[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 29 : 29 : Tongue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    25 มิ.ย. 60



29

 

            โบกมือลาส่งพ่อขึ้นรถแท็กซี่เสร็จเฉินเล่อก็หมุนตัวกลับเข้าบ้าน รีบเดินตามคนพี่ที่ก้าวไวๆ ขึ้นบันไดไป เขารู้ว่าแจมินคิดจะหนี แต่ใครจะไปยอมให้หนีง่ายๆ กัน

            บันไดสองขั้นกับการก้าวขึ้นหนึ่งก้าว ตามมาถึงชั้นสองได้แต่เหมือนจะไม่ทันการเพราะประตูห้องกำลังจะปิด เฉินเล่อเลยตัดสินใจพุ่งตัวเข้าไปหา สอดมือไประหว่างช่องว่างจับวงกบประตูไว้แล้วหลับตาปี๋เตรียมตัวรับความเจ็บปวด

            ถ้าจะเจ็บเล็กๆ น้อยๆ แล้วง้อสำเร็จเขาก็ถือว่าคุ้ม

            "ทำอะไร"

            น้ำเสียงแข็งกระด้างที่เอ่ยถามทำให้เฉินเล่อลืมตามองแจมินที่ทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าใครสักคน ซึ่งคนคนนั้นคงเป็นเขาเอง มือคนพี่ยังจับลูกบิดประตูไว้ ไม่ได้ปิดกระแทกเข้ามาอย่างที่จินตนาการไว้แต่อย่างใด

            "คุยกันก่อนนะ"

            "เอามือออก"

            "พี่แจมิน" เรียกเสียงอ่อนยื่นมือไปจับแขนแจมินไว้ แต่พอโดนมองด้วยสายตาดุๆ มือมันก็ปล่อยออกแบบอัตโนมัติ

            สายตาที่มองมามัน...น่ากลัวเกินไป

            มองกันไปจ้องกันมาไม่มีใครยอมถอย การที่เฉินเล่อมาปรากฏตัววันนี้มันอยู่เหนือความคาดหมายของแจมิน เขาไม่เคยมีความคิดเลยว่าเด็กกาฝากจะกลับมาทั้งที่ปฏิเสธกันแบบไร้เยื้อใยขนาดนั้น ถามว่าความรู้สึกตอนนี้เป็นยังไง ที่แน่ๆ คือโกรธ โกรธมาก โกรธจนอยากจะทำลายให้แหลกคามือ แต่คนยังรัก โกรธให้ตายพออีกฝ่ายกลับมาหาก็ตื่นเต้นดีใจจนเกือบเก็บอาการไว้ไม่อยู่

            แต่การจะง้อนาแจมินมันไม่ง่ายขนาดนั้น

            "เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน"

            "มีสิ มีเยอะเลย"

            "ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็เอามือออก" สั่งด้วยน้ำเสียงเย็นเหยียบกับสายตาที่ไม่มีแววล้อเล่นยิ่งเพิ่มความน่ากลัวอีกเป็นสิบเท่า

            ถ้าเป็นเมื่อก่อนเฉินเล่อคงยอมปล่อยมือออกและเชื่อฟังคำสั่งแต่โดยดี แต่เวลานี้เขาทำแบบนั้นไม่ได้ มีทางเดียวคือตื้อเท่านั้น ตื้อจนกว่าจะยอม และถ้าเกิดไม่ยอม คงต้องใช้ความดื้อเข้าช่วยอีกแรง

            "ฟังผมอธิบายก่อนนะ"

            นอกจากจะไม่ยอมฟังแจมินยังปิดประตูเข้ามาทีละนิด

            "ผมรู้ว่าที่ผ่านมาทำพี่เจ็บไว้เยอะ"

            ความห่างระหว่างบานประตูกับขอบประตูเริ่มลดลงเรื่อยๆ

            "จะด่าจะว่ากันยังไงก็ได้แต่ขอให้ฟังก่อน"

            ความห่างลดลงอีกนิด

            "จะลงโทษกันก็ได้"

            จนกระทั่งขอบประตูสัมผัสกับมือที่จับอยู่

            เฉินเล่อเม้มปากหลับตาก้มหน้า เป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติเพื่อรอรับความเจ็บปวด หากแต่ความรู้สึกนั้นมันไม่ได้เกิดขึ้น บานประตูหยุดอยู่แค่นั้นเมื่อมันเลื่อนมาจนโดนมือของเขา

            หลังจากลืมตาขึ้นแจมินก็หายไปจากสายตาเสียแล้ว เฉินเล่อใช้มืออีกข้างดันบานประตูให้เปิดออกถึงได้เห็นว่าคนพี่กำลังเดินตรงไปที่เตียงจึงรีบก้าวเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูแถมลงกลอนไว้เสร็จสรรพ

            ถึงจะทำท่าโกรธเกรี้ยวเย็นชาแค่ไหนก็เถอะ แต่แจมินก็ยังเป็นพี่ชายที่ใจดีที่สุดสำหรับเฉินเล่ออยู่ดี

            เข้ามาในห้องได้เฉินเล่อก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป รีบก้าวยาวๆ ไปประชิดตัวแล้วกอดจากด้านหลัง แจมินชะงักไปชั่วครู่ มุมปากยกยิ้มอย่างอดไม่ได้ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเหมือนเดิมแล้วแกะมือคนน้องให้ปล่อยออก

            แจมินหันกลับไปเผชิญหน้า สายตาบ่งบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าไม่ชอบการกระทำเมื่อครู่ แต่แทนที่เฉินเล่อจะกลัวกลับผลักเสียเต็มแรงจนคนพี่เซถอยหลังไปชนกับเตียงแล้วทรุดลงนั่งบนที่นอน

            ยังไม่ทันได้ตั้งตัวใดๆ แจมินก็ถูกผลักซ้ำอีกครั้ง เขาโดนสองแขนเล็กๆ กดที่หัวไหล่ให้นอนราบไปกับที่นอน ก่อนเจ้าตัวจะขึ้นมานั่งทับไว้

            การจับกุมเสร็จสิ้น

            "ห้ามดิ้นนะ" ออกคำสั่งไว้ก่อนแม้ยังไม่รู้ว่าคนที่โดนกดไว้จะทำตามหรือเปล่า เพราะถ้าแจมินขัดขืนขึ้นมาคนที่จะได้ไปนอนอยู่ข้างล่างก็คือเฉินเล่อเอง

            แจมินยอมนอนนิ่งๆ ตามที่บอก เขาไม่ได้คิดจะขัดขืนตั้งแต่แรกอยู่แล้วเลยจ้องตาคนที่นั่งคร่อมอยู่ไม่ละไปไหน อยากรู้ว่าเด็กกาฝากนี่จะทำยังต่อไป จะงัดวิธีไหนออกมาทำให้เขาใจอ่อนได้ และจากเรื่องราวที่เคยผ่านมาด้วยกันทำให้เขารู้

            วิธีการของเฉินเล่อ มันน่าลุ้นยิ่งกว่าผลสอบปลายภาคเสียอีก

            "ฟังที่เล่อจะพูดก่อนนะ" สรรพนามพิเศษที่เคยตกลงกันไว้ถูกดึงกลับมาใช้ผสมกับน้ำเสียงออดอ้อนนิดๆ

            แจมินหันหน้าหนีแต่ก็โดนสองมือประกบข้างแก้มให้หันกลับมา เลยทำเป็นเหลือบมองไปทางอื่นแทน เขาไม่อยากฟัง เพราะถ้าหากเฉินเล่อยังพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้อยู่ อีกไม่นานเขาต้องทนไม่ไหวแน่ๆ

            "อย่ามองไปทางอื่น มองหน้าเล่อนี่"

            "..."

            "พี่นานะ"

            "..."

            "พี่นานะ อย่าเงียบสิ" เฉินเล่อก้มลงไปกระซิบบอกข้างหู เสียงกระเส่าทำเอาใจคนฟังเริ่มสั่น หนำซ้ำยังสอดแขนเข้าใต้คอคนพี่แล้วกอดเอาไว้หลวมๆ เรียกเสร็จก็นอนซบหน้าลงที่อกข้างซ้าย หวังจะเกาะเป็นปลิงอยู่แบบนี้ถ้ายังไม่ยอมคุยกันดีๆ

            แจมินสูดหายใจเข้าเพื่อสงบสติอารมณ์ หันหน้าไปอีกทางหนีกลุ่มผมสีน้ำตาลที่คลอเคลียใกล้ๆ ใบหน้า เขาต้องทำอะไรสักอย่างก่อนจะควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่อยู่

            "ลุกขึ้น"

            คนที่ยังนอนซบอยู่ส่ายหน้าไปมา ไม่มีท่าทีว่าจะยอมทำตามง่ายๆ แม้แจมินจะทำเสียงดุแค่ไหนก็ตาม

            "บอกให้ลุก"

            "ไม่"

            "เฉินเล่อ"

            "..."

            "ถ้าไม่ลุกไม่ต้องมาคุยกัน"

            พอโดนขู่เฉินเล่อก็ยอมลุกขึ้นโดยไม่เต็มใจนัก แต่ยังไม่ทันยืดตัวขึ้นจนสุดแจมินก็ลุกตามจนเกือบหงายหลัง ทำเอาใจหายวูบ ยังดีที่คนพี่กอดเอวเอาไว้แล้วดึงเข้าหาตัวให้นั่งได้ถนัดถนี่ จึงกลายเป็นว่าตอนนี้เฉินเล่อนั่งอยู่บนตักแจมินและโดนกอดเอาไว้

            เสื้อคนพี่ถูกขยำจนยับเพราะเฉินเล่อคว้าเอาไว้ตอนกำลังจะหงายหลัง ยังตกใจไม่หายเลยมองค้อนแจมินอย่างลืมตัว เพราะถ้าเกิดหาหลักยึดไม่ทันหงายหลังตกเตียงขึ้นมาได้หัวร้างข้างแตกแน่ๆ

            "จะลุกด้วยทำไมไม่บอก"

            แจมินไม่ตอบ ยังคงมองด้วยสีหน้าเรียบเฉย จนเฉินเล่อเผลอถอนหายใจกับอาการผีบ้าที่ไม่ว่าจะสนิทกันมากแค่ไหนก็ยังแก้ไม่หาย อย่างกับย้อนเวลาไปตอนพวกเขารู้จักกันใหม่ๆ พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย ทำเมินใส่กันตลอด แต่ครั้งนี้เขาจะยอมให้เพราะรู้ว่าตัวเองเป็นคนผิด ฉะนั้นจะไม่ว่าไม่บ่นอะไรแจมินทั้งนั้น คนพี่ทำอะไรจะยอมทุกอย่าง ยอมจนกว่าจะหายโกรธ

            "ฟังนะ"

            เฉินเล่อใช้สองมือประกบแก้มแจมินเอาไว้ เป็นการบังคับให้มองตากันห้ามหันหนีไปไหน

            แจมินต้องฟัง ฟังสิ่งที่เขากำลังจะบอกต่อจากนี้

            "เล่อรักพี่นานะนะ รักมาก รักมากๆ จนกลัวว่าถ้าไม่ได้เจอกันอีกจะทำยังไง จะทนได้มั้ย แล้วต้องทรมานขนาดไหนที่เราต้องห่างกัน ตอนนั้นเลยคิดว่าจบตรงนั้นไปเลยดีกว่า ไม่ให้ความหวัง ไม่ต้องติดต่อกันอีก จะได้ลืมเร็วๆ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ เล่อคิดถึงพี่ทุกวัน อยากเจอ อยากอยู่ด้วยกันอีก ต้องใช้ความพยายามมากนะกว่าจะได้กลับมาที่นี่ ขอแค่อย่างเดียวได้มั้ย พี่นานะอย่าเกลียดกันเลย"

            คนฟังแทบกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่หลังจากได้ฟังความจริงทั้งหมด แต่ยังเก๊กหน้านิ่งมองคนที่สารภาพออกมาหมดเปลือกแล้วทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ น่าสงสารจนอยากจะลูบหัวลูบหลังปลอบเสียตอนนี้

            แต่สำหรับคนใจร้ายแล้ว ไม่เหมาะหรอกที่จะปลอบด้วยการลูบหัวลูบหลัง

            แจมินจับมือเฉินเล่อที่ประกบข้างแก้มตัวเองให้เปลี่ยนมาคล้องที่คอ ก่อนจะใช้สองแขนโอบเอวคนน้องเหมือนเดิมแล้วก้มหน้าลงไปใกล้จนปลายจมูกสัมผัสกัน

            "ไหนพูดอีกทีซิ"

            "พูดอะไร"

            "อะไรก็ได้"

            "รักพี่แจมินนะ"

            เจ้าของชื่อยกยิ้มอย่างพอใจแล้วผละออกมา เพียงชั่วครู่ก็กลับไปตีหน้านิ่งจนคนน้องตามอารมณ์ไม่ทัน

            "แค่นี้คิดว่าจะหายโกรธเหรอ"

            "แล้วต้องทำยังไง"

            "คิดเอาเอง"

            เฉินเล่อเม้มปากแน่นก้มหน้าลง มือที่ถูกจับไปคล้องคอไว้เมื่อครู่เลื่อนลงมาวางที่หน้าอก จับเสื้อที่ตัวเองเคยขยำจนยับไว้อีกครั้ง สมองกำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่าทำยังไงแจมินถึงจะหายโกรธ ขอโทษไปแล้ว สารภาพไปแล้ว บอกรักไปแล้ว ยังมีอะไรที่คนพี่ต้องการอีก

            ใช้เวลาคิดไม่นานนักเฉินเล่อก็ได้คำตอบ เงยหน้าขึ้นมองแจมินที่สีหน้ายังเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

            สำหรับแจมินคงเหลืออยู่เพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ต้องการจากเขา

            เสื้อสูทนักเรียนถูกถอดออกตามด้วยการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกจนหมด แจมินมองคนที่อยู่ในอ้อมแขนกระทำการเหล่านี้แล้วใจมันก็เต้นแรงขึ้นมา และยิ่งเต้นรัวเร็วขึ้นไปอีกเมื่อสองแขนเล็กๆ รั้งคอเขาลงไปจูบ

            ริมฝีปากสัมผัสกันแนบแน่นรับรสจูบหวานๆ ที่โหยหา เป็นเฉินเล่อที่พยายามรุกล้ำ ใช้ลิ้นดุนดันเลียที่ริมฝีปากจนคนพี่ยอมเปิดทางให้ คล้ายกับนักสำรวจ เพดานปาก กระพุ้งแก้ม แนวฟันที่เรียงตัวสวย จบด้วยการตวัดลิ้นของคนพี่ที่ยังแบ่งรับแบ่งสู้ ยอมให้นักสำรวจตัวน้อยได้เล่นสนุกภายในปากตัวเองได้ตามใจชอบ

            เต็มไปด้วยความสุขสม ไม่มีใครยอมใครและไม่มีใครอยากผละออกจากกัน มือที่รั้งคอไว้ในทีแรกเลื่อนขึ้นไปขยุ้มกลุ่มผมคนพี่ ออกแรงกดให้โน้มลงมารับจูบตามแรงอารมณ์ที่เริ่มพลุ่งพล่านจนแทบควบคุมไว้ไม่อยู่

            จูบกันจนเหนื่อยละจากปากได้แจมินก็ไล้ปลายจมูกไปยังแก้ม ลากผ่านสันกรามลงมาที่คอ แหวกเสื้อเชิ้ตที่เจ้าตัวเป็นคนปลดกระดุมเองรวมถึงเสื้อกล้ามซับในออกไปให้พ้นทาง เผยให้เห็นเนินไหล่ขาวๆ จนต้องรีบตักตวงความหอมหวานที่โหยหาผ่านปลายจมูกและริมฝีปาก มือทั้งสองข้างก็สาละวนกับการลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าก่อนจะสอดเข้ามาด้านในเมื่อได้โอกาส

            ความคิดถึงผสมกับความวาบหวามที่เกิดขึ้นทำให้ความโกรธเคืองมลายไปเกือบหมดสิ้น แต่พอคิดว่าก่อนหน้านี้โดนคนน้องทรมานให้เจ็บปวดไว้แค่ไหนมันก็อดไม่ได้ที่จะหาวิธีเอาคืน

            ทำให้เจ็บทางใจเหมือนกันไม่ได้ทำให้เจ็บทางกายนิดๆ หน่อยๆ ก็ดี

            "อื้อ!" เฉินเล่อสะดุ้งตัวร้องครางในลำคอ หลับตาเม้มปากแน่นเมื่ออยู่ๆ แจมินก็งับเข้าที่หัวไหล่ ก่อนจะกดจูบซ้ำๆ บริเวณนั้น

            "เจ็บเหรอ"

            เฉินเล่อรีบส่ายหน้าปฏิเสธ ลืมตาจ้องมองคนพี่ด้วยใบหน้าแดงซ่านคล้ายคนเป็นหวัด ถึงจะเจ็บ แต่ความเจ็บปวดนั้นมันก็หายไปทันทีเพราะได้จูบมาเยียวยา

            แจมินยกยิ้ม พอใจกับทุกอย่างที่เป็นตอนนี้ มองเสื้อเชิ้ตรุ่งริ่งที่ใส่ไว้แค่แขนเสื้อแล้วอยากจะถอดมันออกโยนทิ้งไปให้พ้นทาง เสื้อกล้ามนั่นก็ด้วย อะไรที่อยู่บนตัวเฉินเล่อตอนนี้มันดูรกหูรกตาไปหมด

            "พี่นานะ"

            "อะไร" ใช้น้ำเสียงนิ่งๆ ถามกลับทำเอาคนน้องหดคอทำตัวหงอ บางทีแจมินเองก็ชักสับสน จะเรียกแจมินหรือนานะก็เลือกเอาสักอย่างไม่ได้หรือไง

            "จูบอีกได้มั้ย" เสียงอ่อยช่างไม่เข้ากับความกล้าของรูปประโยค

            แจมินกดยิ้ม ขอมาขนาดนี้ใครจะปฏิเสธลง

            จูบอีกครั้งสนองให้กับคำขอ เฉินเล่อเชิดหน้ารับไม่รอให้แจมินเป็นฝ่ายรุกล้ำก็ชิงจู่โจมก่อน สอดลิ้นเข้าไปในปากคนพี่ที่เปิดปากรอรับอย่างยินดี ดูดดึงดุนดันไม่มีใครยอมใคร ผละออกแล้วสัมผัสกันใหม่อย่างไม่รู้เบื่อ

            ว่ากันว่าลิ้นเป็นอวัยวะที่เคลื่อนไหวได้ดีที่สุด งั้นวันนี้เฉินเล่อจะใช้มันสำรวจคนปากแข็งสักหน่อย อยากรู้นักว่ามีอะไรที่เก็บซ่อนไว้ยังไม่บอกเขาอีกบ้างหรือเปล่า

 

 




ชอบวิธีง้อของน้องมั้ยคะนานะ เพราะรักนะถึงกลับมาหา

คืนนี้ยังอีกยาวไกล ฮรืออออ

แวะมาบอกว่าแบบฟอร์มจองหนังสือจะมาเร็วๆ นี้นะนะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน้า แล้วเจอกันตอนหน้าจ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #580 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:29
    ง้อกันได้หืดหาดมากกกกกกฮืออออออ
    #580
    0
  2. #534 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:56
    าหากากกสำนไนาไรไนไนไไำช่วยด้วยย ไม่ทันตั้งตัว ง้อกันได้......
    #534
    0
  3. #463 chenlelele (@chenlelele) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 21:58
    โอ้ยไม่ไหว ใจเราาาา ไรท์คือชอบ อึกกกกโอ้ยเขินฟหดเาสวงง
    #463
    0
  4. #461 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 23:20
    น้องงงงงงงงกรี๊ดดดดดน้องงงงงงเล่อออออออ โอ่ยยยยเป็นการง้อที่ตรงใจอิพี่มากเลยจ้าาาาาแงงงงง แจมินร้ายยยกาจจจนักกฮื่อออรู้ว่าน้องมาง้อแต่ก็ยังเนียนทำนิ่ง กรี๊ดดดในที่สุดดด!! ฮือออ ดีใจจดีกันแล้ววว ./////. *วิ่งไปกรี๊ดในโอ่งต่อ*
    #461
    0
  5. #460 MeeMheeP (@1998-06-22) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 15:38
    อยากโกรธแล้วโดนน้องเล่อง้อแบบนี้บ้าง โง้ยยย อิจฉาพี่นานะะะะะะ แงงงงงง
    #460
    0
  6. #459 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 12:34
    เป็นการง้อที่แบบ...อ้ากกกกกกกกก
    ฟิรมากกกกกกก ฮืออออ หนูสุดยอดมากค่ะลูก
    พี่นานะเองก็พอกันเลย ในที่สุด...
    เรามิได้คิดอะไร้! 

    #459
    0
  7. #458 liobbob (@kappah) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 09:34
    ไม่ไหวแล้วน้องเล่ออออออออออออออออพี่นานะก็กร๊าวหัวใจเหลือเกินชอบมากค่า
    #458
    0
  8. #457 pathaaaaa (@pathaaaaa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:54
    ชอบมั่กมากกกกกกกก เขิงจังเลย พอเห็นน้องเล่อง้อแบบนี้ก็อยากให้พี่นานะเป็นคนขี้งอนจังเลยค่ะ;-;
    #457
    0
  9. #456 SKOREDOXT (@gailzkyz) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:35
    น้องเล่ออออ
    #456
    0
  10. #455 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:31
    ชื่อตอนว่าพาคิดไกลแล้วพออ่านจริงละแบบไวไรสดเ่สาดาด่เีกากหด่ากากโอยยยยยยย วิธีง้อเน้้้้้้้้
    #455
    0
  11. #454 GKYON (@mooguz) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:28
    ไม่ไหวแล้ว จะบ้า น้องงงงงงงง น้องขี้อ้อยจนน่าฟัด คือ ถอดเสื้อเองเสร็จสัพ นี่ถ้าพี่นานะไม่แมนพอ โดนรังแกไปแล้ว ฮื่อออ น่ารักจังงง อยากมีน้องเล่อเป็นของตัวเอง. ฮื่อๆ
    #454
    0
  12. #453 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:26
    ฮืออออ ง้อกันได้แบบฟมดสอมำยแสด มือปิดปากด้วยความปลื้มปริ่มเลยค่ะ แง
    #453
    0
  13. #452 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:06
    เห็นชื่อตอนก็ยิ้มเป็นตาลุงแก่เลย ฮืออ555555 ไรท์สู้ๆนะคะ
    #452
    0
  14. #451 MoccaChan_ (@MoccaChan_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:51
    โว้ยยยยยย ขอกัดลิ้นตายได้ไหมอ่ะ รู้แหละว่าน้องจะง้อ แต่ไม่คิดว่าจะง้อด้วยวิธีนี้ โอ้ยหนูลูก แม่จะหัวใจวายตายแล้ววว
    #451
    0
  15. #450 MaiWB (@warangkana1977) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:42
    ฮอลลลลลลลลลลลล -///-
    #450
    0
  16. #449 bambibiiiz (@aoomhuang) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:22
    *กัดลิ้นตาย* กรี๊กวำงแวไงแสไบบ ใครสั่งใครสอนหนูว่าต้องง้อแบบนี้คะลูก! ใจอีแม่ 55555555 ฮืออออ
    #449
    0
  17. #448 untitled025 (@caqx9299) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:21
    อยากให้พี่นานะงอนบ่อยๆ
    #448
    0