[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 23 : 23 : Heart

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    21 พ.ค. 60



23

 

            "ไม่ทำหน้าหงุดหงิด"

            "ยิ้มทั้งวัน"

            "เล่นแต่มือถือ"

            "แล้วก็ยิ้มอีก"

            "มีความรักสินะ"

            "นั่นสินะ"

            เจโน่กับแฮชานนั่งเท้าคางมองเพื่อนรักที่ปกติมักจะตีหน้านิ่งไม่หือไม่อือกับใคร แต่วันนี้มาแปลก หน้าตาดูแจ่มใส ยิ้มบ่อย และยิ้มกว้างเป็นพิเศษกับโทรศัพท์มือถือ ขนาดพวกเขานินทาระยะประชิดขนาดนี้แจมินยังไม่สนใจ สร้างกำแพงล้อมโลกส่วนตัวเอาไว้แล้วเรียบร้อย

            "แจมิน"

            "..."

            "แจมิน"

            เรียกครั้งแรกไร้การตอบรับ เจโน่เรียกครั้งที่สองด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิมเจ้าของชื่อถึงได้หันมามอง

            "วันนี้ไปไหนกันดี" ถามถึงภารกิจประจำวันหลังเรียน วันนี้พวกเขาไม่มีเรียนกวดวิชา เพราะฉะนั้นเถลไถลได้เต็มที่

            แจมินมองหน้าเจโน่กับแฮชานสลับกันไปมาก่อนก้มลงไปมองมือถือแล้วก็เงยหน้าขึ้นมามองเพื่อนอีกครั้ง สีหน้าแสดงความลำบากใจ และเพื่อนรักทั้งสองก็ดูมันออก

            "ทำไม"

            "มีนัด?"

            "ก็ทำนองนั้น" จะเรียกว่ามีนัดได้หรือเปล่า เพราะแจมินก็แค่...กลับบ้าน

            "เฉินเล่อเหรอ"

            "อืม"

            "อะไรยังไงครับเพื่อน ถึงไหนต่อไหนกันแล้วไม่เห็นอัพเดทสถานการณ์" แฮชานมองด้วยสายตาจับผิดก่อนจะตามด้วยคำถามของเจโน่

            "หรือว่าคบกันแล้ว"

            "เปล่า" ยังไม่ได้คบยังไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น เหตุการณ์คืนนั้นก็แค่เหมือนจะทำให้รู้ความรู้สึกของอีกฝ่าย แต่มันก็แค่...อาจจะ

            "แต่อารมณ์ดีขนาดนี้มันต้องมีเรื่องดีๆ ใช่มั้ย"

            "แถมยังคุยกันทั้งวัน"

            "ก็นะ" แจมินตอบแบบกั๊กๆ แล้วก็ยิ้ม ดูน่าหมั่นไส้จนเพื่อนรักทั้งสองเบ้ปากใส่

            เห็นเพื่อนมีความสุข เจโน่กับแฮชานก็มีความสุข รู้จักกันมาสี่ปีก็เพิ่งเคยเห็นแจมินในโหมดสีชมพูแบบนี้ ไอ้การที่จะไปขัดขวางเส้นทางความรักของเพื่อนที่กำลังไปได้สวยก็ดูไม่เข้าท่าเท่าไร เพราะฉะนั้นวันนี้พวกเขาจะยกให้เป็นกรณีพิเศษ

            "วันนี้งดเที่ยวสักวันก็ได้มั้ง"

            "เออใช่ บางทีก็อยากกลับบ้านเร็วบ้างอะไรบ้าง"

            "งั้นกลับบ้านกันเถอะ"

            พูดจบเจโน่กับแฮชานก็ลุกขึ้นจากโต๊ะเรียน แถมยังพยักหน้าให้แจมินลุกตามอีก

            คนที่เอาแต่อมยิ้มทั้งวันยิ้มกว้างให้เพื่อน เหวี่ยงกระเป๋าขึ้นสะพายบ่าแล้วพากันเดินออกจากห้องเรียน

            ถึงจะชอบสอดรู้สอดเห็น ถึงจะทำตัววุ่นวายไปบ้าง แต่ยังไงซะเจโน่กับแฮชานก็คือเพื่อนที่ดีที่สุดแล้วสำหรับแจมิน

 

            ก่อนห้าโมงเย็นร่วมชั่วโมงแจมินก็มายืนอยู่ในซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างป้ายรถบัสแถวบ้าน ตรงหลังชั้นขนมตรงตู้น้ำนั้นมีเด็กผู้ชายในชุดนักเรียนกำลังยืนเลือกเครื่องดื่มอยู่

            ทั้งที่ไม่ได้นัดแต่กลับมาเจอกันในที่แบบนี้ จะเรียกว่าอะไรดีนะ...คนมันดวงสมพงษ์กัน หรือพรหมลิขิตดี

            แจมินเดินตรงไปยังตู้น้ำหลังจากยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนคนบ้า แต่ยังไม่ทันถึงตัวเฉินเล่อที่ยืนเลือกเครื่องดื่มอยู่ก็หันมาหา

            "นานะ" เรียกแบบเต็มปากเต็มคำแล้วยิ้มตาหยี

            แจมินยกมือขึ้นขยี้ผมสีน้ำตาลของเด็กกาฝากด้วยความมันเขี้ยว ไม่ได้โกรธหรือติดใจอะไรแล้วเพราะยินดีให้เรียก แม้จะไม่มีคำว่าพี่นำหน้าก็เถอะ อีกอย่างพวกเขาตกลงกันแล้วว่าอนุญาตให้เรียกชื่อเฉพาะได้ อยากเรียกแบบไหนก็เชิญเรียกได้เลยตามสบาย

            "รู้ได้ไง"

            "ก็เห็นเงาในกระเงา"

            "แล้วเลือกได้ยังจะซื้ออะไร"

            "ถั่วดำ"

            "เดี๋ยวเลี้ยง" แจมินหยิบน้ำถั่วดำกับนมช็อคโกแลตของตัวเองอีกกล่องก่อนเดินนำไปที่แคชเชียร์

            จ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยกล่องน้ำถั่วดำก็ถูกยื่นให้เจ้าของ เฉินเล่อยิ้มตาหยีรับมาแล้วเจาะดื่มทันที กำลังจะออกเดินไปตามทางที่คุ้นเคยเฉินเล่อก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน

            "เล่อยังไม่กลับบ้านนะ"

            "จะไปไหน"

            "ทางนั้น" เฉินเล่อชี้ไปฝั่งตรงข้ามกับทางกลับบ้านและแจมินก็เข้าใจจุดประสงค์ได้ในทันที

            "งั้นพี่ไปด้วย"

 

            ยิ่งใกล้ฤดูหนาวท้องฟ้ายิ่งมืดเร็ว ตะวันคล้อยต่ำ มีเพียงแสงแดดอ่อนๆ ช่วยให้ร่างกายอบอุ่น ใบไม้สีแดงสีเหลืองร่วงหล่นจากต้นเมื่อลมหนาวพัดพาเอาความเย็นมาให้

            นมช็อคโกแลตกล่องเล็กๆ หมดภายในเวลาไม่นานนักหลังออกเดินมา แจมินยังคาบหลอดไว้แต่เอามือซุกกระเป๋าเสื้อสูทนักเรียน มองเฉินเล่อที่ยังกินน้ำถั่วดำไม่หมดแล้วริมฝีปากมันก็ยกยิ้มขึ้นมาเอง

            เหมือนได้ย้อนความทรงจำในอดีต วันที่ยังไม่รู้ใจตัวเอง วันที่คิดอย่างทำอย่าง วันที่เดินตามเด็กกาฝากต่างด้าวโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว นึกถึงแล้วก็ตลกตัวเอง จนอยากรู้ว่าถ้าเฉินเล่อรู้เรื่องนี้จะเป็นยังไง

            "เฉินเล่อ" แจมินดึงกล่องนมออกจากปากมาถือไว้ เรียกแล้วก็ยิ้ม ไม่ได้หันมองคู่สนทนา

            "หืม" ได้แต่ส่งเสียงงึมงัมในลำคอเพราะหลอดยังคาปากอยู่

            "จะไปที่สวนเหรอ"

            "ใช่ รู้ได้ไง" ถึงกับต้องรีบดึงกล่องน้ำออกจากปาก เฉินเล่อเลิกคิ้วแปลกใจ ทั้งที่เขาไม่ได้บอกว่ากำลังจะไปไหนแล้วทำไมแจมินถึงรู้

            "ไปหาหมาที่ชื่อแคนดี้"

            "รู้ได้ไง!"

            "มีเรื่องอะไรพี่ไม่รู้"

            "บอกความจริงมาเลย" เฉินเล่อคว้าแขนแจมินมาเขย่าๆ อย่างกับว่าถ้ายิ่งเขย่าแรงสิ่งที่อยากรู้มันจะหลุดออกมา แก้มขาวใสขึ้นสีชมพูจางๆ ทั้งยังทำหน้าตื่นเต้น ดวงตาเรียวเล็กเบิกกว้าง และถ้าหากแจมินไม่ยอมตอบก็คงจะถูกเขย่าไม่เลิก

            "หยุดเขย่าก่อน"

            "ก็รีบพูดมาเร็วๆ ดิ"

            "รู้แล้ว"

            ได้รับคำตอบที่น่าพอใจเฉินเล่อก็ปล่อยมือออก คนพี่ออกเดินต่อ ส่วนคนน้องยังทำหน้าตื่นเต้นไม่หาย

            "บังเอิญเจอน่ะ เมื่อนานมาแล้ว"

            "เจอตอนไหน"

            "เจอตอนที่ใครบางคนลงรถบัสหลังกลับจากโรงเรียน จากนั้นก็เดินไปซื้อนมที่ซุปเปอร์มาเก็ต แต่แทนที่จะกลับบ้านดันเดินไปอีกฝั่ง ไกลออกมาเรื่อยๆ จนถึงสนามเด็กเล่นเล็กๆ"

            เล่ามาถึงตรงนี้พวกเขาก็เดินมาถึงหน้าสนามเด็กเล่นพอดี แจมินมองเข้าไปด้านใน เห็นเจ้าหมาแคนดี้อยู่พี่สาวคนสวยคนเดิม ก่อนจะเล่าต่อ

            "คนคนนั้นเข้าไปเล่นกับหมาตัวนั้นแถมยังคุยกับพี่สาวอย่างถูกคอ"

            "เมื่อไร เจอเมื่อไร" เฉินเล่อเข้ามาคว้าแขนแจมินไว้อีกครั้ง มองด้วยแววตาสุกใสเต็มไปด้วยความอยากรู้ ก้อนเนื้อในอกเต้นเป็นจังหวะระรัว

            เล่าได้เป็นฉากๆ ขนาดนี้ไม่มีทางเดาสุมแล้วถูกได้หรอก มันเหมือนกับเห็นด้วยตาตัวเองมากกว่า และถ้าแจมินมาเห็นด้วยตาตัวเองก็แสดงว่า...

            โฮ่ง!

            "อ้าว! เฉินเล่อ"

            เพราะแคนดี้เห่าพี่สาวคนสวยเลยหันมาเห็น เธอถูกดึงมาตามแรงของสุนัขตัวโตขนฟู มันกระโดดโถมใส่เฉินเล่อจนเซถอยหลัง พยายามตะกายจนเด็กกาฝากต้องนั่งยองๆ ลงไปกอด

            "แคนดี้คิดถึงจังเลย"

            "ไม่เจอกันนานเลยนะ"

            "ครับ ช่วงนี้ยุ่งๆ ติดสอบด้วย"

            "แล้วนี่..." พี่สาวคนสวยผายมือไปที่แจมิน เฉินเล่อรีบลุกขึ้นยืนปัดเศษฝุ่นตามเนื้อตามตัวก่อนจะแนะนำ

            "พี่แจมินครับ อยู่บ้านใกล้ๆ กัน"

            "พี่ชื่อจูฮยอนนะ"

            "ครับ" แจมินโค้งรับส่งยิ้มบางๆ เป็นการทักทาย

            ด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้เจอกันนานจูฮยอนเลยชวนเฉินเล่อคุยเสียนาน หัวข้อสนทนาก็เป็นเรื่องทั่วๆ ไป เกี่ยวสุนัข ข่าวที่ออกตามทีวี ประสบการณ์ท่องเที่ยว รวมถึงเรื่องเรียนของเด็กมัธยมทั้งสอง จนเวลาล่วงเลยไปร่วมชั่วโมง ท้องฟ้ากลายเป็นสีน้ำเงินเข้มจูฮยอนถึงได้ขอตัวกลับ

            ปกติแล้วสนามเด็กเล่นแห่งนี้ไม่ได้พลุกพล่านไปด้วยผู้คนอยู่แล้ว ยิ่งดึกเลยยิ่งเงียบ พอฟ้ามืดก็แทบไม่มีใครอยู่ แต่ทว่าเฉินเล่อกลับยังไม่อยากกลับ เพราะเรื่องที่คุยกันค้างไว้ก่อนหน้านี้ยังเคลียร์กันไม่จบเลย

            เฉินเล่อจูงมือแจมินไปนั่งที่ม้านั่ง คนพี่ก็ทำตัวแสนว่าง่ายจะพาไปไหนก็ไปไม่ทักไม่ถามสักคำ เป็นมุมที่ไม่ได้เห็นกันบ่อยๆ นัก

            "ยังคุยกันไม่จบเลยนะ"

            "เรื่องอะไร"

            "ก็เรื่องที่คุยกันก่อนหน้านี้ไง อย่ามาทำเป็นลืม" ว่าแล้วจ้องหน้าคนพี่อย่างเอาเรื่อง ถ้าเฉไฉไม่ยอมเล่าเขาไม่ยอมจริงๆ ด้วย

            "คุยถึงไหนแล้วนะ"

            "สรุปว่ารู้ได้ไงว่าเล่อมาที่นี่"

            "แอบตามมา"

            "จริงดิ" ตาตี่ๆ เบิกกว้างอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง อย่างแจมินน่ะนะจะเดินตามเขามาจริงๆ

            "อืม"

            "แล้วทำไมต้องทำแบบนั้น"

            แจมินเงียบไปชั่วอึดใจ ความรู้สึกตอนนั้นเขาเองก็บรรยายไม่ถูกเหมือนกัน เพราะอยากรู้ เพราะอคติ เพราะทิฐิ แต่ถ้าถามตอนนี้ความรู้สึกมันเหมือนถูกจับกลับหัวจนผลออกกลายเป็นคนละขั้วกันเลย

            "จะไม่บอกจริงๆ เหรอ"

            "ตอนนั้นก็ไม่รู้ แต่ถ้าเป็นตอนนี้..."

            ทั้งสองคนสบตากันนิ่ง แจมินเลื่อนมือไปกุมมือเฉินเล่อเอาไว้ หัวใจเต้นแรงเหมือนมันจะระเบิด รู้สึกตื่นเต้นกว่าตอนที่ได้ขโมยจูบเด็กกาฝากนี่เสียอีก เพราะคำพูดมันต้องใช้ความกล้ามากกว่าการกระทำ

            และเขากำลังจะสารภาพ

            "พี่รักเฉินเล่อนะ"

            สิ้นเสียงอันแผ่วเบา มันเบามากเหมือนถูกกลืนหายไปกับอากาศ แต่ถึงอย่างนั้นเฉินเล่อก็ได้ยินมันชัดเจน หัวใจของเขาพองโตจนคับอก ริมฝีปากกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่จนต้องก้มหน้าหนีเพราะหน้าเขาคงแดงแปลงร่างเป็นมะเขือเทศสุกอีกแล้วแน่ๆ

            ถ้าตอนนี้อยู่ที่บ้านเฉินเล่อคงจะลงไปนอนดิ้นกับพื้น ถ้าอยู่บนเตียงคงจะคว้าหมอนมาฉีกจนกระจุย หรือถ้าอยู่ที่ไหนสักที่คนเดียวคงจะกรีดร้องจนเหมือนคนบ้า แต่ตอนนี้เขาทำได้แค่สงบสติอารมณ์ไม่ให้เขินจนเผลอทำท่าทางประหลาดๆ ออกไป

            "จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ" เห็นเฉินเล่อเอาแต่ก้มหน้าแจมินก็ชักไม่มั่นใจ ถึงจะจูบกันไปแล้วก็เถอะ แต่พวกเขายังไม่ได้ตกลงกันเลยว่าจะอยู่ในสถานะไหนกันแน่ พอสารภาพไปแล้วเจอเงียบใส่แบบนี้มันเลยอดกังวลไม่ได้

            "ก็..." พูดได้คำเดียวเฉินเล่อก็ยกมือขึ้นปิดหน้า ทำเอาคนพี่หลุดหัวเราะออกมา

            "ก็อะไร"

            "เขิน" เลื่อนมือลงมาปิดแค่ปากพูดเสียงอู้อี้

            แจมินขำหนักยิ่งกว่าเดิม ความกังวลใจที่มีหายไปจนหมด นั่งอมยิ้มมองเฉินเล่อที่ยังไม่ยอมเอามือออกจากปากอยู่อย่างนั้น เห็นได้ชัดว่ากำลังเขินหนัก

            เด็กกาฝากต่างด้าวเอ้ย เกิดมาไม่เคยมีคนมาสารภาพรักด้วยหรือไง

            "ไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้นะ แต่อย่าให้รอนาน"

            เฉินเล่อไม่ตอบอะไรยอมเอามือลงแล้วก็ยิ้มจนแก้มเป็นก้อนน่าขย้ำ

            "ไป กลับบ้าน" จบเรื่องจบราวแจมินก็ลุกขึ้นคว้ามือคนน้องมาจับไว้ ออกแรงดึงให้เฉินเล่อลุกจากเก้าอี้

            สองคนเดินไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย แจมินไม่ได้กุมมือเฉินเล่อไว้ตลอดทาง เพียงแค่เดินเคียงข้างกัน พูดคุยกัน หยอกล้อกัน เหมือนเป็นการทิ้งระยะห่างให้คนน้องได้ตัดสินใจ และหวังว่าคำตอบนั้น...จะเป็นข่าวดี

 

 


 

 

วันนี้อารมณ์ดีเด็กดรีมมีงานสองวันติดเลยมาอัพฟิคดีกว่า

แต่ก็คิดถึงพี่แจมินยังเลยค่ะ TT

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน้า เจอกันตอนหน้าค่า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #648 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 03:39
    แลง แลงมาก อุดปากกรี๊ดไม่อยู่เลยค่ะ ฮื่อออออออ เขินนนนนน
    #648
    0
  2. #574 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:46
    ข่าวดีอยู่แล้ววววว
    #574
    0
  3. #526 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:36
    อยู่ดีๆก็สารภาพ คนพบ้าๆๆๆ
    #526
    0
  4. #395 nerddygirl (@ruenkrajok_t) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 15:23
    ยัยน้องเขินนน คนอ่านอย่างเราก็เขินนน ฮือออ
    #395
    0
  5. #363 MeeMheeP (@1998-06-22) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 02:17
    เขินนนน
    #363
    0
  6. #362 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 10:33
    พี่เขาทำน้องเขินยังไม่พอ ดันมาทำคนอ่านอย่างเราเขินไปด้วยอีก
    ในที่สุดก็บอกรักแล้ว ฮืออออ
    รีบเป็นแฟนกันเถอะน้าาา เล่อ หนูต้องเอาข่าวดีมาบอกพี่เขานะค้าาา
    #362
    0
  7. #361 gpandayy94 (@binbinlove) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 06:56
    แง่มมมมมมม คนมีความรัก พิเขาอ่อนโยนดีจัง เป็นแฟนกันซะ!!! น้องเล่อก็ชัดเจนแล้วนะ รักกันๆๆๆ
    #361
    0
  8. #360 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 03:47
    โอ้มานก็อดดดดดดดดดดดดดด ไฟนอลลี่พี่แจมินบอกรักน้องแล้วค่าาาาา ฮือออ น้องเล่อลูก แม่ก็เขินไม่ต่างจากหนูเลยค่า /ไปเกี่ยวอะไรกับเค้า 555555 แง้ ม่ายไหวล้าวววว เป็นแฟนกัน เป็นแฟนกั๊นนนนน
    #360
    0
  9. #359 liobbob (@kappah) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 02:51
    นานะบอกไปแล้วโอ้ยยยยยยเขินแทนน้องเล่อ
    #359
    0
  10. #358 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 01:44
    ในที่สุดพี่แจมินก็บอกรักน้องแล้วววฮือออออยากจุดพลุฉลองงงโอ่ยยยน่ารักมากๆๆๆ เป็นตอนสารภาพรักที่โคดน่ารักเลยยย เขินอ่ะ ชอบจังเลยที่พี่แจมินเป็นแบบนี้ตอนไม่แน่ใจตัวเองก็พยายามหาเหตุผลว่าทำไมถึงตามน้อง พอรู้ใจก็ทำตามใจตัวเองเลย ชัดเจนดี ชอบมากๆ
    #358
    0
  11. #357 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 01:32
    พี่แจมินรุกมาก รุกมากกกก ฮือๆ พี่รักเฉินเล่อนะ ;---;/// เอาปืนมายิงพี่เลยคับ ถ้าพี่แจมินจะแมนมากขนาดนี้ รุกจนน้องเขินแล้ว ไอคนบ้าเอ้ย ทำไมต้องน่ารักอย่างนี้ด้วย!
    #357
    0
  12. #356 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 00:21
    เค้าสารภาพรักกันแล้วว แจมินโคตรรู้งานเลย พอรู้ใจปุ้บก็ต้องสารภาพไม่ให้ความสัมพันธ์มันค้างคาไม่ชัดเจนใช่ปะคะ แงง
    #356
    0
  13. #355 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:50
    ในที่สุดค่ะ ฮื่อ พี่แจมเค้าพูดออกมาแล้วววว โอ๊ยยย เขินแทนเล่อเลยอะ //คิดถึงแจมินจัง
    #355
    0
  14. #354 OneC_honey (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:10
    เอาแล้วๆ นานะของเราสารภาพรักแล้วววว เขินมากกกก
    #354
    0
  15. #353 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    นั่นสิคะ คิดถึงน้องมากๆเลย นี่นานเท่าไหร่แล้วนะ ฮือออ
    #353
    0
  16. #352 untitled025 (@caqx9299) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 22:12
    เขินประหนึ่งตัวเองเป็นน้องเล่อ คนพี่นี่ก็โคฟเวอร์เป็นไมโครเวฟหรือไงอบอุ่นเหลือเกินค่ะ พระอาทิตย์สิบดวงก็ยังไม่อบอุ่นเท่าพี่นานะ
    #352
    0
  17. #351 wyn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:38
    เขินนนนนนนน คิดถึงพี่แจมินมากๆๆเลย ฮรื่อ
    #351
    0
  18. #350 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:12
    หึกกกกกกกกก ใจจะขาดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดดด เป็นลมค่ะ เขินแทนน้อง
    #350
    0
  19. #349 kpatg (@kpatg) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:56
    ตอนคนพี่เขาสารภาพรักออกมานี่มือไม้สั่นเลยค่ะ อย่างกับว่าเป็นน้องเล่องั้รนแหละ ตรงมากเขินมาก ฮื้อออ ปล.คิดถึงแจมินมากๆเหมือนกันค่ะ ;__;
    #349
    0
  20. #348 pangthanwa (@pangthanwa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:52
    งือออ เขินมากๆ สู้ๆนะคะ มาต่อเน้ออ รอๆฟินโคตรๆ-///- คิดถึงแจมมากๆอยากให้กลับมาเล่นกับเล่อไวๆจังงงง
    #348
    0