คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

59

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


59

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  24 พ.ค. 59 / 13:08 น.
นิยาย ѡ׺ǪѨ ͹ 㨴 ͹ 8 นักสืบเยาวชนคนอัจฉริยะ ตอน น้อยใจด้วยภัยแค้น ตอนที่ 8 | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

“ความรัก ความอบอุ่น มันเกิดกับครอบครัวนี้นะ แต่ขาดความเข้าใจในการเปรียบเทียบกัน ความรักของพ่อกับแม่มีให้ลูกเท่ากัน แต่ความโปรดปานมันต่างกัน จึงเกิดการเปรียบเทียบกันขึ้น จนทำให้อีกฝ่ายหนึ่งไม่เข้าใจ ร่วมกับความน้อยใจด้วย จึงเกิดแรงแค้น แล้วไปสู่อาชญากรรมในที่สุด”

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 พ.ค. 59 / 13:08


นักสืบเยาวชนคนอัจฉริยะ

ตอน น้อยใจด้วยภัยแค้น

            เวลา 07.35 น. วันจันทร์เดือนเมษายนหลังสงกรานต์อากาศที่ร้อนอบอ้าวราวกับอยู่กลางทะเลทรายไม่มีผิด  ผมกับต่ายได้วิ่งออกกำลังกายเสร็จก็มานั่งเล่นที่ริมคลองใต้ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ที่ม้าหินอ่อนซึ่งพ่อได้วางไว้เมื่อสองวันก่อน เราอยู่ที่นั้นอย่างสบายใจดูน้ำไหลถึงแม้ว่ามันจะมีเพียงน้อยนิดก็ตาม

            เมื่อเราพักผ่อนหายเหนื่อยเสร็จก็พากันไปอาบน้ำแต่งชุดลำลองปกติตามสภาพอากาศ แล้วก็มากินข้าวกัน ทั้ง 5 คนเรา เวลา 08.23 น. ก็มีรถฮอนด้าสีดำมาจอดหน้าบ้าน เป็นรถที่รถจำได้ดีว่ารถคันนี้มาเมื่อไรแสดงว่าต้องการตัวเราด่วน

            “แม่เราไปก่อนนะ”

            “ต๋องดูแลน้องด้วยนะ”

            “ครับแม่”

            ผมกับต่ายก้าวขึ้นรถของสารวัตรวสันต์ สารวัตรก็ออกรถทันที่ที่เราขึ้นรถกันหมด

            “สวัสดีครับสารวัตร”

            “สวัสดีทุกคน”

            “มีเรื่องอะไรเหรอครับสารวัตร”

            “มีการยิงกันตายยกครัวซิ”

            “ทำไมเมืองไทยถึงได้โหดร้ายขนาดนี้ด้วยค่ะ”

            “เมืองไทยไม่โหดร้ายหรอกหนูต่าย คนต่างหากที่โหดร้ายขึ้น พอมีเรื่องขัดใจกันหน่อยก็ลงไม้ลงมือ ถึงกับฆ่ากันตายที่เราเห็นเป็นข่าวทุกวันนี้ไง ทั้งที่อภัยให้กัน ยกโทษให้กันได้ก็ไม่ทำ บ้างที่อาจจะเป็นเพราะอากาสมันร้อนเลยทำให้คนเปลี่ยนไปก็ได้นะ”

            “ค่ะสารวัตร”

            “แล้วพี่ทิพย์แหละค่ะ”

            “รออยู่ที่เกิดเหตุแล้วตั้งแต่เช้าแล้ว”

            เราทั้งสามคนได้คุยกันในรถ ไม่นานนักก็ถึงบ้านที่เกิดเหตุ

            “พี่บ้านหลังใหญ่มากๆ อยากกะคฤหาสน์”

“ ก็มันคฤหาสน์แหละต่าย”

ผมได้เดินเข้าไปในบ้านที่เกิดเหตุ ทุกอยากในบ้านดูเรียบร้อยสะอาดหูสะอาดตา ที่ฝาผนังมีรูปครอบครัวติดเอาไว้ แต่ละรูปนั้นดูแล้วสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของบ้านหลังนี้ ที่รูปเห็นลูกชายทั้งสอง ตั้งแต่รูปเด็กจนถึงปัจจุบัน คงจะรักกันมากๆเลยบ้านหลังนี้

ผมได้เดินได้ขึ้นไปยังชั้นสอง ไปยังไม่ทันถึงห้องที่เกิดเหตุเลยกลิ่นคาวเลือดคลุ้งตลบอบอวลออกมาจากห้องนั้น ผมเดินตามกลิ่นเลือดไปก็เห็นศพที่นอนจมกองเลือด เป็นศพผู้หญิงกับผู้ชายนอนบนเตียง อีกฝังหนึ่งก็เห็นศพอีกราย และก็เห็นปืนตกอยู่ข้างซ้ายมือของศพที่อยู่กับผู้ชายข้างเตียง ไปที่ไปศพพบรอยกระสุนเจาะที่ขมับทั้งสามศพเลย

“ต๋องมาแล้วเหรอ”

“ครับพี่ทิพย์”

“ต่ายล่ะ”

“อยู่ข้างล่างครับ”

“ทำไม ไม่ยอมขึ้นมา”

“เลือดมันเยอะเกินทำให้ต่ายคลื่นใส้จะอวกเอา”

“คนตายมีใครบ้างครับ”

“นายอนุพงศ์ ศรรักษา พ่อ นางปัทมา ศรรักษา แม่  และนายอนุสร ศรรักษาลูกคนเล็ก”

“สงสัยงานนี้คงไม่ต้องพึ่งต๋องแล้วหละ”

“ทำไมเหรอครับ”

“เรารู้เรื่องทั้งหมดแล้ว”

“แล้วเรื่องราวมันเป็นมายังไงคับ”

“ก็ลูกชายคนโต เขามาเล่าให้ฟังว่า เมื่อคืนนี้หลังสามทุ่มหลังจากที่กินหมูกระทะเสร็จ เขาได้ไปนอนที่คอนโดของเขา พอหกโมงเช้าของวันนี้เขาได้โทรมาหาพ่อของเขาก็ไม่มีคนรับสาย จึงรู้สึกเป็นห่วงเลยโทรให้ป้าไปดูที่บ้านให้หน่อยว่าเกิดเรื่องร้ายหรือป่าว พี่ก็ถามป้าต่อนะ ป้าเขาบอกว่า หลังจากวางสายเสร็จก็เดินเขาไปในบ้านแกบอกหน้าบ้านไม่ได้ล็อกประตู ตะโกนเรียกคนในบ้านก็เงียบในบ้านก็ไม่มีการรื้อค้นอะไรเลย แต่พอเข้าไปที่ห้องของน้องชายก็ได้ล็อกอยู่พยายามแง้มดู ก็เห็นน้องชายกับน้องสะใภ้นอนจมกองเลือด จึงโทรแจ้งตำรวจ”

“แล้วไงต่อคะ”

“อ้าว ต่าย ไม่คลื่นใส้แล้วหรือ”

“หนูได้ที่ปิดจมูกจากเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานมาแล้วค่ะ พี่ทิพย์”

“จ่ะ พี่พูดต่อนะ ลูกชายคนโตพูดทั้งน้ำตาว่า อาจเป็นฝีมือของน้องชายที่น้องใจพ่อกับแม่ ที่โดนว่าไม่ตั้งใจเรียน ผลการเรียนก็แย่ แล้วก็เรื่องที่พ่อกับแม่รักผมมากกว่าเขา ที่ซื้อคอนโด เลยรู้สึกโกรธ จึงได้ลงมือลั่นไกอย่างที่เห็น”

“แต่ต่ายยังไม่เขื่อเท่าไร เพราะต่ายได้เข้าไปในห้องน้องเขาแล้ว พบหนังสือพกสมัยม.ต้นของเขา ผลการเรียนของเขา คือ 3.89 เลยนะ ไม่มีทางที่จะผลการเรียนที่แย่ขนานนั้น”

“ไม่เป็นเลยต่ายเดี๋ยวพี่ลงไป ให้สารวัตรถามเข้าอีกครั้งว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“ค่ะพี่ต๋อง”

ผมก็เดินลงไปยังห้องรับแขกข้างล่าง ก็มี อนุชา ศรรักษา ลูกชายคนโตอยู่กับสารวัตร ผมก็เข้าไปหาสารวัตรแล้วกระซิบกับสารวัตรให้ถามถึงเรื่องของน้องชายเขา

“อนุชาช่วยเล่าเรื่องผลการเรียนของน้องชายเราให้ฟังหน่อย”

“ครับ เมื่อก่อนน้องผมเรียนเก่ง แต่ตอนนี้ ติดเกมส์ติด ติดเพื่อนจนทำให้ผลการเรียนตกต่ำ จนเป็นเหตุต้องผิดใจกับพ่อแม่บ่อยๆ”

ผมฟังอนุชาพูดจบ ผมก็เดินดูรอบบ้านอีกครั้ง หลังบ้านก็มีหมูกระทะที่ยังไม่ได้เก็บวางอยู่ และก็ยังมีกล้องวงจรปิดรอบบ้าน ผมเดินไปถามเรื่องวงจรปิดกับพี่ทิพย์ว่า ได้อะไรจากกล้องวงจรปิดบ้าง

“กล้องถูกไว้ตั้งแต่ 3 วันที่แล้วเลยใช้การไม่ได้”

“ต่ายได้อะไรบ้าง”

“ตอนนี้ยังไม่ได้อะไรเลยพี่ต๋อง”

“ต๋องทำอะไรนะ”

“ผมจะเข้าไปดูศพหน่อยครับ”

 “ครับ พี่ทิพย์ ผมแค่ดูเฉยๆ”

ผมดูศพของน้องชายของอนุชาเป็นพิเศษ มันทำให้ผมนั้นเกิดความสงสัยมากๆ กับลักษณะการฆ่าตัวตายมันผิดธรรมชาตอย่างมาก เพราะศพที่นอนคือนอนตะแคงด้านซ้าย ขายังไปพาดกับหนอนข้างอย่างกับคนนอนหลับสนิทไม่มีผิด มันผิดรูปของการฆ่าตัวตายมากๆ ผมจึงบอกให้พี่ทิพย์โทรให้แพทย์จากนิติเวศมาชันสูตรดีกว่า

ผมพูดจบแพทย์จากนิติเวศก็มาถึง แพทย์เข้าไปยังศพของพ่อกับแม่ก่อน ชันสูตรพ่อกับแม่ก็ไม่มีอะไรเพียงแค่ขมับขวาทะลุขมับซ้าย แต่ที่สงสัยที่สุดคือศพของน้องชายกระสุน

“เป็นไงบ้างคะหมอ”

“รอยกระสุนของศพข้างล่างเตียงนั้นเป็นกระสุนเข้านะไม่ใช้กระสุนออกแต่กันกระสุนเข้า” แพทย์ได้ยกหัวออกจากหมอนก็เห็นรอยกระสุนอยู่ในหมอนใบนั้น”

“ขอบคุณครับหมอ ผมรู้คำตอบแล้วว่าไม่ใช้ฝีมือน้องเขาแน่ ตายลงไปเรียกทุกคนมาที่นี้ด่วน พี่จะไขคดีนี้เอง”

“ค่ะพี่”

เมื่อทุกคนมากันพร้อมหน้าผมก็วินิจฉัยทั้งหมดให้ทุกคนฟัง

“ผมสนใจแต่ น้องชายเท่านั้นที่ผิดไปจากลักษณะของการฆ่าตัวตายชัดๆ ดูที่ศพก็รู้แล้ว เขาตายขนาดที่ยังหลับสบาย เขานอนตะแคงแถมยังขายังพาดกับหมอนข้าง ใบหน้าหันไปทางซ้ายรอยกระสุนเข้าที่ขมับขวา อีกอย่างหนึ่งที่ผิดไปคือกระบอกปืนตกข้างซ้ายมือเสียชีวิตมีลักษณะขัดต่อความเป็นจริงของบาดแผลผู้ตาย ปืนต้องตกทางขวาตามแรงสะบัดไม่ใช้ตกข้างซ้ายแบบนี้ ฆาตกรก็คือ นายอนุชา คือนั้นแหละ”

“ผมป่าวทำนะ น้องเป็นคนทำ”

“ยอมรับเถอะค่ะคุณอนุชา ต่ายได้โทรไปถามกับเพื่อนของเขาแล้ว เพื่อนเขาบอกกับต่ายว่าน้องชายคุณเป็นคนที่เรีนเก่งมากนะ”

“เธอไปคุยกับเพื่อนเขาตอนไหน”

“นี่ไง ในไลน์ น้องคุณไม่ได้ตั้งล็อกโทรศัพท์ไว้ ได้มาจากห้องของเขา และในไลน์นี้ส่วนใหญ่พูดแต่เรื่งการเรียนทั้งนั้นไม่เห็นจะพูดเรื่องเกมส์ตามที่คุณอ้างเลย”

“อ้าว แล้วไงแหละคุณอนุชา”

“คุณตำรวจ เด็กสองคนนี้เป็นใคร ปล่อยให้มาสืบสวนผมได้ไง”

“อนุชา เขาเป็นนักสืบค่ะ เขาไขคดีมาหลายคดีแล้ว”

“ขนาดผมเองยังยอมเด็กสองคนนี้เลย”

“ขอบคุณสารวัตรกับผู้กอง ที่ให้เกียรติผมกับต่าย”

“สรุปยังไงคุณอนุชา คุณจะยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นไหมครับ”

“บอกตามตรงนะ ไม่โกหกอีกต่ายไม่ยอมแน่”

“ คือ คือว่าผมเป็นคนยิงเองครับ เมื่อคืนนี้หลังจากที่เรานั่งกินหมูกระทะกันอยู่แม่ก็ถามเรื่องการเรียนของผมว่าเป็นไงบ้าง ผมก็ต้องไปว่าผมตกล้างบอร์ดเลย พ่อก็ตรอกย่ำกับผมการเรียนผม ว่าผมเรียนสู้น้องก็ไม่ได้แถมเอามือลูบหัวมันอีก เถลไถลไม่ตั้งใจเรียน ผ่านมาหนึ่งปี มีมีผลการเรียนดีขึ้นเลยสักนิด  พ่อกับแม่รักผมไม่เท่าน้อง ผมไม่พอใจก็เลยขึ้นไปนอนบนห้อง พอสามทุ่ม ก็เขาไปยังห้องทำงานของพ่อเอาไปที่พ่อเก็บไว้ในลิ้นซักออกมาหวังยิงให้ตายทั้งหมดโดยที่จะยิงแม่ก่อน พอเข้าไปห้องก็เห็นบนนอนในห้องพ่อกับแม่อีก ยิ่งทำให้ผมโมโห ก็ลั่นไกไปที่หัวคนละนัด ห่างกันแค่ไม่กี่นาที”

“ต่ายบอกอะไรให้อย่างนะ ที่น้องคุณมานอนในห้องนี้เพราะว่าห้องน้องชายคุณนะแอร์เสีย”

“สุดท้ายคุณหาทางออกไม่ได้เลยป้ายความผิดให้น้องคุณ”

“ครับ”

หลังจากนั้น อนุชาก็ได้ถูกนำตัวออกไปจากบ้านหลังนั้น

“พี่ต๋องทำไมถึงเกิดเหตุการณ์กับครอบครัวนี้ได้”

“ความรัก ความอบอุ่น มันเกิดกับครอบครัวนี้นะ แต่ขาดความเข้าใจในการเปรียบเทียบกัน ความรักของพ่อกับแม่มีให้ลูกเท่ากัน แต่ความโปรดปานมันต่างกัน จึงเกิดการเปรียบเทียบกันขึ้น จนทำให้อีกฝ่ายหนึ่งไม่เข้าใจ ร่วมกับความน้อยใจด้วย จึงเกิดแรงแค้น แล้วไปสู่อาชญากรรมในที่สุด”

“ทำไมครอบครัวเราถึงไม่มีการไม่พอใจกันเกิดขึ้นแหละ เราสามคนก็รักกันดี”

“เพราะเข้าใจกันและกันไง บ้างครับพ่อกับแม่จะเอาใจใส่ต่อมากเป็นพิเศษก็เพราะต่อยังเด็ก ทำไมพ่อกับแม่ดูแลต่ายมากกว่าใครก็เพราะต่ายเป็นผู้หญิง ทำไมพี่ต้องโดนเลือกคุณมากกว่าพวกเราก็เพราะว่าพี่เป็นคนโต ถ้าทุกคนเข้าใจในบริบทของตนเองและผู้อื่นปัญหาไม่ก็ไม่เกิด”

“จ่ะพี่ต๋อง”

ต่ายพูดจบก็เข้ามากอดผมใหญ่

“แหม่พี่น้องคู่นี้ คงโดนใจทำให้เกิดความรักต่อกันมากขึ้นเหรอ”

ทุกคนก็หัวเราะขึ้น ทั้งที่เวลานั้นมันไม่เหมาะก็ตาม

 

0000000000000000000000000000

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Rutokung จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น