[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 12 : 12 : Holiday III

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    10 มี.ค. 60



12

 

            ยังไม่อยากลุก คือความรู้สึกแรกหลังจากแจมินลืมตาตื่น ในขณะที่เด็กกาฝากต่างด้าวยังคงหลับปุ๋ยทั้งที่ป่านนี้ก็สายโด่งแล้ว

            ความจริงที่คล้ายกับความฝัน แจมินรู้ตัวดีว่าเมื่อคืนเผลอทำอะไรลงไป การยอมรับความจริงมันก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด แต่พอคิดว่าดันเผลอใจไปให้เด็กต่างด้าวนี่แล้วจริงๆ กลับรู้สึกจั๊กจี้หัวใจอย่างไม่บอกถูก

            เรื่องแบบนี้อย่าได้ไปบอกใครเชียว

            เพราะเป็นวันหยุดเลยสามารถทำตัวเอื่อยเฉื่อยได้เต็มที่ แจมินนอนตะแคงข้างมองเฉินเล่ออยู่อย่างนั้น ระยะห่างระหว่างเขาทั้งสองคนไม่ได้ใกล้ขนาดได้กลิ่นแชมพู แต่ก็ไม่ห่างกันมากจนเกินไป แค่เอื้อมมือออกไปก็สัมผัสแก้มนุ่มนิ่มนั่นได้สบาย

            แก้มนุ่มๆ ที่อยากจะลองสัมผัสอีกสักครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่ทำแค่เอานิ้วไปจิ้มแน่ๆ

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            ใบหน้าที่กำลังเคลื่อนเข้าไปใกล้หดกลับแบบอัตโนมัติ แจมินยันตัวลุกขึ้นนั่งมองไปยังประตูด้วยความเซ็ง ในขณะที่คนข้างนอกยังเคาะประตูห้องไม่หยุด แต่ที่แปลกกว่าคือเฉินเล่อ เสียงดังขนาดนี้ยังหลับไม่รู้เรื่องอยู่อีก เป็นพวกหลับลึกหรือยังไง

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เสียงเคาะประตูที่ดังอย่างต่อเนื่องเร่งให้แจมินรีบลุกขึ้นออกไป เพราะเมื่อคืนเขาล็อคห้องไว้ ตั้งใจทำทั้งที่ปกติไม่เคย เหตุผลเพราะไม่อยากให้ใครเข้ามากวน ตอนนี้คนข้างนอกเลยไม่สามารถเข้ามาได้ ว่าแต่ใครกันมาหาเอาป่านนี้ แม่ก็ไม่น่าจะใช่ ถ้าเคาะแล้วไม่เปิดคงตะโกนเรียกไปแล้ว

            "ไง จะนอนถึงเที่ยงเลยมั้ย"

            แจมินแทบจะปิดประตูใส่เมื่อเห็นเจโน่กับแฮชานยืนอยู่หน้าห้อง เขาก็ลืมไปเลยว่าพวกมันจะมาหา ถ้านึกขึ้นได้เร็วกว่านี้คงไล่เด็กกาฝากกลับไปนอนบ้านตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว

            ไอ้เพื่อนรักสองคนนี้ก็นะ เล่นบุกขึ้นมาถึงห้องนอน รอในห้องนั่งเล่นไม่เป็นหรือไง

            "โทษที เมื่อคืนนอนดึก ไปรอข้างล่างก่อนไป" ยังโชคดีที่แจมินแง้มประตูไว้ไม่กว้างนัก สองเพื่อนรักที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านเป็นนิจเลยไม่เห็นว่าใครกำลังหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงของเขา ไม่งั้นล่ะโดนวุ่นวายไม่เลิกแน่

            "ทำไมไม่ให้รอในห้องอ่ะ"

            "เออน่า ขอล้างหน้าแปรงฟันก่อน"

            "ฮั่นแน่"

            "ฮั่นแน่ห่าไรล่ะ ลงไปเลยไป" พูดจบก็ปิดประตูใส่หน้าเพื่อน แถมยังล็อคประตูเสร็จสรรพ จะอารมณ์เสียแต่เช้าก็เพราะพวกมันนี่แหละ

            แจมินรีบเดินเข้าห้องจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จเรียบร้อยกำลังจะลงไปหาเพื่อนข้างล่าง แต่ก็อดไม่ได้ต้องเดินกลับไปที่เตียงที่เฉินเล่อยังนอนหลับอยู่

            "นอนกินบ้านกินเมืองชะมัด" ทำเป็นบ่นไปอย่างนั้นแต่ก็ไม่ยอมปลุก

            สุดท้ายก็เดินออกมาจากห้องโดยปล่อยให้เฉินเล่อยึดเตียงตัวเองไว้แบบนั้น จะปลุกให้ลงมาตอนนี้ก็คงไม่เหมาะ โดนเพื่อนจอมสอดรู้เห็นเข้าแน่ๆ เอาไว้เขาจะลากเจโน่กับแฮชานออกไปข้างนอกสักพัก กลับมาแล้วหวังว่าเด็กกาฝากนี่จะกลับบ้านไปแล้วนะ

 

            ไอ้เพื่อนเลว!!~

            แจมินล่ะอยากจะตะโกนด่าเพื่อนรักทั้งสองคนดังๆ ที่ทั้งชวนทั้งตะล่อมเท่าไรก็ไม่ยอมขยับตัวออกไปไหนตามคำโน้มน้าวเลยสักนิด เจโน่กับแฮชานยังคงหมกมุ่นกับการเล่นเกมในมือถือที่เขาไม่เห็นว่ามันจะน่าสนุกตรงไหน อีกอย่างที่ถ่อมาถึงบ้านเขาเพื่อติวสำหรับการสอบอาทิตย์หน้าไม่ใช่หรือไง แล้วไหนหนังสือสักเล่มไม่เห็นมีกางบนโต๊ะ

            "แล้วจะเริ่มติวกันได้ยัง"

            "แป๊บนึง"

            เมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างใจแจมินเลยลุกจากโซฟาว่าจะขึ้นไปปลุกเฉินเล่อแล้วตกลงอะไรกันนิดหน่อย แต่โชคชะตามักเล่นตลกร้ายกับเขาเสมอ

            "อ้าวเฉินเล่อ"

            เด็กน้อยกับหมอนในอ้อมแขนที่กำลังจะเดินมาทางห้องนั่งเล่นเป็นอันต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงทักทายจากเพื่อนพี่ชาย แจมินถอนหายใจเบือนหน้าไปทางอื่น เจโน่นิ้มจนตาเป็นสระอิ แฮชานยิ้มกว้างจนเห็นฟันเรียงสวย ในขณะที่เฉินเล่อได้แต่ก้มหัวทักทายอย่างงงๆ

            "นอนนี่เหรอ" เจโน่ถาม เฉินเล่อพยักหน้ารับ

            "นอนกับแจมินน่ะเหรอ" คราวนี้แฮชานถาม เฉินเล่อก็พยักหน้ารับเหมือนเดิม

            เมื่อได้คำตอบในสิ่งที่สงสัยสองเพื่อนรักผู้ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านก็หันไปมองแจมินด้วยสายตามีเลศนัย จนเจ้าของบ้านทนไม่ไหวรีบออกปากไล่คนที่ยืนงงอยู่ให้รีบกลับบ้านไปเร็วๆ

            "กลับบ้านไปก่อนไป"

            เฉินเล่อพยักหน้ารับ เดินกอดหมอนในมือผ่านแจมินที่ยืนทำหน้านิ่งจนดูน่ากลัว แต่พอได้ยินเสียงกระซิบเบาๆ ระหว่างเดินผ่านก็ทำให้ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นมาทันที

            ชอบทำหน้านิ่ง ผิดกับการแสดงออกประจำ

            "ถ้าที่บ้านไม่มีอะไรกินก็โทรมาแล้วกัน"

            พยักหน้ารับเงียบๆ แล้วเฉินเล่อก็เดินออกไปจากบ้าน

            "เฮ้ย! จะทำอะไร!"

            ทว่ายังไม่ทันถึงห้าวินาทีที่เฉินเล่อเปิดประตูออกไปเจโน่กับแฮชานก็ลุกพรวดวิ่งขึ้นชั้นสอง เดือนร้อนแจมินต้องวิ่งตามขึ้นไป ร้องห้ามเสียงดังโวยวายจนคุณแม่ที่นั่งอ่านหนังสืออยู่หลังบ้านเดินเข้ามาดู แต่ตัวการก็ได้หายตัวไปเรียบร้อยแล้ว

            "จะทำอะไรวะ" แจมินตามเข้ามาในห้องนอนก็เห็นเจโน่กับแฮชานกำลังรื้อเตียงของเขากันใหญ่ ดึงผ้าห่มออกมาเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง

            ทำอะไรของพวกมัน

            "บอกมา เมื่อคืนทำอะไรกัน"

            "ทำอะไร"

            "อย่าบอกนะว่าไม่ได้ทำอะไรเลย"

            "ไร้ร่องรอยแห่งรัก"

            "ทำไมนาแจมินป๊อดจังครับ"

            แจมินได้แต่กรอกตามองบนกับความคิดของเพื่อนรัก คนนอนด้วยกันจำเป็นต้องทำอะไรกันด้วยหรือไง แล้วเด็กกาฝากต่างด้าวอย่างเฉินเล่อเขาจะไปทำอะไรลง ถึงความจริงจะแอบทำอะไรไปนิดหน่อยก็เถอะ นิดเดียวจริงๆ

            "จะติวหนังสือได้ยัง" การเปลี่ยนประเด็นคือทางออกที่ดีที่สุด แต่ในสถานการณ์แบบนี้มันย่อมไม่ได้ผล

            "ติวคุณก่อนเลยครับ คุณแจมิน" เจโน่ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงเมื่อหาสิ่งที่ต้องการเห็นไม่เจอ มองหน้าเพื่อนอย่างหน่ายๆ ที่ทำอะไรชักช้ามัวแต่เก๊กวางท่าไม่เข้าเรื่องทั้งที่ใครๆ ก็ดูออก ถ้าโดนคนอื่นปาดหน้าขึ้นมาไม่ช่วยปลอบนะจะบอกให้

            "ติวเรื่อง"

            "หยุดไขสือแล้วยอมรับได้แล้ว ชอบเฉินเล่อก็บอกมา" โดนเจโน่ชี้หน้าออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเอาเรื่องแจมินถึงกับเงียบ

            โดนจับได้โดยที่รู้อยู่ใจ ไม่รู้จะแถไปทางไหนดี

            "ชอบเฉินเล่อจริงๆ ใช่มั้ย" แฮชานถามซ้ำเมื่อเห็นแจมินเงียบ แต่คำตอบที่ได้ก็คือความเงียบเหมือนเดิม

            "ถ้าไม่ตอบแสดงว่าใช่" เจโน่ย้ำอีกที แล้วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบอยู่นาน

            คำตอบคือ...ใช่

 

            เมื่อคนร้ายยอมรับความจริงก็เหมือนกับการปิดคดีได้ ความอยากรู้อยากเห็นลดลงเป็นความรู้สึกเอาใจช่วยเข้ามาแทนที่ เจโน่กับแฮชานเลยยอมฟังคำขอของแจมินโดยการขนของกับหนังสือขึ้นมาบนห้องและตั้งใจติวอย่างหนังสือ หยุดพูดถึงประเด็นเกี่ยวกับเฉินเล่อและห้ามซักไซ้ใดๆ แต่มันก็แค่ห้านาทีแรกเท่านั้นที่สองเพื่อนรักทำได้

            "ต้องรีบทำให้น้องรู้นะว่าชอบ เอาแต่เก๊กเย็นชาไม่ได้กินแน่"

            "เออใช่ น้องมันน่ารักขนาดนั้นต้องมีคนมาชอบบ้างล่ะ ขนาดไอ้พี่ชายบ้านตรงข้ามยังชอบเลย"

            "นั่นดิ ชอบเขาแล้วก็ทำมาเป็นรำคาญ โคตรปากแข็ง โคตรน่าหมั่นไส้"

            "น้องมีแฟนเมื่อไรจะมานั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่า"

            แจมินถอนหายใจดังพรืนหลังฟังเจโน่กับแฮชานคุยกันอยู่นานสองนาน แต่นั่นมันด่ากระทบเขาเต็มๆ กวนประสาทจนอยากชวนมาต่อยกันสักยก

            แต่ถึงจะมองด้วยสายตาเยี่ยงฆาตกรแค่ไหนเพื่อนที่รู้นิสัยกันดีใช่ว่าจะหยุด บอกไม่ให้ถามก็ไม่ถาม งั้นก็ขอพูดลอยๆ มันแบบนี้แหละ

            "เวลาชอบใครมันต้องขยันเต๊าะขยันเข้าหานะรู้เปล่า"

            "แตะเนื้อต้องตัวกันบ่อยๆ ให้เขาหวั่นไหว"

            "ถ้าเขาไม่รังเกียจก็นั่นแหละ มีหวังแล้วครับ"

            "ถูกต้องๆ"

            "เป็นที่วิธีเจ๋งสุดๆ ใช้บ่อยเหรอวะ"

            "ก็นานๆ ที"

            แล้วเจโน่กับแฮชานกัวเราะเหมือนคนบ้ากันอยู่สองคน

            บอกตามตรงว่าตอนนี้แจมินหมั่นไส้เพื่อนตัวเองมาก ทำมาเป็นพูดสั่งสอนเขา แต่เออ ยอมรับฟังก็ได้ อยากพูดอะไรก็พูดมาให้หมดเลย

            ระหว่างเจโน่กับแฮชานยังคงสนทนากระทบแจมินกันไม่หยุดมือถือที่วางบนโต๊ะของเจ้าของห้องก็สั่นครืดๆ เสียงพูดคุยเงียบลงอัตโนมัติ ชื่อของเจ้าเด็กกาฝากต่างด้าวโชว์หราอยู่หน้าจอ เห็นชัดเจนทั้งแขกและเจ้าของบ้าน

            แจมินกดรับแบบไม่มีอะไรจะเสีย เจโน่กับดงแฮชานยิ้มกริ่ม กระแซะแจมินยิกๆ ให้เปิดสปีกเกอร์โฟน แต่เรื่องอะไรจะยอมเปิด

            (พี่แจมิน)

            "ว่า"

            (พ่อยังไม่กลับเลย)

            แค่ฟังปลายสายเกริ่นแจมินก็รู้แล้วว่าเฉินเล่อจะสื่ออะไร หันมองนาฬิกาที่บอกเวลาใกล้เที่ยงพอดี สงสัยจะได้ร่วมโต๊ะอาหารกันทั้งสี่คนซะล่ะมั้ง

            "ก็มากินข้าวเที่ยงด้วยกัน"

            (ได้ใช่มั้ย)

            "ถ้าไม่ได้จะชวนมั้ยล่ะ"

            (ก็เพื่อนพี่แจมินอยู่ด้วย)

            "ไม่เป็นไรหรอก" ปากตอบปลายสาย สายตาก็เหล่มองเพื่อนที่ทำหน้าอยากรู้อยากเห็นเสียเต็มประดา แต่ห้ามล้อนะเว้ย ใครล้อจะไล่กลับบ้าน

            (งั้นอีกสักพักจะไปหานะ)

            "อืม"

            "สรุปว่า" ทันทีที่วางสายเจโน่ก็ยื่นหน้าเข้ามาถาม

            "เดี๋ยวเฉินเล่อจะมากินข้าวด้วย"

            "ให้มันได้อย่างนี้สิครับเพื่อน มาๆ ติวต่อ"

            แจมินส่ายหน้าเอือมระอา ที่ว่าติวต่อนี่คงไม่พ้นว่ากระทบเขาเหมือนเดิม นึกแล้วอยากจะไล่พวกมันกลับบ้านไปเลยจริงๆ

 

            อาหารมื้อนี้ดูเหมือนจะคึกคักเป็นพิเศษโดยเฉพาะเจโน่กับแฮชานที่คุยเสียงดังลั่นโต๊ะ เจ้าบ้านแทบจะนั่งเงียบ ยังไม่นับเด็กบ้านตรงข้ามที่เงียบเป็นเป่าสาก เพราะไม่ได้สนิทเป็นการส่วนตัวเลยไม่กล้าคุยเยอะ พี่ๆ พูดอะไรทีก็ยิ้มจนตาเป็นขีด หรือไม่ก็ถามคำตอบคำ

            "เฉินเล่อมาอยู่เกาหลีได้กี่ปีแล้ว" แฮชานเริ่มชวนคุย ความจริงเรื่องพวกนี้เขารู้จากปากเพื่อนสนิทหมดแล้วแต่แกล้งถามไปอย่างนั้นเอง เขาชอบเวลาที่เฉินเล่อพูด สีหน้าท่าทางมันดูน่ารักไปหมด ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนเฉยชาอย่างแจมินไปตกหลุมพรางเอาได้

            "ยังไม่ถึงปีเลยครับ"

            "แล้วตอนนี้จะจบเกรดเก้าแล้วใช่มั้ย จะเรียนต่อที่ไหนเหรอ"

            "ก็..." เฉินเล่อลากเสียงยาวแอบเหล่มองแจมินที่กินข้าวเงียบๆ ทำเป็นไม่สนผู้ใดทั้งสิ้น

            "เฮ้ย ดีนะ มาเรียนด้วยกัน" เจโน่โผงขึ้นทั้งที่เฉินเล่อยังไม่ทันตอบ ก็บอกแล้วว่าพวกเขารู้เรื่องเกี่ยวกับเฉินเล่อเกือบหมดนั่นแหละ รู้จากใครคงไม่ต้องบอก

            "แล้วนี่มีแฟนหรือยัง" คำถามของแฮชานทำเอาแจมินข้าวแทบพุ่งออกจากปาก มองเพื่อนด้วยสายตาคาดโทษแต่แท้จริงแล้วกลับเป็นคนที่อยากรู้เรื่องนี้มากกว่าใคร

            "ยังครับ" เฉินเล่อส่ายหน้ายิ้มๆ วันๆ ไปโรงเรียนแล้วก็กลับบ้าน เจอแค่เพื่อนกับแจมิน จะไปเอาใครมาเป็นแฟนได้

            "แล้วมีคนที่ชอบหรือเปล่า"

            "ก็..." ลากเสียงยาวแล้วก้มหน้ามองจาน จะว่ามีก็คงใช่ล่ะมั้ง เขาเองยังไม่แน่ใจในตัวเองเลย

            "กินข้าว" เงียบอยู่นานเจ้าของบ้านก็ทนไม่ไหว โดนว่าเข้าไปแขกทั้งหลายเลยพากันเงียบกริบ แต่แค่แป๊บเดียวเท่านั้นเจโน่กับแฮชานก็จ้อกันต่อ เพียงแต่เปลี่ยนประเด็นก็เท่านั้น

 

            อยู่ต่ออีกไม่นานแขกบ้านไกลทั้งสองก็ขอตัวกลับ เหตุเพราะไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางเวลาเป็นเงินเป็นทองของเพื่อนรัก ปล่อยให้แจมินกับเฉินเล่อได้กุ๊กกิ๊กกันสองคนความสัมพันธ์น่าจะมีอะไรคืบหน้ากว่านี้ ถ้าคนปากแข็งไม่ขี้ป๊อดเหมือนทุกทีน่ะนะ

            สองพี่น้องต่างเชื้อชาติยังยืนนิ่งอยู่หน้าบ้านหลังจากส่งเจโน่กับแฮชานเสร็จ ยืนเงียบแล้วก็มองหน้ากันไปมา จนเฉินเล่อทำลายความเงียบลง

            "งั้นผมกลับบ้านก่อนนะ"

            "เอ่อ เดี๋ยวๆ"

            เฉินเล่อหมุนตัวกลับมา เลิกคิ้วน้อยๆ รอฟังที่เหตุผลที่โดนรั้งเอาไว้

            "เอ่อ...เมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย" ความจริงแจมินอยากชวนให้เฉินเล่ออยู่ต่อ แต่อยู่ต่อไปก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่ดี คำถามที่หลุดออกไปเลยฟังดูแปลกๆ ไปสักหน่อย

            "หลับสบายมาก" ตอบแล้วยิ้มตาหยี ก็มันหลับสบายจริงๆ

            "งั้นวันหลังมานอนอีกก็ได้นะ"

            เฉินเล่อมองแล้วกระพริบตาปริบๆ นี่เขาฟังไม่ผิดใช่มั้ย คนอย่างนาแจมินชวนมานอนบ้านด้วยตัวเองนี่นะ อย่างกับหูฝาดแหน่ะ

            "ได้เหรอ"

            "ถ้าอยากมา"

            "ครับ งั้นไปก่อนนะ" ยิ้มหวานให้อีกหนึ่งทีเฉินเล่อก็หมุนตัวกลับ อยู่ๆ อารมณ์ดีจนหุบยิ้มไม่ได้

            แจมินยืนอยู่ที่เดิมจนเฉินเล่อเดินไปถึงบ้าน เจ้าเด็กต่างด้าวหันกลับมามองแว็บหนึ่งก่อนจะเดินเข้าบ้านไปแต่แค่นั้นก็ทำให้ริมฝีปากที่เคยเหยียดตรงโค้งขึ้นเป็นรูปครึ่งวงกลมได้

            ก็เฉินเล่อยิ้มให้ จะไม่ให้แจมินยิ้มตอบได้ยังไง 






หลังจากนี้พี่นานะจะเอาจริงแล้วนะคะ ทำไมพระเอกเราเครื่องติดช้าจัง ฮ่าๆๆ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านะคะ เจอกันตอนหน้าค่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #617 ginsengie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 12:55

    ตอนนี้เขินม้ากกกกก

    #617
    0
  2. #607 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:38
    พอรู้ใจตัวเองก็ยิ้มไม่หุบเลยนะคะ!!!
    #607
    0
  3. #563 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 20:04
    ต้องเอาดอกไม้ธูปเทียนไปกราบเจโน่กับแฮชานมั้ยที่ช่วยขนาดนี้ 55555555นานนะขอร้องเอาจริงเหอะ
    #563
    0
  4. #540 KIM.J (@puiifaii43) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 21:19
    โห ในที่สุดวันนี้ที่รอคอย ยอมรับซักที
    #540
    0
  5. #515 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 22:33
    จะรุกแล้ววู้วๆ
    #515
    0
  6. #440 SKOREDOXT (@gailzkyz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 18:21
    โอ้ย รุกหนักๆเลยแจมมมมม
    #440
    0
  7. #304 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 20:32
    รถุกเลยค่ะพี่ รุกเลยค่ะ รู้ใจตัวเองก็รุกเลยค่ะ
    #304
    0
  8. #190 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:53
    รุกได้แล้วว รุกให้หนักกว่านี้ เอาตามที่เจโน่แฮชานเสี้ยมเลย ฮือๆ ชอบตอนที่สองคนรีบวิ่งขึ้นไปบนห้อง ไปดูร่องรอยแห่งรัก โอ้ยนยย พวกเผือกก มีความอยากรู้ใหญ่มากก
    #190
    0
  9. #168 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:42
    กรี้สสสสนี้จะจีบน้องแล้วใช่ไหมคะะะะแงงงงงงงงงงเอาเลยค่ะปล่ำเลย (?) 5555555555555555
    #168
    0
  10. #137 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 01:41
    พี่แจมินนนนคนซึนนน สู้ๆนะคะ55555
    #137
    0
  11. #135 mynameisicu (@mynameisicu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 23:25
    จะรุกแล้วใช่มั้ยคะพี่แจมินนนนน จะเป็นนิวแจมินอัพเกรดเว่อรชั่นแบ้วช่ายบ่ ;/////; ตื่นเต้นสุด
    #135
    0
  12. #133 uzumaki1010 (@KRISKUNG_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 03:04
    หมั่นไไไไส้คนมีความรักคนพึ่งร้ใจตัวเอง ;-;
    #133
    0
  13. #132 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 08:09
    เอาเลยค่ะพี่แจมมมม ฮือออออออ ตื้อค่ะตื้ออีกกก
    #132
    0
  14. #131 mewloveexo (@mewloveexo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 10:13
    น่านพี่เขาเริ่มลดความปากแข็งลงบ้างแล้วค่ะ งื้อออ เอาแล้วววว
    #131
    0
  15. #130 Ohseungor* (@meuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 08:00
    หมั่นไส้พิแจม ท่าเยอะละเกิน กรี๊ดดด เดี๋ยวให้คนมาจีบน้องสักที จะได้เลิกท่าเยอะ 55555555 ฮือออ
    #130
    0
  16. #129 talnlinn (@talnlinn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 15:09
    พี่แจมินรู้ใจตัสเองแล้ว เย่~ อยากเห็นพี่แจมินเวลารุกจังเลยค่ะ แต่คงเป็นการรุกแบบซึนๆมึนๆแหงเลย 555555555
    #129
    0
  17. #128 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 11:08
    แหมพี่แจมมมมม
    เกือบได้หอมน้องแล้ว อีกนิดเดียว
    รีบๆรุกเลย เดี๋ยวเป็นอย่างที่เพื่อนว่านะ
    #128
    0
  18. #127 xlnm_ (@minseok_xf) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:49
    จะบอกว่าละเมียดละไมอ่านมากอะ โอ่ยยย เขินบ้า ฮือๆๆๆๆๆๆพี่แจมินนนน แงงๆๆๆๆๆโอยยย เขินอะไรขนาดนี้ เราเนี่ย เขิน แง น้องเล่อน่ารักบ้าบอ จะบ้าแล้วจะบ้าาาาา ชอบจังค่ะ ชอบมากๆ รอๆๆๆๆๆๆ สู้ๆนะคะ เลิ้บบบ
    #127
    0
  19. #126 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:33
    แงงงงง ชวนน้องมานอนด้วยนี่พี่คิดอะไรอยู่คะหืมมมม ./////.
    #126
    0
  20. #125 gpandayy94 (@binbinlove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 22:44
    โฮร้ววว "ชอบตรงก็เฉินเล่อยิ้มให้ จะไม่ให้อจมินยิ้มตอบได้ไง" มาก พ่อคนซึนแต่อบอุ่นเหลือเกินนน แงงง
    #125
    0
  21. #124 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 21:21
    หายซึนซักที ฮืออออออออ ในที่สุดก็ยอมรับว่าชอบน้องงง แงงง พระเอกจะรุกแล้วค่า รุกเลยค่ารุกเลย ช้าหมดอดกินแน่ๆนะนาแจมิน! ฮือ ในที่สุด
    #124
    0
  22. #123 ` ลี เฟลทเชอร์ (@BumbleB18) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 20:37
    ใจเราอยากจีบน้องเล่อตัดหน้าพี่แจมินมากค่ะ หมั่นไส้ 555555555
    #123
    0
  23. #122 nerddygirl (@ruenkrajok_t) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:55
    ฮือออ น่ารักจังเลยย ดีใจมากที่พี่แจมินเขาลดความซึนลงแล้วววว
    #122
    0
  24. #121 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:52
    อมกกกกกก ไฟนอลลี่ค่ะพี่แจมิ๊นนนน วันนี้ที่รอคอยมากๆเลยค่าา 555555 แหมมมมมมม ตอนแรกล่ะห้องที่นอนตอนนี้ชวนเค้ามานอนด้วย ทำมาเปงงงงงงงง หื้มๆๆ หมั่นไส้พี่เค้านะคะ 555555
    #121
    0
  25. #120 peach on jam (@hyejeong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:29
    จุดพลุ!!!!จะได้เห็นพี่แจมินเขารุกน้องแล้วค้าาาาา อกจะแตกฮือแค่นี้ก็เขินแล้วอะ เฉินเล่อลูกไว้มทนอนกันกับพี่เขาบ่อยๆนะคะฮื่อออคือดีอะหัวใจเอ้ยนนสนดำหอกดกำกดะ
    #120
    0