::ระบบภารกิจเปลี่ยนชีวิต::

ตอนที่ 22 : บทที่ 19 ความตึงเครียด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 484 ครั้ง
    20 พ.ย. 62

ไม่อยากตั้งชื่อตอน ตอนนี้เลย กลัวรีดจะเครียดก่อนอ่าน จายเยนน จายเยนน ก็แค่เนื้อเรื่องมันกำลังจะเข้มข้นไปอีก1ระดับเท่านั้น ..


...............



บทที่ 19



"มิลินท์ ลูกอยากได้พี่เลี้ยงทำไมคะ"


อลิสาถามอย่างแปลกใจ ปกติลูกของเธอดูแลตัวเองได้ดีกว่าผู้ใหญ่บางคนเสียอีก


"มันก็มีหลายเหตุผลนะคะคุณแม่ เช่นเวลามิลินท์มีงาน แต่เป็นวันที่คุณแม่มีเรียน มิลินท์ก็จะไปกับพี่เลี้ยงได้ค่ะ หรือถ้าวันนั้นมิลินท์อยู่บ้าน แต่คุณแม่ไปเรียน มิลินท์ก็จะอยู่กับพี่เลี้ยงไงคะ มิลินท์จะได้ไม่เหงาด้วย นะคะคุณแม่ขา"


อลิสามองตามเหตุผลก็ถือว่าใช้ได้ แต่ก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่ดี


"ตอนนี้มิลินท์มีคนที่จะให้มาเป็นพี่เลี้ยงแล้วค่ะ ถ้าคุณแม่โอเค พรุ่งนี้มิลินท์จะพามาพบคุณแม่เลยค่ะ"


"ใครกันลูก.. แล้วลูกไปรู้จักเขาได้ยังไง"


อลิสาถามอย่างสงสัย กลัวว่าคนคนนั้นจะเป็นคนไม่ดี


ฝ่ายมิลินท์ที่ลืมคิดเรื่องนี้ไปเลยก็ถึงกับเหงื่อตก สมองพลันเร่งหาคำตอบอย่างเร็วจี๋


"เอ่อ.. มิลินท์รู้จักกับคุณยายคนหนึ่งค่ะ เขาเป็นคนขายขนมไทย มิลินท์ชอบซื้อมาทานบ่อยๆ อร่อยมากเลยนะคะ มิลินท์สงสารที่เห็นคุณยายคนนั้นต้องเดินขายของทั้งวัน เหนื่อยก็เหนื่อย.. ร้อนก็ร้อน.. เพราะต้องหาเลี้ยงหลานชายที่นอนป่วยอยู่ มิลินท์จึงช่วยเขาไว้คะ โดยการให้คุณหมอที่มิลิน์รู้จักรักษาให้ จนหาย และพอหายแล้วเขาก็อยากจะตอบแทนบุญคุณหนูไงคะ หนูก็เลยอยากรับเขาไว้ เพราะมิลินท์ดูแล้วเขาก็เป็นคนดีคนหนึ่งเลย มิลินท์ดูคนออกค่ะ อีกอย่างคุณยายที่ขายขนมก็จะได้สบายไปด้วย เพราะได้หลานชายหาเลี้ยง ไม่ต้องไปเดินตากแดดให้ร้อนอีกแล้ว ถ้าคุณแม่ตกลงพรุ่งนี้มิลินท์จะพามาหาทั้งสองคนเลยค่ะ"


มิลินท์พูดออกมาอย่างลื่นไหล เหมือนกำลังอ่านสคริปอยู่ ทำให้คุณแม่ที่มีนิสัยใจอ่อนก็อยากเจอกับคนที่มิลินท์อ้่างถึงเลยทันที


"ถ้ามิลินท์พูดแบบนี้ พรุ่งนี้ก็พาเขามาพบแม่ก่อนนะคะลูก แล้วแม่จะดูให้อีกที"


"ขอบคุณค่ะคุณแม่ มิลินท์รักแม่ที่สุดเลยยย"


เด็กน้อยก็พุ่งไปกอดอลิสาอย่างเต็มแรงด้วยความดีใจ


ตกกลางคืนในคืนนั้น.. มิลินท์นั่งๆนอนๆอยู่ในห้องนอน โดยที่ยังไม่ได้หลับ ในหัวก็คิดแต่เรื่องการใช้คาถาก่อนหน้านี้ของเธอที่ทำให้เธอหมดแรงไปเลย


"พี่เจมส์ขา"


"ว่าไงครับคุณหนู นึกว่าเจอคนใหม่แล้วจะลืมพี่ชายคนนี้ไปแล้ว"


"แหม ไม่ลืมหรอกค่ะ นั่นก็เพื่อน นี่ก็พี่ แทนกันไม่ได้หรอก"


"ได้ยินแบบนี้ เจมส์ก็ชื่นใจ…ว่าแต่คุณหนูมีอะไรให้ผมรับใช้ครับ"


"คือมิลินท์อยากจะถามเกี่ยวกับการใช้อาคมเมื่อเช้า ที่พอใช้ปุ้บหมดแรงปั้บเลย มิิลินท์สงสัยว่ามันไม่น่าจะเป็นแบบนั้นได้ เพราะมิลินท์เองก็มีระบบคอยช่วย แถมยังนั่งสมาธิจนเข้าถึงจิตสมาธิได้แล้ว แต่ก็ยังทนใช้อาคมไม่ไหวอยู่ดี"


"อ๋อ เรื่องนี้เองหรอครับ ในหนังสือที่คุณหนูซื้อไป มันก็มีบอกนี่ครับว่า 'ความแรงของคาถาขึ้นอยู่กับจิตและความต้องการของผู้ใช้' แต่เมื่อเช้าที่คุณหนูทำคือการใช้จิตขั้นสูงและยังไม่ได้กำหนดขอบเขตการใช้จิตอีก มันก็เลยเป็นการใช้พลังรวดเดียวหมด.. ก็อย่างเช่นการเปิดก็อกน้ำแบบหมุน ถ้าเปิดรวดเดียวมันก็ใหลแรง ถ้าเปิดไม่มากมันก็ใหลช้า ตามนี้ครับ.. พอคุณหนูใช้พลังแบบรวดเดียวจนหมด จิตของคุณหนูเลยรับไม่ไหว ยิ่งเป็นการใช้จิตครั้งแรกด้วย สภาพเลยเป็นแบบนั้น"


มิลินท์ฟุบหน้าลงกับหมอนใบใหญ่อย่างหมดแรง นี่เธอทำตัวเองงั้นหรอ


"โอเคค่ะ มิลินท์เข้าใจแล้ว"


หลังจากนั้น มิลินท์ก็ใช้เวลาที่ว่างไม่มีอะไรทำและยังไม่ง่วง ศึกษาตำราที่ได้มาใหม่ เพราะจากที่เปิดดูคร่าวๆเมื่อเช้า เธอเจอคาถาแปลกๆเพียบ นอกจาก นจังงัง ที่น่าสนใจยังมี การเสกต่อแตนแมลงสาบ และอีกหลายอย่างที่เสกได้ ถึงแม้จะไม่ใช่ของจริงแต่ก็พอจะให้เธอแก้เบื่อได้


"คาถามหาเสน่ห์... ผ่านไปก่อน...คาถาสร้างภูติบริวาร...อันนี้น่ากลัวเกินไป...คาถาดวงตาราชสีห์...จ้องมองใครก็ทำให้กลัวหรอ ผ่านไปก่อนยังไม่อยากเป็นตัวประหลาด...คาถาเคลื่อนจิต...เอาจริงดิ จะเคลื่อนไปไหน...คาถาเดินบนน้ำ...หืออ?...คาถาเหยียบอากาศ...โอ้วววว...คาถาเดินบนไฟ...เดี๋ยวคุ้นๆ.."


ไม่ต้องสืบว่ายัยผีเอมมิกาหายไปไหน ตั้งแต่มิลินท์ร่ายยาวเกี่ยวกับคาถาต่างๆ เจ้าหล่อนก็หายวับไปเลย...สงสัยคงกลัวโดนเป็นหนูทดลองแน่ๆ…


……………


เช้าวันใหม่ที่สดใสได้เริ่มต้นขึ้น มิลินท์ตื่นนอนแต่เช้า เพราะต้องรีบไปทำธุระในสิ่งที่เธอได้พูดเอาไว้เมื่อวาน ยังดีที่คุณแม่นัดเอาไว้ตอนเย็นเพราะช่วงเช้าคุณแม่มีเรียน


ในช่วงเช้านั้น มิลินท์ก็รีบออกไปบ้านของคุณยายก่อน กลัวว่าท่านจะไม่อยู่บ้าน แต่ที่ไหนได้ พอไปถึงก็มิลินท์กับเห็นสภาพที่ต่่างจากเมื่อวาน เพราะ สองยายหลานกำลังช่วยกันทำความสะอาดบ้าน ต่อเติมส่วนที่ผุพังให้มันสวยงามกว่าเดิม มิลินท์ยืนแอบดูอยู่หน้าบ้านหลังนั้นสักพักเพราะอยากเก็บภาพนั้นไว้ในใจ…


หลังจากนั้น มิลินท์ก็เดินเข้าไปหา...ทั้งคู่เมื่อเห็นมิลินท์เดินมา ก็ละจากงานทุกอย่างออกมาต้อนรับ เด็กหญิงตรงหน้า


"ผมต้องขอบคุณ คุณหนูมากๆครับ ที่ช่วยผมเอาไว้"


หลังจากทั้งสามเดินไปนั่งที่เก้าอี้ไม้สภาพดี ฝ่ายวิกรมหลานชายก็เริ่มเปิดประเด็น โดยที่มิลินท์ยังไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ


"เดี๋ยวก่อนนะคะ นี่มิลินท์ยังไม่ได้บอกเลยนะว่าเป็นคนช่วย "


มิลินท์ตกใจอย่างมาก ตอนแรกที่มาก็พยายามเตรียมคำพูดเพื่อยืนยันว่าตนได้ช่วยชายหนุ่มเอาไว้ แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว


ฝ่ายผู้ชายคนเดียวในนั้นยิ้มออกมาเล็กน้อย.. ดวงตาฉายแววเศร้าออกมาเล็กน้อย


"คุณหนูคงทราบ.. ว่าผมป่วยเป็นอะไร… แต่ที่คุณหนูอาจไม่รู้ว่าตั้งแต่วันแรกที่เป็น ผมยังสามารถรับรู้ได้ทุกอย่าง รับรู้ว่าคุณยายผมต้องทำงานหนักแค่ไหน รับรู้ว่าผมต้องอยู่ในสภาพใด และรับรู้ว่าคุณหนู และเพื่อนคือคนที่ช่วยผมเอาไว้ แม้ไม่อาจขยับตัวหรือสื่อสารกับใครได้ก็ตาม"


'หรือจะเป็นเพราะสกิล จิตสมาธิระดับ S'


มิลินท์คิดอย่างสงสัย ก่อนจะละความสงสัยไว้ก่อน เพราะยังไงเดี๋ยวเธอก็คงได้คำตอบทีหลัง


"แบบนี้ก็ดีค่ะ มิลินท์จะได้ไม่ต้องอธิบายเยอะ แล้วพี่ชายได้เล่าให้คุณยายฟังหรือยังคะ"


"ผมกับคุณยายไม่เคยมีความลับต่อกันครับ แต่คุณหนูไม่ต้องห่วงเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้อีกแน่นอน"


"ถ้าอย่างนั้นก็ค่อยสบายใจหน่อย และคุณยายกับพี่ชายทราบมั้ยคะ ว่ามิลินท์มาที่นี่ทำไม"


"คุณหนูอยากให้เราสองคนตอบแทนยังไงก็บอกยายคนนี้มาได้เลยนะ ยายเต็มใจทำทุกอย่าง"


ถึงคราวนี้มิลินท์ก็ยิ้มออกมาอย่างน่ารักให้กับทั้งสอง


หลังจากที่มิลินท์ได้บอกจุดประสงค์ ของการมาที่นี่แล้ว อีกฝ่ายดูจะแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ยอมทำตามเด็กหญิงอย่างช่วยไม่ได้ เพราะเธอคือผู้มีบุญคุณ พอทุกอย่างลงตัวหมดแล้ว มิลินท์ก็เตี้ยมกันกับทั้งสองอีกครั้ง เพราะเวลาคุณแม่ถามอะไรจะได้เข้าใจตรงกัน


มิลินท์พูดคุยกันเสร็จแล้ว เธอก็อยู่ช่วยสองยายหลานจัดการเรื่องบ้านอีกนิดหน่อย ก็ได้ขนมไทยมากินฟรี อร่อยสมกับสกิลระดับA เสียดายนี่ถ้าไม่กลัวอ้วนเธอจะอยู่กินขนมนี่ทั้งวัน


เกือบเย็น มิลินท์ก็พายายหลานไปที่คอนโดของเธอ เมื่อทั้งสองได้ขึ้นมาก็ต้องตกใจในความหรูหราเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีสายตาละโมบโลภมาก


หลังจากคุณแม่กลับมาและได้เจอกับทั้งสอง ก็คุยกันอีกนิดหน่อย ความจริงแล้วอลิสาก็ไม่ได้อะไรมากมายนัก แต่อยากเจอหน้ากันก่อนก็เท่านั้น ยิ่งได้มาเจอกับสองยายหลานก็พูดคุยกันถูกคอ และเมื่อได้ฟังเรื่องราวก่อนๆของทั้งคู่เธอก็เกิดความสงสาร


"เอาล่ะค่ะ ตกลงสาจะรับพี่วิกรมมาเป็นพี่เลี้ยงของมิลินท์ และสำหรับคุณยาย ก็ไม่ต้องห่วงนะคะ ถ้าคุณยายยังอยากจะทำขนมไทยขายอยู่ เดี๋ยวสาจะลองคุยกับเพื่อนดูก่อนเรื่องจะเปิดร้านขายไปเลยหรือจะทำส่งออกไปร้านขนมหรือโรงแรมอื่นๆ สาไม่อยากให้คุณยายต้องเดินขายค่ะ เพราะตอนนี้ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วพี่วิกรมก็หายแล้ว สบายใจได้ค่ะ"


ตอนนี้อลิสานับถือยายวันเป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง


หลังจากนั้นคุณแม่ก็ขอตัวกลับเข้าห้องไปก่อน ทิ้งให้มิลินท์อยู่กับยายวันและพี่วิกรม


ด้านมิลินท์ที่ทุกอย่างโอเคก็ดีใจ เมื่อพูดคุยกันอีกหน่อย ทั้งสองก็ขอตัวกลับ


"ขอบคุณนะคะที่มาเป็นพี่เลี้ยงให้มิลินท์"


หลังจากลงมาส่งถึงด้านล่างคอนโด มิลินท์ก็เอ่ยกับวิกรมก่อนที่จะกลับไป


"ไม่เป็นไรครับคุณหนู ผมดีใจซะอีก ที่คุณหนูหางานให้ผมทำ และทำให้ยายมีความสุข"


วิกรมยิ้มออกมาคราวนี้คือรอยยิ้มที่ออกมาจากใจ


"มิลินท์ขอถามหน่อยได้มั้ยคะ.. ว่าทำไมพี่วิกรมถึงได้โดนคุณไสย..."


รอยยิ้มก่อนหน้านี้กลายเป็นจริงจังขึ้นมา


"หมอผีมานพ มันคือคนที่ใช้คุณไสยใส่ผม มันบอกว่าตัวผมนั้นมีสิ่งที่พิเศษกว่าใคร ถ้าไม่อยู่ข้างมัน.. มันจะทำลายผม คุณไสยที่มันใช้.. ผมได้ยินมันเรียกว่า 'ช่วงชิง' "


แววตาและสีหน้าของวิกรม มีความตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด ถ้าไอหมอผีนั่นมันรู้ว่า มันทำพลาด.. กลับมาคราวนี้ มันคงจะร้ายแรงกว่าเดิมมาก


"คุณหนูครับ.."


มิลินท์รับรู้ได้ถึงอารมณ์ของคนตรงหน้า ใบหน้าของเธอก็จริงจังขึ้นมา



"สิ่งที่คุณหนูใช้ช่วยชีวิตผม... ช่วยสอนผมได้มั้ยครับ"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 484 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #252 Bloody Empress (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 09:40
    เราว่าเรื่องมันชักจะเลยเถิดไปใหญ่แล้วอ่ะ ตังแต่มีมานา ตอนนี้ก็ใช่คุณไสยได้อีก
    #252
    0
  2. #168 แอปเปิ้ลแดง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 21:35
    ไม่ค่อยเห็นด้วยกับการที่ให้ผู้ชายมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กผู้หญิง ถึงจะดูเป็นคนดีแต่มันอันตราย คุณแม่ไม่คิดให้ดีๆ ก่อนเหรอ
    #168
    2
    • #168-1 แอปเปิ้ลแดง(จากตอนที่ 22)
      10 ธันวาคม 2562 / 21:36
      คนอื่นไม่ได้มีสกิลมองเห็นความดีเหมือนมิลินท์นะ
      #168-1
    • #168-2 Bloody Empress(จากตอนที่ 22)
      21 ธันวาคม 2562 / 09:39
      เห็นด้วยย
      #168-2
  3. #114 yukai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 21:32

    ขอบคุณ
    #114
    0
  4. #65 LENG555* (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:50

    รอครับ

    #65
    0
  5. #64 jane4117 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 19:25
    คุณได้รับพ่อเลี้ยง(???)​1ea
    #64
    3
    • #64-1 s1epzgodz(จากตอนที่ 22)
      20 พฤศจิกายน 2562 / 19:36
      จายยเยนน พี่เลี้ยงก็พอ 555 พ่อเลี้ยงไม่ต้อง พ่อแท้ๆยังมีคิวจะมา แต่คงอีกนาน
      #64-1
  6. #63 LukiMemory (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 18:46
    รอนะคะ
    #63
    0