[Attack on titan] Escape หนีให้รอด (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 6 : Escape #06 ; DO U LIKE HER?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    26 ก.พ. 63

Escape ep.06


DO U LIKE HER?


Breathe - Lee Hi




สุดท้ายแล้วทุกคนก็ตัดสินใจที่จะวิ่งไปยังปูซาน แม้ระยะมันจะไกลแต่ความปลอดภัยของพวกเขาเอง พวกเขาก็ต้องรีบไปเพราะไม่มีรถไฟขบวนไหนที่จะไปได้อีกแล้ว


ระหว่างที่วิ่งมาถึงอีกสถานีหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลมากนัก มิคาสะอาสาที่จะไปหาสะเบียงกับเอเลนโดยอีกทั้ง 4 คนก็ไปนั่งพักที่จุดนั่งพักของสถานี


"เจออะไรไหมเอเลน"


มิคาสะเดินมาหาเพื่อนหนุ่มของตนเองที่กำลังค้นของภายในร้านสะดวกซื้อเล็กภายในสถานีโดยในมือเธอเองก็มือของกินเล็กๆน้อยๆเท่านั้น


"ก็มีพวกขวดน้ำและขนมเล็กๆน้อยๆนั่นแหละนะ"


ไม่นานเอเลนก็ถอดใจกับการหาของต่อและตัดสินใจจะเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อโดยมีมิคาสะเดินตามออกมา ทั้งคู่เลือกที่จะหาของต่อ เพราะมิคาสะบอกกับเขาเองว่าถ้าเราไม่ตุนของเอาไว้ตอนนี้ เส้นทางข้างหน้าที่เรากำลังจะไปจะไม่มีสถานที่ให้เราพักอีกแล้ว


"อย่างน้อยแค่นี้น่าจะพอกินประทังไปได้ 3 วันแหละนะ"


เอเลนถอนหายใจเล็กน้อยก่อนมือจะหยิบขนมมาใส่กระเป๋าสะพายที่เอามาจากห้องของเออร์วินโดยมิคาสะก็เอาลังน้ำใส่กระเป๋าเพื่อแบกมันไป


"เธอไหวหรอ เอามาให้ฉันถือดีกว่านะ"


"ไม่เป็นไร ฉันไหว"


เด็กสาวส่ายหน้าเล็กน้อยและยิ้มให้บางๆให้เล็กน้อย


คว้ากก....!!!


เสียงของซอมบี้ที่อยู่ไม่ไกลจากนี้ดังขึ้น ซึ่งแน่นอนว่ามันคงจะไม่ได้มาตัวเดียว แต่มาเป็นฝูง


"เวรล่ะ"


เอเลนดึงมือของมิคาสะเพื่อจะกลับไปยังทางเดิมแต่เพราะระยะห่างจากทั้งสองคนและคนอื่นๆที่มีมากจนไม่สามารถจะวิ่งไปหาได้ ซอมบี้มาจากทุกทิศทาง ทุกคนตอนนี้จะเป็นยังไงบ้าง?


เด็กหนุ่มดึงมือของเด็กสาวผู้เป็นเพื่อนของเขาเองวิ่งไปยังชั้นสองซึ่งเป็นสถานที่ที่เป็นร้านกาแฟเล็กๆซึ่งทางมันเชื่อมไปยังชานชะลาของรถไฟซึ่งเป็นที่ที่ทั้ง 4 คนอยู่


"มันมาเยอะไปหรือเปล่าเนี่ย"


"แย่แล้วมิคาสะ ข้างหน้ามาก็มี"


สุดท้ายก็ทางตัน ถูกดักจากทุกทิศทาง เอเลนและมิคาสะที่หมดทางเลือก เหลือทางเดี๋ยวคือต้องผ่าฝูงของซอมบี้จำนวนมากไปยังชานชะลา


มือมิคาสะกำไม้เบสบอลในมือแน่น ส่วนเอเลนก็เหงื่อตกและหน้าซีดขึ้นมาทันที พวกเขาทั้งคู่จะรอดหรือไม่ก็ไม่รู้


....

...

..

.


"บ้าเอ้ย มาทำไมตอนนี้เนี่ย!!"


ฮันจิสบถขึ้นมือก็เหวี่ยงแท่งเหล็กขนาดพอดีมือหวดไปยังหัวของซอมบี้มากมายที่เข้ามาใกล้หวังจะกัดเธอ รีไวล์ เออร์วินและอาร์มินเองก็เช่นกัน ถึงอาร์มินจะรูปร่างบอบบางที่สุด แต่ฝีมือการต่อสู้ของเขาถือว่าไม่เป็นรองใครเลยทีเดียว


"อย่ามาขว้าง! ทั้งสองคนนั้นจะเป็นยังไงบ้างวะเนี่ย!"


ด้วยความโกรธฮันจิฟาดหัวของซอมบี้ตรงหน้าอย่างจัดจนเลือดสีสดสาดมาโดนเสื้อผ้าของเธอจนเปลี่ยนสีเป็นสีเลือด เธอตัดสินใจจะวิ่งเข้าไปด้านในเพื่อไปตามทั้งสองคน แต่รีไวล์ก็วิ่งนำไปก่อนจนฮันจิต้องอยู่ที่นี่เพราะติดซอมบี้ที่ตอนนี้กำลังรุมล้อมเธอ เออร์วินและอาร์มินอยู่


ฝีเท้าของชายหนุ่มที่ดังเป็นระยะๆเพราะความรีบ รีไวล์ก้าวฝีเท้าอย่างไววิ่งตามหาเด็กหนุ่มและเด็กสาวที่อยู่ภายในสถานี


'เธออยู่ไหนมิคาสะ'


รีไวล์ได้แต่เพียงคิดในใจ ขาก็ก้าววิ่งออกไป สายตาก็กวาดมองรอบๆสถานที่ ที่เละเทะ จนสุดท้ายสายตาก็สะดุดไปเจอฝูงซอมบี้จำนวนมากกำลังรุมล้อมอะไรบางอย่างอยู่จนเขาต้องโฟกัสสายตามอง ก็เห็นร่างของเด็กผู้หญิงตัวเล็กและเด็กผู้ชายที่ตัวสูง กำลังฟาดหัวของซอมบี้อยู่


"มิคาสะ!"


เขาตะโกนเรียกชื่อของเธอด้วยเสียงดัง และรีบวิ่งไปทันที


"เกะกะจริงๆ!!!"


ตุ้บ!!!


ไม้เบสบอลอันใหญ่ถูกเหวี่ยงฟาดโดนหัวของซอมบี้ตัวหนึ่งจนหัวของมันหลุดออกไป เลือดสีสดไหลกระชูดออกมาจนไหลลงเต็มพื้น และมันก็เป็นแบบนี้ไปเรื่อยจนจำนวนของซอมบี้ลดน้อยลง


สายตาของรีไวล์มองเห็นมิคาสะที่กำลังทำสีหน้าเหนื่อยล้าไม่ต่างกับเอเลนอยู่ข้างๆแต่สีหน้ายังดีกว่า รีไวล์ก็รีบวิ่งเข้ามาหาทั้งสองคนทันที


"วิ่งไหวไหม?"


เขาเอ่ยถามเด็กสาวผมสีดำเล็กน้อย แต่เธอไม่ตอบเอาแต่หอบอยู่อย่างเดียว ดูเหมือนเธอจะหายใจไม่ทัน


"เธอดูจะไม่ไหวแล้วล่ะครับ"


เอเลนพูดขึ้นมาแทน แต่ดูแล้วเด็กสาวไม่น่าจะไหวจริงๆนั่นแหละ


"งั้นนายคุ้มกันฉันด้วย"


รีไวล์พูดก่อนมือจะอุ้มร่างของเด็กสาวตัวเล็กในท่าเจ้าสาวเอาไว้ก่อนจะวิ่งออกมาโดยมีเอเลนตามมาด้วย


...

..

.


"ให้ตายเถอะ มาช้าจริงๆนะนายเนี่ย"


"เงียบปากไป"


ชายหนุ่มพูดพร้อมกับส่งสายตาอาฆาตใส่เพื่อนสาวผู้สวมแว่นของตนเอง ก่อนจะเหลือบก้มมามองเด็กสาวในอ้อมกอดที่สลบไปแล้ว พลังงานของเธอค่อนข้างมีจำกัด และเธอก็ฝืนตัวเองจนเกินไป


"เราต้องหาที่พักให้มิคาสะฟื้นตัวแล้วล่ะ แผลเธอไม่หายแน่ๆถ้าเธอพักผ่อนไม่พอ"


เออร์วินทุกคนก็ทำหน้าคิดเล็กน้อยก่อนอาร์มินจะคิดออกขึ้นมา


"ผมจำได้ว่าแถวนี่มีที่พักของพนักงานที่นี่ด้วย เราน่าจะเข้าไปพักที่นั่นได้นะครับ"


"งั้นเธอนำไปเลยอาร์มิน"


"ตามมาเลยครับ"


อาร์มินเดินตามไปและทุกคนก็เดินตาม รีไวล์หยิบกระเป๋าที่หนักอึ้งของมิคาสะแบกเอาไว้ที่หลังและอุ้มร่างของเด็กสาวไปด้วยเดินตามไป


....

...

..

.


ทุกคนมาถึงที่หมายแล้ว


สถานที่นี่ดูสะอาดผิดปกติ เป็นเพราะสถานที่นี้ถูกล็อคเอาไว้ รวมถึงไม่มีคนอยู่จึงสะอาดกว่าที่คิด รีไวล์ถูกใจสิ่งนี้


"รีไวล์ นายพามิคาสะมาพักตรงนี้นี่"


เออร์วินในขณะที่เปิดประตูห้องเพื่อตรวจสอบอยู่เอ่ยเรียกรีไวล์ขึ้นมาซึ่งรีไวล์ก็เดินตามไปทันที และก้าวเข้าไปในห้องที่ไม่กว้างไม่แคบจนเกินไปเป็นที่ที่สะอาดมากจริงๆ


ชายหนุ่มวางร่างของเด็กสาวลงบนเตียงที่ผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดตาก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงข้างๆเพื่อเฝ้าดูอาการ


"คุณรีไวล์ คุณฮันจิเอามาให้ครับ"


เสียงเรียกของอาร์มินทำให้รีไวล์ต้องหันมามอง เด็กหนุ่มผมทองยื่นกล่องบางสิ่งเอามาให้เขานั่นคือกล่องปฐมพยาบาลอันเอง


เขาต้องทำแผลให้กับมิคาสะทุกวันเพื่อให้เธอหาย แต่เพราะสถานการณ์ทุกอย่างในตอนนี้ที่บีบคั้นจนต้องทำให้เธอปกป้องตัวเองโดยการใช้แรง แผลที่เเขนขวาเลยทำให้มันฉีก แต่ก็ไม่ถึงกับร้ายแรงมากนัก


"ขอบใจ"


ชายหนุ่มรับกล่องนั้นมาและเปิดมัน มือก็เอื้อมมาปลดกระดุมเสื้อของคนที่กำลังนอนอยู่และเปิดมันออก ร่างกายขาวเนียนเขาเห็นมาบ่อยเพราะต้องจัดการทำแผลให้ แต่ก็เพราะเด็กสาวตื่นอยู่เขาเลยมองมันไม่ชัดเสียเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ก็ชัดเจน


เสื้อถูกเปิดให้เห็นแผลที่แขนขวาที่มีผ้าพันแผลพันเอาไว้อยู่ เขาแกะมันออกเบาๆ และเริ่มทำแผลให้จนเสร็จสิ้น ก่อนจะเก็บอุปกรณ์ทุกอย่างกล่องเล็กๆนั่นแล้ววางมันเอาไว้ที่โต๊ะหัวเตียง


"ฝืนตัวเองเก่งจริงๆเลยนะเนี่ย เธอน่ะ"


เขาลูบเส้นผมนั่นเบาๆ นี่มันกี่ครั้งแล้วที่เขาลูบผมเธอในเวลาที่เธอไม่รู้ตัวแบบนี้ แต่ว่าเวลาที่เด็กผู้หญิงคนนี้นอน เธอดูน่าทะนุถนอมมากกว่าเสียอีก


"ชอบเธอหรอ"


เสียงจากคนที่เข้ามาก็ทำให้การกระทำของรีไวล์หยุดกึกทันที เขาชักมือกลับอย่างรวดเร็ว


"ชอบเธอสินะ"


ฮันจิดัดแว่นของตัวเองขึ้นเล็กน้อยพยักหน้าอย่างเข้าใจ และยิ้มเล็กน้อย ในขณะที่รีไวลก็ยังทำหน้าตายเหมือนเดิม


"ไม่ใช่เรื่องของเธอ"


"งั้นเรื่องของเพทราล่ะ นายลืมมันได้แล้วใช่ไหม"


"นั่นมันก็ไม่ใช่เรื่องของเธอฮันจิ"


รีไวล์พูด ก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้องไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดเต็มทน


"ฉันขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะรีไวล์"


"..."


"อย่าเอาใครมาแทนเพทรา"


TBC.


เอาล่ะ จะมีดราม่าไหมนะ??


GOOD END OR BAD END?:)


ประกาศๆ! เปิดเรื่องใหม่แล้วครับผมมมม

[Danganronpa] Despair High School (Makoto x Kyoko)

ตอนนี้กำลังเขียนอยู่ครับผม จะพยายามอัพเรื่อยๆนะ


แถมอาทิตย์หน้าไรท์อาจจะไม่ได้มาอัพเพราะว่าติดสอบปลายภาคนะครับผม


ติตตามไรท์ได้ที่

Twitter : @GDRM971

IG : _gdrm97

Youtube : _GDRM97 (จะมีผลงานเร็วๆนี้)


นิยายที่แนะนำ

[Attack on titan] Remember (Levi x Mikasa)

[Danganronpa] Despair High School (Makoto x Kyoko)


คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ❤

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

124 ความคิดเห็น

  1. #121 Luna_l (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 15:10
    โอ้ยยย อย่าเอาน้องมิมาแทนแฟนเก่าเฮียนะโว้ยยย น้องไม่ใช่ตัวแทนของใคร
    #121
    0
  2. #92 ชีสเค้กนมสด (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 10:31

    มาต่อน้าาาาาาาาค่าาาาาาาาาาาชอบเรื่องนี้มากกกกกกกกกกเลยค่าาาาาาาาาาาาา/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #92
    0
  3. #54 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 15:51
    แม้จะดราม่าแต่อยากได้good endมากกว่า
    #54
    0
  4. #20 Rose Ackerman (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 14:56

    สู้ๆไรท์

    #20
    0
  5. #19 TAN PON (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:39
    สู้ๆนะคะไรท์ หนูมิเราเมื่อไหร่แผลจะหายน่าาาา
    #19
    0
  6. #18 47884lovelove (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:17
    มีดราม่าแน่เลยยย😑
    #18
    0
  7. #17 vi1123twz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:40

    เย้ คอมเมนแรก อิอิ รีไวล์ทำไมพูดงี้อะถ้ามิคาสะได้จะเสียใจนะเว้ยยย สู้สู้นะหนูมิถ้ารีไวล์ไม่รักฉันจะให้กำลังใจให้ถึงที่สุดเล้ยยยย สู้สู้อย่ายอมแพ้ละhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-01.png

    #17
    0