แผนร้ายหัวใจซาตาน

ตอนที่ 30 : กลับกัน 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    4 ต.ค. 61

ลินินฮัมเพลงขณะทำอาหารเช้า 


ส่วนพยัคฆ์เวียนหัวอาเจียนหลายรอบจนออกไปทำงานไม่ไหว เขาให้คนงานเอาเอกสารมาให้เซ็นที่บ้าน แต่ไม่กล้าออกไปทำงาน เพราะกลัวจะเป็นลมล้มเสียฟอร์มต่อหน้าลูกน้อง


“ไข่กระทะค่ะ” ลินินเสิร์ฟไข่กระทะให้เขา ปกติพยัคฆ์ชอบกินไข่กระทะมาก แต่กลับกลายเป็นว่าแค่เห็นก็พะอืดพะอม ทำท่าจะไปห้องน้ำอีก


ตอนแรกลินินไม่เข้าใจว่าพยัคฆ์เป็นอะไร เขาตักไข่กระทะเข้าปากสามคำ แล้ววิ่งพรวดไปห้องน้ำเพื่อคายของที่กินไปเมื่อครู่ เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าวิธีการของคุณแม่ที่มานั่งคุยด้วยเมื่อวานได้ผล


“ไปหาหมอไหมคะ” ลินินเดินไปเคาะประตูห้องน้ำถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ตอนนี้เธอสนุกกับการได้แกล้งพยัคฆ์แล้ว


“ทนไปนะคุณเสือ อยากมีลูกนักไม่ใช่เหรอ” ลินินพูดเบาอย่างมีความสุข รู้สึกสบายตัวสบายใจ เห็นพยัคฆ์ล้มหมอนนอนเสือทรงตัวนั่งยังไม่ไหว 


ต้องขอบคุณป้าเอมอร ที่ชวนคุณแม่สองคนมานั่งคุยเป็นเพื่อน สองคนนั้นบอกวิธีที่จะทำให้สามีแพ้ท้องแทนเมีย คนหนึ่งบอกให้เดินข้ามตัวสามี อีกคนบอกให้แม่คุยกับลูกขณะที่นอนกับพ่อ ว่าให้พ่อแพ้ท้องแทนแม่ ตัวเธอจะได้กินอะไรได้สะดวก


ลินินลองทั้งสองวิธี เพื่อให้พยัคฆ์แพ้ท้องแทนตัวเอง แล้วมันก็ได้ผลดีอย่างที่เห็นวันนี้ สำหรับหญิงสาว นี่เป็นวันที่น่าอภิรมย์มากที่สุด เธอไม่วิงเวียนคลื่นไส้แล้ว ไม่มีอาการใดๆ กับตัวเองอีก เพราะคนที่มีอาการแทนลินินคือสามีที่อาเจียนไม่หยุดในห้องน้ำ


“ลูกจ๋าน่ารักมาก เชื่อฟังคำแม่แบบนี้ เดี๋ยวแม่กินเผื่อนะคะ ทนไปนะคุณเสือ ลินินตั้งท้องก็ไม่ไหวแล้ว คุณเสือก็ต้องแบ่งๆ ไปบ้าง” ลินินลูบท้องตัวเองเหมือนคุยกับลูกที่อยู่ในท้อง 


เธอพึมพำฮัมเพลงกับตัวเอง จิ้มไข่กระทะเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย พอเขาออกมาเห็นลินินนั่งกินไข่กระทะ พยัคฆ์ก็วิ่งเข้าห้องน้ำไปอาเจียนอีกรอบ คราวนี้ลินินหัวเราะ นี่เขาคงเข้าใจแล้วว่าอาการแพ้ท้องที่เธอเป็นมาหลายวันมันทรมานขนาดไหน


“คุณเสือล่ะคะ” ป้าเอมอรเข้ามาในบ้าน เห็นรถพยัคฆ์ยังจอดอยู่ ป้าเอมอรเห็นลินินนั่งกินไข่กระทะอย่างมีความสุข แม้จะงงบ้างแต่ก็พอเดาได้ว่าตอนนี้พยัคฆ์แพ้ท้องแทนเมียเต็มขั้น


“ป้ากินอะไรมาหรือยังคะ เดี๋ยวลินินทำไข่กระทะให้กินค่ะ”


ลินินพูดจบเดินไปทำไข่กระทำให้เอมอร พอเห็นป้ามองแบบงุนงง เธอชวนเอมอรกินอาหารเช้าต่อทันที 


“ป้าเข้าไปดูคุณเสือก็ได้ค่ะ ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกัน”


เธอฮัมเพลงเข้าครัว ขณะที่เสือเดินออกจากห้องน้ำ เขาหน้าซีดอ่อนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


“คุณเสือเมาค้างเหรอคะ” เอมอรถามด้วยความสงสัย เธอไม่แน่ใจในสิ่งที่คิดสักเท่าไร เพราะไม่คิดว่าพยัคฆ์จะอ่อนแรงได้ขนาดนี้


“ผมไม่แตะเหล้าเบียร์มาเดือนกว่าแล้วครับ แต่ไม่รู้เป็นอะไร มันคลื่นไส้เวียนหัวทรมานกว่าเมาค้าง” พยัคฆ์พูดจบก็เดินไปนอนพักเอาแรง ตอนนี้แค่นั่งให้ติดเก้าอี้ยังทำไม่ได้


นี่ถ้าเป็นอาการเมาค้าง ดื่มเหล้าต่ออีกสักหน่อยก็พอทุเลา แต่สิ่งที่เกิดกับเขามันทรมานมากกว่านั้น เขาบอกกับเอมอรให้ปลุก ถ้ามีลูกน้องมาตาม  หรือเอาเอกสารมาให้เซ็น ตอนนี้พยัคฆ์ขอนอนพักเอาแรงสักหน่อย  ยิ่งเขาเข้าใกล้ลินินพยัคฆ์ยิ่งทรมานหนักกว่าเดิม ส่วนลินินอารมณ์ดี ร้องเพลงตลอดเวลา แถมทำอาหารออกมาอีกหลายเมนู


“คุณลินินทำอะไรคุณเสือคะ” เอมอรอดหัวเราะไม่ได้


“เปล่าเลยค่ะ” ลินินปฏิเสธพัลวัน เธออายหน้าแดง


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #9 NameNock (@NameNock) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 10:32
    อ่านแต่เริ่มแรกรู้สึกสนุกอยากติดตามตอนต่อไปเรื่อยๆ
    #9
    1
    • #9-1 runjuanjaiwriter (@runjuanjaiwriter) (จากตอนที่ 30)
      4 ตุลาคม 2561 / 14:38
      ขอบคุณค่ะ กำลังใจของไรท์เลย เดี๋ยวพรุ่งนี้วันศุกร์ ไรท์จะลงตอนที่เหลือให้จบ เพราะเรื่องนี้สัญญากับนักอ่านในเด็กดี ว่าจะลงจนจบค่ะ พรุ่งนี้แวะมาอ่านอีกนะคะ

      คิดว่าจะค้างไว้ให้อ่านฟินๆ เปิดเรื่องใหม่ จะขออนุญาตลบเหลือ 30% เพราะไรท์เอาลง e book ไปแล้วค่ะ


      ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ชื่นใจที่สุดเลย
      #9-1