::ระบบภารกิจเปลี่ยนชีวิต::

ตอนที่ 2 : บทที่ 0 บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 541 ครั้ง
    1 พ.ย. 62

ชีวิตเดิมของมิลินท์

เกิดมาก็มีแต่แม่เพียงคนเดียวที่เลี้ยงดูเธอ จนเมื่อเธออายุได้5ขวบกว่า แม่ก็จากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอไม่มีญาติที่ไหน เพราะแม่พาเธอออกมาอยู่ในที่ๆห่างไกลไม่มีคนรู้จัก ส่งผลให้เธอต้องไปอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า จากเด็กร่าเริงก็กลายมาเป็นเด็กเงียบครึม พูดน้อย..


ไม่นานก็มีผู้ใหญ่ใจดี2คนเป็นสามีภรรยา มารับเธอไปอุปการะ แรกๆก็เหมือนจะดี แต่เมื่อผู้เป็นสามีได้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ ในตอนที่เธออายุเพียง12ขวบ ตั้งแต่นั้นมาผู้เป็นภรรยาก็เริ่มเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นสุรา การพนัน ที่หนักเลยคือการทำร้ายร่างกายของเธอ... เธอต้องคอยรับใช้รับคำสั่งรับคำด่าต่างๆนาๆที่ไม่อาจปฏิเสธได้ คอยรับกับอารมณ์ที่แปรปรวน จากผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่บุญธรรมของเธอ


จนในที่สุดก็เกิดเรื่องขึ้น เมื่อแม่บุญธรรมของเธอได้เป็นหนี้พนันก้อนใหญ่ หมดเนื้อหมดตัว และได้ขายเธอให้พวกเจ้าหนี้ เด็กสาววัย18กำลังสะพรั่ง ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการปลดหนี้ ไร้การศึกษา ไร้ทางออก ไร้คนช่วย เรื่องราวคงไม่พ้นต้องถูกนำไปให้พวกค้ามนุษย์ หรือพวกค้าประเวณี


สุดท้าย ทางออกเดียวที่เธอคิดได้ก็คงจะเป็นการ.. ฆ่าตัวตาย เพื่อหลุดพ้นจากเรื่องแย่ๆพวกนี้..ในยามที่เธอกำลังจะแขวนคอตัวเองกับเชือกที่มัดไว้กับเพดานห้องที่เล็กราวรังหนู เธอได้ย้อนคิดถึงเรื่องราวในอดีตต่างๆนาๆ เรื่องราวของแม่แท้ๆที่จากไปตั้งแต่ยังเล็กๆ … เธออยากย้อนเวลา อยากกลับไปแก้ปัญหา อยากกลับไปช่วยไม่ให้แม่ของตนต้องตาย อยากอยู่กับแม่อีกครั้ง..

น้ำตาแห่งความเสียใจไหลออกมาเป็นทาง ใจนึงก็อยากมีชีวิต แต่อีกใจก็อยากจะจบเรื่องบ้าๆพวกนี้ แต่ในเมื่อเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็คงจะต้องไปให้สุดทาง


ในขณะที่มือสั่นๆของเธอจับอยู่กับบ่วงเชือก เธอหลับตาลงพร้อมค่อยๆเลื่อนหน้าไปอยู่ข้างในบ่วง..

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังเข้ามาในหัวอย่างนุ่มนวล


"เจ้าต้องการให้มันเป็นอย่างนี้จริงๆ หรือ.."


เสียงนั้นหยุดไปสักพัก แล้วดังขึ้นใหม่


"เจ้าน่าจะรู้ ว่าการฆ่าตัวตายมันคือบาปที่ยิ่งใหญ่..เจ้าต้องการอย่างนี้จริงๆ หรือ.."


น้ำเสียงที่นุ่มนวลแฝงไว้ด้วยความเมตตา ที่ดังอยู่ในหัวของเธอ อาจจะเป็นเพราะเธอไม่ทันคิด สงสัยหรือว่าอะไร ว่าเสียงในหัวคือใคร เธอก็เผลอตอบเสียงนั้นออกไป


"แล้วมันมีวิธีไหน ที่จะทำให้ชีวิตหนูไม่ต้องเจอกันเรื่องพวกนี้ ไม่ต้องเป็นอย่างทุกวันนี้ ท่านพอจะบอกหนูได้หรือเปล่า.."


"หากเจ้าปรารถนา การเริ่มต้นใหม่.. ข้าก็จะให้เจ้าได้เริ่มต้นใหม่ หากเจ้าปรารถนาชีวิตที่ดีขึ้น ข้าก็จะให้สิ่งนั้นกับเจ้า.. ข้าขอให้เจ้าจงใช้ชีวิตของเจ้าตามแต่ใจต้องการเถิด.."


ทันใดนั้นสติของเธอที่เหลืออยู่น้อยนิด ก็พลันวูบหายไป…

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 541 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #317 noname00121 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 00:17
    แล้วทำไมไม่หนีล่ะ จะฆ่าตัวตายทำไม หนีไปตายเอาดาบหน้าดีกว่าไหม
    #317
    0
  2. #22 Empty_Mind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 17:16

    อ้อ.. ยังไม่ได้ฆ่าตัวตาย
    แค่กำลังจะทำ แต่ย้อนเวลาซะก่อน
    #22
    0