[Attack on titan] Escape หนีให้รอด (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 12 : Escape #11 ; NEW MEMBERS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

Escape ep.11


NEW MEMBERS


No Lie - Everglow




"เก็บของมาหมดหรือยัง?"


เสียงทุ้มเป็นเอกลักษณ์ของสาวแว่นผู้ตัวสูงอย่างฮันจิเอ่ยขึ้น ในขณะที่มิคาสะและเด็กๆค่อยๆตรวจสอบสัมภาระของตัวเองที่กระเป๋า


"ครบแล้วค่ะ"


มิคาสะตอบ ทุกคนก็เริ่มเดินทางในทันที สถานที่ที่พวกเขากำลังจะไปคือตึกใหญ่กลางเมืองปูซานที่มีลานจอดฮ.เอาไว้อยู่ ซึ่งมันก็ไกลมากๆใช้เวลาสักประมาณ 2 วันคงจะถึง เป็นเพราะรถที่ไม่มีคันไหนสามารถใช้งานได้ พวกเขาจึงต้องเดินไปกันเอง


ระหว่างที่เดินทุกคนก็พูดคุยเพื่อคลายเครียดต่างๆให้บรรยากาศมันผ่อนคลาย แต่ก็ต้องระมัดระวังเอาไว้กันมีพวกซอมบี้บุกออกมา


เวลาก็ผ่านไปแล้ว 6 ชั่วโมง ถึงจะมีพักบ้างระหว่างทางแต่ก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาทั้งหกคนหายเหนื่อยเลยสักนิด จะพักนานกว่านี้ก็ไม่ได้เพราะมันอันตรายเกินไปจริงๆ สุดท้ายที่ตอนนี้อาทิตย์เริ่มลาลับขอบฟ้าไปแล้ว พวกเขาก็ต้องไปพักที่ห้องพักที่ดูไม่สะอาดมากซักเท่าไหร่แต่ก็พออยู่ได้ แต่ก็มีรีไวล์ที่ช่วยทำความสะอาดให้


"เอ้านี่ กินซะ"


ขนมปังที่มือหนาถือเอาไว้ถูกยื่นให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆของเขาอย่างเด็กสาวผมสีดำขลับ มิคาสะจ้องมองก่อนจะหยิบมาและกินอย่างเงียบๆ รีไวล์คอยดูแลเด็กสาวคนนี้อย่างไม่ห่างตลอดทางจนทำให้ฮันจิเริ่มสงสัย


"ดูถ้ารีไวล์จะเอาจริงแล้วนะ"


เออร์วินกระซิบข้างหูของคนที่อยู่ข้างๆกาย ฮันจิพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะพูดขึ้น


"ดูแล้วก็เอาจริง จริงๆนั่นแหละ ดีแล้วฉันก็ขี้เกียจจะมาว่าหมอนี่แล้ว"


ฮันจิพูดขึ้นอย่างเอือมๆ มือก็ถือขนมปังที่อยู่ในมือขึ้นมากินโดยสายตายังคงมองเพื่อนร่วมงานหนุ่มอันแสนปากหนักของเธอดูแลประคบเด็กสาวอย่างดี จนมันเริ่มน่าหมั่นไส้ แต่หางตาก็ดันไปเลือบมองเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆที่เลือบหางตามามองรีไวล์อย่างไม่สบอารมณ์ มือก็กอบกุมถุงขนมปังในมือแน่น


"คู่แข่งรีไวล์น่ากลัวเกิน.."


สาวแว่นเอ่ยกระซิบข้างหูอดีตเจ้านายของเธออย่างเออร์วินพลางทำสีหน้าให้เขามองมายังทางเดียวกับเธอ


"ให้หมอนั่นเคลียร์เองนั่นแหละ เธอเองก็กินดีๆสิ หกหมดแล้ว"


น้ำเสียงพูดพลางปนดุนิดๆของเออร์วินพูดขึ้น ฮันจิรีบก้มมองก็พบว่าเธอกินจนเธอขนมปังกระจายไปหมดทั่วบริเวณที่เธอนั่งอยู่ ฮันจิที่เห็นดังนั้นเลยรีบเก็บกวาดให้เสร็จก่อนเพื่อนตัวเล็กของเธอจะหันมาทำหน้ามุ้ยใส่


ช่วงเวลากลางดึกทุกคนนอนกันหมดแล้ว มีเพียงเอเลนและมิคาสะที่กำลังนั่งเฝ้าเวรอยู่ที่หน้าประตูทางออกเท่านั้น


"นี่มิคาสะ"


เอเลนที่นั่งอยู่พิงกำแพงเอ่ยขึ้นภายในความเงียบ เรียกชื่อของคนที่นั่งห่างเขาเพียงคืบเท่านั้นด้วยเสัยงเบาๆและเธอก็หันมา


"เธอน่ะ รู้สึกยังไง... กับคุณรีไวล์หรอ?"


.....

....

...

..

.


"หมายความว่ายังไงหรอ?"


"เธอชอบคุณรีไวล์หรือเปล่า.."


"ฉันก็ชอบเขานะ"


"...."


"ชอบตรงที่เขาเป็นคนพึ่งพาได้น่ะ แถมเป็นคนอบอุ่นอย่างแปลกประหลาด ความรู้สึกมันคืออะไรฉันก็ไม่รู้เลย.."


เป็นเพราะมิคาสะไม่เคยมีความรัก ความรู้สึกแบบนี้เธอจะไม่รู้ว่ามันคืออะไรก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่


"งั้นหรอ"


เด็กหนุ่มตอบเสียงเบา ก่อนจะกอดเข่าพลางทำหน้าเศร้าสร้อย แต่เพราะเป็นความมืด เด็กสาวเพื่อนสนิทจึงไม่เห็นสีหน้าของเขา


"ฉันว่าคุณรีไวล์เขาเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้จริงๆนะ"


"มีอะไรที่เธอรู้สึกมากกว่านี้ไหม"


"ก็...."


มิคาสะทำท่านึกคิดเล็กน้อย


"เช่น หัวใจเต้นแรงเมื่ออยู่กับเขา"


"อ่า นั่นก็มีนิดหน่อยนะ..."


"งั้นหรอ"


และแล้วบทสนทนาของทั้งสองก็จบลงเพียงเท่านั้น ทั้งสองคนไม่มีใครคิดจะพูดขึ้นมาอีก ทำได้แต่มองไปยังสถานที่ด้านนอกซึ่งเป็นถนนที่โล่ง


....

...

..

.


รุ่งขึ้น


"แม่คะ ตื่นได้แล้วนะคะ"


เสียงเด็กสาววัย 15 เอ่ยเรียกพลางใช้มือเขย่าไหล่ของคนเป็นแม่ของตนให้ตื่นขึ้น นี่เป็นเวลาประมาณ 6 โมงเช้าได้ แต่ทุกคนตัดสินใจจะทานอะไรนิดหน่อยระหว่างเดินไปเพื่อไม่ให้เสียเวลาในการเดินทางไปยังตึกใหญ่


.....

....

...

..

.


"อีกไม่นานก็จะถึงแล้วล่ะค่ะ"


เสียงของคุณแม่มิคาสะเอ่ยขึ้นพลางมองสถานที่ด้านหน้าซึ่งเป็นทางสี่แยก ซึ่งตรงไปอีกก็คือตึกใหญ่ หลังจากนั้นผ่านมาก็ 2 วันแล้วที่เดินทางกันมาซึ่งก็เป็นไปตามคาด ใกล้ถึงตึกใหญ่แล้วจริงๆ


แต่ตึกก็เป็นตึกที่สูงที่ดูแล้วลิฟต์คงจะใช้ไม่ได้แล้ว เพราะยังไงเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหลายก็ไม่สามารถใช้ได้เลยแม้แต่นิดถึงใช้ได้ ก็ติดต่อกับคนอื่นๆไม่ได้แน่นอน


จนกระทั่งที่ทุกคนก็มาถึงด้านหน้าตึกใหญ่


"หวังว่าพวกมันจะไม่เยอะนะครับ..."


อาร์มินพูดขึ้นก่อนจะเปิดประตูเข้าไป สถานที่นี้ก็ไม่ต่างจากที่อื่นๆที่มีแต่เลือดเปรอะไปทั่ว ดูสกปรกน่าขยะแขยงและสยดสยองพอสมควร แต่พวกเขายังคงยืนหยัดที่จะเดินไปยังบันไดที่อยู่ภายในตัวตึกและอยู่ลึก


"45 ชั้น ขาฉันจะลากก่อนไหมเนี่ย ให้ตายเถอะ"


ฮันจิเอ่ยบ่นขึ้นมาแขนก็พาดไหล่คนตัวสูงกว่าอย่างเออร์วิน


"ไม่ใช่เธอคนเดียวนะฮันจิที่จะขาลาก"


เออร์วินเองก็บ่นออกมาเช่นเดียวกัน บทสนทนาเล็กๆก็เริ่มต้นขึ้นในขณะที่ทั้งหมดก็เดินขึ้นบันไดที่ขาก็ปวดเมื่อยเหนื่อยล้ากันไป แรงที่มีก็เริ่มหดหายจนเมื่ออยู่ชั้น 22 ก็ต้องนั่งพักกันสักพัก


กรี๊ด!!!!


เสียงกรี๊ดดังลั่นจนทำให้ทั้งหมดที่กำลังนั่งพักด้วยความเหนื่อยล้าต้องดีดตัวขึ้นพร้อมคว้าอาวุธมาไว้ในมือของตนเองอย่างคุ้นชินตามสัญชาตญาณ สายตาทั้งหมดจ้องมายังประตูสีฟ้าหม่นที่ปิดแน่นเอาไว้ อาวุธที่มีปลายแหลมก็ลี้อยู่ที่ประตูนั้น


ปัง!!


ประตูสีฟ้าก็ถูกเปิดขึ้นพร้อมด้วยร่างเด็กสาวผมสีน้ำตาลเหมือนฮันจิและเด็กชายผมเกรียนก็ล้มลงต่อหน้าของรีไวล์ที่ขาถอยกลับไปอัตโนมัติ


"คุณ!! คุณคะ ช่วยพวกเราด้วยค่ะ!!"


เด็กสาวคนนั้นเมื่อเงยหน้ามาเห็นรีไวล์ก็รีบหลบหลังของเขาทันที ตามด้วยเสียงของซอมบี้ 2 ตัวที่เดินออกมาจากประตูบานเดียวกันที่พุ่งมาจ้องจะเขมือบเขา แต่ก่อนจะถึงตัว ศพของมันก็กองกับพื้นเอาไว้เป็นที่เรียบร้อย ตามด้วยเสียงซอมบี้อีกหลาย 10 ชีวิตที่ตามมา


"บ้าเอ้ย!!! หนีเร็วครับ!!"


เอเลนสบถ พลางคว้าข้อมือของมิคาสะไปโดยมิคาสะเองก็คว้าข้อมือของคุณแม่ตนเองและวิ่งขึ้นไปชั้นบนทันที โดยคนอื่นๆก็วิ่งตามไปด้วยความรวดเร็ว


"เข้ามาในนี้ครับ"


มือหนาของเด็กหนุ่มเปิดประตูสีฟ้าของชั้นที่ 23 ออกพร้อมเรียกให้ทุกคนเข้าไปในนั้น เมื่อทุกคนเข้าหมดก็รีบปิดประตูเอาไว้โดยมีรีไวล์และเออร์วินที่ช่วยดัน มิคาสะ อาร์มินก็หาโต๊ะทำงานที่อยู่ใกล้นี้ๆขนาดใหญ่มาดันกันเอาไว้และรีบวิ่งกันออกไปหลบทันที


แฮ่กๆๆ...แฮ่ก


เสียงหอบของทุกคนดังออกมาเป็นเสียงเดียวกันทั้งหมด ก่อนจะค่อยล้มลงมานั่งกับพื้นด้วยความอ่อนล้ากันหมด


"ให้ตายเถอะ ฉันยังพักไม่พอเลยนะ"


ฮันจิที่ควบคุมลมหายใจได้ก็บ่นออกมาเป็นคนแรกในขณะที่คนอื่นๆยังคงนั่งหอบกับอยู่เรียงตัว


"หยุดบ่นน่าฮันจิ"


เป็นเออร์วินที่จะคงเป็นคนบ่นฮันจิเหมือนเดิม เพราะเขาตอนนี้ก็พอจะควบคุมลมหายใจของตัวเองได้แล้ว


"แล้ว... เราจะเอายังไงต่อดีคะ"


เด็กสาวบุคคลผมสีน้ำตาลมัดหางม้าผู้เข้าร่วมคนใหม่พูดขึ้น พลางมองหน้าของทุกคน


"ทุกคนจะไปที่ดาดฟ้าใช่ไหมครับ?"


"ผมมีทางที่จะไปอยู่นะ"


คราวนี้เป็นเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนพูดขึ้นมาบ้าง


"งั้นก็ไป แต่ก่อนจะไป พวกเธอชื่ออะไรกัน"


ฮันจิพูดขึ้นก่อนจะลุกขึ้นและหยิบอุปกรณ์ของตนเองเอาไว้ในมือของตน


"ฉันซาช่า เบลาส์ค่ะ ส่วนสองคนนี้คือแจน กับคอนนี่เป็นเพื่อนของฉัน"


"งั้นเหรอ ฉันฮันจิ ส่วนนี่รีไวล์ เออร์วิน เอเลน มิคาสะ อาร์มิน และคุณแม่ของมิคาสะ"


ฮันจิเอ่ยเรียงชื่อของคนกลุ่มตนเองก่อนจะเริ่มทำการพูดคุยเล็กน้อยเพื่อให้ทำงานด้วยกันโดยง่าย ซึ่งคุยไปคุยมาก็รู้ว่าทั้งซาช่า แจนและคอนนี่ มีคุณพ่อกับคุณแม่ที่ทำงานอยู่ที่นี่บวกกับมาเพื่อมาส่งของซึ่งเป็นงานพิเศษเท่านั้น แต่ก็เกิดเรื่องเสียก่อน


รวมทั้งทั้งสามที่มาเยือนใหม่ก็อายุเท่ากับกลุ่มเอเลนอีกด้วยจึงทำให้คุยกันได้ง่าย แถมดูแล้วซาช่าคงจะชอบใจในตัวมิคาสะไม่น้อยเลย


....

...

..

.


TBC.

เอาล่ะครับ ไรท์อิสคัมแบค งานเดิมๆก็ยังถาโถมไม่หยุดอย่างงานร้องเพลงของกลุ่มคอรัสที่ตารางงานเยอะมากและไรท์เองก็ทำช่องตัวเองอีกเลยงานเยอะไปใหญ่ แต่ไรท์ก็พยายามหาเวลามาอัพแล้ว


คิดถึงไรท์กันไหมมม


เรื่องนี้มีซีซั่นสองดีไหมนะ??


นิยายเรื่องอื่นๆของไรท์

[Attack on titan] Remember (Levi x Mikasa)

[Danganronpa] Depair High School (Makoto x Kyoko)

[Black Survival] รุ่นพี่ครับ... (Hyunwoo x Hyejin)


ติดตามไรท์

Twitter : @GDRM971

IG : _gdrm97

Youtube : _GDRM97 , NekoNeko


คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ❤

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

124 ความคิดเห็น

  1. #98 ชีสเค้กนมสด (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 12:21

    ดีงามค่าาาาาาาามาอัพต่อนะค่ะ/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #98
    0
  2. #58 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 16:13
    ยัยขนมปังซาซ่ามาแล้ว
    #58
    0
  3. #47 นั่งกินปลาท่องโก๋ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 15:22
    รอน้าค่าาาา~ ss2ถ้ามีก็น่าจะดีไม่น้อยเลย
    #47
    0
  4. #46 Nannalinw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 12:17
    สู้ๆนะคะไรท์ ติดตามผลงานอยู่นะงับ ss2ต้องมีแล้วจังหวะนี้ เนื้อเรื่องดีมากๆเลยค่ะ
    #46
    0
  5. #45 Rose Ackerman (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 00:09

    ♡สู้ๆไรท์..รออ่านต่อๆอยุ่นะhttps://image.dek-d.com/27/0789/5371/129671281

    #45
    0
  6. #44 vi1123twz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 16:27

    สู้สู้นะคะ จะรออ่านจนกว่าพี่จะมาอัพเลยนะ สนุกจริงนะคะเรื่องนี้ ขอให้รีไวล์กับมิคาสะเปนแฟนกันจนวันหมดลมหายใจด้วยเถิด สาธุ สาธุ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-01.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-01.png

    #44
    0