[Attack on titan] Escape หนีให้รอด (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 15 : [SS2] For you. #01 ; HER?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    25 เม.ย. 63

[SS2] For you. Ep.01

HER?


Destiny - IZ*ONE







"ทำงานพลาดอีกแล้วนะแกเนี่ย!!!"


เสียงตวาดดังขึ้นตามด้วยเสียงของสิ่งของที่ถูกขวางออกไปจนเกิดเสียงดังตามด้วยเสียงร้องไห้ที่ดังออกมา


ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีท่าทางหวาดกลัว ร้องไห้ฟูมฟายจนน้ำมูกไหลออกมาจนดูน่าขยะแขยง สายตานับสิบจ้องมองเขาด้วยความสมเพช แต่มีเพียงสายตาเดียวที่มองเขาด้วยความเรียบเฉย


"คุณหนูครับ! คุณหนูช่วยผมด้วย"


เสียงร้องไห้ฟูมฟายตะโกนออกมากลางร้องเว้าวอนอย่างโหยหวนสายตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาจ้องมองเด็กสาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่มีสายตาเรียบเฉย


"คุณหนูครับ!!"


ชายคนนั้นสะบัดตัวออกจากการจับกุมของคนอื่นๆก่อนจะขยับเข้ามาใกล้เดินสาวคนนั้นและทำสายตาอ้อนวอนใส่ เด็กสาวเองก็ไม่มีท่าทีจะสนใจอะไรเขาเลยแม้แต่น้อย ได้แต่ต้องมองสายตาที่กำลังอ้อนวอนตัวเธออยู่ก็เท่านั้น


ปึก


ไม่ทันจะได้แตะตัวเด็กสาว ชายคนนั้นก็ถูกถีบกระเด็นออกไปไกล จนร่างชนเข้ากับกำแพงของห้อง


"อย่ามาแตะต้องตัวคุณหนูไอ้สวะ"


เสียงทุ้มกล่าว เขาเดินมาทางด้านหลังเก้าอี้ของเด็กสาวและยืนอยู่อย่างนั้นราวกับเป็นบอดี้การ์ด


"ฉันว่าคุณควรจะเอาเขาไปขังไว้ได้แล้วนะคะ ฉันเบื่อที่จะต้องมาฟังเสียงร้องไห้"


เสียงหวานเอ่ย นัยน์ตาสีดำสนิทปรายตามามองชายคนข้างกายที่นั่งข้างๆเธอ เพื่อเป็นสัญญาณบางอย่าง


"อ่า เข้าใจแล้วล่ะ เอามันไปขังไว้ในคุกใต้ดิน"


สิ้นสุดเสียงทุ้มของคนเป็นเจ้านาย ลูกน้องทั้งหลายในชุดยูนิฟอร์มของทหารก็จับชายคนนั้นออกไป แต่เสียงร้องของชายคนนั้นยังไงก็คงได้ยินและหลอกหลอนเธออยู่ต่อไป


"เธอดูไม่สบายนะ"


ชายหนุ่มพูด ก่อนจะนำมือมาทาบเอาไว้ที่หน้าผากของเด็กสาว


"ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ แต่ฉันไม่เป็นไร"


เด็กสาวพูดก่อนจะเงยหน้ามองคนที่กำลังใช้มือแตะหน้าผากของเธออยู่


ชายหนุ่มคนนั้นส่งสายตาให้กับบอดี้การ์ดของเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ บอดี้การ์ดคนนั้นทำท่าทางเหมือนจะเข้าใจจึงเดินออกไปโดยไม่ลืมจะทำความเคารพเสียก่อน


"เอายาไหม"


"ไม่นะ ฉันอยากออกไปสำรวจสักหน่อย"


"เธอควรจะพักได้แล้ว มิคาสะ"


"คุณห้ามฉันได้ด้วยหรอคะ คุณฮันจอง"


*ฮันจองคือตัวละเอกที่ไรท์เพิ่มมาใหม่ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่อง attack on titan ค่ะ*


"ฉันจะเอายังไงกับเธอดี ตั้งแต่เรื่องที่เข้าไปบุกในดงศัตรูคนเดียวเนี่ย"


"ก็ทหารกองหน้าไม่เห็นจะทำอะไรเลยนี่"


ชายหนุ่มส่ายหน้าเล็กน้อย พลางลูบหัวเด็กสาวเป็นเชิงเอ็นดู


"เอาเถอะ ฉันขี้เกียจห้ามเธอแล้ว แต่ทำอะไรก็ระวังเอาไว้ด้วย"


"รับทราบค่ะ"


.....

....

...

..

.


อากาศยามบ่ายที่สดใสสายลมพัดเรือนใบหน้าขาว เส้นผมสีดำปลิวไสวตามทิศทางของลมที่เอื่อยๆมา

นัยน์ตาสีดำจดจ้องไปยังพื้นหญ้าสีเขียวชะอุ่ม แม้สถานที่นี้จะเป็นกองทัพ แต่ความสวยงามของต้นไม้ใบหญ้ากลับมีให้เห็นอยู่ประปราย เด็กสาวในวัย 17 ปี เธออยู่ที่นี่มา 2 ปีด้วยความทรงจำที่หายไป ราวกับตลอด 10 ปีที่ผ่านมาไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย


'เฮ้อ...'


เพราะบทบาทที่เธอต้องทำตัวเป็นคุณหนูที่สวยสง่าและงดงาม ชาญฉลาดตลอดเวลา ทำให้เธอรู้สึกเบื่อหน่าย 


'ทำไมฉันต้องมาแสดงอะไรบ้าๆแบบนี้ด้วยนะ'


เธอคิดในใจ มือก็ท้าวค้างเอาไว้ พลางคิดเหม่อ


"มิคาสะ"


"นี่มิคาสะ"


"คุณหนูมิคาสะ"


"อ๊ะ หือ?"


เพียงชั่วครู่สติที่หลุดลอยหายไปก็กลับมาในทันทีเมื่อมีมือเย็นมาสัมผัสที่ไหล่เนียนของตน


"มานั่งตรงนี้อีกแล้วหรอ มีเรื่องเครียดอะไรอีกล่ะ"


"เรื่องเดิมๆน่ะ"


"แสดงละครน่ะหรอ"


"อืม แล้วเธอฝึกเสร็จแล้วหรอ แอนนี่"


"อื้อ เสร็จเมื่อกี้เอง"


แอนนี่ เลออนฮาร์ท เป็นผู้หญิงที่สูงเท่าๆกับเธอเอง มีใบหน้าที่เบื่อโลกแต่กลับรู้สึกถูกชะตาด้วยที่สุดเท่าที่เข้ามาที่กองทัพนี้ แอนนี่เป็นหัวหน้าทหาร เธอทำหน้าที่ได้ดีมาโดยตลอด และเป็นปรึกษาที่ดีมาตลอดเช่นกัน


"เมื่อไหร่ฉันจะได้เป็นอิสระ ฉันไม่อยากแสดงเป็นคู่หมั้นของเขาแล้ว"


"เธออย่าลืมสิ เธอเป็นที่ต้องการของหลายๆกองทัพ แทบทุกกองทัพที่จะแห่กันมาทำสงครามเพราะอยากได้ตัวเธอ"


"นักรบสาว เหอะ เห่ยชะมัด"


"เธอนี่น้า~"


แอนนี่พูดจบก่อนมือจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตนและยื่นให้แก่เพื่อนสาวของตน


"เอ้านี้ กินสิ"


ขนมปัง 1 ก้อน กับขวดน้ำ เป็นของที่หากินได้ทั่วไปสำหรับกองทัพที่นี่ เพราะโลกใบนี้มันแตกสลาย นอกจากกองทัพซอมบี้ ก็ยังมีกองทัพของคนด้วยกันเองอีกที่กำลังจะฆ่ากันเองเพื่อความเป็นใหญ่ จริงๆ มันเป็นเรื่องที่ไร้สาระมากด้วยซ้ำ


มิคาสะรับขนมปังมาจากแอนนี่ ก่อนจะกัดมันไปคำนึงพร้อมด้วยใบหน้าบึ้งตึงจนทำให้สาวผมบลอนด์หน้าเบื่อโลกต้องหลุดขำออกมาเลยทีเดียว


"ขำอะไรของเธอ"


"ก็หน้าเธอตอนนี้มันหน้าขำนี่นา"


แอนนี่ยังคงหัวเราะอยู่จนมิคาสะเริ่มทำหน้ามุ้ยกว่าเดิม และงอนเพื่อนสาวไปเป็นเรียบร้อย จนต้องมาง้อกันเองเลยทีเดียว


"เดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวเธอเลยก็ได้ หายงอนนะ"


"เอาสิ สัญญาแล้วนะ"


"ไหงเรื่องนี้ทำไมไวล่ะเนี่ย"


สาวผมบลอนด์เอ่ยอย่างขำๆ บทสนทนาของสาวๆทั้งสองยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่าย เพราะการงานที่คอยขัดขว้างการเจอกันตลอดทำให้มิคาสะและแอนนี่เองเจอกันอาทิตย์ละครั้งเท่านั้น


"ฉันต้องไปแล้วล่ะ เจอกันนะ"


จบบทสนทนา แอนนี่ก็เดินออกไปทันที เหลือเพียงความว่างเปล่าที่มีร่างของเด็กสาวนั่งอยู่ลำพังคนเดียวตามเคย


....

...

..

.


"สรุปว่านี่คือมิคาสะจริงๆหรอครับ"


เสียงทุ้มแตกหนุ่มของเด็กหนุ่มผมบลอนด์ที่ตัดสั้นบวกกับโครงหน้าของเขา ทำให้เขาดูเท่ยิ่งกว่าเดิมเสียอีก อาร์มินพูดก่อนจะเงยขึ้นมามองหน้าของฮันจิ ซึ่งฮันจิก็พยักหน้า แต่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าว่ามั่นใจสักนิด


"ถึงภาพจะแตกไปเยอะเลยก็เถอะ แต่ฉันเชื่อว่านี่ก็น่าจะเป็นมิคาสะ"


"จะว่าไปเครื่องแบบ แบบนี้ก็เหมือนของ 2 ปีที่แล้วเลยนะครับ"


รอบนี้เป็นแจนที่แสดงความคิดเห็นของตนออกมา ทำให้ทุกคนต่างก็ต้องร้องอ๋อออกมากันหมด


"เครื่องแบบใช่ แต่ก็ไม่มีอะไรมายืนยันว่าเป็นมิคาสะ"


รีไวล์พูด สายตายังคงจดจ้องรูปใบนั้นอยู่ เขาจำเด็กสาวเมื่อ 2 ปีที่แล้วได้ ตอนนี้เธอจะเป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้างก็ไม่มีใครทราบ


"งั้นเราก็ต้องไปเห็นกับตาสินะ"


"เราจะเริ่มซ้อมแผนพรุ่งนี้"


TBC.

เอาล่ะ! ซีซั่น 2 ตอนที่ 1 มาแล้วครับ เป็นยังไงกันบ้างครับ ไรท์จะพยายามเขียนนี้ให้จบนะครับ อุบอิบ ช่วงนี้ติดไลฟ์พี่เอกในช่วงดึกจนไม่ค่อยได้เขียนเท่าไหร่ แถมงานร้องเพลงที่ถาโถมมาไม่หยุดหย่อน ยังไงทุกคนก็อย่าทิ้งกันนะครับ แง


ปล.จริงๆไรท์กำลังอินไยบะอยู่ แง


ติดตามไรท์

Twitter : @GDRM971

IG : _gdrm97

Youtube : _GDRM97 , NekoNeko Chorus


เจอกันตอนหน้าค้าบ❤

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

124 ความคิดเห็น

  1. #101 ชีสเค้กนมสด (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 13:11

    เย้มาต่อน้าาาาาาค่าาาาาาดีต่อใจมากกกกกกกกเลยยยยยยยค่าาาาาาาาา/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #101
    0
  2. #69 Nannalinw (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 11:52
    สู้ๆนะไรท์ ติดตามผลงานตลอดเลยนะค้าบ
    #69
    0
  3. #68 Rose Ackerman (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:43

    สู้ๆไรท์♡

    #68
    0
  4. #67 vi1123twz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 08:02

    ไม่ทิ้งหรอกคะ เรื่องนี้สนุกจะตายรอได้อยู่แล้วhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-09.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-02.png

    #67
    0
  5. #66 Roundtrip (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 01:05

    สู้ๆครับ
    #66
    0