[Attack on titan] Escape หนีให้รอด (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 11 : Escape #10 ; FEAR

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    10 เม.ย. 63

Escape ep.10


FEAR


Someday - IZ*ONE






นี่ก็ผ่านมานานแล้ว กับการที่ทั้งหกคนใช้ชีวิตอยู่ในบ้านของมิคาสะ ที่ตอนนี้ดูจะสงบดีและไม่มีท่าทีว่าจะไม่มีพวกซอมบี้มารบกวน แต่พวกเขาก็ไม่สามารถจะเชื่อใจอะไรกับสถานการณ์ได้ จึงผลัดเปลี่ยนเวรยามกันเฝ้า บางวันก็ต้องมีคนไปหาสะเบียงเพิ่ม สุดท้ายแล้ว ที่ๆเหลืออยู่สุดท้ายก็คือที่นี่นั่นเอง


มือเรียวขาวรินน้ำชาใส่แก้วอย่างชำนาญก่อนจะกยิบแก้วที่มีน้ำชาวางไว้ตรงหน้าของชายรูปร่างดีอย่างรีไวล์ ที่ตอนนี้ทั้งคู่ตื่นเช้ามานั่งดื่มชาพร้อมกันเสมอ ส่วนมากจะมีมิคาสะที่ตื่นก่อนมานั่งอยู่ก่อนแล้วและรีไวลก็ตามมา


วันนี้คือวันที่ทั้งสองต้องไปหาสะเบียง


"เธอคิดว่าเราจะอยู่ที่นี่ต่อไปได้อีกนานไหม"


รีไวล์เอ่ยเปิดบทสนทนาขึ้นมาหลังความเงียบครอบงำไปชั่วคราว มิคาสะหันหน้ามามองชายหนุ่มด้วยความสงสัยเล็กน้อย เธอเองก็เข้าใจดีว่าที่ๆไหนก็ไม่มีที่ปลอดภัยอีกแล้ว


"ไม่รู้สิคะ ฉันก็คิดไม่ออกเลย"


ปากเรียวชมพูเอ่ยขึ้น สายตาจ้องไปยังมือที่กำลังรินน้ำชาใส่แก้วของตนเองและยกดื่มขึ้น นัยน์ตาสีดำสนิทจ้องไปยังสวนหลังบ้านของเธอที่ค่อนข้างไม่กว้างมาก ถึงสถานการณ์โลกภายนอกจะเลวร้ายแค่ไหน แต่ที่นี่ก็ยังคงร่มรืนเสมอ มือขาววางแก้วชาลงก่อนจะยันตัวลุกออกไปเพื่อเตรียมตัวที่จะไปหาสะเบียง


รีไวล์มองสถานที่ต้องหน้าสักพักก่อนจะลุกตามไป แต่ก็ดันมีคนมาขว้างเขาเอาไว้ก่อน นั่นคือเด็กหนุ่มรุ่นน้องที่ตัวสูงกว่าอย่างเอเลน เยเกอร์


"มีอะไร"


ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงเรียบปกติของเขา นัยน์ตาสวยสีเขียวมรกตจ้องมาที่เขาอย่างไท่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด หลายวันมานี่ เจ้าเด็กนี่ก็ดูไม่ค่อยจะโอเคเท่าไหร่กับการที่เขาเองมาอยู่กับมิคาสะสองคนในตอนเช้าแบบนี้


"ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณครับ"


น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความจริงจังจนรีไวล์ต้องพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงอนุญาตก่อนจะก้าวเท้ามานั่งตรงที่เดิมของตนเอง แต่ข้างกายของเขาที่ควรจะเป็นเด็กสาวผมสีดำขลับ กลับเป็นเด็กหนุ่มที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าของเขาในตอนนี้


"ว่าไง"


รีไวล์ตอบกลับไปแบบไม่แยแสเสียเท่าไหร่พลางยกชาดื่ม


"คุณน่ะ ชอบมิคาสะงั้นหรอครับ?"


....

...


"อืม"


"อ่า... เป็นอย่างที่ผมคิดจริงๆด้วย"


"แล้วฉันชอบมิคาสะ มันเกี่ยวกับนายตรงไหน"


"ก็ ผม ก็ชอบมิคาสะนี่"


.......

......

.....

....

...

..

.


อากาศยามตอนกลางวันที่แสนจะอบอ้าว ร่างของมิคาสะพยายามประคองร่างของตนเองให้ยัดยืนเอาไว้ลากสังขารที่หนักอึ้งไปยังร้านสะดวกซื้อร้างตรงหน้า รีไวล์ที่เดินนำไปก่อนกลับแลไม่สนใจเด็กสาวเลยสักนิด เขากลับเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่


ตุ้บ!!!


เสียงดังขึ้นจากด้านหลังของเขาจนทำให้ชายหนุ่มต้องหันขวับในทันที ร่างของเด็กสาวที่ตามเขามานั้นนั่งกองกับพื้นด้วยท่าทางเหนื่อยล้า หอบหายใจแรงแถมมีเหงื่อไหลตามร่างกาย นั่นเป็นเพราะอากาศที่แสนจะร้อนสำหรับวันนี้ ทำให้ร่างกายของมิคาสะที่เป็นร่างผู้หญิงที่ดูเปราะบางก็ต้องเหนื่อยล้าเป็นธรรมดา เพราะการเดินทางของพวกเขาทั้งคู่ก็ไกลพอควร


"ไหวไหมมิคาสะ"


รีไวล์ที่เห็นสภาพของเด็กสาวก็ถามอากาศ พลางใช้มือวางบนไหล่พร้อมเขย่าเล็กน้อยให้มิคาสะรู้สึกตัว


"ยื่นหน้ามาเร็ว"


เขาเอ่ยบอก มิคาสะก็ทำตามอย่างโดยง่าย รีไวล์เทน้ำจากในขวดพลาสติกที่ตนเองพกมาลงบนใบหน้าขาวเพื่อหวังว่ามันจะคลายร้อนให้กับเธอได้นิดหน่อย ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มิคาสะอาการดีขึ้น


ตึ้ง!!!


ไม่นานเสียงของประตูเหล็กซึ่งเป็นห้องเก็บของของร้านสะดวกซื้อแห่งดังขึ้นราวกับว่ามีบางสิ่งกระแทกมันอยู่จนเกิดเสียงดัง มิคาสะและรีไวล์ต่างคว้าอาวุธของตัวเองในมือแน่น พลางตั้งท่าพร้อมกับการโจมตี รีไวล์อาสาจะเป็นคนเปิดประตูเหล็ก โดยให้มิคาสะช่วยซับพอร์ตตัวเขาอยู่ข้างๆ


ครืดดดดดด


คว้ากกกกกกก!!!!!


หลังเสียงประตูเปิด เหล่าซอมบี้ที่อยู่ด้านในมากมายที่เหมือนมีปฏิกิริยากับเสียงของประตูเหล็กก็กรูกันเข้ามาที่ประตูทันที มิคาสะใช้ไม้เบสบอลของตนเองเหวี่ยงและฟาดเข้าที่หัวของซอมบี้ที่มันเข้าใกล้รีไวล์เหมือนกำลังจะกัดเขา จนมันกระเด็นไปโดนตัวอื่นทับกันล้มระนาว รีไวล์ที่มองจำนวนของศพเดินได้พวกนั้นที่เยอะเกินกว่าจะรับไหว มือคว้ารอบข้อมือแขนเด็กสาวและวิ่งออกไปในทันที


"เราจะหนีไปที่ไหนได้ล่ะ!"


"ทางนี้!!!"


จำนวนศพมากมายที่ตอนนี้กำลังไล่วิ่งตามเขาและเด็กสาวจนทำให้มิคาสะเริ่มกลัวขึ้นมาแต่ก็มีรีไวล์ที่ยังมีสติและวิ่งเข้าไปหลบภายในห้องแคบๆที่ประตูค่อนข้างมีความแข็งแรงพอตัว ปิดมันเบาๆพร้อมกับนำโต๊ะมาวางขวางเอาไว้อีกชั้นเพื่อความปลอดภัย


สายตาคมปรายตามามองเด็กสาวตัวเล็กที่กำลังนั่งกอดเข่าสั่นเทาด้วยความกังวลและความกลัวที่เข้ามา


"ไม่เป็นไรนะ"


แม้เขาจะเข้าไปปลอบ แต่สายตากลมสีดำจ้องมองเขาที่ภายในแววตาซ่อนไปด้วยความหวาดกลัวเต็มทน


รีไวล์คว้าตัวของมิคาสะมากอดเอาไว้ในอ้อมอกของตัวเองพลางลูบเส้นผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยเพื่อปลอบประโลม ส่วนมิคาสะก็คว้าตัวชายหนุ่มตัวใหญ่กว่ามากอดเอาไว้ซุกกับแผ่นอกหน้าตรงหน้าด้วยร่างที่สั่นเทา


ไม่นานมากนักมิคาสะก็สงบลงพร้อมกับเสียงที่ตอนแรกพวกซอมบี้ต่างพยายามผลักประตูเข้ามาตอนนี้ก็สงบลงแล้ว รีไวล์กับมิคาสะตัดสินใจจะออกไปและกลับให้เร็วที่สุด โดยอาศัยจังหวะความมืดในยามค่ำคืนหนีไปอย่างเงียบๆ


แม้จะรู้ว่าเสี่ยงแต่อยู่ที่นี่ก็เสี่ยงมากกว่า


...

..

.


"มิคาสะ!!"


เสียงของสาววัยกลางคนเอ่ยหลังเห็นร่างของเด็ดสาวผู้เป็นลูกเดินเข้ามาภายในตัวบ้าน ทุกคนกำลังนั่งรอโดยมีเอเลนที่ได้ยินเสียงของผู้เป็นแม่มิคาสะก็ลุกมาดูโดยทันที


"ไม่เป็นไรใช่ไหม?"


"ไม่ค่ะ หนูสบายดี"


มิคาสะตอบด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะเอากระเป๋าที่สะพายเอาไว้ เปิดซิบออกและเทของที่อยู่ภายในมากมายอย่างอาหารสะเบียงต่างๆที่เธอและรีไวล์ต่างก็หามาได้


ซึ่งทั้งสองคนไปดูเหมือนว่าจะได้ของเยอะมามากกว่าที่คิด


"เอาล่ะ คุณรีไวล์กับมิคาสะไปพักเถอะ ฉันจะทำอาหารเอาไว้ให้"


คุณแม่ของเด็กสาวตอบขึ้น รีไวล์พยักหน้าก่อนมิคาสะและรีไวล์จะเดินออกไป แต่ก่อนจะเดินออกไป เอเลนก็มาขว้างทางข้างหน้าของมิคาสะเอาไว้เสียก่อน เขาจึงตัดสินใจเดินไปก่อนเพื่อไปอาบน้ำล้างตัว


...


"เป็นยังไงบ้างมิคาสะ?"


"ฉันสบายดี ไม่เป็นไรหรอก เอเลนได้กินอะไรหรือยัง?"


"ฉันกินไม่ลง ฉันรอเธอกลับมา"


พูดจบเอเลนก็คว้ามือเล็กของเพื่อนสาวตรงหน้ามากอบกุมเอาไว้แน่นทันที


"เธอต้องกินนะเอเลน เธอผอมซูบไปหมดแล้วนะ"


มิคาสะยังคงพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียที่เป็นห่วง


"เฮ้ย มิคาสะ"


เสียงทุ่มหนึ่งเรียกชื่อของเด็กจนมิคาสะและเอเลนต้องหันไปมองที่ต้นเสียง ก็เห็นรีไวล์ที่กำลังยืนมองพวกเขาที่บันไดทางขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านด้วยสภาพที่เหมือนจะอาบน้ำแล้ว กอดอกมองด้วยสายตานิ่งๆ


"ไปอาบน้ำได้แล้ว"


"ค่ะ"


เธอไม่ปฏิเสธชายหนุ่มคนอายุมากกว่าและเดินขึ้นชั้นสองไปโดยมีรีไวล์เดินสวนลงมา


เมื่อเห็นมิคาสะเดินเข้าห้องไปแล้วเอเลรก็เริ่มเอ่ยขึ้น


"ผมหวังว่าคุณจะไม่ทำอะไรมิคาสะนะ"


"ฉันจะทำอะไรมันไม่ใช่เรื่องของนาย"


รีไวล์เอ่ยพูดจบก่อนจะเดินออกไปทันที


"แย่แล้วรีไวล์ ฉันกับเออร์วินเห็นพวกเครื่องบินทิ้งระเบิดมาที่นี่" ฮันจิ


"หา?" รีไวล์


"ใช่ เครื่องบินทิ้งระเบิดนำระเบิดมาด้วย ฉันคิดว่าเราต้องออกไปจากที่นี่" เออร์วิน


"และเราจะไปที่ไหนได้" รีไวล์


"ดาดฟ้าที่ตึกใหญ่ที่อยู่ใจกลางปูซาน ที่นั่นมีสัญญาณของความช่วยเหลือ ที่ฉันพอไปหาข้อมูลมาได้น่ะนะ" ฮันจิ


"เราต้องรีบไปกันพรุ่งนี้" ฮันจิ


"งั้นเธอก็เอาข่าวนี้ไปบอกกับทุกคน ฉันจะไปเก็บของ" รีไวล์


"เข้าใจแล้วล่ะ.." ฮันจิ



....

...

..

.


TBC.

เอาล่ะ ไม่ได้มาอัพนานแรมปีเพราะติดเกมไม่ก็มัวแต่ห่วงงานคอรัสร้องเพลงของกลุ่ม หรือไม่ก็มัวแต่แต่งเพลง+แต่งแร็ป แง้ว ยังไงก็ ไรท์กลับมาแล้วครับ!! คิดถึงกันไหมนะ?


ไรท์จะพยายามไม่ใจร้าย แต่เรื่องนี้จะมีซีซั่นสองดีไหมนะ? อิ้อิ้


นิยายเรื่องอื่นๆของไรท์

[Attack on titan] Remember (Levi x Mikasa)

[Danganronpa] Despair High School (Makoto x Kyoko)

[Black Survival] รุ่นพี่ครับ... (Hyunwoo x Hyejin)


ติดตามไรท์

Twitter : @GDRM971

IG : _gdrm97

Youtube : _GDRM97 , NekoNeko


คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ❤


เจอกันตอนหน้าครับบบ❤❤

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

124 ความคิดเห็น

  1. #124 Naja (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 22:06

    อี🌸 มีที่อื่นไหมที่มันโรแมกติก อ่ะ

    #124
    0
  2. #97 ชีสเค้กนมสด (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 11:17

    มาอัพต่อนะค่ะชอบมากกกกกกกเลยค่าาาาาาาาาา/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #97
    0
  3. #43 Nannalinw (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 11:29
    สู้ๆนะค้าบไรท์ รออ่านตอนต่อไปอยู่นะงับ
    #43
    0
  4. #42 Rose Ackerman (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 03:10

    สู้ๆค่ะไรท์..มาต่อเร็วๆนะ(。’▽’。)♡

    #42
    0
  5. #40 vi1123twz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 16:03

    ขอบพระคุณเปนอย่างสูงที่มาอัพนะคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-09.png

    #40
    0
  6. #39 Roundtrip (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 00:24
    ขอบคุณที่มาอัพนะครับ😊
    #39
    0
  7. #38 นั่งกินปลาท่องโก๋ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 23:24

    รออ่านเสมอนะคะ
    #38
    0
  8. #37 RivaMikaship (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 23:19
    ขอบคุณไรท์ที่มาอัพเรื่อยๆนะค้า อย่าใจร้ายกับคู่นี้เลยนะคะไรท์😭
    #37
    0