[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 15 : 15 : Nape

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    26 มี.ค. 60



15

 

            ตั้งแต่ย้ายมาอยู่เกาหลีไม่มีวันไหนเลยที่เฉินเล่อรู้สึกชะตากำลังจะขาดเท่ากับวันนี้ ทั้งวันไม่เป็นอันจะเรียนเพราะมัวแต่หมดมุ่นอยู่กับความคิดของตัวเองหลังจากเห็นโพสนั่นในอินสตรามแกรมของพี่ชายบ้านตรงข้าม

            'คนร้ายมามอบตัวซะ'

            กับภาพรอยแผลจากคมเขี้ยวของเขาเอง รอยแดงมีเลือดซิบนิดหน่อยเหมือนรอยปะเป็นวงกลม เห็นตั้งแต่เมื่อวานก็ยังตกใจไม่หาย นี่เขากัดไปแรงขนาดนั้นเลยเหรอ ทั้งที่แจมินใส่เสื้อนักเรียนแขนยาวอยู่ด้วยเนี่ยนะ ไม่อยากจะเชื่อเลย

            แต่แทนที่แจมินโดนกระทำไปขนาดนั้นตั้งแต่เกิดเรื่องมาเฉินเล่อกลับไม่ได้รับการติดต่อใดๆ จากพี่ชายบ้านตรงข้ามเลยสักครั้ง โทรมาด่าหรือไลน์มาว่าก็ไม่มี โพสภาพในไอจีแล้วก็เงียบหายไปเฉยๆ ขนาดเพื่อนมาคอมเม้นท์ถามยังไม่ตอบ เงียบซะจนน่าเป็นห่วง

            เพราะฉะนั้น คนร้ายอย่างเขา คงต้องไปมอบตัวอย่างที่เจ้าตัวประกาศไว้สินะ

 

            ลงรถบัสที่ป้ายประจำตอนสี่โมงเย็นเฉินเล่อก็แวะเข้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเช่นเคย วันนี้เขาไม่ได้ตั้งใจมาซื้อขนม ก็อาจจะซื้อด้วยนั่นแหละ แต่จุดประสงค์หลักคือมาซื้อชุดทำแผล แล้วมันจะมีไหมนะในร้านแบบนี้

            เฉินเล่อถือตะกร้ามาหนึ่งใบ จากนั้นก็หยิบนมกับขนมสองสามอย่างใส่ลงไปก่อนเดินไปที่เคาน์เตอร์ซึ่งมีมุมขายยาเล็กๆ อยู่

            "มีชุดทำแผลมั้ยครับ"

            เพราะเลือกไม่ถูกเลยต้องขอความช่วยเหลือจากเจ้าของร้าน สุดท้ายเลยได้ชุดทำแผลเล็กๆ มาหนึ่งชุด ประกอบไปด้วยสำลี ผ้าก๊อซ ที่คีบและพาสเตอร์

            ได้ของที่ต้องการครบแล้วก็เดินอารมณ์ดีออกมาจากร้าน แต่ไม่ทันไรรอยยิ้มที่แต้มอยู่บนหน้าก็หายไปเมื่อเฉินเล่อเห็นใครบางคนเพิ่งลงรถบัสมา แถมคนคนนั้นก็เห็นเขาและกำลังเดินเข้ามาหาแล้วด้วย

            ทำไมวันนี้ถึงได้กลับบ้านเร็วนักนะ ยังไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจเลย

            "ไง คนร้าย"

            พอถูกทักว่าเป็นคนร้ายเฉินเล่อก็ยืนนิ่งเหมือนได้จ้องตากับเมดูซ่าจนกลายร่างเป็นหินไปแล้ว มองแจมินที่ตีหน้านิ่งทักทายเขาแล้วเดินสวนเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ทำอย่างกับว่าคำที่ทักกันเมื่อกี้ไม่มีความหมายอะไรแอบแฝง

            แต่ใครจะรู้ล่ะว่า...คนร้ายได้ถูกจับกุมตัวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

            หายเข้าไปในร้านสักพักแจมินก็กลับออกมาพร้อมนมช็อคโกแลตหนึ่งกล่อง แล้วก็ต้องเลิกคิ้วสูงเมื่อเห็นเฉินเล่อยังคงยืนอยู่ที่เดิม ยืนก้มหน้าถือถุงหิ้วแกว่งไปมาช้าๆ เหมือนเด็กหลงทางกลับบ้านไม่ถูก

            "ไม่กลับบ้านหรือไง" เอ่ยถามเสียงเรียบเด็กต่างด้าวถึงได้เงยหน้าหงอยๆ ขึ้นมามอง คิดว่าทำหน้าแบบนี้แล้วเขาจะสงสารยกโทษเรื่องเมื่อวานให้หรือไง

            "ก็รอพี่แจมิน"

            "เหรอ"

            "อืม"

            คนคุมเกมกดยิ้มมุมปากออกเดินนำหน้าโดยไม่มีการเอ่ยชวนใดๆ เหมือนกลับไปเป็นพี่แจมินคนเย็นชาคนเดิม ไม่สนใจไม่ใยดี เพราะคนที่ต้องสนใจเขาตอนนี้คือเด็กกาฝากนั่นต่างหาก

            เฉินเล่อเดินตามแจมินไปโดยทิ้งระยะห่างประมาณห้าหกก้าว มองตามแผ่นหลังกว้างแล้วก็คิดหนัก เขายังไม่อยากเข้าไปวุ่นวายตอนนี้เพราะโดนโกรธอยู่ ก็เล่นทำเสียงนิ่งหน้าตึงแบบนี้ถึงตาจะสวยปากจะน่าจูบมันก็น่ากลัวอยู่ดีนั่นแหละ จะทำอะไรเลยต้องคิดให้รอบครอบหน่อย

            เดินมาตามทางกันเงียบๆ ไม่มีใครชวนใครคุยจนกระทั่งถึงบ้าน แจมินหยุดเฉินเล่อก็หยุดตาม เป็นทางแยกที่ต้องเลือกระหว่างซ้ายกับขวา  

            ซ้ายคือยอมโดนใส่กุญแจมือ ขวาคือเลือกที่จะหลบหนี

            มาถึงขั้นนี้แล้วคงไม่ต้องคิดให้ยุ่งยาก แจมินเดินไปไหนเฉินเล่อก็ไปทางนั้น แม้เจ้าของบ้านจะไม่ได้หันมาสนใจใยดีว่ามีคนตามมาหรือเปล่าก็ตาม

            หรือความจริงจะพูดว่า...แค่แกล้งทำเป็นไม่สนใจไปงั้นเอง ก็ได้

            แจมินนั่งบนโซฟา ส่วนเฉินเล่อบนพื้นที่ประจำ คนน้องทำท่าเอาหนังสือขึ้นมากางทั้งที่วันนี้ไม่มีงานอะไรต้องเคลียร์สักอย่าง ทำเป็นขีดๆ เขียนๆ ไปพลางเหลือบมองแจมินที่เอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไปพลาง แล้วสมองก็ตื้อคิดอะไรไม่ออก เขาควรจะเริ่มบทสนทนายังไงดี

            คุณแม่อยู่ไหนช่วยจงเฉินเล่อด้วย ลูกชายคุณตอนนี้น่ากลัวเหลือเกิน

            "พี่แจมิน" ถึงจะกรีดร้องอยู่ภายในแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเรียก

            เจ้าของชื่อละสายตาจากโทรศัพท์หันมามอง หน้านิ่ง นิ่งมาก นิ่งจนอยากจะเก็บของแล้วเดินกลับบ้านมันตอนนี้เลย

            "ยังโกรธอยู่เหรอ"

            "..."

            "อย่าเงียบดิ"

            "..."

            "ขอโทษ"

            น้ำเสียงจ๋อยสนิทน้ำเอาแจมินเกือบหลุดยิ้มแต่ยังเก๊กหน้านิ่งเอาไว้อยู่ สีหน้าเฉินเล่อตอนนี้ก็ไม่ต่างจากลูกหมาเวลาทำผิดแล้วโดนเจ้าของดุ หางลู่หูตก น่าสงสารจนอยากจะเข้าไปลูบหัวปลอบ แต่ยังไม่ใช่เวลานี้

            "ก็เมื่อวานพี่แจมินทำผมตกใจนี่ เลยเผลอทำแบบนั้นไป"

            "..."

            "เดี๋ยวนี้ชอบแกล้งกันแบบนี้ประจำเลย"

            "..."

            "จะว่าผมเป็นหมาก็ได้นะ ขอโทษๆๆ"

            ในเมื่อแจมินไม่พูดด้วยเฉินเล่อเลยตัดพ้อกับตัวเองต่อไปเรื่อยๆ เขาจะพูดมันอยู่อย่างนี้แหละ พูดจนกว่าคนพี่จะยอมคุยด้วย

            "นี่ผมซื้อชุดทำแผลมาด้วยนะ" ว่าแล้วก็หยิบถุงที่ได้จากซุปเปอร์มาเก็ตมาค้น หยิบชุดทำแผลที่ตั้งใจไปซื้อโดยเฉพาะขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะแล้วช้อนตาขึ้นมองปฏิกิริยาของคนที่เอาแต่สนใจมือถือ

            ทว่าสิ่งที่ได้รับจากเจ้าของบ้านยังคงเป็นท่าทีนิ่งเฉย แต่ใครจะรู้ว่าจริงๆ แล้วในใจกำลังเริงร่าแค่ไหน

            โดนแพ็คเกจง้อแบบคอมโบขนาดนี้ถ้าไม่ใช่นาแจมินทนไม่ได้หรอก

            เมื่อไม่ได้รับความสนใจเฉินเล่อก็เม้มปากแน่นก้มหน้าเล่นกับมือตัวเอง ใจหนึ่งก็คิดว่าแจมินโกรธไร้เหตุผลเกินไป ใจหนึ่งก็คิดว่าตัวเองทำผิดมหันต์ และอีกใจกำลังคิดว่าอาจจะโดนแกล้งอีกก็ได้ แล้วใจไหนล่ะคือใจที่คิดถูก

            "พี่แจมิน" เอ่ยเสียงอ่อยก่อนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาแล้วพบว่าแจมินกำลังมองอยู่

            อีกครั้งเดียวนะ เฉินเล่อคนนี้จะง้ออีกครั้งเดียว ถ้ายังไม่เลิกท่ามากจะโกรธกลับจริงๆ ด้วย

            "ก็มามอบตัวแล้วนี่ไง เลิกโกรธได้แล้ว"

            สิ้นเสียงกระเง้ากระงอดของเด็กกาฝากแจมินก็ย้ายลงมานั่งบนพื้น สบตาอีกฝ่ายนิ่งโดยไม่เอ่ยคำพูดใด นี่แหละคำที่เขารอ อยากให้พูดว่ามามอบตัวแค่นั้นแหละ

            เจอปฏิกิริยาตอบกลับที่ไม่สามารถเข้าใจได้เฉินเล่อเลยได้แต่มองนิ่งๆ กระพริบตาปริบๆ อยากให้แจมินพูดอะไรออกมาสักคำก็ยังดี แต่ถึงจะไม่พูดนี่ก็เป็นการตอบกลับที่ดีใช่มั้ย หรือเขาควรทำอะไรที่มันมากกว่านี้อีก

            ลองคิดสิเฉินเล่อ ทำยังไงมนุษย์ผู้เข้าใจยากอย่างแจมินถึงจะหายโกรธ

            ไม่ต้องไตร่ตรองให้เสียเวลามากเฉินเล่อก็จัดการถอดเสื้อสูทนักเรียนออกแล้วถกแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น สายตาแสดงความมุ่งมั่นแม้จะมีความกลัวซ่อนอยู่ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจยื่นแขนออกไป

            "หรือจะกัดคืนก็ได้นะ"

            แจมินเลิกคิ้วสูงให้กับท่าทีตื่นๆ น้ำเสียงสั่นๆ ก่อนจะกดยิ้มอย่างพออกพอใจ มีอย่างที่ไหนยื่นแขนมาให้กัดทั้งที่ตัวสั่นเหมือนลูกแมวขนาดนี้ แต่ในเมื่อเสนอมาแล้วเขาก็จะสนองแล้วกัน

            แขนเล็กๆ ที่ขาวเหมือนน้ำนมถูกคนพี่ดึงเข้าหาจนตัวถลาตามมาด้วย แต่แทนที่แจมินจะกัดในจุดที่เฉินเล่อเสนอให้เขากลับดึงคอเสื้อน้องออกแล้วงับเข้าที่ต้นคอโดยไม่ได้รับอนุญาต

            คนโดนจู่โจมเบิกตากว้างอ้าปากค้างก่อนจะหลับตาปี๋

            "อื้อ!" ใจจริงเฉินเล่ออยากจะร้องโอ้ยออกมาดังๆ แต่มันกลับไม่เจ็บอย่างที่คิดเลยส่งเสียงออกไปเพราะความตกใจแทน พยายามไม่ดิ้นไม่ขัดขืนเพราะกลัวโดนหงุดหงิดใส่ ก็ไม่รู้ว่าแจมินกัดอีท่าไหนมันถึงได้ไม่เจ็บแถมยังนานนัก แล้วคิดว่าตัวเองเป็นแวมไพร์หรือไงถึงได้มางับคอกันแบบนี้

            "กลับมากันแล้วเหรอ"

            เหมือนเสียงระฆังช่วยชีวิต ทันทีที่ได้ยินเสียงคุณแม่แว่วมาแจมินก็รีบผละออก ใช้มือเช็ดน้ำลายที่ติดตรงคอเฉินเล่อออกลวกๆ แล้วจัดการจัดคอเสื้อให้เรียบร้อยแถมติดกระดุมบนให้อีกเม็ด

            "เล่นอะไรกันน่ะ" คุณแม่ขมวดคิ้วมุ่นมองแจมินที่เหมือนกำลังแต่งตัวให้เฉินเล่อ ส่วนคนน้องก็นั่งก้มหน้านิ่งเป็นตุ๊กตาแต่หูกลับแดงแป๊ด

            แจมินแกล้งอะไรน้องอีกหรือเปล่านะ

            "แจมินอย่าแกล้งน้องสิลูก แล้วก็เย็นนี้กินต็อกกันนะ พอดีแม่ไม่ได้ซื้อของอย่างอื่นเตรียมไว้เลย"

            "ครับ" คนพี่ตอบส่วนคนน้องพยักหน้ารับ

            ได้บ่นไปตามเรื่องตามราวจนพอใจคุณแม่ก็เดินหายเข้าไปข้างใน แจมินถึงได้ปล่อยมือจากคอเสื้อเฉินเล่อแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก เกือบไปแล้ว ถ้าแม่โผล่มาเร็ววกว่านี้ได้เป็นเรื่องใหญ่โตแน่ๆ

            "เฉินเล่อ" เอ่ยเรียกคนที่ก้มหน้าอยู่ก็ได้เสียงงึมงำตอบกลับมา

            "อื้ม"

            "เจ็บหรือเปล่า"

            คนที่ยังก้มหน้าอยู่ส่ายหัวดุ๊กดิ๊กไปมา แจมินเลยช้อนคางเฉินเล่อให้เงยหน้าขึ้น เห็นแก้มขาวๆ แดงระเรื่อแล้วก็หลุดยิ้มก่อนจะกลับมาเก๊กหน้านิ่งต่อ ตอนนี้พวกเขามีเรื่องที่ต้องตกลงกัน

            "ห้ามบอกใครนะ"

            "รู้แล้ว"

            "ห้ามใครให้เห็นด้วย"

            "แล้วใครใช้ให้กัดตรงนี้เล่า" เหมือนจะว่าแจมินแต่เสียงที่พูดมันเบามากจนเหมือนคุยกับตัวเอง

            เฉินเล่อออกจะหัวเสียนิดหน่อยที่ต้องคอยซ่อนรอยกัดที่ต้นคอไม่ให้ใครเห็น ก็แน่ล่ะ ถ้ามีคนเห็นเป็นเรื่องแน่ๆ โดยเฉพาะพ่อแม่ของเขา จะหลอกว่าหมาแมวกัดก็ไม่เนียน หรือจะให้สารภาพว่าโดนพี่ชายบ้านตรงข้ามกัดเอาความสัมพันธ์อันดีมีอันต้องจบเห่แน่นอน

            แต่ความจริงแล้วโทษแจมินฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก ยอมให้เขากัดเอง ก็ต้องยอมรับชะตากรรม

            "มา พี่ทำแผลให้"

            ชุดทำแผลที่ตั้งใจซื้อให้แจมินกลายเป็นเฉินเล่อได้เป็นคนใช้ซะเอง คนพี่ที่ได้ลงโทษคนร้ายแล้วเลยอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เล่นสวมบทเป็นบุรุษพยาบาลทำแผลให้ไปก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ภูมิใจกับรอยที่ตัวเองฝากไว้เสียเหลือเกิน

            จะว่าไปแล้ว มันเป็นรอยกัดที่ดูไม่เหมือนรอยกัดเลยสักนิด

 


 


 

อยากจะถูกหลังก็ยอมให้ถู

อยากกอดก็ยอมให้กอด

ไปกัดเค้าก็ให้เค้ากัดตอบไม่เห็นยากเลย ^^

มีคนเดาพล็อตเราถูกด้วยอ่ะ เก่งจริงๆ

 ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน้า เจอกันตอนหน้าจ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #640 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 03:13
    !!!!!!!! กี้เดดดดดด นา!แจ!มิ๊น!!!!! นายประเจิดประเจ้อ กี้ดๆๆๆๆๆ รับผิดชอบน้องเลยนะ แงงงงงง้
    #640
    0
  2. #629 khaojaokj (@khaojaokj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 14:04
    คุณตำหนวดดดดดด
    #629
    0
  3. #586 iamsiriworada (@iamsiriworada) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 23:45
    ร้ายกาจ บอกเลยว่านายมันร้ายมาก
    #586
    0
  4. #566 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 20:36
    พี่จะแจ้งงงงง แงววววฮืออออ
    #566
    0
  5. #541 KIM.J (@puiifaii43) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 16:44
    เดี๋ยวๆ แจมินแบบนี้ก็ได้หรอ ได้ทีเอาใหญ่เลยน้า
    #541
    0
  6. #518 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 22:47
    โทรเรียกคุณตำรวจเดี๋ยวนี้!!!!!!! เกินไปแล้ววววว
    #518
    0
  7. #498 piploy309 (@piploy309) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 09:56
    คุณแม่!! ไม่น่ารีบมาเลยอะะแง้ง555555555
    #498
    0
  8. #441 SKOREDOXT (@gailzkyz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 18:31
    ว๊ากกกกกกกกก คอน้องน่าดู---กัดใช่มั้ยคะพี่
    #441
    0
  9. #308 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 20:57
    แจมมินร้ายกาจมากแงงงงงงงงงงงงงงงง ทำไมชั้นมีความสุขพี่เขากัดแบบนั้นนะ
    #308
    0
  10. #277 kwqn (@kawinpakk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:37
    ฮึก รอชื่อตอน butt อยู่นะคะไม่มีอะไรมาก แง้ สายก๊าม;________;
    #277
    0
  11. #213 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 12:35
    อ่านในแอพแต่ต้องเปิดคอมเม้น เพราะมันหวีดไม่สะดวก อิพี่แจมิ๊นนนน พี่มันร้ายกาจ ไว้ใจไม่ได้ อะไรวะ จากป๊อดๆ แงงงงง รุกชิหาย ฮือ ตอนนี้เขินหนักมาก ในใจก็อยากให้น้องโดนรังแกอีก รังแกหนักๆเลย คนบ้า ตะไมมาแบบเงียบกริบแบบนี้ ยื่นแขนไปให้ แต่ดันกัดคอน้องงงง คือกัด กัดหรือดูด หรือจูบบบบบ ทำไมต้องทำแผล ไม่มีเลือดนี่ แค่เอาพลาสเตอร์แปะไว้ใช่มั้ย ._.// เขินง่ะ ฮือ ชอบน้องตอนโดนกัดมาก งอแงเยย พิแจมินก็แบบ ฮื่อออออ ฮื่อได้อย่างเดียว ณ จุดๆนี้ มาต่อไวๆน้า ชอบมากเลย จุ้บบบ
    #213
    0
  12. #209 mali_malika (@mali_malika) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 19:58
    แจมินแกมันร้ายยยยย โอ้ยยเขินนนแทน>////<
    #209
    0
  13. #208 -❀imnickii' (@-nicknickynick) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 13:38
    กรี๊ดกดดดดดดดดดแงงงงงแม่คะะะะะเค้าจะร้ายกาจเกินไปแล้วววววแงงงงงงง
    #208
    0
  14. #206 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 01:31
    นายร้ายมากนาแจมิน!!
    วางแผนดักคนร้ายได้เนียน แล้วน้องก็หลงกลอีก 
    ที่สำคัญนายกัดคอน้องแบบนั้นได้ไง เขินตามน้องละเนี่ย ฮือออออ
    รอตอนต่อไปค่าาาา
    #206
    0
  15. #205 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 01:25
    ร้ายกาจจจจจจ นาแจมินร้ายนักนะะะ แหมมมมม วางแผนมาทั้งคืนเลยสิ น้องให้กัดแขนไม่ได้ให้กัดคออออ ฮื่อออออ เขินนนนนน -/////-
    #205
    0
  16. #204 Lalittle Zest (@nattanwa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 23:51
    นาแจมินนนนนนนน เอาขันหมากไปสู่ขอน้องเดี๋ยวนี้นะ;/////////////;
    #204
    0
  17. #203 Time Pieces # (@king6555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:30
    พี่แจมินเค้าร้ายนะครับ ฮรืออิออออออออ
    #203
    0
  18. #202 gpandayy94 (@binbinlove) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:12
    กรี้ดดดดดด วิ่งทะลุฝาบ้านด้วยควาทเขินอาย กัดมากัดตอบไม่โกง แถมพี่เขาร้ายด้วย ฮื่ออออ จิตัยแล้วววว ฟินจิตัยแล้ววว
    #202
    0
  19. #201 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 21:08
    กิ้ดดดดดดด ฮืออ พี่แจมินโคตรร้ายย ทำเป็นเย็นชาแกล้งให้น้องมาง้อ สุดท้ายคนร้ายมอบตัวเลยกัดเค้าคืนซะงั้น ฮือออ คนน้องก็ยอม ถ้าคุณแม่ไม่มาขัดนี่จะเป็นยังไงคะ แงงง
    #201
    0
  20. #200 mewloveexo (@mewloveexo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 20:59
    ฮื้อ พี่แจมินร้ายจริงๆร้ายต่อหัวใจเล่อและหัวใจหนูค่ะงื้อออ T//////T เกือบไปแล่ว คุณแม่เกือบจับได้แล้วววว 5555 คุณแม่ไม่น่ารีบกลับมาเลยค่ะ อยากรู้ว่าถ้าไม่มีใครมาขัดต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น .///////. เลาเขินแงงงงงงงงงง้ภจำ่กสไยหาแ
    #200
    0
  21. #199 xxireane (@earnbaek) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 19:34
    ฟิคเรื่องนี้ทำเราเขินหนักมาก แงงงงง
    #199
    0
  22. #198 nerddygirl (@ruenkrajok_t) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 16:24
    มายก็อดดดด พี่แจมินจะมากัดคอน้องแบบนี้ไม่ได้นะ ม่ายด้ายยยย ฮืออ เขินมากๆเลยยย /ยกมือกุ้มแก้มบิดตัว
    #198
    0
  23. #197 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 16:17
    พีีแจมมมม พี่จะมากัดคอนุ้งแบบบนิมิด้ายยยยยยยยยยยยยย ฮืออออออออออออออออออ ;-; เขินเว้ยยยยย 
    #197
    0
  24. #196 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 16:17
    พีีแจมมมม พี่จะมากัดคอนุ้งแบบบนิมิด้ายยยยยยยยยยยยยย ฮืออออออออออออออออออ ;-; เขินเว้ยยยยย 
    #196
    0
  25. #195 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 16:10
    โอ้ มาย ก็อดดดดดดดดด พี่นานะมากัดคอลูกเรางี้ได้ไง ว๊ายตายแล้ววววว ให้แม่มาขอเรยน้ะะะ ออกตัวแรงมากอ่ะพ่อเอ้ย แม่หัวใจจะวายยยยยย คุกเด้อคุกกก กรี๊ดดดดด
    #195
    0