::ระบบภารกิจเปลี่ยนชีวิต::

ตอนที่ 27 : บทที่ 24 ภาคภูมิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 441 ครั้ง
    25 พ.ย. 62

ตอนนี้ไม่มีอะไรมากครับ ชิวๆไปก่อน1วัน

...............



บทที่ 24




"แอ๊ะ! แอะ.. "


"โอ๋~ ไม่ร้องนะคับ น้องภูมิของพี่มิลินท์"


มิลินท์พูดอยู่กับทารกวัยเพียงอาทิตย์เดียว ที่เป็นลูกชายของวิกรม


"แอ๊ะ!"


ทารกน้อยทำท่าเหมือนจะร้องไห้ เล่นเอามิลินท์ไปไม่เป็นเลยทีเดียว


"โอ๋ โอ๋ เดี๋ยวพี่มิลินท์ร้องเพลงให้ฟังเอามั้ยคับ"


'เฮ้ออ.. การเลี้ยงเด็กนี่มันยากจริงๆ'


"แอ๊ะ แอ๊ะ"


"อ้าว ไม่อยากฟังเพลงหรอ แล้วน้องภูมิจะให้พี่ทำอะไรคับ"


เด็กสาวก็เหมือนจะคุยกับน้องได้เป็นตุเป็นตะ มือเรียบเนียนของมิลินท์ก็ยื่นเข้าไปหาใบหน้าน้อยๆ ลูบเบาๆไปที่แก้มน่าหยิกนั้น


"แอ้!"


ทารกน้อยจับมือพี่สาวอย่างแน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้


"หือออ?"


"เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน… น้องภูมิจะทำอะไร จะเอานิ้วมือพี่เข้าปากไม่ได้นะ"


ทารกไม่ตอบ เพราะปากไม่ว่าง กำลังดูดนิ้วมือของมิลินท์อย่างเมามัน


"คุณแม่! พี่วิ พี่นัน… น้องภูมิดูดนิ้วหนู"


แล้วเด็กสาวก็ตะโกนออกไปให้พวกผู้ใหญ่ที่กำลังคุยกันอยู่อีกห้องได้ยิน


……………


ภารกิจ1.1 เสร็จสิ้น ได้รับการอัพเกรดสกิลการเต้นทั้งหมดเป็นระดับ B


ภารกิจใหม่


1.2 ชวนเพื่อนเรียนภาษา


1.2.1 เรียนภาษาเกาหลี ให้ถึง ระดับ C


1.2.2 เรียนภาษาจีน ให้ถึงระดับ C


1.2.3 เรียนภาษาญี่ปุ่นให้ถึงระดับ C


[รางวัลภารกิจ]


อัพเกรดสกิลภาษาทั้งหมดให้เป็นระดับ A


[ต้องทำภารกิจก่อนหน้า ภารกิจต่อไปจึงจะปรากฏ]


…………...


"ใช้เวลาไปตั้ง1ภาคเรียนเลยแหะ กว่าจะเสร็จไปหนึ่งภารกิจ"


มิลินท์ที่กำลังจะกลับบ้านหลังจากที่วันนี้เรียนเต้น cover เป็นวันสุดท้าย


"วันนี้เหนื่อยเป็นบ้าเลย ตอนเต้นไม่เท่าไร แต่ทำไมพอเลิกเต้นแล้ว ถึงมีอาการเหนื่อยแปลกๆก็ไม่รู้"


"ใช่ ฉันก็เป็นเหมือนกัน"


มิเชลและมะปราง แสดงอาการของคนที่ได้รับการอัพเกรดสกิลไปหนึ่งระดับโดยไม่รู้ตัว มิลินท์ที่รู้อยู่แล้วก็ไม่ได้บอกอะไรเพื่อนเลย


"นี่ พรุ่งนี้ตอนเที่ยงมาเจอฉันที่บ้านนะ ฉันมีอะไรจะให้พวกเธอทำ"


มิลินท์นัดแนะเพื่อนสาวทันที เพราะอยากทำภารกิจให้เสร็จไวๆ


"มิลินท์จ๋า ให้มิเชลพักสักวันได้มั้ย นี่ก็เพิ่งเลิกเรียนเต้น ยังไม่หายเหนื่อยกันเลย"


"เอางั้นก็ได้ พรุ่งนี้หยุดหนึ่งวัน ไหนๆก็อยู่ช่วงปิดเทอมแล้ว ฉันก็อยากจะนอนพักผ่อนอยู่บ้านเฉยๆเหมือนกัน"


"โอเคตามนั้น"


จากนั้นพวกเธอก็แยกย้ายกันกลับบ้านของตัวเอง เพราะต่างคนต่างก็มีคขับรถมารับ


"สกิลด้านภาษายังพอมีอยู่ในคลังแหะ น่าจะง่ายหน่อย ไม่เหมือนสกิลเต้นนี่ไม่มีเลยต้องเริ่มจากศูนย์.. ก่อนเปิดเทอมอีก2อาทิตย์น่าจะผ่านภารกิจนี้พอดี"


พูดกับตัวเองจบแล้ว หญิงสาวก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง และหลับเป็นตาย


……………


เช้าวันใหม่ที่สดใส มิินท์ตื่นมาอย่างอารมณ์ดี วันนี้ถือเป็นวันหยุดพักผ่อนอยู่บ้าน และเธอก็ไม่ได้อยากออกไปไหน


คุณแม่ออกไปทำงานแต่เช้าทุกวันแทบไม่หยุดเลยถ้าไม่จำเป็น จนมิลินท์ต้องบำรุงคุณแม่ด้วยของจากระบบบ่อยๆ ไม่เช่นนั้นร่างกายจะไม่ไหวเอาได้


สำหรับคุณตาถึงแม้ว่าตอนนี้จะไม่ต้องทำงานแล้ว เรียกได้ว่าเกษียณตัวเองออกมาเรียบร้อย แต่ก็อยู่บ้านกินเงินปันผลจากหุ้นที่ื่ท่านเคยซื้อไว้ตั้งแต่มิลินท์เรียนอยู่ป.1 จนตอนนี้กลายเป็นผูุ้ถือหุ้นอันดับต้นๆของหลายบริษัท เงินปันผลต่อปีรวมก็หลายสิบล้านบาท


หลังจากมิลินท์อัพเกรดระบบขั้นที่1เมื่อตอนอายุ4ขวบนั้น เธอก็เพิ่งได้อัพขั้น2 ไปเมื่อ1ปีที่แล้วนี้เอง หลังจากตัดสินใจไม่ได้สักทีว่าจะยอมเสียแต้มภารกิจ 10,000 แต้ม เพื่ออัพเกรดหรือไม่ และเมื่อตัดสินใจอัพเกรด เธอก็ได้ทักษะพิเศษมาอีก1 คือทักษะซ่อนรูป


ความสามารถของมันช่วยให้มิลินท์ตัดสินใจใช้ยาเพิ่มค่าสถานะที่มีทั้งหมด เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของตัวเอง และความสามารถของสกิลนี้ จะทำให้ใช้ยาเพิ่มสถานะจากระบบโดยไม่เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอก ทำให้ตอนนี้มิลินท์กลายเป็นคนที่มีกำลังมากกว่าคนปกติ แต่กว่าเธอจะควบคุมแรงได้ ก็ต้องใช้เวลาให้เกิดความเคยชินนานมาก


มิลินท์หยิบเอาลูกแก้วสกิลภาษาเกาหลี จีน และญี่ปุ่น ออกมาดู ในตอนนี้เธอมีสกิลภาษาเกาหลี สูงสุดที่ระดับ C พอดี แต่มีแค่1ลูกระดับD อีก3ลูก ภาษาจีน ระดับD 2ลูก F5ลูก ภาษาญี่ปุ่นระดับB1ลูก C2ลูก ถึงที่มีอยู่จะยังไม่ครบตามที่ภารกิจบอก แต่มันสามารถเรียนเพิ่มได้


"เอาหล่ะ มาเปิดกล่องของวันนี้ดีกว่า"


ตริ้งงง!


-ยินดีด้วย คุณได้รับมิติส่วนตัว ระดับF -


"เอ่อออ…"


เป็นอีกครั้งที่ได้รับของที่ไม่ซ้ำกับครั้งก่อนๆ


"มันควรจะดีใจมั้ยเนี้ย เหมือนได้ของดีนะ แต่แค่ระดับF"


มิลินท์ลองสำรวจดูก็พบว่า พื้นที่ด้านในมิติ เป็นพื้นที่โล่งๆ ด้านล่างคือดิน ด้านบนคือท้องฟ้า แต่ ไม่มีสิ่งก่อสร้าง พื้นที่โล่งจนเหมือนอยู่ในโลกๆหนึ่งเลยทีเดียว เพียงแต่ว่า พื้นที่ ที่เป็นของเธอมีแค่ 5ตารางเมตรเท่านั้น


"มีพื้นที่แค่5ตารางเมตรเองสินะ น้อยมาก แต่ก็ดีกว่าไม่มี… เก็บไว้ก่อนละกัน ยังไม่รู้จะใช้ทำอะไร"


แล้วมิลินท์ก็ออกมาจากมิติส่วนตัว กลับมาสู่ที่เคยอยู่ก่อนหน้า


จุดมุ่งหมายต่อไปก็คือการไปเยี่ยมเด็กชายวัย5เดือนลูกของวิกรม ที่เธออุบอิบมาเป็นน้องชายของเธอเรียบร้อย


ปกติถ้ามีเวลาว่าง ไม่มีเรียน หรือไม่ได้ซ้อมเต้น มิลินท์ก็จะมาหาภาคภูมิ เด็กน้อยที่เธอเห็นมาตั้งแต่คลอด และสัมผัสถึงรัศมีเทพเบาบางได้เมื่อยามแรกเกิด เหตุใดเธอถึงทราบนะหรอ.. ก็เพราะรัศมีมันคล้ายกับสิ่งที่พาเธอย้อนกลับมาอดีต เพียงแค่ไม่ได้ล้ำลึกกว่า และยังห่างชั้นกันมากพอสมควร แต่ก็พอรับรู้ได้ถึงอำนาจที่คนธรรมดาไม่ว่าเธอ หรือใครๆก็ไม่อาจมีได้ ถ้าให้เดาเล่นๆ เด็กคนนี้คงเป็นเทพกลับชาติมาเกิดแน่ๆ


"น้องภูมิคับ พี่มิลินท์มาหาแล้ว ตอนพี่ไม่อยู่คิดถึงพี่มั้ยเอ๋ย"


เด็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็พยายามโบกมือไปมา


"แอ๊ะ!"


พี่สาวต่างพ่อแม่ยื่นมือไปหยิกแก้มนิ่มนั้นเบาๆ อย่างอดไม่อยู่ ไม่รู้ทำไม.. เด็กน้อยก็ยิ้มร่า มือน้อยๆก็จับกับมือของพี่สาว แต่ก่อนจะได้เอาเข้าปาก มิลินท์ก็ดึงมือกลับก่อน ทำเอาหนูน้อยแทบร้องไห้


"เลิกดูดนิ้วพี่ได้แล้ว หิวหรอ เดี๋ยวพี่ไปเอานมมาให้"


ดูเหมือนน้องเธอจะไม่ได้หิว แค่อยากดูดนิ้วพี่สาวเท่านั้น


…………...


มิลินท์เล่นอยู่กับน้องนานพอดู ก็กลับออกไป


"เดี๋ยวมาอีกที เตรียมลูกแก้วสกิลเอาไว้ให้ภูมิดีกว่า ให้เรียนตั้งแต่เด็กน่าจะดี"


ดูเหมือนมิลินท์อยากจะปั้นน้องให้เป็น มิลินท์2 ..


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 441 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #119 yukai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 22:00

    ขอบคุณ
    #119
    0
  2. #86 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 11:45
    รออ่านนะคะ
    #86
    0
  3. #84 LukiMemory (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 20:31
    รอนะคะ
    #84
    0
  4. #83 jane4117 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 19:11
    มิลินท์2แหละ~
    #83
    0
  5. #82 Empty_Mind (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 17:42

    เตรียมหาสกิลมาอัพให้(ลูก)น้องเหรอ
    #82
    0