ระบบสร้างความวอดวายให้พล็อตเรื่องหลัก

ตอนที่ 30 : โลกที่สอง : ค่ำคืนสีเลือดและการพานพบของคู่ลิขิต? ชื่อตอนขนาดนี้เรือบาปต้องมา!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,156 ครั้ง
    25 ต.ค. 62







โลกที่สอง : ค่ำคืนสีเลือดและการพานพบของคู่ลิขิต? ชื่อตอนขนาดนี้เรือบาปต้องมา!


.
.
.
.
.
.
.


“พี่เก้า”


        เหวินซีปาดเหงื่อหลุดเสียงเรียกพี่เก้าที่คอยดูต้นทางเบาๆ ตอนนี้ทั้งคนทั้งระบบหลบหนีจากทหารยามตรวจตราเข้ามาในบริเวณระเบียงทางเดินตันๆ ภายในปราสาทซึ่งมีรูปปั้นเทพธิดาถือคนโทน้ำเทลงพื้นประดับอยู่โดดเดี่ยว ถ้าจำไม่ผิดหลังกำแพงเป็นประตูลับพาขึ้นไปออกชั้นสองด้านในห้องประทับของมารดาคนงามพอดี บ่อยครั้งเจ้าชายซีซีจะใช้เส้นทางนี้ลอบไปหามารดาเวลาถูกอดีตราชินีสั่งลงโทษห้ามไม่ให้พบหน้ากัน 


        หึ ก่อนหน้าลูกจะเจอทางลับ อดีตคนพ่อคงใช้หนีเมียหลวงไปหาเมียน้อยจนพรุนล่ะมั้ง


[หยาบคาย]


“หรือไม่จริง?” เหวินซีเลิกคิ้วหันไปยืนเท้าเอวถามพี่เก้า


[แล้วโฮสต์จะไปอยากรู้เรื่องในมุ้งของกษัตริย์องค์ก่อนทำไม] ระบบว่ายวนกลับมา


“มันอดไม่ได้นี่นา ดูจากทรงยกห้องประทับมีทางลับให้มารดาเจ้าชายซีซีแบบนี้ วันดีคืนดีอดีตกษัตริย์เห็นหน้าเมียหลวงเกิดนอนไม่หลับคงแอบดอดมาเดินเล่นในสวนจากนั้นแวบเข้าทางลับไปพรอดรักกับเมียน้อยชิลๆ มั่งล่ะ”


[จำเป็นต้องทำขนาดนั้น] ระบบไม่เข้าใจสิ่งที่โฮสต์อยากสื่อ แค่ไปหาเมียน้อยที่แต่งตั้งขึ้นมาอย่างถูกต้องทำไมต้องหลบๆ ซ่อนๆ ไปหากันให้มากความ มนุษย์มีแต่เรื่องน่าปวดหัว โชคดีที่มันเกิดเป็นระบบ เพราะเท่าที่เป็นอยู่นี้มันก็ปวดหัวกับโฮสต์มากพอแล้ว.... พาลอยากลาพักร้อนตลอดชีวิต


“เด็กน้อยจริงๆ ของแบบนี้ไม่เข้าใครออกใครหรอก กันไว้ดีกว่าแก้นับว่าฉลาด” เหวินซีอธิบายพร้อมกับดันปลายคนโทน้ำขึ้นเพื่อเปิดทางลับ “ชิบ! โคตรมืด”


[ดูเหมือนไม่มีคบเพลิงหรือตะเกียงนะโฮสต์] ระบบว่ายเข้าไปสำรวจอย่างรู้งาน


“คบเพลิงไม่น่าใช้ได้” เขาเดินเข้ามายืน “อากาศไม่น่าจะพอให้ใช้คบเพลิง”


กึก


ประตูลับลั่นปิดเหวินซีแตะมือลงบนกำแพงที่มีฝุ่นจับหนาเขรอะเพื่อนำทางในความมืด เสียงฝีเท้าดังก้องไปตามทางเดินขั้นบันไดที่มองไม่เห็นอย่างเป็นจังหวะสม่ำเสมอ นานไปลมหายใจของเขาเริ่มรวนเพราะอากาศถ่ายเทไม่สะดวกของช่องทางลับ เหวินซีขมวดคิ้วถอนหายใจแล้วใช้ไหล่ข้างหนึ่งออกแรงผลักกำแพงที่ขวางอยู่ด้านหน้าให้เคลื่อนเปิด ก่อนจะมีแสงสว่างจากตะเกียงลอดผ่านความมืดเข้ามาให้ต้องหรี่ตาเพื่อปรับหาโฟกัสในการมองสภาพแวดล้อมใหม่


        ห้องสีขาวสะอาดไร้ของตกแต่งฟุ่มเฟือยไม่สมกับเป็นห้องพำนักสนมเอกในปราสาท นอกจากตู้เสื้อผ้าไม้เรียบๆ โต๊ะเครื่องแป้งและเตียงสี่เสาแกะสลักลายเถาองุ่นติดมุ้งตั้งอยู่ตรงกลางห้องก็แทบไม่มีอะไรอยู่อีก บนเตียงมีร่างหญิงงามมารดาเจ้าชายซีซีนอนหลับตาหายใจรวยรินมือข้างหนึ่งที่ไม่ได้ยึดจับผ้าปูจากความทรมานพบขวดยาเปิดค้างไว้ ยังมีหยดยาหลงเหลือจากการดื่มไหลเปรอะเปื้อนผ้าปูสีขาวกลายเป็นสีดำกระด่างส่งกลิ่นหวานน่าเวียนหัวอ่อนๆ อยู่ในอากาศ


       โอเค จู่ๆ ออกจากทางลับมาเจอฉากสะเทือนอารมณ์แบบนี้ เป็นเด็กซีซีคงวิ่งร้องไห้ออกไปตะโกนให้คนช่วยไม่เกรงว่าตัวเองจะถูกจับพร้อมกับโดนยัดข้อหาวางยาพิษมารดาต่อจากกษัตริย์มาอีกหนึ่งกระทง


        นี่มันดราม่าเรียกน้ำตา? 


        เหวินซียืนมองหญิงงามบนเตียงด้วยสายตาเฉยชา เขาเป็นแค่คนที่เข้ามาเกี่ยวข้องเพราะภารกิจระบบจึงไม่มีความจำเป็นจะต้องไปเต้นตามทุกเหตุการณ์ แถมคนตายก็สบายกว่าคนเป็น ยอมทรมาณสักหน่อยเดี๋ยวก็ดีเอง


เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครหลายคนมาหยุดลงที่หน้าประตู แทบจะทันทีประตูบานคู่ทั้งหนาทั้งหนักก็ถูกกระแทกเปิดเสียงดังโครม! พร้อมกับกลุ่มทหารยศอัศวินสวมเครื่องแบบสีดำประมาณสิบคนเข้ามาปิดล้อมทางหนีเป็นรูปครึ่งวงกลม มองจากสายตาพี่เก้าน่าจะเหมือนสุ่มครอบไก่


“จับตัวคนร้ายเอาไว้ อย่าให้มันหนีไปได้!!”


เหวินซียกมือตบหน้าผากดังแปะกับความเหมาะเจาะราวกับนัดกันมาให้เขาได้รับบทแพะรับบาปของเด็กซีซี เขาหมุนตัวกระโดดขึ้นไปบนเตียงแล้วดึงดาบที่เหน็บกับสายรัดเอวออกมาตั้งรับการจู่โจมของชายวัยฉกรรจ์ ปืนโบราณใช้กับคนหมู่มากค่อนข้างเสียเวลาทำให้เขาเลือกจะใช้ดาบที่ถนัดมือร่างนี้มากกว่า


“เจ้าชายซีซี ท่านช่างโหดร้ายนัก แม้แต่มารดาของท่านก็ไม่เว้นเลยรึ?” นายทหารยศอัศวินมีหนวดเหมือนชาลีแชปลินเอ่ยออกมาพร้อมกับสีหน้าผิดหวัง ประเดี๋ยวก่อน! คนเหล่านี้เคยคาดหวังกับเจ้าชายซีซีด้วยเหรอ? ทำไมเขาจำไม่ได้ แสดงละครให้ลิงดูมันยังจะปากล้วยใส่เพราะไม่เนียนเลย


แล้วไอ้ความคิดกล่าวหาเด็กอายุสิบสี่ว่าฆ่ามารดาทั้งที่ไม่มีจุดหักเหอะไรสักอย่างนี่มันใช้ทฤษฎีบ้าบออะไรกันครับ? สมองกลั่นกรองความจริงไม่ได้ หรือข้างในมันมีแต่เศษเถ่าถ่าน? 


        เหวินซีเหลือบมองร่างไร้ล้มหายใจตรงปลายเท้าครั้นก็อยากหัวเราะดังๆ กับแผนสกปรกต่ำๆ ที่มีอยู่ให้เห็นทั่วไปในบทละครน้ำเน่า คนไม่อยู่ก็ยังจะสร้างหลักฐานเท็จให้ว่างั้น? แต่ดันพลาดมาเจอคนที่จะโยนขี้ให้แบบนี้สงสัยเซอร์ไพรส์น่าดู


“อายุที่มีไม่ได้สร้างประสบการณ์ฉลาดๆ ให้เลยงั้นเหรอนายกองวาลาด?” เหวินซีถามเสียงเรียบเย็นที่เรียนรู้มาจากพระเอกพลางใช้ปลายดาบเขี่ยผ้าห่มยับย่นปิดหน้าไร้สีเลือดและปากม่วงคล้ำไม่น่าดูของมารดาคนงามซึ่งมีผมสีบอร์นเทายาวสลวยราวกับนางไม้ในเทพนิยาย แม้ตอนนี้มันจะดูยุ่งเยิงผ่านความทุกข์ทรมานราวกับอสูรกายก็เถอะ


“คนไม่ฉลาดน่าจะเป็นท่านมากกว่าเจ้าชาย วิปริตถึงขั้นลงมือวางยาพิษกษัตริย์เคนนารี่เพราะถูกปฏิเสธความรัก ไม่พอยังกลับมาฆ่าท่านหญิงรินาที่ไม่ช่วยเหลือท่านอีก ความผิดนี้ถูกแขวนคอยังน้อยไปด้วยซ้ำ!”


“อ้อ” เหวินซีตอบอยู่ในลำคอ 


“ท่านหนีไปไหนไม่รอดแล้ว อย่าได้ขัดขืนเลย ยอมให้พวกเราจับกุมเสียดีๆ เถอะ” หัวหน้ากองอัศวินวาลาดคนของอดีตราชินีเต็มตัวพูดกล่อม


“ยอมก็ตาย สู้ก็ตาย จะทางไหนก็ต้องตาย สู้เรายอมยื้อเวลาเรียกหาความยุติธรรมไปอีกสักหน่อยไม่ดีกว่าเหรอ? อย่างน้อยเราก็จะมีเพื่อนไปนรกพร้อมกัน” คนตัวเล็กยิ้มประกายตาสีชามีความเหี้ยมเกรียมชวนคนเผชิญหน้าต้องกลืนน้ำลายอย่างไม่เข้าใจว่าที่อยู่ตรงหน้าพวกเขานั้นเป็นเด็กอายุสิบสี่ปีจริงๆ หรือปีศาจร้ายที่จำแลงกายมาบนโลกมนุษย์


“ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์” หัวหน้ากองอัศวินวาลาดส่ายหัวหนักใจก่อนจะตะโกนเสียงขึงขังทรงพลังกับเหล่าอัศวิน “จับเป็นไม่ได้ให้จับตาย!”


เหวินซีตวัดดาบตอบโต้ดาบหลายเล่มที่ฟาดฟันเข้ามาไม่ขาดสาย ถีบอกอัศวินที่อยู่ต่ำกว่าเขาซึ่งอยู่บนเตียงจนหงายหลัง ก่อนจะหันไปใช้ท่าทะลวงแทงจ้วงไปที่คอของอัศวินอีกคนที่กรูเข้ามาจากด้านหลัง


        เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นเปรอะเต็มหน้าเมื่อเขาดึงดาบออกมาตอบโต้กับรายต่อไปที่โถมเข้ามาไม่ยอมเว้นช่วงให้ได้พักหายใจ สมองก็คิดไปว่าถ้าพวกอัศวินยอมแหกกฎยอมใช้ปืนกันบ้าง เขาคงตายไปร้อยครั้ง


ขอคารวะความเป็นอัศวินที่หลงรักการใช้ดาบเยี่ยงชีพ.....


คนตัวเล็กยึดเสาเตียงเป็นหลักกระโดดถีบขาคู่ใส่อัศวินสองคนจากนั้นกระโดดลงจากเตียงปักดาบลงบนอกให้ร่างที่ล้มลงไปชักกระตุกกระอักเลือดออกมากองใหญ่ เขายิ้มกริ่มดึงดาบออกมาจับสองมือแทงไปด้านหลังโดยไม่มองสักนิด ก่อนจะดึงออกมาตวัดตัดหัวคนที่เข้ามาหมายชีวิตเขาอย่างเลือดเย็น ศีรษะกระเด็นกระดอนกลิ้งไปหยุดอยู่ตรงปลายเท้าหัวหน้ากองวาลาดให้ขนลุกชันทั่วทั้งตัวด้วยความตกตลึงที่เห็นอัศวินในสังกัดตนล้มตายไปทีละคน


เหวินซีหอบหายใจเล็กน้อยสลัดเลือดออกจากดาบถอยหลังลงไปนั่งบนเตียงมองดูนายทหารคนสุดท้ายที่เขาฟันหลังเหวอะคลานเข้าไปขอความช่วยเหลือกับหัวหน้าหนวด เขาปักปลายดาบบนพื้นพลางวางคางลงไปบนหลังมือทั้งสองข้างที่ยังจับดาบแน่นพลางยิ้มกริ่มมองหัวหน้ากองอัศวินวาลาดค่อยๆ ก้าวถอยหลังออกห่างจากลูกน้องที่ลมหายใจเฮือกสุดท้ายใกล้จะมาถึง


“ความตายมันก็เป็นเรื่องง่ายแค่นี้” เขาเอื้อนเอ่ยน้ำเสียงสำราญ เสริมให้บรรยากาศเย็นเหยียบจนคนฟังหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ


ระบบ999 เฝ้าดูเหตุการณ์อย่างเงียบๆ มันไม่ยอมส่งเสียงรบกวนโฮสต์ว่ายหลบอยู่มุมห้องด้วยความหวาดหวั่นใจ นานแล้วที่มันไม่ได้เห็นความมืดน่าอึดอัดแผ่ขยายอยู่รอบกายโฮสต์ของมัน ความสนุกที่ได้ฆ่าใครสักคนของโฮสต์ทำให้มันตื่นกลัวและตระหนักได้ถึงความมืดมิดจากส่วนลึกของก้นบึงที่โฮสต์ยังเก็บซ่อนเอาไว้ มันรู้สึกมาตั้งแต่แรกเริ่มเกี่ยวกับเรื่องความกลัวตาย การสูญสลาย รวมไปถึงความเจ็บปวดที่โฮสต์ของมันได้รับแทบไม่มีความหวาดกลัวสิ่งเหล่านั้นจากแววตา ปกติโฮสต์เป็นพวกรักสนุกชอบอิสระ ทว่าในบางครั้งก็มีด้านมืดที่สามารถทำให้ทุกอย่างกลายเป็นความว่างเปล่า แม้จะไม่มีความสามารถที่ได้รับจากระบบก็ตาม


“วันนี้เรามาเปลี่ยนแปลงความเน่าเฟะของอาณาจักรที่ให้ผู้หญิงคนหนึ่งมีอำนาจเหนือกษัตริย์กันเถอะ” เหวินซีลุกพรวดพุ่งเข้าไปหาหัวหน้ากองวาลาดที่ตกใจลนลานจะหนี เขาฉีกยิ้มกว้างแทงดาบทะลุเข้าไปในอกซ้ายของอีกฝ่ายจากด้านหลังแล้วเตะข้อพับขาให้ร่างที่ถูกแทงล้มลงไปคุกเข่า “เริ่มจากเจ้าแล้วกันวาลาดเอ๋ย”


เหวินซีกระชากดาบออกไม่รั้งรอให้หัวหน้ากองวาลาดได้กระอักเลือด จัดการบั่นศีรษะที่มีดวงตาเบิกกว้างจากความหวาดกลัวให้ร่วงหล่นลงไปบนพื้น


“อ่า งานเต้นรำพรุ่งนี้จะต้องสนุกแน่ๆ เลยน้าพี่เก้า ผมอยากให้มาถึงเร็วๆ จัง” เขากล่าวอย่างอารมณ์ดีมองออกไปนอกระเบียงที่คืนนี้มีพระจันทร์ส่องสว่างเต็มดวง “ถ้ามัน...มาถึงได้น่ะนะ”


ระบบ999 ตัวสั่น


เหวินซีกลับห้องของเจ้าชายซีซีจากทางลับเดิมหลังเก็บกวาดและปิดประตูลงกลอนห้องมารดาคนสวยจนแน่ใจว่าคนนอกจะต้องใช้เวลาสักพักในการเข้ามาเห็นภาพชวนสยดสยองจากศพที่นอนกันเต็มเหยียดในห้อง เขาเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับเป็นเด็กผู้ชายหยิบดาบสะสมมาเล่มหนึ่งแล้วออกมาล้างตัวในสวนด้านนอกที่มีน้ำพุใสสะอาดเนื่องจากในห้องเขาหาน้ำไม่ได้สักแก้ว!


ทุกอย่างเหมือนฉากในละคร เหวินซีที่กำลังล้างหน้าไม่รับรู้การมาถึงของใครบางคน เขายกชายเสื้อเช็ดหน้าก่อนจะหันหลังไปพบกับใครคนนั้นที่มีเส้นผมสีน้ำตาลทองยาวและดวงตาคมสีชาสะท้อนภาพของเขาในแววตา







.
.
.
.
.
.
.
นอนตายตาหลับ.....อิพี่เปิดตัวมาแบบ......
แอบหายไปวันหนึ่งเพราะสภาพจิตป่วย(หัวเราะ)
เหวินซีเป็นคนใสๆ ไม่โหดสักนิด!
พี่เก้าขามาให้ขุนแม่กอดปลอบมั้ยคะ?
ตอนนี้เราลืมๆ ไปว่ามีพระเอกนะ แย่จุง
ขอบคุณคนอ่านคนเม้นต์ทุกคน เราไปกันยาวๆ นะคะ
ปล. ความสั้นนี้เป็นนิรันดร์เจ้าค่ะ (ซับน้ำตา)





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.156K ครั้ง

2,817 ความคิดเห็น

  1. #2571 sakura17 (@thelufy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 15:27
    เหวินซีโหดจนพี่เก้ากลัวเลยอะ
    #2571
    0
  2. #2130 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 21:15
    พี่ชายหรอ?
    #2130
    0
  3. #1464 เตเตชิต (@PCYB614) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 02:52
    สุดนอดดดดดด ถ้าพี่ชายรู้เห็นเรื่องใส่ร้ายน้อง ชั้นจะตีให้ช้ำๆๆๆ
    #1464
    4
  4. #1125 ♣hotchoc♣ (@wanirahot) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 22:57
    ชอบตอนคุณ​ซีซีโหดจุงเบย
    #1125
    0
  5. #1066 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 11:59

    พี่ชายรู้เห็นกับแม่ไหม

    #1066
    0
  6. #1065 Inn1427 (@Inn1427) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 11:47
    คุณพี่อย่าจิตไปกว่าซีซีนะ
    #1065
    0
  7. #1064 sasame (@graysia) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 10:51

    พี่ชายมาแล้วจ้า ในที่สุดก็มา เอ้า ๆ ไรเตอร์รีบอัพเลยนะ เค้าอยากเห็นหน้าพี่ชายอ่ะ เร็ว ๆ เลย อิอิ
    #1064
    0
  8. #1063 caretamutami (@caretamutami) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 08:41
    หือ? มีพระเอกด้วยเหรอคะ
    #1063
    0
  9. #1062 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 04:26
    อย่างน้อยก็ให้พี่เขาได้พูดสักประโยคเถอะค่ะ แงงงงง
    #1062
    0
  10. วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 00:51
    พี่ชายยยยยย มาแบ้ววววววว งือ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ซีซีด้านมืด กรี๊ดดดดดดดด แซบสะใจแม่มาก ชอบบบ
    #1061
    0
  11. #1060 mmii. (@kupkek) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:58
    พี่ชายผมยาวก็คือ แง้ เกียมมีดเรย ปาดคอชั้น ให้ตายไปพร้อมความคมของดวงตาาาาาา พี่คะะะะะะ ก็คือในขณะที่พี่ชาย(ต้องใช่แล้วแหละถ้าไม่ใช่จะเป็นใครไปได้อีกหื้มๆๆ)เย็นชาประดุจก้อนน้ำแข็งในเสี่ยววิที่มีบท น้องชายนั้นก็คือยันเดเระมากไปแล้ว ฉากระบบหนีไปมุมห้องนี่บ่งบอกระดับความยันได้ดีมาก ยันเดะเระชัดๆ ปกติไม่มีอะไรแต่อยู่ๆก็ฟ้าครึ้มมืดมนหม่นหมองแบบนี้ เจ้าน้อง! ตั้งสติ! เป็นกำลังใจให้คนเขียนนะคะจะยาวจะสั้นยังไงเราก็ลุ้นไปพร้อมๆกัน เหมือนดูไลฟ์บอลแล้วโฆษณายูทูปแทรกแบบกดข้ามไม่ได้คิ้กค้าก เนื่องในโอกาสที่มาต่อให้ก็ขอให้คนเขียนนั้นสุขสำราญเหมือนดอกไม้บานยามเช้านะค้า ไม่เป็นไรค่าเรารอด้ายยยย แง้
    #1060
    1
  12. #1059 ชีสเค๊กวนิลา (@sweetcheesecake) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:35
    พี่ชายยยยย~~~~

    รึป่าวนะ? เอ๊ะ?
    #1059
    1
  13. #1058 saru1234 (@saru1234) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:28

    ไรท์แต่งได้น้อยแต่อัปทุกวันเราว่าก็โอเคอยู่นะ
    อ่านเพลินมากๆ ค่ะ
    #1058
    1
  14. วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:25
    พี่ชายยยยบยยยยยย
    #1057
    0
  15. #1056 iioo9641 (@iioo9641) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:06
    โอเครกว่าจะได้เจอพี่ชาย. ฮืออค้างงง
    #1056
    0
  16. #1055 Pakkipedia (@pak2541) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:00
    เด็จพี่เผยร่างงงงงงงง
    #1055
    0
  17. #1054 มินิส (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 22:31

    พี่ชายใช่ไหมฮะ

    #1054
    0
  18. #1052 ภาพสีเงิน (@canary_yellow) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:39
    ตัดได้ค้างมากกกก มาต่อไวๆนะคะ
    #1052
    0
  19. #1051 Onausa3854 (@Onausa3854) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:24
    พี่ชายยยยยยย.. มาแล้วววววว
    #1051
    0
  20. #1050 CHECK224 (@Pear224) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:55
    กร๊าวใจมากมายยยยยยยยยยยย คิคิ พี่เก้าา มาม่ะเดี๊ยวจะกอดปลอบให้เองงง //ยิ้มอ่อน (เราต้องได้ลิ้มลองรสชาติพี่เก้า!!)
    #1050
    2
  21. #1049 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:54
    โอเคค่ะ ขุ่นพรี่มาแล้ว...แต่มานิดเดียว
    #1049
    0
  22. #1048 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:41
    เป็นตอนที่รู้สึกสะใจมากค่ะ! โลกนี้ไม่จำเป็นต้องมีพระเอกก็ได้นะคะถ้าจะไม่ขี่ม้าขาวมาแบบนี้~
    ตัดได้เจ็บปวดมากค่ะไรท์~
    #1048
    1
  23. #1046 Alis_1995 (@Alis_1995) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 18:30
    เลือดเย็นได้อีก ต้องได้อีกกกกกก555
    #1046
    0
  24. #1045 Say. (@a-dark-devil) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 18:15
    แงงงงง ตัดได้โหดร้ายมากก TT
    #1045
    0
  25. #1044 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 17:20
    ตัดจบได้น่าตีมากค่ะไรท์
    #1044
    2
    • #1044-1 BenJi6 (@BenJi6) (จากตอนที่ 30)
      25 ตุลาคม 2562 / 18:31

      ในที่สุดไม่อัพวันเดียวเหงาเลยจ้า สนุกมากๆจ้าสมกับที่ลอยคอรอ^^
      #1044-1