[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 20 : 20 : Holiday V

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    8 พ.ค. 60



20

 

            แม้จะเป็นวันหยุดแต่วันนี้บรรยากาศภายในโรงเรียนมัธยมปลายชื่อดังกลับคึกครื้นแน่นถนัดไปด้วยผู้คน นักเรียน ม.ต้น จากหลายโรงเรียนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ เนื่องจากเป็นวันสอบคัดเลือกนักเรียนเพื่อเข้าศึกษาต่อในระดับชั้น ม.ปลาย แจมินเองก็รวมอยู่กับผู้คนเหล่านั้น เพราะเขาต้องทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองให้เฉินเล่อในฐานะรุ่นพี่

            แจมิน เฉินเล่อ รวมถึงจีซองที่ติดสอยห้อยตามมาด้วยนั่งอยู่บริเวณม้านั่งด้านข้างอาคาร เด็กน้อยทั้งสองดูจะตื่นเต้นกับจำนวนนักเรียนหลายร้อยคนจนลืมสนใจทบทวนบทเรียนไปเลย

            "นายว่าเราจะสอบติดมั้ย" จีซองสะกิดถามเฉินเล่อด้วยท่าทีหวาดระแวง หนึ่งคือระแวงคู่แข่ง สองคือระแวงพี่ชายของเพื่อนที่ตั้งแต่เจอหน้าทักทายกันก็ตีหน้านิ่งตลอด ไม่ว่าจะเจอกันกี่ครั้งแจมินก็ยังดูเท่จนน่ากลัว

            "ได้ล่ะมั้ง"

            "ตื่นเต้นว่ะ"

            "ถ้าอ่านข้อสอบไม่ออกจะทำไงดี" เฉินเล่อบ่นกับตัวเองแต่สายตาเหลือบมองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วก็ต้องรีบหลบตาทันที เพราะสายตาที่แจมินมองกลับมามันบอกว่าถ้าสอบไม่ผ่านชีวิตเขาต้องตกอยู่ในอันตรายแน่ๆ

            เจอสายตาพิฆาตเข้าไปเด็กน้อยทั้งสองเลยกลับไปทั้งใจทบทวนหนังสือทั้งที่สมาธิก็ไม่ค่อยจะมีสักเท่าไร จนใกล้ได้เวลาก็พากันเก็บของเตรียมตัวขึ้นห้องสอบ พร้อมกับคำอวยพรที่ทำให้รู้สึกมีกำลังใจขึ้นเยอะ

            "ตั้งใจทำข้อสอบล่ะ มีสมาธิกับมัน ยังไงก็ทำได้แน่นอน"

            แม้จะอวยพรด้วยสีหน้านิ่งๆ ไม่ยินดียินร้ายเฉินเล่อก็ยังยิ้มรับจนตาหยี เขารู้ว่าแจมินเข้ากับคนอื่นได้ยาก ขนาดตัวเขาเองกว่าจะสนิทกันได้แบบนี้ยังโดนทำเย็นชาใส่มาแล้วสารพัด กับจีซองที่เจอกันแค่ไม่กี่ครั้งคนพี่เลยต้องคีพลุคเย็นชาเอาไว้ก่อน

            หลังจากนักเรียนทุกคนทยอยกันขึ้นห้องสอบจนหมดโรงเรียนก็กลับสู่ความสงบอีกครั้ง แต่สงบสุขได้ไม่นานก็มีเรื่องมาให้กวนใจอีก

"โอ๊ะ! นั่นแจมินไม่ใช่เหรอ"

            "เออ จริงๆ ด้วย"

            "บังเอิญจังเลยน้า"

            "นั่นสิน้า"

            เห็นสองเพื่อนรักตัวป่วนเดินหน้าตาระรื่นเข้ามาหาแจมินถึงกับถอนหายใจ บังเอิญกับผีน่ะสิแบบนี้ ตั้งใจมามากกว่า นัดก็ไม่ได้นัดยังจะอุตส่าห์มากันอีก

            "มาทำอะไรกัน" แจมินถามออกไปทั้งๆ ที่พอจะเดาคำตอบออก อย่างเจโน่กับแฮชานจะมีอะไรนอกจากมาสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน โดยเฉพาะเรื่องของเขา

            "ก็รู้ไงครับว่ายังไงพี่แจมินต้องพาน้องเฉินเล่อมาสอบ"

            "เลยว่าจะมาให้กำลังใจน้องสักหน่อย"

            นั่นไง เคยเดาผิดซะที่ไหน นอกจากจะหมั่นไส้ความรู้ดีแล้ว การประชดประชันก็เป็นอีกอย่างที่แจมินเกลียดเหลือเกิน แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจ

            "ว่าแต่น้องขึ้นห้องสอบไปแล้วเหรอ"

            ถามแล้วก็พากันชะเง้อมองไปบนอาคารเรียน สายโด่งป่านนี้แล้วใครจะอยู่รอ

            "ขึ้นห้องสอบไปกันหมดแล้ว"

            "งั้นเราไปเดินเล่นรอกันดีมั้ย น้องสอบเสร็จแล้วค่อยไปหาอะไรกินกัน" เจโน่เสนอโดยมีแฮชานพยักหน้าเห็นด้วย ส่วนแจมินถึงไม่ตอบตกลงยังไงก็โดนลากไปด้วยกันอยู่ดี

            ทั้งที่กะว่าหลังสอบเสร็จจะไปหาอะไรกินกันสองคน เป็นความโชคร้ายที่แจมินคาดการณ์เอาไว้แต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นจริง 

 

            หลังจากสิ้นสุดการสอบทุกคนก็มาเจอกันที่จุดนัดพบ เฉินเล่อกับจีซองดูจะแปลกใจนิดหน่อยที่เจอแขกไม่ได้รับเชิญอย่างเจโน่กับแฮชานอยู่ที่นี่ด้วย แต่พอเพื่อนพี่ชายทั้งสองคนบอกว่าจะพาไปเลี้ยงข้าวเด็กน้อยก็พากันพยักหน้ารับอย่างยินดี สร้างความปวดหัวให้กับแจมินยิ่งนัก

            ฮงแดคือจุดหมายของวันนี้ เป็นร้านที่เจโน่กับแฮชานแนะนำซึ่งจริงๆ มันคือร้านที่ค่อนข้างดังในย่านนี้อยู่แล้ว จีซองก็เคยมา แต่พวกเขาได้ยินจากแจมินมาว่าเฉินเล่อยังไม่เคยมาถึงได้เลือกร้านนี้

            "เฉินเล่อชอบกินคัมจาทังใช่มั้ย" เจโน่ถามตอนพวกเขาใกล้จะถึงร้าน

            เฉินเล่อทำหน้าแปลกใจแต่ไม่เท่าจีซองที่ทำหน้าอย่างกับว่าเป็นเรื่องใหญ่โตแค่เพื่อนของพี่ชายดันรู้ว่าเพื่อนของตัวเองชอบกินอะไร

            "พี่เจโน่รู้ได้ไง"

            "ไม่มีใครรู้เรื่องเฉินเล่อดีเท่าแจมินหรอก" ว่าแล้วก็ยกยิ้มกวนๆ แต่ดันโดนสะกัดดาวรุ่งเสียอย่างนั้น

            "ผมก็รู้เรื่องเฉินเล่อเยอะนะ"

            เจโน่หันไปถลึงตาใส่ทำเอาจีซองถึงกับงงว่าตัวเองทำอะไรผิด เรียกเสียงหัวเราะเบาๆ จากเฉินเล่อกับการส่ายหน้าน้อยๆ จากแจมิน ส่วนแฮชานตั้งการ์ดรอปกป้องเพื่อนเต็มที่ ในที่นี้จะมีใครมารู้เรื่องของน้องเฉินเล่อเกินหน้าเกินตาเพื่อนของพวกเขาไม่ได้เด็ดขาด แม้คนคนนั้นจะเป็นเพื่อนสนิทของอนาคตแฟนเพื่อนก็ตาม

            เข้ามาในร้านได้เจโน่กับแฮชอนก็นำไปยังโต๊ะด้านในติดผนัง กลุ่มรุ่นพี่นั่งฝั่งหนึ่ง กลุ่มรุ่นน้องนั่งอีกฝั่งหนึ่ง โดยที่แจมินนั่งตรงกับเฉินเล่อ ส่วนจีซองนั่งระหว่างเจโน่กับแฮชาน

            คนพามาอย่างสองเพื่อนรักจอมสอดรู้สั่งอาหารให้ทุกคนบนโต๊ะด้วยความเคยชิน แจมินเปิดดูเมนูไปเรื่อยๆ โดยไม่ออกความเห็น สองน้องเล็กพยักหน้าตามตอนฟังชื่ออาหาร จนเจโน่กับแฮชานสั่งเสร็จแจมินถึงได้เงยหน้าขึ้นมาถามเฉินเล่อ

            "อยากกินอะไรเพิ่มมั้ย"

            เฉินเล่อส่ายหน้าน้อยๆ แล้วยิ้มให้ แน่นอนว่าทั้งคำพูด สายตา และท่าทางล้วนถูกจับจ้องจากผู้สอดรู้ทั้งสอง แล้วก็ไม่พ้นต้องโดนแซว

            "ไม่เห็นถามเพื่อนบ้างเลยว่าอยากกินอะไรเพิ่มบ้าง" เจโน่ทักขึ้นโดยมีแฮชานช่วยสมทบอีกแรง

            "ใช่ น้องจีซองก็ไม่ถาม"

            "ผมไม่เป็นไรครับ" พอมีชื่อตัวเองหลุดออกมาจีซองเลยรีบโบกมือปฏิเสธทันที เห็นสายตานิ่งๆ ของแจมินแล้วเขาชักเริ่มกลัว

            คนโดนแซวกรอกตามองไปทางอื่น ถ้าไม่ติดว่าเฉินเล่อกับจีซองอยู่ด้วยเขาจะไปตบหัวพวกมันคนละที ทั้งที่เป็นคนสั่งเมนูทุกอย่างเองแท้ๆ ยังจะมีหน้ามาถามอีกว่าทำไมไม่ถามตัวเองบ้าง แซวอะไรไร้ความคิดชะมัด

            "สั่งเองดิ"

            "ใจร้าย"

            "ใจดีกับเฉินเล่อเป็นคนเดียวหรือไง"

            "เออ"

            โดนแซวจนชักเริ่มชินแจมินเลยเลิกสนใจสองศรีเพื่อนรักหันไปมองเฉินเล่อที่เอาแต่ยิ้มอย่างเดียว ไม่รู้เด็กกาฝากจะรู้หรือเปล่าว่าที่เพื่อนเขาแซวนี่หมายความว่ายังไง แซวไปเพื่ออะไร แต่หูแดงแบบนี้คงเขินอยู่แน่ๆ

            รอไม่นานนักอาหารที่สั่งไว้ก็ทยอยมาเสิร์ฟ ประเด็นเกี่ยวกับโรงเรียนถูกยกขึ้นมาพูดคุยโดยรุ่นพี่ทั้งสาม เหมือนเป็นคำแนะนำ คำบอกเล่า เพื่อให้อนาคตรุ่นน้องทั้งสองได้เตรียมตัว ทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าจะสอบติดกันหรือเปล่า

            ระหว่างกินไปเพื่อนโม้อะไรไปบ้างแจมินไม่ค่อยสนใจนัก เพราะส่วนใหญ่สายตาจะโฟกัสไปยังคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเสียมากกว่า ท่าทางการกิน เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ เฉินเล่อวางตัวได้อย่างเป็นธรรมชาติแถมเข้ากับเจโน่และแฮชานได้เป็นอย่างดี กับจีซองเองก็กระซิบกระซาบคุยกันตลอดเวลา ยกเว้นเขานี่แหละที่เด็กกาฝากแทบจะไม่หันมาคุยด้วยเลย มันน่าน้อยใจชะมัด

            "เอาอีกมั้ย"

            "เอาๆ"

            ได้ยินเฉินเล่อกับจีซองคุยกันทีไรแจมินต้องหันไปมองทุกที คราวนี้เพื่อนตัวสูงหยิบจานที่เฉินเล่อกินจนหมดแล้วมาตักเพิ่มให้ ต่างคนต่างยิ้มให้กันตาหยี เห็นแล้วอยากจะลุกขึ้นไปผลักจีซองออกแล้วนั่งแทน แต่เขายังมีสติพอ คิดแล้วก็ตลกตัวเอง ทำไมต้องหึงเด็กกาฝากนั่นกับเพื่อนด้วยก็ไม่รู้

            "หึงเหรอ" เพื่อนคนนี้ก็รู้ดีไปอีก

            เจโน่ที่นั่งข้างๆ โน้มตัวเข้ามากระซิบข้างหูแจมินเพราะเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่นี้เหมือนกัน แถมตั้งแต่เข้ามาในร้านคนพี่ก็เอาแต่จ้องจนคนน้องนั่งเกร็งไปหมด เขาอยากจะรู้เหลือเกินว่าถ้าเฉินเล่ออยู่กับแจมินสองแค่คนแล้วโดนจ้องหนักแบบนี้จะทำยังไง พูดเก่งขนาดนี้คงจะถามออกมาตรงๆ แน่ แต่ตอนนี้อยู่กันหลายคน คงไม่มีใครกล้าถามออกมาเหรอว่า 'จ้องทำไม' อะไรทำนองนั้น

            "ยังจะถาม" แจมินพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่เพราะพวกเขาอยู่ใกล้กันมากทำไมเจโน่ได้ยินมันชัดเจน

            เจโน่ช่างสอดรู้แถมยังเจ้าวางแผน พอเหลือบไปเห็นเฉินเล่อมองมาทางนี้ก็ยิ่งขยับเข้าไปใกล้แจมินแล้วกระซิบกระซาบต่อ ถึงจะไม่หึง แต่ถ้าเห็นคนที่ตัวเองชอบอยู่ใกล้ชิดคนอื่นจนเกินไปก็ต้องไม่ชอบใจล่ะน่า

            "เฉินเล่อมองอยู่"

            "แล้วไง"

            "จุ๊บกันมั้ยเผื่อน้องจะหึง"

            "ไปจุ๊บกับแฮชานไป" แจมินผลักหัวเจโน่ออกอย่างไม่ใยดี หันไปมองก็เห็นเฉินเล่อมองมาอยู่จริงๆ สายตาเรียบนิ่ง ไม่ใช่ว่าคิดอะไรไม่ดีอยู่หรอกนะ

            แจมินไม่ได้ถามอะไรออกไป ต่างคนก็ต่างกันสนใจของกินตรงหน้าต่อ จนคิดเงินแยกย้ายทางใครทางมัน เจโน่ก็ยังไม่หยุดหยอกล้อเข้ามากระซิบกระซาบจนแจมินขี้เกียจห้าม อีกอย่างเขารู้สึกชอบสายตาที่เฉินเล่อมองมา มันบอกว่าเด็กกาฝากนี่กำลังอารมณ์ไม่ดี

            จากฮงแดต้องขึ้นรถไฟแล้วมาต่อรถบัส ตลอดทางเฉินเล่อเอาแต่นั่งเงียบทั้งที่ปกติจะชวนคุยตลอด อาจจะเป็นเพราะแจมินเอาแต่เล่นโทรศัพท์คุยกับเจโน่ทั้งที่เพิ่งแยกกันแค่สิบนาที จนกระทั่งรถบัสจอดเทียบป้าย เฉินเล่อเดินลงคนแรกแจมินเดินตามหลัง แถมคนน้องยังเดินดุ่มๆ ไม่รอกันอีก

            "จะรีบไปไหน" แสดงอาการผิดปกติขนาดนี้แจมินเลยต้องรีบยัดมือถือใส่กระเป๋ากางเกงก้าวตามไปคว้าข้อมือเฉินเล่อเอาไว้

            "กลับบ้านไง"

            "ไม่ต้องรีบเดินขนาดนี้ก็ได้มั้ง"

            เฉินเล่อเงียบไม่ตอบ หน้านิ่ง สายตาแข็งกร้าว ก่อนก้มหน้าเบนสายตาไปทางอื่น ดูก็รู้ว่าคงไม่พอใจอะไรสักอย่าง แต่แจมินกลับชอบเสียอีกที่ได้เห็นท่าทางแบบนี้

            หวังว่าคนที่เฉินเล่อไม่พอใจจะเป็นเขา

            "เป็นอะไร"

            "เปล่า"

            "อย่ามาโกหก"

            "ไม่ได้โกหก"

            "บอกมาเป็นอะไร" ย้ำเสียงเข้มจนเฉินเล่อก้มหน้าหนีอีกรอบ

            คำตอบคือความเงียบ เฉินเล่อรู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ไม่พอใจอะไรอยู่ แต่ถ้าพูดออกไปแล้วมันจะดีเหรอ จะโดนแจมินมองว่าไร้สาระหรือเปล่า นั่นแหละที่เขากลัว

            "บอกมาเป็นอะไร เงียบแบบนี้จะคุยกันรู้เรื่องมั้ย"

            "..."

            "หรือมันเกี่ยวกับพี่"

            แจมินมองเฉินเล่อนิ่ง ก่อนคนน้องจะเป็นฝ่ายหลบตาไปก่อน และสุดท้ายก็ยอมสารภาพออกมา

            "ก็พี่แจมินนั่นแหละ"

            "พี่ทำไม" ถามกลับเกือบกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ ทั้งที่โดนโกรธแต่เห็นเฉินเล่อทำหน้างอแบบนี้มันน่าเอ็นดูชะมัด

            "ก็พี่แจมินเอาแต่เล่นกับพี่เจโน่ บนรถก็เอาแต่เล่นโทรศัพท์ อยู่ด้วยกันไม่เห็นสนใจกันเลย" สารภาพออกมาด้วยสายขุ่นเคือง แต่แจมินกลับยิ้มเสียอย่างนั้น

            "แค่เนี้ยะ"

            "ก็แค่นี้แหละ แบบนี้ไงถึงไม่อยากบอก" พูดจบก็บิดข้อมือจนหลุดแล้วเดินหนีอีกรอบ

            แจมินไม่ได้วิ่งไปหยุดเฉินเล่อไว้แต่ใช้วิธีเดินขนาบข้าง คว้ามือมาจับก็โดนสลัดทิ้ง จับอีกก็โดนสลัดอีก ทำแบบนี้อยู่สามสี่รอบจนคนน้องเลิกขัดขืนแต่ก็ยังไม่ยอมคุยด้วยอยู่ดี

            "สนใจแล้วนี่ไง เลิกโกรธได้แล้ว"

            "ไม่ได้โกรธ"

            "ก็เห็นอยู่ว่าโกรธ"

            "ปล่อยมือเลย"

            "ไม่ปล่อยจนกว่าจะหายโกรธ"

            เฉินเล่อเงียบไม่ตอบ อยากจับก็เชิญจับไปเลยเพราะยังไงถึงบ้านก็ต้องแยกกันอยู่ดี อีกอย่างเขาไม่ได้โกรธอะไรแจมินขนาดนั้นหรอก มันแค่น้อยใจ ก็อยู่ด้วยกันแต่ดันไม่สนใจกันแบบนั้น

            แจมินกระชับมือที่จับกันอยู่โดยไม่เอ่ยคำพูดใดในเมื่อเฉินเล่อยังเอาแต่เงียบอยู่แบบนี้ เขาไม่ใช่คนคุยเก่ง ง้อใครก็ไม่เก่ง ที่ทำอยู่ตอนนี้คือพยายามที่สุดแล้ว แต่ถ้ายังหายงอนคงต้องหาวิธีอื่น

            เดินจับมือกันมาจนถึงหน้าบ้านแทนที่จะปล่อยให้เฉินเล่อเข้าบ้านแจมินกลับจะพาน้องเข้าบ้านตัวเองเสียอย่างนั้น

            "พี่แจมินปล่อยมือเลย" เฉินเล่อกระตุกแขนเบาๆ ให้แจมินรู้ตัว ทั้งที่โดนลากมาจนถึงหน้ารั้วแล้ว

            "หายโกรธหรือยังล่ะ"

            "..."

            "บอกแล้วไงถ้าไม่หายจะไม่ยอมปล่อย"

            "ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้โกรธ"

            "ก็เห็นอยู่ว่าโกรธ"

            "ตอนแรกก็โกรธไง แต่ตอนนี้หายแล้ว ปล่อยมือเลย"

            "ไม่เชื่อ"

            เฉินเล่ออยากจะเอาหัวโขกรั้วให้สมองเสื่อม รู้อยู่แล้วว่าแจมินเป็นคนเอาแต่ใจและดื้อดึงขนาดไหน แต่มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ

            "ผมไม่ได้โกรธ จริงๆ นะ แค่น้อยใจ โดนเมินใครไม่น้อยใจบ้างล่ะ แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว หายแล้ว" พูดแล้วสบตาคนตรงหน้าให้รู้ว่าไม่ได้โกรธจริงๆ

            แจมินตีหน้านิ่ง รับฟังอย่างตั้งใจ กระชับมือที่กุมอยู่แน่นๆ ชั่วครู่แล้วปล่อยออกแต่เปลี่ยนไปวางมือบนผมฟูๆ สีน้ำตาลแทน เขาเชื่อแล้วที่เฉินเล่อบอก เพราะงั้นเลยอยากย้ำให้อีกฝ่ายแน่ใจเหมือนกันว่าเขาไม่คิดอยากจะสนใจคนอื่นเลย

            "ต่อไปจะไม่ทำแบบนี้แล้ว จะไม่สนใจคนอื่นมากกว่าตอนเราอยู่ด้วยกันอีกแล้ว สัญญา"

            เฉินเล่อยิ้มแล้วก้มหน้า แต่จากมุมมองของคนที่สูงกว่าก็เห็นแล้วว่าเด็กกาฝากนี่ยิ้มจนแก้มแตก เห็นก้อนโมจิขาวๆ ที่เคยนึกสงสัยว่ามันจะนุ่นแค่ไหนนูนเด่นออกมา คราวหน้าแจมินจะไม่ใช้แค่นิ้วจิ้มมันแล้ว แต่จะลองใช้ปลายจมูกสัมผัสดูบ้างว่าจะนิ่มสักแค่ไหนกันเชียว

            "เอาของไปเก็บไป แล้วก็มาหาด้วย" ขยี้ผมเบาๆ แถมยังออกคำสั่ง จนเฉินเล่อเงยหน้าขึ้นมองอย่างงงๆ

            "ต้องมาหาด้วยเหรอ"

            "หรือจะเข้าไปในบ้านเลย" เสนอตัวเลือกให้อีกข้อซึ่งไม่ได้ต่างจากข้อแรกเลยสักนิด

            เฉินเล่อยู่หน้าใส่อย่างนึกหมั่นไส้ คนอะไรจอมบงการชะมัด แล้วเรื่องอะไรเขาจะต้องเอาของไปเก็บให้เสียเวลาในเมื่อก็ต้องมาหาอยู่ดี เดินนำเจ้าของบ้านเข้าบ้านเลยแล้วกัน เผื่อคุณแม่จะมีขนมอร่อยๆ ให้กินด้วย

            เห็นเฉินเล่อเปลี่ยนทิศทางเดินเข้าบ้านตัวเองแจมินก็ยิ้มกว้าง เพื่อชดเชยเวลาที่เพื่อนรักจอมสอดรู้ทั้งสองขโมยไป ตั้งแต่ตอนนี้ไปเขาจะกักตัวเด็กกาฝากนี่ไว้จนกว่าพ่อน้องจะกลับมาจากทำงานเลยแล้วกัน

 

 


 

 

กลับมาต่อให้แล้วน้า หลังจากนี้อาจจะมาเร็วขึ้น (หรือเปล่า ฮ่า)

วันนี้แวะมาถามด้วยค่ะว่ามีใครสนใจมั้ยถ้าเราจะรวมเล่มเรื่องนี้ เผื่อจะเอาไปขายงานตลาดนัดnct ด้วย

ยังไงถ้าใครสนใจเม้นบอกเราด้วยน้า


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน เจอกันตอนหน้าค่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #645 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 03:17
    เจโน่อย่าร้ายยยยยย ชอบความคู่เพื่อนคอยแซว โอ๊ยยย5555555555555
    #645
    0
  2. #571 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:18
    เอ็นดูน้องงงง ฮืออ ตอนน้องงอนแสนจะน่ารัก
    #571
    0
  3. #543 KIM.J (@puiifaii43) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 21:10
    ตอนนี้น่ารักมากก น้องน่ารักจริงๆฮือ
    #543
    0
  4. #523 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:04
    น้องงอนแล้วน่ารักจัง
    #523
    0
  5. #342 nerddygirl (@ruenkrajok_t) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 14:28
    ง้องอนกันน่ารักไม่เบาเลยเน้อออ แต่แหมมมม พี่แจมินเขาร้ายไม่เบาเลยนะ
    #342
    0
  6. #320 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 15:17
    รวมเล่มเหรอ เอาคับ! ขอโมเม้นน่ารักๆอีกเยอะๆด้วยนะคับ สเปอีก30 ตอน /ไรท์เตะ ฮืออออ น้องน่ารักอ่ะ ตอนนี้พี่ต้องกักตัวน้องไว้นานๆนะ แงงงงง ฟัดแก้มน้องเยยยยยยย แม่อนุญาตตตตน
    #320
    0
  7. #313 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 22:06
    ง้อกันน่ารักขนาดนี้ถ้าเฉินเล่อจะงอนบ่อยๆก้ไม่แปลกใจอ่ะ แงงงงงงงงงงง
    #313
    0
  8. #285 caqx9299 (@caqx9299) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 08:32
    พี่แจมินโคตรร้ายเลย อยากจะทำอะไรก็ทำ เอ้ออน้องเล่อเค้าลูกมีพ่อมีแม่นะโว้ยยยยย
    #285
    0
  9. #284 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 06:54
    หมั่นไส้พี่แจมจริงจริ๊งงงงง
    ไหนคนเย็นชาคะ แหม ขยันทำน้องงอนแล้วก็ตามง้อเองจังเลยนะ
    แก้มน้องอะ เมื่อไหร่จะเอาปากสัมผัสสักทีละ อุ๊บบบ

    #284
    0
  10. #283 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 01:23
    แจมินนี่ชอบแกล้งให้น้องงอนตัวเองอ่ะ แล้วก็ง้อแบบคนคลูๆเงี่ยยยฮ่ออยยยย แก้มน้องมันย้วยซะเหลือเกินเนอะพี่เนอะก้อนโมจิขาวๆอ่ะอยากฟัดก็ฟัดเลยค่ะะะอย่ารอช้าาา .////.
    #283
    0
  11. #282 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 01:19
    พี่แจมินคนบ้าาาาาาา เขินโว้ยยยยย
    #282
    0
  12. #281 bambibiiiz (@aoomhuang) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:34
    เราสนใจค่ะ!!! 555555 สนใจมากๆ แงง ได้โปรดรวมเล่ม นี่เราเพิ่งพูดกับตัวเองไปว่าถ้ารวมเล่มเราจะซื้อ ฮื่อออ พลีสนะค้าส
    #281
    0
  13. #280 OneC_honey (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 14:21
    จะเขินตัวแตกอยู่แล้วพี่แจมินอ่ะ ><
    #280
    0
  14. #279 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 13:22
    พี่แจมินกร๊าวใจมากค่า พอเลิกซึนแล้วโคตรน่าร้ากกกก แง
    #279
    0
  15. #278 peach on jam (@hyejeong) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 13:20
    ฮือชอบความแง้วๆของน้องเล่อ พี่แจมินไม่คีพคูลแล้วหรอคะ55555 แงบอกตรงๆว่าอยากเห็นเขาหวานกันเย้อะๆๆๆๆ
    #278
    0
  16. #276 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 01:49
    น่ารักมากกกกก โอ๊ยย พี่แจมินชัดเจนฝุดๆเลยค่า เขินนน >/////< ตอนง้อน้องน่ารักมากเลย ฮือ ไม่ไหวล้าววว ชอบพี่แจมินโหมดรุกมากๆเรยยย ละอะไรร จะเอาลูกเค้ามากักมากกนี่ขอพ่อเค้ายางงงง
    #276
    0
  17. #275 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 01:18
    เจโน่ โอ้ย -บ้า555555555555555555 ตลก ฮื่อ555555555555
    #275
    0
  18. #274 Zircons J Equinox (@janitta) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 00:50
    โอ้ยยยย ผลัดกันงอน น่าร้ากกกกกกก
    #274
    0
  19. #273 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 00:00
    น่ารักกกกกฮือออ ไรท์สู้ๆนะคะ
    #273
    0
  20. #272 gpandayy94 (@binbinlove) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 23:46
    น่ารักกกกกกก ตอนนี้มีแต่คำว่าน่ารักไปหมดคนพี่คนน้อง งอนง้อกันน่ารักเชียว แงงงง พี่แจมินจะขโมยกินแก้มโมจิของน้องแน่ ๆ เบื่อคนเลิกคูลแล้วเอาใหญ่
    #272
    0
  21. #271 liobbob (@kappah) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 23:23
    ง้องอนกันน่ารักมากเลยฮือๆๆๆๆๆๆๆๆ ส่วนแจมินนี่ก็นะ เหลือร้ายอ่ะ55555555555555555 เราชอบคาแรคเตอร์ของเล่อมากเลยค่ะ เหมือนนิสัยเฉินเล่อจริงๆ
    #271
    0
  22. #270 mlminle (@friendforever55) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    ต่อลมหายใจมากเลยอ่ะ ฮรึก กำลังคิดถึงอยู่เลย ?????
    #270
    0