::ระบบภารกิจเปลี่ยนชีวิต::

ตอนที่ 54 : SS2 บทที่5 ไม่ยงไม่้เย็นมันแล้ว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    24 ธ.ค. 62

SS2 บทที่5




อย่่างน้อยก็ได้รู้ว่าชายที่มิลินท์เพิ่งจัดการไปมีสกิลระดับSS หากว่ามิลินท์ไม่ได้สังหารเขาในดาบเดียว การต่อสู้คงจะยืดเยื้อมากกว่านี้


หญิงสาวที่ตกเป็นเหยื่อ มีบาดแผลเต็มตัวไปหมด อีกทั้งเสื้อผ้ายังขาดเผยให้เห็นของลับวับๆแวมๆ ด้วยความเห็นใจ มิลินท์จึงจัดการใช้สกิลพิเศษฮิวลิ่ง ที่ตอนนี้เลื่อนระดับเป็นAแล้ว ถือว่าเป็นหนึ่งสกิลที่ไม่ค่อยได้ใช้เท่าไร ไม่งั้นมันคงกลายเป็นระดับS ไปนานแล้ว ทั้งๆที่ได้มาก่อนที่เธอจะเจอพี่วิกรมเสียอีก หรือก็คือ10กว่าปีก่อน!


บาดแผลของหญิงสาวถูกรักษาจนหาย มิลินท์ก็นำเสื้อผ้ามาให้เธอเปลี่ยนแทนชุดเดิมที่ขาดไป..


"ขอบคุณที่ช่วยนะคะ ฉันชื่อซินเทีย อาศัยอยู่หมู่บ้านใกล้ๆแถวนี้.. แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วเพราะเพิ่งโดนถล่มไป"


แปลก… ทำไมมิลินท์ถึงรู้สึกว่าเธอไม่มีระบบ.. แล้วหากไม่มีระบบเธอมาอยู่ที่โลกนี้ได้ยังไง..


"ฉันขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย คุณไม่ใช่ผู้ใช้ระบบหรอคะ แล้วมาอยู่ที่โลกนี้ได้ยังไง.."


"เธออาจจะลืมไปนะมิลินท์.. ว่าผู้ใช้ระบบอย่างพวกเราก็สามารถสืบพันธุ์มีลูกได้.."


เอมมิกาเดินมาไขความกระจ่าง


"แสดงว่าโลกใบนี้ก็ยังมีคนที่ไม่มีระบบ แล้วเขาใช้ชีวิตอยู่ยังไง จะเอาอะไรไปสู้กับพวกนรกได้"


"พวกเราได้รับพลังสืบทอดมาจากสายเลือดค่ะ อย่างเช่นแม่ของฉันท่านเด่นทางด้านพลังเวทย์ธาตุน้ำ ฉันก็เลยได้รับพลังเวทย์ธาตุน้ำมาด้วย.. แต่ก็ไม่เสมอไปนะคะมันยังมีหลายปัจจัย ที่เรายังไม่ทราบเต็มร้อย.. อีกอย่างเราสามารถใช้ลูกแก้วสกิลได้ ถึงมันจะมีราคาแพงมากก็เถอะ"


ซินเทียผู้น่าสงสารตอบกลับมา.. หากหมู่บ้านที่เธออยู่ถูกทำลาย งั้นก็แสดงว่าพ่อแม่ของเธอก็อาจจะไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็ได้..


"ตอนนี้เธอคงยังไม่มีที่ไป..ถ้ายังไงตามพวกฉันมาก่อนก็ได้นะ เราจะไปเมืองแกรนด์ฟอสกัน ที่นั่นคงมีที่ทางให้เธออยู่ได้"


หญิงสาวพยักหน้ารับคำ


สิ่งที่มิลินท์ทำอันดับแรกก็คือพาซินเทียร่วมทางไปด้วยจนถึงเมืองแกรนด์ฟอส แล้วค่อยแยกทางกันตัวใครตัวมัน.. เธอไม่อยากบังคับจิตใจใครให้มาร่วมทีมด้วย.. แต่หากว่าซินเทียอยากร่วมทีมกับพวกเธอ เธอก็ไม่ว่าอะไร


เมืองแกรนด์ฟอส อยู่ไม่ใกลจากที่นี่มากนัก หากวัดจากเมืองก่อนที่มิลินท์เริ่มออกเดินทาง นี่ก็ผ่านไป3ใน4แล้ว แต่ว่านั่นคือการเหาะไปด้วยความเร็วสูง ต่างกับการเดินเหมือนตอนนี้ เห็นทีมิลินท์คงต้องหารถสักคน หรือหาสัตว์ตัวใหญ่มานั่งน่าจะสะดวกกว่าตอนนี้มาก


ใช้้เวลานานพอสมควรกว่าที่มิลินท์จะไปถึงเมืองแกรนด์ฟอส ก็นะ ออกเดินทางมาตั้งแต่เช้า กว่าจะถึงก็ดึกแล้ว


เมืองแห่งนี้ต่างตากเมืองก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง เพราะที่นี่มีความทันสมัย คล้ายกับโลกเก่าของมิลินท์เลยทีเดียว.. มีตลาด มีบ้าน แถมยังมีคอนโดคนมีตัง? ค่าเงินที่นี่ก็เหมือนกับเมืองก่อน คือใช้เงินคอยน์


ที่นี่มีโรงแรมหรู หลายระดับ พวกเธอเลือกเอาแบบที่มีหลายห้องนอน ราคาก็สูงเอาเรื่ิอง ตกคืนละ 5,000คอยน์! ยังดีที่มิลินท์พอมีเหลือเยอะจึงไม่ใช่ปัญหา


เมื่อขึ้นห้องพักมาได้ แต่ละคนก็จัดการดับธุระส่วนตัวของตนเอง.. ซินเทียดูจะเกรงใจมาก เพราะมิลินท์พาเธอมาพักที่ห้องสุดหรู ราคาตั้ง5,000คอยน์ ถือว่าแพงมากสำหรับเธอ กว่าเธอจะเก็บได้ขนาดนี้ ต้องใช้เวลาเป็นปี!..


ที่หมู่บ้านเดิมของซินเทีย อาหารหนึ่งมื้อมีค่าเท่ากับ 3คอยน์ รวมสามมื้อก็9คอยน์เอง และวันนึงเธอจะออกไปเก็บสมุนไพรตามป่ามาขาย ได้กำไรอยู่ที่30คอยน์ ฉะนั้นเธอจะเหลือเงินเก็บอยู่วันละ21คอยน์ แต่ก็ไม่ถึงหรอก.. เพราะเธอต้องเลี้ยงน้องตัวเล็กอีก2คนด้วย.. ดังนั้นก็จะเหลือเก็บแค่วันละ3คอยน์้เท่านั้น พวกผู้มีระบบไม่รู้หรอก ว่าพวกเราที่ถูกเรียกว่าพวกนอกคอก เป็นส่วนเกินในโลกใบนี้ จะอยู่กันอย่างลำบากแค่ไหน ในขณะที่พวกเราหาได้วันนึง40คอยน์ก็ถือว่าโชคดีแล้ว.. สำหรับพวกเขาแค่เปิดกล่องสุ่มในแต่ละวันก็ได้มากกว่าพวกเธอหลายเท่า หากดวงไม่ดีได้ของระดับF ก็ยังขายได้100คอยน์อยู่ดี.. มันไม่มีความเท่าเทียบเอาซะเลย..


ซินเทียได้แต่คิดในใจ พร้อมกับคิดถึงน้องอีกสองคน ที่เสียชีวิตไปกับการล่มสลายของหมู่บ้าน.. ถึงแม้จะไม่ใช่น้องแท้ๆ เป็นเพียงเด็กที่พวกผู้มีระบบไม่ต้องการ แต่ถึงยังไงเธอก็รักน้องทั้งสองเท่าชีวิต.. สำหรับเธอที่ไม่มีพ่อและแม่เหมือนกันก็เข้าใจความรู้สึกของน้องๆได้ดี..


แล้วพ่อแม่ของเธอไปไหนน่ะหรอ? เสียชีวิตด้วยน้ำมือของผู้ใช้ระบบนรกไปแล้วทั้งคู่ตั้งแต่เธออายุแค่8ขวบ


……………


มิลินท์เข้าไปดูวิลเลี่ยมว่าเป็นยังไงบ้าง ก็เห็นกำลังนั่งสมาธิอยู่ เวลาในโลกนี้ผ่านไปสามเดือนแล้ว แค่แรงโน้มถ่วง20เท่า วิลเลี่ยมก็ผ่านมันได้ไม่ยาก


"โอ้! นายยังสบายดีใช่มั้ย"


วิลเลี่ยมลืมตาออกตากสมาธิเมื่อได้ยินเสียงของมิลินท์


"สบายมากครับ แค่นี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก"


เขาก็ขิงไปงั้นแหละ เขายังจำได้ดีว่าวันแรกที่เข้ามา ต้องอยู่ในสภาพไหน.. คิดแล้วก็อายตัวเอง


"ดีนี่.. ฉันก็คิดแล้วว่านายต้องทำได้.. วันนี้ฉันเลยจะมาเพิ่มความยากให้นาย.. เอาเป็น40เท่าเลยเป็นไง ฉันก็ยังเชื่อเสมอนะว่านายทำได้อยู่แล้ว"


วิลเลี่ยมแทบเดินสะดุดขาตนเอง ไม่น่าไปขิงเลยจริงจริ้ง!


มิลินท์ก็พูดไปงั้นแหละ ที่มาวันนี้ก็กะจะเพิ่มเป็น30เท่า เท่านั้น และอีกอย่างเธอก็ต้องทำอะไรอีกอย่างในโลกนี้


เมื่อปรับเป็น30เท่า วิลเลี่ยมก็ต้องลงไปนอนกับพื้นอีกรอบ..


สำหรับมิลินท์แล้วแค่นี้สบายมาก แรงโน้มถ่วง30เท่า ไม่ทำให้ความเร็วเธอลดลงเลย หญิงสาวเดินไปหามุมส่วนตัว


นี่คือการ์ดสัตว์เลี้ยงทั้งหมดที่มีอยู่ วันนี้คงเป็นฤกษ์งามยามดีที่เธอจะได้ตีบวก(รวมการ์ด)


"เริ่มจากเอาการ์ดระดับF ทั้งหมดมารวมให้เป็นระดับE"


ใช้การ์ด3ใบต่อครั้งในการรวม ติดบ้าง แหกบ้าง มิลินท์ก็ยังโอเคเพราะยังเป็นของระดับต่ำ


จากนั้นเธอก็เอาการ์ดระดับEทั้งหมดมารวมเป็นระดับD


"เอิ่มมม นี่แค่จะรวมเป็นระดับDเองนะ ทำไมมันถึงแหกไปเกือบครึ่งเลยเนี้ยยย"


มิลินท์เริ่มก็จะไม่โอเคละนะ.. ใกล้ละ.. ใกล้จะหัวร้อนแล้ว!..


ต่อมาก็เอาระดับD รวมเป็นระดับC ..


"อ้ากกก! แหกไป60% ทำไมเทพเจ้าแห่งโชคถึงทำกับฉันแบบนี้!"


อดทนไว้ กลั่นไว้.. กลั่นไว้.. ใจเย็นๆ.. แล้วมารวมเป็นระดับBต่อ..


"ไม่ยงไม่เย็นมันแล้วโว้ยยยย!.."


ความเกลือไม่เคยปราณีใคร!


วิลเลี่ยมที่นอนอยู่กับพื้นถึงกับขนลุกซู่..


"ทำไมมันเสียวสันหลังวาบแบบนี้!.. แล้วเสียงเมื่อกี้มันอะไรกัน มิลินท์เอาสัตว์อสูรตัวไหนเข้ามา..บอกเลยโคตรสยอง!"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #271 Empty_Mind (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 07:38

    กลั่นไว้..?
    ขยับไปทางซ้ายหนึ่งช่อง
    จะได้.. กลั้นไว้
    #271
    0
  2. #270 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 07:10
    สนุกกก รอค่าา
    #270
    0