[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 24 : 24 : Holiday VI

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    25 พ.ค. 60



24

 

                แม้จะเป็นวันหยุดแต่กลับอยู่บ้านตัวเองไม่ได้เพราะโดนใครบางคนสั่งเอาไว้ หลังจากตื่นนอนอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ใกล้ๆ ช่วงเที่ยงเฉินเล่อก็มาที่บ้านฝั่งตรงข้าม แถมได้อานิสงส์เป็นมื้อเที่ยงแสนอร่อยฝีมือคุณแม่อีกด้วย

                "กินเยอะๆ เลยนะ" คุณแม่คีบหมูสามย่างมาวางในจานเฉินเล่อ ทำเอาลูกชายคนเล็กยิ้มรับตาหยี ส่วนลูกชายคนโตนั้น

                "กินเยอะจนหน้ากลมหมดแล้ว" ก็อดจะค่อนแคะไม่ได้

                "แจมิน อย่าว่าน้องสิ"

                "ก็เรื่องจริง"

                "เรานี่ยังไงนะชอบว่าชอบแกล้งน้องตลอด เฉินเล่อไม่เอาคืนบ้างล่ะลูก" ว่าลูกชายตัวเองเสร็จก็หันไปสนับสนุนลูกชายเพื่อนบ้าน

                เฉินเล่อยิ้มแหย่ มองแจมินที่ใช้สายตาประมาณว่า 'ก็ลองทำดูสิ' สื่อมาแล้วก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆ เขาไม่กล้าหือกับลูกชายคุณแม่นักหรอก ถึงความจริงจะดื้อใส่อยู่บ่อยๆ ก็เถอะ

                "อ่ะ กินอีกนะ กินเยอะๆ เลย ไม่ต้องไปสนใจพี่เขา" แล้วคุณแม่ก็คีบอาหารมาให้เฉินเล่ออย่างต่อเนื่อง

                ถ้าเป็นเมื่อก่อนโดนแย่งความรักไปขนาดนี้แจมินคงฉุนขาด นอกจากมีพูดถากถางแล้วยังมีการใช้สายตากดดันจนคนน้องไม่อาจอยู่ร่วมโต๊ะอาหารต่อได้แน่นอน แต่ตอนนี้กลับทำเพียงมองแล้วลอบยิ้ม อาจจะมีหยอกนิดจิกกัดหน่อย แต่ก็ด้วยความรักล้วนๆ

                "หน้าชักจะเหมือนโมจิเข้าไปทุกที" ทำเป็นบ่นกับตัวเองแต่คนข้างกลับได้ยินชัดเจน

                เฉินเล่อใช้หลังมือสะกิดต้นขาแจมินให้รู้ตัวว่าเขาได้ยิน แต่มันก็เท่านั้น คนพี่สนใจที่ไหน

                "ซาลาเปา" โมจิยังไม่พอมีซาลาเปามาเสริมทัพอีก

                คนน้องวางตะเกียบยกมือขึ้นจับแก้มตัวเองทั้งที่ปากยังเขี้ยวตุ้ยๆ มันก็คงเหมือนโมจิกับซาลาเปาจริงๆ นั่นแหละ ขาวๆ นุ่มๆ แบบนี้

                ขาวและนุ่ม

                ละมือออกจากแก้มตัวเองเฉินเล่อก็ยกยิ้ม มีใครบ้างไม่ชอบอะไรที่มันขาวๆ นุ่มๆ และคนคนนั้นคงไม่ใช่แจมินหรอก

                "ชอบล่ะสิ" พูดออกมาลอยๆ เหมือนบ่นกับตัวเอง แต่คนข้างๆ ได้ก็ยินชัดเจน

                เฉินเล่อทำทีเป็นกินข้าวไปไม่ได้สนใจอะไรแต่ปากกลับยิ้มไม่หุบ แจมินเองก็เหมือนกัน ถ้าแม่ไม่อยู่ล่ะก็ พูดจายั่วขนาดนี้เขาไม่ปล่อยไว้แน่ๆ

                แต่อีกเดี๋ยวก็ได้รู้ว่าชอบหรือไม่ชอบ

 

                จบมื้ออาหารแจมินกับเฉินเล่อก็ช่วยกันยกจานไปเก็บ จากนั้นคุณแม่ก็รับหน้าที่ดูแลต่อทั้งสองคนเลยขอตัวขึ้นไปบนห้องนอน เพราะห้องนั่งเล่นดูไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไรสำหรับเวลานี้

                เข้ามาในห้องได้เฉินเล่อก็จับจองที่บนพื้นนั่งแหมะหลังพิงกับเตียง เพราะใช้โต๊ะหน้าทีวีของบ้านหลังนี้แทนโต๊ะเขียนหนังสือเป็นประจำ เลยกลายเป็นคนติดนิสัยชอบนั่งพื้นไปแล้ว

                ส่วนเจ้าของห้องก็นั่งลงตรงหน้ากัน จ้องเขม็งไม่ลดละสายตา ยังไงก็อยากจะเคลียร์เรื่องบนโต๊ะอาหารเมื่อครู่นี้ให้รู้เรื่อง

                "ยั่วกันเหรอเมื่อกี้" เอ่ยถามออกไปตรงๆ ไม่มีอ้อมค้อม

                "ยั่วอะไร" คนน้องก็ทำเฉไฉไม่ยอมรับแต่ปากกลับยิ้ม ทั้งซนทั้งดูเจ้าเล่ห์ สลัดคราบเด็กกาฝากต่างด้าวจอมซื่อบื้อออกจนหมด

                "อยากให้หอมแก้มก็บอก"

                "พี่นานะนั่นแหละ อยากหอมก็บอกดีๆ"

                "เป็นเด็กแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร" คำพูดของคนน้องมักทำให้แจมินตกตะลึงอยู่บ่อยครั้ง ครั้งนี้ก็เช่น

                เฉินเล่อไม่ตอบเอาแต่ยิ้ม ความจริงเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วแต่แจมินไม่รู้เอง หรืออาจจะเป็นเพราะคนพี่ชอบทำเย็นชาใส่เลยไม่ค่อยกล้าพูดกล้าแสดงออก แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นแล้ว

                ได้แต่พูดท้ากันไปมาอยู่อย่างนี้สุดท้ายแจมินก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรจริงๆ ถามว่าอยากทำไหมมันก็อยาก แต่เขาสัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าถ้ายังไม่ได้คำตอบจากเด็กกาฝากนี่จะพยายามอดใจไว้ ซึ่งจะทนได้นานแค่ไหนก็ไม่รู้

                "พี่นานะ"

                "หืม" พอถูกเรียกด้วยสรรพนามนี้แจมินก็ยิ้มกริ่ม เขาชอบจริงๆ เลยเวลาเฉินเล่อเรียกว่านานะ ยิ่งมีคำว่าพี่นำหน้ายิ่งชอบ

                "ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย"

                "ถามอะไร"

                "เริ่มชอบกันตั้งแต่เมื่อไรเหรอ" ถามเองก็เขินเอง คำถามแบบนี้มันทำให้รู้สึกเหมือนเป็นคนหลงตัวเองยังไงก็ไม่รู้      แจมินเป็นคนเย็นชา เข้มงวด ชอบมองด้วยสายดุๆ ชอบแกล้ง ชอบพูดจาโหดร้ายใส่กันตลอด แต่แจมินก็เป็นพี่ชายที่ดี อบอุ่น ใส่ใจ เป็นห่วงและหวังดี ให้ความรักในแบบที่พี่ชายคนหนึ่งจะให้กับน้องชายที่ไม่ใช่สายเลือดได้ แล้วมันเมื่อไรกันที่ความรู้สึกนั้นมันเกินเลย เขาอยากจะรู้

                เฉินเล่อจ้องมองคนพี่อย่างรอคอยคำตอบ แต่สิ่งที่ได้คือความเงียบ แจมินปากแข็งคนเดิมหวนคืนกลับมา ไม่ใช่ว่าไม่อยากตอบ ก็ในเมื่อเขาเองยังไม่รู้ว่ามันเริ่มตั้งแต่เมื่อไรแล้วจะตอบได้ยังไง

                "จะไม่ตอบหน่อยเหรอ"

                "ไม่รู้"

                "บอกหน่อยนะ"

                แจมินส่ายหน้ารัวๆ ยืนยันคำตอบเดิมอย่างหนักแน่นว่าไม่รู้

                "จะไม่ยอมบอกจริงๆ ใช่มั้ย"

                "ไม่"

                "บอกมาเดี๋ยวนี้เลย"

                แล้วเฉินเล่อก็งัดท่าไม้ตายมาใช้โดยการขยับเข้าไปประชิดตัว ผลักแจมินจนหงายหลังลงกับพื้นก่อนจะปืนขึ้นไปนั่งทับ ไม่มีแล้วความเกรงกลัวเหมือนในอดีต เพราะรู้ดีว่ายังไงซะคนพี่ก็คงไม่ทำอะไร ไม่อย่างนั้นเขาคงโดนเหวี่ยงออกนอกห้องตั้งแต่สองมือดันที่หัวไหล่แล้ว

                แต่ถึงสุดท้ายแจมินก็ยังไม่ยอมพูดอยู่ดี

                "จะไม่พูดจริงๆ เหรอ"

                คนพี่ส่ายหน้าใส่ลูกเดียว เฉินเล่ออดไม่ไหวเลยก้มลงไปหยิกแก้มด้วยความหมั่นไส้ แถมแจมินยังนอนเฉยๆ ยอมให้ทำร้ายแก้มตัวเองได้ตามสบายอีก

                ในเมื่อไม่ยอมพูดแบบนี้สงสัยต้องอัพเลเวลท่าไม้ตายแล้วล่ะมั้ง

                "เอางี้ ถ้ายอมเล่าจะให้หอมแก้ม"

                จบประโยคการใช้ท่าไม้ตายแบบเลเวลอัพก็แสดงผล

                แจมินดันตัวลุกขึ้นนั่งจนเฉินเล่อเกือบหงายหลังยังดีที่ประคองเอาไว้ได้ทัน คนพี่เลยจัดการจับหันหลังให้น้องนั่งบนตักแล้วกอดไว้เสียเลย ตามด้วยค่ามัดจำก่อนเล่าอีกหนึ่งที

                ฟอด~ หอมชื่นใจ ทำตัวน่ารักแบบนี้ให้ตายก็ทนไม่ไหวจริงๆ

                "ยังไม่ได้เล่าเลย"

                "ต้องจ่ายก่อนเล่าไม่รู้เหรอ"

                เฉินเล่อย่นจมูกใส่ ทำเป็นขัดขืนในทีแรกแต่สุดท้ายก็ยอมนั่งนิ่งๆ เอนหลังพิงกับแผ่นอกกว้าง ฟังเสียงที่ชอบบอกเล่าถึงสิ่งที่อยากฟัง

                "ชอบเมื่อไรไม่รู้หรอก รู้ตัวอีกทีก็ชอบไปแล้ว"

                "มีด้วยเหรอแบบนี้" ถามไปปากก็ยิ้มไม่หุบ ฟังดูไม่น่าเชื่อแต่เรื่องประหลาดแบบนี้ก็ดูเหมาะกับแจมินดี ปกติชอบว่าชอบดุ รู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้ว อย่างกับพระเอกการ์ตูน

                "ก็มีอยู่นี่ไง ชอบแบบไม่รู้ตัวไง ไม่รู้จักเหรอ"

                "ก็รู้จักอยู่คนหนึ่ง"

                "ใคร"

                "คนนี้ไง" เฉินเล่อเอี้ยวกลับไปหา ดันตัวเองขึ้นก่อนเงยหน้าอีกนิดหน่อยแล้วจูบที่ปากคนพี่เบาๆ ก่อนกลับมานั่งเหมือนเดิม ยกมือขึ้นจับหน้าร้อนๆ ของตัวเองแล้วก็ยิ้มจนแก้มจะแตก

                ขโมยจูบเขา แล้วก็ดันเขินซะเอง

                "แค่นี้เองเหรอ"

                "แค่นี้แหละ"

                "แล้วไม่คิดจะบอกกันบ้างเหรอ" แจมินกระชับกอดให้แน่นขึ้น วางคางไว้บนไหล่ เล่นมาให้ความหวังกันแบบนี้ คำที่สารภาพไป เขาเองก็อยากได้ยินเร็วๆ บ้างเหมือนกัน

                ฟังน้ำเสียงออดอ้อนแล้วเฉินเล่อก็ได้แต่ยิ้มบางๆ กับตัวเอง ความร่าเริง ความเขินอาย ความสุขที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้หายไปจนหมด อยู่ๆ ก็รู้สึกไม่ชอบตัวเองขึ้นมา ไม่ชอบที่ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้ เขามันคนขี้โกง ตื้อจนแจมินยอมพูดแต่ตัวเองกลับอมพะนำเก็บทุกอย่างเอาไว้ในใจ

                "พี่แจมิน" เสียงที่เรียกแผ่วเบา สรรพนามที่ใช้เปลี่ยนไป แต่คนฟังดูจะไม่ได้ใส่ใจมันนัก

                "หืม" 

                "มีเรื่องจะบอกล่ะ"

                "เรื่องอะไร" แจมินถามไปยิ้มไป ในหัวมันคิดไปแล้วว่าเฉินเล่อคงจะสารภาพออกมาเหมือนกัน บอกความรู้สึกที่มีให้กันรู้

                แต่แล้วมันกลับ...ไม่ใช่

                "สิ้นปีนี้ต้องกลับจีนแล้วนะ"

                "..."

                "ถึงสอบติดก็คงไม่ได้เรียนด้วยกันแล้ว"

                "..."

                "แล้วก็คงคบกันไม่ได้"

                "..."

                "ขอโทษนะ" น้ำเสียงสั่นพร่าเอ่ยคำขอโทษเมื่ออ้อมแขนที่เคยกระชับแน่นคลายออกช้าๆ

                เฉินเล่อต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการกลั้นน้ำตา เขาเองยังรู้สึกแย่ขนาดนี้ แล้วแจมินล่ะจะรู้สึกแย่ขนาดไหน

                กลัว...กลัวจนไม่กล้าหันกลับไปมอง

                เพราะรู้ว่าสุดท้ายมันจะลงเอยแบบนี้ เขาเลยพูดคำว่ารักตอบกลับไปไม่ได้

                ขอโทษ

 





แอบมาวางระเบิด (ไปแหล่วววววววว)

ตอนหน้าอาจจะมาช้าหน่อยนะคะ งานเยอะมากกกกกกก

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน้า เจอกันตอนหน้าจ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #621 ginsengie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 16:09

    แลงมากไม่ทันตั้งตัวเลย เห็นคนอื่นเดาๆกันก็อ่านผ่านๆไป โอ้ยเจ่บ😭

    #621
    0
  2. #575 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:54
    โหหหหหห จุกจนไม่รู้จะพูดยังไงเลยยย ฮืออน้องว
    #575
    0
  3. #527 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:40
    จากที่ยิ้มๆน้ำตาจะไหลเฉย
    #527
    0
  4. #396 nerddygirl (@ruenkrajok_t) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 15:41
    ฮือออ หน่วงจังเลยค่ะ รู้สึกแบบเดียวกันแต่คบกันไม่ได้เนี่ย
    #396
    0
  5. #378 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 10:34
    งานหน่วงมาแล้วสินะคะ เรารับได้ แต่อย่ารุนแรงน้า
    น้องเล่อก็น่าสงสารอะ ความรู้สึกมันตรงกับพี่เขาอยู่แล้ว แต่เราต้องกลับไปในที่ที่ไกล
    ส่วนแจมิน อย่ายอมแพ้ง่ายๆนะ ให้มันสมกับเป็นนายหน่อย
    รอตอนหน้านะคะ ฮืออ อย่าให้หน่วงมากนะ เราอ่อนไหว
    #378
    0
  6. #377 jonghoemm (@jonghoemm) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 20:02
    อ้าววววว ทำไมหน่วง ฮืออออออ
    #377
    0
  7. #376 nanajeamin (@nanajea) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 04:13
    เอ๊าาา!!! น้ำตาไหลเฉย~
    #376
    0
  8. #375 untitled025 (@caqx9299) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 03:05
    หน่วงเฉยเลย ถ้าน้องเล่อกลับไปพี่นานะคงเหงาแย่ฮื้อ สงสารพี่นานะ สงสารน้องเล่อด้วยแงน้องคงไม่อยากกลับ แต่น้องคงมีเหตุผลของน้องที่ต้องกลับTTOTT /คุณไรท์งานเยอะก็สู้ๆนะคะ
    #375
    0
  9. #374 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 01:28
    อ่าวววววววน้องเล่ออออหนูจะทิ้งให้นานะเหงาหงอยไม่ได้นะลูกกกก โอ่ยยยย ไม่เอาาาไม่กลับจีนดิ TT
    #374
    0
  10. #373 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 01:13
    ม่ายอาววววว ฮื่อออออออ ไม่กลับน้าเล่อน้าาาา ฮืออุตส่ารู้ตัวกันทุ้งคู่แล้วอ่าาาาาา
    #373
    0
  11. #372 GKYON (@mooguz) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:11
    เดี๊ยว น้องเล่อจะตัดบทเข้ามาแบบนี้ไม่ได้ จู่ๆก็ถามพี่เขา แล้วนี่ตัดบทพี่เขาเฉยเลย น้องงงงงงงฮือ มันจริงเหรอ เป็นแบบนั่นจริงๆใช่มั้ย น้องอย่าร้อง พี่แจมินอะไหวมั้ย เพิ่งเริ่มต้นเอง จะพังแล้วเหรอ ;---;
    #372
    0
  12. #371 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 22:31
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ไม่นะ ไม่ ไม่เอา ฮื่อออออออออออออออ ทำไมต้องมาพรากความรักของลูกๆหนูด้วย ฮื่อออออออออออออ อยากร้องไห้
    #371
    0
  13. #370 kpatg (@kpatg) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 22:07
    ตอนแรกว่าจะไม่เป็นตามลางสังหรณ์เราแล้วนะ ไม่นึกเลยว่าจะมีดราม่าน้องต้องไปจริงๆ ฟินตอนน้องจูบพี่ไปไม่กี่บรรทัด หน่วงเฉยเลย แล้วพี่แจมินจะว่ายังไงต่อละเนี่ย
    #370
    0
  14. #369 .-พาโบย๊า4D (@pympii00) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 22:06
    ฮือว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้ฮือออ พี่แจมินรอน้องนะไม่ก็ไฟท์เพื่อรักของเราเลย!
    #369
    1
    • #369-1 mlminle (@friendforever55) (จากตอนที่ 24)
      25 พฤษภาคม 2560 / 23:02
      แงงงงงงงงงงงง ; _ ; ใจร้ายยย รู้ใจกันขนาดนี้ยังรักไม่ได้ รุนแรงอ่ะ ฮืออออ
      #369-1
  15. #368 cafe_sunny (@misscafe) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 22:00
    แง่สงสารเฉินเล่อกับแจมินต้องสู้ๆนะ
    #368
    0
  16. #367 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 21:53
    ฮืออ ใจร้ายยย
    #367
    0
  17. #366 bambibiiiz (@aoomhuang) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 21:40
    อาน้องเล่อ ;____; ฮืออ พี่แจมินไม่โกรธน้องนะ ..
    #366
    0
  18. #365 pangthanwa (@pangthanwa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 21:31
    ง่าาาา อย่าทำแบบเน้น้าา พิ่แจมจะทำยังไงงง่าา มาต่อออ
    #365
    0
  19. #364 Fahmin_j (@Fahmin_j) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 21:25
    จะร้องไห้;_;
    #364
    0