หัวใจในอุ้งมือ

ตอนที่ 49 : ตอนพิเศษ : ท่านย่าน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    27 พ.ค. 59

    "เจ้าทำอะไรอยู่" เสียงของชายหนุ่มแฝงความยียวนดังขึ้นที่ด้านหลังของเอ้อนิว

    "ท่านหานเยี่ย!" เอ้อนิวเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างตกใจ ไม่ใช่ว่าเขาเดินทางไปรับคนอีกกลุ่มกับท่านเจ้าเมืองหรอกหรือ

    "ข้าถามว่าเจ้าทำอะไรอยู่" เขาถามนางอีกครั้ง

    "ทำไมท่านไม่ไปกับท่านเจ้าเมืองเล่า" นางถามเขากลับ

    "ข้าเห็นว่าการดูแลการขุดบ่อน้ำสำคัญกว่าจึงให้หลานชายไปทำหน้าที่แทน" หานเยี่ยเลิกคิ้วแสดงความหมายว่าถึงตานางตอบคำถามเขาแล้ว

    "ข้าเห็นว่ามีน้ำใช้แล้วจึงตักขึ้นมาซักผ้าให้คนอื่น ๆ" เอ้อนิวตอบกลับ ด้านข้างของนางเต็มไปด้วยเสื้อผ้ามากมาย

    "งั้นหรือ" หานเยี่ยมองหน้านางอยู่สักพักก็เริ่มถอดเสื้อของตัวเอง

    "เดี๋ยว! ท่านจะทำอะไรน่ะ" หัวใจของเอ้อนิวเต้นแรงแทบจะทะลุออกมา จู่ ๆ ผู้ชายคนนี้ก็ถอดเสื้อต่อหน้านาง

    "เสื้อผ้าข้าก็ใส่มาหลายวันแล้วจึงอยากจะฝากเจ้าช่วยซักเสียหน่อย" หานเยี่ยถอดเสื้อเสร็จก็กองไว้ที่ด้านข้างของหญิงสาว เขาถอดเสื้อผ้าจนเหลือเพียงแค่กางเกงชั้นนอกเนื้อหนาขายาว อวดแผงอกและหน้าท้องได้รูปของตัวเองอย่างไร้การปิดบัง "มองจนโง่งมไปแล้วหรือ" เขาดีดนิ้วเรียกสติหญิงสาว

    "ท่าน... ท่านมันไร้ยางอายที่สุด" เอ้อนิวใบหน้าแดงก่ำทั้งโกรธทั้งอายแต่ก็นึกคำพูดโต้กลับไปไม่ได้สักคำเดียว เพราะเมื่อครู่นางก็เผลอมองเขาไปนานจริงๆ

    "ขอบคุณ" ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอก่อนเดินกลับไปทางกลุ่มคนที่เฝ้าดูอยู่ คนทั้งหลายต่างก็หยอกล้อเขาคนละคำสองคำแล้วก็หัวเราะเสียงดังจนมาถึงจุดที่เอ้อนิวซักผ้าอยู่

    คนหน้าด้านไร้ยางอาย เอ้อนิวตีไม้ลงบนเสื้อผ้าของหานเยี่ยอย่างแรงเพื่อระบายอารมณ์





    "หนานอี้ พี่สาวเจ้าเมื่อยไปทั้งตัวเลย" เอ้อนิวนอนร้องครางอยู่บนผ้าผืนหนาที่ใช้ปูเป็นที่นอน

    "ใครใช้ให้ท่านพี่โหมทำงานหนักขนาดนั้นเล่า" เด็กหนุ่มหัวเราะตอบ

    "ก็ข้าเห็นว่าแดดดี ตากผ้า ผ้าจะแห้งเร็ว จึงรีบซักให้หมด ๆ ไปน่ะสิ" หญิงสาวตอบน้องชาย แม้ว่าจะเหนื่อยแต่อย่างน้อยวันนี้นางก็ทำทุกอย่างได้เสร็จเรียบร้อยตามที่คิดไว้ เอ้อนิวยิ้มให้กับตนเอง "เจ้าจะไปไหนหรือ" นางถามน้องชายที่กำลังเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ที่นางพึ่งซักให้เขาเมื่อเช้า

    "เมื่อครู่มีข่าวแจ้งมาว่าขบวนของท่านเจ้าเมืองจะไม่กลับมาในวันนี้จึงต้องมีการแบ่งเวรเดินลาดตระเวนใหม่" เขาตอบ

    "ไม่กลับมาในวันนี้งั้นหรือ" เอ้อนิวพูดตาม งั้นคืนนี้นางก็ต้องนอนคนเดียวน่ะสิ ตอนนี้ทุก ๆ คนก็รู้สถานะของนางกันหมดแล้ว อยู่คนเดียวแบบนี้จะไม่อันตรายหรอกหรือ แม้ว่าท่านแม่ทัพจะอยู่ด้วยแต่นางก็ยังไม่ค่อยไว้ใจอดีตกลุ่มโจรอยู่ดี

    "ไม่ต้องห่วงนะพี่สาว ข้าจะแวะมาหาท่านบ่อย ๆ ไม่ปล่อยให้ท่านนอนคนเดียวแน่ ๆ" หนานอี้ส่งยิ้มให้พี่สาวตัวเองก่อนเร่งรีบออกไปรวมพล

    "อืม" หญิงสาวรับคำก่อนผล่อยหลับไปอย่างรวดเร็ว





    มีเสียงคนนั่งฮัมเพลงอยู่ใกล้ ๆ นาง... มีอะไรบางอย่างมาสัมผัสโหนกแก้มของนางด้วย... ใครกัน...

    "อือ..." เอ้อนิวสะลึมสะลือตื่นขึ้นจากการนอนพักผ่อน สายตาอันเลือนรางของนางเห็นร่างของชายผู้หนึ่ง "หนานอี้งั้นหรือ..." เอ้อนิวงัวเงียเรียนชื่อน้องชาย

    "ข้าไม่ได้มีชื่อฟังดูอ่อนแอแบบนั้นเสียหน่อย"

    "ท่านหายเยี่ย!" เอ้อนิวตื่นเต็มตาทันที หญิงสาวเอามือจับใบหน้าที่แดงก่ำของตัวเอง เมื่อครู่... เมื่อครู่เขาลูบใบหน้านาง

    "ถูกต้อง" เขายิ้มตอบอย่างไม่รู้สึกรู้สา

    "ท่าน ท่านเข้ามาในกระโจมข้าได้อย่างไร" เอ้อนิวถามอย่างตะกุกตะกัก

    "ข้าก็เดินเข้ามาน่ะสิ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราวกับว่าเรื่องนี้นางก็น่าจะรู้ว่าเขาคงไม่ได้หายตัวเข้ามา

    "ข้ารู้ว่าท่านเดินเข้ามา ข้าหมายความว่าท่านเข้ามาทำไม" หญิงสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงแฝงความฉุนเฉียวอยู่เล็กน้อย นางเริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมาแล้วนะ

    "ข้าอยากมาอยู่ใกล้ ๆ เจ้า" จู่ ๆ หานเยี่ยก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วก็พูดเกี้ยวพาหญิงสาวด้วยสีหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ทำเอาเอ้อนิวที่ความรู้สึกกำลังจะกลับเป็นปกติราวกับมีอะไรระเบิดออกมาทันที

    "ท่าน! ตอนแรกท่านชอบซูหลิงไม่ใช่หรือ แล้ว แล้วทำไม..." ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบริบฝีปากก็ถูกปล้นชิงไปเสียแล้ว มือของเขาช้อนที่หลังคอของนางเข้าหาตัว อีกมือก็โอบตัวนางเข้ามากอดแน่น "อือ..." นางพยายามผลักอีกฝ่ายออกไปแต่ก็ไม่เป็นผลสักเท่าไหร่ สุดท้ายก็ได้แต่รอให้เขาถอนปากออกไปเอง

    "อ่อนหัดไปหน่อย" ชายหนุ่มเลียริมฝีปากของตัวเองก่อนกล่าวคําวิจารณ์จูบเมื่อครู่

    "ท่าน ท่าน ท่าน ท่าน" เอ้อนิวใบหน้าแดงก่ำ ถอยออกจากอ้อมแขนของเขา นางชี้นิ้วไปที่คนตรงหน้าก่อนพูดติดอ่างด้วยความตกใจ

    "ข้าทำไมงั้นหรือ"

    "ท่านมันโจร โจร โจร โจร" หญิงสาวพยายามเค้นคำพูดอย่างยากลำบาก

    "ตอนนี้เป็นอดีตโจรแล้ว" หายเยี่ยพูดพร้อมรอยยิ้ม รู้สึกขบขันในท่าทางของหญิงสาว

    "โจรราคะ" ในที่สุดเอ้อนิวก็เอ่ยคำที่ต้องการออกมาได้

    "ไม่เอาน่า ข้ายังไม่ได้ทำ-อะไร-เสียหน่อย" เขาพูดหนึ่งคำก็กระเถิบตัวเข้าใกล้นางหนึ่งเซียะ เอ้อนิวก็กระถดตัวถอยไปอีกหนึ่งเซียะ

    "ท่านถอยออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่เช่นนั้นข้าจะตะโกนให้คนช่วย" หญิงสาวถอยจนหลังติดผนังกระโจมไม่มีที่ให้ไปต่อ นางขู่อีกฝ่ายอย่างหวาดหวั่น

    "เอาเถอะ คืนนี้เจ้านอนคนเดียวก็ระวังตัวไว้ก็แล้วกัน" เขาพูดจาข่มขู่นางกลับก่อนลุกขึ้นเดินออกจากกระโจมไป

    ไม่นอน คืนนี้นางจะไม่นอนเด็ดขาด เอ้อนิวปฏิญาณในใจ





    ง่วง... เอ้อนิวนั่งสะลึมสะลืออยู่หน้ากองไปข้าง ๆ น้องชาย วันนี้นางใช้เวลาช่วงเช้าไปกับการซักผ้า พอตกบ่ายยังนอนพักไม่หายเหนื่อยหานเยี่ยก็มาถึงเนื้อถึงตัวนางอีก คำขู่ของเขาทำเอานางกลัวจนแทบไม่กล้านอนคนเดียวเลยทีเดียว

    "พี่สาว ถ้าท่านง่วงก็ไปนอนเถอะ" หนานอี้ยิ้มอย่างเห็นใจ

    "ข้าไม่อยากนอนคนเดียว ยังทนได้" นางทนมาครึ่งคืนแล้ว อีกไม่กี่ชั่วยามก็จะเช้าแล้ว ขอเพียงแค่ถึงตอนเช้าเท่านั้น... ว่าแต่หานเยี่ยหายไปไหน ถ้าจำไม่ผิดเมื่อหนึ่งชั่วยามที่แล้วเขายังยืนมองนางอยู่แถว ๆ นั้น แล้วตอนนี้เขาหายไปไหนกัน

    "พี่สาว นี่ก็ใกล้เช้าแล้ว ท่านไปพักสักนิดเถอะ" เด็กหนุ่มกล่าวอย่างจนใจ

    "หนานอี้ เจ้าไปนอนกับพี่สาวเจ้าเถอะ ดูท่านจะอย่างไรนางก็คงไม่ไปถ้าไม่มีเจ้าเป็นแน่" นายกองจางหยี่กล่าวด้วยน้ำเสียงแฝงอารมณ์ขัน

    "จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรขอรับ" หนานอี้ส่ายหน้า

    "ได้สิ ก็นางเล่นซักผ้าให้คนทั้งกองทัพ ใครไม่ขอบคุณนางข้าจะจัดการให้" นายกองหนุ่มพูดต่อพลางพยักหน้าเป็นเชิงให้เด็กหนุ่มพาพี่สาวไปนอนได้แล้ว

    "ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยพาพี่สาวไปก่อนนะขอรับ" อีกฝ่ายตอบรับด้วยความเกรงใจ "พี่สาว ไปนอนได้แล้ว"

    "อืม" เอ้อนิวสะดุ้งตัวตื่นตอนที่น้องชายสะกิด นางง่วงจนทนไม่ไหวเสียแล้ว หญิงสาวได้แต่ปล่อยให้น้องชายจูงมือเดินเข้ากระโจมไปอย่างว่าง่าย






    ในตอนเช้าเอ้อนิวได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ หญิงสาวนั่งกินอาหารเช้าอย่างเหม่อลอย ใต้ตามีร่องรอยของความเหนื่อยล้าเนื่องจากนอนไม่เพียงพอ

    "นั่งเหม่ออะไรของเจ้ากัน"

    เอ้อนิวหันไปมองต้นเสียแล้วก็รีบเขยิบตัวออกพอมีระยะห่างแทบจะทันทีที่อีกฝ่ายนั่งลงข้าง ๆ นาง

    "ท่านหานเยี่ย" นางทักทายอีกฝ่ายอย่างหวั่นเกรง

    "มีอะไร" หานเยี่ยถามกลับด้วยว่าเห็นสีหน้าเหมือนมีอะไรอยากจะถามของนาง

    "เมื่อคืนท่านหายไปไหน" เมื่อถามเสร็จแล้วเอ้อนิวก็นึกอยากตบปากตัวเองนัก นางถามเช่นนี้ออกไปได้อย่างไร

    "ฮ่า ๆ ๆ ไม่นึกว่าที่แท้เจ้าก็เฝ้ารอให้ข้าไปหาอยู่" ชายหนุ่มหัวเราะอย่างอารมณ์ดี สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าแดงระเรื่อของหญิงสาว

    "ข้าไม่ได้รอท่าน ข้าก็แค่สงสัยว่าท่านหายไปไหนเท่านั้น" เอ้อนิวลูบอกตัวเองและพยายามสงบสติอารมณ์ไม่ให้ตัวเองรู้สึกเขินอายไปมากกว่านี้

    "ตอนกลางคืนข้าก็ต้องไปนอนน่ะสิ ไม่งั้นจะนอนไม่พอเหมือนเจ้าเอาได้" เขาพูดตอบอย่างเรียบง่าย ส่วนหญิงสาวใบหน้าค้างแข็งกับคำตอบของเขาไปเรียบร้อยแล้ว

    "แล้ว แล้ว แล้วที่ท่านบอกว่า ข้า ข้านอนคนเดียวให้ระวังตัวไว้เล่า" นางถามอย่างติด ๆ ขัด ๆ

    "แถวนี่หมาป่าเยอะ ลมก็แรก อากาศก็หนาว ข้าย่อมต้องแสดงเป็นห่วงสุขภาพของผู้ที่ช่วยซักเสื้อผ้าให้คนทั้งกลุ่มบ้างสิ" น้ำเสียงของเขาฟังดูเรียบง่ายเสียจนไม่สามารถทำให้ธรรมดามากไปกว่านี้ได้อีกแล้ว "ตอนที่เจ้าได้ยินคำพูดนั้นเจ้าคิดอย่างไรงั้นหรือ" เขาถามด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ภายในใจลอบขบขันนาง

     "ข้า ข้า ข้าไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น" เอ้อนิวใบหน้ากลับมาเป็นสีแดงก่ำ นางก็คิดเรื่องไม่ดีน่ะสิ

    "เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว" หายเยี่ยหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดูก่อนที่จะผละตัวออกไปปล่อยให้หญิงสาวตีอกชกตัวด้วยความเสียใจที่ไม่น่าถามคำถามน่าอายเหล่านั้นทั้งหมดออกไปเลย

    ซูหลิง เจ้ารีบ ๆ กลับมาสักทีเถอะ ข้าอยากกลับจวนแล้ว...


******************************

เดี๋ยวพรุ่งนี้มีตอนพิเศษของหานเยี่ยอีกตอน แล้วมาดูกันนะคะว่าเอ้อนิวจะถูกกินหรือไม่!

******************************

เข้ามาพูดคุยและติดตามอัพเดตก่อนใครได้ที่ https://www.facebook.com/loveinten หรือค้นหาว่า รักในเดือนสิบ

ขอบคุณค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

250 ความคิดเห็น

  1. #221 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 02:11
    ท่านปู่น้อย
    #221
    1
  2. #143 yaowarak_w (@yaowarak_w) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 18:31
    ไรท์เล่นโปรยนำมาซักขณะนี้
    พรุ่งนี้ต้องมารอลุ้นแล้ว ^^
    #143
    0
  3. #142 [:.Last_Ray.:] (@Naomi_Tra) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 16:37
    เจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าชงซานอีก
    #142
    0
  4. #141 IamAtom9719 (@IamAtom97) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 12:54
    กินเลย กินเลย กินเลย
    #141
    0