กลรักละลายใจ (ขณะนี้กำลังปรับพล็อตใหม่นะคะ)

ตอนที่ 1 : บทนำ (ฉบับเริ่มปรับพล็อตใหม่นะคะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 ก.ค. 53


สวัสดีค่า คนแต่งกลับมาแล้วนะคะ ตอนนี้กำลังเดินหน้าปรับเปลี่ยนพล็อตค่ะ
จะปรับเปลี่ยนไปเรื่อยๆนะคะ แต่ตอนนี้ปรับนิดหน่อย เพราะมันยังไม่ถึงหลักๆ แต่ก็มีส่วนที่ปรับการบรรยายบ้าง ปรับเปลี่ยนการสนธนาเล็กน้อย เพื่อนให้มันโยงกันได้

..........................................

 

 

            เสียงเพลงรักหวานซึ้งเปิดคลอไปตามจังหวะ ภายในรถเก๋ง BMW E60 สีดำเงาอย่างเชื่องช้ารับเทศกาลวันวาเลนไทน์ ที่กำลังจะมาถึงในวันพรุ่งนี้ หญิงสาวในชุดราตรีปาดไหล่สั้นสีครีมที่อยู่ด้านหลังรถหลับตาพริ้มอย่างเหนื่อยอ่อนเพราะเพิ่งกลับมาจากงานเปิดตัวน้ำหอมตัวใหม่ของเพื่อนในวงการไฮโซ แม้ว่างานสังคมเหล่านี้เป็นสังคมที่ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน ซึ่งดูไม่เป็นที่น่าพิสมัยสำหรับใครอีกหลายคน แต่สำหรับเมษา อริญพิชญกาลคนนี้ เธอคิดว่างานสังคมเหล่านี้นั้นดูน่าตื่นเต้น และท้าทายสำหรับเธอถึงที่สุด เพราะเธอต้องฝึกความสามารถในการมองคนเหล่านี้ให้ออกให้รู้ถึงเบื้องใต้หน้ากากว่าแท้จริงแล้วสีหน้ายิ้มๆเยินยออยู่นั้นกำลังคิดอะไรอยู่ และแน่นอนว่าเวลาเธอไปงานสังคมพวกนั้นเธอก็จะต้องสร้างหน้ากากเหมือนพวกเขาเช่นกัน 

            ดวงตากลมโตค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆเมื่อลุงโชติคนขับรถประจำตัวของเธอเอ่ยเตือนว่าเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น มือเรียวเล็กคว้ากระเป๋าที่อยู่ข้างกายมาเปิดซิบออก แล้วควานหาโทรศัพท์มือถือที่ส่งเสียงดังขึ้นเรื่อยๆอย่างเร่งรีบ แต่ก็เงียบลงเมื่อเจ้าของมันกดรับสายเรียบร้อยแล้ว

            “ ว่าไงคะ วิทย์ ”  วรวิทย์ หรือที่เขาให้เธอเรียกสั้นๆว่า วิทย์ วิทย์เป็นแฟนใหม่คนล่าสุดของเธอ ซึ่งคบกันมายังไม่ถึงเดือนเธอก็ได้ยินข่าวแว่วๆว่า หมอนี่สวมเขาเธอเข้าให้แล้ว แต่เรื่องอะไรเธอจะไม่เชื่อ เพราะก่อนที่เธอจะคบกับ วรวิทย์ นั้นเธอสืบประวัติเขามาหมดแล้ว เลยไม่ยากที่เธอจะทำตัวลำบากกับสถานการณ์แบบนี้  แล้วที่เธอยอมคบกับคนคนนี้เพียงเพราะไม่มีอะไรทำต่างหาก ก็เลยอย่างสร้างสีสันให้กับชีวิตเท่านั้น

“ ผมจองภัตตาคารที่เคยไปทานกันเมื่อวันก่อนเอาไว้แล้ว เดี๋ยวผมไปรับนะครับ ”

            “ เลื่อนเป็นพรุ่งนี้ได้ไหมคะ นะคะ วันนี้เมต้องไปพบลูกค้าต่ออีก ถ้าขืนเบี้ยวพี่ธันได้ดุเมแน่ๆ ”

             “ งั้นบอกรักผมก่อนสิครับ แล้วจะยอม ” ปลายสายพูดเสียงอ้อน ส่งผลให้คนฟังคลื่นไส้กับคารมของอีกฝ่าย แต่ก็ทำเป็นหูทวนลมแทน

            “ พรุ่งนี้วันวาเลนไทน์แล้ว จะบอกรักวิทย์ก่อนจะดีเหรอคะ มันไม่ขลังน้า ”

            “ เอางั้นก็ได้ แต่วันนี้วิทย์ขอชิงบอกก่อนแล้วกันว่า...วิทย์รักเมนะครับ ” เมษาทำท่าอ้วกแต่ก็แสร้งเออออไป แล้วชิงตัดสายก่อนที่จะได้ฟังคำเลี่ยนๆไปมากกว่านี้

            “ คุณหนูเมครับ ไปไหนต่อไหมครับ ”

            “ ร้านเดิมแหละค่ะ ลุงโชติ ป่านนี้เจ้าพวกนั้นรอเมแย่แล้ว ”

 

 

 

 

            “ พี่ศิน คุณแฟน ไม่ออกไปรับหน้าเธอหน่อยเหรอ เดี๋ยวก็มาแว๊ดๆในบ้านเราอีก ”แพรลลินเดินเข้ามารายงานพี่ชายที่นอนเอกเขนกดูทีวีอย่างสบายอกสบายใจ โดยไม่ทุกข์ร้อนอะไรทั้งสิ้น อย่างเซ็งๆ เพราะเธอรู้ดีว่าคนอย่างจินรกานต์ถ้าไม่พอใจอะไรขึ้นมาก็ชอบใช้โทนเสียงสูงโวยวายอย่างกับคนขับร้องโอเปร่าผิดคีย์ ยิ่งพี่ชายเธอชอบนักไอ้การหลอกใช้ผู้หญิงก็เลยทำท่าไม่สนใจเพราะเห็นว่าหล่อนน่ะเสียงดีคงกะจะใช้เป็นไม้กันหมาล่ะสิ

            “ บอกเขาไปว่าพี่ไม่อยู่ ” พศินสั่งอย่างขอไปที เพราะตอนนี้กำลังสนอกสนใจดูรายการเดินแบบเปิดตัวเสื้อผ้าฤดูร้อนประจำปีนี้อยู่

            “ ทำไมต้องเป็นลินอยู่เรื่อยเนี่ย ลินเบื่อแม่นั่นจะตายอยู่แล้ว มาได้มาดีมาทุกวัน ”

            “ เอาน่า ทำตามที่พี่สั่งซะ รีบๆจัดการให้หน่อยก่อนที่ป๊าจะกลับมา ไม่งั้นได้เจ็บตัวกันทั้งบางแน่ๆ ” พศินยอมละสายตาจากทีวีไปสั่งแกมขอร้องน้องสาวตัวเอง

              ค่ะๆๆๆๆๆ มีอะไรจะสั่งอีกไหมคะ ”  แพรลลินประชด พศินก็รู้ว่าน้องสาวตั้งใจประชดก็เลยแกล้งสนองความต้องการให้น้องสาวได้สมใจอยาก

            “ มี บอกให้ไอ้โหดกับไอ้เหี้ยมหาพี่ด้วย จะสั่งงานอะไรมันสักหน่อย วันนี้ไม่เห็นพวกมันเลย ”

            “ พี่ศิน !นี่ลินประชดพี่นะ!!

            “ เอาน่าไปเรียกมาให้หน่อย ” พศินยิ้มขำๆที่สามารถแกล้งคนได้อย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะลุกขึ้นออกจากโซฟาหนังชั้นดีที่ดีไซน์ตรงมาจากปารีส มุ่งหน้าไปหยิบหนังสือที่วางเกลื่อนกลาดไปทั้งโต๊ะขึ้นมาหนึ่งเล่มแล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นดูก็พบว่ามีมิสคอลจากวรวิทย์เพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่เรียนอยู่เมืองนอก สองสามสาย จึงกดโทรกลับทันที

.           “ เฮ้ย ไอ้วิทย์ ตอนบ่ายแกโทรมาทำไมวะ มีเรื่องอะไรด่วนหรือเปล่า ”

            “ โทรชวนไปเที่ยวผับคืนนี้น่ะสิ แฟนฉันเลื่อนนัด ฉันล่ะเซ็ง ไปหาผู้หญิงคนอื่นแก้ขัดก่อนก็ได้วะ ” วรวิทย์พูดกับพศินอย่างไม่รู้ชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นกับตนในอีกไม่ช้านี้

            “ ระวังเถอะ คบใครทีละหลายๆคนเจอของจริงแล้วแกจะหนาว ดูอย่างฉันสิถึงจะหลอกใช้ผู้หญิง แต่ก็หลอกใช้ใครทีละคนนะโว่ยย”

            “ ทำมาเป็นพูดดีไปเถอะ ไม่ต่างกับฉันเท่าไหร่เลย แม่กานต์อะไรของแกนั่นสวมเขาให้แกอยู่ทนโท่ บอกเป็นสิบครั้งแล้วแกก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะเลิกกับแม่นั่นสักที ไอ้อุดมการณ์หลอกใช้ผู้หญิงช่วยทิ้งๆมันไปสักทีได้ไหมวะ เปลี่ยนมาเป็นหลอกฟันดีกว่า” 

สงสารแฟนใหม่ล่าสุดของไอ้เพื่อนคนนี้จริงๆ...

            “ เลวแล้วแบบนั้นน่ะ ฉันไม่อยากรนเอาโรคใส่ตัว แกเหอะระวังไว้ให้ดีมั่วกับผู้หญิงมากๆเดี๋ยวก็มีโรคมาเป็นของแถม ”             

            “ แช่งนี่หว่า สาธุขอให้แกถูกผู้หญิงหลอกใช้แกมั่งเหอะ เสร็จแล้วแกจงรักผู้หญิงคนนั้นโงหัวไม่ขึ้นซะ ”

“ งั้นฉันก็จะขอให้แกถูกผู้หญิงประเภทสองหลอกฟันแกมั่งละกันนะ จะได้เท่าเทียมกัน ” พศินพูดติดตลก เหอะ หลงรักงั้นเหรอ พอเถอะ เขาไม่เคยยึดมั่นกับมันอยู่แล้วความรักเนี่ย  แม้เขาจะถูกป๊าที่เป็นถึงผู้มีอิธิพลที่สุดแห่งวงการบันเทิงบังคับเขาให้ไปงานโน้นงานนี้ก็ตามแต่มันมักจะมีพวกลูกคุณหญิงคุณนายแห่กันมารุมเสมอ นี่ถ้าเกิดมาเป็นคนธรรมดามีเงินพอกินพอใช้ ผู้หญิงพวกนี้ก็ไม่แห่กันมาให้เห็นหรอก ต่อให้หน้าตาดีสักแค่ไหนก็ตาม ถ้าไม่รวยก็สลัด

            “ แกยังคงฝังใจกับรักแรกแบบเด็กๆของแกอยู่สินะ ไม่ต้องห่วง ฉันจะแบ่งผู้หญิงที่อยู่ในลิสฉันให้แกเอง ”  พศินถึงกับนิ่งเมื่อเพื่อนเขาเอ่ยถึงเรื่องราววันวานสมัยยังเด็กๆ มันเป็นรักครั้งแรกและครั้งเดียวที่เขาไม่คิดจะย้อนกลับไปคิดถึงมันอีก เพราะมันจะทำให้เขายิ่งไม่รู้สึกชมชอบกับความรักเอาเสียเลย ความรักที่เจ็บปวดแบบนั้นสู้ไม่มีดีกว่า เขาจึงไม่ยึดติดกับความรักไว้ที่ใคร เพราะมันจะทำให้เขาเองต้องทนกับความรู้สึกแบบนั้นอีก

            “ แกเลิกหวังดีกับฉันเหอะ เพราะแต่ละอย่างที่แกเสนอมา ไร้สาระทั้งนั้น ”

            “ แรงว่ะ ไอ้ศิน โหยนี่จะห้าโมงแล้ว เจอกันที่เก่าเวลาเดิมนะเว่ย จะเตรียมสาวๆไว้รอ ”

            หลอกใช้งั้นเหรอ....ใครจะมาหลอกใช้เขาได้...

 

 

            “ นายน้อยคร้าบ เรามาตามที่นายน้อยเรียกร้องแล้วคร้าบนาย ” เสียงลูกน้องคนสนิทดังขึ้นอยู่หน้าห้องพร้อมเสียงทุบประตูราวกับจะพังมันให้หลุดเสียไปข้าง

 พศินถอนหายใจเฮือกใหญ่เพื่อระงับอารมณ์ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูแล้วส่งสายตาปรามลูกน้องทั้งสองที่ทำเสียงดังไม่เข้าเรื่อง แถมยังเรียกเขาว่านายน้อยเหมือนตอนเด็กๆ ให้ตาย เจ้าบ้าสองคนนี้มันวอนเสียจริงๆ

            “ แกจะมาเงียบๆเหมือนลูกน้องปกติของคนอื่นได้ไหมหะ ”

ชายร่างสูงละเลี่ยกันทั้งสองคนสวมสูทสีดำตามที่ประมุขใหญ่ของบ้านตั้งแต่รุ่นก่อนบัญญัติไว้ หากแต่นิสัยที่ดูร่าเริงประจวบกับนิสัยกวนประสาทเจ้านายไม่สมกับหน้าตาและเอกลักษณ์ภายนอกที่ดูแล้วช่างดูน่ากลัวและกำยำเสียเลย แถมชื่อเสียงเรียงนามก็ช่างไม่เข้ากับนิสัยใจคอสักนิด  

            “ ของโทษครับเจ้านายน้อยที่มาช้า ก็ไอ้โหดมัวแต่ไปหลีน้องหมวยอยู่โซนห้องครัว ผมก็เลยต้องรอตามประสาน้องชายที่จงรักภักดีต่อพี่ ” คนสนิทฝ่ายซ้ายชื่อเหี้ยมแก้ตัวน้ำขุ่นเลยถูกฝ่ามือพิฆาตของนายโหดคนสนิทฝ่ายขวาเหนี่ยวที่ศีรษะซะเต็มแรง

เห้อ คิดผิดคิดถูกเนี่ยที่เรียกมันสองคนมา...

            “ พวกแกสองคนไปจัดการเรื่องนี้ให้ฉันหน่อย ”

            “ ว่ามาครับ เราสองพี่น้องพร้อมรับคำบัญชา ”

            โหดแสร้งพูดเสียงเข้ม เป็นการเป็นงาน จึงได้สายตาหมั่นไส้จากผู้เป็นน้องชาย

            “ สร้างสถานการณ์บอกเลิกให้ฉันกับกานต์ซะ ห้ามพลาด เพราะฉันขี้เกียจฟังเสียงโอเปร่าจากหล่อนนานไปมากกว่านี้ และแน่แท้ที่สุด ฉันยังไม่อยากเป็นควายต่อไป ที่รู้ว่าหล่อนสวมเขาให้แล้วยังจะรอให้มันงอกยาวกว่าเดิม ที่สำคัญ โปรดเป็นความลับ!

            “ ครับ ทำยังไงก็ได้ใช่ไหมครับนายน้อย แต่ว่างบสำหรับงานนี้ล่ะครับ ” พศินตวัดสายตาขุ่นๆให้ นายโหดนายเหี้ยมก็รีบก้มหน้าก้มตารับชะตากรรม

            “ ห้ามเกินห้าพัน!

 

คล้อยหลังพศิน สองพี่น้องก็มองหน้ากันอย่างครุ่นคิด ว่าจะทำอย่างไรกับแม่ขาโวยอย่าง   จินรกานต์ดี งบที่ใช้จ่ายสำหรับงานนี้ก็ช่างน้อยไม่สมกับงานที่ให้ทำเลยสักนิด

            เป๊าะ!

 เสียงดีดนิ้วดังขึ้นจากนายเหี้ยมเป็นสัญญาณว่าคิดอะไรดีๆออกแล้ว ก็เลยกระซิบแผนเด็ดให้พี่ชายฟัง

            “ แกจะเอาจริงเหรอ เดี๋ยวก็โดนนายน้อย พ่วงด้วยเสี่ย พ่วงด้วยนายหญิงน้อย รุมประชาทัณฑ์หรอก ” นายโหดทำหน้าปุเลี่ยนๆ นึกสภาพไม่ออกถ้าเกิดเสี่ย นายน้อย นายหญิงน้อยรู้ว่าแผนเราช่างงามเกินหน้าเกินตาจะตายด้วยสภาพไหน

            “ เอาน่า งานนี้ถ้าไม่ทำแบบนี้จะสนุกอะไรเล่าพี่โหด ฉันก็ถามแล้วว่าวิธีไหนก็ได้นายน้อยก็รับปากแล้วนี่ งานนี้สนุกชัวร์ ”       


..............................................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

189 ความคิดเห็น

  1. #145 น้ำสวยฟ้าใส (@jeabarpa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2553 / 17:35

    มาแล้วจ๊ะ

    แวะมาอ่าน

    พร้อมส่งกำลังใจ

    ให้น้องนันท์จ๊ะ

    #145
    0
  2. #144 งุ๊งงิง (@nim-bigbang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2553 / 18:06
    หนุกหนานดีจร้า
    #144
    0
  3. #12 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 20:16
    โหดกับมเข้าใจตั้งชื่อลูกน้องจังเลย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 มกราคม 2553 / 20:44
    #12
    0
  4. #3 piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2552 / 08:00
    Nong Nan ja Pee Noy in the line ja
    #3
    0
  5. #2 ++((('...king-dom;://!!!-)))++ (@onimini) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 18:50

    มาตามอ่านค่า อยากเห็นหนูเมมีครอบครัวกับเขาซักที 
    เห็นบอกจะขึ้นคานทอง แต่คงจะไม่ใช่แล้วล่ะงานนี้ 555

    #2
    0
  6. #1 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2552 / 11:38

    มารอค่ะ

    #1
    0