กลรักละลายใจ (ขณะนี้กำลังปรับพล็อตใหม่นะคะ)

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 เมียผมตกเลือด ? (แบบแก้พล็อต)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 พ.ย. 53


สวัสดีค่ะ นักอ่านทุกท่าน ในที่สุดวันนี้ก็โผล่มาค่ะ - 3-  *  ช่วงนี้ที่โรงเรียนคนแต่งกำลังอยู่ในโหมดซ้อมกีฬาสีค่ะ ฮ่าๆ วันจริงก็ 19 พ.ย. โน่น ตั้งแต่วันจันทน์นี้เริ่มเลิก 5 โมงเย็น ซี้แอ้งแม้งไหมน่อ T0T 
ตอนนี้คนแต่งรู้สึกว่าแต่งนิยายเรื่องที่สองยากกว่าเรื่องแรกอีกค่ะ >.<  ไม่รู้เป็นเพราะอะไร แอบด่าตัวเองที่บ้าดีเดือดมานั่งปรับเปลี่ยนพล็อดทั้งๆที่เวลาแต่งไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่นัก ปีหน้าเอนท์แล้ว เซงมากกก เริงร่าไม่ค่อยจะได้ พี่ๆนักอ่านที่ผ่านช่วงนี้มาแล้วคงเหมือนเอาภูเขาออกจากอก โอ้ บ่นซะยาวไปอ่านเถอะค่ะ ฮี่ๆๆ

***************************************************

           



            “ ขอโทษคร้าบ คนท้องตกเลือดคร้าบๆ
~

            “ ขอทางหน่อยคร้าบ~  เดี๋ยวเมียเจ้านายผมแท้งกันพอดี ทางทางหน่อยคร้าบ~

            “ เฮ้ย แกทำอะไรของแกวะ ไอ้โหดไอ้เหี้ยม หุบปากเดี๋ยวนี้นะ ” พศินที่อยู่ด้านหลังตะโกนถามเมื่อบอดี้การ์ดคู่กายจู่ๆก็เปิดกระจก แล้วตะโกนออกไปแบบนั้น

            “ ชู่ว์ๆ เชื่อมือเราสองคนเถอะครับนายน้อย ”

            “ ไม่เชื่อ แกทำแบบนี้เหมือนยัยนี่เป็นเมียฉันเลย ไม่เอา! ” พศินโวย

            “ ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้วนะครับ คุณหนูหน้าซีดขนาดนั้นแล้ว...” พศินก้มหน้าลงมองใบหน้าเล็กที่กำลังหายใจแผ่วลงเรื่อยๆเพราะเสียเลือดมากอย่างหัวเสียที่เหมือนอะไรต่อมิอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจไปหมด

            “ โธ่เว้ย เออๆ ตะโกนไป!ฮึ่ย!!

ในที่สุดทั้งสามก็เมษาพามาถึงโรงพยาบาลจนได้ บุรุษพยาบาลที่ยืนรอรับคนไข้ก็รีบเข็นรถนอนมารับร่างเมษาจากพศินไป

“ ไม่ทราบว่าภรรยาคุณชื่ออะไรคะ ” พยาบาลสาวถามพศินที่ยืนถอนหายใจอยู่อย่างเร่งรีบ เพราะจำนวนคนไข้ในตอนนี้เยอะกว่าปกติเนื่องจากเกิดอุบัติเหตุหลายที่พร้อมๆกัน

“ เมษาครับ แต่เธอไม่ใช่...”

“ แล้วคุณล่ะคะชื่ออะไร ” พยาบาลถามต่อโดยไม่ฟังพศินพูดให้จบ

“ เอ่อ พศิน คินภานุรักษ์ครับ แต่ผู้ป่วยไม่ใช่พะ... ”

“ เดี๋ยวจะมีเจ้าหน้าที่มาสอบถามรายระเอียดอีกครั้งนะคะ ตอนนี้ทางเรายุ่งมากเลย เดี๋ยวรบกวนคุณพศินนั่งรอตรงนี้นะคะ ไม่ต้องกังวลนะคะลูกของคุณจะต้องปลอดภัยค่ะ ” พูดจบพยาบาลสาวก็เดินไปสอบถามคนไข้คนอื่นอีกทาง

บ้าไปกันใหญ่แล้ว

“ นายน้อยครับ คุณหนูเป็นอย่างบ้างครับ ”

“ ตกเลือดอย่างที่พวกแกกุเรื่องขึ้นมาไง ฉันจะออกไปโทรศัพท์ข้างนอก ส่วนแกเฝ้าไว้ล่ะ อ้อ ถ้ามีพยาบาลมาถามรายระเอียดอีกครั้งบอกว่ายัยนั่นเป็นแค่คนรู้จัก ไม่ใช่ภรรยา แล้วเรื่องตกเลือดนั่นก็เป็นการเข้าใจผิด เข้าใจไหม!

“ครับ” สองพี่น้องบอดี้การ์ดรับคำเสียงเข้ม เพราะบริเวณนี้คนเยอะเลยต้องเก๊กมาดขรึมตามแบบฉะบับบอดี้การ์ด

 

พศินเดินออกไปด้านนอกหามุมเงียบๆที่หนึ่งแล้วมองหน้าปัดนาฬิกาดีไซน์หรูที่บ่งบอกว่าตอนนี้ปาเข้าไปสามทุ่มแล้ว

แผนที่เตรียมไว้ล้มเหลวไม่เป็นท่า หุ้นในคาสิโนทุกแห่งก็หายวับไปกับตา ยิ่งนึกถึงตอนที่เขาถูกป๊าขู่ว่าถ้าไม่ไปงานนี้หุ้นที่ติดชื่อเขาในคาสิโนทุกสาขาจะต้องโอนเป็นชื่อของป๊าแทน ยิ่งเจ็บใจเข้าไปใหญ่

มือใหญ่หยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาแล้วต่อสายถึงคนที่อยากจะคุยด้วยทันที

“ เฮ้ยไอ้ภัทร ฉันขอเบอร์เจ้าหญิงของแกหน่อยสิ ไม่ต้องถามน่ะ เอามา เบอร์บ้าน เบอร์มือถืออะไรก็เอามาสักเบอร์เหอะ อือๆ... ขอบใจ ” พศินทวนเบอร์โทรศัพท์ที่ได้ยินเมื่อครู่ในใจก่อนจะกดหมายเลขลงไปในมือถือแล้วกดปุ่มโทรออก

“ สวัสดีคับ จอมซนพูดสายคับ ” เสียงกุกๆกักดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเล็กๆลอดมาตามปลายสาย

“ เอ่อ...แม่เราอยู่ไหม ”

“ คุณแม่กำลังสวีทกับคุณพ่อคับ ไม่ว่างหรอกคับ แล้วลุงเป็นใครคับ กิ๊กคุณแม่เหรอ...พี่จอมแก่นลุงที่ไหนไม่รู้โทร.มาล่ะ กิ๊กคุณแม่แหงๆ ”

ไอ้เด็กแก่แดด!!!! พศินคำรามในใจอย่างสุดทน แล้วยังเรียกเขาว่าลุงอีก ไอ้เด็กนี่! 

“ ไม่ใช่กิ๊กไม่ใช่แฟนอะไรทั้งนั้นแหละ รีบเอามือถือไปให้แม่นายซะเด็กน้อย ”

“ ไม่เอาหรอก ถ้าคุณพ่อรู้เข้าลุงอาจตายได้นะ ตัดใจเถอะคับ จอมซนแบ่งผู้หญิงให้เอาไหม ที่โรงเรียนมีตั้งหลายคน น่ารักทั้งน้านน ”

พศินเกาหัวตัวเอาแกรกๆอย่างปวดเศียรเวียนเกล้า แต่ก็รู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อยที่ได้ยินเสียงหนึ่งลอดเข้ามา

“ จอมซนใครโทรมาลูก เอามาให้แม่ดูเร็ว  จอมแก่นพาน้องไปที่ห้องก่อนนะ เดี๋ยวแม่ตามไปเล่านิทานให้ฟัง เดินดีๆนะลูก ” ภันณ์ธิชาจัดการแยกลูกชายตัวแสบออกไปจากบริเวณนั้น แล้วปรายตามองดูเบอร์โทรศัพท์บนหน้าจออย่างครุ่นคิด

เบอร์แปลก... โทรมาทำไมป่านนี้นะ...

“ ขอโทษค่ะที่ทำให้เสียเวลา พอดีลูกชายซนไปหน่อยค่ะ ว่าแต่มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ ”

“ ไม่เป็นไรครับ ผมจะโทรมาบอกเฉยๆว่า เพื่อนคุณเอ่อผมหมายถึงเมษาน่ะ เธอเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะ อยู่ที่โรงพยาบาล...”  

“ อุบัติเหตุ!! เพื่อนฉันเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ! แล้วคุณเป็นเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลเหรอคะ ”

“ ไม่ทราบครับว่าตอนนี้เธอปลอดภัยหรือยัง เพราะเธอเพิ่งเข้าห้องฉุกเฉินเมื่อกี้ ส่วนผมชื่อพศิน คินภานุรักษ์ คนที่พาเพื่อนคุณมาส่งโรงพยาบาล เอ่อ แค่นี้ก่อนนะครับ ”

“ ค่ะๆ ขอบคุณมากนะคะ ”

ภันณ์ธิชาวางสายไปก่อนจะนำเรื่องนี้ไปบอกกับสามีตัวเองก่อน แล้วทั้งคู่ก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลที่เมษาเข้ารับการรักษาอยู่ทันที

 

 

 

 

ผ่านไปสามวัน...

กลิ่นดอกไม้นานาชนิดลอยเข้ามาแตะจมูกหญิงสาวที่นอนอยู่ แพขนตาทั้งสองข้างค่อยขยับช้าๆ จนกระทั่งดวงตากลมโตเห็นใบหน้าลางๆของเพื่อนสาวทั้งสองที่ยืนจ้องหน้าเธออยู่

“ สลบไปตั้งสามวันแน่ะ ไปทำอีท่าไหนมาฮึ ถึงได้หัวแตกขนาดนั้น ” เอลิซ่าในชุดเสื้อกาวน์ถามอย่างเป็นห่วง ทางภันณ์ธิชาก็ป้อนน้ำให้คนป่วยเมื่อเห็นว่าเมษาปากแห้ง

“ นั่นน่ะสิ คิดดูว่าสามทุ่ม ผู้ชายที่ชื่อพศินไรนั่น โทรมาบอกว่าแกได้รับอุบัติเหตุ ฉันล่ะตกใจแทบแย่ รีบบึ่งมาหาแกนี่แหละ ”

“ เดี๋ยวนะ แค่กๆ ใครโทรบอกนะ ”

  พศิน คินภานุรักษ์ ทายาทของเสี่ยผู้ทรงอิทธิพลมาที่สุดในเมืองไทย ชัดไหมคะ คุณคนป่วย ”

หมอนั่น! เมษาย้อนนึกเหตุการณ์ในตอนนั้นก็แทบอยากร้องไห้ ที่คิดว่าจะทำเป็นเป็นลมเพื่อหาทางรอดให้กับตัวเองแท้ๆกลับต้องมานอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลเพราะความซุ่มซ่ามของตัวเอง

ขายหน้าที่สุด!!!

“ ธิชา ลิซ่า ฉันจะออกจากโรงพยาบาลได้วันไหน ”

“ อีกสองสามวันแหง เพราะแกต้องไปแสกนสมองก่อน อ้อ เด็กในท้องแกปลอดภัยแล้วนะ ”

“ บ้า!! แกอย่าล้อเล่นนะยัยลิซ่า ฉันยังซิงอยู่นะ จะไปมีเด็กอยู่ในท้องได้ไง ส่วนแกยัยธิชาขำอะไรนักหนา ไม่ตลกนะ! ” เมษาเหวเสียงหลง แต่เพื่อนรักทั้งคู่ยังคงหัวเราะร่าอย่างสนุกสนาน

“ ขำแกนั่นแหละ ไหนบอกว่าจะใช้ชีวิตอยู่บนคานไง ดันพลาดท่าท้องซะได้ ไม่ให้ขำได้ยังไงหะ ”

“ ท้องบ้าอะไรกัน ฉันไม่ได้ท้อง!!

“ เอ๊า ไม่เชื่อซะงั้น งั้นแกดูนี่สิ ดูให้เต็มตา ”

เอลิซ่าหยิบกระดาษโน๊ตที่เธอดึงมาจากแฟ้มตรวจของเมษาจากกระเป๋าเสื้อกาวน์ยื่นให้คนป่วยที่กำลังถูกอำ

 

คนไข้ชื่อ เมษา มีอาการตกเลือด ผู้นำส่งโรงพยาบาลคือ พศิน คินภานุรักษ์  สามีของผู้ป่วย

 

ข้อความในกระดาษโน๊ตที่เขียนด้วยลายมือทำเอาเมษาอึ้งไปหลายวินาที โดยมีเสียงหัวเราะล้อเลียนเธออยู่เป็นระลอก

“ ฉันได้มาจากพยาบาลแผนกฉุกเฉิน นึกไม่ถึงว่าเธอจะหันหลังให้กับอุดมการณ์ขึ้นคานซะแล้ว ” เอลิซ่าพูดเสียงหยอก

“ เฮ้ย!! พวกแกไปเชื่ออะไรกับกระดาษโน๊ตนี่ ฉันเป็นเพื่อนพวกแกมาตั้งนาน ไม่รู้นิสัยฉันหรือไง ” เมษาเหวพร้อมกอดอกย่างหัวเสีย

“ รู้สิ รู้ดีเสียด้วย ว่าแกชอบปั่นหัวพวกผู้ชายน่ะ แล้วแกรู้ไหมว่าสามีของแกน่ะขึ้นชื่อผู้ชายอันตรายเชียวนะ มีผู้หญิงประเคนตัวให้ก็จริงแต่หมอนั่นเลือกคนที่เขาคิดว่ามีประโยชน์กับเขาเท่านั้น ความจริงเรื่องนี้ยัยพวกนั้นไม่รู้หรอกว่ากำลังโดนหลอกใช้เพราะแค่คิดว่าได้คบกับผู้ชายที่เพรียบพร้อมไปด้วยรูปร่างหน้าตา อำนาจ เงินทอง ก็พอแล้ว ”

“ หมอนั่นไม่ใช่สามีฉัน ”  เมษาพูดเสียงเครียดจนเอลิซ่าต้องพยักหน้ายอมๆคนป่วยตรงหน้าไปก่อน

“ โอเคๆ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่  ว่าแต่แกเถอะอย่าไปยุ่งกับหมอนั่นเลยไม่ว่าจะฐานะอะไร ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเคยเป็นคาสโนวี่มาก่อนคงไม่รู้เรื่องนี้หรอก ”

“ อย่าบอกนะว่าแกเคยคบกับหมอนั่นน่ะ รู้ลึกเชียว ” ภันณ์ธิชาแกล้งถามด้วยใบหน้าเครียด

“ บ้าเหรอ เพื่อนฉันที่อเมริกาโน่น ”

“ ลิซ่า ธิชา ฉันรู้ว่าแกเป็นห่วงฉัน แต่ฉันคงทำตามที่พวกแกขอไม่ได้แน่ๆ ”

“ หมายความว่า... ”

“ อย่างที่เข้าใจนั่นแหละ ฉันจะยอมถูกหมอนั่นหลอกใช้ในขณะเดียวกันฉันจะหลอกใช้หมอนั่นเหมือนกัน!

“ แกบ้าไปแล้วเหรอเม!! เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องสนุกๆนะ แล้วแกจะไปหลอกใช้อะไรเขาหะ แกก็มีทุกอย่างนี่นา หน้าตาแกไม่ได้ขี้เหร่หาผู้ชายควงออกงานได้ตั้งเยอะไม่เห็นจำเป็นต้องพึ่งหมอนั่นนี่ แล้วแกเองก็ไม่ได้ลำบากยากจนสักหน่อย จะหาเรื่องใส่ตัวทำไมหะ ” เอลิซ่าจับบ่าของเพื่อนรักเขย่าเบาๆพร้อมพูดเรียกสติ

“ เขาทำอะไรฉันไม่ได้หรอกน่า ”

“ เท่าที่ฟังยัยลิซ่ามา พศิน คินภานุรักษ์ ไม่ใช่ผู้ชายที่จะถูกผู้หญิงคนไหนควบคุมได้ง่ายๆ หรอกนะ แกประมาทผู้ชายเกินไปแล้ว เลิกนิสัยเล่นๆ สนุกๆ ไปวันๆสักทีเหอะ ฉันไม่อยากเห็นแกต้องมาเสียใจทีหลังนะ ”

“ นิสัยฉันมันแก้ไม่ได้เสียแล้วเพื่อน ”

 “ งั้นฉันถามหน่อย ว่าแกจะไปหลอกใช้อะไรเขา ไม่คิดเหรอไงว่าเขาจะเดาทางแกไม่ออกน่ะ แกกับเขาชั้นเชิงมันต่างกันนะ ”

“ เยอะแยะไปสิ่งที่จะหลอกใช้หมอนั่น  แล้วอีกอย่างฉันจะบอกพวกแกว่า สบายใจได้ เพราะตอนนี้ฉันถือไพ่เหนือกว่าหมอนั่นซะอีก ” เมษาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงตอนที่เธอรู้รายระเอียดชีวิตตั้งแต่เกิดยันปัจจุบันของคนที่เธอกำลังจะต้องเผชิญหน้า

“ ถือไพ่เหนือกว่า ? ”

“ แน่นอน เพราะฉันรู้ความลับของหมอนั่น เชื่อสิ เขาต้องหาวิธีง้างความลับออกจากปากฉันให้ได้แน่ๆ แหม มันเรื่องสำคัญนี่นะ ถึงตอนนั้นฉันจะหาวิธีเอาตัวรอดไม่รัดกุมพอจนต้องมาหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลแต่เรื่องนี้ไม่เกินความสามารถฉันหรอกน่า อีกอย่างไม่ว่าจะสถานการณ์ไหนฉันพร้อมหมดแล้ว ไม่ว่าจะต่อสู้ด้วยสมองฉัน ด้วยพละกำลังฉันก็มีพื้นฐานเหมือนกันนะ เทควันโด้ คาราเต้ ยิงปืน ฉันเคยเรียนมาหมดแล้ว อย่าเป็นห่วงเลยน่า ต่อให้เป็นลูกมาเฟีย ลูกเจ้าพ่อฉันก็ไม่กลัวหรอก ”

“ เอ่อ เธอมีพื้นฐานก็จริง แต่หมอนั่นเชี่ยวชาญนะจ๊ะ 

“ พวกแกสองคนคิดจะทำให้ฉันใจฝ่อหรือไง พอเลยๆ ต่อให้หมอนั่นเก่งแค่ไหนแต่ถ้าแพ้ทางตัวเองก็ไม่ต่างกับขุดหลุมฝังตัวเองหรอกน่า  ” ทันทีที่เมษาพูดจบเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก่อนประตูจะถูกเปิดให้เห็นร่างสูงของผู้ชายที่อยู่ในบทสนธนาของสามสาวมาร่วมครึ่งชั่วโมงสามสาวมองการปรากฏตัวของพศินตาปริบๆ ก่อนจะเริ่มรู้สึกตัวเมื่อพศินเอ่ยสวัสดีก่อน สองสาวที่ยืนขนาบเตียงอยู่จึงเอ่ยสวัสดีตามมรรยาทก่อนจะปลีกตัวออกไปอย่างรวดเร็ว จนเมษาอดค่อนแคะในใจไม่ได้

เหมือนจะเป็นห่วงนักหนา จริงๆเลย ยัยพวกนี้!

 




           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

189 ความคิดเห็น

  1. #48 ลิงจ๋อจอมซน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 16:28
    แทงใจดัง ฉึก!! เลยแฮะ 555
    #48
    0
  2. #22 jeab (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 18:33
    อ่าววว แล้วแม่เห็น จับแต่งงานกันเลย ฮาาาาาาาาาาา

    เดาไว้ก่อน
    #22
    0
  3. #20 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 17:42
    เมษาโดนทำโทษซะแล้ว
    #20
    0