[Attack on titan] Escape หนีให้รอด (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 5 : Escape #05 ; ACKERMAN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    24 ก.พ. 63

Escape ep.05


ACKERMAN


RUN - BTS





นี่เป็นวันที่รีไวล์และคนอื่นๆรวมอีกเป็น 6 คนจะรวมตัวกันไปยังสถานีของโซลที่อยู่ไม่ไกลจากที่คอนโดแห่งนี้มากนัก โดยฮันจิและอาร์มินจะอาสาเป็นคนไปเอาสะเบียงมา ส่วนฝ่ายของทั้ง 4 คน เอเลน มิคาสะ รีไวล์และเออร์วินจะรอดูสถานการณ์อยู่ที่ทางเข้าชานชะลาที่ดูมีการคุมที่แน่นหนาโดยทหารของรัฐบาลจำนวนมาก


แต่ทั้งสามเลือกที่จะยังไม่เข้าไปภายในพื้นที่ที่คุ้มกันแน่นหนาเป็นเพราะอาวุธที่พวกเขาเอามาค่อนข้างอันตรายและทหารคงจะสั่งริบเอาไปแน่ๆ ทุกคนเลือกที่จะเข้าไปทางด้านหลังของรถไฟ ซึ่งที่ที่คุ้มกันไม่แน่นหนาที่สุด


"มาแล้ว"


ฮันจิและอาร์มินวิ่งกลับมาหาคนอื่นๆในสภาพที่หอบเหนื่อยเพราะจากที่วิ่งมา มือก็วางของที่หามาได้จากตามซุปเปอร์มาร์เก็ตภายในสถานี


"หาของมาได้เยอะดีนี่"


"รีบไปกัน"


เออร์วินพูดขึ้นมา ทุกคนต่างพยักหน้าและวิ่งอ้อมไปยังทางด้านหลังของสถานีเพื่อลักลอบเข้าไป


เพราะรถไฟค่อนข้างแคบ ทหารจึงต้องกลับไปยังสถานีปูซานโดยรถไฟอีกคัน เพราะฉะนั้นรถไฟขบวนนี้จะมีเพียงประชาชนที่รอดชีวิตที่อยู่เท่านั้น


ซึ่งเป็นที่แน่นอนอยู่แล้วว่าเมื่อมีคนขึ้นรถไฟคนสุดท้ายทหารทุกคนต่างก็เดินออกมาและเดินเข้าไปในรถไฟอีกขบวนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก


"ไม่มีการเดินตรวจตราแหะ คุ้มกันยังไงกันวะเนี่ย"


"ก็คงประมาณว่าภารกิจเสร็จแล้วก็กลับละมั้งครับ คงไม่มีใครอยากไปเดินตรวจตราในสถานะแบบนี้"


ฮันจิทำท่าไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ อย่างที่ว่าใครจะมาเดินตรวจตราในสถานการณ์ที่ซอมบี้เต็มเมืองขนาดนี้


ทั้ง 6 คนค่อยๆทยอยกันเข้าไปในตัวรถไฟโดยทางท้ายขบวนที่จะไม่ค่อยมีใครสังเกตเห็น


"เอาล่ะ เราอยู่ที่โบกี้นี้นี่แหละ"


เออร์วินพูดขึ้น ก่อนที่ทุกคนจะวางของลงบนชั้นวางของภายในโบกี้รถไฟซึ่งไม่มีคนอยู่ในโบกี้เลยเพราะคนส่วนใหญ่จะไปรวมกันอยู่ที่ตู้ด้านหน้ากันเสียมากกว่า


บรรยากาศที่ตอนนี้ทุกคนเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า มิคาสะที่เหนื่อยล้ากว่าคนอื่นๆก็ปลีกวิเวกไปนั่งหลับอยู่ที่ริมหน้าต่างเงียบ ส่วนอาร์มิน เอเลน ฮันจิ และเออร์วินที่กำลังวุ่นอยู่กับการวางแผนที่จะไปต่อ


รีไวล์เหลือบสายตาหันมาเจอเด็กสาวผมสีดำสนิทที่กำลังอยู่ในห้วงนิทราอยู่ ชายหนุ่มก้าวไปหาเด็กสาวโดยมานั่งข้างๆของเธอ ก่อนจะปรายตาเช็คสภาพร่างกายของเด็กสาว โดยเฉพาะผ้าพันแผลที่กำลังพันแผลเอาไว้อยู่


มือหนาเอื้อมมาคว้าศีรษะของเด็กสาวคนตัวเล็กกว่าแล้วจัดท่าทางโดยให้เธอนอนบนตักของเขาเอง


"แบบนี้เธอน่าจะนอนสบายกว่านะ"


เสียงทุ่มเอ่ยเบาๆ มือก็ลูบเส้นผมสีดำขลับอย่างเบามือโดยไม่ให้คนที่นอนอยู่รู้ตัว


...


"แหมะ เจอความรักครั้งใหม่แล้วสิน้า"


สาวแว่นเอ่ยแซวเรื่องเพื่อนหนุ่มผมดำกับเพื่อนสนิทอีกคนที่ผมสีบลอนด์ร่างสูงกว่า


"เอาเถอะน่าๆ ปล่อยให้เขาทำตามใจเถอะเนาะ"


"จะว่าไป ผมอยากรู้ว่าคุณรีไวล์เคยมีแฟนด้วยหรอครับ?"


เอเลนเอ่ยถามทั้งสองคนที่อายุมากกว่าขึ้นมาโดยมีอาร์มินที่ดูเหมือนจะอยากรู้ไปด้วย


"อืม หมอนั่นเคยมีแฟน แล้วแฟนหมอนั่นก็ตายไปแล้วด้วย"


"เอ๋..."


อาร์มินและเอเลนอุทานออกมาพร้อมกัน


"อย่างที่บอก แฟนหมอนั่นตายไปแล้ว แต่หมอนั่นก็ดูสนใจเพื่อนของเธอนะ"


ฮันจิพูดขึ้นมาอย่างยิ้ม สายตาจดจ้องอยู่ที่คู่ชายหนุ่มและหญิงสาวที่กำลังซบไหล่ชายหนุ่มอยู่และหลับไหลอยู่ในห้วงนิทราส่วนชายหนุ่มเองก็เช่นกัน


"เธอพูดเหมือนรีไวล์เป็นประหลาดอย่างนั้นแหละ"


เออร์วินที่ฟังเพื่อนสาวของเขาพูดมานานก็เอ่ยปากพูดในวงสนทนาบ้างทันที


"แหม ก็รีไวล์น่ะ ชอบทำตัวเย็นชาเองนี่นา"


"แถมมีนิสัยที่โหดสุดๆ เหมือนกับคุณเคนนี่ไม่มีผิดเลย ให้ตายสิตระกูล อัคเคอร์มัน โหดแบบนี้ทุกเลยหรือไงกัน"


เมื่อฮันจิพูดจบ เอเลนและอาร์มินต่างก็ทำหน้าเหวอขึ้นมาทันทีจนฮันจิเองสังเกตเห็น


"เอ๋ ฉันพูดอะไรแปลกหรอ?"


"เมื่อกี้คุณฮันจิพูดว่าอัคเคอร์มันหรอครับ?"


"หือ ใช่ ทำไมหรอ?"


"นั่นคือ..."


"นั่นคือนามสกุลของรีไวล์น่ะ รีไวล์ อัคเคอร์แมน"


.....

....

...

..

.


"เห๊ จริงหรอเนี่ย อัคเคอร์แมนก็นามสกุลมิคาสะหรอ"


สาวผมหางม้าแสดงสีหน้าตกใจทันทีหลังที่อาร์มินและเอเลนบอกว่าอัคเคอร์แมนคือนามสกุลของมิคาสะเช่นเดียวกัน


"งั้นที่พวกเธอตกใจก็เพราะแบบนี้งั้นหรอ"


"ครับ อัคเคอร์แมนคือนามสกุลของมิคาสะ เพราะเป็นนามสกุลของพ่อเธอ"


"แต่ฉันดูแล้วมิคาสะกับรีไวล์ดูจะไม่รู้จักกันเลยนะ ถึงจะนามสกุลเดียวกัน แต่ไม่มีความคุ้นหน้าหรือเอะใจอะไรกันเองเลย"


"มิคาสะ เธอเองมีพ่อแม่ครอบครัวอยู่ที่ปูซาน ซึ่งป่านนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง"


"แลดูเธอจะเป็นห่วงมิคาสะมากนะเอเลน ชอบเขาหรอ?"


"ม-- ไม่ใช่นะครับ!!!"


หลังจากฮันจิพูดจบ เอเลนก็พูดขึ้นมาอย่างเสียงแข็งทันทีพร้อมกับท่าทางเขินอายนั่นจนทำให้ฮันจิต้องเอามือปิดปากหัวเราะทันที


"อือ..."


แต่ด้วยความที่พวกเขาเสียงดังเกิน เสียงหวานครางอื้อในลำคอของใครบางคนดังขึ้นจนทำให้ทั้ง 4 ต้องหยุดบทสนทนาลงเพียงชั่วครู่ และพร้อมใจกันหันมามองคู่ชายหญิงที่กำลังหลับไหลอยู่ มิคาสะขยับตัวเองเล็กน้อยแต่ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นจนทำให้ทั้ง 4 ที่กำลังคุยกันอยู่ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ 


"ดีที่มิคาสะเป็นคนหลับลึกนะครับเนี่ย.. ไม่งั้นเธอตื่นมาทำหน้าโหดใส่แหงๆ"


อาร์มินพูดก่อนจะทำหน้าแหยๆเล็กน้อย


"เราก็ได้เวลาพักผ่อนแล้วล่ะนะ"


สิ้นเสียงของเออร์วิน ทุกคนต่างก็แยกย้ายหาจุดที่นอนของตัวเอง โดยฮันจินอนอยู่ฝั่งหน้าประตูที่ล็อกเอาไว้แน่นหนา เอเลนและอาร์มินนอนพิงอยู่ข้างกันส่วนเออร์วินก็นั่งอยู่ใกล้ๆกับฮันจิ โดยทิ้งระยะห่างเพื่อมองดูคู่หัวดำที่กำลังซบกันอยู่


ไม่นานนักทั้งโบกี้ทุกคนต่างก็หลับพักผ่อนด้วยความเหนื่อยอ่อนในการเดินทางตลอดมา


....

...

..

.


ปึ๊ก!!!!


เสียงของประตูทางด้านหลังซึ่งเป็นทางที่ทั้ง 6 คนเข้ามาเกิดเสียงดังขึ้น จนทำให้ฮันจิและเออร์วินตื่นขึ้นทันทีด้วยความตกใจ ซอมบี้ที่ตอนนี้เริ่มกรูอยู่ตรงหน้าประตู นี่เป็นเพราะรถไฟหยุดจอดในบริเวณที่พักรถไฟ ซอมบี้แถวนี้จึงกรูเข้ามาหาพวกเขาที่มีประตูกั้นอยู่


มิคาสะที่ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราก็ขยี้ตาสักสองสามครั้งก่อนจะเบิกตากลมโตด้วยความตกใจ


มือขาวคว้าไม้เบสบอลของตัวเองที่ได้มาจากเพื่อนสาวคนนึงมาในมือก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างจับไม้เบสบอลกันเอาไว้ที่ประตูหวังจะสะกัดไม่ให้ซอมบี้เข้ามา


อยู่ดีๆภาพในหัวของมิคาสะที่กำลังดันประตูเอาไว้ในตอนที่อยู่บริษัทก็ผุดขึ้นมาในหัวของฮันจิ


"รีไวล์! เอเลน! อาร์มิน!ตื่นเร็วเข้า!!!"


ไม่นานนักฮันจิก็ตะโกนขึ้นมาพลางวิ่งมาเขย่าตัวของหนุ่มๆที่กำลังหลับอยู่อย่างแรงจนทั้งหมดฟื้นขึ้น


"ฮันจิ! มาช่วยแก้เชือกที!!!"


เสียงของเออร์วินตะโกนขึ้นจนฮันจิที่กำลังปลุกทุกคนอยู่ก็วิ่งตรงดิ่งมาหาเออร์วินทันที ก่อนมือจะหยิบมีดสั้นที่พกเอามาตัดเชือกออกโดยเร็ว โดยหางตาก็เหลือบมามองเด็กสาวตัวเล็กที่กำลังกันซอมบี้ไว้อยู่เป็นระยะๆ


"เร็วเข้า ขาดสักทีสิวะ!!!"


ฮันจิร้องตะโกนออกมาอย่างหัวเสีย เชือกเส้นสุดท้ายที่ไม่ยอมขาดกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างมิคาสะที่ดูจะต้านไม่ไหวแล้ว เออร์วินที่มองเห็นสถานการณ์อันเลวร้ายก็รีบตะโกนออกคำสั่งให้เอเลนและอาร์มินรวมถึงรีไวล์ให้ช่วยมิคาสะกันประตูเอาไว้


"ทำไมมันมาเยอะกันขนาดนี้นะ"


เอเลนสบถขึ้นเล็กน้อย แขนก็ช่วยดันประตูที่ตอนนี้ดูแล้วน็อตน่าจะหลุดออกไปแล้วเอาไว้ โดยมีอีก 3 คนช่วยเอาไว้


"เธอนี่ไม่ห่วงชีวิตตัวเองอีกแล้วนะมิคาสะ"


เมื่อสบถเสร็จเอเลนก็หันมาต่อว่าเด็กสาวคนตัวเล็กกว่าเล็กน้อยด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงโดยมิคาสะเองก็ทำสีหน้าหงอยลงไปเลยทันที


"ก็ตอนนั้นมันกระทันหันนี่นา"


"ห่วงตัวเองบ้างสิครับมิคาสะ"


"ทุกคน! รีบวิ่งมา!"


ฮันจิตะโกนเรียกทั้ง 4 คนทันทีหลังตัดเชือกเส้นสุดท้ายออก


"ฉันจะนับถึง 3 แล้ววิ่งพร้อมกันนะ มิคาสะ เธอวิ่งนำไปก่อนส่วนฉันจะวิ่งข้างหลังป้องกันเอาไว้ให้"


รีไวล์พูดขึ้น ทุกคนต่างก็พยักหน้าและรอสัญญาณทันที


"1"


"2"


"3!!!!"


ตึกๆๆๆๆ


ปึ้ง!!!


สิ้นเสียงนับ มิคาสะรีบก้าวเท้าออกจากประตูทันทีเพื่อตรงไปยังประตูอีกฝั่งหนึ่งโดยมีอาร์มินและเอเลนตามมา ส่วนรีไวล์ที่กำลังดันประตูอยู่ เขาไม่สามารถวิ่งออกมาได้ ถ้าวิ่งชีวิตของเขาจะจบลงตรงนี้ทันทีเพราะจำนวนซอมบี้ที่มีเยอะจนเกินไป


"รีไวล์ รีบมาเร็ว!!!"


ฮันจิตะโกนเรียกเพื่อนหนุ่มของเธอทันที แต่รีไวล์เองก็ไม่สามารถก้าวออกมาได้จริงๆ


อยู่ดีๆแรงอีกแรงก็ถูกส่งมาเพื่อช่วยเขาเอาไว้ รีไวล์หันมามองก็พบกับเด็กสาวตัวเล็กที่กำลังช่วยเขาดันประตูเอาไว้ 'เป็นเด็กที่มีแรงมหาศาลจริงๆ'


"ไปเร็ว!"


มิคาสะตะโกนขึ้นมา ทั้งสองตัดสินใจทิ้งประตูนั้นก่อนจะก้าวเท้าวิ่งออกมาจากประตูไปที่อีกฝั่งทันที


"ปิดเร็ว!"


ปึ้ง!!!


หลังทั้งสองคนเข้ามาได้ มิคาสะก็รีบดันประตูและปิดมันทันที


"นี่มันบ้าอะไรเนี่ย... แฮ่ก.."


ฮันจิพูดก่อนจะหอบเล็กน้อย สภาพของแต่ละคนไม่ต่างกันสักเท่าไหร่นัก


"ขบวนเงียบแบบนี้ ฉันว่าคงย้ายขบวนกันไปแล้วล่ะ"


สายตาคมเหลือบมองหน้าต่างด้านข้างของรถไฟ ศพของซอมบี้ที่ตายเกลื่อนเพราะโดนยิงจนพรุนไปหมด


"นั่นสินะ.. เราจะเอาไงดีเออร์วิน"


"ก็ต้อง วิ่งไปไง"



TBC.

กลับมาแล้วครับผม คิดถึงกันไหม? ช่วงนี้ไรท์มีกิจกรรมโรงเรียนและใกล้สอบปลายภาคแล้ว จึงไม่มีเวลามากนัก รวมถึงตอนนี้ไรท์ค่อนข้างป่วยบ่อยมากๆครับ แต่ไรท์พยายามดูแลตัวเองอยู่นะ<3


Good End or Bad End?:)


ติดตามไรท์

Twitter : @GDRM971

IG : _gdrm97

Youtube : _GDRM97 (จะมีผลงานเร็วๆนี้)


คอมเม้นให้กำลังใจไรท์ด้วยนะครับ❤

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

124 ความคิดเห็น

  1. #120 Luna_l (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 15:07
    อมก ลุ้นมากๆ
    #120
    0
  2. #91 ชีสเค้กนมสด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 00:00

    มาต่อนะค่าาาาาาชอบเรื่องนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกเลยค่าาาาาาาาา/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #91
    0
  3. #53 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 15:46
    ขอตอนจบดีๆเนอะ
    #53
    0
  4. #16 Junjira2727 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:44
    นุกๆๆเเต่งเเหวกเเนวดีค่ะชอบ
    #16
    0
  5. #15 Rose Ackerman (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:29

    สนุกๆค่ะมาต่อไวๆนะo(〃^▽^〃)o

    #15
    0
  6. #14 vi1123twz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:19

    สู้ๆน่า เปนกำลังใจให้ เนื้อเรื่องแต่งดีมากค่ะ ติดตามผลงานเกือบทุกอันเลย

    #14
    1
    • #14-1 _GDRM97(จากตอนที่ 5)
      24 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:42
      โอ๊ะ ขอบคุณมากๆครับผม จะพยายามอัพบ่อยๆให้เนื้อเรื่องต่อกันนะครับ☺
      #14-1
  7. #13 47884lovelove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:55
    ฮั่นแน่ นอนตักกันด้วย~
    #13
    0