทำอยู่คืออะไร วิชานี้เจ้าตัวถนัดอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องพึ่งพี่ชายอย่างเขาหรอก

            "แต่เดี๋ยวจะทำภาษาเกาหลี พี่แจมินช่วยสอนหน่อย" พูดแล้วก็ยิ้มจนตาเป็นขีด

            แจมินบึนปากใส่ก่อนกลับขึ้นไปนั่งบนโซฟาเหมือนเดิม สุดท้ายก็ต้องพึ่งเขาอยู่ดีนั่นแหละน่า

            "เออ พี่แจมิน..."

            "ทำไปเงียบๆ เลย จะดูทีวี"

            เฉินเล่อยังพูดไม่ทันจบแจมินก็ตัดบทเอาเสียดื้อๆ ทำเอาเด็กน้อยหน้าจ๋อยก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปเงียบๆ ส่วนแจมินน่ะเหรอ เหยียดยิ้มเหมือนคนสติไม่เต็มเต็งที่ออกปากสั่งเฉินเล่อได้ ถามว่าจะตั้งใจดูทีวีอย่างที่ว่าไหมก็เปล่า ก็แค่อยากจะแกล้งคนเล่นเท่านั้นแหละ

            ดูทีวีไปมองเด็กกาฝากทำงานไปพลางไม่นานนักเพื่อนตัวดีที่นัดกันไว้ก็มาถึง เสียงกริ่งหน้าบ้านดังรัวๆ จนแจมินต้องรีบวิ่งออกไปเปิดประตูให้

            "ไง" เพื่อนผู้มีตายิ้มเป็นเอกลักษณ์ร้องทักพร้อมกับชูถุงขนมในมือให้ดู นี่กะจะซื้อมาถมที่หรือไง

            "รีบๆ เข้ามาเลย" แจมินไม่ได้ช่วยเพื่อนถือของแต่อย่างใด เดินทำหน้านิ่งนำเข้ามาในบ้าน สบตากับเฉินเล่อที่ดูจะแปลกใจไม่น้อยกับแขกผู้มาเยือน

            "โอ๊ะ!" เพื่อนตายิ้มส่งเสียงร้องทำตาโต มือชี้ไปยังคนที่นั่งเขียนงานอยู่แล้วทำท่าจะพูดอะไรสักอย่าง จนแจมินต้องรีบขัดก่อนเพื่อนนิสัยเสียจะพล่ามเรื่องไม่เข้าท่าออกมา

            "เออนี่เฉินเล่อ ส่วนนี่เพื่อนพี่ชื่อเจโน่"

            "สวัสดีครับ" เฉินเล่อยิ้มทักทายจนตาเป็นขีด เจโน่เองก็มอบตายิ้มกลับมาให้

            "อ้อ น้องเฉินเล่อ สวัสดีครับ"

            มองดูสองคนนี้ทักทายกันแล้วแจมินรู้ขัดใจอย่างบอกไม่ถูก ก็ดูเพื่อนเขายิ้มเข้าสิ เด็กกาฝากก็ด้วย แล้วนี่อะไรยังไง จะยิ้มค้างให้กันอีกนานไหม

            แจมินทิ้งตัวนั่งบนโซฟา มองเจโน่ซึ่งแทนที่จะมานั่งข้างเขากลับเดินไปนั่งพื้นตรงข้ามกับเฉินเล่อเสียงอย่างนั้น เด็กกาฝากเองก็ดูตื่นตาตื่นใจใหญ่ เขาเองก็ลืมบอกไปว่าวันนี้เพื่อนจะมา เฉินเล่อจะได้ทำงานอยู่ที่บ้านตัวเอง หรือจะพูดง่ายๆ คือจะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายที่บ้านเขานั่นแหละ

            "หิวมั้ย กินขนมกัน" ว่าแล้วเจโน่ก็เริ่มหยิบขนมที่ซื้อมาขึ้นมาวางบนโต๊ะ เบียดพื้นที่การทำงานของเฉินเล่อให้คับแคบไปอีก

            แต่แทนที่คนโดนกวนจะแสดงท่าทีไม่พอใจกลับตื่นเต้นกับขนมแทนเสียอย่างนั้น เฉินเล่อยกยิ้ม ตาเป็นประกายตอนเจโน่แกะซองขนมแล้วยื่นมาให้

            "น่าอร่อยจัง"

            "กินเลยๆ ตามสบาย น้ำชาก็มีนะ"

            "ขอบคุณครับ" เฉินเล่อรับขวดชามาถือไว้ หมุนฝาเปิดยกขึ้นจิบแล้ววางไว้ข้างกล่องนมช็อคโกแลต ก่อนกลับไปสนใจขนมต่อ

            การกระทำทุกอย่างของเด็กกาฝากบ้านตรงข้ามกับเพื่อนสนิทอยู่ในสายตาแจมินตลอดเวลา ทำไมแขกถึงได้คุยกันเป็นต่อยหอยขนาดนี้ ปล่อยให้เจ้าบ้านนั่งหน้าบึ้งโดนทิ้งเป็นหมาหัวเน่าเสียอย่างนั้น

            "เจโน่ กวนน้องมัน" แจมินปรามเพื่อนให้รู้ตัว ที่มาหานี่คือมาหาเขาไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมถึงคุยแต่กับเด็กนั่น

            "กวนเหรอ"

            "เปล่าครับ" เฉินเล่อรีบส่ายหน้าทันทีตอนเจโน่ถาม

            "แล้วไม่ทำงานต่อหรือไง" คราวนี้แจมินถามเฉินเล่อบ้าง น้ำเสียงนิ่งเรียบ หน้าบึ้งแบบนี้ โกรธอะไรอีกล่ะเนี่ย

            "ก็ทำ..." ความจริงเฉินเล่ออยากพูดต่อว่า 'แต่เดี๋ยวค่อยทำก็ได้' แต่พอเห็นสายตาดุๆ ของแจมินเลยเงียบไว้ดีกว่า

            ผิดกับเจโน่พอเห็นเพื่อนดุน้อง ซึ่งสาเหตุมาจากตัวเองล้วนๆ กลับไม่ได้สำนึกอะไรเลย ยังคงยิ้มร่าเริง แถมยังชวนคุยต่ออีก ก็เพราะพอจะเดาออกน่ะสิว่าทำไมแจมินถึงได้มีท่าทีแบบนี้

            "เฉินเล่อเป็นคนจีนใช่มั้ย"

            "ครับ"

            "มาจากเมืองไหนเหรอ"

            "เซี่ยงไฮ้"

            "โห อยากไปเที่ยวจัง"

            "ไปสิครับ เดี๋ยวเป็นไกด์ให้เอง" ตอบรับอย่างกระตือรือร้นแล้วยิ้มตาเป็นขีด

            "น่าไปเนอะ" เจโน่หันไปเออออกับเพื่อนที่ยังทำหน้าบึ้งไม่เลิก เห็นแล้วอยากจะด่าแบบจัดหนักจัดเต็มสักชุด ไอ้นิสัยขี้เก๊กทำเป็นนิ่งแบบนี้นี่เลิกสักทีได้ไหม ปากไม่ตรงกับใจก็ด้วย อยู่ที่โรงเรียนล่ะเห็นพูดถึงจังล่ะจงเฉินเล่อ ทำเป็นมาบ่นให้ฟังว่ารำคาญนู่นนี่ แต่ในใจสนใจเค้าอยู่ล่ะสิท่า

            "เรียนให้มันจบก่อนมั้ยค่อยคิดเรื่องเที่ยว"

            "ครับๆ พ่อคนขยันเรียน"

            "แล้วไง ไหนบอกจะมาขอยืมกีตาร์ จะเอามั้ย อยู่บนห้อง"

            "เอาดิ ขอยืมหนังสือการ์ตูนด้วย"

            "เออ"

            "ขอตัวแป๊บนะ เดี๋ยวมากวนใหม่" บอกกับเฉินเล่อแล้วเจโน่ก็ลุกตามแจมินไป เจ้าของบ้านก็ยังไม่วายหันมาทำตาขวางใส่อีก

            ขึ้นมาถึงบนห้องนอนเพื่อนรักเจโน่ก็ทิ้งตัวลงบนเตียง นั่งมองแจมินที่เดินไปหยิบกีตาร์ออกมาให้ ห้องนี้เขาพอคุ้นเคยอยู่บ้าง เคยมาแต่ไม่บ่อย ส่วนแจมินนั้นไปบ้านเขาแบบนับครั้งได้ แต่ก่อนน่ะไปบ้างประปรายแต่ช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้หายไปเลย ได้ความจากปากเจ้าตัวว่าต้องคอยดูแลเด็กต่างด้าว ก็เฉินเล่อนั่นแหละ บ่นเช้าบ่นเย็นจนชักอยากเห็นหน้า วันนี้ฤกษ์งามยามดีเลยมาหาถึงบ้านมันซะเลย ถามว่าเป็นไงบ้าง เฉินเล่อก็ออกจะเป็นเด็กน่ารัก ช่างพูดช่างคุย ความประทับใจแรกเขาให้เกินสิบเลยล่ะ

            "อะ แล้วจะเอาไรอีก วันพีช" ยื่นกีตาร์ให้เสร็จแจมินก็เดินหันหลังไปที่ชั้นหนังสือ ถามเองแล้วตอบเองอีกต่างหาก

            "อืม เล่มล่าสุด"

            ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีแจมินก็เดินกลับมาพร้อมหนังสือการ์ตูน ยื่นให้ด้วยสีหน้านิ่งๆ ผิดกับสีหน้าคนรับลิบลับ

            "ได้ของแล้วก็กลับไปเลย"

            "อ้าว ไล่กันเฉย ขออยู่เล่นกับเฉินเล่อก่อนดิ"

            "จะอยู่ทำไม" แจมินขมวดคิ้วใส่ทันที ก็พอรู้อยู่ว่าเพื่อนมีจุดประสงค์แอบแฝง เห็นพูดหลายทีแล้วว่าอยากเห็นหน้าเฉินเล่อ ทุกทีเขามักจะปฏิเสธเวลาเจโน่ขอมาบ้าน แต่ครั้งนี้ยอมให้มาเพราะโดนตื้อหนัก แล้วยังจะอยู่เล่นด้วยอีก กับเด็กกาฝากนั่นน่ะนะจะมีอะไรให้เล่นด้วย

            "เคยบอกว่ารำคาญเวลาเฉินเล่อร้องเพลงไม่ใช่เหรอ"

            แจมินพ่นลมหายใจแรงๆ ทันทีที่ได้ยิน รู้แล้วล่ะจุดประสงค์ของเจโน่ ไม่น่าเลย ไม่น่าเล่าเรื่องเฉินเล่อให้คนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านอย่างเจโน่ฟังเลย ให้ตายเถอะ

            "ก็แค่อยากฟังว่าน่ารำคาญจริงหรือเปล่า"

            คนฟังปั้นหน้าบึ้ง บึ้งชนิดที่ว่าถ้าไม่รู้จักกันคงกลัวว่าจะโดนต่อยเอา แต่ไม่ใช่กับเจโน่ ถึงปกติแจมินจะไม่ได้ยิ้มเรี่ยราดแบบเขา แต่ก็ไม่ใช่คนที่จะไปมีเรื่องชกต่อยกับใคร หน้าแบบนี้เห็นบ่อยจะตายไป

            "หวงหรือไง"

            "ทำไมต้องหวง"

            "ก็อยากฟังน้องร้องเพลงคนเดียวไรงี้"

            แจมินกลอกตาใส่ ทำหน้าเหม็นเบื่อ แต่เจโน่กลับขำซะงั้น

            "โอเคๆ ไม่แกล้งละ แต่ขออยู่ต่ออีกหน่อยดิ ขนมยังกินไม่หมดเลย นี่เพื่อนเพิ่งมานะครับ จะให้รีบกลับได้ไง"

            "งั้นก็อย่าพูดมาก" พูดจบก็เดินหนีออกจากห้องให้เจโน่สะพายกระเป๋ากีตาร์กับถือหนังสือตามลงมา

            ที่บอกไปเมื่อกี้จะทำตามหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ แจมินเอาเรื่องเฉินเล่อไปบ่นให้เจโน่ฟังบ่อยๆ ก็จริง แล้วก็มักจะโดนสวนกลับว่าสนใจเด็กนั่นบ้างล่ะ แอบชอบบ้างล่ะ ได้ยินแล้วมันหงุดหงิด อย่างจงเฉินเล่อน่าพิศวาสตรงไหน น่ารำคาญน่ะสิไม่ว่า

 

            ลงมาข้างล่างอีกทีงานภาษาอังกฤษก็ถูกพับเก็บไปแล้ว กลายเป็นภาษาเกาหลีถูกกางแทนที่ พร้อมกับขนมที่หมดไปแล้วหนึ่งห่อ

            เฉินเล่อยิ้มรับเมื่อเห็นพี่ชายทั้งสองกลับมา เพราะตอนนี้เขากำลังเผชิญกับปัญหาใหญ่ ต้องอ่านบทความแล้วสรุป สำหรับคนที่ภาษาเกาหลียังไม่แข็งแรงอย่างเขามันเป็นอะไรที่ยากมาก

            เจโน่วางของไว้ข้างโซฟาแล้วนั่งลงที่เดิมตรงข้ามกับเฉินเล่อ แจมินก็เช่นกัน รอบนี้ไม่นั่งบนโซฟาแต่นั่งคั่นกลางระหว่างเพื่อนรักกับเด็กบ้านตรงข้ามแทน

            "มีอะไรให้ช่วยมั้ย" เจโน่เอ่ยถามเฉินเล่อจึงรีบพยักหน้ารับ

            "อ่านไอ้นี่แล้วต้องสรุป"

            "มาๆ เดี๋ยวช่วย" คนใจดีดึงชีทของเฉินเล่อมาดูแต่กลับโดนเพื่อนขัดเอาไว้

            "ให้หัดทำเองก่อน ไม่เข้าใจตรงไหนค่อยถาม" แล้วชีทก็โดนดันกลับไปที่เดิม

            เฉินเล่อยิ้มแห้งๆ ยอมทำตามที่พี่ชายเย็นชาบอก ถ้าให้เปรียบเทียบระหว่างสองคนนี้ แจมินก็คือพี่ชายจอมโหดเจ้าระเบียบ ส่วนเจโน่คือพี่ชายใจดีที่ยอมตามใจทุกอย่าง ถ้าให้เขาเลือกเป็นแบบแจมินคงเป็นจะดีกว่าล่ะมั้ง เพราะเข้มงวดผลลัพธ์ที่ออกมาย่อมดีกว่า

            หลังจากโดนบังคับให้หัดทำเองเฉินเล่อก็ก้มหน้าก้มตาอ่านอ่านอ่านแล้วก็อ่าน อ่านไปขมวดคิ้วไป เงยหน้าขึ้นมาถามพี่ชายทั้งสองเป็นครั้งคราว ทุกครั้งจะเป็นเจโน่ที่ช่วยตอบให้ ไม่ใช่ว่าแจมินไม่ช่วย แต่แย่งพูดไม่ทันเพื่อนมากกว่า พอจะอ้าปากเจโน่ก็ชิงตัดหน้าไปซะแล้ว เลยได้แต่นั่งเท้าคางมองแทน

            "ตัวนี้เขียนผิดนะ" เจโน่ชี้บนสมุดที่เฉินเล่อเขียนสรุปไว้ ไม่พูดเปล่ายังขยับไปนั่งข้างๆ อีก ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าสองเพื่อนรักนั่งตรงข้ามกันโดยมีเฉินเล่อนั่งระหว่างกลาง

            "แล้วมันต้องเขียนยังไงอ่ะครับ"

            "สระต้องเขียนแบบนี้" แทนที่จะเขียนให้ดูเจโน่กลับจับมือเฉินเล่อเพื่อสอนเขียนให้ใหม่ ทำไปก็ลอบมองปฏิกิริยาเพื่อนไป และดูเหมือนว่าการกระตุ้นครั้งนี้จะได้ผล

            ทำหน้าน่ากลัวขนาดนี้ บางทีแจมินอาจจะอยากต่อยเขาจริงๆ ก็ได้

            "เป็นเด็กอนุบาลหรือไงต้องจับมือเขียน" ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงเย็นยะเยือก รู้ตัวว่ากำลังหงุดหงิดไร้สาระแต่มันอดไม่ได้จริงๆ แล้วก็เริ่มหงุดหงิดตัวเองด้วยเหมือนกัน เป็นอะไรนักหนากันนะนาแจมิน

            เฉินเล่อยิ้มแหยรีบดึงมือออก แค่เจโน่ช่วยมากเกินความจำเป็นไปหน่อยไม่คิดเลยว่าจะโดนว่าแบบนี้ เขาทำแจมินโกรธอีกแล้ว

            คนเดียวที่ดูอารมณ์ดีที่สุดคือเจโน่ เขายังยิ้มจนตาเป็นสระอิให้เฉินเล่อ และพูดคุยอย่างเป็นปกติกับแจมิน ผู้ที่หน้าตาบึ้งตึงที่สุดในวงสนทนานี้

            ได้ความช่วยเหลือจากพี่ๆ ทั้งสองคนจนงานเสร็จเฉินเล่อก็รีบเก็บข้าวของ เจโน่มาหาทั้งทีแจมินคงอยากใช้เวลาอยู่กับเพื่อน วันนี้รบกวนแค่นี้น่าจะดีกว่า

            "ผมกลับบ้านก่อนนะ"

            "จะกลับแล้วเหรอ อยู่เล่นด้วยกันก่อนดิ" คนชวนไม่ใช่เจ้าของบ้าน เพราะเจ้าของบ้านตัวจริงยังนั่งหน้าบึ้งอยู่เลย

            "ไม่เป็นไรครับ ต้องกลับไปทำงานบ้านอีก"

            "ขยันนะเรา"

            เฉินเล่อยิ้มรับคำชม ก่อนจะบอกลาอย่างจริงจัง

            "กลับก่อนนะครับ" หอบงานลุกขึ้นจากโต๊ะ หมุนตัวกลับกำลังจะเดินออกไปแต่กลับโดนเสียงของใครบางคนทำให้ชะงัก

            "ตอนเย็นอย่าลืมมากินข้าวล่ะ" แม้น้ำเสียงจะเย็นชาแต่ยังเจือด้วยความเป็นห่วง ต่อให้ทำหน้าดุแค่ไหนเฉินเล่อก็ยังชอบพี่ชายคนนี้อยู่ดี

            หันกลับมายิ้มรับพร้อมพยักหน้าถี่ๆ และหมุนตัวกลับเดินออกไปทั้งที่ปากยังยิ้มไม่หุบ

 

            เฉินเล่อกลับบ้านไปแล้ว เจโน่เลยยึดโต๊ะหน้าทีวีไว้คนเดียว หยิบขนมกินไปดูทีวีไปสบายอารมณ์เหมือนที่นี่เป็นบ้านของตัวเอง

            "สรุปชอบใช่มั้ย"

            "อะไร"

            "เฉินเล่อ"

            แจมินถอนหายใจก่อนยื่นเท้าไปยันหลังเพื่อนด้วยความหมั่นไส้ เมื่อไรเจโน่จะหยุดความคิดบ้าๆ แบบนี้สักที ถ้าจะชอบคงชอบไปนานแล้วเด็กนั่นน่ะ

            เจโน่หันมาผลักขาแจมินออก ยิ้มอย่างคนมั่นใจในความคิดของตัวเองโดยไม่ได้พูดเซ้าซี้อะไรอีก

            ปากแข็งไปเถอะ ถ้าเรื่องมันเป็นอย่างที่คิดไว้เมื่อไรจะล้อให้เขินไม่ทันเลยคอยดู

 

 

 

 


จะให้ดำเนินเรื่องกันแค่สองคนก็คงไม่ได้เดี๋ยวจะน่าเบื่อเกินไป วันนี้เลยมาแนะนำตัวละครเพิ่มอีกหนึ่งตัวค่ะ

มาเป็นวันหยุดเลยตั้งเป็นตอนพิเศษแต่เนื้อเรื่องยังดำเนินต่อกันค่ะ 

ให้อยู่แต่หลังเลิกเรียนมันจะไม่มีอะไรจะเขียนเอา ฮ่าๆๆๆ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ เจอกันตอนหน้าจ้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #637 mildjin21_ (@mildjin21_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 23:16
    น่ารักกกก
    #637
    0
  2. #599 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:14
    เอ็นดูเฉินเล่อไม่ไหวแล้ว แงงงงงง อยากจับมามูมูแจ้ม
    #599
    0
  3. #555 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 19:18
    เจโน่จัดการคนซึนที 55555555555
    #555
    0
  4. #546 mylovejinyoung (@mylovejinyoung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 22:29
    ปากแข็งขนาดนี้ขอเอาค้อนทุบทีได้ไหมคะ55555
    #546
    0
  5. #507 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:14
    เจโน่อย่าถามจี้สิ เหยื่อไหวตัวไม่ทันเลย
    #507
    0
  6. #295 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:29
    คนพี่นี่ปากแข็งดีนะคะ ทำซึนใส่น้องอีกเก๊กเข้าไปปปปปปปปปปปปปป
    #295
    0
  7. #160 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:13
    เล่ออนี่ชอบพี่แจมใช่ไหหมมมแงงง
    น่ารักกก อีพี่ปากแข็งนะเดะเถอะะะะ
    #160
    0
  8. #141 ssxq_ (@satacha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 15:35
    ไม่ว่ายังไงเฉินเล่อก็ชอบพี่แจมินที่สุดใช่มั้ยเนี่ย
    #141
    0
  9. #101 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:29
    โน่เล่อก็ได้นะ ฮืออ ดีต่อใจแม่มาก แม่เอ็นดูน้องเล่อมาก ยอมให้พี่โน่เข้ามาวอแวน้องแทนพิแจมินคนซึนนนนน
    #101
    0
  10. #67 -❀imnickii' (@-nicknickynick) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 12:53
    อยากให้เจโน่ด่าแบบจัดหนักจัดเต็มสักชุดเผื่อไอนิสัยปากแข็งปากหนักท่าเยอะของพี่แจมินเค้าจะลดลงบ้าง55555555
    #67
    0
  11. #62 ` ลี เฟลทเชอร์ (@BumbleB18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 14:53
    เจโน่โดนใจมากอะ แจมินต้องโดน ขี้เก๊กดีนัก5555
    #62
    0
  12. #50 PRT...freezzen (@freezzen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:23
    ชอบพี่เจโน่อ่ะค่ะะ หนูอยู่ทีมพี่ !! เอาอีกค่ะ หมั่นไส้คนปากแข็ง คนซึน คนไม่ยอมรับความจริงในจวัยตัวเอง 55555555 หวงหนักมาก บึ้งหนักมากยังปากแข็งอี๊กกกก พี่เจโน่มาบ่อยๆนะคะ ปั่นหัวคนนี่สนุกดี 55555
    #50
    0
  13. #48 プラェ●pεar (@rikomiyagi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:19
    ก็เพื่อนกันนน ทำไมจะดูไม่ออก~
    ท่าทางออกขนาดนี้!! ปฏิเสธยังไงก็ฟังไม่ขึ้นแล้วนะแจมินนา~
    อยากให้เจโน่มาก่อกวนบ่อยๆจังเลยย
    อยากเห็นคนขี้ดุโมโหงุ่นง่านจายยย อิอิ
    #48
    0
  14. #27 Tanook_ky (@tanukky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 15:50
    อยากให้พิแจมินหงุดหงิดบ่อยๆ น่ารักดี55555
    #27
    0
  15. #26 Rain'Run (@peemmoddang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 07:15
    อูหูยยยยยยยยยยย อิคุณพรี่นาแจมมมมม เกร้ดดดดดดด ซึนมากว้อยยยยยย ;////; หวงก็บอกว่าหวงสิค่ะแหม่ ทำเป็นชี้เก๊กปากแข็งไปนั่น เอ๊ะ! หรือความจริงจะไม่ได้หวงแต่หึงกันแน่ ฮิ้ววววว ปากก็บ่นไปนั่นอ่ะเอาจริงๆก็แบบแอบหวงแอบหึง ฮื่อออออออ พี่เจโน่ทำดีมากค่ะกรี๊ดดดดดด /ยิ้มกริ่ม โธ่นาแจมินเก๊กไปเถอะหน้านิ่งไปเถอะ แต่การกระทำนี่ย้อนแย้งมากนาจาาาา
    #26
    0
  16. #25 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 07:05
    แจมินโคตรซึนนะ แบบโคตรหวงโคตรหึงน้องแต่ไม่เข้าใจตัวเองว่าตัวเองหงุดหงิดอะไร โถ่... เจโน่ก็ขี้แกล้งเพื่อน คนอื่นเค้ามองออกหมดแหละแจมิน!!
    #25
    0
  17. #24 ★゙ คุณนายคิม'' (@boulder) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 07:03
    ตอนนี้คือเหมือนเจโน่เป็นเจ้าของบ้านแล้วเฉินเล่อมาเที่ยวบ้าน 5555555
    แจมินหงุดหงิดที่สุดจากตอนก่อนๆ มันน่ารัก น่าเอ็นดู 5555
    คือไม่ชอบเขางี้ แต่เอาเรื่องเขามาเล่าได้ทุกวัน แต่ก็เข้าใจได้ ขี้เม้าท์ นินทางี้

    ตลกอิตอนที่หงุดหงิดตัวเองด้วย คือเหมือนว่าน้องไม่รู้ว่าทำไมต้องหงุดหงิดขนาดนี้อะ
    พอเจโน่บอกคำตอบให้ก็ไม่ยอมรับความจริงอีก โอ๊ยยยย 5555
    #24
    0
  18. #21 xlnm_ (@minseok_xf) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 03:48
    เม้นไม่ติด ฮือออออออ T_____T พิมพ์ยาวมากกก แง้งงงเศร้า สรุปสั้นๆว่าชอบค่ะ ฮือรอนะคะ สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่า จู้บบบ
    #21
    0
  19. #20 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 01:54
    พี่เจโน่เอาเลยค่ะๆๆๆๆ แกล้งอีกๆๆๆๆๆ เอาให้หายปากแข็งกันไปเล้ย
    #20
    0
  20. #17 mewloveexo (@mewloveexo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:30
    ต้องเจอแบบนี้ซะบ้างค่ะพี่แจมิน เผื่อจะรู้ตัวเองขึ้นมาบ้าง 555555 พี่เจโน่น่าร้ากกกกกก ขอบคุณพี่มากที่มาช่วยกระตุ้นพระเอกจอมซึนของเราให้ได้หงุดหงิดหึงน้องเล่น แต่ยังปากแข๊งบอกไม่ชอบๆอยู่ 55555 ขำ ทำเป็นเข้มหวงน้องอยู่ชัดๆเลยนาแจมิน บอกน้องเป็นตัวน่ารำคาญแต่ตามดูไม่ให้ห่างแม้แต่นาทีสองนาทีเลยนะคะ ใครก็ไม่ให้เข้าใกล้ เข้าใกล้ทีโดนแจมินเขม็งใส่ที คนอะไร๊ปากไม่ตรงกับใจ เล่อยังคงความน่ารักน่าเอ็นดูทุกครั้งไปค่ะแง น้องน่ารักน่าบีบเอ็นดูววว เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ น่ารักมากๆเลยยย
    #17
    0