::ระบบภารกิจเปลี่ยนชีวิต::

ตอนที่ 32 : บทที่ 29 กฎเกณฑ์ของโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

บทที่ 29




"เอิ่มมม.. ก็น่ารักดีนะ แต่รู้สึกเหมือนไม่ค่อยโอเคเท่าไร"


หลังจากเอารสนิยมส่วนตัวที่ชอบแมวมาเปลี่ยนเสียงของมังกรตัวนี้ เธอก็รู้สึกแปลกเวลามันร้องออกมา เหมือนมีความไม่เข้ากันบางอย่าง


"โอเค เปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนเดิม"


แล้วมิลินท์ก็แก้ไข เสียงของมังกรให้มันดูสมกับความอลังการงานสร้างที่มี


"ครึ้มมมมมม โฮกกกกกก!"


แบบนี้สิแจ่ม


เมื่อเสร็จไปแล้ว1ตัว มิลินท์ก็เริ่มทำตัวอื่นต่อ


"โหพี่วิ นั่นพี่สร้างตัวอะไรออกมา"


มิลินท์ที่เหลือบมองไปทางวิกรมก็ต้องตกใจ


"เอลฟ์ไงครับคุณหนู พี่กำลังสร้างเอลฟ์คู่ชายหญิง ตัวชายก็จะล่ำหน่อยๆ มีกล้ามมีซิกแพ็ค ส่วนตัวหญิงพี่เทียบสัดส่วนจากภรรยาคนสวยของพี่เอง.."


"มิลินท์ว่าไม่ใช่แค่เพียบสัดส่วนแล้วหล่ะ… แต่นี้พี่สร้างตัวพี่กับพี่นันออกมาในเวอร์ชั่นเอลฟ์ อือหือ เอาซะหนูพูดไม่ออกเลย.. ถ้าจะเอาแบบนี้พี่ก็สร้างน้องภูมิด้วยเลยก็ได้นะคะ"


"ไม่ได้หรอกครับ.. อยากได้น้องภูมิก็ต้องให้พวกเขาทำกันเอง"


"คิดซะว่ามิลินท์ไม่ได้ถามละกันค่ะ"


หมดคำพูดกับผู้ชายที่หลงภรรยา มิลินท์ก็มองไปทางผีสาวสายป่วน ดูว่าเธอสร้างตัวอะไรออกมา


บระเจ้า.. นั่นตัวอะไร! จะม้าก็ไม่ใช่ จะกระทิงก็ไม่เชิง หรือสัตว์อะไรที่มี4ขา แล้วทำไมต้องเป็นผู้ชายแค่ครึ่งท่อนบนด้วย ส่วนท่อนล่างเหมือนสัตว์ตัวล่ำๆ


"ตัวอะไรเนี้ยยย!"


แล้วเอมมิกาก็ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจในผลงานชิ้นโบว์แดงก็ไม่ปาน


"เซ็นทอร์ไงเธอ เป็นพวกครึ่งคนครึ่งสัตว์ เท่ดีออก ที่สำคัญฉันสร้างออกมาให้หล่ออย่างกับโอปป้าเกาหลีื เหล่าชะนีมีเคลิ้มแน่นอนงานนี้"


แต่ละคน.. ไม่ไหวเลยจริงๆ มิลินท์ต้องสร้างขึ้นเองซะแล้ว


"ด้วยการ์ดระดับA ใบสุดท้ายของฉัน.. ตัวที่จะสร้างขึ้นมาต้องเป็นสัตว์ที่เป็นจ้าวแห่งพงไพรมีความยิ่งใหญ่ ใครเห็นต้องยำเกรง"


และแล้ว ตรงหน้าก็ปรากฎสัตว์ร้ายที่มีขนสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับมังกรของเธอ ขนาดสูงใหญ่เกือบ50เมตร มีเขี้ยวแหลมคม และกรงเข็บที่น่ากลัว ร่างกายของสัตว์สี่เท้าดูกำยำล่ำสันทุกส่วนเต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อ หางที่ยาวส่ายไปมา จนเกิดกระแสลมขึ้นบริเวณที่หางพัดผ่าน… ดวงตาของสัตว์ร้ายจ้องมองมาที่เจ้านายหรือผู้สร้่างมันขึ้นมา..


หากใครที่คิดว่าเจ้าตัวนี่คือเสือ สิงโต กิเลน ที่เป็นจ้าวแห่งสัตว์ป่า… บอกได้เลยว่าคุณคิดผิด.. มันคือสัตว์ที่น่ากลัวกว่านั้น.. น่ากลัวจนคุณคิดไม่ถึง..


"เมี้ยวว..~!"


ใช่… มันคือแมว… แมวตัวเป็นๆ..


หลังจากที่คราวก่อนเธอสนองความต้องการของตัวเองด้วยการเอาเสียงแมวไปใส่ให้มังกรแล้วมันไม่เวิร์ค คราวนี้เธอจึงสร้างแมวตัวเป็นๆ เพื่อสนองความอยากของเธอใหม่…


"นี่แหละ.. สุดยอดความคิดสร้างสรรค์ เป็นสัตว์ที่ดุร้ายที่สุดในโลก… ต่อไปนี้เธอชื่อ 'นัมเบอร์ทู' อยากจะครองโลกมั้ย เดี๋ยวฉันช่วยเธอเอง.."


"เมี้ยวว.."


"โอเคเดี๋ยวฉันจัดให้.. ถ้าอยากจะครองโลก เธอต้องมีปีก เอาไว้บินบนฝากฟ้า"


มิลินท์จัดการสร้างปีกให้แมวน้อย สัตว์เลี้ยงน่ารักของเธอ ปีกสีขาวราวกับปีกนกอันใหญ่โตที่ขนาดความยาวมากกว่าตัวของแมวเสียอีก


"ดีมาก.. ฉันจะตั้งกฎเกณฑ์ให้เธอเอง.. ต่อไปนี้เธอชื่อ นัมเบอร์ทู เป็นราชินีแห่งแมวทั้งปวง มีพลังแห่งลมปราณพยัคฆ์ และพลังจิตเคลื่อนย้ายสรรพสิ่ง อายุยืนยาว ได้รับพร 'แมวเก้าชีวิต' ต้องโดนฆ่า9ครั้งในวันเดียวกันถึงจะตาย"


เหมือนมิลินท์จะอวยแมวตัวนี้มากกว่ามังกรเสียอีก..


เมื่อเธอพอใจแล้ว ก็สร้างสัตว์แปลกๆขึ้นมาอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น เสือ สิงห์ กระทิง แรด และสัตว์ในโลกวรรณณคดีไทยมากมาย เช่น ยักษ์ พญานาค พญาครุฑ วานร และที่ขาดไปไม่ได้เลยก็คือ ลิงที่สามารถวิวัฒนาการเป็นมนุษย์ได้ เพราะเธอไม่สามารถสร้างมนุษย์ขึ้นเอง เหตุเพราะมนุษย์ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง แต่เธอสามารถพามนุษย์จากโลกของเธอมาอาศัยอยู่ในนี้ได้ ซึ่งต้องรอดูไปก่อน.. บางทีเธออาจจะพาคนที่ไร้ที่อยู่ ไร้บ้าน ไร้ครอบครัว ให้มาสร้างบ้าน สร้างเมือง ในโลกแห่งนี้


กินเวลานานอยู่เหมือนกัน ที่มิลินท์ วิกรม เอมมิกา ต้องมาเหนื่อยสร้่างสิ่งมีชีวิต เพราะการ์ดสัตว์เลี้ยง หกร้อยกว่าใบ แบ่งเท่าๆกันก็คนละสามร้อยกว่า แล้วต้องมานั่งสร้างทีละใบทีละตัว เล่นเอาเพลียจากการใช้สมองและจินตนาการอยู่มาก นี่ถ้าหากไม่ใช่พวกเหนือมนุษย์อย่างพวกเธอแล้ว คงจอดไปตั้งแต่สร้างสัตว์ตัวที่10 ยังดีที่ก่อนหน้านี้มิลินท์จัดการใช้อำนาจการเวลา ทำให้เวลาในนี้หมุนเร็วกว่าโลกภายนอก เธอสามารถใช้เวลาในนี้เท่าไรก็ได้..


เหล่าสัตว์ที่ถูกสร้างนั้น ตอนนี้ได้เดินทางกระจัดกระจายกันไปทั่วในดินแดนแห่งนี้


"เสร็จ.. เสร็จซักที .. อยากจะบอกเหลือเกินว่าผีก็เหนื่อยเป็น"


"บ่นจริงๆเลย คนที่เหนื่อยที่สุดคือฉันนี่ ต้องมาคอยเก็บงานให้ทุกคน"


เพราะมิลินท์ต้องคอยมาสร้างกฎเกณฑ์ให้กับสัตว์ทุกตัว ดังนั้นเธอสมควรเหนื่อยสุดสิ


"ไหนๆก็มาถึงนี้แล้ว เรายังไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลยนะครับ สนใจไปเที่ยวกันหน่อยมั้ย พี่อยากไปเห็นทะเลของที่นี่ดูหน่อยว่าจะสวยเหมือนที่บ้านเรามั้ย"


วิกรมเสนอความคิดเห็น หลังจากนั่งหลังขดหลังแข็งทั้งวัน


"จริงสิ ในนี้น่าจะมีเหมืองเพชร พลอย น้ำมัน ถ้าทำธุรกิจ ส่งออกน้ำเข้า นี่รวยได้เลยนะ.. ฉันจะได้มีรายได้เป็นของตัวเอง"


เอมมิกาตาเป็นประกาย


"น้อยๆหน่อยเธอเป็นผีนะ ไม่จำเป็นต้องทำธุรกิจ"


"หึ ผีก็ต้องกินต้องใช้มั้ยละ"


ทั้งสามตกลงใจว่าจะลองไปเที่ยวทะเลกัน สำหรับมิลินท์ที่เปรียบเสมือนพระเจ้าของโลกนี้แล้วเธอรู้ได้ทันทีว่าทะเลมันอยู่ตรงไหน


จุดที่อยู่ใกล้สุดอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก เดินทางไปไม่นานก็ถึง


"ว้าวสวย.. สวยกว่าที่โลกโน้นเยอะ คงเพราะที่นี่มีธรรมชาติงดงาม และไม่มีสิ่งไหนก่อให้เกิดมลพิษ"


"แต่เสียดาย ไม่มีปลาเลย ไอเราก็ลืมสร้างเอาไว้ เห็นทีคงต้องแอบจับปลาจากอีกโลกมาปล่อยซะแล้ว"


"นี่มิลินท์ฉันนึกอะไรออกแล้ว"


แล้วยัยเอมมิกาก็หันไปกระซิบกับมิลินท์


รอยยิ้มแปลกๆ ปรากฎออกมาให้เห็นจากทั้งคู่


"เยี่ยมมาก สิ่งนี้จะช่วยให้ปัญหาขาดแคลนสิ่งมีชีวิตลดลง"


เธอยิ้มอย่างมั่นใจ สิ่งที่เธอกำลังตัดสินใจมันอาจจะดูเหลวไหล และน่าเหลือเชื่อไปบ้าง แต่มันก็สามารถทำได้


"ต่อไปนี้มิลินท์จะประกาศกฎเกณฑ์ของโลกข้อที่


1 โลกแห่งนี้ทุกชีวิตสามารถใช้ ปราณ จิต เวทย์ ได้


2 สิ่งมีชีวิตทุกอย่างสามารถเพิ่มระดับของตัวเองได้


3 สิ่งมีชีวิตทุกอย่างสามารถผสมพันธ์ุข้ามสายพันธุ์ได้ และบุตรที่ออกมาจะเป็นสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #167 ployneko25020 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 20:05
    มี600แบ่ง3คนต้องคนละ200นะ ไรท์น่าจะพิมผิด
    #167
    0
  2. #130 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 15:06
    รออ่านนะคะ
    #130
    0
  3. #128 LENG555* (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 21:13

    ไรต์ลืมสร้างอินดาชิลต้นไม้โลก และไรต์ผมขอให้สร้าง10หางต้นไม้เทพเจ้าแห่งจักระมาเป็นสัตย์เลี้ยงด้วยครับ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

    สู้ สู้ นะครับแต่งได้แจ๋วมาก

    #128
    0
  4. #127 Empty_Mind (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:01

    ถ้าไม่อยากได้สงคราม..
    'การใช้เหตุผลตัดสินความขัดแย้ง'
    คือสิ่งสำคัญที่จะขาดมิได้
    #127
    1
    • #127-1 aodrt(จากตอนที่ 32)
      1 ธันวาคม 2562 / 15:14
      และไม่มีการคดโกงเหมือนลุงข้างบ้านผมด้วย
      #127-1