[Attack on titan] Escape หนีให้รอด (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 10 : Escape #09 ; COMPETITOR

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

Escape ep.09



Competitor



Really - Blackpink






ฮันจิกับเออร์วินอยู่ในอาการตกใจจนตาค้างไปหมด เพราะคำพูดของเพื่อนร่วมงานคนตัวเล็กกว่าทำเอาช็อคจนทำอะไรไม่พูดกันเลยทีเดียว


"จริงป่ะเนี่ย"


"เออ"


รีไวล์พูดจบก็เอาหน้าซุกกับเข่าของตัวเองไปพลาง เออร์วินสังเกตถึงสีหน้าของเพื่อนตนที่ใบหูแดงฉ่า จึงขำออกมาหน่อยๆ ฮันจิเองที่สังเกตเจอตามก็เผลอหัวเราะออกมาจนเสียงดังแต่ไม่ทันไร เออร์วินก็ยื่นมือมาปิดปากของฮันจิเอาไว้ มืออีกข้างก็ทำนิ้วชี้ไว้ที่ปากตัวเองเพื่อบอกเชิงว่าให้ฮันจิเงียบ หน้าก็หันไปมองกลุ่มเด็กๆทั้งสามที่หลับสนิท


'อื้อ อื้อ'


ฮันจิพยักหน้าและครางเสียงอู้อี้ในลำคอเป็นเชิงว่ารู้แล้ว


"แล้วนายจะเอายังไง"


"ยังไง นายก็ต้องบอกความรู้สึกกับเธอนะรีไวล์ นายมีคู่แข่งอยู่นะ"


เออร์วินพูดเสียงเบาๆและหันหน้าไปทางเด็กหนุ่มผมสีเปลือกไม้กับผิวสีน้ำผึ้งที่หลับไม่รู้ประสีประสา ข้างๆก็คือเด็กสาวผมสีดำขลับที่ตัดกับใบหน้าขาวนั่น มือของเด็กหนุ่มยังคงโอบไหล่ของเธอเอาไว้อยู่ เป็นภาพที่รีไวล์เห็นแล้วหงุดหงิดหน้าดู


"รู้แล้ว"


ชายหนุ่มร่างเล็กตอบเสียงแข็งก่อนจะล้มตัวนอนทันทีที่พูดจบ 


"เอาไงก็เถอะ นอนก่อนแล้วกัน"


เสียงหาวของสาวแว่นพูดก่อนจะล้มตัวนอนลงตามและทุกคนก็หลับไปพร้อมๆกัน


.....

....

...

..

.


อากาศที่เย็นสบายในยามเช้ากับลมอ่อนๆที่พัดทำให้รู้สึกถึงความเย็น รีไวล์ลืมตาขึ้นมาพลางใช้มือขยี้ตาเล็กน้อยและปรับโฟกัสของสายตาที่หันไปมองบานประตูที่ถูกอ้าเอาไว้อยู่เล็กน้อย ทั้งๆที่เมื่อคืนเขาว่าเขาปิดดีแล้วก็ตาม


ร่างของชายหนุ่มวัยกลางคนยันตัวเองลุกจากที่ๆตนเองนอนอยู่สักครู่ก่อนจะก้าวขาเรียวนั่นตรงไปยังวานประตูตรงหน้าและเปิดอ้าออกเล็กน้อย สายตากวาดมองไปรอบพลางชะโงกหน้ามองลาดเลาสถานการณ์ กลิ่นหอมของโกโก้ร้อนลอยมาเตะจมูกของชายหนุ่มโดยไม่ทันรู้ตัว


เมื่อหันไปตามกลิ่นก็พบกับร่างเด็กสาววัยรุ่นที่คุ้นเคยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ ข้างๆก็เป็นอาวุธท่อเหล็กขนาดใหญ่วางไว้ข้างๆกาย ริมฝีปากบางจิบโกโก้ร้อนในแก้วเล็กน้อยก่อนจะรู้สึกถึงผู้มาเยือนคนใหม่


มิคาสะหันหน้ามาเจอกับรีไวล์ที่กำลังยืนจ้องเธออยู่ พลางส่งรอยยิ้มเล็กๆให้เป็นการทักทายในยามเช้า


"รับกาแฟสักแก้วไหมคะ?"


เด็กสาวพูดพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆที่ทำให้ชายหนุ่มในตอนนี้ใจสั่นไปหมด แต่เขาก็กลับตีหน้านิ่งและยิ้มเล็กกลับไปพร้อมกับพยักหน้าเป็นเชิงว่าตกลง มิคาสะเห็นดังนั้นมือก็หยิบซองกาแฟในกระเป๋าสัมภาระสีดำที่วางอยู่ใกล้ตัวมาก่อนจะฉีกซองและเทผงกาแฟสำเร็จรูปลงไปในแก้วเล็กๆอีกใบ กลิ่นหอมของกาแฟลอยมากระทบจมูกของเขาราวกับโดยเชิญชวน ร่างหนาหย่อนตัวลงนั่งข้างเด็กสาวคนตัวเล็กกว่า มือหนาก็เอื้อมมาหยิบแก้วกาแฟที่เด็กสาววางเอาไว้ให้และใส่น้ำร้อนให้เสร็จสรรพมาจิบเล็กน้อย


"กาแฟก็ไม่แย่เท่าไหร่" เขาเอ่ยออกมา


"คุณรีไวล์ไม่ชอบทานกาแฟหรอคะ?"


มิคาสะที่สังเกตท่าทางว่ารีไวล์สีหน้าดูจะไม่ค่อยอยากจะดื่มกาแฟเท่าไหร่ก็เอ่ยขึ้นมาด้วยความสงสัย รีไวล์พยักหน้าตอบรับเล็กน้อย มิคาสะก็เริ่มทำสีหน้ารู้สึกผิดขึ้นมา


"ฉันชอบชาดำน่ะ ปกติไม่ค่อยดื่มกาแฟสักเท่าไหร่"


"แต่ว่า กาแฟแก้วนี้อร่อยมากเลย"


คำพูดนั้นทำให้มิคาสะหันหน้าหนีโดยทันที ไม่รู้ว่าเธอน่ะเข้าใจว่ายังไง แต่รีไวล์ก็แอบหัวเราะกับปฏิกิริยาของเด็กสาวข้างกายไปซะแล้ว


"หัวเราะอะไรคะ!"


มิคาสะหันกลับมาถามพร้อมทำหน้ามุ้ยไปด้วย มันไม่ได้ดูน่าตลก แต่มันดูน่าเอ็นดูไปหมดสำหรับรีไวล์


ถึงแม้การทำอะไรแบบนี้จะทำให้เขานึกถึงอดีตก็เถอะ


"อรุณสวัสดิ์มิคาสะ~ อ้าว คุณรีไวล์ก็อยู่นี่หรอครับ?"


ผู้มาเยือนคนใหม่เดินมาจนทำให้รีไวล์ที่กำลังจะยื่นมือไปลูบผมมิคาสะก็ต้องชะงักและชักมือกลับแบบทันควัน สายตาคมเหลือบหันไปมองคนที่มาใหม่อย่างเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลเปลือกไม้ที่สายตาจ้องมาที่เขาด้วยรอยยิ้มเล็กๆ จริงๆเด็กนี่ดูแล้วก็ไม่ถูกกับเขาเสียเท่าไหร่นัก


"อืม มาแค่กินกาแฟน่ะ"


พูดจบรีไวล์ก็ตัดสินใจเดินออกไปกลับเข้าไปในตัวบ้าน


"อรุณสวัสดิ์เอเลน เอาโกโก้หน่อยไหม"


ไม่นานหลังจากหนุ่มวัยกลางคนเดินลุกออกไป เอเลนก็เลือกจะเดินมานั่งแทนที่ในทันที


"เอาสิ"


รอยยิ้มเผยออกมาเล็กๆ มิคาสะยิ้มรับก่อนจะก้มหน้าก้มตาหาผงโกโก้เพื่อจะเตรียมชาให้กับเพื่อนสนิทของตน เอเลนจ้องการกระทำของมิคาสะด้วยรอยยิ้ม 


'มองไปมองมาเธอก็สวยจริงๆนั่นแหละ'


"อะนี่"


เสียงหวานเอ่ยจนทำเอเลนต้องหลุดจากภวังค์ เด็กหนุ่มเอ่ยขอบคุณเพื่อนสาวตนเองก่อนจะจิบโกโก้ร้อนในแก้วเล็กน้อย


ทั้งสองยังคงพูดคุยกันอยู่อย่างนั้นโดยมีสายตาคมคู่นึงจ้องมองทั้งคู่ จนกระทั่ง ฮันจิต้องเรียกทุกคนมารวมตัวกัน มิคาสะเก็บของทุกอย่างใส่กระเป๋าเรียบร้อยด้วยความรีบร้อน ก่อนเธอเองจะเดินนำทุกคนไปเพราะคุ้นชินกับเส้นทางที่นี่มากที่สุด


จนกระทั่งทั้งหกคนมาหยุดอยู่ที่สถานที่นึงเป็นบ้าน 2 ชั้นที่ไม่ได้ใหญ่โตมากนักและสภาพก็ไม่ได้ทรุกโทรมมากด้วย มิคาสะตัดสินใจก้าวเท้าเป็นคนแรกเข้าไปโดยเอเลนที่ตามมาและคนอื่นๆก็ด้วย แต่ระหว่างที่เดินเข้าไปในตัวบ้านฮันจิกับเออร์วินก็ดันสังเกตพร้อมกันว่ารีไวล์ดูทำหน้าไม่สบอารมณ์เมื่อเมื่อเห็นเด็กหนุ่มกับเด็กสาวสองคนที่เดินอยู่ข้างๆกัน


"ดูแล้วเอเลนนี่น่าจะเป็นคู่แข่งของรีไวล์จริงๆสินะ"


"ฉันก็คิดอย่างนั้นแต่ว่านะ เรื่องแบบนี้ให้รีไวล์ตัดสินใจเองดีกว่า"


"นั่นสิ"


ฮันจิกับเออร์วินต่างก็ซุบซิบกันเล็กน้อยไม่นานรีไวล์ก็หันหน้ามามองที่ทั้งสองคนเหมือนจะรำคาญจนฮันจิเองก็เออร์วินก็ต้องรูดซิบปากในทันที


ก๊อกๆๆๆ


มือขาวเคาะประตูอย่างเบาๆเพื่อเช็คว่าใครอยู่หรือไม่


"แม่คะ หนูกลับมาแล้ว"


เสียงหวานตะโกนเรียกทันทีหลังจากเคาะประตูบานใหญ่ได้สักพักแต่ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา


'แกเป็นใครกัน!!!'


เสียงตะโกนตอบกลับมาจนมิคาสะต้องตกใจเล็กน้อยและเธอก็ตัดสินใจตอบกลับไป


"มิคาสะเองค่ะ"


'ลูกฉันอยู่ที่โซล จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน!'


"หนูกลับมาแล้วยังไงล่ะคะแม่!!!"


มิคาสะตะโกนกลับไป แต่อีกฝั่งกลับไม่ตอบอะไรกลับมาอีกเลย แต่มีแต่เพียงบานประตูใหญ่ที่เปิดออกมาเผยให้เห็นร่างของหญิงสาววัยกลางคนที่ยังดูสวยเหมือนวัยรุ่นอยู่ ทรงผมของเธอยุ่งเหยิงเล็กน้อย สายตาที่ตอนแรกดูหวาดกลัว เมื่อได้เห็นเด็กสาวผมสีดำตรงหน้าก็เปลี่ยนสายตาเป็นความดีใจ จนน้ำตาไหลออกมา


แขนสวมกอดเด็กสาวผมสีดำด้วยความโล่งใจ มิคาสะกอดตอบหญิงสาวผู้เป็นแม่ก่อนจะปล่อยโฮออกมา


"ขอบคุณที่ดูแลลูกสาวฉันนะคะ"


คุณแม่สาวพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะวางข้าวและกับข้าวต่างๆนานาบนโต๊ะ และย้อนกลับมาล้างมือและทำแผลให้กับมิคาสะที่นั่งอยู่บนโซฟา ทุกคนต่างก็ก้มหน้าก้มตาทานอย่างหิวโหย


"ไม่หรอกค่ะ ลูกสาวคุณก็ช่วยเหลือพวกเราไว้เยอะ"


ฮันจิพูดขึ้นมือก็หยิบช้อนตักข้าวทานอย่างเอร็ดอร่อย


ทั้งฮันจิและคุณแม่ของมิคาสะต่างก็ดูคุยแล้วถูกคอกันดีเป็นเพราะอายุที่ไล่เลี่ยกัน ส่วนมิคาสะเองก็เก็บกวาดบ้านอย่างที่เคยทำเหมือนชีวิตประจำวันปกติ คนอื่นๆก็เก็บของของตัวเองไปพลางพูดคุยเล่นๆกัน


บางที อยู่แบบนี้ก็มีความสุขดีอยู่นะ....


TBC.

Good end or Bad end ดี???


ไรท์กลับมาแล้วครับผม หลังจากติดเกมและติดอ่านนิยายในรีดอะไรท์มานานก็ได้มาลงนิยายตัวเองสักที ยังไงก็ติดตามกันด้วยนะครับ❤


นิยายเรื่องอื่นๆ

[Danganronpa] Despair High School (Makoto x Kyoko)

[Black Survival] รุ่นพี่ครับ (Hyunwoo x Hyejin)


ติดตามไรท์

Twitter : @GDRM971

IG : _gdrm97

Youtube : _GDRM97


คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ❤


ปล.ครับ ไรท์อยากไลฟ์พูดคุยในไอจีมากๆ ใครสนใจไหมครับ ถ้ามีคนสนใจไรท์จะไลฟ์พูดคุยกันนะครับ เม้นบอกกันด้วยนะครับบบ

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

124 ความคิดเห็น

  1. #96 ชีสเค้กนมสด (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 11:06

    ขอ GOOD END นะค่ะ สนุกมากๆเลยล่ะค่ะชอบสุดๆเลยค่าาาาาาาา/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #96
    0
  2. #57 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 16:07
    สนุกดีค่ะ
    #57
    0
  3. #36 นั่งกินปลาท่องโก๋ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 00:48
    สนมักๆค่ะ~
    #36
    0
  4. #34 Rose Ackerman (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 00:46

    (。’▽’。)♡สู้ๆคะไรท์...มาต่อเร็วๆนะ

    #34
    0
  5. #33 ไม่ระบุตัวตน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:58

    รอค่าาาา

    #33
    0
  6. #32 Roundtrip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:55
    good end ได้โปรดดดด
    #32
    0
  7. #31 vi1123twz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:25

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png ทำต่อไปเรื่อยๆน่าาา รออ่านอยู่https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #31
    0