[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 11 : 11 : Forehead

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    4 มี.ค. 60




11

 

            "วันนี้เฉินเล่อไม่มาเหรอ" คุณแม่ที่เพิ่งเสร็จจากงานบ้านเอ่ยถามลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่นั่งทำการบ้านบนโต๊ะหน้าทีวีอยู่คนเดียว ทั้งที่ปกติจะเห็นน้องชายบ้านตรงข้ามอีกคนอยู่ด้วย พากันทำงานเสียงเจื้อยแจ้ว ทั้งดุทั้งว่าน้องแต่วันนี้กลับเงียบกริบ และแปลกอีกอย่างตรงที่แจมินขนเอางานมาทำหน้าทีวี ทั้งที่ปกติถ้าเฉินเล่อไม่มามักจะขึ้นไปทำงานบนห้องตัวเอง

            "มั้งครับ" ตอบโดยที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามอง

            พอคุณแม่เดินเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงได้เห็นว่าที่คิดว่าทำงานอยู่แท้จริงแล้วกำลังเล่นมือถืออยู่ต่างหาก แอบคุยกับสาวที่ไหนหรือเปล่านะลูกชายคนนี้

            "คุยกับสาวเหรอฮะ"

            "เลอะเทอะแล้วแม่" แจมินเงยหน้าขึ้นไปขมวดคิ้วใส่แม่ที่พูดอะไรมั่วซั่ว เขากำลังคุยเรื่องานกับเพื่อนอยู่ต่างหาก

            "แล้ววันนี้ได้เจอเฉินเล่อบ้างมั้ย"

            คนฟังส่ายหน้าตอบก่อนก้มลงไปสนใจมือถือต่อ ถึงบ้านจะอยู่ตรงข้ามกันก็ใช่ว่าจะได้เจอหน้ากันทุกวันสักหน่อย แถมวันนี้เป็นวันศุกร์ ที่เฉินเล่อไม่มาอาจจะไปเที่ยวเล่นอยู่กับเพื่อนก็ได้

            "เห็นเมื่อเช้าพ่อน้องบอกว่าจะไม่กลับนะคืนนี้ แจมินไปดูน้องให้แม่หน่อยสิว่ากลับบ้านหรือยัง"

            "แม่ก็ไปดูเองดิ โอ้ย!" พูดยังไม่ทันจบประโยคดีฝ่ามืออรหันต์ก็ฟาดเข้าที่ไหล่ แจมินยู่หน้ายกมือลูบตรงที่โดนตีป้อยๆ

            "อย่าขี้เกียจนักสิ"

            "งั้นโทรคุยได้มั้ย ผมยังทำงานไม่เสร็จเลย"

            "พรุ่งนี้ก็หยุด"

            "พรุ่งนี้นัดกับเพื่อนไว้" ปากตอบมือก็หยิบมือถือมาโทรหาคนที่แม่เป็นห่วงนักเป็นห่วงหนา

            รอจนสัญญาณติดแจมินก็ยื่นมือถือไปให้คุณแม่ อยากคุยอะไรก็คุยเองเลย เขาจะได้รีบทำงานต่อ พรุ่งนี้เจโน่บอกว่าจะมาหาแถมหนีบดงฮยอกมาด้วย รับประกันได้เลยว่าถ้างานไม่เสร็จวันนี้ยังไงพรุ่งนี้ก็คงไม่เสร็จ

            "คุยเองนะ"

            "ลูกคนนี้นี่" ถึงจะบ่นแต่คุณแม่ก็ยอมรับมือถือมาก่อนเดินไปนั่งที่โซฟา

            สัญญาณดังไม่นานนักปลายสายก็กดรับสาย

            "เฉินเล่อ นี่แม่เองนะ ตอนนี้อยู่ไหนลูก"

            แจมินที่ว่าจะตั้งใจทำงานก็อดไม่ได้ที่จะแอบฟัง มือจับปากกาไว้หากแต่ไร้การเคลื่อนไหวใดๆ

            "คุณพ่อไม่อยู่บ้านใช่มั้ยวันนี้ แล้วอยู่คนเดียวได้มั้ย"

            การแอบฟังยิ่งทำให้คนเราอยากรู้ แต่ต่อให้ตั้งใจฟังแค่ไหนก็ไม่ได้ยินสิ่งที่คนปลายสายพูดอยู่ดี อยากให้แม่เปิดลำโพงชะมัด

            "มานอนกับแจมินก็ได้นะ"

            จากที่หูผึ่งอยู่แล้วได้ยินประโยคนี้แจมินถึงกับหันหน้าไปมองคุณแม่ ซึ่งท่านไม่ได้สนใจหันมามองลูกชายคนนี้เลยสักนิด

            จะทำอะไรควรถามความสมัครใจของเขาก่อนมั้ยท่านแม่

            "ไม่เป็นไรลูกไม่ต้องเกรงใจ เตียงแจมินกว้างจะตายนอนได้สบายไม่เบียดหรอก"

            "แม่" ส่งเสียงเรียกเบาๆ เบามากจนแม่ไม่ชายตามามองแม้แต่นิด

            "งั้นคืนนี้มานอนบ้านแม่นะ คุณพ่อจะได้ไม่เป็นห่วง"

            "แม่" เรียกเสียงดังขึ้นอีกคุณแม่ถึงได้หันมามองพร้อมกับยื่นมือถือคืนให้

            "คืนนี้น้องจะมานอนด้วยนะ แม่ไปทำงานต่อแล้ว" พูดจบคุณแม่ก็ลุกเดินออกไปทันที ทิ้งให้ลูกชายนั่งอ้าปากพะงาบๆ อยากจะแย้งแต่มันก็สายไปเสียแล้ว

            แจมินมองหน้าจอมือถือแล้วก็ได้ถอนหายใจ จะโทรไปยกเลิกบอกไม่ให้มาเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ทำแบบนั้นได้โดนแม่โกรธเอาแน่ๆ คงทำได้แค่ทำใจสินะ

            อยู่ๆ ก็ได้คนมาแชร์เตียงซะงั้น รู้งี้คุยเองตั้งแต่แรกดีกว่า

 

            สี่ทุ่มไม่ขาดไม่เกินเฉินเล่อก็มายืนทำหน้าเหลอหลาอยู่ในห้องนอนของแจมิน คนน้องอยู่ในชุดนอนแขนขายาวสีน้ำเงินอาบน้ำปะแป้งซะหอมฟุ้งแถมถือหมอนประจำตัวมาด้วย แต่ที่ทำให้ไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้เตียงก็เพราะเจ้าของห้องนี่แหละ ทำหน้าเหมือนหมาหวงที่ฉี่ สุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปมีหวังโดนกัดแน่ๆ

            "จะยืนนิ่งอีกนานมั้ย" พอไม่เข้าไปก็โดนว่า คุณเจ้าห้องก็ช่วยทำหน้าดีๆ หน่อยไม่ได้หรือไง มองกันขนาดนี้กลับไปนอนบ้านตัวเองดีกว่ามั้ย

            "พี่แจมินจะให้ผมนอนตรงไหน"

            "บนพื้นมั้ง"

            เฉินเล่อกระพริบตาปริบๆ ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวเตรียมตัวจะหันหลังกลับ ถ้าไม่ติดว่าแจมินพูดแก้ขึ้นมาก่อน ไม่งั้นได้วิ่งหนีกลับบ้านจริงๆ แน่

            "ก็นอนบนเตียงเนี่ยแหละ อยากนอนฝั่งไหนก็นอน"

            "นึกว่าพี่แจมินไม่อยากให้นอนด้วย"

            แจมินเงียบ ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้นอนแต่ปกติเคยนอนคนเดียวแล้วอยู่ๆ ต้องมาแชร์เตียงกับคนอื่นมันเลยไม่ทันตั้งตัว แม้จะเป็นเฉินเล่อก็เถอะ สนิทถึงขั้นที่จะนอนเตียงเดียวกันได้แล้วหรือไง

            "ถ้าพี่แจมินไม่อยากให้นอนผมกลับไปนอนที่บ้านก็ได้นะ"

            "ก็บอกว่าจะนอนตรงไหนก็นอนไง"

            เจอเสียงแข็งออกคำสั่งเฉินเล่อเลยเดินกอดหมอนไปนั่งที่ขอบเตียง แจมินขยับที่ให้ เป็นอันรู้กันว่าเจ้าของห้องนอนด้านในส่วนแขกนอนด้านนอก

            เฉินเล่อเอาหมอนวาง สายตามองหาผ้าห่มผืนหนาที่มีอยู่ผืนเดียวและแจมินใช้มันคลุมขานั่งอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ ถ้าถือวิสาสะไปดึงมาห่มแน่นอนว่าต้องโดนว่า แต่จะให้นอนเลยทั้งๆ แบบนี้มันก็โล่งเกินไปหน่อยแถมหนาวด้วย รู้งี้หยิบผ้าห่มมาจากบ้านด้วยก็ดี

            "เอา" เหมือนแจมินจะรู้ว่าเฉินเล่อต้องการอะไรเลยแบ่งผ้าห่มมาให้ แต่ความจริงคือเขาแอบสังเกตเด็กต่างด้าวนี่อยู่ต่างหาก เหล่อยู่ได้จะขอก็ไม่ขอ เดี๋ยวก็ปล่อยให้นอนหนาวซะเลย

            "ขอบคุณครับ"

            ได้ผ้าห่มสมใจเฉินเล่อก็ยิ้มตาหยีให้พี่ชายเย็นชาแต่ใจดีก่อนล้มตัวลงนอนตะแคงข้างหันหลังให้แจมิน เพราะช่วงเย็นวันนี้ไปเที่ยวเตร่กับจีซองมา เหนื่อยจนจะงีบหลับอยู่หลายรอบ พอหัวถึงหมอนก็แทบจะหลับในทันที

            "จะนอนแล้วเหรอ"

            "ครับ"

            "ปิดไฟเลยก็ได้นะ" พูดจบก็พับหนังสือการ์ตูนวางไว้บนหัวเตียงทำท่าจะลุกขึ้นไปปิดไฟ เฉินเล่อที่เป็นฝ่ายมารบกวนเลยต้องรีบห้าม

            "ไม่เป็นไรนอนได้ พี่แจมินอ่านการ์ตูนต่อเถอะ"

            "นอนเลยดีกว่า"

            แจมินลุกขึ้นไปปิดไฟก่อนกลับมานอนที่เดิม ดึงมาผ้ามาปิดถึงปาก นอนหงายตัวแข็งไม่เป็นธรรมชาติเหมือนทุกคืน ต่างกับคนนอนหันหลังให้ที่ป่านนี้คงจะหลับไปแล้ว

            มีคนกลิ่นตัวแปลกๆ มานอนอยู่ข้างๆ แบบนี้มันจะไปหลับลงง่ายๆ ได้ยังไง

            กลิ่นแปลกๆ ที่ว่า...มันหอมกว่าสบู่กับแชมพูที่เขาใช้เสียอีก

            5 นาที....

            10 นาที...

            20 นาที...

            30 นาที...

            นอนไม่หลับ

            แม้จะพยายามข่มตาหลับยังไงแจมินก็นอนไม่หลับเลยได้แต่นอนลืมตามองเพดานมาร่วมครึ่งชั่วโมงแล้ว ส่วนสาเหตุน่ะเหรอ เพราะเด็กกาฝากต่างด้าวที่นอนข้างๆ เขานี่แหละ

            แต่เปล่าหรอก...เฉินเล่อไม่ได้ทำอะไรผิด เฉินเล่อแค่นอนเฉยๆ ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม หายใจเข้าออกเป็นจังหวะปกติ ซ้ำยังหลับฝันดีถึงครอบครัวที่เมืองจีน ไม่ได้รู้หรอกว่าทำให้เจ้าของเตียงนี้กระสับกระส่ายกระวนกระวายใจแค่ไหน

            แจมินพลิกตัวนอนตะแคงข้างหันหน้าไปหาเฉินเล่อ ได้กลิ่นแชมพูอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก จนอดไม่ได้ต้องขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ใกล้จนปลายจมูกจวนจะสัมผัสกับกลุ่มผมนุ่มๆ นั่นอยู่รอมร่อ

            แชมพูยี่ห้อไหนกันนะที่มันส่งกลิ่นหอมแบบนี้ หอมเหมือนกลิ่นเด็ก เด็กซนๆ ที่น่าหงุดหงิดใจ

            "เฮ้อ~" คนนอนไม่หลับพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ หยุดระยะห่างระหว่างตัวเองกับเฉินเล่อไว้เพียงเท่านี้

            แจมินเชื่อว่าช่วงกลางคืนเวลาก่อนนอนจิตใจคนเราจะอ่อนไหวที่สุด เขาชอบคิดถึงเรื่องที่ทำให้จิตใจรู้สึกแย่มากๆ หรือรู้สึกดีมากๆ ในเวลาแบบนี้ เคยยิ้มเป็นคนบ้าหรือร้องไห้ฟูมฟายคนเดียว หรือแม้แต่การยอมรับความจริงบางอย่างในใจที่ในเวลาปกติเขาไม่อาจยอมรับได้

            ก็ใครจะไปยอมรับว่าดันเผลอใจบางส่วนให้เด็กต่างด้าวนี่ไปแล้ว

            มันก็แค่บางส่วนล่ะนะ

            นอนคิดวุ่นวายกับสภาพจิตใจที่ไม่ปกติของตัวเองอยู่ดีๆ แจมินก็ต้องสะดุ้งเมื่อจู่ๆ เฉินเล่อก็พลิกตัวกลับมาหา เด็กกาฝากยังคงหลับตาพริ้ม มุมปากยกยิ้มหน่อยๆ เหมือนกำลังฝันดีโดยหารู้ไม่ว่าทำเจ้าของเตียงใจหายวาบจนต้องใช้มือลูบหน้าอกตัวเอง

            แจมินสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ผ่อนออก ไม่ได้ถอยหนีแต่กำลังใช้จังหวะนี้มองใบหน้ายามหลับใหลของอีกฝ่าย ถึงจะได้มองบ่อยๆ ก็เถอะ แต่การผล็อยหลับคอหักคอพับที่โซฟากับท่าทางหลับสบายแบบนี้มันให้ความรู้สึกแตกต่างกัน

            เขาหมายถึงตอนนี้มันดูน่าถะนุถนอมมากกว่า ไม่ต่างกับลูกแมวที่ขดตัวหาไออุ่นอยู่ใต้ผ้าห่ม

            ผมที่ปลกใบหน้าถูกปัดออกเบาๆ แจมินจ้องมองใบหน้ายามหลับใหลของเฉินเล่ออยู่นาน แม้จะมืดแต่ก็ยังมองเห็น ก็เด็กนี่น่ะขาวจะตาย ผิวยามต้องแสงอ่อนๆ จากดวงจันทร์อย่างกับเรืองแสงได้ นี่คนหรือหิ่งห้อยกันแน่

            "อื้อ~" เสียงครางเบาๆ ในลำคอดังมาจากคนที่หลับอยู่

            เฉินเล่อขยับตัวเข้าหาแจมินคล้ายต้องการความอบอุ่น แต่คนที่ยังไม่อยากยอมรับความจริงจากใจตัวเองยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติง ปล่อยให้เด็กน้อยขยับเข้ามาใกล้จนใบหน้าจะชนกันอยู่รอมร่อ

            ไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิงหรืออาจจะเป็นผีร้ายก็ได้ที่ทำให้แจมินหน้ามืดตามัวจรดปลายจมูกลงบนหน้าผากของเฉินเล่อ สัมผัสมันค้างไว้อย่างแผ่วเบาก่อนผละออกช้าๆ โดยที่ไม่ให้คนที่หลับอยู่รู้ตัว

            ทันทีแจมินขยับตัวออกห่างหัวคิ้วก็วิ่งชนกันพร้อมทั้งหลับตาแน่น รู้สึกขัดใจกับการกระทำของตัวเองที่ไม่อาจยับยั้งเอาไว้ได้ ถ้าเด็กนี่รู้ตัวนึกไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไงต่อไป

            แอบลักหลับ ดูไม่เป็นสุภาพบุรุษเลยสักนิด

            "อย่าให้รู้นะว่าแกล้งหลับ" แจมินพึมพำบอกกับคนที่หลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเบาๆ ก่อนพลิกตัวหันหลังให้

            นอนตีอกชกหัวตัวเองเงียบๆ อย่างกับคนเสียสติที่ดันเผลอไผลทำตามใจตัวเองลงไป

            นี่มันก็แค่ความฝัน หลังจากตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ทุกอย่างก็จะเหมือนเดิม ไม่มีแล้วแจมินคนที่เผลอใจ มันก็แค่อาการหวั่นไหวก่อนจะหลับเท่านั้นเอง

 


 

 


ใครแอบนอกใจนานะมาตักตีหัวกลับเรือ // ตีหัวตัวเองด้วย ฮือ ><

คืนมารอดู nct life เด็กดรีมกัน ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #628 khaojaokj (@khaojaokj) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 10:01
    กนีด้ด้รกกนนกนกยกยกกย ฉวยโอกาสสสสสส
    #628
    0
  2. #616 ginsengie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 09:41

    กี้ดดดดพี่แจมิน ฉันจะบ้าแล้วววว ถ้าน้องแกล้งหลับจริงๆ ขำตายเลยนะ555555555

    #616
    0
  3. #606 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:10
    แจมินเอ้ย555555555555555555 ขนาดนั้นเลยนะ โอ๊ย ตลก555555555555555
    #606
    0
  4. #595 Topaz-Chenle (@Topaz-Chenle) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 08:53
    เเจมินนายน่ะหลงน้องเเล้วนะ!!!!
    #595
    0
  5. #562 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 19:54
    ยอมแล้วว ตัวเองไปแอบจุ้บเหม่งน้องยังจะไปดุน้องอีก ดุเก่งมากกก 55555555555
    #562
    0
  6. #514 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 22:28
    คนฉวยโอกาส กี๊ดๆๆๆๆ
    #514
    0
  7. #439 SKOREDOXT (@gailzkyz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 18:14
    ชอบน้องแน่ๆ โอ้ยย มีการขู่คนหลับ คนเถื่อน2017จริงๆ555555
    #439
    0
  8. #303 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 20:21
    โง้ย พิแจมินเว้ยยยยยยยยยยย ยอมรับตัวเองเถอะว่าชอบน้อง แงงงงงงงงงงงงง
    #303
    0
  9. #189 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:39
    โอ้ยยยย พิแจมิน ยังขู่คนหลับอีกนะ ว่าอย่าให้รู้ว่าแกล้งหลับ ฮืออออออ ตอนนี้น่ารักมากๆ พี่แจมินเนี่ย ชอบเย็นชากับน้องจัง บางทีก็หมั่นใส้พี่เขามากอ่ะ แบบทำร้ายจิตใจน้องไปกี่ครั้ง แล้วน้องอดทนแค่ไหน ถ้าไม่รู้สึกชอบพี่เขา น้องคงไม่ยอมโดนเย็นชาใส่ถึงขนาดนี้ ;-; ฮือๆ พี่แจมินควรโดนทำโทษ!
    #189
    0
  10. #167 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:39
    โง้ยยยยยยยยยยย อยากห้อมมมมมเล่ออบ้างงงงงงงงงงงง ทำไมน่ารักกกกกกทำไใใมใใใมมมมมมกรีดวสสสสส
    #167
    0
  11. #116 mynameisicu (@mynameisicu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:39
    แงบงงงงงงงงงงงงงง้ ;//////////; พี่จ๋าซึนเดเระมากเลยค่ะ แล้วก็ไม่เท่จริงๆด้วยแอบจุ้บน้องอ่ะ ถึงจะเข้าใจว่าอดทนต่อความหอมไม่ไหวก็เถอะ
    #116
    0
  12. #115 เอริก้า โอ (@mamiemaoh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:14
    ชอบน้องก็บอกว่าชอบ ไม่แค่หวั่นไหววววววววววว ทำไมไม่กอดน้องงงงงงงงงง วกบกยแสแวำบดยดส
    #115
    0
  13. #114 qxto5 (@fernweerada) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 09:46
    นาแจมมีความปากแข็งอ่ะะะ
    #114
    0
  14. #113 Time Pieces # (@king6555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 08:46
    โอ้ยยยยยยย นี่รอให้พี่เากอดเล่อเล่อมากอ่ะ ฮรืออออออ
    #113
    0
  15. #111 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 02:07
    ขนาดนี้แล้วอ่ะพี่แจมิ๊นนนน ปากแข็งอยู่ได้ ชอบน้องก็บอกว่าชอบน้องซี้ เดี๋ยวน้องมีคนมาจีบนกนะเว้ย นกกกกก
    #111
    0
  16. #110 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 23:42
    ยอมรับตัวเองเหอะแจมมมมม
    ชอบน้องขนาดนี้แล้ว
    ทำมากกว่าจุ๊บหน้าผากก็ได้ อิอิ
    #110
    0