ระบบสร้างความวอดวายให้พล็อตเรื่องหลัก

ตอนที่ 14 : โลกที่หนึ่ง : นอกจากจะไม่มีคนตบมุกแล้ว ยังต้องเผชิญหน้ากับความชิบหายอีก? เพิ่มเติม20% เพื่อตอนต่อไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,680 ครั้ง
    5 ต.ค. 62






โลกที่หนึ่ง : นอกจากจะไม่มีคนตบมุกแล้ว ยังต้องเผชิญหน้ากับความชิบหายอีก?


.
.
.
.
.
.
.



การเป็นเหวินซีหยวนนั้นเป็นเรื่องดี มีไม่บ่อยนักหรอกที่จะได้เกิดมาบนกองเงินกองทองเช่นนี้ หือ...ว่าไงนะ?? โลกอื่นไม่ได้เกิดมาสบายเหรอ? พวกคุณอยากจะถามกันแบบนี้ใช่หรือเปล่า เอาจริงๆ หากเลือกเกิดได้เหวินซีก็อยากเกิดในโลกที่มีเงินให้ใช้ไม่ขาดแบบนี้อยู่ล่ำไปน่ะนะ แต่มันไม่มีทางเป็นไปได้ไง! เบื้องบนแสนบัดซบไม่รู้รันโลกให้เขาโดยระบบปาลูกดอกหรืออย่างไร บางครั้งมันถึงได้น่าอนาถขนาดต้องไปคุ้ยถังขยะแข่งกับหมา ไปตบตีแย่งชิงอาหารลดราคาตามซุปเปอร์มาเก็ต ไปจนถึงการเป็นโสเภณีชายในตรอกแคบราคาแค่บุหรี่ซองเดียว! ไม่ล่ะ เขาจะไม่กล่าวถึงมันอีก เดี๋ยวพี่เก้าจะเอาเรื่องความชิบหายประชดชีวิตของเขามาพูดได้ 


[ตามสบายครับโฮสต์ ผมเหนื่อยจะพูดแล้ว] ระบบว่า


ว้า~ ไม่สนุกเลย


[แต่ถึงคุณจะใช้ชีวิตข้นแค้นผมก็เห็นคุณออกจะแฮปปี้ในทุกทุกโลก]


หากใจเราสุข ข้าวหมาก็อร่อย


[ถ้าตอนนั้นผมไม่ห้าม คุณก็จะกินหมาตัวนั้นแล้วครับโฮสต์] ระบบเตือนเรื่องเก่า


ไอ้ดำมันดูน่าอร่อยกว่าข้าวแดงคลุกน้ำซุบไก่อีกนะพี่เก้า! เหวินซีตาเป็นประกาย


[พูดกับโฮสต์แล้วผมป่วยจิต กรุณาสนใจพี่ชายกับพระเอกของคุณด้วย]


โอเค!


เหวินซียกยิ้มหว่านเสน่ห์ให้เหวินอวี้หยางกับจ้าวเฉินเฟยที่ร่วมรับประทานอาหารกับเขาบนเรือ มื้อนี้ทั้งโต๊ะอุดมไปด้วยเมนูคัดสรรจากปลาทะเล!


“พวกพี่ชอบปลาหรือเปล่า? สั่งอย่างอื่นบ้างก็ได้นะครับ ไม่ต้องเอาใจผมกันนักหรอก” แม้เขาจะชอบตกปลาและชอบกินปลา แต่จะให้กินทุกอย่างที่ทำจากปลาเขาก็เลี่ยนเป็นเหมือนกัน


“พี่ทานได้ เสี่ยวหยวนผอมเกินไปแล้วทานนี่ดูสิ” เหวินอวี้หยางพูดพลางหั่นแซลม่อนราดซอสทำจากไวน์แดงเป็นคำเล็กๆ วางลงในจานคนน้องย่างเอาใจ เหวินซีหนังตากระตุกมองชิ้นปลาในจานแล้วยิ้มฝืดอย่างตั้งรับไม่ทันกับการเอาอกเอาใจของคุณพี่ชายสุดหล่อ ฮัลโหล! มีใครสักคนหยิบยาลืมเขย่าขวดให้พี่ชายของเขากินเหรอ? ไทป์คนซึนหายไปไหนแล้ว? ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา


“อ่า... ขอบคุณครับ”


“ปลาทับทิมย่างเกลือนี่ก็อร่อยนะ ชิมดูสิ” จ้าวเฉินเฟยผู้ไม่ยอมน้อยหน้า ใช้ส้อมจิ้มเนื้อปลาทับทิมมาจ่อตรงปากเขา ฟินมันก็ฟินอยู่หรอกแต่มันเพี้ยนไปหมดแล้วหรือเปล่า? ขอถามอีกรอบนะเอาให้ชัวร์ บทนี้ของเขาไม่ใช่ว่าต้องเป็นคุณนางเอกเหรอ?


[จะถามให้ได้อะไร ในเมื่อโฮสต์ไม่ยอมเสียคะแนนซื้อคำตอบ? ทำตามใจคุณไปเลยครับ ส่วนผมขอหลบไปทำใจกับอนาคตข้างหน้าสักหน่อย เชิญตามสบาย] ระบบกล่าวเสียงตำหนิพร้อมกับตัดสัญญาณทิ้งไปแบบดื้อๆ เหวินซีกลืนน้ำลายอย่างวูบโหวง สังหรณ์ถึงเรื่องร้ายบางอย่างจนตาขวากระตุกถี่ยิบ ครั้นจะถามพี่เก้าให้หายข้องใจ พี่เก้าก็ดันชิ่งหนีเขาไปเรียบร้อย จากประสบการณ์อันโชกโชนในหลายโลกเซ้นส์ทางด้านนี้ของเขา เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นมักจะเกิดขึ้นจริง เป็นชนิดที่ว่าลากเข้าสู่ความชิบหายวอดวายไม่รู้ลืม


บัดซบ!! พี่เก้ากลับมาก่อน!! เหวินซีอ้าปากรับปลาทับทิมจากส้อมของจ้าวเฉินเฟยมาเคี้ยวช้าๆ สีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกบอกไม่ถูก ขอร้องไห้ได้มั้ยแล้วหนูจะเป็นเด็กดี ฮือ~


“เป็นอะไร ไม่อร่อย?” จ้าวเฉินเฟยเห็นสีหน้ามืดมนลงของเหวินซีก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย


“ไม่อร่อยก็คายทิ้ง” เหวินอวี้หยางบอกพลางดึงทิชชู่มาส่งให้ เหวินซีส่ายหัวแค่นยิ้มบาง รสชาติปลาทับทิมถูกปากเขามากถ้าเป็นอารมณ์ปกติเขาอาจจะลืมอายโดยการกินมันอย่างคนตายอดตายยาก แต่ลางสังหรณ์ของเขาตอนนี้ทำให้ปากจืดสนิท เขารับทิชชู่จากพี่ชายสุดหล่อมามองพักหนึ่งก็อยากเอามาซับน้ำตาจริงๆ เสียดายที่พี่เก้าผู้น่าสงสารหนีเอาตัวรอดไปก่อน ไม่อย่างนั้นเขาคงจะได้ยินเสียงหัวเราะด้วยความสะใจดังก้องในหัว


.
.
.
.
.
.


ฟางหลี่หมิงลากกระเป๋าเดินทางขึ้นมาบนเรือก่อนจะโบกมือให้จิงเจี่ยนถิงที่โทรศัพท์ไปชวนเธอมาล่องทะเลเมื่อวันก่อนเป็นการปลอบประโลมเรื่องที่เธอถูกพักงาน ฟางหลี่หมิงไม่เชื่อว่าจ้าวเฉินเฟยจะเห็นใจเรื่องที่เธอโดนไป๋หลีเหอย่ำยีศักดิ์ศรีอย่างที่พูดจริงเพราะน้ำเสียงที่เขาใช้พูดกับเธอนั้นแสนจะเย็นชาไร้หัวใจ! ความรู้สึกเธอตอนนั้นแทบอยากฉีกกระชากใบหน้านิ่งๆ กับความเย็นชานั่นให้อ่อนยวบอยู่ใต้เท้าเธอเหลือเกิน!


        ไม่ตอบแทนความพยายามของเธอที่บากหน้าไปช่วยเหลือเหวินซีหยวนจนถูกทำร้ายเองแล้วยังคิดจะไล่เธอที่ช่วยผลักดันธุรกิจของเขาทุกวิถีทางให้ต้องออกจากงานทางอ้อมอย่างเลือดเย็นแบบนี้อีก เขาคิดว่าความรักของเธอเป็นอะไร? 


“อาเจี่ยน ขอบคุณที่ชวนฉันนะคะ ฉันยังคิดอยู่เลยว่าสามเดือนนี้ที่ต้องอยู่บ้านจะทำอย่างไรดี” เธอบอกพลางปล่อยให้จิงเจี่ยนถิงรับกระเป๋าของเธอไปลากแทน 


“ไม่เป็นไร ฮ่าๆ ผมคิดว่าคุณจะปฎิเสธเสียอีก นี่ผมขอยินดีในความโชคร้ายของคุณที่ถูกพักงานได้มั้ยเนี่ย ผมรู้สึกดีใจมากจริงๆ นะ” จิงเจี่ยนถิงหัวเราะ คว้ามือจับหญิงสาวพาเดินไปด้วยกัน 


        ฟางหลี่หมิงแสดงสีหน้าเขินอายกับการเข้าถึงเนื้อถึงตัวของจิงเจี่ยนถิงเล็กน้อย ไม่ได้มีทีท่ารังเกียจรังงอนเขาเหมือนอย่างที่เคยทำตลอด เธอไม่จำเป็นต้องกลัวใครมาเห็นแล้วเอาเรื่องที่ใกล้ชิดกันนี้ไปบอกจ้าวเฉินเฟย คิดว่าการล่องเรือครั้งนี้คนรู้จักเธอคงมีไม่เยอะนักและพวกเขาก็ไม่ใช่คนประเภทที่จะปากเบาพูดเรื่องของคนอื่นได้หน้าตาเฉย อีกอย่างเธอยังสามารถใช้ข้ออ้างเดิมๆ ที่มาสนิทสนมกับชายคนนี้เพราะเห็นแก่ผลประโยชน์ของบริษัทที่จะได้จากเรื่องที่เธอรู้ ในเมื่อไม่มีใครไปนั่งอยู่บนเตียงของนี่


“ฉันไม่รู้ว่าเอาเสื้อผ้าที่จะใส่มาพอมั้ย คุณบอกว่าเรือลำนี้จะเดินทางอยู่กลางทะเลสองอาทิตย์ใช่มั้ยคะ?”


“ใช่แล้ว ส่วนเสื้อผ้าคุณสามารถซื้อมันได้บนเรือลำนี้ครับคุณผู้หญิง ผมไม่ว่าหรอกหากคุณจะเหมาพวกมันทั้งหมดที่มีอยู่บนเรือ” จิงเจี่ยนถิงหยอกเหย้าอีกฝ่าย แต่จริงๆ ใครก็รู้ทั้งนั้นว่าฐานะของเขาสามารถซื้อเรือได้ทั้งลำ


“แค่ชุดใส่ในงานเต้นรำที่มีบนเรือก็พอค่ะ” เธอหัวเราะตอบด้วยใบหน้าแดงๆ และถึงจะบอกแค่ชุดสำหรับใส่ในงานเต้นรำ ทว่าบนเรือลำนี้ก็มีงานเต้นรำทุกคืน หญิงสาวนักธุรกิจที่มาเกิดใหม่ในโลกนี้จึงคิดถึงจำนวนเงินที่จิงเจี่ยนถิงต้องจ่ายก็แอบรู้สึกพอใจอยู่ไม่น้อย “เดี๋ยวเราเอากระเป๋าไปเก็บแล้วไปทานอาหารกลางวันกันดีมั้ยคะ พอดีฉันตื่นเต้นมากจนไม่ได้ทานมื้อเช้ามาเลยและตอนนี้ก็หิวมากด้วย”


“ได้แน่นอน ถ้างั้นเดี๋ยวไปชั้นดาดฟ้ากันที่นั่นมีร้านอาหารที่คุณน่าจะชอบอยู่ด้วย เห็นว่าเมนูปลาทะเลเป็นของขึ้นชื่อของที่นี่เลย” จิงเจี่ยนถิงแนะนำอย่างอารมณ์ดี


“ดีค่ะ” ฟางหลี่หมิงพยักหน้าเดินตามการจับจูงของจิงเจี่ยนถิงไปยังห้องพักบนเรือ

.
.
.
.
.
.


เหวินซีหยวนคิดว่าเนื้อปลาบนโต๊ะที่กลืนลงไปนั้นช่างฝืดคอเหลือเกิน เขายกน้ำเปล่าขึ้นจิบขณะเฝ้ามองบริกรชายออกไปต้อนรับลูกค้าชายหญิงคู่หนึ่งที่เดินควงแขนกันเข้ามาในร้าน ร้านกว้างขนาดขับรถสวนกันได้สิบคันทำไมต้องเจาะจงเลือกโต๊ะที่อยู่ติดกันกับโต๊ะของเขา?


ติ๊ง!


โอ๊ย มารดามันเถอะ!! เหวินซีสบถด่าเมื่อหน้าต่างแสดงภารกิจย่อยเด้งขึ้นมาตรงหน้า


‘ภารกิจผลักดันความหึงหวงระหว่างพระนาง’


พรวด!! น้ำในปากที่เพิ่งดื่มเข้าไปถูกเหวินซีพ่นออกมากลางโต๊ะอาหาร เฮ้! ช่วยบอกทีว่านี่ไม่ใช่การจงใจของเบื้องบน?!


“เสี่ยวหยวน!” เหวินอวี้หยางส่งเสียงร้องตกใจ ส่วนจ้าวเฉิงเฟยยื่นทิชชู่ส่งให้เงียบๆ และเสียงของคุณพี่ชายก็ดังมากพอที่จะเรียกให้ลูกค้าชายหญิงซึ่งกำลังจะเดินไปที่โต๊ะหันมามองพวกเขา เป็นการเผชิญหน้าที่เหวินซีอยากจะวิ่งแหกปากร้องไปรอบๆ เรือ


จิงเจี่ยนถิงขมวดคิ้วมองเหวินซีอย่างดุดันเมื่อฟางหลี่หมิงขยับถอยห่างออกจากเขา “ไม่คิดว่าจะได้เจอนายที่นี่นะเหวินซีหยวน”


“อาเจี่ยน.....” เหวินซีอยากจะกรีดร้อง เขาแสร้งตีหน้าสลดเอ่ยชื่อของตัวร้ายอดีตคนรัก


“ฉันก็ไม่คิดว่าจะได้เจอคนบัดซบอย่างแกเหมือนกันจิงเจี่ยนถิง” เหวินอวี้หยางกล่าวหน้าตาดุดันไม่ต่างกัน


“อ้าวคุณพี่ชาย คุณสบายดีเหรอ แปลกใจจังเลยที่เห็นคุณอยู่กับเหวินซีหยวน ไม่ใช่ว่าคุณสองคนไม่ถูกกันเหรอ” จิงเจี่ยนถิงหันไปทักทาย


“ฉันมีน้องชายคนเดียว” เหวินอวี้หยางบอกเสียงเหี้ยม


“คุณนี่มันใจแคบอย่างที่เหวินซีหยวนเคยพูดไว้ไม่มีผิด ตกลงผมจะไม่นับญาติคุณก็แล้วกัน”


เหวินซีก้มหน้ามองสองมือตัวเองที่กำแน่นอยู่บนตัก ท่าทางแบบนี้ของเขาไม่ใช่อาการของคนเสียใจแน่นอน เพราะไม่รู้ต้องเอาอะไรมาเสียใจจริงมั้ย? เขาแค่กำลังขบคิดปัญหาปวดหัวที่จะตามมาหากเขาเผลอทำภารกิจล่มโดยตั้งใจต่างหาก


“อิ่มหรือยัง?” จ้าวเฉินเฟยเอ่ยถามคนที่นั่งก้มหน้าเงียบ ไม่แม้แต่จะปรายตามองฟางหลี่หมิงที่ขยับเข้ามายืนข้างเขาสักนิด


“ประธานจ้าว ฉัน...” หญิงสาวรู้สึกกระอักกระอ่วนในใจ เธอไม่คาดว่าจะได้มาเจอกับจ้าวเฉินเฟยตรงๆ เช่นนี้


จิงเจี่ยนถิงเห็นฟางหลี่หมิงพยายามเรียกหาจ้าวเฉินเฟยต่อหน้าต่อตาเขาก็กำหมัดไม่สบอารมณ์เพิ่มขึ้นอีก “โอ้ คุณก็อยู่ด้วยเหรอประธานจ้าว ขอโทษทีนะที่ยึดตัวเลขาของคุณมาวันนี้”


“เอาของหวานมาล้างปากหน่อยมั้ย?” จ้าวเฉินเฟยยังคงตั้งหน้าตั้งตาถามคนก้มหน้าอย่างไม่สนเสียงนกเสียงกาที่ลอยมาเข้าหู


“เสี่ยวหยวนอยากออกไปเดินเล่นรอบๆ เรือหรือเปล่า?” เหวินอวี้หยางหันมาสนใจถามบ้าง


เหวินซีเงยหน้าขึ้นมายิ้มน้อยๆ แสร้งว่าตัวเองนั้นอ่อนแอเสียเต็มประดา ส่วนข้างในใจเขาเหรอ? อยากกลับไปวางมวยกับเบื้องบนให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย!


เขาแกล้งหน้ามืดทำท่าจะล้มลงจากเก้าอี้แต่เหวินอวี้หยางกลับเข้ามาประคองไว้ก่อน แอบโล่งใจไม่น้อยที่พี่ชายสุดหล่อไม่นิ่งดูดายปล่อยให้เขาตกเก้าอี้ลงไปนอนกองบนพื้นต่อหน้าต่อตาชาวบ้าน เขาเนียนซบหน้าเข้ากับหน้าท้องแบนเรียบของพี่ชายแล้วพูดอ้อนเสียงเครือ “พี่ชายผมอยากกลับห้องแล้ว”


“สำออยจริงนะ” จิงเจี่ยนถิงมองด้วยสายตาดูถูก


“หุบปาก คนนอกอย่างแกจะไปไหนก็ไป!” เหวินอวี้หยางออกปากไล่อย่างไม่ชอบใจพร้อมกับลูบกลุ่มผมนุ่มของเขาอย่างเบามือ 
        

         เหวินซีเหลือบมองนางเอกแล้วหันไปส่งสายตาออดอ้อนขอความเห็นใจกับพ่อพระเอกผู้ดูท่าแล้วจะนิยมชมชอบความสนุกที่เกิดขึ้นไม่น้อย เอาเถอะ! ตอนนี้เขาขอแค่ให้คุณนางเอกสาวหึงพระเอกเพื่อลดหย่อนคะแนนที่จะถูกหักไปก็พอ


“พี่เฉินเฟยพวกเรากลับห้องกันเถอะครับ ปล่อยให้เลขาฟางกับอาเจี่ยนได้ทานอาหารด้วยกันเถอะ”


“ก็ดี” จ้าวเฉินเฟยพยักหน้าตกลงลุกขึ้นเดินผ่านนางเอกมาราวกับเธอเป็นอากาศธาตุจำพวกหนึ่ง เขาหยุดอยู่ตรงหน้าจิงเจี่ยนถิงเหมือนคิดอะไรสักพักแล้วเอ่ยเสียงเรียบเรื่อย “อ่าใช่ ผมก็ไม่คิดว่าคุณจิงจะให้โอกาสมาเยี่ยมชมธุรกิจบนเรือของผมเช่นกัน ถ้ายังไงก็ขอให้สนุกด้วยกันทั้งคู่นะครับ”


จิงเจี่ยนถิงรู้สึกว่ากำลังโดนอีกฝ่ายตอกกลับอย่างแรง เขาดึงตัวฟางหลี่หมิงมายืนข้างตัวแล้วเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มที่เสแสร้ง “ไม่ต้องห่วง ผมมั่นใจว่ามันจะต้องสนุกแน่”


หลังจากนั้นเมื่ออธิบายกับพี่ชายว่าอยากนอนพักแล้วขอแยกกลับเข้าห้องพักด้วยสีหน้าไม่สู้ดี เหวินซีก็มานั่งเบ้ปากคิ้วขมวดกอดหมอนอยู่บนเตียงเดี่ยวมองช่องสะสมคะแนนที่เรียกขึ้นมาด้วยอารมณ์อยากจะอาละวาดขว้างปาข้าวของสุดๆ เขามีคะแนนสะสมจากภารกิจย่อยรอบแรก 180 คะแนน ถูกภารกิจย่อยรอบที่สองหักแสกหน้าไป -50 คะแนน รวมกับยอดครั้งนี้ภารกิจล้มเหลวอีก -200 คะแนน ทำให้ตอนนี้คะแนนทั้งหมดของเขามีสีแดงแจ๋อยู่ในขั้นวิกฤต! เนื้อเรื่องเดินไม่ถึงไหน อาทิตย์เดียวเขาล่อติดลบไปแล้ว -70 คะแนน สถิติใหม่ บันไซ~!!


ติ๊ง!


‘ภารกิจเข้าถึงความปรารถนาของเหวินซีหยวน : ช่วยเหลือพระเอกจากอันตรายใกล้ตัว รางวัล 700 คะแนน และปลดล็อคความตายแท้จริงของเหวินซีหยวน’


เหวินซียกมือนวดขมับมองข้อความใหม่ในช่องภารกิจที่เด้งขึ้นมาแบบปุบปับ


“พี่เก้ากลับมาหรือยังน้า?” เขาพึมพำถามเสียงอ่อนระโหยพลางล้มตัวลงนอนเอามือก่ายหน้าผาก สงสัยจะติดเล่นเพลินไปหน่อย เบื้องบนถึงกลั่นแกล้งเขาโดยการส่งภารกิจย่อยภารกิจหลักมาให้ทำในเวลาไล่เลี่ยกัน เหวินซีพลิกตัวนอนคว่ำหน้ากอดหมอนพร้อมกับเผยรอยยิ้มซุกซนออกมาอย่างเงียบเชียบ




.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เพิ่มเติม 20% เพื่อความต่อเนื่อง 
เหวินซีผู้คิดบวก.  บวกแม่มเลย!!!
พี่เก้าหายไปแล้ว. 
พระเอกยังคงเป็นพระเอก
ขมขื่นกับการเปลี่ยนไทป์คนซึน. เอาจริงนี่เพิ่งรู้สึกเหรอ? 5555
ขอบคุณคนอ่านคนเม้นต์ทุกคนเหมือนเดิมจ้า
มาสั้นๆแต่มาบ่อยๆไม่รำคาญเนอะ
แล้วเจอกันเน้อ รักทุกคน. จุ๊บๆ





ระบบ999 [ขอให้คุณโชคดีโฮสต์]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.68K ครั้ง

2,850 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:34
    พี่เก้าไม่ช่วยแล้ว พี่เก้าจะชิ่งงง
    #2811
    0
  2. #2696 Penkontalok (@parnnygdb) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 01:25
    จัดหนักๆเลยค่ะลูก
    #2696
    0
  3. #2539 sakura17 (@thelufy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 20:17
    นางเอกก็ไม่ใช่เล่นๆน้า
    #2539
    0
  4. #2480 LazyBK (@oil8e88) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 02:19
    ได้กลิ่นหายนะลอยมา
    #2480
    0
  5. #2084 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 19:31
    ได้กลิ่นมาม่าแล้วจร้าาาา
    #2084
    0
  6. #1520 zezeuiaz (@zezeuiaz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 15:47
    ชอบความแรงนี้จริงๆ
    #1520
    0
  7. #1239 peace_in_apple (@peace_in_apple) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 21:06
    ชอบน้องบวกบวก
    #1239
    0
  8. #1118 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 22:34
    เอามันทุกเรือเลยแม่
    #1118
    0
  9. #1011 Oillyziiz (@oillyziiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 09:06
    เราก็ชอบทานปลานะ
    #1011
    0
  10. #935 มินิส (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:42

    หิวข้าววววววว????????????

    #935
    0
  11. #816 pam005 (@pam005) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 08:55
    3เม้นเเรกข้างนี้คือหิวมาก555555
    #816
    0
  12. วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 18:09
    อยากกินแซลม่อนย่าง.....
    #768
    0
  13. #669 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 14:52
    เย็นนี้กินปลาเผาดีกว่า
    #669
    0
  14. #593 พี่สาวยองแจ (@raindemon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 13:14
    หิวจังเลย อยากกินปลา
    #593
    0
  15. #592 พี่สาวยองแจ (@raindemon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 13:04
    *อยู่ร่ำไป
    #592
    0
  16. #431 Peachz. (@BowSK) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 10:29
    แกล้งเก่งง ไม่อยากให้โลกพังแต่แกล้งกันเก่งง จ้าา สู้เขาน้องเอ้ย
    #431
    0
  17. #425 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 17:58
    น้องบวกค่ะ บวกไปเลย!
    #425
    0
  18. #324 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 17:47
    บวกเลยจ้าาา
    #324
    0
  19. #257 ITIM.one (@icetharinee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:58
    บวกเลยอย่าไปยอมมม
    #257
    0
  20. #256 Pakkipedia (@pak2541) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:57
    Who's the real ? ลุ้นมั่กๆ
    #256
    0
  21. #255 เอ็นดูเอ (@fon13fon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:50
    55555 บทน้องกลายเป็นบทของนางเกแล้วนะลูก
    #255
    1
  22. #254 Matchima123 (@Matchima123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:30
    บวกคะ บวกเลยยยย
    #254
    0
  23. #248 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 15:16
    ลดไฟมี2ขบวน
    #248
    0
  24. #247 Zinezynner (@Zinezynner) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 13:56
    เห็นด้วยกับความคิดบวกแม่มเลยยยย
    #247
    0
  25. #246 0618753446 (@0618753446) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 12:31

    รอค้าาา รีบมาน้า
    #246
    0