สุดเขตหัวใจ (รีอัพ)

ตอนที่ 49 : บทที่ 11/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    22 ต.ค. 62


แล้วทำไมผมจะหอมแก้มคุณไม่ได้ เราเคยทำอะไรกันมากกว่านี้อีกสุดเขตหรี่ตาลงก่อนจะกระซิบ ทั้งแบบนี้ แบบนั้น แล้วก็แบบโน้น


เฌอปรางค์ร้อนวูบขึ้นที่ใบหน้า เพราะเธอเองก็รู้ดีว่าทั้ง แบบนี้ แบบนั้น และแบบโน้นมันคือแบบไหนบ้าง


“หยุดนะ”


แต่ชายหนุ่มไม่หยุด เขาชี้นิ้วยาวไปที่โซฟา ตบฝ่ามือใหญ่ลงบนเตียงเตียง และปรายตาเจ้าเล่ห์ไปทางห้องน้ำ


“ทั้งตรงนี้ ตรงนั้น แล้วก็ตรงโน้น ถึงแม้มันจะไม่ใช่ในห้องนี้ก็เถอะ แต่มันก็เป็นสถานที่ที่...คุ้นๆ มั้ย”


หญิงสาวยกนิ้วขึ้นชี้หน้า นั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้คุณไม่มีสิทธิ์มาทำรุ่มร่ามกับฉัน ไม่ว่าจะตรงนี้ ตรงนั้น ตรงโน้น หรือตรงไหน


สุดเขตกระตุกยิ้มกวน ดูคล้ายรอยยิ้มจากซานตานในคราบเทพบุตร


ก็ขี่ม้าสามศอกไปบอกคนงานหรือใครๆ สิ ดูซิว่าจะมีใครเขาเชื่อคุณไหม เจ้าของไร่ชาสุดหัวใจซึ่งเป็นหนุ่มหล่อสุดฮอตระดับประเทศ ลวนลามป้าคนงานหน้าตาบ้านๆ ในไร่ ทุกคนคงคิดว่าคุณมโนไปเอง


เฌอปรางค์ลดมือลงแล้วคิดตาม


ใช่...หนุ่มฮอตระดับประเทศขนาดเขา คงไม่เสียเวลามาขโมยหอมแก้มอดีตภรรยาที่เลิกกันไปเป็นชาติอย่างเธอแน่นอน


“นั่นสินะ บอกไปก็คงไม่มีใครเชื่อ ขนาดฉันเองยังไม่เชื่อเลย” เธอหันขวับไปจ้องหาเขา กระตุกยิ้มกวนๆ อย่างคนรู้ทัน “อย่ามาหลอกกันเสียให้ยาก คุณแกล้งพูดให้ล่อแหลมเพื่อให้ฉันตกใจ คุณไม่ได้หอมแก้มฉัน แค่อยากหลอกให้ฉันโมโห”


สุดเขตหน้าเหวอ ก่อนยืนยันเสียงหนักแน่น ชัดเจน


“ผมหอมแก้มคุณจริงๆ”


“ไม่จริง คุณไม่ได้ทำ”


“ผมทำ”


“คุณไม่ได้ทำ”


ยังไม่ทันได้เถียงเรื่องทำหรือไม่ทำต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นที่ด้านนอก


“คุณเขตคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ป้าได้ยินเสียงคนร้องกรี๊ด เสียงเหมือนผู้หญิง เลยเสียมารยาทขึ้นมาดูค่ะ”


“ไม่มีใครหรอกครับป้า ผมดูทีวีแล้วเผลอเปิดเสียงดังไปหน่อย” สุดเขตตะโกนตอบ


“สายแล้วนะคะ เกือบเก้าโมงแล้ว” ป้าแม่บ้านพูดผ่านบานประตูด้วยน้ำเสียงกังวล


“ผมก็ตื่นเวลาประมาณนี้เกือบทุกวัน”


“แล้ววันนี้ไม่ไปตรวจงานที่ไร่ชาแล้วเหรอคะ เห็นช่วงนี้ต้องรีบตื่นแต่เช้าทุกวัน ไปดูคนงานเก็บใบชา พอวันนี้ไม่ไป ป้าเลยแปลกใจน่ะค่ะ”


“วันนี้ไม่ไป ป้าลงไปทำงานเถอะ เดี๋ยวผมอาบน้ำเสร็จแล้วจะรีบลงไป”


“ค่ะๆ”


เฌอปรางค์รอจนเสียงฝีเท้าของป้าแม่บ้านเงียบลง จึงหันมาทำตาเขียวใส่ตัวต้นเหตุ


“เกือบซวยแล้วไหมล่ะ”


ชายหนุ่มยักไหล่ กระตุกยิ้มกวน “ซวยตรงไหน แค่ผมพาผู้หญิงมานอนที่ห้อง อายุป่านนี้แล้วนะคุณ ไม่มีใครห้ามเรื่องพรรค์นี้แล้ว”


หญิงสาวขึงตาใส่ “คุณก็รู้อยู่แก่ใจว่าฉันไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่คุณพามาตรงไหน ถ้าเกิดคุณป้าแม่บ้านคนเมื่อกี้เอาไปบอกแม่คุณว่าผู้หญิงที่อยู่ในห้องหน้าตาเป็นยังไง มีหรือที่แม่คุณจะจำฉันไม่ได้ ถ้าแม่คุณรู้เข้าว่าฉันมานอนอยู่ในห้องคุณแบบนี้ทั้งคืน มีหวังลมใส่”


สุดเขตทำท่าไม่แยแส แต่ก็ไม่ปฏิเสธที่ว่าแม่ของเขาไม่ชอบเธอ ปัญหาเรื่องนี้ ทั้งคู่เคยคุยกันมาหลายครั้งแล้วตอนที่อยู่ด้วยกัน


“ไม่เห็นจะเป็นอะไร นี่บ้านผม จะให้ใครมาพักก็ได้ ผมไม่ได้ให้คุณไปนอนที่บ้านแม่สักหน่อย”


“แล้วทำไมไม่ให้ฉันไปนอนที่ห้องพักแขกล่ะ ฉันมั่นใจนะว่าในบ้านหลังนี้ต้องมีห้องพักแขกสักสองสามห้องแน่ๆ ใหญ่อย่างกับวังแบบนี้”


“ก็มี แต่จะให้ผมอุ้มคุณเดินเทิ่งๆ ออกไปตอนดึกๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน”


“นั่นสินะ”


“คุณรีบไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเถอะ แล้วเดี๋ยวผมขับรถไปส่งที่บ้านพักเอง”


++++++++++++++

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

+++++++++++++++


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #695 Npff (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 22:49
    สุดเขต นี่มันไบโพล่าร์ป่ะเนี่ย
    #695
    0
  2. #334 Jnong_ma (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 19:55
    รออึบุ๊คค่ะ
    #334
    0