::ระบบภารกิจเปลี่ยนชีวิต::

ตอนที่ 13 : บทที่ 10 ทุกบาทมีค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 568 ครั้ง
    10 พ.ย. 62

บทที่ 10



ภายในร้านกาแฟชื่อดังในห้างสรรพสินค้า มีหนึ่งหญิงสาว หนึ่งชายหนุ่ม? และหนึ่งเด็กน้อย…กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวในสุด


"สรุปคุณก๊องกี้จะให้มิลินท์ไปถ่ายโฆษณาครีมอาบน้ำเด็กงั้นหรอคะ"


อลิสาถามย้ำเพื่อความแน่ใจ


"ใช่ค่ะคุณน้อง...ต้องบอกก่อนว่าคุณพี่เคยเห็นหน้าน้องมิลินท์ใน ficbook มาก่อนนะคะ เห็นว่าเด็กคนนี้น่ารักดี คุณพี่ชอบมากจนอยากได้มาเป็นลูกสาวเลยล่ะค่ะ ยิ่งคุณพี่ได้มาเจอน้องตัวจริงวันนี้ น่ารักยิ่งกว่าในรูปซะอีก น้องดูร่าเริง มีออร่า และเอกลักษณ์ในตัวไม่เหมือนใคร คุณพี่ฟันธงเลยว่า ถ้าน้องมิลินท์เอาดีทางด้านวงการบันเทิง รับรองว่ารุ่งแน่นอนค่ะ"


ก๊องกี้ ชายหนุ่ม? แต่ใจสาว ผู้เป็นเจ้าของ ดิแองเจโล่ โมเดลลิ่ง กำลังพูดโน้มน้าวใจอลิสา ที่เพิ่งรู้ว่าเป็นคุณแม่ของมิลินท์ได้ไม่นาน และดูเด็กกว่าที่คิด


ฝ่ายมิลินท์ที่นั่งฟังคุณแม่ กับคุณลุง เอ้ย! คุณป้าคุยกันตั้งแต่ต้น ก็คิดตามที่พวกเขาพูด


ในตอนนี้ภารกิจเน็ตไอดอลของมิลินท์มียอดติดตามเฉลี่ยทั้งสามทาง อยู่ประมาณหนึ่งแสนต้นๆ ยังขาดอีกเกือบสี่แสน ถ้าหากเธอเลือกถ่ายโฆษณานี้ ก็ถือว่าเป็นการช่วยโปรโมตตัวเองไปด้วย คนก็จะรู้จักเธอมากขึ้น…


อลิสามองมาทางเด็กน้อย อย่างครุ่นคิด


"น้องมิลินท์กับคุณแม่ไม่ต้องกังวลนะคะ งานนี้ปลอดภัยหายห่วง ระดับเจ้ก๊องกี้ไม่มีทางทำให้เกิดข้อผิดพลาดแน่นอน ถึงแม้จะเป็นโฆษณาครีมอาบน้ำแต่จะไม่มีการโป้เปลือยแต่อย่างใด คุณพี่รับประกันค่ะ..."


เจ้ก๊องกี้หันมามองดูเด็กหญิงมิลินท์ที่นั่งอยู่ข้างๆ กำลังดูดนมสดปั่นในแก้วใส ที่พนักงานร้านเอามาเสิร์ฟก่อนหน้านี้อย่างเสียงดัง


"เอาอย่างนี้มั้ยคะ คุณแม่พาน้องมาแคสงานดูก่อน ถ้าไม่ผ่านก็ถือว่ามาหาประสบการณ์ให้น้อง… แต่ถ้าน้องแคสผ่าน เจ้าของสินค้าเขาเลือกน้อง ก็แสดงว่าน้องมีคุณสมบัติ สามารถเป็นส่วนหนึ่งในโฆษณาชิ้นนี้ได้ แบบนี้คุณแม่จะโอเคหรือเปล่าคะ"


"มิลินท์ขอลองดูนะคะคุณแม่ มิลินท์ทำได้ค่ะ"


"ตกลงตามนั้นค่ะคุณก๊องกี้ แล้วจะนัดกันอีกทีเมื่อไรคะ…"


……………


หลังจากตกลงได้ข้อสรุปกันแล้ว ทั้งสองฝ่ายก็แลกเบอร์โทร และอีเมลล์ติดต่องานกันทันที


เมื่อเวลาประมาณบ่ายสอง...มิลินท์ และอลิสาก็หลับมาถึงคอนโดเรียบร้อย สิ่งแรกที่อลิสาทำก่อนเลยก็คือการเดินไปเปิดโน๊ตบุ๊คของเธอแล้วค้นหา บริษัท ดิแองเจโล่โมเดลลิ่ง และชื่อของคุณก๊องกี้อีกรอบเพื่อความชัวร์ ว่าตนไม่ได้โดนหลอก สมัยนี้จะไว้ใจใครนั้นยากมาก ต้องดูให้ละเอียดรอบครอบ ...เมื่อค้นหาแล้วไม่เจอสิ่งผิดปกติ อลิสาจึงวางใจ


วันที่คุณก๊องกี้ หรือชื่อจริงที่ไม่อยากให้ใครเรียกก็คือ ก้องภพ! นัดให้มิลินท์ไปแคสงานคือ อีก1อาทิตย์หลังจากนี้ ซึ่งตรงกับวันเสาร์พอดี พร้อมส่งที่อยู่ที่เธอและคุณแม่ต้องไปมาให้แล้ว


อีกสองวันคุณแม่ก็จะต้องไปเรียนแล้ว ช่วงเวลานี้อลิสาจึงยุ่งอยู่กับการเตรียมตัวต่างๆ มิลินท์จึงหาโอกาศ อัพเกรดโทรศัพท์แล้วเรียบร้อย หน้าตายังคงเดิม เพิ่มเติมคือมันเทพมาก มีระบบอินเตอร์เน็ตฟรีในตัว เร็วแรง1Tb/s โ้อ้วพระเจ้า! และสามารถโหลดแอพต่างๆจากสโตร์ ที่มีในยุคอนาคตและปัจจุบันได้เลย เสียอย่างเดียว…


'เธอลืมซื้อซิมโทรศัพท์มาด้วย!'


ด้วยเพราะ ทั้งเธอและคุณแม่มีเรื่องให้ต้องคิด หลังจากคุยกับคุณก๊องกี้เสร็จก็เดินทางกลับบ้านทันที ไม่ได้แวะที่ใหนต่อ


……………


2วันผ่านมา วันนี้เป็นวันที่คุณแม่ต้องไปเรียน...แต่คงไม่ได้เรียนหรอกมั้งวันนี้ เพราะเท่าที่เธอรู้มา


วันนี้คุณแม่คงมีกิจกรรมทั้งวัน ด้วยเหตุนี้ มิลินท์จึงต้องอยู่คอนโดคนเดียว เพราะคุณแม่คงยุ่งทั้งวัน พาเธอไปด้วยไม่ได้ แต่คุณแม่ก็เตรียมพร้อมให้แล้ว ทั้งให้เงินจำนวนหนึ่ง และทำกับข้าวเผื่อให้หนูมิลินท์เรียบร้อย คียการ์ดคอนโดก็ทำไว้สองชุด แบ่งกันคนละชุด สำหรับอลิสาไม่ค่อยห่วงมิลินท์เท่าไร ด้วยเพราะรู้นิสัยลูกสาวตัวเองดี ทั้งฉลาด และทำทุกอย่างเองได้จนเป็นนิสัย


ตั้งแต่เช้าจนเย็น มิลินท์อยู่แต่ในห้อง ถ้าหิวก็ออกมากินอาหารที่ห้องครัว น้ำผลไม้และนมรสต่างๆก็แช่รอแล้วในตู้เย็น ใช้ชีวิตชิวๆสบายๆ


วันทั้งวัน มิลินท์คอยแต่ศึกษา โทรศัพท์ระบบโฮโลแกรม ลองผิดลองถูก หรือบางครั้งก็ถามกับพี่เจมส์ ผู้ช่วยของเธอ ..ที่ไม่ค่อยมีบทเท่าไร?


ภาพโฮโลแกรม ที่ฉายชัดอยู่บนอากาศ ลอยออกมาจากหน้าจอโทรศัพท์ที่ตั้งหงายอยู่บนเตียง ยิ่งภาพโฉโลแกรของโทรศัพท์เครื่องนี้มันพิเศษกว่าที่เธอเคยรู้...มันไม่เพียงแค่ฉายภาพ แต่เราสามารถควมคุมโฮโลแกรมนั้นโดยสัมผัสกับภาพนั้นโดยตรงได้ (นึกภาพให้คล้ายๆโฮโลแกรมของโทนี่ สต้าก ในไอรอนแมนครับ)


มิลินท์เล่นจนเพลิน โดยที่ไม่รู้เวลา เผลอแปบเดียวก็เย็นมากแล้ว แต่คุณแม่ก็ยังไม่กลับมาสักที อาหารที่คุณแม่เตรียมไว้ให้ก็มีแค่มื้อเช้าที่วางบนโต๊ะอาหาร กับมื้อเที่ยงที่ใส่ตู้เย็นไว้ เวลาหิวก็อุ่นกินได้


มิลินท์เดินออกจากห้องของตัวเอง มานั่งที่มุมนั่งเล่นรอคุณแม่กลับมา เวลาประมาณ ห้าโมงเย็นเศษๆแล้ว คุณแม่ก็ยังไม่กลับ มิลินท์จึงตัดสินใจโทรไปหาคุณแม่ ด้วยซิมการ์ดโทรศัพท์ที่เพิ่งซื้อเมื่อวันก่อน


ตรูนนนนนน….นน.


เสียงร้องดังอยู่ประมาณ3ครั้ง คุณแม่ก็รับสาย


"สวัสดีค่ะคุณแม่ นี่มิลินท์เองนะคะ"


มิลินท์พูดออกไปก่อน แต่ฝั่งนั้นดูจะเสียงดังมาก มีเสียงตีกลอง เป็นจังหวะ และเสียงคนร้องตะโกนโวกเวงโวยวาย ฟังไม่ได้ศัพท์


"อ้อ… มิลินท์หรือลูก ว่าไงคะ พอดีแม่ยังไม่เสร็จธุระที่นี่หน่ะ "


คุณแม่ตะโกนใส่โทรศัพท์ราวกับจะตะโกนแข่งกับเสียงรอบข้างที่ดังมากมาก ทำเอามิลิินท์ต้องยกมือขึ้นแคะขี้หู ข้างที่เอาโทรศัพท์แนบไว้


"ไม่มีอะไรค่ะคุณแม่ มิลินท์แค่เป็นห่วงเห็นคุณแม่ยังไม่กลับ ก็เลยลองโทรถามดูก่อน ถ้าคุณแม่ยังไม่เสร็จจากมหาลัยก็ไม่เป็นไรค่ะ"


"อ้อ.. จ๊ะๆ .. เดี๋ยวเจอกันที่บ้านนะคะลูก งั้นเดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะคะ คุณแม่ต้องไปแล้ว"


"โอเคค่ะ แล้วเจอกันนะคะ"


มิลินท์วางสายเรียบร้อย ดูเหมือนคุณแม่จะมีความสุขนะ น้ำเสียงดูร่าเริงขึ้นกว่าแต่ก่อน อาจจะเพราะว่าได้กลับมาเรียนตามที่ฝัน และได้เจอเพื่อนใหม่ๆ..


"เฮ้อ.. ไปหาอะไรกินข้างล่างดีกว่า.."


มิลินท์ออกมาจากคอนโด มาเดินเล่นอยู่ข้างนอก ทำเอาคนอื่นมองด้วยความสงสัย ว่าใครมันปล่อยลูกหลานมาเดินคนเดียวแบบนี้


"คุณยายขา หนูขอข้าวไข่เจียวหมูสับจานนึงค่ะ"


มิลินท์เดินไปที่ร้านขายอาหารตามสั่งที่อยู่ไม่ใกลจากคอนโดนัก


"อุ้ย! หนูน้อย หนูมาคนเดียวหรอจ๊ะ"


"ค่ะมิลินท์มาคนเดียว"


" ต้ายย เก่งจังเลยนะคะลูก ออกมาเดินคนเดียวแบบนี้ เดี๋ยวหนูนั่งรอคุณยายทำกับข้าวสักครู่นะ"


มิิลินท์เดินไปหาที่นั่งด้านใน ไม่นานอาหารที่สั่งไว้ก็มา


ไข่เจียวหมูสับธรรมดาๆ เมื่อลองชิมไปแล้วรสชาติก็เหมือนๆกันกับที่เคยกิน…แค่มันทำให้ท้องอิ่มเธอก็พอใจ


ใช้เวลาไม่นานหนูน้อยก็ทานจนหมด แต่ใช่ว่ามิลินท์จะทานเยอะ เหตุผลคงเพราะว่าแม่ครัวเห็นว่าเธอเป็นเด็กเลยทำให้น้อยกว่าคนอื่น เสียเปรียบชะมัด


"คุณยายขา เก็บตังค่ะ"


มิิลินท์เดินไปหาแม่ครัวที่กำลังทำอาหารให้ลูกค้าคนอื่นอยู่ เธอยื่นแบงค์50บาทให้กับคุณยายคนนั้น


มือของยายขายข้าวหันไปหยิบหมับเข้ากับแบงค์ใบนั้น แล้วเก็บใส่กระเป๋าคาดเอวใบเล็ก ก่อนจะหันไปทำกับข้าวต่อ…


"คุณยาย.."


มิลินท์ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปใหน


"ว่าไง ยายกำลังยุ่งอยู่ กินเสร็จก็กลับบ้านไปได้แล้ว พ่อแม่ไม่ตามหาแย่แล้วหรอ"


ปากพูดแต่ตาไม่หันมาจ้องมอง


"หนูจะไปก็ได้ค่ะ"


หนูน้อยเริ่มเท้าสะเอว


"แต่คุณยายก็ถอนตังหนูมาก่อนค่ะ นั่น! ใหนบนป้ายนั้นบอกว่าไข่เจียวหมูสับ 35บาทไง หนูให้ยายไป50 ยายต้องถอนเงินหนูมา15บาทสิคะ!"


นิ้วชี้ข้างซ้ายของมิลินท์ยื่นไปชี้ที่ผนังห้องที่มีกระดาษเขียนเมนูอาหารพร้อมราคา..


'อย่าคิดว่าเป็นเด็กแล้วจะมาโกงกันได้ง่ายๆ! เรื่องแบบนี้มิลินท์ไม่ยอม'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 568 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

323 ความคิดเห็น

  1. #269 anathema (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 02:56
    ดูจากอายุไม่สมควรให้อยู่คนเดียวได้นะครับ
    #269
    0
  2. #105 yukai (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:25

    ขอบคุณ
    #105
    0
  3. #37 Empty_Mind (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 00:03

    เอิ่ม.. ทอนตังค่ะ ไม่ใช่ ถอนตัง
    ถ้าจะถอน ต้องไปถอนที่ธนาคารนะคะ
    #37
    1
    • #37-1 s1epzgodz(จากตอนที่ 13)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 00:15
      555 เดี๋ยวแก้ให้คับ
      #37-1
  4. #36 คุณเธอ คือชื่อ... (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:38
    ถึงตัวจะเปนเด๋กแต่สมองเป็นผู้ใหญ่ชื้อของเค้าคือ....//อ้าววๆผิดเรื่องๆ
    #36
    0
  5. #35 BlazeBunny (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:20
    ยายจะโลกน้องเหรอ! หา!
    #35
    0
  6. #34 jeab007y (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:11

    555555
    #34
    0
  7. #33 Middle child (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 18:57
    แฮร่ๆๆๆๆ
    #33
    0