[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 22 : 22 : Lip

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    17 พ.ค. 60



22

 

            เพราะรู้ดีว่าวันนี้ต้องโดนเอาคืนเฉินเล่อเลยหายหน้าหายตาไม่แวะมาหา ประจวบเหมาะกับที่แจมินต้องไปเรียนพิเศษทำให้กลับบ้านดึก ถ้ากลับมาแล้วไม่เจอคนน้องนั่งรอขอความช่วยเหลือเรื่องการบ้านก็ไม่ผิดแปลกอะไร แต่คนอย่างนาแจมินหรือจะยอม

            ในเมื่อไม่ยอมมาหา ไปหาเองก็สิ้นเรื่อง

            วันนี้เป็นวันที่พ่อเฉินเล่อกลับบ้านเร็วในรอบสัปดาห์ หากเป็นปกติแจมินคงไม่กล้ามายืนกดออดอยู่หน้าบ้านแบบนี้ แต่เพราะโชคยังเข้าข้างที่คุณแม่ใช้ให้เอาขนมมาให้ ฉะนั้นมันคงเป็นความโชคร้ายของเด็กกาฝากแล้วล่ะ

            เสียงออดดังขึ้นสองครั้งเจ้าของบ้านตัวน้อยก็ออกมาเปิดประตู

            "ไง"

            เฉินเล่อเบิกตากว้างด้วยความตกใจเหมือนเจอเจ้ากรรมนายเวรมาตามทวงหนี้ ถ้าใจร้ายกว่านี้สักนิดคงปิดประตูหนีเข้าบ้านไปแล้ว

            "แม่ให้เอาขนมมาให้"

            "เอ่อ ขอบคุณครับ" ว่าพลางยื่นมือไปรับ แต่แจมินกลับไม่ยอมยื่นมาให้

            "จะไม่ชวนเข้าบ้านหน่อยเหรอ"

            เจ้าของบ้านเงียบอย่างช่างใจ แจมินไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรก็จริง แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้านิ่งๆ อาจจะมีรอยยิ้มร้ายกาจซ่อนอยู่ก็ได้ ถ้ายอมก็เหมือนพาอันตรายเข้าบ้าน แต่เฉินเล่อปฏิเสธได้ที่ไหน นอกจากเปิดประตูรั้วให้กว้างเชิญแขกเข้าบ้านแต่โดยดี

            ที่ห้องนั่งเล่นคุณพ่อของเฉินเล่อกำลังนั่งดูทีวีอยู่ แจมินก้มหัวทักทายก่อนหลบมุมมายืนข้างๆ โดยที่เฉินเล่อเดินเอาขนมไปวางไว้บนโต๊ะหน้าทีวี

            "ขนมพี่แจมินเอามาให้นะป๊า น้องเล่อวางไว้ตรงนี้นะ"

            "อืม ขอบใจ" คุณพ่อพยักหน้ารับแล้วไปยิ้มให้แจมินที่ค้อมหัวรับอีกรอบก่อนทั้งคู่จะขึ้นมาบนชั้นสอง

 

            ห้องนอนสีขาวยังคงเหมือนที่อยู่ของเทวดาตัวน้อยๆ ทุกครั้งที่มา แจมินลากเก้าอี้โต๊ะคอมฯ ออกมานั่ง ส่วนเจ้าของห้องนั่งบนเตียงแล้วก็มองกันเลิ่กลั่กไปมา ก่อนแจมินจะเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา

            "ทำงานเสร็จแล้วเหรอ"

            "เสร็จนานแล้ว"

            "เหรอ" ครางรับงึมงัมในลำคอ แจมินไม่พูดอะไรต่อเอาแต่จ้องจนคนน้องหลบสายตา

            เฉินเล่อดึงหมอนหนุนมากอดใช้มันเป็นโล่จนเห็นแค่ลูกตาโผล่มา ถึงจะรู้ก็เถอะว่าคงป้องกันสายตาคุกคามของแจมินไม่ได้ แต่มันก็ยังอุ่นใจกว่าตัวเปล่าๆ

            "แล้วพี่แจมินมาหามีอะไรหรือเปล่า"

            "ต้องมีอะไรด้วยเหรอ"

            รู้สึกถึงความผิดครั้งใหญ่เมื่อโดนถามกลับมาแบบนี้ เฉินเล่อมุดหน้าลงกับหมอนยิ่งกว่าเดิม ถามไปได้ว่ามาหามีเรื่องอะไรหรือเปล่า อย่างแจมินคงไม่มีหรอกมั้งที่อยากมาหาเฉยๆ ยิ่งเมื่อวานไปยั่วโมโหคนพี่ไว้ด้วย

            "ไหนบอกว่าจะมาหาเมื่อไรก็ได้ไง"

            "แค่ถามเฉยๆ เอง ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าห้ามมา"

            ได้ฟังคำตอบถูกใจแจมินก็ยกยิ้ม ลุกจากเก้าอี้เดินบนมานั่งบนเตียง

            เฉินเล่อจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวแบบตาไม่กระพริบ ทั้งรอยยิ้ม สายตา ท่าทางการเดิน จนกระทั่งคนพี่นั่งลงข้างๆ กัน

            "เหนื่อยเหรอ" เอาจริงๆ เฉินเล่อแค่ถามไปอย่างนั้นเอง หน้าตาสดใสไร้รอยหมองคล้ำขนาดนี้ คงไม่เหนื่อยหรอกมั้ง

            "ไม่รู้จริงๆ เหรอว่ามาทำไม"

            "จะมาแก้แค้นที่โดนล้อเมื่อวานใช่มั้ยล่ะ"

            เมื่อวานทำไมเจ็บแสบแค่ไหนเฉินเล่อรู้ตัวดี แต่เขาก็โดนลงโทษไปแล้วนี้ โดนตีก้นไปตั้งสองทีถึงจะไม่เท่าจำนวนที่เรียกว่านานะไปก็เถอะ

            "ก็คงงั้น"

            "จะตีกันอีกเหรอ"

            "เปล่า วันนี้เราจะมาตกลงอะไรนิดหน่อย"

            "ตกลงอะไร" ถามด้วยสีหน้าสงสัยและไม่ไว้ใจสุดๆ

            "ชอบเหรอ ชื่อนานะน่ะ"

            "มันก็เหมาะกับพี่แจมินดีออก...นานะ" ตอบด้วยน้ำเสียงฉะฉาน ก่อนจะพูดคำสุดท้ายเสียงแผ่วเพราะกลัวโดนดุเหมือนเมื่อวานอีก

            ชื่อนานะมันเพราะดี เฉินเล่อคิดแบบนั้น ถ้าจะมีชื่อเฉพาะไว้เรียกกันมันก็ดีจะตายไป แถมชื่อแบบนี้เขาเอาไว้ใช้เฉพาะกับคนพิเศษ ชื่อที่เอาไว้เรียกกันแค่สองคน รู้กันแค่สองคน

            ชื่อเฉพาะ...ของคนพิเศษ

            "จะให้เรียกว่านานะก็ได้นะ เฉพาะเฉินเล่อแค่คนเดียว"

            เฉินเล่อมองคนที่พูดแล้วยิ้มกว้าง ยิ้มทั้งตาและปาก มองแล้วก็รู้สึกร้อนวูบวาบลามไปถึงหูจนต้องก้มลงซุกหมอนเพื่อนซ่อนใบหน้าที่คงแดงไม่ต่างจากมะเขือเทศสุกเอาไว้

            พูดแบบนี้มันก็เหมือนแจมินยกให้เขาเป็นคนพิเศษเลยไม่ใช่หรือไง

            "ว่ายังไง ไม่ตอบ"

            "ให้เรียกได้จริงๆ เหรอ" โผล่หน้าขึ้นมาจากหมอนถามเสียงอู้อี้ แต่พอได้ยินประโยคถัดมาความลิงโลดที่มีเมื่อกี้ก็หายไปในพริบตา

            "แต่มีข้อแม้"

            นั่นไง กับคนคนนี้แล้วคงไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ สินะ

            "มีข้อแม้ตลอด" บ่นอุบอิบกับตัวเองพลางกระชับหมอนในอ้อมแขน จะลองฟังข้อแม้ดูก่อนแล้วกัน

            "เมื่อกี้ตอนคุยกับพ่อแทนตัวเองว่าอะไรนะ" แจมินแกล้งถาม เป็นการบอกใบ้ความต้องการของเขาทางอ้อม

            "น้องเล่อ"

            "แล้วเวลาพ่อเรียกล่ะ"

            "เลอเล่อ"

            "อื้ม แบบนั้นแหละ"

            "พี่แจมินอยากเป็นพ่อผมเหรอ"

            "ตลกเหรอ"

            เฉินรีบหดหน้าไปซ่อนใต้หมอนตอนแจมินทำเสียงดุใส่

            แล้วมันไม่ถูกหรือไง อยากให้แทนตัวเองแบบที่คุยกับพ่อ อยากเรียกแบบที่พ่อเรียก แสดงว่าอยากเป็นพ่อไม่ใช่เหรอ แต่พอเห็นสายตานั่นแล้ว

            โอเค...เขาก็แค่ล้อเล่น

            "ไหนลองเรียกซิ"

            "เรียกอะไร"

            "พี่นานะ"

            ไม่รู้ทำไมตอนเรียกเล่นๆ เมื่อวานเฉินเล่อถึงไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้พอโดนจ้อง พอต้องเติมคำว่าพี่นำหน้า พอเป็นเจ้าตัวเองที่ขอให้เรียกกลับรู้สึกเขินขึ้นมาเสียอย่างนั้น เขินจนต้องซุกหน้าลงกับหมอน ให้หูแดงๆ โชว์หราเป็นหลักฐานว่าตอนนี้เขากำลังรู้สึกยังไง

            "เลอเล่อ"

            "ยังไม่ได้บอกเลยว่าจะยอมให้เรียก"

            "ก็รีบเรียกว่าพี่นานะเร็วๆ ดิ"

            "ไหนว่าไม่อยากให้เรียกไง"

            "แต่ตอนนี้อยากให้เรียก"

            เจอความเอาแต่ใจเข้าไปเฉินเล่อถึงกับยู่หน้าใส่ด้วยความหมั่นไส้ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้า เป็นการเรียกชื่อที่ทำไมต้องจริงจังขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้ เปลี่ยนท่าเป็นนั่งขัดสมาธิหันหน้าหาแจมินแล้ววางหมอนไว้บนตัก

            เขา...จะพูดแล้วนะ

            "นานะ"

            "ไม่ใช่แค่นานะ พี่นานะ" แจมินส่ายหน้า ก่อนพูดออกเสียงย้ำให้อีกชัดๆ ว่าที่ถูกต้องต้องเรียกยังไง

            เฉินเล่อจ้องหน้าแจมินเขม็ง ในขณะที่คนพี่เปลี่ยนท่ามานั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหากันบ้าง

            "พี่นานะ"

            สิ้นเสียงใสๆ แจมินก็ยิ้มกว้าง ถึงชื่อจะเหมือนตัวการ์ตูนผู้หญิงแต่ถ้าคนเรียกเรียกแล้วจะเขินได้น่ารักขนาดนี้เขาก็จะยอมให้เรียก หูแดง ยิ้มทั้งตาทั้งปากก่อนจะซุกหน้าลงกับหมอน น่ารักจนอยากทำอะไรมากกว่านั่งมองเฉยๆ แบบนี้

            "แล้วไหนลองพูดสิว่า น้องเล่อจะไม่ดื้อกับพี่นานะ"

            ได้ฟังเฉินเล่อก็เงยหน้าขึ้นจากหมอนทันที มันอะไรกันล่ะเนี่ยไอ้ประโยคแบบนี้ มัดมือชกกันชัดๆ น้องเล่อจะไม่ดื้อกับพี่นานะงั้นเหรอ ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว

            "ไม่ใช่เด็กหัดพูดสักหน่อยถึงต้องพูดตาม"

            "ดื้อเหรอ"

            "น้องเล่อจะดื้อกับพี่นานะครับ" พูดแล้วก็เล่นหูเล่นตาทำหน้าล้อเลียน

            สำหรับแจมินมันไม่ได้ดูกวนประสาทเลยแต่น่ามันเขี้ยวเสียมากกว่า สุดท้ายอดรนทนไม่ไหวลุกแล้วขยับเข้าไปหาทำเอาเฉินเล่อถอยหลังกรูจนติดหัวเตียง  สถานการณ์มันคุ้นๆ ต่างเพียงสถานที่และอารมณ์

            แม้จะไม่ได้ถูกกักขังจนหนีไปไหนไม่ได้ แต่การที่แจมินนั่งจ้องกันขนาดนี้เฉินเล่อก็ไม่กล้าขยับไปไหนอยู่ดี ทำหน้าเหมือนจะโกรธแต่ก็อมยิ้มแบบเดาอารมณ์ไม่ถูก เป็นคนที่เข้าใจยากได้เสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน

            "ไหนลองพูดอีกที"

            "พูดอะไร" ถ้าให้พูดแบบเมื่อกี้นี้อีกเขาอาจจะโดนแจมินบีบคอเอาก็ได้ โทษฐานกล้ามาดื้อกับพี่

            "แค่เรียกชื่อก็ได้" ไม่พูดเปล่ายังขยับเข้าไปใกล้อีก

            เฉินเล่อนั่งชันเข่าคล้ายจะสร้างเป็นโล่ป้องกันตัวเอง ไหนจะหมอนที่กอดไว้อีก สายตาจับจ้องคนตรงหน้าไม่กระพริบในขณะที่แจมินซึ่งอยู่ในท่าคุกเข่าทั้งสองข้าง ใช้สองแขนค้ำพื้นเท้ามาด้านหน้าและโน้มใบหน้าลงมาหา มันใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

            "เรียกว่านานะสิ"

            "นานะ"

            แจมินส่ายหน้าน้อยๆ เป็นที่รู้กันว่าที่ถูกต้องนั้นควรจะเรียกว่ายังไง

            เฉินเล่อเม้มปากเน้น ใจเต้นไม่เป็นส่ำ พยายามทำตัวลีบเบียดชิดหัวเตียงเพื่อเพิ่มระยะห่าง แต่แจมินก็ทำให้ลมหายใจกลับมาต่อกันติดเหมือนเดิม แถมยังใกล้กว่าเดิมเสียอีก ใกล้ชนิดที่ว่าหากขยับปากพูดริมฝีปากอาจจะสัมผัสกันเลยก็ได้

            ลมหายใจติดขัด ร่างกายเกร็งไปหมดทุกส่วน เฉินเล่อเหมือนถูกสาบให้เป็นหิน ดวงตาโดนเวทมนต์สะกดให้จับจ้องเพียงคนตรงหน้าเท่านั้น ทุกความคิดถูกชักจูงให้คล้อยตาม

            เพียงแค่พ่อมดที่ชื่อนาแจมินร่ายคาถา มนุษย์ที่ชื่อเฉินเล่อผู้นี้ก็พร้อมจะทำตามทุกอย่าง

            "เรียกสิ"

            "พี่นา..."

            พยางค์สุดท้ายถูกกลืนหายไปเมื่อริมฝีปากถูกครอบครอง เฉินเล่อหลับตาลงกอดหมอนที่อยู่อ้อมแขนไว้แน่น เป็นสัมผัสนุ่มๆ กับจูบที่ไม่ได้ลึกซึ้ง ทิ้งให้รู้สึกวาบแวบเพียงครู่หนึ่งแล้วมันก็หายไป

            เฉินเล่อลืมตาขึ้นช้าๆ แจมินยังอยู่ในท่าเดิมแต่ห่างพอที่จะทำให้มองหน้ากันได้ถนัด ใจยังเต้น หน้ายังร้อนวูบวาบไม่หาย พร้อมกับคำถามในใจที่จะมาสามัคคีสงสัยอะไรกันเวลานี้ก็ไม่รู้

            ทว่ามีเพียงคำถามเดียวเท่านั้นที่อยากจะถาม

            "จูบทำไม" เสียงสั่นแบบควบคุมไม่ได้ อยู่ๆ ก็รู้สึกหนาวจากข้างใน ตื่นเต้น รอคอย อยากรู้ว่าคำตอบของคำถามคืออะไร

            แจมินยิ้มบางๆ ไม่ได้ตอบคำถามด้วยคำพูดหากแต่ขยับเข้ามาใกล้อีกครั้ง ดึงหมอนที่คนน้องกอดอยู่ออกแล้วใช้ริมฝีปากสัมผัสที่เดิม

            จูบอีกครั้งแทนคำตอบ

            เมื่อไม่มีหมอนให้จับเฉินเล่อเลยคว้าแขนแจมินไว้แทน เชิดหน้าขึ้นรับจูบอย่างไม่คิดขัดขืน มันยาวนานกว่าครั้งแรก รุกเร้ากว่าครั้งแรก วาบวามกว่าครั้งแรก และหวานกว่าครั้งแรก

            คลอเคลียอยู่ชั่วครู่ก่อนแจมินจะผละออกแม้ใจจริงอยากจะจูบนานๆ ก็เถอะ แต่ถ้าทำแบบนั้นคืนนี้คงคุยกันไม่รู้เรื่องพอดี

            "แล้วทำไมถึงยอมให้จูบล่ะ"

            โดนถามมาแบบนี้เฉินเล่อถึงกับไปไม่เป็น แล้วจะให้เขาปฏิเสธได้ยังไงในเมื่อเคยออกปากไปว่าปากแจมินน่าจูบ แล้วก็ได้จูบจริงอย่างที่ลั่นวาจาไว้ มันก็ไม่ต่างกับการขอพรแล้วสมหวังไม่ใช่หรือไง

            ไร้คำตอบจากคนน้องนอกจากสีแดงบนใบหน้าที่แสดงความขัดเขิน แจมินเองก็ไม่รู้สึกต่างกันนัก ตอนนี้แก้มเขาคงดูสุขภาพดีมีเลือกฝาดเหมือนกัน แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วใครจะยอมถอย

            คำตอบที่เด็กกาฝากไม่ยอมตอบ เขาจะย้ำมันให้ชัดเจนเอง

            "เพราะคำตอบของความรู้สึกเรา...มันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ"

            เฉินเล่อยอมรับทุกอย่างด้วยการกระทำ ไร้ความเขินอายไร้ความยั้งคิด โถมตัวเข้าหาแล้วสองแขนคล้องคอ แจมินเองก็โอบรับเต็มอ้อมแขนพร้อมเปลี่ยนท่ามาเป็นนั่งขัดสมาธิดึงคนตัวเล็กกว่าขึ้นมานั่งบนตัก ริมฝีปากสัมผัสอีกครั้ง ดูดดึงขบเม้มแต่ไร้การรุกล้ำ ผละจากปากก็มาคลอเคลียข้างแก้ม ไล้ปลายจมูกไปบนผิวแก้มนิ่มๆ ก่อนจะวกกลับมาที่ริมฝีปากอีก ปล่อยให้เวลาผ่านไปร่วมนาทีกว่าจะผละออกจากกันอย่างจริงจัง

            "ห้ามไปทำแบบนี้กับใครนะรู้มั้ย"

            เจอแบบนี้เข้าไปยิ่งหวงมากกว่าเดิม มีอย่างที่ไหนดูหงอๆ กลัวๆ แต่กลับไปฝ่ายจู่โจมก่อนซะงั้น

            เด็กกาฝากต่างด้าวนี่...ร้ายไม่ใช่เล่น

            เฉินเล่อพยักหน้ารับแล้วก้มหน้างุด ปล่อยมือที่คล้องคอแจมินไว้ แต่ยังคงนั่งอยู่บนตักเหมือนเดิม ยังโดนกักตัวไว้ด้วยอ้อมแขนของคนพี่เหมือนเดิม

            "เข้าใจใช่มั้ย"

            "เข้าใจ"

            "เข้าใจว่ายังไง"

            คนน้องเงยหน้าขึ้นสบตากับคนพี่ที่กำลังรอคำตอบ แก้มขาวใสยังคงขึ้นสีแดงจางๆ ปากล่างช้ำบวมเป่ง ดูเซ็กซี่และน่ารักในเวลาเดียวกัน และเมื่อได้ฟังคำตอบ แจมินก็อยากทำให้ทั้งแก้มทั้งปากช้ำยิ่งกว่าเดิม

            "ห้ามจูบกับใครนอกจากพี่แจมิน"

            เจ้าของชื่อยิ้มกว้างอย่างพอใจ ไม่รู้ว่าที่พูดออกมานี้เพราะซื่อมากหรือตั้งใจยั่วกันแน่

            จากที่โอบเอวหลวมๆ แจมินก็กระชับกอดจนแน่น อยากอยู่แบบนี้อีกนานๆ แต่พอเหลือมองนาฬิกาแล้วถ้าไม่รีบกลับต้องโดนแม่ตามมาจิกถึงที่พร้อมกับถามแดกดันว่าแค่เอาขนมมาให้ทำไมมันนานนักหนา

            ถ้าอย่างนั้น...ขอจูบอีกสักทีก่อนกลับบ้านก็แล้วกัน

 


 



ในที่สุดพี่เขาก็  >>////<< ร้ายทั้งพี่ทั้งน้องเลยนะคะ แหม

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน เจอกันตอนหน้าจ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #647 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 03:31
    !!!!!!!! กรี๊ดดดด เจ้าพวกเด่กริอาจจูบกัน อุงแง้ บ้าบอทิสุด!!!! เขินๆๆๆ แงงงงงงง
    #647
    0
  2. #631 khaojaokj (@khaojaokj) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 06:38
    คุกกกกกกกกก แว๊กกกกกกาหยหบหบหบกบกกบบก
    #631
    0
  3. #573 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:38
    ฟหาหาววกงกบหงฟงงฟงฮืออออออ เขินมากกกกดดกกไม่ไหวววว ขอสูดยาดมแรงๆๆๆๆๆๆ
    #573
    0
  4. #551 xiasmpimx (@luhan-pimmie) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:53
    ฮื้ออออออออออออออออออ ไม่ไหวแล้วววววว เขินไม่ไหวแลเววววววแงงงงงง TT
    #551
    0
  5. #525 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:32
    หึ่ยยยยยย อ่านจากชื่อตอนก็เตรียมใจอยู่แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้
    #525
    0
  6. #502 JHTEN (@Nunirony) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 02:09
    อมก.เขินจนไส้บอดไส้เบี่ยวคร่าาาาา
    #502
    0
  7. #444 SKOREDOXT (@gailzkyz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 19:42
    โอ้ยยยยยยอีพี่มันร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #444
    0
  8. #347 pangthanwa (@pangthanwa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 20:36
    ไม่ไหวแล้วคะ โยนไม้พายทิ้ง ไม่ไหวจริงๆ เขินแทนเลอเล่ออะงื้ออออ-///- ตายอย่างสงบU_U
    #347
    0
  9. #346 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 01:53
    อยากกรีดร้องให้กับความฟินนี้ ฮือออออ
    พี่แจมนี่ได้โอกาสเลยนะ พ่อเขายังนั่งอยู่ข้างล่างเลย
    แต่พอขึ้นห้องน้องแล้วจัดหนักเชียว เห็นสนใจแก้มกับปากน้องมานานแล้ว
    ทีนี้สมใจอยากเลยนะ จูบเข้าไปสิ น้องเล่อก็แอบร้ายนะเนี่ย
    รอตอนต่อไปค่าาาา
    #346
    0
  10. #345 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 23:46
    พี่แจมินไม่ใช่เล่นๆว้อยยยยยยยย บ้าเอ้ย พอถึงครารุก ก็รุกเอาๆ สงสารใจคนอ่านบ้าง ฮือออ น่ารักเกินไปแล้ว ;//////; ไม่พูดเยอะอะ จูบ จูบเอาๆ รุกจูบน้องอย่างเดียวเลย แล้วน้องก็น่ารักมากอ่ะ กอดคอพี่อ่ะ จับน้องนั่งบนตักอีกกกก พี่แจมินมันร้ายยย พ่ออยู่ด้านล่างยังกล้า ฮือๆ ตอนนี้ไม่ไหวอ่ะ แพ้พ่ายกับพี่เขา มาต่อไวๆน้าาา ชอบบบ
    #345
    0
  11. #344 nerddygirl (@ruenkrajok_t) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 14:44
    อมกกกกก ยัยน้องกับพี่แจมิน แง้ๆๆๆ
    #344
    0
  12. #341 liobbob (@kappah) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 00:24
    กรี้ดฮืออออออออเขินพี่นานะไม่ไหวจริงๆแล้ว ทำไมรุนแรงและกราดเกรี้ยวขนาดนี้
    #341
    0
  13. #340 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 00:16
    กรี๊ดดดดดดดดดไม่ไหวแล้วโอยยยยยชุ้นลาตายยยย ฮื่ออออออ เขินปายยยยยยย
    #340
    0
  14. #339 untitled025 (@caqx9299) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 00:00
    อร้ายยยย กี้ดดดด เขินนที่สุด ร้ายกาจทั้งคนพี่คนน้อง อยากจะแหมไปถึงโคเรีย
    #339
    0
  15. #338 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:44
    กรี๊ดดดดดดดรอคอยมานานฮืออออร้ายยยย พี่นานะร้ายกาจมากกกกวางแผนมาดีสุดๆๆๆ โอยยยน้องเล่อออลูกกกกหนูโดนเสือตะครุบแล้วววว
    #338
    0
  16. #337 MoccaChan_ (@MoccaChan_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:20
    กรี๊ดดดด เด็กกาฝากว่าร้ายแล้ว พี่ข้างบ้านร้ายกว่าอีกนะคะ เขินอ่ะ แง้ๆๆๆ
    #337
    0
  17. #336 bambibiiiz (@aoomhuang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 22:44
    กรี๊ดดกกกก พี่นานะมันร้ายกาจโว้ยยยยยยไงปวๆงบหวๆงซฟงผ
    #336
    0
  18. #335 ` ลี เฟลทเชอร์ (@BumbleB18) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:38
    โอ้มายก้อดดดด ตอนนี้น่ารักมาก พี่แจมินคะมันต้องอย่างนี้สิ ฮื่ออออ แก้มจาแตกแล้ว
    #335
    0
  19. #334 OneC_honey (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:48
    โอ๊ย เขินนนนนน
    #334
    0
  20. #333 mlminle (@friendforever55) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:45
    ฮรืออออออ ดี คุณพ่อของน้องเล่อ พี่นานะ .//////. นุ้งเขินน
    #333
    0
  21. #332 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:04
    กรี้สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส ณ๊องเล่อคะะ ฮรืออ
    #332
    0
  22. #331 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:04
    แงงงงง โคตรเขินอ่ะจูบกันแล้วฮืออออออออออ พี่เขาไม่ปากแข็งไม่ซึนไม่มีอีกแล้วมีแต่พี่แจมิน พี่นานะของเล่อเขานะคะ ;//////////////;
    #331
    0
  23. #330 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:45
    โอ้ มาย ก็อดดดดดด จูบกันแล้ววววว ฮืออออ เขินนนนนนน กรี๊ด!!! >\\\\\\\< นี่เราหยุดยิ้มไม่ได้ แง้ ร้ายทั้งคู่เลยค่าาา โอ๊ย เอาอีกกกกกกก
    #330
    0
  24. #329 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:38
    โอ้มายก้อดดดด สรุปใครร้ายสุดคะ พี่นานะกับน้องเล่ออยู่ดีๆก็กลายเป็นนั่งจูบกันเฉยเลยค่า แงงง
    #329
    0
  25. #328 mcbeaucoup (@ihbonx) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:33
    กี้ดดดดดดดดดด กดขกจดตา่จตขะา้จตดน พิแจมิน!!! เกินไปแล้วนะเกินไปแล้ว เขินเฟ้ย
    #328
    0