เล่ห์พรหมพร่างรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 458,148 Views

  • 1,009 Comments

  • 4,807 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    29,029

    Overall
    458,148

ตอนที่ 4 : บทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 994 ครั้ง
    23 ก.พ. 62

“ไปกันเถอะจ้ะซูซี่ อย่าไปยุ่งกับเขาเลย” ประมุขปราม

“ซูซี่ไม่ได้อยากจะยุ่งหรอกค่ะเพิร์ต แค่อยากเคลียร์ให้จบ ไม่อย่างนั้นจะมองหน้ากันไม่ติด เพราะพวกเราทำงานที่เดียวกัน”

อรระรินเงยหน้าขึ้นมองคู่รักสายฟ้าแลบตรงหน้า ปัดเศษไก่ออกจากปาก ก่อนจะเอ่ยถามเสียงดังลั่น

“ใครคือเพิร์ต เขาชื่อเพิร์ตตั้งแต่เมื่อไหร่กัน จะบอกให้นะ ผู้ชายคนนี้ชื่อเปี๊ยก มีน้องชายสองคน ชื่อป๋องกับโป่ง”

ประมุขหน้าแดงด้วยความโกรธ

“หยุดพูดจาว่าร้ายพี่ได้แล้วนะริน”

“รินแค่บอกชื่อเล่นที่แท้จริงของพี่กับน้องๆ ของพี่ มันคือการว่าร้ายที่ไหนกัน มันเป็นความจริงทั้งนั้น การว่าร้ายคือการพูดไม่จริงให้เสื่อมเสียต่างหาก”

สมศรีทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ว่างตรงข้ามอรระริน ก่อนจะพูดเสียงนุ่ม

“พี่รู้ว่าพี่ทำผิดที่แย่งเพิร์ตมาจากริน แต่พี่อยากให้รินเข้าใจว่าเรื่องความรักมันฝืนใจกันไม่ได้ ทุกคนย่อมเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองเสมอ”

“เข้าใจแล้ว เมื่อไหร่พวกคุณจะไปให้พ้นหน้าฉันเสียที จะกินไก่ต่อ รำคาญ”

“ไปกันเถอะจ้ะซูซี่ พูดอะไรไปตอนนี้ รินคงไม่ฟัง” ประมุขพูดเสียงเอือมระอา

“แต่ซูซี่อยากเคลียร์นี่คะเพิร์ต โครงงานใหม่ที่กำลังเริ่ม รินต้องทำโปสเตอร์เสนอลูกค้าให้ซูซี่ ก็เท่ากับเป็นพนักงานในความดูแลของซูซี่ด้วย เราสองคนจะต้องทำงานด้วยกันเกือบหนึ่งเดือน ถ้าทำงานด้วยกันไม่ได้ จะมีปัญหาตามมาทีหลังนะคะ”

สมศรีพูดกับประมุขเสร็จ จึงหันมาทางอรระริน

“รินรู้หรือยังว่าโฆษณาโครงงานทูตพิทักษ์รักษ์โลก รินต้องอยู่ทีมเดียวกับพี่ รับคำสั่งจากพี่เป็นเวลาหนึ่งเดือน เราต้องทำงานด้วยกันเพราะฉะนั้นพี่ไม่อยากให้รินมีปัญหากับพี่หรือกระด้างกระเดื่องกับพี่เพราะสาเหตุที่พี่เอาชนะรินได้ในเรื่องของเพิร์ต”

อรระรินกำมือแน่นจนเจ็บ มองสมศรีด้วยสายตาขุ่น

“ไม่ต้องกังวลหรอก รินมีความเป็นมืออาชีพพอ”

“พี่ขอให้รินทำได้อย่างที่พูดก็แล้วกัน”

สมศรีลุกขึ้นยืนจูงมือประมุขให้เดินตาม ก่อนจะทำเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ หันมาหาอีกครั้ง

“เออ...นี่พี่กับเพิร์ตกำลังจะไปกินซูชิชื่อดัง ร้านอยู่ถัดไปไม่ไกล รินไปด้วยกันไหม”

“ไม่รบกวนหรอก ตามสบาย”

สมศรียักไหล่ ก่อนจะเอ่ยเยาะๆ

“ก็ว่าแล้วว่ารินคงไม่ไป ร้านหรูหรา ทันสมัย บรรยากาศดีแบบนั้นคงไม่เหมาะกับริน งั้นพี่กับแฟนไม่รบกวนแล้วนะจ๊ะ กินอาหารขยะของรินต่อไปเถอะ”

หญิงสาวปล่อยให้คู่รักข้าวใหม่ปลามันเดินจากไปโดยที่ไม่ได้โต้ตอบอะไรอีก เธอแกล้งทำเป็นเอร็ดอร่อยกับไก่ทอดตรงหน้าอยู่อีกพักใหญ่ก่อนจะยอมรับความจริงกับตัวเองว่าหมดอารมณ์กินอาหารแล้ว

งานโฆษณาชิ้นใหม่ ต้องทำงานทีมเดียวกับสมศรีเนี่ยนะ ฟ้ากลั่นแกล้งเธอมากไปหรือเปล่าหนอ

อรระรินเดินใจลอยออกจากร้านไก่ทอด ขึ้นชั้นสอง ต่อไปชั้นสาม วนเวียนขึ้นๆ ลงๆ อย่างไม่มีจุดหมาย ในระหว่างที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดเลื่อนอีกครั้ง ก็มีพนักงานยื่นใบปลิวโฆษณามาให้ หญิงสาวรับมาตามมารยาท เธอกำลังจะหย่อนทิ้งถังขยะ ทว่าเกิดสะดุดตาโฆษณาของบริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง หญิงสาวหยุดเดิน เปิดดูใบปลิวสถานที่ท่องเที่ยวอย่างตั้งใจ

จะดีไหมถ้าเธอจะลาพักร้อนสักสองสัปดาห์เพื่อไปเที่ยวในสถานที่ที่ไม่เคยไปและลืมเรื่องราวแย่ๆ ที่เกิดขึ้น

หญิงสาวลองเลือกดูสถานที่ที่น่าสนใจ โดยเลือกจากความสวยงามของสถานที่เป็นหลัก แล้วก็มาสะดุดที่ภาพหาดทรายทอดยาว น้ำทะเลสีฟ้าสด ปาร์ตี้ริมหาดที่เต็มไปด้วยสีสัน กับนักท่องเที่ยวต่างชาตินับร้อยๆ คน

คงจะดีไม่น้อยถ้าได้ไปเที่ยวในสถานที่ที่ไม่มีใครรู้จักเธอ

อรรินตัดสินใจได้ในทันทีว่าเธอจะลาพักร้อนและหลบไปพักใจ ณ ที่แห่งนี้ หญิงสาวกวาดสายตามองหาชื่อสถานที่จากใบปลิว

เกาะพะงัน...

จังหวัดสุราษฎร์ธานี...


++++++++++++++

ขอบคุณที่ติดตามค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 994 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #937 sweetpooh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 09:42

    -เพิร์ต ทุ้ยส์์์ 55555 ขอท่ดนะ อินมาก

    #937
    0
  2. #706 BG3031 (@Cake__Cake) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:22
    ยอมรับว่าตกใจแรงตอนพี่สมศรีเรียกเพิร์ต 55555
    #706
    0
  3. #699 innahh (@innahh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:45

    อยากบอกว่าสนุกมากกกกกกค่ะ
    #699
    0