::ระบบภารกิจเปลี่ยนชีวิต::

ตอนที่ 20 : บทที่ 17 ให้หนูช่วยนะคะ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 489 ครั้ง
    18 พ.ย. 62

บทที่ 17



หลังจากผ่ามรสุมบรรดาแฟนคลับ ทั้งหน้าใหม่และเก่า คุณแม่ก็เลยไปส่งมิลินท์กลับคอนโดไปก่อน เพราะถ้าให้รออลิสาที่ต้องเรียนคาบบ่ายอีก2คาบ ก็คงไม่ไหว


"เห้อออ… เหนื่อยมากเลย นี่แค่ช่วงเช้าเท่านั้นนะ"


มิลินท์เมื่อหลับมาถึงห้องก็บ่นทันที


"ขนาดฉันเป็นผี ฉันก็ยังเหนื่อยแทนเลย"


ผีสาวนั่งลงบนเตียงอย่างถือวิสาสะ พลางทำท่าเหมือนคนเหนื่อยอ่อน


"เชอะ!"


มิลินท์หันหน้าออกไป แล้วล้วงเอาโทรศัพท์เครื่องพิเศษออกเธอออกมาเล่นแก้เซ็ง..


"ว้าวว… สมัยนี้มันมีของแบบนี้ด้วยหรอ ทำไมฉันไม่เห็นนะ"


มิลินท์ไม่ตอบ


"อ๋อ ฉันลืมไป.. คงเป็นเพราะเธอมีสิ่งนั้นนี้เอง…"


คราวนี้มิลินท์ถึงกับชงักไป ดูเหมือนเอมมิกาจะรู้จักกับระบบ แต่เธอไม่ยอมพูดออกมา มิิลินท์ก็ไม่ชอบถามเซ้าซี้ ถ้าเอมมิกาอยากเล่า เธอคงเล่าเอง..


"สวัสดีค่ะคุณตา.. คุณตาสบายดีมั้ยคะ"


เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามิลินท์ไม่ได้คุยกับคุณตามาหลายวันแล้ว จึงโทรไปหาท่าน


"สวัสดีลูก ตาสบายดีไม่ต้องห่วง แล้วเราหล่ะเดี๋ยวนี้ดังใหญ่เลยนะ ตาไปที่ไหนก็ได้ยินแต่ชื่อหลานทั้งนั้นเลย"


"คุณตาก็ มิลินท์ไม่ได้ดังขนาดนั้นหรอกค่ะ ก็แค่มีชื่อเสียงเล็กน้อย ถ้าจะให้ดังคงต้องรอละครออกอากาศค่ะก่อนค่ะ อิอิ"


"ฮ่าๆ นี้ตาจะได้เป็นคุณตาของแม่ซุปตาร์ตัวน้อยแล้วสินะ.. แต่ถึงหนูจะทำงานวงการบันเทิง แต่หนูอย่าทิ้งการเรียนจะลูก เห็นอลิสาบอกตาว่าหลานจะเข้าเรียนอีกไม่กี่วันนี้"


พูดถึงเรื่องเรียน มิลินท์ถึงกับทำหน้าเซ็ง จะให้คนที่จิตใจโตแล้ว มานั่งเรียนอนุบาลอีกรอบ มันก็ดูยังไงไม่รู้ ถ้าเธอไม่ได้มีความทรงจำจากการย้อนเวลามา เธอคงจะเข้าเรียนแบบไม่มีปัญหา


"ได้ค่ะคุณตา มิลินท์จะไม่ทิ้งการเรียนแน่นอนค่ะ"


แต่ในเมื่อมันจะเป็น ก็คงต้องทำ ใช้เวลาเป็นเด็กอนุบาลอีก3ปี แค่นี้ จิบๆ.. สะเมื่อไหร่ละ น่าเบื่อตายชัก เห้อ สงสัยต้องหาอะไรทำด้วยระหว่างเรียน


จากนั้นคุณตาและมิลินท์ก็คุยกันอีกสักพักก็วางสายไป


"นี่เอม ฉันจะตั้งกฎของการอยู่อาศัยร่วมกัน."


ผีสาวที่กำลังนอนเล่นเรื่อยเปื่อย ทำหน้าเซ็งอีกต่างหากเมื่อถูกเรียก


"อะไรอีกล่ะ เธอนี่น่ารำคาญจริงๆ"


มิลินท์แทบอยากจะปาหมอนไปกระแทกหน้าผีสาว แต่ถึงปาไปมันก็รู้ว่าไม่โดน


"ไม่ยาก… กฎการอยู่ร่วมกันของฉัน.. ก็คือการทำตามที่ฉันสั่ง ถ้าฉันไม่ได้สั่งก็ห้ามทำ ง่ายๆแค่นี้ทำได้มั้ย"


"ไม่เอา!"


"คิดดูให้ดีนะเอมมิกา ว่าอยากจะโดนข้าวสารเสก น้ำมนต์ คืออยากโดนจับถ่วงหม้อ"


"เหอะ ไอที่ว่ามานี่สมัยนี้มีแค่ของเก้! ของจริงจะมีหรือเปล่ายังไม่รู้เลยย่ะหล่อน แล้วทำมาเป็นขู่"


มิลินท์แทบยิ้มออกมาเมื่อคิดอะไรได้


"แล้วถ้าเป็นของจากระบบหล่ะ เอ… ฉันว่ามันน่าจะมีหลายอย่างเลยนะ รับรองได้เลยของจริงทุกชิ้น แต้มฉันก็มีอีกเยอะ"


"หยุด! อย่านะ"


คราวนี้เอมมิกาถึงกับลนลาน


"อิอิ งั้นก็ตามที่บอก โอเค้"


"ได้ ฝากไว้ก่อนเถอะ หึ"


ดูเหมือนยัยผีนี่จะงอนเป็นด้วย


"นี่เอมมิกา เธอก็เป็นผีมานานแล้ว เธอทำอะไรได้บ้างหล่ะ"


สีหน้าเง้างอนก่อนหน้านี้หายไปไหนไม่รู้ แทนที่ด้วยสีหน้าแสดงออกถึงความภูมิใจ และมั่นใจ


"อยากดูมั้ยหล่ะ เดี๋ยวทำให้ดู"


"ไม่ต้อง! ถอยไปไกลๆเลย..ไม่ต้องเข้ามาใกล้ แค่บอกก็พอไม่ต้องแสดงอะไรทั้งนั้น"


อยู่ๆยัยนี่ก็ลอยมากระซิบอยู่ข้างหู ขนลุกเกรียวเลยมิลินท์น้อย ภาพติดตาจากของเก่าก็ยังไม่หาย


"ได้แกล้งเธอก็สนุกดีเหมือนกันนะ เอาหล่ะจะบอกให้นะ ฉันทำได้หมดนั่นแหละ เหมือนที่พวกเธอดูหนังผีไง ไม่ว่าจะหายตัว จับสิ่งของ ทะลุกำแพง หรือหลอกคนก็ได้ด้วยนะ อันหลังนี่ภูมิใจนำเสนอเลยหล่ะ"


ตริ้ง!


…………...

ภารกิจรอง

…………...


1)ช่วยซื้อขนมของคุณยาย


เพราะว่าคุณหนูต้องทำความดีให้มากๆ ระบบจึงได้มอบภารกิจนี้


[เงื่อนไขภารกิจ] อีก10นาที จะมีคุณยายคนหนึ่งเดินหาบขนมมาขายอยู่ที่ด้านหน้าคอนโดของคุณหนู โดยให้คุณหนูอุดหนุนซื้อของของยายคนนั้นทั้งหมด


[รางวัล]


แต้มภารกิจ 50 แต้ม


หนังสือวิทยาศาสตร์ขั้นสูง ระดับ A


ลูกอมเพิ่มขีดจำกัดมานา +10 หน่วย 1เม็ด ระดับB


[รับ/ไม่รับ]


……………


'เยี่ยมภารกิจนี้ได้ของที่ต้องการมาแล้ว'


"เป็นอะไรมิลินท์ เห็นนิ่งเชียว.. มีภารกิจให้ทำหรอ"


ยัยนี่ชักจะรู้มากแล้วนะ


"อีก5นาที ฉันจะลงไปข้างล่าง เธอจะอยู่บนนี้ หรือตามไปก็แล้วแต่เธอ"


"พูดไม่คิด ระดับฉันก็ต้องตามเธอไปสิ มีเรื่องสนุกให้ทำเยอะแยะ อยู่บนนี้จะมีอะไรทำกัน"


สรุปนี่มันผีขี้เหงาหรือเปล่าเนี้ย


แล้วคู่หู หนึ่งคน หนึ่งผีก็ลงมารอคุณยายที่ด้านล่างคอนโด ไม่นาน ก็ปรากฎร่างของหญิงชรา เดินหลังค่อมแบกตะกร้าสานที่มีขนมไทยก็ในนั้น


"ป้า! ป้าจะมาขายของตรงนี้ไม่ได้นะ ใครผ่านไปมามันดูไม่ดี ไปไกลๆเลยตรงนี้ขายไม่ได้"


ไม่ทันไรก็มีรปภ. ที่เฝ้าอยู่หน้าคอนโด เดินไปห้ามคุณยายคนนั้น


"ขอเถอะนะพ่อหนุ่ม ถ้ายังขายไม่หมด ป้าก็ยังกลับบ้านไม่ได้ ของก็ยังขายไม่ได้ ขอเถอะนะพ่อหนุ่ม ขอป้านั่งขายตรงนี้เถอะนะ"


หญิงชราพูดด้วยเสียงเหนื่อยอ่อน น่าสงสาร … ใครมันปล่อยให้คนอายุขนาดนี้มาเดินขายของกัน


'เช็คสถานะ'


นางวัน สุขใจ อายุ 70


สุขภาพ ไม่แข็งแรง


ค่าความดี สูง


เป็นคนหาเลี้ยงครอบครัว ที่มีหลายชายวัย25 นอนป่วยเป็นโรคประหลาดรักษาไม่หาย ทั้งที่ร่างกายตัวเองก็เริ่มไม่ไหวแล้ว


[สกิล ทำขนมไทย ระดับ A]


[สกิล ทำอาหาร ระดับ A]


……………


'ดูเหมือนว่าเธอจะเจอเทพทำอาหารเข้าแล้ว'


มิลินท์ไม่รอช้า เดินเข้ามาหาคุณยายตนนั้นทันที


"สวัสดีค่ะคุณยาย"


มิลินท์ไหว้ผู้สูงอายุอย่างสุภาพ ก่อนจะหันหน้าไปทาง รปภ อีกคน


"นี่คุณน้าคะ ปล่อยให้คุณยายขายของตรงนี้แปบเดียวไม่ได้หรอคะ ไม่นานหรอกค่ะ มิลินท์อยากกินขนม"


ด้วยเพราะ รปภ คนนั้นรู้ว่ามิลินท์เป็นใคร จึงพูดอะไรได้ไม่มาก ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นเด็กน้อยคนหนึ่ง แต่ก็เป็นคนที่มีความสามารถที่ใครหลายคนยอมรับ


"คุณยายขา มีขนมอะไรบ้างคะ"


หญิงชราเห็นเด็กหญิงมาซื้อของก็ยิ้มดีใจ


"ยายมีหลายอย่างเลยหนู มีขนมทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง กับสังขยา หนูอยากได้อะไรก็บอกยายเลยนะ"


มิลินท์ดูขนมที่คุณยายทำ น่าตาดี รสชาติก็คงให้ได้จากสกิลที่เป็นถึงระดับA หายากมากสำหรับคนสมัยนี้ ถ้าใจไม่รักจริงๆ อย่าหวังว่าจะถึงระดับA เสียอยู่อย่างเดียวคือการที่ต้องมาแบกขายแบบนี้ ผู้คนคงไม่กล้าซื้อเท่าไร กลัวเป็นของสกปรก


"คุณยายขา มิลินท์เอาหมดเลยค่ะ"


ฝ่ายหญิงชราได้ยินแบบนั้นก็ตกใจ


"แน่ใจหรอหนู?"


"แน่ใจสิคะคุณยายทั้งหมดนี่เทาไรคะ"


"ทั้งหมด500บาทนะหนู"


มิลินท์เตรียมหยิบเงินในกระเป๋าสะพายใบเล็กสีชมพูออกมา


"โอ๊ย!"


"คุณยายเป็นอะไรไปคะ"


ในขณะที่คุณยายกำลังก้มลงนำขนมทั้งหมดใส่ถุง ก็ร้องออกมา


"ยายไม่เป็นไรหรอก แค่โรคคนแก่หน่ะ หนูไม่ต้องตกใจ"


มิลินท์เห็นดังนั้นก็เดินเข้าไปพยุงหลังให้ยายคนนั้น และในจังหวะที่เป็นมุมอับสายตา มิลินท์ก็แอบใช้สกิลฮิวลิ่งทันที.. แสงสีขาวสะอาดตามองเห็นได้ไม่ชัดเมื่ออยู่กลางวันแถมมิลินท์ยังทำอยู่ด้านหลัง คุณยายเลยไม่เห็น สักพักอาการของคุณยายก็ดีขึ้นมาก


"โอ้ ทำไมยายรู้สึกเหมือนมีแรงมากขึ้นเลย"


'จะไม่ให้มีแรงมากขึ้นได้ยังไงหล่ะ ก็เสียมานาไปตั้ง7หน่วย'


"มาค่ะคุณยาย หนูช่วยให้หนูช่วยนะคะ"


แล้วมิลินท์ก็ช่วยนำขนมทั้งหมดใส่ลงถุงโดยแบ่งหนึ่งถุงใส่ทุกอย่างๆละนิดหน่อย


"มิลินท์! ฉันได้เรื่องมาแล้ว"


มิลินท์ใช้ให้ผีสาวไปดูอาการของหลานชายของยายคนนี้ เพราะเธอสงสัยในคำอธิบายว่า เป็นโรคประหลาดรักษาไม่หาย ตั้งแต่ตอนแรกที่เธอเดินเข้ามาหาคุณยายแล้ว


"ชายคนนั้นเป็นโรคที่คนธรรมดารักษาไม่หาย...เขาโดนคุณไสย์"


มิลินท์อึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนจะเดินห่างออกไปจากคุณยายเล็กน้อย เพื่อถามเอมมิกาอีกที


"มีทางแก้มั้ย.."


"มี.. แต่งานนี้ต้องพึ่งเธอด้วย"


เมื่อเอมมิกาบอกว่ามีทางแก้ มิลินท์ถึงหายห่วงไปหนึ่งเรื่อง ก่อนจะเดินหลับมาหาคุณยายที่รออยู่


มิลินท์ยื่นแบงค์500ส่งให้คุณยายทันทีแต่ก่อนที่คุณยายจะรับไปนั้น มิลินท์ก็ยื่นหน้าเข้าไปเหมือนจะกระซิบ


"เรื่องหลานชายคุณยาย…....ให้หนูช่วยนะคะ"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 489 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #300 dragun2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:34
    อะแฮ่มตอนเรียกก้องภพทำไมเรียกป้าทีรปภเรียกคุณน้าละ
    #300
    0
  2. #111 yukai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 21:20

    ขอบคุณ
    #111
    0
  3. #60 Empty_Mind (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 00:28

    บ้านอื่นมีโรคภัยไข้เจ็บ
    แต่บ้านนี้มีคุณไสย์มนต์ดำ
    จุ๊ๆ.. จะรอดูอิทธิฤทธิ์หมอผีตัวน้อยจ้าาา
    #60
    0
  4. #59 LukiMemory (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 23:57
    รอนะคะ
    #59
    0
  5. #58 aminidecor (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:44

    สนุกค่าาาา
    #58
    0